‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ตายแล้วๆ
‪ทำไมภาพมันคุ้นตาขนาดนี้นะ
‪ทำไมขังแต่พวกเราล่ะครับ
‪พวกนั้นเป็นคนลงมือก่อนนะ
‪ผมแค่เดินผ่านมาเฉยๆ ‪จู่ๆ เขาก็มาต่อยผมครับ ตรงนี้
‪ตรงนี้ครับ
‪เห็นไหมคะว่าชุดฉันขาดลุ่ยเลยเนี่ย
‪นี่ นายโดนข้อหาคุกคามทางเพศแน่
‪- นายนั่นแหละ นาย ‪- "คุกคามทางเพศ" เหรอ
‪นี่ชุดใหม่เชียวนะ ให้ตายเถอะ
‪ถ้าเกิดผมตัดสินใจ ‪ใช้ทักษะศิลปะป้องกันตัวแล้ว
‪กระดูกพวกเขาได้หักเป็นสองท่อน ‪เหมือนโทรศัพท์ฝาพับแน่ๆ
‪ให้ตายเถอะ
‪- เฮ้ย ‪- มองอะไรวะ
‪โยมสายสืบเคยเห็นพระสงฆ์ ‪ทำร้ายคนไหมล่ะครับ
‪เดี๋ยวเหอะ พระเก๊นั่น
‪ผมกำลังพูดอยู่ดีๆ ‪จู่ๆ เขาก็มากระโดดเตะผม
‪ทุ่มผม แล้วก็เอาธงมาฟาด
‪ธงอยู่ไหนๆ
‪นั่นไงๆ นั่นเป็นอาวุธเลยนะ
‪สายสืบอีก็รู้นี่ ‪วันนี้ผมแต่งชุดขาวทั้งตัวเลย
‪ถ้าเราจะมาทำร้ายเขาจริงๆ ‪ผมไม่แต่งชุดแบบนี้หรอก
‪คุณก็รู้นี่ แล้วเป็นอะไรไป
‪- เงียบหน่อยครับๆ ‪- โกหกทั้งเพ
‪- พวกเขาเริ่มก่อนครับ ‪- เงียบครับ
‪เขาต่อยผมตรงนี้
‪อะไรอีกครับ
‪ฉันเป็นทนายความ ‪ของคนในตึกคึมกาพลาซ่าค่ะ
‪ผมด้วยครับ
‪ทำไมถึงมีทนายความตั้งสองคนครับ
‪เห็นไหม
‪พวกเราเป็นคนแบบนี้แหละ ‪กฎหมายคุ้มครองอย่างสมบูรณ์แบบ
‪ฝั่งนั้นทำร้ายร่างกายเขาคนนี้ก่อน
‪แล้วพวกเขาก็ทำร้ายคนในพลาซ่า ‪ที่พยายามเข้ามาห้ามด้วยค่ะ
‪ไม่จริงนะครับ ‪พวกนั้นมันต่อยเราก่อนนะ
‪นักเรียนคิมยองโฮ
‪- นักเรียนคิมยองโฮ… ‪- ครับ
‪นี่ แกมาทำอะไรที่นี่
‪เอ่อ เอาคลิปที่นายถ่าย ‪ให้คุณสายสืบดูหน่อยได้ไหม
‪ครับ ว่าแต่ทำไมโทนเสียงคุณถึง…
‪อือ ไปเถอะน่า
‪- อะไรเหรอ ‪- ไหนๆ
‪- อะไรเหรอครับ ‪- นี่ๆ
‪นี่มัน…
‪เห็นไหมๆ เรามีหลักฐาน
‪- เห็นไหม นี่หลักฐาน ‪- เรามีหลักฐาน
‪เขาถ่ายเอาไว้
‪- เดี๋ยวสิ ‪- เฮ้ย
‪นี่ผมเองครับ ใส่ชุดนี้เลย
‪ถึงยังไงเราก็ทำตาม ‪เป้าหมายสำเร็จนะคะ
‪สมกับที่เป็นมาเฟียเลย
‪- พอเลยครับ ‪- มา…
‪- อย่านะครับ ‪- มาการอง
‪มาการองๆ
‪- อร่อยมากเลย ‪- ขอกิมจิเพิ่มหน่อยครับ
‪ขอกิมจิหน่อยครับ
‪- กิมจิๆ ‪- เอาล่ะ
‪- ใช่แล้ว ‪- ขอโซจูเพิ่มด้วยครับ
‪- เดี๋ยวก่อน หยุดเลยๆ ‪- ขอฉันด้วยค่ะ
‪- ฟังผมพูดหน่อย ‪- ขอเย็นๆ นะครับ
‪พวกเราทำได้ดีจริงๆ
‪โดยเฉพาะพ่อหนุ่มอันของเรา
‪อึดมากกว่าที่เห็นนะเนี่ย
‪เพราะว่าเป็นลูกศิษย์ผมหรือเปล่านะ
‪วันนี้นายอดทนได้ดีมากจริงๆ
‪ผมแค่ไม่เคยบอกเฉยๆ ‪แต่ผมไม่ใช่คนทั่วๆ ไปนะครับ
‪บอกกันหน่อยสิ
‪เราน่าจะสู้กับพวกเขาแบบนี้ ‪มาตั้งนานแล้วนะคะ
‪พวกพัคซอกโดก็ไม่ได้เก่งเท่าไรเลย
‪พวกนักเลงก็แบบนี้แหละ
‪เพราะมีแต่คนอ่อนๆ ‪ก็เลยชอบรวมกันเป็นกลุ่ม ใช่ไหม
‪เจ้าพวกนั้นเทียบเราไม่ติดเลย
‪- ใช่แล้ว ‪- เนอะ
‪ผอ.แลรี่ คุณอดทนได้เก่งเหมือนกันนะ
‪- ใช่แล้ว ‪- ขอคารวะเลย
‪ผมขอพูดตรงนี้เลยนะครับ
‪แต่การเต้นก็มีศิลปะป้องกันตัว ‪รวมอยู่ในนั้นด้วยครับ
‪อาตมาก็เติบโตที่บ้านนอกมาก่อน
‪เพราะงั้นก็เลยพอจัดการ ‪สักสามสี่คนได้ครับ
‪จริงเหรอครับ
‪สมัยหนุ่มๆ อาตมาเคยเรียน ‪ศิลปะป้องกันตัวจากวัดมาก่อน
‪พอจะมีพื้นฐานอยู่บ้างครับ
‪- อย่างนี้เอง ‪- สุดยอดเลยครับท่าน
‪เป็นแบบนี้นี่เองสินะ
‪ถ้าให้เล่าเรื่องในอดีต ‪ผมก็มีเรื่องเล่ายาวเป็นหางว่าวเลย
‪- พูดตามตรงนะ ‪- อือ
‪ขอเล่าเท่านี้
‪โธ่เอ๊ย จริงๆ เลย
‪- นี่ ไอ้ลูกคนนี้ ‪- อะไร
‪ทำไมแกถึงอยู่ตรงนั้น ‪ไม่ไปเรียนพิเศษ
‪ก็คุณลุงวินเชนโซ่ ‪บอกให้ผมมาถ่ายคลิปครับ
‪หา จริงเหรอ
‪- คุณทนายวินเชนโซ่ครับ ‪- ครับ
‪ขอบคุณมากนะครับ
‪พวกเราคิดได้และฮึดต่อสู้แบบนี้ ‪เพราะคุณเลยครับ
‪พูดเรื่องอะไรครับ
‪ใช่แล้ว พอคุณทนายมาที่นี่
‪ทำให้เราเริ่มมองเจ้าพัคซอกโดนั่น ‪เป็นแค่นักเลงกระจอกไง
‪และกระตุ้นให้ผมพัฒนาฝีมือ ‪ด้วยวิธีที่แปลกใหม่ด้วยครับ
‪เอาล่ะ งั้นเรามาปรบมือให้เขากัน
‪- ใช่แล้ว ‪- ปรบมือ
‪- ปรบมือให้เขาดังๆ หน่อย ‪- ปรบมือ
‪- วินเชนโซ่ ‪- วินเชนโซ่
‪วินเชนโซ่
‪แต่ว่าๆ ถึงจะมองว่าเขากระจอก
‪แต่ก็ไปยั่วโมโหหรือ ‪ทำร้ายร่างกายเขาก่อนไม่ได้นะคะ
‪- รู้แล้วค่ะ ‪- ไม่ต้องห่วงครับ
‪เราไม่ใช่พัคซอกโดสักหน่อย
‪ใช่ๆ
‪อีกอย่าง ถ้าต้องการให้เราช่วย ‪ก็เรียกได้เสมอนะครับ
‪ถ้าเป็นเรื่องของพวกคุณทนาย
‪ผมจะปิดเตารีดไว้ก่อน ‪แล้ววิ่งไปช่วยทันที
‪เราก็เหมือนกันครับ
‪ดูนี่สิครับ ดูนี่ ‪ยอดชมสองแสนครั้งแล้ว
‪- หา ‪- สองแสนครั้งเหรอ
‪ดูพวกเราสิๆ
‪อะไรกัน ทำไมฉันดูขี้เหร่แบบนั้น
‪เดี๋ยวก่อน ทำไมหน้าผมใหญ่จัง ‪ตัดต่อเหรอ
‪ถ่ายออกมาดีเลยนะเนี่ย
‪ถ่ายมาดีมากเลย เหมือนหนังเลย
‪- มีฝีมือนะเนี่ย ‪- สุดยอดเลย
‪ผมไม่เคยดื่มโซจูผสมเบียร์มาก่อนครับ
‪- นี่ๆ ‪- ลองดูค่ะ
‪ตอนนี้ฉันรู้เหตุผลที่คนในพลาซ่า ‪ลุกขึ้นสู้ยืนหยัดอยู่ที่นี่แล้ว
‪เพราะพวกเขาได้แรงใจจากความเข้มแข็ง ‪และความเป็นผู้นำของวินเชนโซ่
‪ถ้าอย่างนั้นวินเชนโซ่ก็ไม่ใช่มาเฟีย
‪แต่เขาคือเช เกบารา
‪นี่ครับ
‪ขอบคุณที่ตอบรับ ‪คำขอของเรานะคะ ท่านอธิบดี
‪ไหนๆ ก็เป็นแบบนี้แล้ว
‪เราก็มาร่วมมือให้ดีกัน
‪เราจะตระเตรียมให้ท่าน ‪เข้าพบประธานจางทันทีนะครับ
‪อ้อ จริงสิ ชเวมยองฮี
‪เรื่องที่ฉันเคยบอกเธอคราวก่อนน่ะ
‪เรื่องข่าวฉาวของหัวหน้าคิม ‪เพื่อนร่วมรุ่นฉัน
‪- ช่วยจัดการด้วยล่ะ ‪- เรื่องนั้น…
‪ทำไม ไม่อยากทำเหรอ
‪ฉันอุตส่าห์ยอมทำตามเธอ
‪เธอก็ควรตอบแทนให้เรา ‪สักประมาณนั้นสิ
‪ใช่แล้วครับ เรื่องนั้น ‪เราจะจัดการให้เองครับ
‪เราจัดการเองครับ
‪ผมรู้มาว่าเธอเริ่มลงมือ ‪ไปแล้วด้วยนะครับ ใช่ไหมครับ
‪ฉันจะถามอะไรก่อนดีคะ
‪(ตอน 8)
‪แรงจูงใจที่ทำให้คุณเป็นมาเฟีย
‪หนทางสู่การเป็นทนายมาเฟีย
‪รายได้ต่อปีของทนายมาเฟีย
‪ฉันมีเรื่องอยากถามเพียบเลย
‪ไม่ต้องถามอะไรทั้งนั้นครับ
‪รู้ถึงขนาดนี้แล้วฉันจะไม่ถาม ‪อะไรเลยได้ยังไงคะ
‪คำถามที่ฉันคิดได้ตอนนี้ ‪มีเกิน 80 คำถามเลยนะ
‪เข้าใจแล้วครับ ‪งั้นวันนี้ผมให้ถามแค่สองคำถาม
‪คำถามแรก คุณมาเป็นทนาย ‪ของมาเฟียได้ยังไงคะ
‪มาเฟียก็ไม่ได้ต่างอะไรมากหรอกครับ
‪การทำธุรกิจก็เหมือนๆ กันหมดนั่นแหละ
‪ถ้าอย่างนั้นมีการฆ่าคน ‪เหมือนในหนังจริงๆ ไหมคะ
‪ถ้าทำผิดก็ต้องชดใช้สิครับ
‪นั่นเป็นกฎของมาเฟียครับ
‪ไม่ใช่เล่นๆ จริงๆ สินะ
‪- งั้นคำถามต่อไป ‪- พอแล้วครับ
‪คุณถามสองคำถามแล้วครับ
‪งั้นฉันจะเก็บ 78 คำถามที่เหลือ ‪ไว้คราวหน้านะ
‪แต่อาจจะมีเพิ่มก็ได้ค่ะ
‪เข้าบ้านเถอะครับ
‪วันนี้ขอบคุณมากจริงๆ นะคะ ‪ที่ช่วยไม่ให้ฉันติดคุกน่ะค่ะ
‪ต้องตอบแทนด้วยนะครับ
‪เพราะมาเฟียจะเอาคืนทุกอย่าง ‪ที่เคยให้ไป
‪ค่ะ ไม่ว่ายังไงฉันก็จะตอบแทนนะคะ
‪พักผ่อนด้วยนะครับ
‪(ผู้ประกอบการที่เผชิญวิกฤตรื้อตึก ‪ต่อสู้กับนักเลงที่ถูกจ้างมา)
‪ความมืดมิดเอาชนะ ‪แสงสว่างไม่ได้หรอกครับ
‪(ยอดเข้าชม 1,2 ล้านครั้งในหนึ่งวัน ‪พวกเขาเป็นใครกันนะ)
‪ยังเหลือพวกเราอยู่ที่นี่ 13 คนครับ
‪ลองบุกเข้ามาอีกสิ ‪พ่อจะเอาเตารีดนี่ทุ่มให้
‪ไม่มีอาชีพไหนที่ทำเพื่อมนุษย์ ‪ได้เท่าพ่อครัวแล้วครับ
‪ผมต้องการเป็นเพียงแสงสว่างและเกลือ ‪ให้กับมวลมนุษย์และโลกใบนี้
‪คุณผู้กำกับ ‪ช่วยถอยหลังไปนิดหนึ่งได้ไหมครับ
‪เข้ามาใกล้ไปแล้ว
‪ต้องถ่ายออกมาให้หน้าผมดูเล็กนะ ‪คุณก็รู้นี่ครับ
‪ตัดต่อออกแล้วเริ่มใหม่ดีกว่าครับ
‪เอาล่ะค่ะ สุดท้ายนี้เราไปพบกับ ‪เหล่าพระสงฆ์กันนะคะ
‪พวกเราเป็นพระสงฆ์ที่ได้รับสืบทอด ‪จิตวิญญาณปกปักรักษาครับ
‪เป็นหน้าที่ของพวกเราที่จะต้องต่อสู้ ‪กับมารที่ตาบอดเพราะความโลภครับ
‪(เราจะต่อสู้กับมารร้ายที่ตาบอด ‪เพราะความโลภเอง)
‪ปิดการซื้อสำนักงานอัยการนัมดงบู ‪ได้อย่างดีเลยนะครับ
‪เหนื่อยกันมากเลยนะครับ
‪ไม่หรอกค่ะ ‪เราแค่ทำเรื่องที่ควรทำเท่านั้นค่ะ
‪ผมไม่ได้หมายถึงคุณทนาย ‪แต่เป็นวินเชนโซ่ต่างหากครับ
‪นี่เป็นผลงานวินเชนโซ่นี่ครับ
‪ไม่ใช่แบบนั้นครับ ‪เขาแค่ช่วยนิดหน่อย…
‪รู้ไหมครับว่าวินเชนโซ่ ‪เกลี้ยกล่อมอธิบดีอัยการยังไง
‪เขาส่งลูกชายอธิบดีอัยการ ‪ที่เล่นฟุตบอลห่วยแตกสุดๆ
‪ไปสโมสรบีซีมิลาโนของอิตาลียังไงล่ะ
‪เทคนิคของอดีตอัยการอย่างพวกคุณ ‪มันอ่านเกมออกง่ายไปแล้ว
‪ถ้าเป็นแบบนี้ ‪ก็ควรรู้ตัวแล้ววางมือเองหรือเปล่านะ
‪ท่านประธานคะ
‪ทำไมครับ
‪ทั้งที่ท่านประธานสั่งให้ฉันอยู่บนรถ ‪แล้วทุบมันจนพัง
‪และไม่ว่าจะด่าฉันขนาดไหน
‪แล้วรู้ไหมคะ ‪ว่าทำไมฉันถึงยังไม่ลาออก
‪- คุณทนายชเว ‪- ไม่ต้องมายุ่ง
‪เพราะถ้าฉันยอมวางมือไปแบบนี้
‪ฉันคงตาย ‪เพราะรู้สึกอับอายขายหน้าไงคะ
‪ถ้าฉันลาออก ฉันคงไปผูกคอตาย ‪ที่ภูเขาข้างหลังนี้ทันที
‪ฉันก็เหมือนท่านประธาน
‪ฉันไม่เคยแพ้ติดกัน ‪สองครั้งมาก่อนในชีวิตค่ะ
‪ไม่ว่ายังไงฉันก็จะ ‪เอาคืนเขาร้อยเท่าพันเท่า
‪แล้วจะลาออกอย่างไม่ค้างคาใจค่ะ
‪แล้วว่ายังไงนะ เทคนิคของฉัน ‪มันอ่านเกมง่ายไปเหรอคะ
‪ใช่ค่ะ ฉันมีเทคนิคแค่นี้แหละ
‪และฉันจะใช้เทคนิคนั้น ‪เหยียบเขาให้จมดินแล้วเอาชนะให้ได้
‪ใช่แล้ว ต้องแบบนี้สิ แบบนี้เลย
‪นี่แหละที่ผมต้องการ
‪ผมไม่ได้ต้องการทนายความ
‪แต่ต้องการคนที่จะเป็นปีศาจ ‪ให้ผมต่างหากครับ
‪ผมก็เป็นปีศาจอีกตนนะครับ
‪ถ้างั้นใช้จิตวิญญาณปีศาจนี้
‪ควบคุมสนง.อัยการนัมดงบูให้ดีนะครับ
‪ถ้าคุณให้การสนับสนุนฉัน ‪ฉันก็จะควบคุมให้ดีค่ะ
‪รู้ไหมครับว่าบาเบลของเราเสื่อมเสีย
‪และสูญเสียเงินลงทุน ‪เพราะคึมกาพลาซ่าอะไรนั่นขนาดไหน
‪ครับ ผมเห็นใน ‪รายการสดเมื่อเช้าแล้วครับ
‪คิดหาวิธีแก้ปัญหา ‪เรื่องเงินทุนมาก่อนครับ
‪จิตวิญญาณปีศาจ
‪ฉันได้อ่าน
‪ข้อเสนอชดเชยเหยื่อ ‪ของบาเบลเคมิคอลส์ที่ส่งมาแล้ว
‪เธอคิดว่าถูกลอตเตอรี่หรือไง
‪ลอตเตอรี่อะไรกันคะ
‪นี่ถือว่าเราเมตตาแล้วนะคะ
‪ถึงแม้ประธานบาเบล
‪จะก้มหัวขอโทษแค่ไหน
‪แต่ว่าอันนี้มันก็มากไปหรือเปล่า
‪ถ้างั้นฉันฟ้องคดีอาญาก็ได้ค่ะ
‪เราอุตส่าห์เห็นใจ ‪ยอมจบด้วยการชดเชยแล้วเชียว
‪บาเบลของเรายอมรับการเรียกร้อง ‪ค่าชดเชยนี้ไม่ได้เด็ดขาด
‪ยื่นฟ้องไปเลย
‪เดี๋ยวครับ
‪ถ้าเป็นแค่นี้ ประธานบาเบล ‪ก็น่าจะยอมหรือเปล่าครับ
‪นายคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ
‪เชื่อทนายจางเถอะค่ะ
‪ฉลาดขึ้นทุกวันเลยนะ ‪ทนายจางของเราเนี่ย
‪งั้นฉันจะลองพิจารณาดูก่อน ‪แล้วจะไปคุยกับบาเบลให้
‪เธอพูดมาตามตรงเถอะ
‪ยังมีไพ่อะไรจะทำลายบาเบลอีกไหม
‪เราไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นแล้วครับ
‪เรือกำลังจะอับปางอยู่แล้ว
‪ก็น่าจะไม่มีประโยชน์ ‪ที่จะทำให้เรือรั่วเพิ่มนะครับ
‪- ใช่ไหมครับคุณทนาย ‪- ใช่แล้วค่ะ
‪คุณทนายกับประธานไปเล่นไวโอลิน
‪ที่ดาดฟ้าเรือเถอะค่ะ
‪จริงๆ ฉันน่าจะปล่อยให้เธอกินข้าวแดง ‪ในคุกสักหน่อย เสียดายจริงๆ
‪มารอดูเถอะว่าจะเป็นเรือไททานิค
‪หรือว่าจะเป็น ‪เรือดำน้ำพลังนิวเคลียร์
‪มีประโยคเกาหลีที่ผมชอบมาก ‪อยู่ประโยคหนึ่งครับ
‪ประโยคที่คุณทนายเคยบอกผมน่ะครับ
‪- อ๋อ ประโยคนั้นน่ะเหรอ ‪- ครับ
‪- ยังไม่ได้สติอยู่อีกสินะ ‪- ยังไม่ได้สติอยู่อีกสินะ
‪(วันนี้ฉันจะฆ่ามันให้ตาย ‪ไอ้ชาติแมวนั่น)
‪ที่จะบอกก็คือ…
‪ตอนนี้ยังไม่มีวิธีแก้ปัญหา ‪เรื่องตั๋วเงินเหรอ
‪ครับ ในตอนนี้ยังไม่มีครับ
‪เพราะทางธนาคาร ‪ปฏิเสธที่จะเจรจาต่อรองกับเรา
‪กรรมการผู้จัดการอาวุโส ‪กรรมการผู้จัดการ
‪ผู้อำนวยการ
‪พวกคุณเป็นกรรมการ ‪มาตั้งแต่สมัยคุณพ่อนี่นา
‪แล้วทำไมถึงได้ไร้ความสามารถแบบนี้
‪ทำอะไรได้เรื่องบ้าง
‪ขอโทษด้วยครับ
‪แต่ว่าวิกฤตในตอนนี้ไม่ใช่เพราะพวกผม
‪แต่เป็นเพราะคดีฟ้องร้อง ‪เภสัชกรรมบาเบลและบาเบลเคมิคอลส์
‪แล้วยังเรื่องบาเบลทาวเวอร์ ‪ที่เกิดขึ้นเมื่อวานซืน
‪ทำให้สถานการณ์แย่ลง…
‪พวกคุณทั้งหมดถูกไล่ออก
‪ตั้งแต่พรุ่งนี้ ‪อย่าโผล่มาให้ผมเห็นหน้า
‪ให้ตายเถอะ
‪ท่านประธาน ‪ของที่สั่งซื้อมาถึงแล้วครับ
‪ผมวางไว้ข้างๆ ให้แล้วครับ
‪นายจัดการพวกทำลายชื่อเสียง ‪บาเบลการก่อสร้างตามที่สั่งหรือยัง
‪ผมหนาวครับ
‪เลิกพูดว่าหนาวได้แล้วๆ อย่าพูด
‪ผมรู้สึกเหมือน ‪เส้นเลือดผมแข็งไปแล้วเลย
‪แย่แล้ว จะทำยังไงดีนะ
‪ผมแค่ทำตามที่สั่งเองนะ
‪ฉันเป็นแค่พนักงานบัญชีเองนะ
‪ต้องขังฉันด้วยเหรอคะ
‪ฉันบอกไปแล้วไงว่าอย่ามาออฟฟิศ
‪ดันมาทำไมก็ไม่รู้
‪ฉันต้องยื่นภาษีน่ะค่ะ
‪เลิกพูดเรื่องภาษีได้แล้วๆ
‪ขยับเข้ามาใกล้ๆ กันหน่อย
‪ไม่งั้นเราตายแน่ๆ ขยับเข้ามา
‪- มันหมดเขตวันนี้นะ ‪- เราจะต้องรอด
‪ฉันต้องยื่นภายในวันนี้นะ
‪- นี่ๆ พวกนั้นตายแล้วหรือเปล่า ‪- ฮะ
‪นี่ ตื่นเร็ว ดงชิกตั้งสติไว้นะ ‪ดงชิก…
‪ดงชิก โอ๊ย ฉันหนาว
‪- ขยับเข้ามาใกล้กันหน่อย ‪- เขาตายแล้ว
‪- ยังๆ เมื่อกี้เขายังลืมตาอยู่
‪ไม่นะ เขาตายแล้ว
‪- ฉันนี่แหละจะตาย ‪- นี่
‪- ขยับเข้ามาชิดหน่อย อุ่นขึ้นแล้ว ‪- ช่วยด้วยครับ
‪(ธนาคารชินกวัง สำนักงานใหญ่)
‪(อัยการชเวมยองฮี)
‪สวัสดีครับ คุณอัยการ
‪ตายจริง ‪ฉันย้ายมาทำงานที่อูซังแล้วนะ
‪คุณไม่ได้ยินข่าวเหรอคะ
‪อ้อ ผมลืมไปครับ
‪ยินดีกับการเริ่มต้นใหม่ด้วยนะครับ
‪คือว่าฉันมีเรื่อง ‪อยากจะขอร้องคุณหน่อยน่ะค่ะ
‪ฉันขอพบหน่อยได้ไหมคะ
‪เมื่อไหร่ดีครับ
‪(ศูนย์ฉุกเฉิน)
‪(ห้องผู้ป่วยวิกฤต)
‪เราเป็นทนายความค่ะ
‪ตอนนี้เราทำได้แค่ ‪ให้ยาแก้ปวดเพื่อยื้ออาการครับ
‪จะยื้อได้อีกเท่าไรเหรอคะ
‪ขึ้นอยู่กับจิตใจของคนไข้ ‪แต่คงยื้อได้อีกไม่กี่วันครับ
‪ถ้าเธอมีครอบครัว ‪ก็ควรรีบแจ้งพวกเขานะครับ
‪เราต้องยื่นของดการบังคับคดีก่อนค่ะ
‪ถ้าเราแนบใบวินิจฉัยโรคไป ‪เขาต้องอนุมัติแน่ๆ ค่ะ
‪ผู้จัดการพยายามตามหาอยู่ตลอด
‪แต่เธอไม่มีคนในครอบครัว ‪ให้ติดต่อไปเลยค่ะ
‪ไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ คุณโอกยองจา
‪ฉันเป็นลูกสาวทนายฮงยูชาน
‪ทนายฮงชายองค่ะ
‪สวัสดีค่ะ
‪ค่ะ สวัสดีค่ะ
‪ฉันคิดว่า
‪จะไม่ได้พบคุณอีกซะแล้ว
‪ถ้าอาการไม่ดีขนาดนี้ ‪ก็ควรแจ้งเรือนจำสิครับ
‪ฉันพอทนได้
‪ก็เลยไม่ได้บอกน่ะค่ะ
‪ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะคะ
‪พวกเราจะยื่นขอให้งดการบังคับคดีนะคะ
‪ถ้าเขาอนุมัติแล้ว ‪ก็เข้ารับการรักษาทันทีนะคะ
‪ฉัน
‪ไม่มีเงินมารักษาหรอกค่ะ
‪เรื่องนั้นผมจะจัดการเองครับ
‪ฉันไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณใครค่ะ
‪คุณโอกยองจาครับ
‪บอกให้รักษาก็รักษาไปเถอะครับ
‪มันเข้าท่าหรือไงครับ
‪จะให้ผมลงทุนในบริษัทเลวทราม ‪อย่างบาเบลกรุ๊ปเหรอครับ
‪พอท่านประธานเรียกพวกเขา ‪ว่า "เลวทราม" ก็น่าสนใจขึ้นมาเลยนะ
‪ถ้าพูดถึงเรื่องเลวทรามเนี่ย
‪ก็น่าจะเป็นธนาคารชินกวัง ‪ตั้งแต่สมัยพ่อคุณแล้วหรือเปล่า
‪ไหนดูซิ นับแค่คดีที่ฉันเคยทำ ‪ตอนนี้…
‪ให้ตายเถอะ นับไม่หวาดไม่ไหวเลย
‪ฉันไม่ได้จะขอ ‪ให้คุณลงทุนจริงๆ สักหน่อย
‪แค่แสร้งทำเป็นลงทุนเฉยๆ ค่ะ
‪คุณก็แค่รับเอกสารยื่นเรื่องปลอมๆ ‪มาจากบาเบล
‪แล้วชินกวังก็ปล่อยกู้ปลอมๆ
‪ง่ายจะตายไปนี่คะ
‪ถ้าธนาคารชินกวังอนุมัติเงินกู้
‪เขาก็สามารถกู้เงินจาก ‪สถาบันการเงินอื่นได้ง่ายๆ ไงคะ
‪- ธนาคารชินกวังของเรา… ‪- ฉันทราบค่ะๆ
‪ธนาคารคุณขึ้นชื่อว่าตรวจสอบ ‪เคร่งครัดที่สุดในเกาหลี
‪และมีความน่าเชื่อถือที่สุด ‪ในวงการนี้แล้ว
‪แต่ว่า
‪ความปลอดภัยของท่านประธานสำคัญกว่า ‪ชื่อเสียงของธนาคารหรือเปล่าคะ
‪คดีของคุณในอดีต
‪ทราบดีใช่ไหมคะ ว่ามันยังไม่จบน่ะ
‪อยากให้ฉันค่อยๆ ขุดมันออกมาอีกครั้ง
‪แล้วเอาไปพูดให้ทั่วไหมคะ
‪ผมประธานจางฮันซอครับ
‪สวัสดีครับ ท่านประธาน
‪ฉันหวังว่าความสัมพันธ์นี้ ‪จะเป็นรับประโยชน์กับพวกคุณนะคะ
‪- เชิญนั่งก่อนสิครับ ‪- ครับ
‪ดื่มอะไรไหมครับ
‪คุณทนายครับ
‪คุณโอกยองจาได้รับคำสั่งอนุมัติ ‪ให้งดการบังคับคดีแล้วครับ
‪ค่อยยังชั่วนะคะ ‪ที่พวกเขาอนุมัติเร็ว
‪งั้นคงต้องไปย้ายห้องพัก ‪ให้เธอก่อนแล้ว
‪ไปด้วยกันไหมคะ
‪คุณไปจัดการเถอะครับ พอดีผมมีนัดครับ
‪คุณทนาย หนีเหรอครับ
‪วิธีใหม่เหรอครับ
‪- โดยที่ไม่ต้องทุบตึกเหรอครับ ‪- ครับ
‪เราจะใช้ระบบสแกนม่านตาครับ
‪แต่ประธานหวังเฉาหลินตายไปแล้วนะครับ
‪งั้นเราก็ใช้ม่านตาเขาไม่ได้นี่ครับ
‪ผมได้รับข้อมูลหนึ่งมาครับ
‪ประธานหวังเฉาหลินเป็นเจ้าของ ‪พิพิธภัณฑ์หนึ่งในหางโจวครับ
‪และห้องเก็บสมบัติที่นั่น ‪ใช้ระบบสแกนม่านตาครับ
‪งั้นคงมีข้อมูลม่านตาของประธานหวัง ‪เหลืออยู่ในระบบสินะครับ
‪ครับ ถ้าพวกเขาไม่ลบออกไป
‪ก็จะต้องมีร้อยเปอร์เซ็นต์เลยครับ
‪แล้วเราจะเอาข้อมูลออกมายังไงครับ
‪มีทีมแฮกเกอร์ยอดฝีมือ ‪อยู่ที่เซี่ยงไฮ้ครับ
‪ผมว่าจะพาทีมนั้น ‪ไปที่หางโจวด้วยตัวเองครับ
‪หวังว่ามันจะสำเร็จนะครับ
‪จะต้องสำเร็จแน่ครับ
‪(คึมกาพลาซ่า)
‪นี่อะไรเหรอครับ
‪ว่าไงนะ อันนี้เหรอ
‪อันนี้คือ…
‪งานอดิเรกของผมน่ะครับ
‪เก็บของเก่า
‪ผมเป็นคนเก็บของเก่า
‪- อ้อ เก็บของพวกนี้ด้วยเหรอครับ ‪- จะบอกว่ายังไงดี
‪รู้สึกถึงความแข็งแรงของผมไหมล่ะครับ
‪ใช่เลยครับๆ
‪เอ่อ คือว่า ถ้าอยากเรียน ‪ศิลปะป้องกันตัวขึ้นมา
‪ก็บอกผมได้ทุกเมื่อนะครับ ‪ผมจะสอนให้นิดๆ หน่อยๆ
‪โตโต้คงรอคุณอยู่แน่เลย
‪ไปเร็ว
‪เดี๋ยวสิ
‪หือ
‪เขามาทำอะไรที่นี่นะ
‪ใครเหรอครับ
‪อ้อ เจ้าของพลาซ่าคนเก่า ‪ก่อนจะถูกบาเบลแย่งไปน่ะ
‪หน้าคุ้นจัง ‪เหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อนเลย
‪ผมมาถึงแล้วครับ
‪โอ๊ย แม่เลิกจี้ผมสักที ‪ผมรู้แล้วครับ
‪ครับ ผมจะพูดตามนั้นนะครับ
‪โอ๊ย ยุ่งจะตายอยู่แล้ว
‪ป้าครับ
‪ไม่เจอกันนานเลยนะครับป้า
‪ได้ยินว่าป้าได้รับการงดการบังคับคดี
‪คุณมาที่นี่ทำไมคะ
‪ป้าเคยเป็นเหมือนครอบครัวผม ‪ผมก็ต้องมาเยี่ยมสิครับ
‪ท่านประธานให้มาดู
‪ว่าฉันจะตายเมื่อไหร่เหรอคะ
‪นี่คงเพียงพอสำหรับใช้จ่าย ‪ในชีวิตที่เหลือและจัดงานศพครับ
‪อย่าพูดเรื่องไร้สาระ
‪อย่างการยื่นอุทธรณ์ ‪ให้คนรอบข้างฟังเลยนะครับ
‪คุณทำอะไรของคุณอยู่คะ
‪คุณเป็นใครคะ
‪ลูกชายประธานฮวังด็อกแบ
‪ที่เสียชีวิตขณะลวนลามฉันค่ะ
‪ระวังคำพูดด้วยสิครับป้า
‪อ๋อ คุณคือฮวังมินซอง ‪ประธานธนาคารชินกวังนี่เอง
‪- ถูกไหมคะ ‪- แล้วคุณเป็นใครครับ
‪ฉันเป็นทนายความของคุณโอกยองจาค่ะ
‪อ๋อ
‪งั้นก็คงเป็นลูกสาวของทนายความทุจริต ‪ที่ตายไปสินะ ใช่ไหมครับ
‪ผมขอเตือนคุณไว้
‪อย่าไปกระตุ้นคุณป้าที่อยู่เฉยๆ
‪ให้ทำเรื่องให้ใหญ่โตครับ
‪คนที่ทำให้เรื่องใหญ่โต ‪คือคุณมากกว่านะ
‪ว่าไงนะ
‪เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
‪ฉันมีเรื่องจะพูด
‪สักครู่นะคะ
‪เข้ามาใกล้อีก
‪อีกค่ะ
‪- ไอ้คนเฮงซวย ‪- ทำอะไรเนี่ย
‪ไอ้เดนมนุษย์เอ๊ย
‪ไอ้เวร…
‪- แกใส่ความให้ฉันเข้าคุกยังไม่พอ ‪- ปล่อยผมนะครับ
‪- ปล่อยครับ ‪- แล้วยังกล้ามาดูฉันจะลงโลงอีกเหรอ
‪ไอ้คนไร้ยางอายเอ๊ย
‪- ปล่อยผมนะครับ ‪- ปล่อยเถอะค่ะ
‪- คุณโอกยองจาทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ ‪- ปล่อยผม
‪- บอกให้ปล่อย ‪- อย่าค่ะ
‪วันนี้ผมจะยอมปล่อยไป
‪แต่ลองพวกคุณทำเรื่องอะไรบ้าๆ อีก
‪พวกคุณได้จบชีวิตแน่
‪การตัดสินใจลงทุนในบาเบลกรุ๊ป ‪ของธนาคารชินกวังครั้งนี้
‪คาดว่าจะเป็นการช่วยให้บาเบลกรุ๊ป ‪ที่ถูกตราหน้าว่าเป็นบริษัทชั่วร้าย
‪ลุกขึ้นมาได้อีกครั้งค่ะ
‪และนี่เป็นการลงทุนจากธนาคารชินกวัง ‪ที่ได้ชื่อว่าตรวจสอบเคร่งครัดที่สุด
‪ทำให้วงการการเงินต่างจับตาดู ‪การตัดสินใจลงทุนครั้งนี้อย่างมากค่ะ
‪เรื่องนี้มันไม่เข้าท่าสุดๆ ไปเลย
‪ฉันเหยียบเขาจมดินไปแล้ว ‪แล้วจะมาลงทุนอะไรอีก
‪ฟางข้าวของเราถูกที่นี่ปฏิเสธให้กู้ ‪ตั้งสามครั้งเชียวนะครับ
‪คงไม่ใช่การลงทุนที่ปกติแน่ๆ ครับ
‪แน่นอนอยู่แล้วค่ะ
‪ทุกคนต่างก็รู้ว่าบาเบล ‪อยู่ในสถานการณ์เลวร้ายค่ะ
‪ถ้ารู้แบบนี้ ตอนอยู่ที่โรงพยาบาล ‪ฉันน่าจะทึ้งผมเขาให้เยอะกว่านี้
‪พูดเรื่องอะไรครับ
‪ประธานฮวังมินซอง เมื่อกี้เขามาหา ‪คุณโอกยองจาที่ห้องผู้ป่วยค่ะ
‪- อะไรนะครับ ‪- อ้อ จริงสิ
‪เขาเป็นลูกชายประธานฮวังด็อกแบ ‪บริษัทชินกวังไฟแนนซ์สินะ
‪ครอบครัวที่ใส่ความ ‪คุณโอกยองจาน่ะครับ
‪อ้อ ครับ
‪แล้วเขามาทำไมครับ
‪เขาคงรู้ว่าเธอถูกงดการบังคับคดี
‪ก็เลยถือซองเงินมาเพื่อข่มขู่น่ะค่ะ
‪ไม่ให้ยื่นอุทธรณ์ ‪แล้วใช้ชีวิตอยู่เงียบๆ
‪ดูเหมือนว่าลูกชาย ‪ก็ไม่ต่างอะไรจากพ่อเลยนะครับ
‪ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นน่ะสิครับ
‪ให้ตายเถอะ พวกสารเลวน่ารังเกียจเอ๊ย
‪เราปล่อยให้พวกเขา ‪ร่วมลงทุนเฉยๆ ไม่ได้เด็ดขาดค่ะ
‪ทั้งบาเบลกรุ๊ป ทั้งธนาคารชินกวังค่ะ
‪เพื่อคุณโอกยองจาแล้ว เราต้องเล่นงาน ‪ธนาคารชินกวังแบบจัดใหญ่จัดเต็มค่ะ
‪กว่าผมจะแอบเอามาได้ ‪กลัวฉี่แทบราดแน่ะครับ
‪ช่วงนี้ระบบรักษาความปลอดภัย ‪เคร่งมากๆ ครับ
‪รุ่นพี่จะย้ายผมไปสนง.กฎหมาย ‪ของทนายคนนั้นที่มาจากบอสตันจริงๆ นะ
‪แน่นอนสิ
‪ถ้างานนี้สำเร็จ ‪ฉันจะย้ายนายไปที่นั่นทันทีเลย
‪เร่งมือเลยครับรุ่นพี่
‪หลังจากงานเลี้ยงครั้งนั้น ชเวมยองฮี ‪ก็สั่งให้ผมแสดงความสามารถพิเศษตลอด
‪สั่งไม่หยุดไม่หย่อนเลยครับ
‪ตอนตัวเองดื่มอยู่ ‪ก็ยังไม่วายโทรมาสั่งผมด้วย
‪เธอน่ารำคาญจริงๆ นะ ‪เห็นทนายซอเป็นตลกคาเฟ่หรือไง
‪- จริงสิ ทนายซอ ‪- ครับ
‪เลียนเสียงอีซอนกยุน ‪เรื่อง "ชนชั้นปรสิต" ให้ดูได้ไหม
‪ฉันอยากดูมากเลย
‪"นี่ไม่ใช่การทดสอบหรอกครับ ‪ขับตามสบายได้เลยครับ
‪- รู้จักร้านซี่โครงตุ๋นบ้างไหมครับ" ‪- ว้าว
‪"ผมอยากกินซี่โครงตุ๋นขึ้นมาน่ะครับ
‪เรื่องอื่นผมไม่รู้หรอก แต่ป้าคนนั้น ‪ทำซี่โครงตุ๋นอร่อยมากเลยล่ะครับ"
‪เหมือนเปี๊ยบเลย ‪ตายจริง คุณอีซอนกยุนคะ
‪"ผมอยากกินซี่โครงตุ๋นมากๆ เลย"
‪(ข้อมูลส่วนตัวฮวังมินซอง)
‪นี่คือข้อมูลส่วนตัวของฮวังมินซอง ‪ที่ไม่เกี่ยวข้องกับธนาคารค่ะ
‪ปัจจุบันเขาถูกสั่งฟ้องสี่ครั้ง ‪จากคดีทำร้ายร่างกายคู่เดตค่ะ
‪ทำร้ายร่างกายคู่เดตเหรอครับ
‪แต่ว่าเป็นชายหนุ่มทั้งหมดเลยนี่ครับ
‪เป็นแบบนั้นได้นี่คะ
‪เพราะนี่เป็นรสนิยมส่วนบุคคล
‪สิ่งที่สำคัญคือไม่ว่าจะเป็นเพศไหน
‪การทำร้ายร่างกายคู่เดต ‪ก็คือการทำร้ายร่างกายอย่างชัดเจนค่ะ
‪ลักษณะการก่อเหตุล่ะครับ
‪เขาเข้าหาคนที่ถูกใจจากการนัดพบชมรม ‪และเอาใจอีกฝ่ายค่ะ
‪พอเวลาผ่านไป ‪ถ้าเหยื่อไม่เชื่อฟังเขาขึ้นมา
‪เขาก็จะทำร้ายเหยื่อค่ะ
‪เดี๋ยวนะ คนนี้ตาบอดเลยนะครับ
‪เหยื่อที่ฟ้องร้องกลัวว่าโลกจะรับรู้
‪ก็เลยไม่กล้าบอกสู่สาธารณะค่ะ
‪และที่ไม่ได้ฟ้องเป็นคดีอาญา ‪ก็คงเพราะอูซังสินะครับ
‪ค่ะ อัยการในตอนนั้น ‪ก็คือชเวมยองฮีค่ะ
‪เธอคงร่วมมือกับ ‪ประธานฮันซึงฮยอกแหละค่ะ
‪อ๋อ ถ้าอย่างนั้น…
‪ชเวมยองฮีเลยใช้จุดอ่อนนี้ ‪ทำให้ธนาคารชินกวังช่วยบาเบลสินะครับ
‪แต่ว่า…
‪เราใช้เรื่องนี้ ‪ยับยั้งการลงทุนไม่ได้หรอกครับ
‪ฉันทราบดีค่ะ
‪แต่มีวิธีอื่นที่จะทำให้ประธาน ‪และข้อตกลงพังไม่เป็นท่าทั้งคู่ค่ะ
‪มีวิธีเหรอครับ
‪เราจะใช้ชายหนุ่มแสนอันตรายแทนไงคะ
‪ใครสักคนที่สามารถทำลายเขา ‪ให้ป่นปี้ได้
‪- ฉันลองไปสืบมาแล้ว ‪- ครับ
‪ประธานฮวังมีสไตล์ที่ชอบชัดเจนค่ะ
‪อันดับแรก เป็นคนที่มีใบหน้าผ่องใส
‪มีดวงตาที่เป็นประกาย
‪มีความงดงามของเด็กหนุ่ม ‪เปล่งประกายอย่างเป็นธรรมชาติ
‪ให้ความรู้สึกเฉลียวฉลาด
‪และที่สำคัญที่สุด…
‪พอเลย
‪อย่าแม้แต่จะคิดนะ
‪เสียงพูดที่สุขุม ‪และลักษณะการพูดที่เย็นชา
‪มองอะไรครับ
‪หมายความว่าไง
‪ไม่ ผมไม่ทำ ผมทำไม่ได้หรอก
‪- ลองคิดดูอีกที ‪- อย่าเพิ่งหัวร้อน
‪แล้วลองคิดดูอีกทีนะคะ
‪คิดอะไรล่ะครับ ‪พูดอะไรให้มันเข้าท่าหน่อย
‪ผู้จัดการ ขวางไว้ก่อนค่ะ
‪ออกมาๆ ออกมาครับผู้จัดการ
‪ผมทำไม่ได้จริงๆ นี่มันไม่ใช่แล้วนะ
‪แค่เล่นละครไปเท่านั้นค่ะ ‪และเรื่องนี้ก็ทำเพื่อความยุติธรรมนะ
‪ผมไม่สนใจความยุติธรรมอะไรทั้งนั้น ‪ผมแค่ทำไม่ได้จริงๆ ครับ
‪คุณทนายแค่อยู่เฉยๆ ก็พอค่ะ
‪แล้วเขาจะตกหลุมรักคุณเอง ‪ใช่ไหมคะผู้จัดการ
‪ผมแค่ไม่เคยบอกคุณเฉยๆ
‪คุณทนายวินเชนโซ่ ‪ช่างหล่อเหลาในสายตาผู้ชายด้วยกัน…
‪ไม่ต้องพูดเลยนะ จริงๆ เลย
‪วิธีนี้ได้ผลแน่ร้อยเปอร์เซ็นต์ค่ะ
‪เราต้องหยุดยั้งการลงทุน ‪และแก้แค้นให้คุณโอกยองจา
‪ไม่ ยังไงก็ไม่ได้
‪ไม่ได้จริงๆ ไม่
‪พูดอะไรเหลวไหลชะมัด
‪ฉันจะตามไปทุกที่ ‪และให้คำแนะนำคุณเองค่ะ
‪คุณจะได้ไม่รู้สึกตื่นตระหนกเกินไป
‪ทำได้ครับ
‪ไม่ ไม่นะ ไม่
‪มันไม่ใช่จริงๆ
‪อย่านะ อย่า
‪ไม่นะ ไม่
‪(ธนาคารชินกวัง)
‪เด็กจบนอก ‪ที่เดินบนเส้นทางของชนชั้นอีลิท
‪แต่ขาดทักษะการเข้าสังคมค่ะ
‪จากที่คุณโอกยองจาบอก ‪เขาไม่เชื่อใจใครเด็ดขาด
‪และชอบใช้ชีวิตอย่างสันโดษค่ะ
‪แถมยังเป็นคนที่ติดแม่มาก
‪เขาเชื่อฟังแต่คุณแม่ผู้เป็นประธาน ‪ชินกวังไฟแนนซ์คนปัจจุบันเท่านั้น
‪จริงสิ เห็นว่าเขาชอบการขี่ม้ามาก
‪เขาต้องไปขี่ม้า ‪อย่างน้อยสัปดาห์ละครั้งค่ะ
‪เนียร์เซน
‪วันนี้ช่วยเชื่อฟังกันหน่อยเถอะ นะ
‪ขอร้องล่ะ
‪คงจะดื้อไม่เบาใช่ไหมครับ
‪- ชื่ออะไรเหรอครับ ‪- ฮวังมินซองครับ
‪เนียร์เซนครับ
‪อ๋อ เนียร์เซน
‪เหมือนจะเป็นลูกหลานของเนียร์โก
‪เกี่ยวข้องกับ ‪นอร์ธเธิร์นแดนเซอร์ไหมครับ
‪ใช่ครับ
‪ม้านอร์ธเธิร์นแดนเซอร์มักจะต้อง ‪ใช้เวลาในการได้รับความไว้วางใจครับ
‪พวกมันขี้สงสัยและหวาดระแวง ‪จึงต้องใช้ความอดทนครับ
‪รู้เรื่องม้าอย่างลึกซึ้งเลยนะครับ
‪มีเส้นฟางน่ะครับ
‪- ผมลองขี่เจ้านี่หน่อยได้ไหมครับ ‪- ครับ
‪ขี่ให้เต็มที่เลยครับ
‪ตกใจหมด เป็นอะไรไปคะ
‪ฉันก็แค่จะเอาออกให้เฉยๆ
‪เขาชวนดื่มเหล้าคืนนี้ครับ
‪ผมน่าจะไม่ไหวจริงๆ
‪ขนลุกจนแทงทะลุเสื้อออกมาเลย
‪เพราะหนาวไงล่ะ อากาศมันหนาว
‪ไหนๆ แล้ว ก็ไปดื่มเหล้าเลยค่ะ
‪ถ้าเกิดผ่อนคลายแล้ว ‪จะมัดใจง่ายขึ้นกว่าเดิมค่ะ
‪ช่างมัดใจอะไรนั่น…
‪ช่างมัดใจอะไรนั่นเถอะ ‪ผมทนสถานการณ์แบบนี้ไม่ไหวจริงๆ
‪คุณเป็นทนายของมาเฟียนะคะ
‪แข็งแกร่งและเลือดเย็นยิ่งกว่าใคร
‪ไม่ปล่อยศัตรูให้หลุดมือเด็ดขาด
‪นั่นก็คือเสน่ห์ ‪ของวินเชนโซ่ กาซาโนนะคะ
‪พอเลยครับ
‪ผมทำได้
‪สู้ๆ วินเชนโซ่ กาซาโน
‪หล่อเหลาเหลือเกิน
‪ส่งเสียงดังจากข้างหลังของม้า ‪มันอันตรายมากนะครับ
‪มันอาจจะเตะก็ได้ ต้องระวังนะครับ
‪ชนครับ
‪ครับ
‪ประธานธนาคาร ‪มีอะไรแปลกๆ ที่ชอบอยู่หลายอย่าง
‪หนึ่งในนั้นก็คือชื่อพยางค์เดียวค่ะ
‪(แทโฮ ‪ทนาย)
‪"แทโฮ" เหรอ
‪- เป็นทนายหรอกเหรอครับ ‪- ใช่ครับ
‪ผมเปิดสำนักงานกฎหมายเล็กๆ ครับ
‪"้เพียงแค่…
‪คุณ"
‪คุณรู้จักความรู้สึกแบบนั้นไหมครับ
‪เพิ่งเจอใครบางคนครั้งแรก ‪แต่รู้สึกเหมือนเจอเนื้อคู่น่ะครับ
‪ครับ ที่จริงผมก็…
‪รู้สึกเหมือนกันครับ
‪เหมือนคุณจะเป็นพี่ผม
‪พี่
‪เรียกว่าพี่ได้ไหมครับ
‪ไม่ครับ
‪เรียกผมด้วยชื่อเฉยๆ เถอะครับ
‪ชื่อเหรอครับ
‪ครับ
‪แทโฮ
‪ผมมีเงื่อนไขหนึ่งข้อครับ
‪เราอย่ารู้จักกันในฐานะนักธุรกิจ
‪ผมอยากให้เรารู้จักกัน ‪ในฐานะเพื่อนเฉยๆ ครับ
‪คุณประธานธนาคาร
‪อย่าคุยเรื่องงานกันดีกว่าครับ
‪เหมือนคุณมานั่งอยู่กลางใจผมเลยครับ
‪นั่นก็คือสิ่งที่ผมต้องการครับ
‪- รินให้ไหมครับ ‪- ครับ
‪เดี๋ยวผมรินให้ครับ
‪รู้ไหม
‪ฉันล่ะอิจฉานายจริงๆ
‪กลายมาเป็นประธานธนาคาร
‪ของธนาคารยักษ์ใหญ่อย่างชินกวัง ‪ตั้งแต่อายุยังหนุ่มแบบนี้ได้ไง
‪- แทโฮ ‪- อือ
‪รู้ไหมว่าฉันกลายเป็น ‪ประธานธนาคารได้ไง
‪เป็นได้ไงเหรอ
‪ตอนที่พ่อฉันเป็นประธานของ ‪ชินกวังไฟแนนซ์
‪เขาคัดค้านที่ฉันจะได้เป็น ‪ประธานธนาคารอยู่ตลอด
‪ทั้งๆ ที่ตัวเขาเองทำเรื่องแย่ๆ ‪ต่อผู้หญิงมาโดยตลอด
‪ไม่ว่าจะที่บริษัท หรือว่าจะแม่บ้าน
‪ขอแค่เป็นผู้หญิงนะ ตาเฒ่านั่น ‪ให้ตายเถอะ
‪แต่ว่ามีอยู่วันหนึ่ง
‪พ่อล่วงละเมิดทางเพศ ‪กับแม่บ้านคนหนึ่ง
‪คุณป้าปัดปฏิเสธยกใหญ่แล้วก็ผลัก…
‪แล้วก็ผลักเขาน่ะสิ
‪แต่ว่าแม่แอบมอง ‪เหตุการณ์นั้นอยู่ตลอด
‪จากช่องประตู
‪มองอยู่งั้นเหรอ
‪อือ
‪แต่พ่อล้มลงไปลุกขึ้นมาไม่ไหว
‪แต่ที่ตลกกว่านั้นคืออะไรรู้ไหม
‪การที่แม่ไม่โทรแจ้ง 119 ด้วยซ้ำ
‪แม่ก็แค่ปล่อยให้พ่อตายไป
‪ถ้าเกิดรีบแจ้งเหตุ
‪เขาก็จะรอดเหรอ
‪อือ
‪แพทย์บอกว่าถ้ามาเร็วกว่านั้น ‪อีกสักสิบนาทีก็จะสามารถผ่าตัดได้
‪ทำไมคุณแม่
‪ถึงปล่อยไว้แบบนั้นล่ะ
‪แม่ฉันอยากจะเป็นผู้นำ ‪ของชินกวังไฟแนนซ์มาตั้งนานแล้ว
‪ความฝันเป็นจริงน่ะสิ
‪แล้วคุณป้าแม่บ้านคนนั้นล่ะ
‪เธอถูกป้ายความผิดทุกอย่าง ‪และเข้าคุกไปแล้ว
‪ข้อหาฆาตกรรมพ่อฉัน
‪แทโฮ
‪อือ
‪เราจะเผยความจริงให้โลกรู้ไม่ได้
‪เพราะครอบครัวฉันก็มี ‪ชื่อเสียงให้ต้องรักษา ใช่ไหมล่ะ
‪ใช่ ก็จริง
‪ครอบครัวมีชื่อเสียงต้องรักษา
‪มินซอง
‪สุดสัปดาห์ว่างไหม
‪มาเจอกับฉันไหม
‪สุดสัปดาห์เหรอ
‪ฉันมีเวลาว่างเพียบเลย
‪(วัดนานยัก)
‪ไม่น่าจะมีทองคำได้นะ
‪คนเรามักจะซ่อนของ ‪ในที่ที่คาดไม่ถึงที่สุด
‪ลองเคาะผนังดู
‪ปัดโธ่ ราติดเต็มมือฉันเลย
‪ความรู้สึกฉันคือตรงนี้เลย
‪หลังผนัง
‪ไม่ก็ประตูด้านหลังบานนั้น
‪ลองไปดูกัน
‪- ที่รัก ‪- หา
‪ฉันว่าอาจจะมี ‪ค้างคาวโผล่ออกมานะเนี่ย
‪ลองเปิดดูก่อนเถอะน่า
‪- ที่รัก ปิดไฟเร็ว ‪- อะไรนะ
‪ปิดไฟ ซ่อนเร็ว
‪- ล็อกประตู ‪- ได้
‪- ตกใจหมด ‪- อะไรเนี่ย
‪- อ้าว ‪- โธ่ๆ เถ้าแก่ฮงชิก
‪ตายจริง ‪ยินดีที่ได้เจอกันที่นี่นะครับ
‪เถ้าแก่มาที่นี่ทำไมเหรอคะ
‪ฉันเหรอ
‪ฉันมาที่นี่ตลอดอยู่แล้ว
‪แล้วพวกเธอสองคนมาทำอะไร
‪พวกเรากินมื้อดึกกัน
‪- ก็เลยมาออกกำลังกาย ‪- ใช่ ออกกำลังกาย
‪มาออกกำลังกายในที่แบบนี้นี่นะ
‪ไปออกในที่กว้างๆ สิ
‪- ใช่ครับ ‪- ไปกันเถอะ
‪เถ้าแก่ อันนั้นมันที่ใช้สแกนตัว ‪ในสนามบินไม่ใช่เหรอ
‪- เครื่องตรวจจับโลหะใช่ไหม ‪- ไม่ใช่
‪- เครื่องนวดครับ เครื่องนวด ‪- ดูไม่เหมือน…
‪เครื่องนวดเลยนะครับ
‪มันเป็นรุ่นใหม่ล่าสุด ‪เป็นเครื่องนวดเอไอน่ะ
‪ทั้งปล่อยประจุลบ ‪แล้วก็สารต้านอนุมูลอิสระด้วย
‪- ให้ตายสิ ‪- เฮ้ย
‪เถ้าแก่โตโต้
‪- พระเจ้าช่วย ‪- ทำอะไรอยู่ตรงนั้นคะ
‪อ้อ พอดีตึกสกปรกมากเลย
‪อันนี้เป็นเครื่องดูดฝุ่นน่ะ
‪- เครื่องดูดฝุ่นเหรอ ‪- เครื่องดูดฝุ่น…
‪นั่นมันเครื่องตรวจจับโลหะ ‪ไม่ใช่เหรอครับ
‪ไม่ใช่ครับ
‪มันเป็นเครื่องรุ่นใหม่น่ะครับ
‪มันมีแม่เหล็กก็เลยสามารถดูด ‪เศษเหล็กไร้ประโยชน์ได้หมดเกลี้ยง
‪เถ้าแก่โตโต้เข้ากรมทหาร ‪ในกองรักษาด่านทั่วไปไม่ใช่เหรอ
‪แต่ไปหาเหมืองในเขตปลอดทหารเหรอ
‪ไม่ใช่ครับ ‪ผมแค่เคยเล่นเกมกู้ระเบิดเฉยๆ
‪- ที่รัก ‪- อือ
‪เราออกกำลังกายกันเสร็จแล้ว ‪กลับบ้านกันดีไหม
‪- กลับไหม ‪- กลับเนอะ
‪- ถ้างั้นขอตัวก่อนนะครับ ‪- ขอตัวก่อนนะคะ
‪เหมือนฉันจะใช้เครื่องนวด ‪นวดมาเยอะเลย
‪ตอนนี้สบายตัวสุดๆ เลย ฉันไปก่อนนะ
‪- ไปนะ ‪- ครับเถ้าแก่ กลับดีๆ นะครับ
‪ผมเองก็ทำความสะอาดเสร็จแล้ว
‪โอเค
‪(มูมูแลนด์)
‪สวัสดีครับ
‪เป็นความสุข ‪ที่ไม่ได้สัมผัสมานานเลยนะเนี่ย
‪อากาศก็ดี ลมก็เย็นสบาย
‪แล้วก็มีแทโฮอยู่ด้วย
‪ฉันไม่ได้มาที่แบบนี้นานมากแล้ว
‪- แทโฮ ‪- อือ
‪เราย้อนวัยเด็ก ‪และเล่นกันให้สนุกสุดเหวี่ยงกันเถอะ
‪ได้เลย
‪ฉันบอกแล้วใช่ไหมล่ะคะ ‪ว่าจะหลงหัวปักหัวปำเลย
‪พวกเขาไม่ได้ดูเหมือนคู่สร้างคู่สม
‪แต่เหมือนหนุ่มร้ายชายดีเลยนะครับ
‪- แทโฮ ‪- ว่าไง
‪วิ่งกันเถอะ
‪กำลังจะเริ่มแล้ว หมุนแล้ว
‪พุ่งไปเลย ยานอวกาศวิกทอรี่
‪คืออะไรเหรอ
‪สวัสดีครับ
‪สวัสดีค่ะ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ขอบคุณครับ
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีครับ
‪ดูสนิทสนมกันมากเลยนะ
‪คนเขาคงคิดว่าคบกันนะเนี่ย
‪อะไรกันครับ
‪สวัสดีครับ
‪ดีจังเลย สนุกมากเลย
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪ตายจริง ตายแล้ว
‪เดี๋ยวฉันจับไว้แน่นๆ เอง
‪ขอกอดหน่อยนะ
‪แป๊บเดียวนะ
‪สนุกจังเลย
‪- สนุกใช่ไหมล่ะ ‪- อือ
‪เป็นอะไรไป
‪แทโฮ ฉันมีสิ่งเดียว ‪ที่กลัวมากบนโลกนี้
‪ซอมบี้
‪ฉันเคยดูหนังซอมบี้ ‪ครั้งแรกตอนม.หนึ่ง
‪ฉันช็อกมากจนต้องไปหา ‪จิตแพทย์เป็นสัปดาห์เลย
‪ไปไกลๆ
‪ขอโทษครับๆ
‪(บ้านผีสิง)
‪- ถ้างั้นก็ไปที่อื่นกัน ‪- ไปแล้วเหรอ
‪ใช่ ไปแล้ว เราไปกันเถอะ
‪ปล่อยฉัน ปล่อยได้แล้ว
‪ไม่ได้สุดเหวี่ยงอย่างนี้ ‪มาหลายปีแล้ว
‪ทำไมสีหน้าเป็นแบบนั้นล่ะ
‪ฉันทำอะไรให้อารมณ์บูดเหรอ
‪เปล่า ฉันจะขับรถเอง เอากุญแจมาสิ
‪มีอะไรเหรอ บอกกันหน่อยสิ
‪ไม่มีอะไรหรอก เอากุญแจมา
‪ถ้าไม่บอก ก็ห้ามออกรถ
‪ว่ามาสิ
‪ฉันบังเอิญเห็นข่าว
‪ที่ธนาคารชินกวังเซ็นสัญญาการลงทุน ‪กับบาเบลกรุ๊ป
‪อือ ใช่ ว่าแต่มันทำไมเหรอ
‪บาเบลกรุ๊ปเป็นบริษัทแบบไหน ‪นายก็รู้ดี แต่ก็จะไปลงทุนเหรอ
‪ถ้าผิดพลาดขึ้นมา นายอาจจะได้รับ…
‪ขอโทษ ฉันล้ำเส้นไปหน่อย
‪มันเป็นสถานการณ์ที่ไม่มีตัวเลือกน่ะ
‪แทโฮ ไม่ต้องรู้สึกขอโทษหรอก
‪ฉันไม่อยากให้นายต้องตกอยู่ในอันตราย
‪ฉันขอบคุณจริงๆ ที่คิดถึงฉันขนาดนี้
‪ฉันคงจะมาเจอนายไม่ได้อีกแล้ว
‪ฉันทำผิดสัญญา ฉันคุยเรื่องงาน
‪ฉันจะลงจากรถ
‪ไม่ ไม่นะ
‪แทโฮ
‪ฉันไม่เป็นไร ‪ที่นายพูดก็เพราะเป็นห่วงฉันนี่
‪ไม่ สัญญาต้องเป็นสัญญา อย่าตามฉันมา
‪และอย่ามาที่สำนักงานฉันด้วย
‪- แทโฮ ‪- อย่าตามฉันมา
‪อย่าตามมานะ
‪- ฮงชายอง เธอนี่มัน… ‪- แทโฮ
‪(สำนักงานกฎหมายเพียงแค่คุณ ‪ทนายแทโฮ)
‪(น่ากลัว: ‪ฉันอยากให้นายกลับมา แทโฮ)
‪(สายเข้า ‪น่ากลัว)
‪(ฝนกำลังตกเพราะแทโฮ)
‪(ใจฉันก็แข็งชาไปด้วย)
‪(แทโฮ ช่วยละลายหัวใจของฉันหน่อย)
‪กินกันเถอะพวกเรา
‪ขอบคุณครับ
‪ตอนนั่งดูอะไรสนุกๆ ‪ก็ต้องมีของอร่อยอยู่ข้างตัวค่ะ
‪เขาบอกว่าจะรออยู่อย่างนั้น ‪จนกว่าผมจะไปเจอเขาครับ
‪- เขาอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่คะ ‪- ห้าชั่วโมงได้แล้วครับ
‪ออกไปเจอเขาได้แล้วค่ะ
‪อีกสักสองชั่วโมงครับ
‪เล่นตัวเก่งสมกับเป็นมาเฟียเลยนะคะ
‪ความรักนั่นแหละที่ผิด
‪ใครมันเป็นคนวางแผนกันล่ะ
‪และตัวร้ายก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะรักครับ
‪ทำไมล่ะคะ
‪การจะรักใครก็ต้องมีสิทธิ์ครับ
‪คนที่ทำร้ายและทำให้คนอื่นต้อง ‪เจ็บบ่อยๆ ห้ามไปรักใครเด็ดขาดครับ
‪สำหรับพวกเขาแล้ว รักเป็นแค่…
‪เครื่องประดับครับ
‪แล้วคุณทนาย ‪มีสิทธิ์มากพอหรือเปล่าคะ
‪ในที่สุดก็ยอมมาเจอฉันเหรอ แทโฮ
‪ประธานธนาคารมาทำอะไรอยู่ตรงนี้
‪ไม่ใช่ในฐานะประธานธนาคาร
‪แต่ฉันมาในฐานะเพื่อนต่างหาก
‪และฉันก็ตัดสินใจแล้วด้วย
‪คำแนะนำในด้านธุรกิจเหรอ
‪ฉันพร้อมรับฟังทุกอย่าง
‪เพราะแทโฮทำลงไปเพื่อฉันจริงๆ
‪ขอบคุณที่รับรู้ในความจริงใจของฉัน
‪แทโฮ ช่วยให้คำแนะนำ ‪เรื่องเซ็นสัญญาลงทุนด้วย
‪ฉันจะอ้างอิงทุกสิ่งที่แทโฮพูดเลย
‪มินซอง
‪- หือ ‪- งั้นเซ็นสัญญาลงทุน
‪ที่โรงละครโอเปร่าเป็นไง
‪มันจะยิ่งใหญ่มาก
‪แทโฮ
‪ทำไมแทโฮถึงได้ ‪มีแต่ความคิดที่เจ๋งๆ ขนาดนี้นะ
‪มินซอง
‪สิ่งที่ฉันต้องการจริงๆ ‪ยังมีอีกอย่าง
‪วันนี้ต้องทำให้ดีนะ
‪ไม่ใช่แค่เซ็นลงบนกระดาษ
‪ต้องโชว์เสน่ห์ให้เขาเห็นด้วย
‪- เข้าใจไหม ‪- ครับพี่
‪จริงสิ
‪เห็นว่าไล่กรรมการบริหารสามคนออกเหรอ
‪โดยไม่ผ่านการอนุญาตจากฉัน
‪คือว่าเรื่องนั้น…
‪เพราะว่าผมโกรธมากน่ะครับ
‪ผมไล่ออกเพราะพวกเขา ‪ไร้ความสามารถครับพี่
‪ทำดี ฉันก็ว่าจะไล่ออกให้หมดอยู่แล้ว
‪แต่ว่า
‪คราวหน้าต้องบอกพี่ก่อนนะ
‪มันทำให้พี่เข้าใจผิดนะ ‪ว่านายมีความคิดมากมายในหัว
‪ไม่ใช่ครับ ‪ผมไม่มีความคิดอะไรครับพี่
‪เพราะไม่มีก็เลยทำตามอารมณ์ไงล่ะครับ
‪ใช่ไหมล่ะ
‪ห้ามทำให้ฉันผิดหวังนะ
‪ครับพี่
‪(งานลงนามสัญญาลงทุน)
‪ใช้ได้นะ
‪นี่ครับ
‪- สวัสดีครับหัวหน้า ‪- อือ สวัสดี
‪ไปตัดผมมาเหรอครับ
‪ครับผม
‪- ไปกันเถอะ ‪- ไปกัน
‪(ธนาคารชินกวัง บาเบล)
‪โอ้โฮ ยิ่งใหญ่อลังการนะเนี่ย
‪ใช้ได้เลย
‪นั่นฮงชายองหรือเปล่า
‪ใครนะ
‪สวัสดี
‪มาอยู่นี่ได้ไง
‪นี่ ฮงชา
‪เธอทำอะไรของเธอ
‪รุ่นพี่ มาทำอะไรที่นี่เหรอครับ
‪- จับตาดูเธอไว้ ‪- มาทำอะไรของเธอ
‪ดูน่าสงสัยนะ
‪ฉันมาเพื่อประจักษ์พลังแห่งรัก
‪ฉันมาเพื่อประจักษ์พลังแห่งรักน่ะ
‪"รัก" เหรอ
‪มันทะแม่งๆ นะ
‪จะทำยังไงกับเธอดีล่ะเนี่ย
‪ไม่ธรรมดาจริงๆ
‪เห็นที่เขาตั้งใจหมุนตัวไหมครับ
‪วันนี้แกตายแน่
‪บัดนี้ไป
‪เราจะเริ่มพิธีลงนามการลงทุนระหว่าง ‪ธนาคารชินกวังและบาเบลกรุ๊ปครับ
‪ประธานจางฮันซอแห่งบาเบลกรุ๊ป
‪และประธานฮวังมินซองแห่ง ‪ธนาคารชินกวังจะทำการลงนามเซ็นสัญญา
‪(บาเบลกรุ๊ป ‪ประธานจางฮันซอ)
‪(ธนาคารชินกวัง ‪ประธานฮวังมินซอง)
‪ฉันจะตัดสินความจริงใจของนาย ‪ที่มีต่อฉันจากการกระทำของนาย
‪แทโฮ
‪(รักนะ)
‪(แทโฮเชื่อในตัวนาย)
‪(สัญญาการลงทุน)
‪ผมจะไม่เซ็นครับ
‪อะไรนะ
‪เหตุผลง่ายมากครับ
‪เพราะบาเบลกรุ๊ปเป็นบริษัทที่ ‪ผิดศีลธรรมและไม่น่าเชื่อถือครับ
‪ว่าอะไรนะ
‪บราโว
‪พลังแห่งความรัก
‪ให้ตายสิ
‪ผมขอตัวไปก่อนนะครับ
‪ขอบคุณทุกท่านมากครับ
‪- อย่าเพิ่งไป ‪- เดี๋ยวก่อน
‪- เริ่มได้ ‪- อะไรอีกล่ะนั่น
‪- แม่ ‪- เจ้าโง่
‪ทำเสียเรื่องแบบนี้ได้ไง
‪รุ่นพี่รู้อยู่แล้วเหรอ
‪ฉันซึ่งเป็นประธานใหญ่จะลงนามเซ็น ‪สัญญาการลงทุนกับบาเบลกรุ๊ปเองค่ะ
‪เซอร์ไพรส์
‪แม่ เรื่องนี้ให้ผมจัดการเองเถอะ
‪เงียบไปเลย
‪ถ้าไม่อยากจะทำให้ตระกูลเราเสียชื่อ ‪ก็รีบออกไปรอข้างนอก
‪รีบออกไปสิ
‪ให้ตายเถอะ
‪ลูกชายคุณมีจุดอ่อนเยอะ
‪เขาอาจจะติดกับดักได้ค่ะ
‪เพื่อความปลอดภัย
‪ท่านประธานน่าจะต้องออกโรงเองค่ะ
‪แล้วทำไมฉันต้องฟังที่เธอพูดล่ะ
‪ปัญหาของคุณลูกชาย ‪และปัญหาของประธานฮวังที่เสียไป
‪สิ่งเหล่านั้นเป็นขุมสมบัติจำนวนมาก ‪สำหรับฉันเลยล่ะค่ะ
‪นังคนไม่มีหัวนอนปลายเท้า ‪แส่หาเรื่องแค่เพราะรู้กฎหมายสินะ
‪นังคนไม่มีหัวนอนปลายเท้าคนนี้
‪ควรจะเก็บเรื่องนี้ฝังดินเอาไว้
‪หรือป่าวประกาศดีคะ
‪จิตวิญญาณปีศาจ
‪ทำไมยังไม่ไปอีก
‪(ไม่ธรรมดานะ)
‪"ไม่ธรรมดานะ" งั้นเหรอ ‪ไร้มารยาทจริงๆ
‪- อะไร แกเป็นใคร ‪- เงียบหน่อย
‪แกเป็นใคร คิดจะทำอะไร
‪ปล่อยฉัน บอกให้ปล่อยไง ไม่นะ
‪ให้ตายสิ
‪- ทำไงดี ‪- แทโฮ
‪ปัดโธ่
‪บอกให้ปล่อยไง ปล่อยฉัน
‪อยากตายหรือไง
‪กล้าดียังไง ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ‪ทำอะไรของพวกนาย
‪- หนึ่ง สอง สาม ‪- หนึ่ง สอง สาม
‪เดี๋ยว
‪(ห้องแต่งตัว)
‪- ขอเสียงหน่อย ‪- เปิดประตู
‪- เปิดประตูเดี๋ยวนี้ ‪- ไปให้สุดกันเลยครับ
‪- ขอเสียงหน่อย ‪- สุดเหวี่ยงไปเลย
‪ขอเสียงจากทุกคนหน่อย
‪เปิดประตูหน่อย
‪คุณ
‪ผมกลัว
‪คุณ
‪วิธีแก้แค้นที่โหดร้ายที่สุด ‪คืออะไรกันคะ
‪แก้แค้นด้วยการใช้สิ่งที่บุคคลนั้น ‪รู้สึกกลัวที่สุดไงล่ะครับ
‪สำหรับบางคนแล้ว มันอาจจะเป็นความ ‪เจ็บปวดที่ยิ่งกว่าความตายก็ได้ครับ
‪- เดี๋ยวก่อน ‪- ยากนะเนี่ย
‪พรุ่งนี้เป็นวันถ่ายแล้วนะ
‪ถ้าแข็งทื่อไร้วิญญาณแบบนั้น ‪จะโดนไล่ออกนะครับ
‪แต่ซอมบี้ก็ไม่มีวิญญาณอยู่แล้วนี่คะ
‪ถ้าเป็นตัวประกอบ เงินก็คงให้ไม่เยอะ
‪จะคาดหวังอะไรเยอะแยะ
‪คุณคะ ฉันเหมือนจะรู้แล้วค่ะ ‪ว่าการแสดงคืออะไร
‪ฉันรู้สึกถึงความตื่นเต้น ‪ที่พลุ่งพล่านขึ้นมาจากตัวฉันค่ะ
‪- เหรอ ‪- ค่ะ
‪ถ้าพลุ่งพล่านก็ซ้อมต่อเลยครับ
‪เอาล่ะ ห้า หก ดูในกระจก
‪แบบนี้
‪ผมมีงานที่น่าตื่นเต้นกว่านั้นอีก ‪ว่าไงครับ สนใจไหมครับ
‪ขอโทษนะครับ
‪ขอโทษนะครับ คุณคนนั้น
‪คุณครับ
‪ขอโทษนะครับ
‪อะไรน่ะ
‪ฉันสวยมาก
‪ต็อกบกกี
‪- นี่ มารุมเลย ‪- ไม่เอา
‪อย่านะ
‪(กำลังฝึกซ้อมการแสดง ‪ห้ามเข้าและห้ามเคาะประตู)
‪ช่วยด้วย
‪เสร็จสิ้นด้วยดีนะครับ
‪- เวลช์คอร์กี้ครับ อัลคงกับทัลคง ‪- อ้อ ครับ
‪สวัสดีอัลคง ทัลคงก็ด้วยนะ
‪ขอบคุณมากเลยนะครับ
‪หวังว่าความสัมพันธ์เราจะแน่นแฟ้น ‪ไปถึงภายภาคหน้านะครับ
‪เราควรจะไปกินข้าวกันหน่อยนะคะ
‪แน่นอนสิครับ ‪เดี๋ยวผมจะจองร้านอาหารไว้
‪วันนี้ดูสวยสง่ามากเลยครับ
‪เมื่อกี้ตอนเห็นท่านเดินเข้ามา ‪ผมถึงกับตาค้างไปเลยครับ
‪ขอบใจ หวังว่าเราจะทำงานกันด้วยดีนะ
‪ผมจะจองร้านอาหารไว้ให้ครับ
‪ตกใจหมด
‪เป็นอะไรของเขา
‪เจ้าบ้านี่ เป็นอะไรของแก
‪ลูกชายคุณนะครับ
‪- เกิดอะไรขึ้นเหรอ ‪- คุณครับ
‪ผมกลัว มันน่ากลัวมากเลย
‪แทโฮ
‪ฉันกลัวมากเลย
‪- หลบไป ‪- ฉันกลัว
‪บอกให้หลบไง
‪คุณฮวังมินซอง
‪คุณถูกจับในข้อหา ‪ทำร้ายร่างกายและแบล็กเมล์ครับ
‪- อะไรนะ จับกุมด้วยหลักฐานอะไร ‪- ว่าไงนะ
‪เราได้รับเบาะแสจาก ‪คนที่ชื่อวินเชนโซ่ กาซาโนครับ
‪"วินเชนโซ่ คาสโนว่า" เหรอ
‪ชื่ออะไรของมัน
‪- รออะไร พาเขาไปสิ ‪- อะไรนะ
‪- มานี่ ‪- อย่าทำแบบนี้สิครับคุณนาย
‪จะจับเขาไปไม่ได้นะ ‪เขาไม่ได้ทำผิดอะไร
‪- รู้หรือเปล่าว่าฉันเป็นใคร ‪- วินเชนโซ่ กาซาโน
‪นั่นคือฉันเอง
‪- บอกให้ปล่อย ‪- ขัดขวางการทำงานของเจ้าหน้าที่
‪ตรงที่ผมหลุดออกมากระจุกหนึ่ง ‪น่าจะเป็นแถวๆ นี้นะ
‪กล้าดียังไงมายุ่งกับลูกชายฉัน
‪อยู่เฉยๆ เถอะครับ
‪แทโฮ
‪- ไม่จริง ‪- กล้าดียังไงมาล็อกกุญแจมือลูกฉัน
‪รีบพาเขาไป
‪หลบหน่อยครับ
‪แทโฮ
‪ทนายชเว
‪ค่ะ ฉันจะรีบจัดการให้ทันทีค่ะ
‪ฉันจะไปก่อน ‪รีบจัดการแล้วพาเขากลับบ้าน
‪แทโฮ
‪- ไม่ต้องห่วงลูกชายหรอกครับ ‪- ลาก่อนนะคะ
‪เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย
‪ผมเห็นนักข่าวเยอะไม่พอ ‪ก็เลยเรียกมาเพิ่มน่ะครับ
‪นายมานี่ซิ
‪คิดว่าตัวเองกำลังล้อเล่นกับใครอยู่
‪ท่านครับ ใจเย็นก่อน
‪ท่านประธาน
‪ตอนออกกำลังกายดูฉลาดกว่าอีกนะครับ
‪ไอ้เวรนี่…
‪ท่านครับ ใจเย็นก่อน
‪ว่าแล้วเชียวว่าเรื่องมันจบง่ายแปลกๆ
‪ดูเหมือนคุณจะได้รับบทเรียน ‪หลังจากเจอเข้าบ่อยๆ นะครับ
‪เราอุตส่าห์ออมมือเพราะไม่อยากจะ ‪ไปดับอนาคตของรุ่นน้องเข้า
‪ต้องรู้จักขอบคุณนะ
‪พูดจาอวดดีเหลือเกินนะคะ ‪ก็แค่ชนะครั้งเดียว
‪ครั้งหน้าที่ท่านประธานลงทุน ‪ก็ดูแลกระเป๋าสตางค์ดีๆ นะครับ
‪เพราะผมจะปล้นคุณในไม่ช้า
‪ตามใจนายเลย เพราะฉันจะ ‪ฉีกพวกนายเป็นเสี่ยงๆ ก่อนไงล่ะ
‪ระวังตัวไว้ให้ดีนะ
‪เพราะฉันลับมีดมาคมกริบวิบวับเลยล่ะ
‪อย่าใช้เลยค่ะ ‪มีดที่ใช้ไม่ได้นั่นน่ะ
‪เล่นไวโอลินบนไททานิกยังจะดีซะกว่า
‪เราลงเรือชูชีพหนีออกมาเรียบร้อยแล้ว ‪จะทำไงดีล่ะ จะทำไง
‪นั่นสิครับ คนรวยมักจะได้หนีก่อน
‪อยู่บนเรืออาจจะดีกว่านะ
‪ระหว่างทางอาจจะเจอฉลามก็ได้
‪ถ้างั้นหนังก็จะเปลี่ยนสินะครับ ‪จากไททานิกเป็นจอว์ส
‪ใช่เลย
‪ให้ตายสิ อาการหนักจริงๆ
‪พ่อของเธอ…
‪ถ้าไม่อยากจะลงเอยแบบนั้น
‪ก็ใช้ชีวิตให้มันเงียบๆ หน่อย
‪คุณทนาย
‪นักข่าวทุกท่าน ‪เชิญมารวมกันตรงนี้ค่ะ
‪ฉัน…
‪เป็นลูกสาวของทนายฮงยูชาน ‪ผู้เสียชีวิตไปอย่างไม่เป็นธรรม
‪ระหว่างสู้กับบาเบลกรุ๊ป
‪ฉันคือทนายฮงชายองค่ะ
‪สำนักงานกฎหมายฟางข้าวของเรา ‪จะเปิดโปงความอยุติธรรมทั้งหมด
‪ที่บาเบลกรุ๊ปได้เคยก่อไว้ค่ะ
‪รวมไปถึงความสัมพันธ์ที่ไม่เหมาะสม ‪ระหว่างบาเบลและสำนักอัยการด้วย
‪นักข่าวทุกท่านครับ ‪สำนักงานกฎหมายเล็กๆ นี้
‪สร้างข่าวลือเท็จขึ้นมาครับ
‪- พอเลย หลบไปครับ ‪- นักข่าวคิมซองอิลจากซีบีเอ็นครับ
‪ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมครับ
‪ว่าอยุติธรรมที่บาเบลก่อไว้คืออะไร
‪หมายถึงว่าพวกเขา ‪เคยทำเรื่องผิดกฎหมายเหรอครับ
‪บาเบลและสำนักงานอัยการ ‪มีการสมรู้ร่วมคิดกันเหรอคะ
‪- บาเบลกรุ๊ปเคยก่ออะไรไว้ครับ ‪- ช่วยอธิบายหน่อยค่ะ
‪หากมีคำถามกรุณาเขียน ‪เป็นลายลักษณ์อักษรครับ
‪หากถามคุณฮงชายองเกินพอดี ‪จะถือเป็นการทารุณทางวาจา
‪หลบหน่อยครับ ไปกันเถอะ
‪ท่านประธาน
‪(ขอขอบคุณนักแสดงรับเชิญ ‪คิมซองชอล อิมแชมู)
‪ผู้อำนวยการกิลรู้ว่าเป็นใครค่ะ
‪ศัตรูที่ล่องหนก็ทิ้งร่องรอยครับ
‪เราต้องหาให้เจอ
‪ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอกค่ะ
‪คิดว่าใครเป็นคนสั่งคะ
‪เหมือนจะเป็นคำสั่ง ‪ของคนที่ทำงานคนเดียวครับ
‪ผมแค่ต้องสัญญาว่าจะไม่ฆ่าใช่ไหมครับ
‪ตั้งแต่วันนี้ ‪ทุกสิ่งทุกอย่างจะเปลี่ยนไป
‪ผมจะแสดงให้เห็น ‪ว่าพวกเขากำลังสู้กับใคร
‪เซอร์ไพรส์
‪ผมจะไม่ให้เขารับผิดชอบ
‪ถ้าหาตัวเจอ ผมจะฆ่าเขาทันทีครับ
‪คำบรรยายโดย: ธมลวรรณ แซ่เจิง