(ดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง "สวรรค์ประทานพร")
(ประพันธ์โดย โม่เซียงถงซิ่ว)
ฟื้นแล้วหรือ
ข้าเพิ่งหนีออกมาได้
ไม่อยากกลับเข้าไปแล้ว
ท่านนักพรตช่วยข้าด้วย
ใจเย็นๆ นะ ข้าเป็นผู้ดูแลที่นี่
หากต้องการความช่วยเหลือ ข้าจะช่วยเต็มกําลัง
เมื่อครู่ ท่านบอกว่าไม่อยากกลับไป
กลับไปที่ไหนหรือ
ป้านเยว่กวน
ข้าเพิ่งหนีออกมาได้
ป้านเยว่กวน มีอะไรหรือ
ท่านไม่รู้หรือ
ข้ารู้เพียงว่าเป็นโอเอซิสเขียวขจี ที่อยู่กลางทะเลทรายโกบี
คืนพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว ทิวทัศน์สวยงามมาก
จึงได้นามเช่นนั้น
โอเอซิส ทิวทัศน์สวยงามหรือ
นั่นมันเป็นเรื่องเมื่อ 200 ปีมาแล้ว
ตอนนี้เรียกที่นั่นว่า "ป้านมิ่งกวน" เห็นจะเหมาะกว่า
เพราะคนที่ไปที่นั่น
อย่างน้อยต้องสูญหายไปครึ่งหนึ่ง
ท่านได้ยินใครพูดมา
ข้าเห็นมากับตา
เมื่อครั้งมีกลุ่มพ่อค้า ต้องการเดินทางผ่านที่นั่น
พวกเขารู้ว่าที่นั่นมีผี
จึงได้ว่าจ้างศิษย์ทั้งสํานักของข้า ไปทําพิธีปัดเป่าวิญญาณ
แต่กลับมีเรื่องแปลกเกิดขึ้น
เดิมทีทั้งขบวนมี 60 กว่าคน
เหลือแค่ข้าเพียงคนเดียว
จาก 60 กว่าคน
ผีสาวเซวียนจี ทําร้ายมนุษย์มากว่าร้อยปี
ยังมีเหยื่อไม่ถึง 200 คน
แล้วป้านเยว่กวนกลายเป็นป้านมิ่งกวน ตั้งแต่เมื่อไหร่
เรื่องนี้
ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน
แต่ได้ยินมาว่า เมื่อ 150 ปีก่อนหน้านี้
- ที่นั่นถูกนักพรตปีศาจยึดครองไว้ - เดี๋ยวๆ
ท่านหนีมาจากป้านเยว่กวนหรือ
ใช่แล้ว เกือบเอาชีวิตไม่รอด
อ๋อ
ท่านหนีมาไกล คงจะกระหายน้ํามากแน่
ที่นี่มีน้ํา ดื่มก่อนสิ
นี่...
ดื่มเถอะ ไม่ต้องเกรงใจหรอก
เลิกดื่มเถอะ
ดื่มไปก็ไม่ช่วยอะไร
ไม่ใช่หรือ
เลอะหมดแล้ว
เดี๋ยวข้าเอาอันใหม่มาเปลี่ยนให้
เป็นร่างเปล่านี่ ถึงว่า ไม่มีอวัยวะภายในเลย
เจ้าหมอนี่ น่าสนใจจริงๆ
ผิวหนังมนุษย์ธรรมดาทั่วไป แค่ทําให้สมจริงได้
ก็ถือว่าสุดยอดมากแล้ว
แต่นี่ไม่มีกลิ่นสาบผีเลย แถมยังสามารถหลบหลีกยันต์ได้ด้วย
มนตร์ของผู้ปลุกเสกคงไม่ธรรมดาแน่ๆ
คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะพอรู้ เรื่องมนตร์ดําพวกนี้ด้วย
ก็ไม่เท่าไหร่หรอก
ว่าแต่ พี่ชายน่ะ
ไม่คิดว่าเรื่องนี้มันแปลกๆ หรือ
ก็จริง
- แต้มบุญมากมาย - ดีใจจริงๆ
- ของข้า อย่าแย่งไป - อย่าแย่งของข้า
- เฮ้ย พอแล้ว - ทางนี้มีอีก
- หลบไป ข้าจะเก็บ - อย่าตีกัน
- ข้าก็มี - เท่าไร
- เร็วเข้า - จะเอาเท่าไร
- ของข้า อย่าแตะ - จริงหรือ
- ยังเก็บอยู่อีกหรือ - ไม่เกรงใจแล้วนะ
เจ้าเคยเกรงใจตอนไหน
ทางนี้มีอีก
- เอาไปให้หมด - ยังมีอีกเยอะ
- ทางนี้มีอีก - เยอะเหลือเกิน
ฝ่าบาท ท่านกลับมาแล้ว
หลายวันมานี้ อยู่บนโลกมนุษย์เป็นอย่างไรบ้าง
ก็ดีๆ
แล้วนี่ ทําอะไรกัน
ท่านเทพวายุกลับมาแล้ว
กําลังแบ่งแต้มบุญ
- เจ้าจะแย่งอะไร - เจ้าช้าเองต่างหาก
ก็ใช่น่ะสิ
แต้มบุญร้อยแต้ม
ร้อยแต้ม
ทําไมข้าได้น้อยอย่างนี้
ท่านเทพวายุช่างใจกว้างจริงๆ
ฝ่าบาทไม่ไปแย่งหรือ
ข้าไม่ไปหรอก
ขอถามหน่อย มีใครรู้เรื่องของป้านเยว่กวนไหม
มีใครเคยได้ยิน
- เรื่องป้านเยว่... - มาอีกรอบแล้ว
ท่านเทพวายุ
- แบ่งแต้มบุญหนึ่งแสนแต้มหรือ - กวนไหม
- ขอบคุณใต้เท้าๆ - ช่างมีเมตตา
- ขอบคุณท่านเทพวายุ - ฝ่าบาท หยุดก่อน
ฝ่าบาทอยากรู้ เรื่องของป้านเยว่กวนไปทําไม
มีร่างเปล่ามาหาข้า
- บอกว่าหนีออกมาจากป้านเยว่กวน - ท่านเทพวายุช่างใจกว้าง
เขายังบอกอีกว่า 150 ปีมานี้
คนที่ผ่านที่นั่นหายไปครึ่งหนึ่ง
ข้าเลยคิดว่า เรื่องนี้มันไม่ชอบมาพากล
จึงได้มาถามหาความจริงหน่อย
- ขอบคุณท่านเทพวายุ - ฝ่าบาท
- ท่านอย่าเข้าไปยุ่งเกี่ยวเลย - แต้มบุญหายากนะ
แล้วคําที่ร่างเปล่านั้นพูด เป็นจริงไหม
- ดันข้ามาทําไม - ระวังหน่อย
- ขอบคุณเทพวายุ - เราไม่ควร
- เฮ้ย ของข้านะ - พูดถึงมันเท่าไรนัก
บนสวรรค์ มีเรื่องบางเรื่อง
ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยว มากเกินไปจะดีกว่า
ซานหลาง ข้าจะออกเดินทางไกลสักหน่อย
ไปป้านเยว่กวนหรือ
ได้เลย พี่ชาย
ให้ข้าไปด้วยสิ
หนทางยาวไกล ที่นั่นเต็มไปด้วยพายุทราย
เจ้าจะไปทําไม
แล้วพี่ชาย
จะสนใจเรื่องป้านเยว่กวนไปทําไมล่ะ
เมื่อก่อนข้าเคยเป็นคนเก็บของเก่า ที่แคว้นป้านเยว่
ตอนนี้ เมื่อมีคนพูดถึง ก็ยังรู้สึกสนใจอยู่บ้าง
แบบนี้นี่เอง
ท่านรู้เรื่องของ นักพรตปีศาจป้านเยว่นั่นไหม
เรื่องนี้เจ้าก็รู้หรือ
เมื่อ 200 ปีก่อน ด่านป้านเยว่กวน ยังเป็นแคว้นป้านเยว่อยู่เลย
ผู้คนป้านเยว่มีพละกําลังเก่งกาจ
และมีจิตใจนักสู้ ฮึกเหิม
มักจะรุกราน ผู้คนในแผ่นดินใหญ่อยู่บ่อยครั้ง
ส่วนนักพรตปีศาจป้านเยว่นั้น
ก็คือราชครูของพวกเขา
ท่านจะไปป้านเยว่กวนหรือ
พวกเจ้ารู้ได้อย่างไร
ได้ยินที่ท่านคุยทางโทรจิต เกี่ยวกับเรื่องของป้านเยว่กวน
ท่านจะไปที่นั่นทําไมกัน
มีเรื่องที่สนใจนิดหน่อย
พูดไปแล้ว พวกเจ้ามาทําไมกัน
เข้าใจล่ะ
"ข้าสมัครใจ"
ใช่ไหมล่ะ
- ใช่แล้ว - ใช่แล้ว
จะไปเมื่อไหร่
ตอนนี้เลยแล้วกัน
- รีบร้อนขนาดนี้เลย - ข้าวาดยันต์ย่นระยะทางให้แล้วกัน
ขอบอกไว้ก่อนนะ
หากเจอเรื่องที่ไม่สามารถประมือได้ เชิญหนีได้ตลอดเวลาเลยนะ
พี่ชาย
สองคนนี้คือใคร
เจ้าเป็นใคร
ไม่เป็นไร ซานหลาง พวกเขาเป็นเพื่อนข้า
อย่าไปคุยกับเขา
มีอะไรหรือ พวกเจ้ารู้จักกันหรือ
ไม่รู้จัก
แล้วทําไมต้องตื่นเต้นขนาดนี้ด้วย
พี่ชาย
พวกเขาเป็นคนรับใช้ของพี่หรือ
คนรับใช้ คํานี้ไม่ถูกนะ
จะเรียกให้ถูก ควรจะพูดว่าผู้ช่วยแล้วกัน
ใช่ไหม
งั้นก็ช่วยอะไรหน่อย
ข้ามีไม้กวาดแค่ด้ามเดียวนะ
หยุดก่อน
อย่าหุนหัน
มหัศจรรย์ มหัศจรรย์จริงๆ
คนคนนี้มาจากไหนกันแน่
ชื่อแซ่อันใด
ทําไมอยู่กับท่านได้
เจอกันระหว่างทาง
ชื่อซานหลาง
เขาไม่มีที่ไป ก็เลยตามข้ามา
แล้วท่านยังกล้าให้เขาตามมา
ไม่กลัวเขาจะมีแผนไม่ดีซ่อนอยู่หรือ
ใจเย็นๆ
- ไม่เย็นแล้ว - ไม่เย็นแล้ว
ข้าจะมีอะไรให้ใครทําร้ายได้
อารามนี้ยังรอให้ผู้ใจบุญ มาช่วยบริจาคเงินบูรณะอยู่เลย
เอาเถอะๆ ไปป้านเยว่กวน สําคัญที่สุด
หากพวกเจ้าทะเลาะกันจริงๆ ล่ะก็
ศาลของข้าคงได้สร้างใหม่กันพอดี
หลีกที่ให้ข้าวาดยันต์หน่อย
งั้นวาดบนประตูสิ
เมื่อครู่เป็นการเข้าใจผิด เจ้าอย่าได้ถือสา
ในเมื่อพี่ชายพูดแล้ว
ข้าจะถือสาได้อย่างไรกัน
บางที พวกเขาอาจจะคุ้นๆ หน้าข้า
ใช่
คุ้นๆ อยู่นะ
ก็เลยจําผิดคนน่ะ
บังเอิญจริง
ข้าเองก็ว่าพวกท่าน หน้าคุ้นๆ เหมือนกัน
ท่านพักอยู่ที่แบบนี้เองหรือ
ข้าก็อยู่ที่แบบนี้มาตลอด
แล้วเตียงล่ะ
นี่ไง
ท่านนอนกับเขาหรือ
มีปัญหาอะไรหรือ
วาดเสร็จแล้ว
วาดได้น่าเกลียดจริงๆ
ถ้าขาดวาดได้สวยกว่าเทพธรณี
เทพธรณีก็ไม่ต้องทําอะไรแล้ว
พอเถอะๆ
รีบไปได้แล้ว
สวรรค์ประทานพร
ไร้สิ่งใดต้องเกรงกลัว
ตามที่ตําราประวัติศาสตร์บันทึกไว้ ยามพระจันทร์ลับฟ้า
หากเดินไปตามดาวเหนือ ก็จะเจอแคว้นป้านเยว่
พี่ชาย ดูนั่นสิ
- ดาวเหนือ - สว่างจัง
ใช่แล้ว ท้องฟ้าค่ําคืนแดนพายัพ ปลอดโปร่งกว่าที่แผ่นดินใหญ่มากนัก
ทําไมเขาถึงได้อยู่ด้วย
วิชาฉีเหมินตุ้นเจี่ย ช่างเร้นลับยิ่งนัก
ข้าเลยอยากมาเยี่ยมชมดูหน่อย
"เยี่ยมชม" หรือ
เจ้าคิดว่าพวกข้ามาเดินเล่นหรือ
ช่างเถอะ ในเมื่อมาแล้ว
เสบียงอาหารก็ยังพออยู่
ซานหลาง ตามมาให้ทัน อย่าเดินหลงเข้าล่ะ
- อือ - มันใช่ปัญหาเรื่องเสบียงอาหารหรือ
พอแล้ว หนานเฟิง
อย่าจุกจิกมากนักเลย
ไปเถอะๆ
พี่ชาย พวกเราเดินมาทั้งคืนแล้วนะ
ทําไมไม่วาดยันต์ย่นระยะทางกันอีกล่ะ
ยันต์ย่นระยะทาง แม้จะช่วยย่นระยะทางได้พันลี้
แต่ระยะทางยิ่งไกล
จะยิ่งใช้พลังเวทมากขึ้น
ครั้งต่อไปที่จะใช้พลังเวทนี้อีก ก็ต้องยิ่งเว้นระยะห่างนานขึ้น
งั้นทําไมเขาไม่วาดล่ะ
ฝูเหยาต้องรักษาพลังไว้ เผื่อเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด
นี่ เจ้าเอานี่ไป
ไม่จําเป็นหรอก
ก็ได้
ถ้าต้องการก็บอกนะ
จริงสิ ซานหลาง
นักพรตปีศาจป้านเยว่นั่น สรุปแล้วเกิดอะไรขึ้น
เจ้ายังเล่าไม่จบเลย
พี่ชายอยากฟัง งั้นข้าจะเล่าต่อ
ราชครูป้านเยว่นั่น
เป็นหนึ่งในสองปรมาจารย์นักพรตปีศาจ
"สองปรมาจารย์" หรือ
แล้วอีกท่านหนึ่งเป็นใครกัน
ราชครูฟางซินแห่งแผ่นดินใหญ่
ที่ตั้งของแคว้นป้านเยว่ ค่อนข้างประหลาด
อยู่ระหว่างทางเชื่อมของภาคกลาง และทิศตะวันตก
ชายแดนสู้รบกันไม่หยุด
สองร้อยปีก่อน
แผ่นดินใหญ่ตีเมืองป้านเยว่แตกพ่าย
นักพรตปีศาจป้านเยว่นี้ เป็นเด็กกําพร้าที่โตในเมืองป้านเยว่
ถูกทอดทิ้งในวัยเด็ก เร่ร่อนไปทั่ว
เมื่อโตขึ้น ไม่รู้ว่า ไปเรียนเวทมนตร์ปีศาจมาจากที่ใด
ผู้คนป้านเยว่เกรงกลัวต่อเวทมนตร์นี้
จึงสรรเสริญให้เป็นราชครู
เมื่อทั้งสองแคว้นกําลังต่อสู้ ยืดเยื้อกันไปมา
ราชครูได้ตั้งแท่นบูชาฟ้า
บอกว่าเพื่อปกปักรักษาทหาร และดินแดนของป้านเยว่
จึงทําให้ขวัญกําลังใจของทหารเพิ่มขึ้น เพื่อปกป้องประตูเมือง
ยอมตกเป็นเป้าลูกธนู โดนหินใหญ่ทับ
น้ํามันลวก คมดาบฟัน
ฆ่าฟันกันสนั่นหวั่นไหว
ใครจะรู้
ในช่วงเวลาของการต่อสู้ที่ดุเดือด
ราชครูก็เปิดประตูเมืองออก
กองทัพศัตรูนับหมื่นบุกเข้ามาในเมือง
เพียงพริบตา เมืองทั้งเมือง กลายเป็นแท่นบูชาเลือด
ราชครูป้านเยว่ใช้เลือดจาก ชีวิตเหล่านี้เป็นเครื่องสังเวยฟ้า
ในที่สุดพิธีปลุกมนตร์ปีศาจก็สําเร็จ
ปีศาจระดับอํามหิตจึงเข้าครอบงํา
และแคว้นป้านเยว่
ก็ได้กลายเป็นด่านป้านเยว่กวน
แล้วโบราณสถานของแคว้นป้านเยว่ล่ะ
หลังจากป้านเยว่ล่มสลาย ดูเหมือนว่าจะถูกวิญญาณร้ายสิง
โอเอซิสและบ้านเรือน ค่อยๆ ถูกทะเลทรายกลืนกินไป
แล้วตํานานที่ว่าคนที่ผ่านทางนั้น จะหายสาบสูญครึ่งหนึ่งล่ะ
เรื่องนี้น่ะหรือ
ข้าได้ยินมาว่านักพรตปีศาจ
เอาชีวิตผู้คนที่สัญจรมาไปเป็นอาหาร ให้วิญญาณทหารของป้านเยว่
เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาโมโหหิว แล้วกินตัวเอง
ท่านชายท่านนี้รู้มากเหมือนกันนี่
ใช่ที่ไหนกัน
พวกเจ้ารู้น้อยต่างหากล่ะ
เจ้าว่าอะไรนะ
- ฝูเหยา - จงเผยตัวตนเจ้าออกมา
แต่มันก็เป็นแค่เพียงคําพูด ในพงศาวดารกับหนังสือโบราณเท่านั้น
ทําไมต้องโมโหด้วย
เจ้า...
แม้ว่าเจ้าจะคิดว่ามันดูเป็นข่าวลือ
แต่แคว้นป้านเยว่นั้นมีอยู่จริง
พวกเจ้าดูนั่น
เที่ยงแล้ว อีกเดี๋ยวอากาศจะร้อนขึ้นอีก
ถ้าอย่างนั้นพักกันหน่อยไหม
งั้นข้าไปสํารวจทางให้ก่อน
องค์รัชทายาท
ท่านไม่รู้สึก ว่าชายคนนี้แปลกประหลาดหรือ
รู้สึก
แล้วท่านยังเอาเขาไว้ใกล้ตัวอยู่อีก
ไม่กลัวมีอันตรายหรือ
หนานเฟิง
พูดแบบนี้ก็ไม่ถูก
แปลกประหลาดไม่ได้แปลว่าจะอันตราย
คนนอกมองข้าก็คิดว่าแปลกประหลาด
แต่พวกเจ้าคิดว่าข้าอันตรายไหม
อีกอย่าง
ใช่ว่าข้าจะไม่เคยลองทดสอบเขา
ผลลัพธ์เป็นอย่างไร
ไม่มีอะไรน่าสงสัย
ถ้าหากเขาไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดา ก็มีเพียงความเป็นไปได้เดียว
ราชาผีอย่างแน่นอน
พวกเจ้าว่าราชาผีว่างมากหรือ
มาเก็บขยะขายเป็นเพื่อนข้าเนี่ยนะ
ข้าถูกชะตากับซานหลาง
แล้วข้าก็ไม่มีอะไรจะให้ลอบทําร้าย
อย่าคิดมากกันนักเลย
ไม่ได้
ยังไงก็ต้องทดสอบเขาอีกครั้ง
ก็ได้
แต่อย่างไรพวกเจ้าก็เป็นถึงเทพ
ไม่แน่ว่าเขาอาจจะเป็นคุณชาย ที่หนีออกมาจากบ้านมาจริงๆ
- เป็นมิตรกันหน่อย อย่าไปรังแกเขา - แต่ว่า...
พี่ชายๆ
รีบมาเร็ว ข้างในนี้เย็นมากเลย
ยังมีอีกไหม
ช้าก่อน
ข้าเองก็มี
นี่คือ น้ําเผยร่างแท้
- เชิญเลย - ข้าดื่มน้ําขวดเดียวกับพี่ชายก็ได้
น้ําของเขาใกล้หมดแล้ว
งั้นหรือ
ถ้างั้นท่านทั้งสองเชิญก่อน
เจ้าเป็นแขก เจ้าเชิญก่อน
เจ้าเป็นผู้ติดตาม ลําบากมากแล้ว เจ้าเชิญก่อน
- ยังไงก็เจ้าก่อนเถอะ - ไม่ๆ พวกเจ้าเชิญก่อน
เจ้าก่อน
ที่เจ้าปฏิเสธที่จะดื่มน้ํานี้
กลัวอะไรหรือเปล่า
เจ้ามาบังคับข้าแบบนี้
ไม่น่าสงสัยยิ่งกว่าหรือ
หรือว่า...
ในน้ําจะมียาพิษอยู่
ถามเขาสิว่าในน้ํามียาพิษหรือไม่
พี่ชาย ในน้ํามียาพิษไหม
ไม่มีพิษ แต่ว่า...
งั้นได้
รสชาติไม่ดีเท่าไร
น้ําเปล่าธรรมดา
- จะมีอะไรแตกต่างได้ยังไง - ไม่เหมือน
- อันนี้อร่อยกว่า - น้องชาย
การเดินทางครั้งนี้อันตรายนัก
เอาดาบเล่มนี้ไว้ป้องกันตัวเอง
ดาบกระจกแดงสะท้อนปีศาจ
ไม่ใช่ว่าหายสาบสูญไปนานแล้วหรือ
ดาบเล่มนี้พวกเจ้าเอามาจากไหน
จากนายท่านเฟิงซิ่น
หลังจากเขาได้ขึ้นสวรรค์ ก็ได้มันคืนมา
ครั้งนี้ข้าขอยืมมาใช้ก่อน
ข้าขอดูหน่อย
พี่ชาย
สองท่านนี่ไม่ได้ล้อเล่นกับข้า จริงๆ ใช่ไหม
ใครล้อเจ้าเล่นกัน
ดาบหักๆ เล่มนี้ จะใช้ปกป้องตัวเองได้อย่างไรกัน
เจ้า...
คิดไปคิดมาเจ้าคงไม่เอาดาบหักเล่มนี้ มาให้ข้าป้องกันตัวเอง
บางที อาจจะไม่ระวัง ทําหักระหว่างกลางทางก็เป็นได้
ไม่เป็นไร
ข้าไม่ต้องใช้ดาบก็ได้
ดูจากสถานการณ์ เกรงว่า เดี๋ยวคงจะมีพายุทรายพัดมา
หากวันนี้ยังเดินทางต่อ
ก็ไม่รู้ว่าระหว่างทาง จะหาที่หลบพายุได้หรือไม่
ฝ่าบาท
เรื่องนี้ท่านไม่สนใจแล้วหรือ
ไม่ใช่ ดูเหมือนว่าข้างนอกจะมีคน
- นั่นใครกัน - ไม่รู้สิ
แต่ไม่ใช่กลุ่มพ่อค้าแน่นอน
ในเวลาแบบนี้ ปรากฏตัวขึ้นในที่แบบนี้
ดูแล้วไม่น่าใช่คนปกติ
ซานหลาง
นักพรตปีศาจป้านเยว่ที่เจ้าว่า
เป็นผู้ชายหรือผู้หญิง
ข่าวลือว่าเป็นผู้หญิง
หรือว่าผู้หญิงคนนั้น
จะเป็นนักพรตปีศาจป้านเยว่
ลองตามไปดูเถอะ
แย่แล้ว
เหมือนจะคลาดกันแล้ว
พายุทรายแรงขึ้นเรื่อยๆ เลย
แปลกประหลาดเหลือเกิน
ฝูเหยา ดูหน่อยว่าใกล้ๆ นี้ มีที่หลบพายุไหม
ฝูเหยา หนานเฟิง
ซานหลางๆ
ระวัง
ขอบคุณ
ทุกคนระวังด้วย
พายุทรายนี้ไม่ชอบมาพากล
เกรงว่าจะเป็นมนตร์ดํา
แค่ลมกับทรายเท่านั้นแหละ
จะเป็นอะไรได้อีก
พายุทรายไม่น่ากลัว
กลัวว่าในทรายจะมีอะไรปะปนอยู่
หรือว่าจะเป็นฝีมือของสองตนนั้น
จะเป็นอะไรก็เถอะ หาที่หลบก่อนดีกว่า
พายุทรายนี้ หากมีมนตร์ดําจริง
ก็เพื่อขัดขวางเรา
ยิ่งเป็นเช่นนี้
ยิ่งต้องเดินหน้าต่อไปให้ได้
เจ้าหมายความว่ายังไง
ได้ขัดคนอื่นแล้วเจ้าพอใจ ในความเด็ดเดี่ยวของตนใช่ไหมล่ะ
เจ้าพูดอะไร
พอแล้ว มีเรื่องอะไรไว้ค่อยคุยกันต่อ
พายุเริ่มแรงขึ้น แล้วก็น่ากลัวขึ้นด้วย
สามารถพัดคนปลิวขึ้นไปบนฟ้าได้เลย
- ฝ่าบาท - ฝ่าบาท
รั่วเหยีย ยึดของที่แข็งแกร่งมั่นคงไว้
ไม่ได้ให้เจ้าไปจับซานหลางไว้
แย่แล้ว