„Diabeł cieszy się najbardziej, gdy wmawiamy sobie,
że on nie istnieje”.
- ksiądz Gabriele Amorth
Główny Egzorcysta Watykanu, 1986-2016
4 czerwca 1987
TROPEA - WŁOCHY
Piękna świnia.
Najlepsza, proszę księdza.
Proszę tędy.
Proszę księdza, chłopak ma klasyczne objawy opętania.
Rodzina konsultowała się z lekarzem?
Z wieloma lekarzami.
Jakie są objawy tego opętania?
Mówi po angielsku.
Wcześniej nie mówił?
Nigdy. Ani razu.
Mają telewizor?
Myślę, że tak.
Co rysujesz?
Ptaszka.
Mam dla ciebie bardzo ważne zadanie.
Znasz modlitwę Ojcze nasz?
Tak, proszę księdza.
Możesz pomóc bratu.
Odmawiaj Ojcze nasz w kółko, bez przerwy.
Nic cię nie może rozproszyć. Nie przestawaj. Rozumiesz?
Tak.
Przyprowadźcie świnię.
Na imię mi Legion.
Jestem szatanem.
Jestem bezwstydną bestią.
Trudno w to uwierzyć.
Wątpisz we mnie?
Jeśli jesteś szatanem, powiedz, jak się nazywam.
Opisz piekło.
Wkrótce sam je zobaczysz.
Nie chcesz odpowiadać?
Drwisz ze mnie?
Szatanie, odpowiadaj.
Dlaczego opętałeś chłopaka?
Dlaczego nie kogoś ważniejszego?
Mogę opętać...
każdego, kogo zechcę.
Możesz opętać księdza Gianniego?
Biskupa?
Każdego! Bez wyjątku!
Nie wierzę ci.
Nawet tej świni nie potrafisz opętać.
Potrafisz to zrobić? Masz taką władzę?
Potrafisz opętać świnię?
- Potrafię. - Udowodnij.
- Patrz! - Opętaj świnię.
Udowodnij, że jesteś Księciem Ciemności.
Pokaż swoją moc.
Zrobiłeś to?
Opętałeś ją, szatanie?
Niech cię Bóg błogosławi.
Teraz się wyśpij, synu.
Demon odszedł.
Bóg jest z tobą.
EGZORCYSTA PAPIEŻA
1 lipca 1987
KASTYLIA - HISZPANIA
Amy, już nie jesteśmy w Ameryce. Nie możesz się tak ubierać.
Dlaczego?
Bo będzie tam dużo robotników budowlanych.
Jak tam się masz?
A więc... zostawiliśmy wszystko dla czegoś takiego?
Amy, proszę, nie zaczynaj.
Wiesz, co chcę powiedzieć.
Tak. I nie chcę tego słyszeć.
I jak? Fajnie, co?
Tak, wiem.
A kuku!
Gabriele.
Dlaczego Święty Michał nie zabił szatana, gdy miał sposobność?
To kwestia teologiczna.
Brednie.
Może to Boże miłosierdzie powstrzymało miecz Michała Archanioła.
Jedynym, co stoi na przeszkodzie Bożej miłości,
jest nasza wolność wyboru.
Ale Bóg nie byłby Bogiem, gdyby ją nam odebrał...
nawet tym potępionym.
Archanioł Michał o tym wie.
Wszyscy będziemy osądzeni.
Będziemy osądzeni...
na podstawie tego, jak wielka jest nasza miłość.
Nie martw się, Gabriele.
Będę cię bronił.
Mnie? Bronić?
Moja wiara...
nie wymaga obrony.
I co myślicie?
Przytulnie.
Bez przesady. Nie uprzedzaj się. Tu jest niesamowicie.
Carlos, cześć!
Znam głos. Miło poznać osobę.
Ksiądz Esquibel...
Miło mi, pani Vasquez.
Jestem Julia.
- Carlos mnie oprowadzał. - Super.
Wstąpiłem, by was powitać w naszej diecezji.
- Przepraszam. - Jasne. Bardzo proszę.
Cieszę się, że dojechaliście szczęśliwie.
Idź poszukać swego pokoju, głupku.
Hej. Mogę się poczęstować?
Dziękuję.
Wspaniale, że chce pani odnowić opactwo.
Zachowamy obecną architekturę.
To majątek rodziny męża od wielu pokoleń.
Właśnie go odziedziczyliśmy.
Pan Vasquez też przyjechał?
Zmarł w zeszłym roku.
Wyrazy współczucia.
- Dziękuję. - Gdyby pani czegoś potrzebowała...
- ...proszę, bez wahania. - Dobrze.
Wspomnę o nim w modlitwie.
To miłe. Dziękuję. Miło było księdza poznać.
Carlos, porozmawiajmy.
- Na czym stoimy? - Piwnica to spore wyzwanie.
- Będzie drożej? - Obawiam się, że tak.
Spojrzę jeszcze raz na plany. Pokaż mi tę piwnicę.
Zrobię przelew.
Amy, zejdź stamtąd, zanim skręcisz kark.
To papieros? Zgaś to w tej chwili, proszę.
- Dobra. - Nie! O Boże.
Ślicznie.
Wynocha z mojego pokoju.
Hej, widziałaś brata?
Amy.
Słuchaj...
Nie zniosę milczenia was dwojga.
- Wiem, że nie chcesz tu być. - No co ty?
Amy...
proszę, potrzebuję twojej pomocy.
To opactwo to wszystko, co tata nam zostawił.
Nie mamy żadnych dochodów.
Wyremontujemy je, sprzedamy i wrócimy do domu. Dobrze?
Mogłabyś przynajmniej popilnować brata.
Zrób coś, żeby zaczął mówić.
Jak? Nie mówi od roku.
Możesz chociaż spróbować?
Mam być jego mamą?
Proszę, pilnuj go. Dobrze?
2 lipca 1987
RZYM - WŁOCHY
Księże Amorth.
O tej porze? Zwariowaliście?
Podwójne espresso, siostro.
Cukier?
Cukier to dzieło diabła. Nie, dziękuję.
Bierzmy się za to wreszcie.
To formalne przesłuchanie.
Postępowanie będzie prowadzone w języku angielskim.
Dobrze. Zaczynajmy.
W nocy 4 czerwca w Tropei przeprowadził ksiądz egzorcyzm
nie uzyskawszy zgody biskupa Kalabrii.
Po angielsku, proszę.
To nie był egzorcyzm.
Zgodnie z opisem księdza Gianniego to, co zaszło w Kalabrii,
wyglądało na egzorcyzm zakończony złożeniem ofiary ze zwierzęcia.
Chłopak się pogubił. To było chwilowe obłąkanie.
Zastosowałem podstawowe techniki psychologii.
Siłę sugestii.
Nazywał go ksiądz szatanem,
wzywał do pokazania swojej mocy. Zaprzecza ksiądz?
Nie.
To prawda.
Dlaczego ksiądz to zrobił?
Egzorcyzmy to moja praca.
Ale większość przypadków, do których jestem wzywany,
nie wymaga egzorcyzmów.
Wymagają jedynie rozmowy,
odrobiny zrozumienia,
a czasami...
małego przedstawienia.
Kardynale Sullivan, z moich obserwacji wynika,
że 98% przypadków, do których wzywany jest ksiądz Amorth
kierowanych jest przez niego do lekarzy i psychiatrów.
A pozostałe 2%?
Pozostałe 2%.
To coś, co sprawia kłopot nauce
i medycynie od bardzo dawna.
Nazywam to...
złem.
Eminencjo, po przeprowadzeniu setek udanych egzorcyzmów,
- ksiądz Amorth potrafi... - Chwileczkę, biskupie Lumumba.
Podniósł ksiądz interesującą kwestię.
Nie jest ksiądz lekarzem, a te praktyki
mogą mieć tragiczne skutki.
To prawda.
Nie jestem lekarzem.
Nie jestem psychologiem.
Ale jestem teologiem, prawnikiem, dziennikarzem i człowiekiem praktycznym.
Byłem też partyzantem w czasie wojny,
więc potrafię rozpoznać pluton egzekucyjny.
Więc o co tu chodzi?
Kongregacja Nauki Wiary zarekomendowała temu gronu
formalną likwidację stanowiska Głównego Egzorcysty.
Zatem mówcie, że diabeł nie istnieje?
Oczekuje się od Kościoła, by nadążał za duchem czasów.
Nadszedł czas, by odrzucić przestarzałe wierzenia.
Proszę mi wyjaśnić, Eminencjo.
Skoro diabeł nie istnieje,
jaka jest rola Kościoła?
Myślę, że wszyscy powinniśmy uważać na Kongregację Nauki Wiary.
Mam wrażenie, że chcą zwolnić nas wszystkich.
Mamy do księdza więcej pytań.
Jak to się stało, że nagle
jestem godzien uwagi możnych tego świata?
Spytam jeszcze raz...
O co tu chodzi?
Takie są procedury.
A więc nie chodzi o zmarłą dziewczynę, Rosarię Velendez,
o której piszę w piśmie La Madre di Dio?
Jakie są procedury w tej sprawie?
- Kardynale, proszę. - Ostrzegam!
Niech ksiądz okaże szacunek swoim przełożonym.
Okazuję!
Jestem Głównym Egzorcystą Watykanu.
Mianował mnie mój biskup.
Podlegam diecezji rzymskiej.
Moim biskupem jest papież.
Jeśli macie ze mną problem, rozmawiajcie z moim szefem.
Jasne?
Papież jest chory!
- Jeszcze nie skończyliśmy! - A kuku!
Księże Amorth!
Jest tu ktoś?
Chcę jak najszybciej skończyć tę robotę. To miejsce mnie przeraża.
Co to jest?
Nie wiem. Nic nie widzę.
Trafili na złoże gazu.
Nie możemy tu dalej pracować. Zabieram stąd swoich ludzi.
Czekajcie.
Henry?
Nie. Henry!
Mamo!
O Boże! Henry! Co się stało?
- Nie wiem. Weszłam i to się już działo. - Henry?
Henry, tu mamusia. Powiedz coś.
- Henry. - O Boże.
Mamusiu.
On mówi.
Henry.
Mamusiu...
Wszyscy umrzecie.
- Henry, co robisz? - Henry!
Henry!
Rentgen, badania krwi,
punkcja i rezonans nie wykazały niedokrwienia ani krwiaka.
Co to oznacza?
Wyniki i funkcje mózgu są w normie.
W normie? Nie rozumiem.
Miał konwulsje.
Miał jakieś traumatyczne przeżycie?
Tak, jego tata zmarł w zeszłym roku.
Jak na to zareagował?
Od tamtej pory nie mówi.
Psychoza?
Niemożliwe. To małe dziecko.
W tej chwili nic więcej nie można zrobić.
- Doktor poleci dobrego psychiatrę. - Co to jest?
Jeśli będzie próbował zrobić sobie krzywdę,
- proszę podać środek uspokajający. - Nie.
- Mamo. - Przykro mi.
Skarbie.
O Boże.
Nie rozumie pan.
To nagły wypadek. Proszę.
Muszę porozmawiać z odpowiednią osobą z konsulatu.
Potrzebuję specjalisty.
Dobrze.
Tak, proszę.
Skarbie.
Hej.
Kochanie, przytul się.
Pieprzyć to.
Henry, nie.
Henry, przestań!
Dziecko jest głodne, tłusta krowo.
Co ty mówisz?
Nie karmiłaś mnie piersią, mamusiu.
- Co? - O cholera.
NIENAWIDŹ
Jasna cholera!
Dajcie mi tego księdza.
- Pomoże nam ksiądz? - Tak.
Jestem tu, żeby pomóc.
Dobrze.
To nie ten pieprzony ksiądz.
To ty, Gabriele?
Tak, Ojcze Święty.
Słyszałem, że chorujesz.
Ach tak. Chcieliby.
Chcieliby, żebym był słaby.
Ale nie jestem.
Pomóż mi.
Chyba zbyt dobrze wykonujemy swoją pracę.
Kardynał Sullivan i młode pokolenie nie wierzą
w takiego diabła, jak my go pojmujemy.
Dla nich to tylko idea. Dla nas diabeł jest realny.
200 aniołów wypędzonych z nieba,
zagnanych pod ziemię.
To nie bajka.
Twoja żarliwość w poszukiwaniu prawdy budzi podziw.
Ale z pragnieniem edukowania bądź ostrożny.
Pycha przybiera różne formy.
Pycha? U mnie?
Powinieneś zwrócić uwagę na pewien przypadek.
Chłopiec w Hiszpanii.
Jest w tej sprawie coś, co mnie bardzo niepokoi.
Opętanie chłopca postępuje bardzo szybko.
Miało to miejsce na poświęconej ziemi,
w opactwie San Sebastian w Kastylii.
To miejsce przysparzało problemów już wcześniej.
Czuję, że to źródło wielkiego zła.
Czegoś mrocznego, z czym tylko ty sobie poradzisz.
Poprosiłem o przyniesienie akt opactwa do biblioteki.
Zajrzyj do nich.
Będę kontynuował dochodzenie po twoim wyjeździe.
„Nasze grzechy...
nas znajdą”.
Gabriele, jedź do Hiszpanii i pomóż temu dziecku.
Zachowaj ostrożność, bo ten demon może być groźny.
Zaraz. Ksiądz Amorth?
- Nie myślałem, że przyślą księdza. - Znasz mnie?
Tak. Przeczytałem wszystkie artykuły.
- A książki? - Nie. Książek nie.
Są dobre.
Przeczytam.
Dobrze. Wezmę torbę.
Łyczek... whisky?
Nie, nie. Dziękuję.
Dobre na ból gardła. Ten kurz...
Mamy niesamowite szczęście. Kościół przysłał nam
prawdziwego eksperta. Gabriele, proszę wejść.
Przyjechałem z Rzymu.
Gabriele...
Odbył ksiądz tak długą podróż… Czemu Kościół się tym interesuje?
Chcę tylko, żeby syn wyzdrowiał.
Proszę mi powiedzieć,
czy lekarze postawili diagnozę? Coś ustalili?
Pozwoli pani przynajmniej,
że spojrzę na syna.
Powiem pani, co o tym sądzę, a pani zrobi, jak uważa.
Warto spróbować.
Dobrze. Jest na górze.
Cześć, przyjacielu.
Henry...
nie śpisz?
Na nic się zdadzą twoje modlitwy.
Kim jesteś?
Tym, czego się najbardziej boisz. Twoją śmiercią.
Dlaczego opętałeś tego chłopca?
Przyjemnie jest zniszczyć takie niewinne ciało.
Ale wolę się zmierzyć z duszą egzorcysty.
Tylko się ośmieszysz.
Nie pouczaj mnie, klecho.
Jaki jest twój cel?
Przychodzę po ciebie.
W takim razie wiesz, jak się nazywam.
Znam twoją duszę,
każdy bezwstydny grzech.
Wymień jeden z nich.
Nie potrafisz.
Bo zostałem rozgrzeszony przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
- Nie wspominaj go. - Boisz się go?
Boisz się Jezusa Chrystusa?
Tu nie ma Boga.
Bóg jest wszędzie.
Wszystko się dzieje
tylko dlatego, że Bóg na to pozwala.
Pozwolił na to?
To dopiero początek.
Nie wiesz, z kim masz do czynienia.
Więc mi powiedz. Jak się nazywasz?
Chyba że się boisz.
Nie jestem głupkiem, którego namówisz, żeby wcielił się w świnię.
A więc nie podasz mi swego imienia?
Nazywam siebie bluźnierstwem.
Nazywam siebie nocnym koszmarem.
Dla mnie koszmarem
jest zwycięstwo Francji w mundialu.
Nadęty głupcze.
Nie możesz się wiecznie wykręcać dowcipem.
Gabriele.
Znam twoje koszmary.
Pokaż się.
Tchórzu.
Pokaż się, tchórzu.
Uważaj, bo twoje grzechy cię znajdą.
Będę na ciebie czekał, Gabe.
Czy ktoś w tym domu wspomniał moje imię?
Może. Nie jestem pewien.
Ten demon
mówi rzeczy, których nie powinien wiedzieć.
Więc jest prawdziwy?
Co wiesz o demonach?
Podstawy.
Że są upadłymi aniołami.
Mają swoją hierarchię.
Im wyższa pozycja w hierarchii, tym większa moc.
Więc dlaczego wybrał to dziecko?
Bardzo dobre pytanie. Porozmawiam z jego matką.
Muszę ustalić, dlaczego wybrał Henry'ego.
To, co za chwilę powiem, może się wydać trudne.
I budzić sprzeciw.
Pani synem zawładnął bardzo potężny demon.
Zabranie chłopca z tego miejsca może go zabić.
Mówię to pani,
bo odzyskanie syna jest możliwe wyłącznie dzięki wierze.
Pani Vasquez, czy Henry miał jakieś silne przeżycie?
Wypadek samochodowy, w którym zginął jego ojciec.
Ojciec zmarł na jego oczach.
To wspomnienie... jest jego demonem.
Daję pani słowo,
nie zostawię pani ani pani syna.
Wstrząs, o którym pani mówi, może stanowić furtkę dla diabła.
Cierpienie sprawia, że dusza desperacko szuka kontaktu.
Niewinna dusza staje się bardziej podatna.
Musiała pani bardzo kochać męża.
Nie ma ksiądz pojęcia.
Był pani pokrewną duszą.
Był wszystkim.
Ma pani dwoje pięknych dzieci.
Matczyna miłość
jest najbliższa Bożej miłości.
Julio...
czy wierzysz w Boga?
Kiedy byłam mała...
myślałam, że mój Anioł Stróż odprowadza mnie do szkoły.
Módl się do tego Anioła Stróża.
Henry?
Amy.
Jestem w piekle.
Amy, dziecko, tu tata. Masz mnie słuchać, rozumiesz?
Tatuś?
Wszyscy umrzecie.
Mamo!
Mamo, to był tata.
Słyszałam jego głos w słuchawce.
- Powiedział, że wszyscy umrzemy. - Co?
- Że wszyscy umrzemy. - O Boże.
I co teraz?
Kawa.
Demony stają się silniejsze nocą.
Będę potrzebował energii. Ale wy powinnyście odpocząć.
Jak długo to może potrwać?
Trudno powiedzieć.
Kilka godzin.
Albo kilka dni.
Ten demon jest bardzo silny. Chłopiec nie wytrzyma długo.
Przede wszystkim musimy
poznać imię demona, żeby dokonać egzorcyzmu.
To jedyny sposób, by ocalić chłopca.
Jak mamy to zrobić?
Modląc się.
Bez przerwy się modląc.
Demony
chcą trwać.
Nie rozumieją cierpienia.
Demon w końcu się podda,
bo nie potrafi znieść cierpienia, jakie mu zadaje modlitwa.
Rozumiesz?
- Tak. - Dobrze. Dobrze.
- Musisz wyznać swoje grzechy. - Teraz?
Demon wyczuwa nieodpuszczone grzechy.
Zaczynaj.
Zaczynamy.
Przebacz mi, Ojcze,
bo zgrzeszyłem.
Minęło...
- osiem miesięcy od ostatniej spowiedzi. - Padre, nie.
Od ostatniej spowiedzi minęło osiem miesięcy?
Tak.
Ja...
Dobra, musimy przez to przejść.
Jesteś sługą Bożym, to wystarczy.
I czujesz wielki żal za wszystkie swoje grzechy.
- Tak. - Dobrze.
Niech się zmiłuje nad tobą Bóg wszechmogący,
a odpuściwszy twoje grzechy,
doprowadzi ciebie do życia wiecznego. Amen.
Jakie znasz obrzędy egzorcyzmów?
- Nie znam. - Nie znasz?
Nie było potrzeby.
Jaką modlitwę możesz powtarzać, będąc w silnym stresie?
Zdrowaś Mario.
Ale jak ma być w stresie, to wolę po hiszpańsku.
Może być.
Twoim zadaniem
będzie modlitwa.
Nie rozmawiaj z demonem.
Nie reaguj na to, co powie.
Masz być implacabile.
Niewzruszony. Dobrze?
Dobry chłopak.
Znasz jakiś dowcip?
Nie.
Powinieneś się paru nauczyć. Diabeł nie lubi żartów.
Przynieś książki.
Zapach Nieba.
Widzę, że przyprowadziłeś kolegę.
Wygląda, jakby się bał, Gabe.
Mogę cię nazywać „Gabe”, Gabe?
Szykujesz się na bitwę?
Ostatnim razem uciekłeś,
jak tchórz,
żołnierzu.
To nie przystoi Głównemu Egzorcyście.
Przez kogo wolisz być pokonany, przez Jezusa czy jego matkę?
Pieprzyć Maryję.
Mamy całą noc przynudzać czy stoczymy bitwę?
Wiesz, co ci zrobię, Gabriele?
Będę cię pieprzyć.
A ty poczujesz, że dochodzisz.
I będziesz siebie nienawidził za ulgę, którą poczujesz,
kiedy będę cię rżnąć.
Módlmy się.
Rozkazuję ci, duchu nieczysty,
kimkolwiek jesteś,
i wszystkim twoim sługusom atakującym sługę Bożego, Henry'ego...
Przez tajemnicę wcielenia,
- Pieprzę was. - ...mękę, zmartwychwstanie
i wniebowstąpienie Pana naszego Jezusa Chrystusa,
przez zesłanie Ducha Świętego,
przez przyjście naszego Pana na sąd
rozkazuję, wyjaw mi
twoje imię, dzień i godzinę twego odejścia.
Thomas, módl się! Módl się!
Rozkazuję ci ponadto, byś był mi posłuszny co do joty.
Ja, który jestem sługą Boga, choć nie jestem godzien...
Rosaria?
Twoje grzechy cię znajdą.
Moje grzechy zostały odpuszczone.
Ale ty nie możesz sobie wybaczyć, prawda, księże?
Zapomnieć
dziewczyny, której pozwoliłeś umrzeć.
Dlaczego nic nie zrobiłeś?
I nie uwierzyłeś mi?
Teraz jestem w piekle!
Kłamca.
Jej dusza spoczywa w pokoju.
Moja dusza gnije w piekle!
Jakie to wzruszające.
Stać cię tylko na tyle?
A ty, wąchaczu majteczek?
Nie powiedziałeś mu, prawda?
O twojej małej dziwce?
O słodkiej Adelli.
Stajesz przed swoimi wiernymi, udając lepszego od nich,
a na boku pieprzysz ich córki.
Może tego grzechu nie żałujesz, co?
Zamknij się!
Thomas. Nie odzywaj się do niego.
Módl się.
Uciekaj!
Nie chcesz tu być, Thomas.
Wolisz się pieprzyć ze swoją małą zdzirą.
Thomas! Nie!
On chce cię sprowokować!
Dałeś się nabrać, Amorth.
Złapałeś przynętę.
A ja cię zniszczę.
Twój święty Kościół rozpadnie się od środka.
Akta opactwa, Wasza Świątobliwość.
Była miłością mojego życia.
Złożyłem obietnicę.
Chciała, żebym...
zrzucił dla niej sutannę.
Ale ja...
nie chciałem tego zrobić.
Więc powiedziałem jej to, co chciała usłyszeć.
Moja miłość do Boga
jest silniejsza od miłości do niej.
Żałujesz za grzechy?
Tak.
Niech Bóg wszechmogący okaże ci miłosierdzie.
I odpuściwszy ci grzechy
doprowadzi cię do życia wiecznego.
Amen.
Kim jest...
Rosaria?
To dziewczyna, której kiedyś mogłem pomóc.
Demon używa jej wizerunku, żeby mnie zwieść.
Skąd on to wszystko wie?
Potrafi wyczuć nasze przewinienia
i używa ich przeciw nam, żeby nas zdekoncentrować.
Chłopcu nie zostało wiele czasu.
Musimy poznać imię tego demona.
Tym go osłabimy.
- Nie chciałem skrzywdzić chłopca. - Rozumiem.
Zobacz. Zaznaczyłem stronę dla ciebie.
Naucz się tego.
Ale to po łacinie.
Jest podobna do hiszpańskiego.
Modlitwa po łacinie ma większą moc.
„Złapałeś przynętę”.
- Co? - Tak powiedział.
„Złapałeś przynętę, Amorth”.
Jemu nie chodzi o chłopca.
Ma w planach co innego.
Muszę sprawdzić coś w ogrodzie.
Weź to i czekaj pod jego drzwiami.
Chłopak jest w niebezpieczeństwie. Musimy go chronić za wszelką cenę.
Rób, co trzeba.
Pieczęć watykańska.
To miejsce już wcześniej przysparzało problemów.
Boże, w imię twoje... zbaw mnie.
Pomocy.
Henry?
Nikt nie wyjdzie stąd żywy!
Nikt.
Zobaczmy, jakie kryjesz tajemnice.
Co się stało?
Biegnij!
Pomocy!
Amorth!
Pomocy!
Amy!
Pomocy! Proszę!
To ja. To ja.
O mój Boże.
Och, Amy.
To jej paznokieć.
Thomas, zabierz ich do kaplicy.
Wszystko zostało przeredagowane.
„Nasze grzechy nas znajdą”.
- Nic ci nie jest? - Nic.
W tej branży nie można być zbyt długo przystojnym.
Przestań. Proszę.
Któregoś razu demon próbował wbić mi krucyfiks w oko.
Mówisz i mówisz. Dosyć.
Proszę.
One śpią.
Koniec gadania.
Zastanawiałeś się, dlaczego demon to robi?
- Żeby nas przestraszyć? - Co mu z tego przyjdzie?
Chaos.
Dekoncentracja.
Diabeł to wielki oszust.
Przypomina zdarzenia z przeszłości.
Zjawy, wspomnienia mają nas zwieść.
Żebyśmy nie wiedzieli, co on myśli, co planuje.
Jeśli mi nie wierzysz,
spytaj kolegę.
Chodź, pokażę ci, co znalazłem.
Amorth!
Od razu zwróciłem na to uwagę.
Co to jest?
Poznajesz?
To symbol hiszpańskiej inkwizycji.
Najmroczniejsza karta historii Kościoła.
A to są...
Ofiary. Ci, którzy nie chcieli się nawrócić.
Coś jest w podziemiach.
Coś tu ukryto. Chodź.
Potrzymaj.
Dwa skrzyżowane klucze.
Poznajesz?
Pieczęć watykańska.
- To gaz? - Trochę gazu.
Trochę siarki.
Grozi śmiercią.
Więc tu nie palimy.
Odsuń się.
- To drzwi. Popchnijmy. - Dobra.
Katakumby.
Tak chowali swoich zmarłych.
Rozumiem, dlaczego Watykan to zapieczętował.
Ale dlaczego kogoś tak zostawili?
Pierścień kardynała protektora.
Był ich ostatnią nadzieją.
Ostatnim protektorem.
Wygląda, jakby był więźniem,
ale prawda jest inna.
Ta klatka miała go chronić.
Tak się postępuje,
kiedy egzorcyzm się nie powiedzie.
Ma to powstrzymać demony przed ucieczką, aby zostały w tej pułapce na zawsze.
Thomas, spróbuj otworzyć bramę.
Kardynał protektor informuje,
że ziściły się najgorsze obawy.
Wielkie zło opanowało opactwo San Sebastian.
I musi tu zostać pogrzebane na zawsze.
Jest pod kluczem.
Zatem nasz kolega
musi mieć klucz.
Gdzie ukryłeś klucz?
W żołądku.
Wybacz.
Spróbuj.
Idź.
Próby egzorcyzmów się nie powiodły.
Szatan opanował to miejsce.
Nigdy wcześniej nie widziałem
demona równie potężnego jak ten.
Gabriele. Gabriele.
Otworzyłem.
Dziękuję, przyjacielu.
Amy?
Zapach gazu i siarki się nasilił.
Jesteśmy coraz bliżej piekła.
- Co się stało jego świątobliwości? - Zemdlał.
Ojcze Święty.
Powiedz mu.
Komu?
Gabriele.
Gabriele?
Amorth?
W jakie znowu kłopoty nas wpakował?
Brat de Ojada.
Jeden z największych egzorcystów wszech czasów.
Symbol hiszpańskiej inkwizycji.
Jego dziennik.
„Dziś zostałem wezwany do miasta Segovia”.
Opętany mnich.
„W roku Pańskim 1475...
podczas przesłuchania demona, który opętał mnicha,
odpowiedź padła z ust innego mnicha.
A potem z ust kolejnego”.
Opętanie kilku osób na raz. To potężny demon.
Amy?
„Sam egzorcysta został opętany”.
Brat de Ojada?
Wiesz, że to on przekonał królową Izabelę
o konieczności inkwizycji?
To znaczy, że wszystko, co się wydarzyło
od czasu opętania w 1475 roku,
to dzieło diabła.
Stulecia prześladowań i tortur,
straszne nadużycia inkwizycji
zapoczątkowane przez de Ojadę w imię Boga,
to dzieło diabła.
Watykan musi o tym wiedzieć.
Kościół to zatuszował i tutaj pogrzebał prawdę.
„Wasze grzechy was znajdą”.
Prace budowlane uwolniły demona.
Amy?
Henry.
Wszystko dobrze, mamusiu.
Henry'emu nic nie jest.
Wspaniale.
Amy, zejdź ze mną na dół, dobrze?
Przykro mi, mamo.
Nie wiem, co we mnie wstąpiło.
To nic.
To nic. Ja tylko...
Potrzebuję jej na chwilę. Amy...
Wybaczysz mi, mamo?
„I zrzucony został wielki smok.
Zrzucony został na ziemię”.
„Zrzuceni też zostali z nim jego aniołowie”.
Apokalipsa św. Jana.
Dwieście zbuntowanych aniołów pogrzebanych pod ziemią.
To opactwo jest jednym z zapomnianych przez Boga miejsc.
Ten demon próbuje je odnaleźć.
By zebrać armię
i zniszczyć Kościół.
Amy, chodź.
Co masz w ręku, mamusiu?
Chodź tu w tej chwili.
Co masz w ręku, mamusiu?
Zobacz.
Patrz, mamusiu.
Patrz na mnie.
On się nazywa...
Król piekła.
Asmodeusz.
Szybko!
Amy, zastrzyk na uspokojenie!
Zwiąż mu ręce.
Znamy jego imię.
„Sprowadźcie mi księdza”.
Co mówisz?
To pierwsze słowa demona.
„Sprowadźcie mi księdza”.
Nie chodziło o mnie.
On chce ciebie.
Ten demon karmi się egzorcystami.
Kiedyś miał plan.
Zwabić tu de Ojadę,
ukryć się pod płaszczykiem sprawiedliwego i czynić zło w imię Boga.
Chce zrobić to samo ponownie.
Chce przeze mnie wniknąć do Kościoła.
Czy dla diabła jest większe zwycięstwo,
niż opanowanie duszy papieskiego egzorcysty?
Może nie. Ale teraz znamy jego imię.
Tego nam trzeba, by się z nim rozprawić
i ocalić dziecko.
Jedynym, co nas może pokonać, jesteśmy my sami.
On wykorzysta twoje grzechy przeciwko tobie.
Muszę się wyspowiadać.
- Mnie? - Jesteś księdzem, tak?
Przebacz mi, Ojcze, bo zgrzeszyłem.
Miej ufność w Panu.
Chcę ci powiedzieć
o rzeczach, z których już się spowiadałem,
ale wciąż mi ciążą.
W 1942 roku
w czasie wojny wstąpiłem do ruchu oporu.
I jako partyzant walczyłem z faszystami.
Wielu moich przyjaciół zginęło od niemieckich kul.
Dlaczego oni...
a nie ja?
Ich martwe ciała mówią do mnie w snach.
Zginąć na wojnie to bohaterstwo.
Przeżyć wojnę...
to trauma.
I wtedy zacząłem rozumieć,
że życie zostało mi darowane.
Moim zadaniem było nadać mu sens.
A w moim przypadku to oznaczało służyć Bogu.
Całe życie staram się być wierny słowom z Ewangelii św. Mateusza.
„Cokolwiek uczyniliście jednemu z najmniejszych moich braci,
mnieście uczynili”.
Ale kiedy ktoś mnie potrzebował,
zawiodłem.
Nie pomogłem jej. Nie uwierzyłem jej.
Nie słuchałem.
Rosaria?
Rosaria.
W nocy diabeł się ze mną pieprzy.
Jak wygląda ten diabeł?
Jak ty.
Nie była opętana,
miała zaburzenia psychiczne.
Przekazałem komuś jej przypadek.
Znowu...
moja pycha.
Byłem egzorcystą.
Choroby psychiczne to nie moja rzecz.
Teraz mi wierzysz?
Przez nią wszystko się zmieniło.
Po jej śmierci dotarły do mnie
plotki o wykorzystywaniu seksualnym, zatuszowanym
za murami Państwa Watykańskiego.
Ta niewinna dziewczyna.
Nie pomogłem jej, kiedy mnie potrzebowała.
Mam jej duszę
na sumieniu.
I ten demon to wie.
Znam księdza
jako pokornego sługę Bożego...
księdza Amortha.
Czas zrzucić z sumienia ten ciężar.
Przebacz mi, Ojcze.
Odpuszczam ci grzechy w imię Ojca
i Syna, i Ducha Świętego.
Amen.
Daję ci ten cudowny medalik.
Niech cię chroni moc Ducha Świętego. To potężna moc.
Żeby pokonać króla piekła,
potrzebujemy zbroi Bożej.
Żeby pokonać króla piekła,
potrzebujemy zbroi Bożej.
Pamiętajcie, demon wykorzysta wasze grzechy przeciwko wam.
Nie wierzcie we wszystko, co zobaczycie
i usłyszycie.
Mamy ważne zadanie.
Musimy ocalić to dziecko.
Wszyscy wyspowiadani?
Proszę księdza.
Obnażył przed tobą swoją duszę, Thomas?
Tak jak twoja mała dziwka obnażyła piersi?
Nie zwracajcie uwagi. Módlcie się za Henry'ego.
Żadna modlitwa nie ocali Henry'ego.
Wpuść mnie, Gabriele.
Wiesz, czego chcę.
Ojcze nasz,
któryś jest w niebie,
święć się imię Twoje.
- Przyjdź królestwo Twoje... - Warto było...
spowiadać się temu twojemu Bogu, Gabe?
- Chleba naszego powszedniego... - Trzeba było jej się spowiadać.
Ciebie
tu nie ma.
Jesteś wytworem mojej wyobraźni.
Przez ciebie smażę się w piekle!
Nie ma cię tu.
Jesteś wytworem mojej wyobraźni.
- Proszę księdza. - Dołącz do nas w piekle, Gabe.
Wpuść mnie.
Nie chcesz mnie, Thomas?
Każ mi klęknąć i się modlić.
Pieprz mnie, Thomas.
Zwodziciel...
Pieprz mnie, Thomas!
- Zwodziciel. - Pieprz mnie, klecho.
- Boże! - Thomas, skup się na modlitwie!
Asmodeuszu!
Asmodeuszu, królu Gehenny,
to jest krzyż naszego Pana!
Uwolnij to dziecko i umknij przed światłem Bożym!
Ukorz się przed Bogiem!
Nigdy! Wynoś się!
- Wynocha z mojego domu! - To dom Boży!
- Oddaj mi mojego syna! - Twojego syna już nie ma!
Jego dusza smaży się w piekle.
- Przyznaj, że imię twe Asmodeusz! - Nigdy!
Ukorz się przed potęgą Boga wszechmogącego!
- Wpuść mnie, Gabe! - Święta Mario...
Pan z Tobą,
- Pokornie... - Błogosławionaś...
Ja jestem królem!
Jesteście pod moim panowaniem!
- prosimy Cię, która otrzymałaś od Boga - I zostaniecie...
- ...posłannictwo... - ...potępieni na zawsze!
Teraz i w godzinie śmierci naszej.
Zmiażdż głowę szatana.
Ja, Asmodeusz, król piekła,
rozkazuję wam!
Rozkaż hufcom anielskim,
by dzięki Twemu posłannictwu i władzy
ścigały złe duchy,
stłumiły ich zuchwałość,
a zwalczywszy je wszędzie,
strąciły do piekła.
Mamusiu?
Mamo, ratuj mnie.
Mów do niego, Julio.
Mów do niego. Matczyna miłość nigdy nie zawodzi.
Henry! Kocham cię.
Mów do niego!
Henry, wróć do mnie!
Henry, odezwij się, proszę!
Mamusiu, męczą mnie.
- O Boże. - Henry...
musisz nam pomóc.
Musisz stawić opór.
Nie dam rady.
Musisz walczyć!
Mamo?
Henry!
TU NIE MA
Co się dzieje?
BOGA
O Boże.
O cholera.
Teraz jest w obydwojgu.
Amy.
- Daj mi to, czego chcę. - Nie!
Poddaj mi się!
Julio!
Mówiłem ci, dziwko.
Wszyscy umrzecie!
- Amy, proszę! - Nie ma Amy.
Julio, walcz!
Nie trać wiary.
Oddaj mi moje dzieci!
Nie ma już twoich dzieci!
Proszę.
Amy, proszę.
Kocham cię.
Chodzi ci o mnie.
- Uwolnij dzieci. - One cierpią przez ciebie.
Powiedz to, wieprzu.
Zrób z siebie męczennika. Przecież o tym marzysz.
Zostań moim wieprzkiem.
Weź mnie.
Mamo!
Nie, Gabriele!
Proszę księdza.
Mamusiu?
Co ksiądz zrobił?
Zabierz krzyż z mojej ręki.
- Nigdy. - Zabierz go.
O mój Boże. O Boże.
O Boże. Henry, wróciłeś.
- Już po wszystkim. - Weź go!
Zabierz ich stąd. Uciekajcie!
Hej!
Julio, musimy iść!
- Obejmij mnie. - Chodźmy, proszę. Szybko!
Amy!
Twoja dusza należy do mnie.
Sullivan.
Sullivan!
Wiedziałem, że się poświęcisz, żeby ratować te dzieci.
Teraz należysz do mnie!
Chodźcie. Szybciej!
Chłopiec jest już bezpieczny. Odjedźcie stąd.
- Jedźcie. - Dziękuję księdzu.
Potrzebuję swojego wieprzka.
Nie weźmiesz mnie.
Nie weźmiesz mnie!
Nadęty głupcze!
Braciszek mówił dokładnie to samo.
Wybacz mi, Panie.
Jeszcze nie!
Mój wieprzek musi się dostać do Watykanu, Gabe.
Gabriele!
Niech nas obu...
piekło pochłonie.
Gabriele!
Spóźniłeś się, Thomas.
Tu już nie ma twojego przyjaciela.
Więc...
zjeżdżaj.
Z wielką przyjemnością upodlę twoją duszę
i pozbawię cię pamięci.
Gabriele, słuchaj.
Walcz z nim. To wszystko jest w twojej głowie.
Nic nas nie pokona, prócz nas samych.
Nie ma go tutaj!
Wieprzek się tapla w piekielnym korycie,
tam, gdzie jego miejsce.
Wiem, że tu jesteś, Gabriele. Módl się ze mną!
Boga tu nie ma!
Bóg jest zawsze w naszych sercach. Skup się na modlitwie.
„Gdzie dwóch się spotyka
w imię moje, tam i ja jestem”.
Panie, zmiłuj się.
Powiedz to! „Panie, zmiłuj się”!
Bóg jest z tobą, Gabriele. Walcz z demonem!
Przestań, Thomas.
Skończ z tym!
Boże, w imię Twoje zbaw mnie.
A w mocy Twojej sądź mnie!
Boże, wysłuchaj modlitwę moją:
...przyjmij w uszy słowa ust moich.
Oto Bóg mi dopomaga.
Przestań. On należy do mnie.
Wzywam cię w imię Baranka bez skazy.
Przez słowo, które stało się ciałem.
Asmodeuszu!
W imię Jezusa z Nazaretu!
A teraz
wzywam cię przez święte imię Jego!
Panie, wysłuchaj modlitwy mojej!
Powtórz to!
Nie!
Gabriele!
To jeszcze nie koniec.
Idziesz do piekła, klecho.
Wezmę was obydwu.
Adella.
Wasze grzechy...
was znajdą!
- Thomas, weź medalik! - Panie, obdarz mnie mocą!
Gabriele!
Asmodeuszu! W imię Matki Boskiej.
Ukorz się przed Bogiem.
Ukorz się przed Bogiem!
Thomas! Odmawiaj modlitwę końcową.
W imię Ojca
i Syna
i Ducha Świętego
ukorz się przed Bogiem!
Gabriele, nic ci nie jest?
Bywało gorzej.
- Thomas. - Co?
Wyglądasz okropnie.
Niech cię Bóg błogosławi, Thomas.
Nauczyłeś się łaciny.
Tak, łacina jest podobna do hiszpańskiego.
Bardzo podobna.
Patrz.
Wiesz...
niezbadane są
ścieżki Pana.
Trzymaj.
Tak, to prawda.
A kuku.
To ty, Gabriele?
Ojcze Święty, oto padre Esquibel.
- Wasza Świątobliwość dobrze wygląda. - Dzięki wam. Miło mi was widzieć.
Tym razem bardzo się martwiłem.
To było niebezpieczne.
Czasem lecisz trochę za blisko słońca.
Wciąż żyję.
Kościół nie zapomni twoich zasług.
Zadałeś złu potężny cios.
Archanioł Michał byłby dumny.
Dlatego Bóg cię tu przysłał, Gabriele.
Bóg dobrze wybrał również ciebie, księże Esquibel.
Dziękuję, Ojcze Święty.
Kongregacja poprosiła o pełny raport o wydarzeniach w Hiszpanii.
Pełny raport.
Żeby kardynał Sullivan mógł powiedzieć, że zło istnieje tylko w mojej wyobraźni?
Nie słyszałeś?
Kardynał Sullivan jest na urlopie na wyspie Guam.
Będę się modlił...
za Guam.
A kto...
go zastąpił?
Znalazłem kogoś bardziej godnego zaufania.
Zostawię was w dobrych rękach.
Ukorzcie się
przed Bogiem.
Ukorzcie się przed Bogiem.
Witajcie w najświętszym ze świętych miejsc.
Skarby dwunastu wieków.
Listy świętych i apostołów.
Księgi mądrości i pobożności.
Objawienia Ducha.
Cały kanon myśli chrześcijańskiej.
Watykan kupił opactwo od rodziny Vasquez
i ponownie poświęcił ziemię.
Rodzina wróciła do Stanów Zjednoczonych, gdzie chłopiec w pełni wyzdrowiał.
Pamiętnik zakonnika okazał się bardzo przydatny, choć autor budzi grozę.
Asmodeusz został pokonany, ale podobnych mu jest więcej.
Wkrótce poznamy pozostałe 199 miejsc na świecie,
gdzie Bóg nie jest mile widziany.
Gabriele, podejmiesz się tego zadania?
Za mało życia jednego księdza na taką pracę.
Ale dwóch księży...
Co myślisz, Thomas? Jak ci się widzi takie powołanie?
Musimy służyć Bogu tak, jak On sobie tego życzy.
Bierzmy się do pracy.
Bierzmy się za piekło.
Ksiądz Gabriele Amorth
służył cierpiącym aż do swojej śmierci w Rzymie w 2016 r.
Napisał też dużo książek.
To dobre książki.
NA PODSTAWIE KSIĄŻEK: „WYZNANIA EGZORCYSTY”
I „NOWE WYZNANIA EGZORCYSTY” AUTORSTWA KSIĘDZA GABRIELE AMORTHA
Tłumaczenie napisów: Agata Deka
Ksiądz Gabriele Amorth (1925-2016)