Bingo.
Wara od moich puszek!
Są moje.
Mówię chyba, że są moje!
Lato.
Zaczęło się tak samo jak wszystkie lata.
Pojechałam do Francuskiej,
zakradłam na dach hotelu dla bogaczy
i patrzyłam, jak Pedro się opala.
-A to kiedy się wydarzyło? -Co takiego?
Powinnaś je eksponować.
Prezentują się lepiej niż te krosty z zeszłego lata.
Przecież nie lubisz cycków.
Nie mówię, że je lubię, mami.
-Zażyj trochę słońca. -Nie chcę być ciemniejsza.
Nie wiedzieliśmy jeszcze, że to lato...
...miało być zupełnie inne.
„Inne” to mało powiedziane.
Tego lata cały mój świat stanął na głowie.
Tego lata urosły mi cycki.
Tego lata walczyłam z wampirami.
ROŚNIE LICZBA OFIAR HURAGANU
TO NASZE MIEJSCE - FEMA DO ROBOTY! BOŻE, UCHOWAJ OMBREAUX
OSTATNIE BLOKI NA OMBREAUX
SPRZEDANE
ZAGINĘLI
PLANTATOR ZAMORDOWANY
ZNISZCZONO PLANTACJĘ WARTĄ TYSIĄCE PONAD PIĘĆ HEKTARÓW W OGNIU
NIE MA SPRAWIEDLIWOŚCI
BUNT WYRAZEM NARODOWEGO OBURZENIA
Jaram się na dzisiaj. Coś robisz przed wyjściem?
Jadę do mamy. Chcesz się zabrać?
Do Ombreux? Nie, dzięki.
Nie jest tak źle.
Jednak jest.
Cieszysz się na wyjście?
Tłumy przystojniaków,
przypadkowe numerki...
Platynowy Percy za konsolą. Uwielbiasz tańczyć.
Nie przy innych.
I dlatego odpuściłaś nabór do zespołu?
Odpuściłam, bo 90% dziewczyn, które wybierają, to Kreolki.
Mają swój typ.
Czyli łapiesz się na pozostałe 10%.
Co z ciebie taki motywator?
Nie masz własnych spraw do ogarnięcia?
Na przykład?
Stypendium w szkole z najlepszą sekcją biegaczy?
Tak, szkoda, że Teksasie.
No i?
Jak stąd wyjadę, Nowy Orlean nie będzie już Nowym Orleanem.
Czy ta dziura to przetrwa?
I kto ci wtedy wyłoży
jej historię i kulturę?
Kto ci powie, że nie my pierwsi urządziliśmy Mardi Gras,
ale wystawiliśmy pierwszą operę?
I jak należy robić po-boya?
Czaję, profesorze. Zostajesz.
No i mam tu rodzinę.
To co z tą imprezą?
Nie mam co założyć.
Zapomnij, nie wystawisz mnie.
Przyjdziemy razem, razem wyjdziemy
i obtańczymy tylu chłopaków, ilu tylko się da.
O której się widzimy?
-Zależy, o której tata skończy pracę. -Konkrety, Shawna.
Jakoś koło 19.
W porządku, 19.
Nie spóźnij się.
Do zo.
OSIEDLE OMBREUX
Ratujmy Ombreux!
Nigdy nie jest się za młodym, by walczyć o swoje.
Kiedy, jak nie teraz?
RATUJMY OMBREUX
-Kto, jak nie my? -Ratujmy Ombreux!
Gdybyście zapytali mnie wtedy,
powiedziałabym, że ci ludzie oszaleli.
Nie mają nic lepszego do roboty?
Ombreux nie było warte ratowania.
Nie licząc tego, że całe się sypało,
było też przystanią dla ćpunów i dilerów.
Jeśli nie interesowały cię dragi, nie miałeś tam czego szukać.
Byłam chyba jedyną normalną osobą, która się tu zapuszczała.
A może i nie.
To Chris Thompson.
Trzecioklasista, znany i lubiany.
Był ostatnią osobą, której spodziewałam się na Ombreux.
No błagam...
Cześć, mamusiu.
Przyniosłam ci zakupy.
Masz forsę?
Nie wolno mi...
Muszę kupić tampony.
No co? Na to też muszę mieć zgodę twojego ojca?
Gdzieś tu miałam dolara.
Zostawię to tutaj.
Shawna, zaczekaj.
Przepraszam za ten wybuch.
Po prostu...
Ojciec ci naopowiadał...
Już mi lepiej.
Od miesięcy jest lepiej.
To może...
wróć już do domu.
To nie takie proste.
Dbasz o moje roślinki?
Jamal ich pilnuje.
Nie uschły?
Wie, że afelandra potrzebuje dużo światła?
To egzotyczny kwiat.
Tęsknię za tobą.
Wszyscy tęsknimy.
Ja za wami też.
Zobacz.
Ciągle go mam.
Co noc patrzę na te zdjęcia i modlę się, by móc wrócić do domu.
Znajomi mówią, żeby opylić naszyjnik,
bo jest wart kupę kasy.
Ale ja nigdy tego nie zrobię.
To masz jakieś pieniądze?
Chociaż dolara?
ZAKAZ WSTĘPU
Obiad na stole.
Jamal bądź tak dobry i wyłącz muzykę.
Co to za breja?
Zapiekanka.
Na pewno?
Siadaj i jedz.
Dobra.
Tato, może ściągniemy mamę do domu?
Może jej się poprawiło.
Albo poprawi, jeśli tu wróci.
Mama musi się sama pozbierać.
Słabo się stara, wisi jej to.
Wcale nie wisi.
Ale po huraganie sporo przeszła.
Huragan? To jej wymówka?
Tato, to było 15 lat temu.
Wciąż cierpi.
Jak i wielu innych. Trochę szacunku.
Widziałam dzisiaj Chrisa, J.
Kto to?
Zwykły chłopak.
Chłopak?
-Nie lubi jej. -Skąd wiesz?
Bo leci na kreolskie panny z jasną skórą.
-To co? -Ty jesteś ciemna.
Wyglądasz jak Wesley Snipes z warkoczykami.
Wpędzisz ją w kompleksy.
Moja wina, sorry.
Ja myślę, że sorry.
Rozumiemy się?
Ktoś tu pożałuje.
A ty jesteś za młoda, by ganiać za chłopakami. Jedz.
Ty też.
Kreolskie panny.
Niedorzeczne.
Wesley Snipes.
O cholera!
Przepraszam.
Co robisz?
Próbuję ci pomóc.
Wyglądasz jak oszołom. Jak rasowy bezdomny.
Zaczniesz szykować się u mnie, przypilnuję cię.
To jest... No nie.
Dobra, dotarło.
To znowu był on. Chris.
Te oczy, te usta...
Te mięśnie!
Nawet włosy miał idealne.
O mój Boże.
Przyznaję, tak.
Byłam spragniona.
Masz pół minuty, żeby tam iść i do niego zagadać,
albo będę cię zlewał do końca lata.
O co ci chodzi?
Stara, bez takich, nie ze mną te numery.
Pedro...
29, 28, 27, 26...
-A może... -25, 24, 23, 22...
Cześć, Chris.
Mówię wam. A w Nowy Rok...
Cześć, Chris.
Cześć.
Znamy się?
Tak.
Poznaliśmy się. Jestem Shawna.
Siostra Jamala.
No tak, cześć.
Tańczysz w zespole, nie?
Świetna sprawa.
Widziałam cię dzisiaj na Ombreux.
Na Ombreux? Nie.
Na bank to byłeś ty.
Tak gdzieś koło 16.
Mówię ci, że to nie byłem ja.
Okej...
Chciałam tylko...
Chciałam powiedzieć, że fajne masz ciałko.
Znaczy wdzianko.
Fajne wdzianko.
No, to w sumie tyle.
Do kiedyś tam.
Jasne, Samantha.
Trzymaj się.
Będziesz musiał mnie zabrać.
Byłam taka głupia.
Mogłam zostać w domu.
Dwie ważne lekcje z tej nocy:
zastanów się, zanim zagadasz,
i nigdy nie wracaj sama do domu.
Pedro.
Wybacz, ale nie czułam tej imprezy.
Niepotrzebnie przyszłam.
Głupia byłam, myśląc, że...
Wiesz co? Oddzwoń do mnie.
Ej, wspomożesz brata?
Nie mam forsy.
Kurna, czemu zawsze mnie proszą o kasę?
Co do...
Zostawcie go!
Jego skóra była zimna.
Przypominała jakby zamsz.
Lodowaty zamsz.
Oszalałam? Czy to stało się naprawdę?
Ugryzł mnie wampir?
Wampiry istnieją?
Nie wierzę, że o to pytam.
Światło słoneczne. Jest złe.
Nie chciałam we śnie zamienić się w nietoperza...
więc uznałam, że lepiej będzie nie spać.
Wcześnie wstałaś.
Nie mogłam spać.
Koszmary?
Coś w ten deseń.
Co ci się stało w szyję?
Prostownica.
Kto to zrobił?
Chyba ja.
-Za stara jesteś na wygłupy. -Czekaj!
Prześpij się.
Ale najpierw posprzątaj.
Co?
Trochę mi zajęło dojście do tego, co zrobić i powiedzieć.
Wiem, jak by to brzmiało.
Ale wiedziałam też, co widziałam i co mi się stało.
Hola, Shawna.
Zmartwychwstała. To cud.
-Dzwoniłem, chica. -Wiem, wiem.
Możemy pogadać?
Na osobności?
Nie ma bata.
Zostaw mojego iPada. Poczytaj książkę czy coś.
Nie mogę wyjechać, bo zostaną analfabetami.
No dobra, co się dzieje?
Obiecaj, że cokolwiek powiem, nie nazwiesz mnie wariatką
i że mi uwierzysz.
-Przerażasz mnie. -Obiecaj.
Boże, obiecuję.
Tamtej nocy, po imprezie,
wracałam do domu i...
Zostałam...
Wyduś to!
Zostałam napadnięta.
O mój Boże!
-Czy coś... -Przez bezdomne wampiry.
-Jesteś zjarana? -Obiecałeś!
Lepiej cię odprowadzę.
Nie.
Spójrz.
Nie goi się.
-Co to? -Przecież ci tłumaczę!
To na pewno nie był pies?
Bezdomne wampiry.
Shawna, mami,
pewnie odpłynęłaś i coś ci się wkręciło.
Możesz mieć wściekliznę.
Bezdomne wampiry!
Przynajmniej wiemy, czemu dziabnęły akurat ciebie.
Co?
Wyglądałaś wtedy jak bezdomna.
Taki żarcik.
Domyślili się, że nie jestem bezdomna.
Dlatego zagryźli tamtego faceta.
Jakiego faceta?
Żebraka z Benton.
Pana Fazę?
To zwykły ćpun.
Nazywaj go, jak chcesz, ale to oni są ich celem.
Jeśli chodzi im o ćpunów...
To co?
A co będzie zamiast?
-Deweloperka? -Właśnie.
To znaczy, że nas tu nie chcą, ot co.
Shawna, wampiry nie istnieją.
Mamo?
Co?
Gdzie się podziała?
Dokąd poszła?
Mamo?
Mamo!
Żyje.
Spadajmy.
Mamo, musisz wrócić do domu.
I to już! Tatą zajmiemy się później,
a tutaj nie jest już bezpiecznie.
Zabierasz coś jeszcze?
Gdzie twój naszyjnik?
Wiesz co? Nieważne.
Jeszcze tu wrócimy.
Teraz musimy...
O mój Boże.
To nic nie znaczy.
Nic ci nie jest.
Zobacz, ja też mam ranę.
Widzisz?
I wszystko gra.
Nic nam nie jest. Ugryźli cię,
ale to nic nie znaczy.
Lodowaty zamsz.
Shawna, uważaj!
O mój Boże!
Przestań!
Rusz się!
Shawna, rusz się!
Mami, nie!
Nie, odsuń się!
Mój Boże, co ja mam teraz zrobić?
Mami, musimy wiać.
Policja nie wiedziała, czy uznać to za zabójstwo, samobójstwo czy wypadek.
Ale ja nie miałam wątpliwości.
To morderstwo.
Nie wiedziałam, kto lub co za nim stoi, ale winnych czekała kara.
Choćby nie wiem co...
ktoś za to zapłaci.
To chciałeś mi pokazać?
Pustą działkę?
To nasz dom.
Tu był nasz dom.
Mieszkaliśmy tu przed Katriną.
Rozebrali go parę lat temu.
Wcisnęli nas na tereny zalewowe
i jak przyjdzie kolejna nawałnica,
wszystko zresetują.
Teraz wcale nie mamy lepiej.
Jak coś walnie, to też popłyniemy.
Że tak się wyrażę.
Chcę porozmawiać o mamie i o tym, jak powinniśmy ją zapamiętać.
-Nie musimy... -Owszem, musimy.
Jasne? To ważne.
Była dorosłą osobą,
więc odpowiada za swoje błędy.
Bóg świadkiem, popełniła ich wiele.
Ale historia ma znaczenie.
Po Katrinie zapanował chaos.
Potrzebowała pomocy, ale jej nie otrzymała.
Nigdy.
Nie twierdzę, że wcześniej było idealnie.
Po prostu później było gorzej.
Kto wie, do czego by doszło,
gdyby nie ty.
-Ja? -Zgadza się.
Była w ciąży, gdy uderzył huragan.
Nazywała cię swoim cudem.
Mówiła, że ją ocaliłaś.
Co do tego miała rację.
Schowałem to, żeby nie mogła...
Chciałaby, żebyś to dostała.
Ten znalazła policja.
Słuchaj, Shawna.
Teraz musisz być dzielna.
To miasto i świat wymagają odwagi.
Jasne?
Musiałam poznać zasady gry, w której uczestniczyłam.
Na szczęście
WAMPIRY
w mieście nie brakowało fanatyków magii i potworów.
Była taka jedna biała laska, Granya.
Organizowała spotkania fanów wampirzej literatury.
Chore. Ale potrzebowałam informacji
i łapałam się wszystkiego.
Anne Rice?
Bohaterka Nowego Orleanu.
Rety, to tak musi wyglądać Akademia McAdamsa.
Co masz na myśli?
Nie widzi mi się urzędowanie z białymi Teksańczykami.
Meksykańskiego imigranta nie powitają z otwartymi ramionami,
nawet tak urodziwego.
-Do następnego. -Cześć.
Shawna? Jestem Granya.
Interesuje was fikcja o wampirach?
Czy fikcja, to nie wiem, ale mam parę pytań.
Do końca nie wiadomo.
Nie ma zgody co do tego,
jak człowiek staje się wampirem.
A jakie są najpopularniejsze teorie?
Jedna zakłada, że krew w organizmie człowieka
należy zastąpić krwią wampira.
Albo...
Są też tacy, co uważają,
że trzeba dać się ukąsić, a wtedy jad zrobi resztę.
Czemu spotykacie się w kościele?
Nie ma czegoś mniej dziwnego?
Biblioteka?
Ze względu na klimat.
Czuć gotyk. No i jest za darmo.
Ale nie jesteś wiedźmą?
Prezbiterianką.
Są jakieś pewne informacje?
Dlaczego jedna osoba przemienia się, a druga już nie,
mimo że obie ugryziono?
Trzeba umrzeć.
To łączy wszystkie historie.
Żeby stać się wampirem, trzeba umrzeć?
Nie ma śmierci, nie ma przemiany.
Jest tylko osoba, która przeżyła.
A jak uśmiercić wampira? Nie licząc słońca.
Z tym słońcem to nic pewnego.
Zaufaj mi, info jest pewne.
Nie licząc słońca, zostaje ogień, dekapitacja
i przebicie serca kołkiem.
A da się złapać wampira żywcem?
Po co robić coś takiego?
Właśnie, po co?
Nie mówiłaś serio.
-Prawie tam zginęliśmy. -Moja mama zginęła!
Co mam zrobić?
Potrzebujemy rzeczy z tej listy.
Wszystkiego.
Czosnek, kołki, Biblia. Shawna...
Pomiń srebrne łańcuszki,
ja się tym zajmę.
Mama chciała, żebym to podrzucił.
Fasola z ryżem.
Przeprasza, że nie była na pogrzebie.
Dzięki.
Wejdź.
Ponoć mieszkały po sąsiedzku.
Grywały w karty, zanim zburzyli ich osiedle.
Nie wiedziałem.
Ja też nie.
Więc chyba jesteśmy ziomkami.
Na to wychodzi.
Jest Jamal?
Wiedzą już, co się stało?
Jeszcze nie.
Uważają, że...
ktoś mógł ją zabić?
Sama sobie tego nie zrobiła.
Jak wpadniecie na trop gościa,
który maczał w tym palce, to jestem z wami.
Chris...
Serio mogę na ciebie liczyć?
Pewnie.
Jak zburzą Ombreux, to co wtedy?
Dokąd pójdziemy?
Wszystko nam odbierają.
Tanie mieszkania, pracę...
-Co o nim sądzisz? -To wariat.
Być może. Ale ma rację.
Ma?
My nie musimy mieszkać w barakach,
ale dla wielu to jedyna opcja.
Ombreux?
Cóż, możliwe.
Myślisz, że dlaczego po huraganie tyle ludzi nie wróciło do domów?
Ombreux to ostatnie tanie lokum. Gdzie ludzie mają żyć?
Jak już mówiłeś,
dobrze, że nas to nie dotyczy.
Na razie.
Masz wszystko?
Chris, Dro. Dro, Chris.
Możemy zamienić słowo?
No.
Co on tu robi?
Nie jesteśmy zbyt silni i szybcy.
Biję rekordy w biegach.
Nie o to mi chodzi.
-Wie o... -Jeszcze nie.
To słaby moment na romanse.
Nie ma żadnego romansu.
To gdzie ten typ, który to zrobił?
Nie jestem pewna, czy to był on, ale może znać sprawcę.
Jeden pies, chodźmy.
Lepiej stąd spadajmy.
On na pewno tu mieszka?
Skąd o nim wiesz?
Mam przeczucie.
Przeczucie?
O kurwa!
To pewnie...
szczur, co nie?
Wyjdźmy już stąd.
Czy ty zawsze musisz...
Co jest...
Zabiłaś własną matkę?
Tak.
Nie. To znaczy...
Zrobił to ktoś, kto zamienił ją w...
Wampira.
-O kurwa. -Było go tu nie ciągnąć.
-Zrzuciłaś na niego bombę. -Przeżyje.
Musi tylko to przetrawić.
Co z tym drugim amigo?
Pora na kilka pytań.
Nie znam tej babki.
Stary Marvin nie przemienia.
Skoro nie ty, to kto?
Jak ci powiem, zabiją Marvina. Znowu.
Myślisz, że my tego nie zrobimy?
Niby się nienawidzisz,
ale z radością rzuciłeś mi się do gardła.
Co ja poradzę, że dawno nie jadłem.
Kto zamienia ludzi w wampiry?
Przynieśliście czosnek?
W ogóle nie gracie fair.
Nie zbliżaj się z tym.
Jakie to uczucie?
Dostałaś kiedyś gazem od policji?
Nie.
I chyba nie chcę, patrząc na tę krew.
Gadaj.
I bez ściemy.
Dobrze, powiem wam.
Tylko zabierz to ode mnie.
To gostek imieniem Lefrak.
Buduje armię.
Na co mu armia?
Nie wiem.
Ale każdy bezdomny i narkoman
może się zaciągnąć.
Jak go znaleźć?
Nie da się. Z ludźmi nie gada.
Musi jeść, nie? Ludzką krew.
Gdzie mieszka?
No gdzie?
W starym dworze we Francuskiej.
Przed chatą stoi czerwony Escalade.
Mówiąc szczerze,
mam nadzieję, że go dojedziecie.
Jak zdechnie,
ponoć wrócimy do normalności.
Czy to możliwe?
Ty tego nie dożyjesz.
Jak cię wypuścimy, napuścisz na nas wampiry.
Nie.
Jak się zabija to ścierwo?
Chwila, nie było mowy o zabijaniu.
Użyjemy kołka.
Co?
Shawna, co ty wyprawiasz?
Chris ma rację. Nie może nas sypnąć, zanim dopadniemy Lefraka.
Dopadniemy? Mami...
Nie sprzedam was, kochanieńka.
Stary Marvin nie jest kapusiem.
Muszę dopaść Lefraka.
Jeśli to wypali, przebiję też jego serce.
Stary, no weź.
Nie możecie mnie tak traktować.
W serce, tak?
Ludzie, przemyślmy to jeszcze!
Właśnie, przemyślmy to.
Jak cię uwolnię
i pozwolę wypić jego słodką, meksykańską krew, to co zrobisz?
Mówiłam ci.
Czekaj.
To moja walka.
Ja to zrobię.
Jesteś pewna?
Proszę.
Nie do końca.
Ale muszę.
To bierz go, killerze.
Shawna...
Naprawdę chcesz to zrobić?
Możemy pogadać?
Nie lubię niespodzianek. Zwłaszcza takich z potworami.
Słuchaj, przykro mi.
To się już więcej nie powtórzy.
Daj telefon.
Jak namierzycie Lefraka...
Cholera.
Nawet wkurzony jest ciachem.
...daj znać.
Jasne.
Zadzwonię.
Chata we Francuskiej - jest.
Czerwone Escalade - jest.
Ja w środku przebijająca serce Lefraka...
Się okaże.
Co się gapisz, fajo?
Co?
Wybadałem trochę ten dom.
Wiesz, jak dostać się do Lefraka?
Nie, ale poduczyłem się historii.
To znaczy?
A jak ci powiem,
że chodzi o korzenie Nowego Orleanu?
Niewolnictwo?
Gość, który zbudował dom,
był znanym w Luizjanie właścicielem niewolników.
Sukinkot w pewnym momencie miał ich czterystu.
Grubo.
Musiał to uwielbiać.
Trzymał ich do samego końca.
Zbudował podziemny tunel, by ukryć niewolników przed Unią.
Tak. Historia. Super. Wróćmy do teraźniejszości.
Robi się późno, zaraz zajdzie słońce.
Niczego nie zdziałamy, uciekając stąd przed nocą.
Przecież to wampiry.
-Wiesz, co może się stać. -Nie bądź lamusem.
Chcesz zostać, to spoko.
Ale nie oczekuj, że się narażę, bo tobie brak rozsądku.
-Ja idę, serio. -Dobra.
Nie próbuj mnie zatrzymywać.
Pa.
Nie wierzę, że to robimy.
To już trzecia parka, która stamtąd wychodzi.
Wampiry lubią dziwki,
co z tego?
Miałam plan, ale potrzebowałam drugiej laski.
I akurat znałam wariatkę, która by na to poszła.
Była na to przygotowana jak nikt.
Tutaj napisali, że niektóre wampiry
mogą kontrolować umysły swoich ofiar.
Czyli...
Czyli to by tłumaczyło, czemu panie do towarzystwa...
„Panie do towarzystwa”?
Prostytutki.
Dziwki, no tak.
Lefrak musiał użyć kontroli umysłu, by zapomniały o ugryzieniu.
Ma to sens.
Jak użyje tego na mnie, to koniec?
Niekoniecznie.
Czytając o tych sprawach,
natrafiłam na pracę z II wojny światowej.
I co?
Jak będzie próbował cię zahipnotyzować, wróć do jakiegoś wspomnienia.
To pozwoli ci zachować świadomość.
Szukać wspomnienia. I tyle?
I tyle.
Myślisz, że trafię na przystojniaka?
Nie wierzę, że to robię.
Ani że jestem w tej części miasta, w tym sklepie, robiąc to.
Zgaduję, że zwykle masz inne zajęcia.
Tak, rodzice nie dają mi się nudzić.
Jak to?
Nurkowanie, szachy, kółka dyskusyjne, edukacja obywatelska, teatr.
Mandaryński. I francuski.
Pewnie i tak o czymś zapomniałam.
Potrzebujemy makijażu.
KREM ROZJAŚNIAJĄCY CERĘ
Ja i Granya obmyślałyśmy plan wejścia...
Mamy pizzę. Z dodatkowym czosnkiem.
...a Chris i Pedro pracowali nad wyjściem.
Sama rozkminiałam też plan ataku.
Mimo pomocy miło było myśleć, że mi się uda.
Nie jestem Buffy.
Jestem tylko... Nie wiem. Shawną?
Ale nie zamierzałam się poddać.
Noc przed akcją. Nie mogłam zasnąć.
Dzień akcji. Nie mogłam jeść.
No dobra, ja lecę.
A ty dokąd?
Co robisz?
A jak ci się wydaje?
Poddajesz się.
Nie żyją, tyle.
Nie wracaj późno.
Mamy plan ucieczki?
Tak.
To do dzieła.
Ktoś mi musi przywiązać kołek do nogi.
Potrzymasz?
Dzięki.
Czemu ja takiej nie mam?
Podstawy mody. Duże ryzyko, duża wygrana.
Nie wiedziałam, gdzie go ukryć, niezbyt jest miejsce...
Może przy nodze...
Ja to zrobię.
Za ciasno?
Idealnie.
Mogę o coś zapytać?
Wal.
Pedro pomaga mi, bo jest moim przyjacielem,
a Granya ma fioła na punkcie wampirów,
ale co kieruje tobą?
Cieszę się, że to robisz, ale...
Dlaczego?
Ukatrupmy jakieś wampiry.
Dobra.
Chwila prawdy.
Nie było czasu zastanawiać się, czemu mam stalkera.
Zemsta była tuż za rogiem.
Czekaj. Nie chcę tego robić. To zły pomysł.
-Już za późno. -Tak?
Kumam. Szukacie Lefraka.
Pomyliłyście daty. Wróćcie w czwartek.
Kazano nam przyjść dzisiaj.
Wiesz co?
Sądziłam, że macie forsę i się zabawimy,
ale zapomnij.
Szkoda czasu na pozerów.
Czekajcie.
Jesteście za młode...
i zbyt apetyczne, żeby dać wam odejść.
Rozgośćcie się.
Sprawdzę, co u Lefraka.
Kiedyś też byłem na dnie.
Ale czeka nas nowe życie.
RATUJMY OMBREUX
Odrodziliśmy się.
Tym razem na szczycie.
Czasy odtrącenia, zapomnienia i wykorzystywania
odejdą bezpowrotnie, o ile będziecie walczyć.
Walczcie. Musicie...
Musicie pociągnąć ich za sobą.
Bądźcie głodni.
Jesteście ze mną?
Tak jest.
Która pierwsza?
Wejdź.
Lefrak już czeka.
Gustuję raczej w jaśniejszych kobietach.
Wybacz.
Braki w urodzie nadrabiasz wiekiem.
Lubię młode.
Żadnego srebra.
Lodowaty zamsz.
Weszły. Masz czosnek?
Tak.
Wpuśćmy go przez okna.
Gotowy?
Nie bój się.
Nie boję.
Ja...
muszę skorzystać z łazienki.
Szybciej tam.
Nie potrzebujemy gumki?
Nie do tego, co ci zrobię.
Spójrz mi głęboko w oczy.
Kontrola umysłu.
Odpręż się.
Wspomnienie.
Potrzebowałam go na już.
Nie zapamiętasz mnie.
Nie zapamiętasz.
Wiesz, gdzie jesteś?
Nie pamiętam.
Co tu jest grane?
Wołaj Lefraka.
Idziemy.
Udało się. Chodź.
Kim jesteś?
Córką Denise.
Kim jest De...
Żyjesz?
Jesteś cała?
O nie.
Leć, zajmę się tym.
-Wszystko gra? -Tak.
Zmywajmy się.
Prędko, wiejemy.
Czworo dzieciaków opuszcza dom.
Przyprowadź ich tu.
Żywych lub martwych, bez różnicy.
Siema, Chris. Co tu robisz?
Jestem z Shawną.
Nie chcecie się wykąpać?
Dam wam ręczniki.
Wiedziałaś, że Pedro dostał się do McAdamsa,
ale chce zrezygnować?
To szkoła z wyższej półki,
marzyłabym o tym.
Moje miejsce jest tutaj.
Po prostu boi się białych.
I słusznie, są dosyć straszni.
Wcale się nie boję.
Skupmy się na wampirach.
Wiemy już, że zabicie lidera
niczego nie zmienia.
Może to nie był lider.
Pokaż mi te zdjęcia.
To on. Kaznodzieja z Ombreux.
Operuje z domu, w którym był niewolnikiem.
To nawet poetyckie.
Szurnięty kaznodzieja jest wampirem i byłym niewolnikiem,
co nie znaczy, że liderem.
Sposób, w jaki przemawiał.
Ta jego aura. Chyba on tam rządzi.
Możliwe.
Ale straciliśmy naszą szansę.
Już nie możemy tam wrócić.
Stój.
O co ci chodzi?
Co robimy?
Spokojnie. Bez zaproszenia nie mogą tu wejść.
Kto?
-Uciekajmy stąd. -Dokąd?
Wypad!
Spokojnie, nie mogą wejść.
Wyskoczymy przez okno?
Co jest z wami, jaraliście coś?
Słuchacie mnie?
Są zasady. Nie mogą wejść.
-Mamy kołki. -Kołki?
Wypad mi stąd!
Nie!
Jamal!
O kurwa!
Zdejmijcie go!
O mój Boże!
Cholera.
Granya, mówiłaś, że nie mogą wejść.
Przepraszam.
Lepiej niech mi ktoś powie, co tu się odpierdala.
Okazało się, że mój stalker nazywa się Tunde.
Miał 800 lat i był jednym z najstarszych wampirów na świecie.
Wyjawił nam, że istnieją różne sabaty.
Od ponad wieku toczył wojnę z uliczną zjawą o imieniu Babineaux.
Babineaux był kiedyś niewolnikiem.
Poznał ludzkość od najgorszej strony.
Pewnej nocy zaatakował go wampir...
i go przemienił.
Babineaux zyskał moc i zabił swojego pana.
Z popiołów powstała nowa siła.
Po Katrinie stał się jeszcze gorszy.
Rosnąca przepaść między bogatymi a biednymi
skłoniła go do działania.
Budował armię tuż pod nosem ludzi.
Nędzarzy zamieniał w żołnierzy,
bo i tak nikt by za nimi nie tęsknił.
Babineaux jest wampirzym rasistą.
Niewiele sabatów podziela jego poglądy.
Patrzy na ludzi tak, jak lew patrzy na gazelę.
Jak na ofiarę.
Niby jesteś wampirem, a nas nie zjadłeś?
Dzięki nowoczesnej technologii zjadanie ludzi to przeżytek.
Dlaczego mnie obserwowałeś?
Obserwowałem Babineaux.
Byłaś tylko ciekawym urozmaiceniem.
A słońce?
Ono szkodzi nowym wampirom.
Mnie nie rusza już od 500, 600 lat.
Nabycie odporności wymaga czasu.
I melaniny.
Trzeba mieć jej dużo, by móc przetrwać na słońcu.
To jak super moc.
Byłabyś dobrym wampirem, Wesley.
-Czemu ją tak nazwałeś? -Jest czarna jak Wesley Snipes.
Gdy byłem chłopcem, jeszcze zanim stałem się taki,
w mojej wiosce
żyła, można ją tak nazwać, pewna księżniczka.
Córka wodza.
Jej skóra była ciemna jak ocean nocą.
Inne dziewczyny były zazdrosne
i godzinami siedziały na słońcu,
próbując się do niej upodobnić.
Była najpiękniejszą dziewczyną, jaką w życiu widziałem.
Przypominasz ją.
Twój brat i każdy, kogo obdarzasz swoją obecnością,
ma wielkie szczęście.
Zgadzam się z Tunde.
Jesteś piękna.
Też tak sądzę.
Stary, to twoja siostra.
Przegapiłem walkę.
Yakubu.
-Przypilnuj ich. -Nas?
A ty dokąd idziesz?
Ukrócić wybryki Babineaux.
Chcę iść z tobą.
To, co zrobiłaś z Lefrakiem, było bardzo odważne.
Ale też niewiarygodnie głupie.
Naruszyłaś wątły rozejm.
Zostań z Yakubu.
Jest silny i godny zaufania. Ochroni was do rana.
Nie możesz mnie odciąć.
To nie jest twoja walka.
Przyniosłam dwa widelce, podzielcie się.
Co to?
Nie wiem. Tata gotował.
Chyba jednak wezmę prysznic.
Ja podziękuję.
Mój brat.
Pytałaś, czemu ci pomagam.
Przez brata.
Bierze to samo, co twoja mama.
A więc byłeś na Ombreux.
Co za wstyd.
Czy twój brat...
-Czy przemienił się... -W wampira?
Nie, tydzień temu wrócił do domu.
Choć to żadna różnica.
Co masz na myśli?
Nie wiem, kogo mam winić.
Kelvina,
dilerów, umoczonych gliniarzy, rodziców.
Ale ty...
Ty masz na kim się wyładować.
Chyba też tego potrzebowałem.
Samolub ze mnie.
Wcale nie.
Rozumiem cię.
Czułem, że zrozumiesz.
Wcześniej mówiłem serio.
Jesteś piękna.
No wiem...
A jaka skromna.
Nic mu nie będzie.
Babineaux tu nie ma.
Za długo to trwa.
-Tak. -Czekaliśmy.
Dzwonił Tunde.
Dopadli go?
Tchórz się ukrył.
Co robimy?
Czekamy, aż go znajdą. To będzie długa noc.
Gdzie go wcięło?
Daleko nie mógł uciec.
Tunele. Pod domem.
Jeśli chowali tam niewolników, Babineaux o nich wie.
-Trzeba im powiedzieć. -Musimy tam iść.
Chris...
Pod łóżkiem mam dodatkowe kołki.
Shawna...
Jak chcesz zostać, to luz.
I tak już pomogłeś.
Shawna, wiesz, że wspierałem
twój każdy szalony pomysł, odkąd umarła ci mama.
Zaufaj mi, ten jest jak dotąd najgorszy.
Daj mi kołek.
Pojadę do tej szkoły.
Jeśli przeżyjemy ten bajzel, to tam pojadę.
Skoro ty możesz walczyć latem z wampirami,
to i ja przez parę lat mogę zdzierżyć kilku białasów.
Zasługuję na to.
Rodzina da radę.
Ty też.
Ale gdybym został,
to ja nie dam.
Nie martw się, odwiedzę cię.
Co wy robicie?
Idziemy po Babineaux. Dla mamy.
Yakubu?
O co chodzi?
Jazda!
Trzeba biec.
Ja chyba sobie daruję.
Co? Dlaczego?
Prawdziwe wampiry nie są fajne.
Rzeczywiście, nie są.
Aż mi wróciła ochota do nauki.
Dzięki.
Za wszystko.
Cześć.
Powodzenia.
Wklepcie im ode mnie.
Kryć się.
Tunele.
Chybiłeś.
Nie! Shawna!
-Jeść. -Shawna, ratuj!
Pomóż mi!
Nie, Pedro!
Pedro, nie.
Nie.
Chris!
Chcę tylko pogadać.
Tylko strata rodzi taką determinację.
Ten gniew...
Kogo straciłaś?
Matkę.
Odebrałeś mi ją.
Dałem jej moc!
Dostała szansę na nieśmiertelność.
To był dar.
Dar?
Ona nie żyje.
Każda wielka sprawa potrzebuje męczenników.
Co?
Pomiatają nami, kopią nas,
a potem nie rozumieją, dlaczego sami nie wstajemy.
Obserwuję to od wieków.
Widziałem, jak nas skuwali,
wysyłali na tył autobusu.
Teraz chcą nas pozbawić domów.
Ale dlaczego? Dlaczego teraz?
To początek naszego końca. Ombreux przelało czarę goryczy.
Co?
Gdy nie połknęła nas Katrina,
skupili się na zabudowie.
Wkrótce będzie nas za mało, by połączyć siły.
Połączyć siły?
Jesteś mordercą.
Te wszystkie protesty i marsze...
Ludzie chcą coś zmienić. Mogłeś nas przekonać do walki.
Marsze. Protesty. Zamieszki.
Bunt niewolników.
Już to przerabiałem.
W 1859, 1968, 1992, 2020.
Widziałem płomienie, które nagle gasły.
Ale nieśmiertelność pozwala
dojrzeć szerszą perspektywę.
Uczy, jak podsycać płomień.
Jak nie dać mu zgasnąć.
To właśnie robię.
Jesteś chory.
Poddaj się. Tunde rozbił twoją armię.
Wystarczy zbudować kolejną.
To w końcu Nowy Orlean.
Tutaj nie zabraknie uciśnionych.
Czasu mam dostatek.
Możesz do mnie dołączyć.
Możesz...
Możesz stać u mego boku.
Ktoś z takim talentem,
z taką determinacją,
będzie potężnym wampirem.
Twoja... skóra.
Słońce nie byłoby ci straszne.
Ty...
Ty możesz nam pomóc.
Możesz pomóc błądzącym,
przez których twoja matka musiała mierzyć się z problemami.
Wolę zginąć.
Krew smakuje lepiej...
gdy stawiasz opór.
Żryj to!
To za moją mamę.
Shawna!
Nie, Pedro!
Wszystko będzie dobrze.
Będzie dobrze.
Musisz z nami zostać.
Pedro, nie odchodź.
Pedro, nie! Proszę!
Błagam, nie odchodź!
Nie odchodź! Pedro, nie!
Nie! Proszę!
Pamiętacie, jak mówiłam, że mój świat stanął na głowie?
To mało powiedziane.
Ale Pedro zawsze mi powtarzał...
Powiedziałby:
„Napuszczę na ciebie modową policję.
„Za tę stylówę wlepią ci dożywocie."
A co mówił, gdy byłam smutna?
Nic.
Nie próbował mnie pocieszać inspirującymi cytatami.
Rzucał jakimś żartem i od razu
zaczynaliśmy się śmiać,
ledwie pamiętając, co nas właściwie przybiło.
I tak właśnie zrobię.
Będę się śmiać.
Tak wyglądało lato, gdy urosły mi cycki i walczyłam z wampirami.
Straciłam mamę i najlepszego kumpla.
Ale też kogoś zyskałam.
Relacje z Jamalem nigdy nie były lepsze.
Ładnie dziś wyglądasz, Shawn.
Jak mama.
Dzięki.
Zaprzyjaźniłam się z Granyą.
Namówiła mnie nawet na jogę z kozami.
Babineaux mylił się w wielu kwestiach.
Ale są sprawy, o które warto walczyć.
Moja rodzina, moja społeczność.
Ja sama...
No i, rzecz jasna, Chris.
Dobra, ulotki rozdane,
będę się zwijał.
Idziesz sobie?
Muszę odstawić brata na terapię.
Obiecałem mu.
Ale widzimy się wieczorem?
Może kupisz pizzę i spotkamy się u mnie?
A co z twoim tatą?
Wyjdziesz, zanim wróci.
Chris.
Dodatkowy czosnek.
Jamal?
Jesteś?
Czyżbym miała wolną chatę?
W tym sypialnię?
Chris? Pamiętałeś o...
Hej, mami.
Napisy: Marcin Kędzierski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska