‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ฉันตกใจหมดเลย
‪งั้นจะพกมือถือไว้ทำไมคะ
‪ใช้เทคโนโลยีหน่อยมันจะตายเหรอคะ
‪ผมกลัวว่าคุณจะตกอยู่ในอันตราย ‪ขอโทษครับ
‪อันตรายแล้วไงคะ
‪เราเป็นพาร์ตเนอร์กัน ‪ก็ควรเสี่ยงอันตรายไปด้วยกันสิคะ
‪- หงุดหงิดโว้ย ‪- คุณทนายครับ
‪บอสตัวจริงของบาเบล
‪ผมรู้แล้วครับ
‪จริงเหรอคะ
‪ครับ
‪บอสตัวจริงเป็นใครคะ
‪ประธานที่ว่านี้คือใคร
‪ไม่รู้
‪จางฮันซอก
‪จางฮันซอกเขาใช้ชีวิตปลีกตัว ‪อยู่ที่อเมริกาไงคะ
‪ไม่ใช่ครับ
‪เขาสั่งการอยู่เบื้องหลังมาตลอดครับ
‪(ท่านประธาน)
‪มาลองโทรหาเขากันครับ
‪รุ่นพี่ครับ ตรงนี้
‪มีสายเข้าหรือเปล่าครับ
‪อะไรนะครับ สาย…
‪ไม่มีสายเข้ามานะครับ
‪ต้องแจ้งตำรวจหน่อยแล้ว โอ้โฮ
‪คุณทนายวินเชนโซ่บอกว่า ‪ห้ามแจ้งตำรวจเด็ดขาดครับ
‪คุณทนายวินเชนโซ่จะจัดการเองครับ
‪เก็บโทรศัพท์ด้วยครับ
‪ครับ
‪เขาไม่รับครับ
‪แปลกจังเลยนะคะ ‪ถ้าเขาอยากรู้ผล ก็น่าจะรับสิ
‪นั่นสิครับ
‪คนพวกนั้นเป็นใครครับ
‪เรียกว่าเป็นเงา ‪ของคุณทนายวินเชนโซ่ได้ไหมนะ
‪พาสามคนนี้ไปที่โกดังก่อน ‪เดี๋ยวฉันตามไป
‪- ครับ คุณทนาย ‪- ครับ
‪ตอนมา คุณน่าจะพาสองคนนั้นมาด้วยสิคะ
‪ผมให้พวกเขาคอยคุ้มกันคุณทนายครับ ‪เผื่อเกิดอะไรขึ้นน่ะครับ
‪ขอบคุณมากนะ จางจุนอู ‪นายกลับไปก่อนเถอะ
‪ไม่เอาครับ ผมจะอยู่กับรุ่นพี่
‪รีบไปเถอะน่า
‪คุณทนายครับ
‪วันนี้คุณคงมาอย่างเลี่ยงไม่ได้
‪แต่คราวหลังอย่าตามมาอีกนะครับ
‪ครับ เข้าใจแล้วครับ
‪ทำตัวน่าสงสารอีกแล้ว
‪ทั้งสองคนช่วยเก็บกวาด…
‪ประตูรถของคุณทนายเปิดอยู่ ‪เราเลยไปเอาออกมาครับ
‪พวกเราจะจัดการเก็บกวาดเองครับ
‪ให้เหมือนว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
‪พวกคุณห้ามเอาไปบอก ‪คนในพลาซ่าเด็ดขาดนะคะ
‪- ครับ ‪- ครับ
‪คุณทนายกับผมจะขับรถพวกนักฆ่าไป
‪พวกคุณนั่งรถผมกลับไปนะครับ
‪- ครับ ‪- แล้วก็ฝากเก็บปลอกกระสุนด้วยนะครับ
‪ไม่ต้องเป็นห่วงครับ
‪ผู้ชายเกาหลีทำงานเก็บปลอกกระสุน ‪เป็นเลิศอยู่แล้วล่ะครับ
‪วันทยหัตถ์
‪นึกว่าจะโดนจับได้ซะแล้ว
‪แล้วทำไมถึงโดนเล่นงาน ‪รวดเดียวทั้งสามคนเลยวะ
‪(ตอน 11)
‪บ้าเอ๊ย
‪อะไรวะเนี่ย
‪แบบนี้เหมือนที่เคยดูในหนังเลยนะ
‪ถ้าทำแบบนี้จะทำให้คนตายจริงๆ ไหมคะ
‪ผมก็เพิ่งเคยทำเหมือนกันครับ
‪แต่พวกเขาอาจจะตาย ‪เร็วกว่าที่คิดก็ได้นะครับ
‪เอาล่ะ ตั้งใจฟัง
‪เราลองมาคิดบัญชีกันหน่อยเถอะ
‪เรื่องแรก คนที่วางเพลิง ‪บ้านพักตากอากาศของประธานจาง
‪และฆ่าพวกนักวิจัยตาย ‪คือพวกนายใช่ไหม
‪ครับ พวกเราทำครับ
‪พวกเราเองครับ
‪เรื่องที่สอง
‪พวกนายเป็นคนฆ่าผอ.กิลจงมุน ‪และพนักงานสืบสวนของฝั่งอัยการใช่ไหม
‪โธ่เว้ย
‪- ใช่ครับ ‪- พวกเรา พวกเราทำเองครับ
‪- พอได้แล้ว ‪- พอ
‪พอได้แล้ว
‪และเรื่องที่สามที่สำคัญที่สุด
‪ทั้งสี่คนที่ฆ่าตัวตาย ‪ด้วยการจุดถ่านรมควัน
‪เป็นฝีมือพวกนายใช่ไหม
‪- ครับๆ ‪- ใช่แล้วค่ะ
‪เราเป็นคนฆ่าพวกเขาเองครับ
‪พอได้แล้ว ขอร้องล่ะ พอแล้ว
‪- ได้โปรดล่ะ ‪- ขอร้อง
‪- พอแล้ว ‪- พอได้แล้ว
‪- พอ ‪- พอแล้ว
‪ทีนี้เริ่มรู้สึกหรือยัง
‪ความทรมานของพวกเขาที่เสียชีวิตบนรถ
‪พวกเราแค่ทำตาม ‪ที่ได้รับคำสั่งเท่านั้นครับ
‪ทำตามคำสั่งประธานจางฮันซอกครับ
‪จางฮันซอก
‪เขาอยู่ที่ไหน
‪เราไม่รู้อะไร ‪นอกจากที่เขาอยู่เกาหลีครับ
‪เราไม่เคยเห็นหน้าเขาด้วยซ้ำครับ
‪- มั่นใจไหมว่าเขาอยู่ที่เกาหลี ‪- ครับ
‪เราได้รับแต่คำสั่ง ‪จากทางโทรศัพท์ครับ
‪และได้ยินแต่เสียงเขา ‪ผ่านเครื่องแปลงเสียงครับ
‪ครับ
‪ไม่ต้องมาที่พลาซ่า ไปอุโมงค์ยางดง
‪- ที่เคยลักพาตัวสี่คนนั้นซะ ‪- ครับ รับทราบครับ
‪ไม่ต้องมาโกหก
‪พวกแกรู้ว่าจางฮันซอกอยู่ที่ไหนนี่
‪เราไม่รู้จริงๆ ครับ
‪เราไม่รู้จริงๆ นะครับ
‪เหมือนเขาจะรู้แค่นี้ครับ
‪งั้นในเมื่อตอนนี้หมดประโยชน์แล้ว
‪ก็ควรกำจัดให้หมดเลยดีไหม
‪- ไว้ชีวิตเราด้วยครับ ‪- ไว้ชีวิตเราด้วยครับ
‪ไว้ชีวิตเราด้วยนะครับ
‪อย่างพวกนาย ต่อให้ตายสิบครั้ง ‪ก็ยังไม่พอเลย
‪ปกติแล้วเมื่อคนเรา
‪รอดพ้นจากอะไรมาได้ ‪ก็จะไม่อยากสำนึกผิดกับสิ่งที่เคยทำ
‪โดยเฉพาะคนอย่างพวกแก ‪ที่ไม่มีความรู้สึกสำนึกผิด
‪ส่งพวกเราให้ตำรวจไปเถอะครับ
‪เราจะรับการพิพากษาตามกฎหมายเอง
‪พิพากษาตามกฎหมายเหรอ
‪แบบนั้นมันดีกับใครล่ะ
‪ไปกันเถอะครับ
‪- ไว้ชีวิตเราด้วย ‪- ไว้ชีวิตเราด้วยครับ ได้โปรด
‪ไว้ชีวิตเราด้วย
‪ครับ ประธานโจ
‪ครับ สืบตำแหน่งจากเบอร์ ‪ที่ผมส่งให้ไปก็พอครับ
‪ครับ
‪พวกเขาช่วยพวกเราอยู่ก็จริง
‪แต่พอเห็นหน้าทีไร ฉันก็โกรธค่ะ
‪อ๋อ สองคนนั้นเหรอครับ
‪พอเห็นหน้าสองคนนั้น
‪ก็ทำให้ฉันนึกถึง ‪อุบัติเหตุของพ่อในวันนั้นค่ะ
‪ผมเข้าใจครับ
‪เพราะพวกเขาทำให้พ่อคุณต้องตาย ‪แต่คุณทำได้แค่ปล่อยพวกเขาไว้
‪จำคำที่ผมพูด ‪วันที่จับสองคนนั้นมาได้ไหมครับ
‪เวลาที่คุณต่อสู้กับศัตรู
‪การใช้สุนัขล่าของศัตรูจัดการกลับ ‪จะมีประสิทธิภาพที่สุดครับ
‪ฉันยอมรับคำนั้น ‪ถึงได้มาถึงจุดนี้ไงคะ
‪เมื่อไหร่ที่สุนัขล่าพวกนั้น ‪หมดประโยชน์
‪ผมจะให้คุณทนายโยนพวกมัน ‪เข้ากรงสิงโตเอง รอหน่อยนะครับ
‪คุณเรียนต่อสู้มาจากไหนเหรอคะ
‪ผมเรียนต่อสู้แบบตัวต่อตัว ‪มาตั้งแต่เด็กแล้วครับ
‪ครูของผมเป็นอดีตจีไอเอสน่ะครับ
‪"จีไอเอส" เหรอ
‪- หน่วยรบพิเศษอิตาลีครับ ‪- อ๋อ
‪มิน่าล่ะ ‪ฉันก็คิดอยู่ว่ามาดคุณเท่มากค่ะ
‪เรียนแบบให้ตายไปข้างเลยครับ
‪วิธีที่เด็กจากประเทศตะวันออก
‪ที่ไม่ค่อยมีพลัง
‪จะปกป้องตัวเองท่ามกลาง ‪คนผิวขาวร่างใหญ่ขี้เหยียดได้
‪มีแค่การใช้กำลังเท่านั้นครับ
‪คุณคิดจะทำยังไงกับนักฆ่าสามคนนั้นคะ
‪พวกเขาเป็นสุนัขล่าที่ผม ‪ไม่อยากใช้ซ้ำ เลยว่าจะเมตตาน่ะครับ
‪ความเมตตาของผมในวันนี้
‪คือการให้พวกเขาชดใช้ความผิด ‪โดยทรมานน้อยกว่า…
‪ความผิดที่พวกเขาก่อไว้ครับ
‪- ชน ‪- ชน
‪- ดื่มกัน ‪- เอาล่ะ
‪- ชน ‪- ชน
‪- หมดแก้วเลย ‪- จริงเหรอครับ
‪เถ้าแก่ร้านซักรีดเอาชนะ ‪พวกนักเลงได้ด้วยกรรไกรด้ามเดียวเหรอ
‪- ดูสิคะ ‪- อือ
‪เขาใช้กรรไกรแทงจึ๊กๆ เลย
‪ตั้งแต่เจอเถ้าแก่ร้านซักรีดครั้งแรก
‪ฉันก็รู้สึกถึงพลังอะไรบางอย่างแล้ว
‪โอ๊ย ร้อน
‪คุณเคยเป็นนักเลง ‪อยู่แก๊งไหนมางั้นเหรอคะ
‪- ไม่หรอกครับ แก๊งอะไรล่ะ ‪- หือ
‪ก็แค่ที่บ้านเกิดผม ที่ชุงจู
‪- คนเขาเรียกผมกันว่า "กรรไกรสายฟ้า" ‪- ว้าว
‪เพราะว่องไวปานสายฟ้า ‪เลยได้ฉายานั้นสินะครับ
‪ที่ลำธารซับกโย มีพระระฆังไม้สายฟ้า ‪ที่เคาะระฆังไม้ได้เร็วเช่นกันครับ
‪เฮ้อ รู้ไว้เลยว่าตัวเองโชคดีน่ะ
‪รู้ไหมว่านักเลงพวกนั้น ‪น่ากลัวขนาดไหน
‪เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
‪ต้องระวังคนที่สัก ‪ลายมีดกูรข่าที่ข้อมือไว้นะครับ
‪พวกนั้นมักไปบุกไซต์งาน ‪โปรเจกต์พัฒนาใหม่
‪แล้วจัดการพวกที่ไม่เชื่อฟัง
‪จนถึงตายเลยล่ะ
‪ได้ยินว่าพวกเขาบุกบ้านกลางดึก ‪และซ้อมจนตายด้วยค่ะ
‪เฮ้อ ว่าแต่
‪เมื่อไหร่จะได้ชมฝีมือคนที่เรียก ‪ตัวเองว่าเป็นนักต่อสู้ตรงโน้นเหรอ
‪ทำเราผิดหวังมากี่ทีแล้วเนี่ย
‪นั่นสิ เหมือนว่าเถ้าแก่โรงจำนำ ‪ยังขาดหมัดพิฆาตในการต่อสู้อยู่
‪ใช่แล้วล่ะค่ะ
‪เขาพอสั่งสอนพวกกระจอกๆ แถวบ้านได้ ‪แต่ไม่ได้เก่งขนาดนั้นหรอกค่ะ
‪แต่เอาเถอะ ตอนนี้เถ้าแก่ร้านซักรีด
‪ถือเป็นอันดับหนึ่งเรื่องการต่อสู้ ‪ในพลาซ่าของเราเลยนะ
‪ส่วนคุณทนายวินเชนโซ่ก็เป็นที่สอง
‪ไม่ครับๆ
‪ถึงอย่างนั้นทนายวินเชนโซ่ก็เหมือน ‪คนเคยถูกฝึกมานะ เหมือนเจิน จื่อตัน
‪ให้ฉันพูดคำนี้เองก็ยังไงอยู่
‪แต่การเคลื่อนไหวของทนายวินเชนโซ่ ‪ดูเหลาะแหละมาก เหมือนโจว ซิงฉือ
‪ไม่นะ ไม่เหลาะแหละเลยสักนิดนะ
‪คุณทนายวินเชนโซ่ กาซาโน ‪เหมือนนรกมาเองเลยล่ะ
‪แปลกจังเลยนะคะ
‪เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ‪ฉันเพิ่งทำเรื่องสุดยอดที่ไม่คาดฝัน
‪แต่กลับดื่มเหล้าลงได้แบบนี้
‪คุณทนายมีพรสวรรค์ ‪ด้านมาเฟียเลยนะครับ
‪เราดื่มกันถึงตีสอง ‪แล้วแยกย้ายกันเถอะค่ะ
‪ครับ แค่ถึงตีสองนะครับ
‪โอ๊ะ ตีสามแล้ว
‪แยกย้ายไหมคะ
‪มาดื่มถึงตีสี่กันเถอะครับ
‪กับแกล้มยังเหลืออีกเยอะเลย
‪ครับ
‪เราทิ้งกับแกล้มไม่ได้อยู่แล้ว
‪มักกอลลี…
‪มันเป็นเหมือนหลุมดำเลยล่ะ
‪พอดื่มแล้ว ก็เหมือนโดนหลุมดำดูด
‪คือว่านะคะ
‪ที่อุโมงค์เมื่อกี้ ฉันขอโทษนะคะ
‪ที่จู่ๆ ฉันโผไปกอดคุณน่ะค่ะ
‪ตกใจใช่ไหมคะ
‪ขอโทษทำไมครับ
‪คุณทำเพราะเป็นห่วงนี่ครับ
‪แต่ว่า
‪พอกอดคุณแล้ว ฉันรู้สึก…
‪คลุมเครือขึ้นมาค่ะ
‪แบบว่าหัวใจฉัน…
‪มันเต้นแบบนี้
‪แบบนี้…
‪มันเป็นเพราะตกอยู่ในสถานการณ์วิกฤต
‪หรือว่ามันเต้นเพราะฉันหวั่นไหว ‪กับคุณทนายกันนะ
‪ฉันว่า ฉันต้องทดสอบสักหน่อย
‪ระวังนะครับๆ
‪ฉันไม่ได้เมาค่ะ
‪ลุกขึ้นหน่อยสิคะ
‪อะไรนะครับ
‪- ลุกขึ้นมา ‪- ทำไมครับ
‪ครับ
‪ฉันขอกอดคุณสักสิบวินาทีนะคะ
‪เรียกว่าเป็นการทดสอบความรู้สึก ‪ชนิดหนึ่งได้ไหมนะ
‪อยู่นิ่งๆ นะ
‪ครับ ผมจะอยู่นิ่งๆ ครับ
‪อย่าขยับล่ะ
‪ครับ
‪ไม่ใช่แฮะ
‪เมื่อกี้เป็นเพราะ ‪อยู่ในสถานการณ์วิกฤตสินะ
‪โอ๊ย คอแห้งสุดๆ เลย
‪คุณทนาย ที่ห้องเก็บของ ‪มีมักกอลลีเพียบเลยค่ะ
‪ถ้าคุณไปเอามาให้ ฉันจะขอบคุณมากค่ะ
‪มาแล้วเหรอคะ
‪สบายดีไหมครับ
‪ค่ะ ฉันสบายดีค่ะ
‪แต่คุณดูเหนื่อยๆ นะคะ
‪งานเยอะน่ะครับ
‪ค่อยๆ ทำเถอะค่ะ
‪จะให้หน้าหล่อๆ ของคุณหมองไม่ได้นะคะ
‪คุณทานข้าวและยา ‪อย่างดีอยู่ใช่ไหมครับ
‪แน่นอนสิคะ
‪ฉันไม่อยากโดนคุณทนายดุอีกน่ะค่ะ
‪ก่อนหน้านี้คุณหมอเคยบอกไว้
‪ว่าเมื่อ 28 ปีก่อน คุณเคยเป็น ‪มะเร็งปอดและหายมาได้เหรอครับ
‪ค่ะ
‪เหมือนร่างกายเพียงหนึ่งเดียวของฉัน ‪จะไม่สู้ดีเท่าไรนะคะ
‪ตอนนั้นคุณก็ไม่มีครอบครัว…
‪เหมือนกันเหรอครับ
‪มีค่ะ มีลูกชาย
‪แต่พอฉันรู้ว่าจะตาย
‪ฉันก็เลยต้องปล่อยเขาไปน่ะค่ะ
‪ไปที่ไหนครับ
‪ที่ไกลแสนไกลค่ะ
‪ที่ที่ลูกชายของฉัน ‪จะเติบโตอย่างมีความสุขค่ะ
‪ถ้าไม่มีแม่ ไม่ว่าจะไปที่ไหน
‪เขาก็ไม่น่าจะมีความสุขนะครับ
‪ผมเคยได้ยินมาจากคุณทนายฮงยูชานครับ
‪ว่าเพราะความรู้สึกผิดที่มีต่อลูกชาย
‪คุณเลยยอมทุกอย่าง ‪ทั้งยอมทนป่วย ยอมถูกป้ายสี
‪ลูกชายคนนั้นคงใช้ชีวิตมีความสุขดี
‪เพราะงั้นไม่ต้องรู้สึกผิด ‪และรีบหายดีเถอะนะครับ
‪ไม่ต้องยอมทนรับทุกอย่าง
‪เข้าใจไหมครับ
‪ค่ะ
‪ฉันจะทำแบบนั้นนะคะ
‪จะพยายามดูค่ะ
‪(สำนักงานกฎหมายอูซัง)
‪แต่ยังไงครั้งนี้เราก็ควร ‪คิดแผนรับมือไว้ไหมคะ
‪ไม่ต้องห่วงหรอกครับ
‪วินเชนโซ่กับฮงชายอง ‪ไม่มีทางหาผมเจอหรอกครับ
‪ถึงจะเค้นถามนักฆ่าสามคนนั้นแค่ไหน ‪ก็คงไม่ได้ข้อมูลอะไรครับ
‪แต่ว่าเขาจะไม่มาโจมตีผมกับทนายชเว
‪เพื่อสืบหาตัวตน ‪ของท่านประธานใช่ไหมครับ
‪- ทนการถูกทรมานได้ไหมครับ ‪- หือ
‪- "หือ" เหรอ ‪- เอ๊ะ อะไรนะครับ
‪แบบว่าโดนแขวนห้อยหัว ‪แล้วเอาไฟฟ้าช็อต
‪แล้วโดนเอาไม้เบสบอล ‪ตีซี่โครงไม่ยั้งน่ะครับ
‪ไม่นะครับ ผมว่าผมคงทน…
‪ทนได้แหละมั้งครับ
‪เฮ้อ ให้ตายเถอะ
‪พวกเขาเป็นสุนัขล่า ‪ที่มีประโยชน์ที่สุดเลยนะ
‪สุนัขล่าแบบนี้ตามหาได้ยากนะ
‪ถ้าคุณไม่ได้จะล่าเพื่อสตัฟฟ์ไว้
‪ก็มีวิธีไล่เขา ‪ออกไปจากภูเขาด้วยนะคะ
‪รอบนี้มาจัดการวินเชนโซ่ ‪ด้วยวิธีที่ต่างไปดีไหมคะ
‪ทำยังไงเหรอ
‪ใช้วิธีง่ายๆ ค่ะ
‪เรามีความจริงที่ชัดเจน ‪ว่าวินเชนโซ่เป็นมาเฟียอยู่ไงคะ
‪- คุณเท่มากจริงๆ ครับ ‪- พอได้แล้วน่า ผมเขินนะ
‪- โธ่ ไม่ใช่เรื่องยิ่งใหญ่อะไรเลย ‪- ช่วยสอนผมได้ไหมครับ
‪อย่าเอาไปบอก…
‪อ้าว
‪คุณทนายวินเชนโซ่ กาซาโน ‪อรุณสวัสดิ์ครับ
‪อ้อ ครับ
‪เดี๋ยวก่อน
‪ถ้ามีเรื่องที่ต้องใช้แรง ‪หรืออยากได้เงินที่ถูกโกงคืน
‪ก็บอกได้นะ
‪เมื่อวานเถ้าแก่สยบ ‪พวกนักเลงที่จู่ๆ ก็บุกมาได้ครับ
‪เขาบอกว่าเขาเคยได้ฉายา
‪ว่า "กรรไกรสายฟ้าแห่งชุงจู" น่ะครับ
‪อ๋อ
‪โชคดีนะครับ
‪อะไรกัน
‪ทำไมตอบรับแค่นั้นเอง
‪อย่างน้อยก็ควรตกใจหน่อยหรือเปล่า
‪(สำนักงานกฎหมายฟางข้าว ‪ทนายความฮงชายอง)
‪คุณทนาย ผมมีเรื่องจะพูดกับคุณครับ
‪ให้ผมเป็นบอดี้การ์ด ‪ของคุณทนายได้ไหมครับ
‪ไม่ต้องเลย
‪เธอไม่ให้เป็นนะครับ
‪คุณไม่ต้องให้เงินเดือนผมก็ได้ครับ
‪ผมแค่อยากช่วยเหลือคุณทนายครับ
‪- เถ้าแก่ครับ ‪- ครับ
‪ผมไม่ต้องการบอดี้การ์ดครับ
‪คุณจะต้องการครับ
‪เขาบอกว่าเขาไม่ต้องการไง
‪ถึงผมจะไม่รวย ไม่มีการศึกษา
‪แต่ผมก็อยากทำงาน ‪ที่มีความหมายต่อโลกใบนี้ครับ
‪ผมอยากช่วยคุณทนาย ‪ด้วยความสามารถที่ผมมี
‪เอาชนะพวกคนชั่วให้ได้ครับ
‪แล้วถ้ามีปัญหาขึ้นมา ‪เราก็จะกลับไปเป็นขอทานอีกเหรอ
‪หา แล้วเมื่อไหร่เราจะได้มีลูก
‪ไม่ใช่ขอทานนะ
‪ผมแค่อยากเป็นพ่อที่น่าภูมิใจ ‪ให้กับดัลแรของเราเท่านั้น
‪คุณอายุเท่าไรแล้ว
‪จะใช้ชีวิตเหมือนใน ‪หนังแอคชั่นฮ่องกงหรือไง
‪ถ้างั้นจะให้ยอมถูกกระทำ ‪อย่างเดียวเหรอ
‪ไม่ใช่แค่ว่า "คนสงบเสงี่ยม ‪ก็โต้ตอบรุนแรงได้"
‪แต่ต้องทำให้มันเห็นว่าคนสงบเสงี่ยม ‪ก็ทำลายล้างมันได้เหมือนกันสิ
‪เดี๋ยวๆ ผมเข้าใจแล้วครับ ‪เดี๋ยวผมจะลองคิดดู
‪- ไม่ต้องคิดเลยค่ะ ‪- ครับ ทราบแล้วครับ
‪คุณทนาย เชื่อมือผมเถอะนะครับ นะ
‪- คุณทนาย ‪- มานี่เลย
‪คุณทนายครับ คุณทนาย
‪ออกมานี่เลย อยากลองดีเหรอ
‪อย่ายกผมทุ่มขึ้นหัวนะ
‪ผมหนีออกจากบ้านแน่
‪อ้อครับ ประธานโจ
‪ครับ ผมสืบตำแหน่ง ‪เบอร์โทรศัพท์ที่คุณส่งมาแล้วครับ
‪แต่มีปัญหาใหญ่อย่างหนึ่งครับ
‪ก็คือบันทึกการโทรของ ‪มือถือใช้แล้วทิ้งของจางฮันซอก
‪กับโทรศัพท์ของพวกนักฆ่า ‪ถูกลบออกจากสถานีฐานใช่ไหมคะ
‪ครับ ตอนที่เขาเข้าไปค้นหา ‪พวกเขากำลังลบอยู่เลยครับ
‪ไม่ใช่ว่าใครๆ ก็ลบมันได้นะ
‪พวกเบื้องบนคงกดดันมาแหละครับ
‪แต่ว่า โชคดีที่เราได้บันทึก ‪การติดต่อครั้งสุดท้ายมาครับ
‪เป็นบันทึกการโทรที่เราใช้โทรศัพท์ ‪ของนักฆ่าโทรไปหาจางฮันซอกครับ
‪ลองดูที่อยู่สิครับ
‪ยางดง เขตกีซอง กรุงโซล…
‪ยางดงเหรอ
‪โอ๊ะ นั่นเป็นแถวๆ อุโมงค์นี่
‪ถ้างั้นแปลว่าจางฮันซอก ‪อยู่ใกล้บริเวณที่พวกเราอยู่สินะคะ
‪ว้าว เขาไปซ่อนตัวอยู่ตรงไหนเนี่ย
‪หมอนี่มันหนูสกปรกชัดๆ เลย
‪ให้ตายเถอะ ‪เจ้าเล่ห์น่ารังเกียจจริงๆ
‪แต่ถ้ามีเบาะแสจากโทรศัพท์แค่นี้ ‪แล้วเราจะตามหาจางฮันซอกยังไงครับ
‪- มาบ่อยจังเลยนะครับ ‪- ครับ
‪วันนี้ท่านอาจารย์ ‪ก็ทำรีซอตโตมาบริการฟรีครับ
‪ทำเอาฉันรู้สึกผิดเลย
‪วันนี้เราก็ประชุมอยู่ ‪ไว้เราทานหลังประชุมเสร็จนะคะ
‪- ครับ ‪- ขอบคุณนะคะ
‪ผมจะลองหาเส้นทาง ‪ที่จะสามารถไปที่อุโมงค์ได้
‪- ได้เลยครับ ‪- ครับ
‪ว่าแต่มันน่าขนลุกอยู่นะคะ ‪ตอนนั้นเขาอาจจะเฝ้ามองเราอยู่ก็ได้
‪นี่มันหมายความว่า ‪ตอนนั้นเขาอยู่ตรงนั้นด้วย
‪ว่าแต่ทำไมมีแค่สองจานล่ะครับ
‪ก็คุณทนายบอกว่าไม่ต้องเอามาเผื่อ
‪แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ…
‪ขอโทษครับ ‪ครั้งหน้าผมจะเอามาด้วยนะครับ
‪อ้อ ครับ
‪- ขอบคุณครับ ‪- ครับ ขอโทษครับ
‪- ขอบคุณครับ ‪- ขอโทษด้วยครับ
‪ขอบคุณครับ
‪ขอโทษ ขอโทษด้วยครับ
‪- ขอบคุณจริงๆ ครับ ‪- ขอบคุณมากนะครับ
‪- ครับ ขอบคุณครับ ‪- ครับ
‪ผมขอโทษครับ ไปนะครับ
‪- ครับ ขอบคุณนะครับ ‪- ขอบคุณครับ ขอโทษด้วยครับ
‪- ขอบคุณนะครับ ‪- ครับ
‪ขอบคุณครับ
‪เราสืบหาตำแหน่งของโทรศัพท์ก็ไม่ได้
‪ในตอนนี้เราไม่มีวิธีอะไรเลยครับ
‪ถ้าเป็นพวกหน่วยข่าวกรอง ‪ก็น่าจะสืบหาได้ง่ายๆ เลย
‪พ่อหนุ่มอัน
‪ทำอะไรของคุณครับ
‪- นี่อะไรครับ ‪- ห้ามแตะนะครับ
‪ผมขอตัวก่อนนะครับ
‪(วัดนานยัก)
‪ท่านคือหลวงพ่อจอกฮาหรือเปล่าครับ
‪ครับ
‪เรามาจากสำนักงานที่ว่าการนะครับ
‪- อ้อ ครับ ‪- ครับ สวัสดีครับ
‪ว่าแต่มีเรื่องอะไรเหรอครับ
‪พอดีมีประชาชนแจ้งร้องเรียน ‪เกี่ยวกับวัดนานยัก
‪ในหน้าเว็บเพจนิกายโชเกของเราครับ
‪แจ้งร้องเรียนเหรอครับ
‪เดี๋ยวนะ โยมหมายความว่าอะไรครับ
‪เขาแจ้งว่าพวกท่าน ‪เรียกขอเงินบริจาคเกินควร
‪และแทบไม่เปิดการเทศนาเลยครับ
‪อะไรนะครับ
‪พวกอาตมาไม่เคยทำแบบนั้นครับ
‪- นี่เป็นการใส่ร้ายครับ ‪- ต้องขออภัยครับ
‪แต่เราต้องทำการสอบสวน ‪ตามมาตรการของเราครับ
‪- ขออนุญาตนะครับ ‪- เดี๋ยว…
‪เดี๋ยวก่อน…
‪เดี๋ยวสิครับ
‪หมดพลังเลย
‪ต้องเติมวิตามินหน่อยแล้ว
‪ผมขอเม็ดหนึ่งสิ
‪นี่เป็นของผู้หญิงค่ะ ‪ของผู้ชายต้องอีกอันหนึ่งค่ะ
‪อ้อ อย่างนี้นี่เอง
‪งั้นก็น่าจะซื้อของผู้ชายมาด้วยสิ
‪ถ้าจะตามสืบที่อยู่ของจางฮันซอก
‪เราก็ต้องกดดันทางฝั่งอูซัง ‪ไม่ก็ประธานจางฮันซอ
‪แต่คงเอาข้อมูลมาได้ไม่ง่ายเลย
‪เราต้องตามหาบุคคลอื่นที่รู้จักหน้า
‪หรือเคยติดต่อกับจางฮันซอกครับ
‪บุคคลอื่นเหรอ…
‪เฮ้ย แม่จ๋า
‪ผอ.เหรอ
‪พอดีวันนี้เป็นวันเล่นเกม ‪ไม่ทราบว่าพวกคุณเข้าร่วมได้ไหมคะ
‪- "วันเล่นเกม" เหรอ ‪- วันเล่นเกม
‪ในแต่ละเดือนเรามารวมตัวกันเล่นเกม ‪เพื่อสมานความปรองดอง
‪และเดิมพันด้วยการ ‪เลี้ยงมื้อเที่ยงน่ะครับ
‪อ๋อ
‪เดือนที่แล้วมีเรื่องมากมาย ‪เราก็เลยข้ามไปน่ะค่ะ
‪วันนี้ทุกคนก็มาเล่นด้วยกันสิคะ
‪เล่นเกมอะไรกันเหรอครับ
‪เกมมาเฟียค่ะ
‪อะไรนะครับ
‪นี่คุณไม่รู้จักเกมมาเฟียงั้นเหรอคะ
‪ผมไม่เป็นไรครับ
‪พวกคุณไปเล่นให้สนุกเถอะครับ
‪คุณทนายคะ ไปเล่นด้วยกันเถอะค่ะ
‪ถ้าคุณทนายไม่ไป
‪ฉันก็จะไม่ไปเหมือนกันค่ะ
‪เธออยากให้คุณไปขนาดนี้ ‪ไปเล่นด้วยกันเถอะค่ะ
‪ถ้าคุณไม่รู้กติกา ‪เดี๋ยวผมอธิบายระหว่างทางเองครับ
‪- ง่ายมากเลยครับ ‪- ไม่เป็นไรไงครับ
‪ไปเล่นกันสักพักเถอะค่ะ
‪ไปเถอะครับ ‪เราไปเปลี่ยนบรรยากาศกันหน่อยครับ
‪- ผมไม่เป็นไรจริงๆ ‪- ไปกันๆ
‪- ไปกันครับ ‪- ไปสนุกกัน
‪- สนุกจริงๆ นะครับ ‪- ผมไม่เป็นไรครับ
‪- ไม่เป็นไรจริงๆ ‪- ไปเถอะๆ
‪- ไปกันเถอะ ‪- ก็บอกว่าไม่ไงครับ
‪เช้าแล้วครับ
‪(ตำรวจ พลเมือง มาเฟีย ‪ตำรวจ มาเฟีย พลเมือง)
‪(พลเมือง พลเมือง หมอ พลเมือง ‪พลเมือง พลเมือง พลเมือง)
‪(อาร์โน)
‪ไม่ต้องดูก็รู้ครับ
‪นี่ คุณทนายวินเชนโซ่
‪คุณเป็นมาเฟียใช่ไหม
‪ฉันก็คิดว่าคุณทนายสุดหล่อ ‪เป็นมาเฟียเหมือนกันค่ะ
‪ผมไม่ใช่มาเฟียครับ
‪ฉันว่าใช่นะ ใช่แน่ๆ เลย
‪ไม่ใช่นะครับ ‪ผมดูเป็นมาเฟียตรงไหนครับ
‪จงใจปฏิเสธ เพราะว่าใช่ไงคะ
‪ผมว่าคุณทนายวินเชนโซ่ ‪ไม่ใช่มาเฟียหรอกครับ
‪เดี๋ยวก่อนๆ
‪พ่อหนุ่มอันเป็นมาเฟียสินะ
‪ดูสิ รอยยิ้มเขาดูเลี่ยนมากเลย
‪ไม่หรอก เท่าที่ดูแล้วผมว่า ‪เถ้าแก่เนี้ยโรงจำนำเป็นมาเฟีย
‪หน้าตาเธอดูเจ้าเล่ห์เลย
‪หน้าตาฉันเป็นแบบนี้อยู่แล้ว
‪แต่เท่าที่ฉันดู ‪เถ้าแก่บ๊ายบายน่าจะเป็นมาเฟียนะ
‪ว่าแต่ใครอนุญาตให้พวกเถ้าแก่ ‪บ๊ายบายบอลลูนมาที่นี่กันครับ
‪เรามากันเอง ‪ตอนนี้เราเป็นครอบครัวพลาซ่าแล้วนะ
‪- ไม่จริงเหรอ ‪- ถูกต้องครับ
‪ผมว่า…
‪เจ้าพัคแซรอยเก๊ เขาเป็นมาเฟียแน่ๆ
‪กล้าดียังไงมาเรียกเก๊วะ
‪ทีตัวเองล่ะ หน้าตาอย่างกับ ‪ทหารเกาหลีเหนือที่ขุดอุโมงค์มา
‪ฉันดูเหมือนทหารเกาหลีเหนือตรงไหนวะ
‪ไอ้กบฏเอ๊ย
‪อะไรนะ "กบฏ" เหรอ
‪เอาล่ะๆ พอแล้ว
‪เอาล่ะ มาลงคะแนนกันนะคะ ‪กลางคืนแล้วค่ะ
‪เอาล่ะ หมอบลงด้วยค่ะ
‪- หมอบๆ ‪- จริงๆ เลย
‪ขอโทษนะครับ
‪เอ๊ะ วันนี้ร้านปิดนะครับ
‪ใครคือคุณวินเชนโซ่ กาซาโนครับ
‪ผมเองครับ มีเรื่องอะไรครับ
‪เรามาจากทีมสอบสวนอาชญากรรมพิเศษ ‪ระหว่างประเทศ สนง.อัยการนัมดงบู
‪คุณถูกจับในข้อหาพยายามฆ่า ‪ยุยงปลุกปั่นและข่มขู่ครับ
‪คุณมีสิทธิ์เรียกขอทนาย ‪และมีสิทธิ์ไม่พูด
‪และมีสิทธิ์ยื่นขอการตรวจสอบ ‪การจับกุมกับทางศาลครับ
‪อยู่ๆ พูดเรื่องอะไรกันคะ
‪คุณเป็นมาเฟียอิตาลีนี่
‪แถมเป็นคอนซีลเยเรอีก
‪เดี๋ยวครับๆ เรากำลังตามหา ‪มาเฟียจริงๆ แต่มันเป็นแค่เกมครับ
‪- ไม่ใช่เรื่องจริงครับ เป็นเกม ‪- คุมตัวเขาซะ
‪ลุกขึ้นด้วยครับ
‪- ตายแล้ว ‪- อะไร เรื่องจริงเหรอ
‪- อะไรกัน ‪- นี่เรื่องอะไร
‪เล่นเกมกันต่อเถอะครับ
‪ผมขอแต่งตั้งให้คุณเป็นทนายผมครับ
‪- มาด้วยกันนะครับ ‪- ไม่ใช่เกมเหรอ
‪เขาไปจริงๆ
‪- ฉันขอไปกับเขา ในฐานะทนายค่ะ ‪- อะไรกัน
‪- ไม่ได้นะ
‪พ่อหนุ่มอันจะไปไหน
‪"คุณคือมาเฟียครับ"
‪โทรศัพท์ฉันสั่นไม่หยุด ‪อยู่ในกระเป๋าเสื้อ
‪ฉันรู้สึกเหมือนเป็น ‪ตัวเอกในหนังสยองขวัญเลยล่ะ
‪เกือบเป็นเรื่องแล้วนะครับลูกพี่
‪ไม่ว่าพวกมันจะใช้วิธีอะไร
‪ก็จะหาฉันไม่เจอเด็ดขาด ไม่มีทาง
‪- พี่ครับ ‪- อือ
‪บาเบลเภสัชกรรมน่ะครับ
‪ให้ผมดูแลได้ไหมครับ
‪เพราะนายอยากจะบริหาร ‪โดยไม่มีฉันเข้าไปข้องเกี่ยวเหรอ
‪ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่อย่างนั้นครับ
‪ผมได้เรียนรู้จากลูกพี่มาเยอะ
‪ผมก็เลยคิดว่าผมทำได้ครับ
‪ก็จริง
‪น้องชายฉันก็มีความคิดนี่นะ
‪พี่ ลูกพี่ครับ
‪ฉันต้องกรีดลงไปเลยไหม ‪นายถึงจะเลิกคิด
‪พี่ครับ ผมผิดไปแล้ว ผิดไปแล้วครับ
‪ไม่สิ ฉันต่างหากที่ควรจะตาย
‪ไม่ครับ พี่
‪นายจะได้บาเบลไปครองไง
‪ลูกพี่ครับ ผมขอโทษครับ
‪ผมแค่อยากจะช่วยแบ่งเบาภาระพี่เฉยๆ
‪ขอโทษครับ ขอโทษ
‪ภาระของฉันไม่ใช่บาเบลเภสัชกรรม
‪นายต่างหาก
‪ผมจะไม่ถามอะไรแบบนั้นอีกครับ ‪ขอโทษครับ
‪ถ้านายพล่าม ‪อะไรไร้สาระแบบนั้นอีก ฉันจะ…
‪ฆ่านายแน่
‪พี่พูดจริงนะน้อง
‪ให้ตาย ปรี๊ดอีกแล้ว
‪จากนี้ไปผมจะคิดให้มาก ‪ก่อนที่จะพูดออกมาครับ
‪ฉันไปก่อนนะ
‪กินข้าวต่อให้เรียบร้อย
‪ฉันหมดอารมณ์กินเพราะนาย
‪ไม่นะ
‪ฉันแส่โดยไม่รู้เลยว่าเป็นมาเฟีย
‪โอ๊ย ขายขี้หน้า
‪ดูจากในหนังแล้ว ‪มาเฟียโหดร้ายมากจริงๆ นะ
‪พวกเขายิงปืนฆ่าคน
‪- แขวนคนไว้หน้าบ้านด้วย ‪- ใช่ๆ
‪ผมบอกแล้วใช่ไหมล่ะ ‪ว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา
‪แต่เมื่อกี้ตอนโดนจับไป ‪เขาบอกว่าเป็นคอร์นสลัดใช่ไหมล่ะคะ
‪มันแปลว่าอะไรกันนะ
‪เถ้าแก่โตโต้บอกมา
‪ว่าเขาเรียกสุดยอดมาเฟียกันอย่างนั้น ‪เรียกว่าคอร์นสลัด
‪เป็นชื่อเรียกที่อร่อย ‪และสดชื่นมากเลยนะครับ
‪พวกเราน่ะ ลองมาขอความช่วยเหลือ ‪จากทนายวินเชนโซ่ดูไหม
‪- ช่วยอะไร ‪- หาทองคำไง
‪พวกมาเฟียถนัดหาอะไรแบบนี้มากเลยนี่
‪ใช่เลย
‪เราไม่คืบหน้ากันสักทีนี่คะ
‪ถ้างั้นก็ลองบอกเขา ‪เรื่องทองคำกันเถอะ
‪เขาคงจะมีคำตอบให้เราแน่นอนครับ
‪งั้นเราก็ล่อเขา ‪โดยบอกว่าจะมีส่วนแบ่งดูก็แล้วกัน
‪แต่เขาโดนจับไปนะ ‪เข้าคุกแล้วก็แห้วน่ะสิ
‪ทำไมสำนักงานอัยการนัมดงบู ‪ถึงจับวินเชนโซ่ไปล่ะ
‪เขาน่าจะติดกับของอูซัง บาเบล ‪และสำนักงานอัยการนัมดงบูครับ
‪หาเรื่องไปทั่ว ‪สุดท้ายก็โดนเข้าจริงๆ
‪ปล่อยไปเถอะ น่าปวดหัวจะตายไป
‪ไม่ได้ครับ เราต้องพา ‪วินเชนโซ่ กาซาโนมาจัดการเองครับ
‪ช่างเถอะ ไม่ได้ประโยชน์อะไรสักหน่อย
‪ให้ทางนัมดงบูจัดการเอง
‪ท่านอธิบดีครับ
‪ท่านอธิบดีไม่มีศักดิ์ศรีเหรอครับ
‪ศักดิ์ศรีเหรอ
‪จู่ๆ พูดถึงศักดิ์ศรีทำไม
‪หัวหน้าแผนกเฝ้าระวังองค์กร ‪อาชญากรรมแห่งเกาหลีใต้คือท่านครับ
‪แต่ว่าคนของนัมดงบูเมินเฉยท่านอธิบดี ‪และจัดการเรื่องกันเองครับ
‪แถมยังเป็นอัยการที่ไม่รู้เกี่ยวกับ ‪อาชญากรรมระหว่างประเทศแม้แต่นิด
‪การพาวินเชนโซ่มาจะเป็นการแสดงตัวตน ‪พวกเราหน่วยข่าวกรองให้ชัดแจ้ง
‪และเป็นการแสดงอำนาจของท่านอธิบดี ‪ให้พวกอัยการได้เห็นอย่างชัดเจนครับ
‪ถูกต้องค่ะ ท่านอธิบดี
‪ใช่เลย คุณป้า
‪ท่านอธิบดี
‪- ท่านอธิบดี ‪- ท่านอธิบดี
‪พาเขามาเดี๋ยวนี้
‪เราจะเป็นคนจัดการวินเชนโซ่
‪ท่านอธิบดี
‪- ท่านอธิบดี ‪- ท่านอธิบดี
‪- ขอบคุณครับ คุณป้า ‪- ท่านอธิบดี
‪คอนซีลเยเรแห่งกาซาโนแฟมิลี่
‪ดูศพพวกนี้สิ
‪รู้จักวิธีใช้มีดใช้ดาบอย่างดีเลยนะ
‪ฆ่าตายไปเท่าไรกันแน่เนี่ย
‪จับกุมโดยไม่มีหลักฐานชัดเจนแบบนี้ ‪ผิดต่อกฎหมายค่ะ
‪หลักฐานก็อยู่นี่ไงครับ
‪ความเกี่ยวข้องระหว่างภาพเหล่านี้ ‪กับคุณวินเชนโซ่ กาซาโนไม่ชัดเจนค่ะ
‪ใช้รูปภาพไม่กี่รูป ‪มาทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ
‪ไม่ใช่แค่ไม่กี่รูปครับ
‪ช่วงนี้ก็ก่อเรื่องไปทั่วเลยนี่ครับ
‪จากสถานการณ์ปัจจุบัน
‪คุณจะต้องถูกเนรเทศครับ
‪หากหลักฐานที่จะเนรเทศชัดเจนครับ
‪ฉันสร้างอะไรขึ้นมา ‪ก็เป็นหลักฐานได้ทั้งนั้น
‪จะทำแบบนั้นอีกแล้วเหรอครับ
‪กำหนดบทลงโทษไว้ล่วงหน้า ‪และสร้างความจริงจอมปลอมขึ้นมา
‪อย่าพูดจาอวดดีครับ
‪หัวหน้าแผนก พาพวกเขาออกไปทีครับ
‪เดี๋ยวก่อนสิคะ คุณอัยการ
‪ไปกันเถอะครับ
‪อยู่ที่นี่ไปก่อนนะคะ ‪ฉันจะลองทุกทางที่ทำได้
‪ไม่เป็นไรครับ
‪ผมจัดการเองครับ
‪- ไปได้แล้ว ‪- ไปกันเถอะครับ
‪เดี๋ยวก่อน
‪พ่อหนุ่มอันเหรอ
‪ใครครับ
‪หน่วยข่าวกรองความปลอดภัย ‪ระหว่างประเทศ
‪ทีมเฝ้าระวังองค์กร ‪อาชญากรรมของประเทศอิตาลี
‪หัวหน้าทีมอันกีซอกครับ
‪(อันกีซอก)
‪สุดยอด
‪เรามาเพื่อพาตัว ‪วินเชนโซ่ กาซาโนไปครับ
‪แต่พวกเราเป็นคนจับมานะ
‪โปรดให้ความร่วมมือเพื่อที่ ‪คุณวินเชนโซ่จะสามารถให้ความร่วมมือ
‪กับทางหน่วยข่าวกรองได้ด้วยครับ
‪เหตุผลเป็นความลับ
‪และหลักฐานใดๆ ที่มีอยู่ที่นี่ ‪จะต้องส่งต่อให้กับทางเราด้วยครับ
‪นี่คือเอกสารระบุสิทธิ์ในการ ‪ส่งมอบตัวจากกระทรวงยุติธรรมครับ
‪กุญแจ
‪เฮ้ย
‪ไปกันเถอะครับ คุณวินเชนโซ่ กาซาโน
‪คุณทนายฮงชายอง
‪บ้าเอ๊ย ไอ้นี่
‪- โทษที ‪- นังนี่
‪จากหน่วยข่าวกรอง ‪ความปลอดภัยเหรอครับ
‪ค่ะ บอกว่าพาตัวไปเพราะเป็นเป้าหมาย ‪ของการเฝ้าระวังความมั่นคงระดับชาติ
‪เฝ้าระวังอะไรของพวกเขา
‪ทำไมพวกเขาถึงพาไปล่ะครับ
‪ถึงแม้ผมก็ไม่แน่ใจนัก
‪แต่น่าจะมีอะไรยิ่งใหญ่ ‪อยู่เบื้องหลังแน่ครับ
‪ฉันคิดว่าท่านประธานน่าจะต้อง ‪ดูแลตัวตนให้รัดกุมกว่าเดิมค่ะ
‪ครับ อีกฝ่ายเป็นถึงหน่วยข่าวกรอง
‪ถ้าพูดถึงเรื่องข้อมูล ‪ฟากนั้นได้เปรียบกว่าเราเยอะครับ
‪เพราะเป็นหน่วยข่าวกรอง
‪จริงด้วย ถูกต้อง
‪ให้ตายสิ วินเชนโซ่ ‪เป็นสายลับอะไรแบบนี้หรือเปล่านะ
‪- ไส้ศึกแน่ๆ เลยครับ ‪- ไส้ศึกก็คือสายลับครับ
‪วินเชนโซ่ วินเชนโซ่
‪ถ้างั้น…
‪ก็หมายความว่า ‪จับตาผมมาตลอดเลยสินะครับ
‪ขอโทษครับ
‪ผมไม่มีทางเลือกเพราะเป็นหน้าที่ครับ
‪ผมรู้ทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณทำ
‪รวมไปถึงการเปิดโปงตัวตน ‪ประธานจางฮันซอกด้วยครับ
‪แล้วทำไมถึงได้เอาแต่มองเฉยๆ ล่ะคะ
‪ถ้าทำผิดกฎหมาย ‪ผมคงจะจับกุมทันทีไปแล้วครับ
‪แต่คุณคอนซีลเยเร ‪สู้เพื่อความยุติธรรม ผู้อ่อนแอ
‪และพระพุทธเจ้าครับ
‪ผมก็เลยอยู่เฉยครับ
‪อ๋อ พระพุทธเจ้าด้วยหรอกเหรอเนี่ย
‪หลังจากนี้จะจัดการผมยังไงครับ
‪คุณจะสู้กับอูซังและบาเบล ‪อย่างต่อเนื่องใช่ไหมล่ะครับ
‪ครับ
‪ผมอยู่ฝ่ายคุณทนายครับ ‪ผมอยากจะช่วยครับ
‪เดี๋ยวนะคะ ‪สถานการณ์มันจะประหลาดเกินไปแล้วค่ะ
‪จะช่วยจริงๆ เหรอคะ
‪ครับ ผมจะช่วยเพื่อความยุติธรรม ‪ของสังคมและประเทศชาติครับ
‪อย่างที่รู้ ผมเป็นมาเฟีย
‪และพ่อหนุ่มอัน ‪มาจากหน่วยข่าวกรองนะครับ
‪ผมไม่สนอะไรนั่นหรอกครับ ‪ผมนับถือในตัวคุณคอนซีลเยเรครับ
‪ทำไมน่ะเหรอ
‪เพราะคุณกลับใจจากอดีต ‪และต่อสู้กับความชั่วร้ายไงล่ะครับ
‪ถ้างั้นเราก็ยินดี ‪ที่จะรับความช่วยเหลือค่ะ
‪- ตามนั้นเลยครับ ‪- ได้ค่ะ
‪แต่ผมมีเงื่อนไขสามข้อนะครับ
‪- สามเลยเหรอครับ ‪- ข้อแรก
‪ต้องรวมผมเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการ ‪ในงานของคุณทนาย
‪- ครับ ‪- ข้อสอง
‪เก็บตัวตนของผมเป็นความลับจากคนอื่น
‪ครับ
‪ข้อสาม
‪- กอดผมหนึ่งครั้ง ‪- ครับ
‪อะไรนะครับ
‪- อะไรนะครับ ‪- ถึงแม้ผมจะรู้สึกอายที่จะพูด
‪แต่เพราะเป็นเกียรติมากน่ะครับ
‪เขาบอกว่าเป็นเกียรติไงคะ ‪รีบกอดหน่อยเถอะค่ะ
‪อะไรของคุณ
‪จับมือแทนก็แล้วกันนะครับ
‪ดีครับ
‪อย่ากอดแน่นขนาดนี้สิครับ
‪ผมน่ะ…
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย ‪ว่าผมจะได้พบเจอกับคอนซีลเยเร
‪ผมตายตาหลับแล้วครับ คอนซีลเยเร
‪รูปพวกนี้
‪หลักฐานที่รวบรวมมาจาก ‪สำนักงานอัยการนัมดงบูครับ
‪ทำไมเหรอครับ คุณคอนซีลเยเร
‪- พระเจ้า ‪- มีอะไรเหรอ
‪รูปพวกนี้…
‪น่าจะมาจากคนของจางฮันซอก ‪ที่ถูกส่งไปอิตาลีครับ
‪ไม่ใช่ข้อมูลจากอัยการหรอกครับ
‪แล้วถ้าผู้ให้ข้อมูลเป็นคนเอารูป ‪ให้จางฮันซอกโดยตรง
‪ก็มีความเป็นไปได้สูง ‪ที่ผู้ให้ข้อมูลจะเห็นหน้าน่ะสิครับ
‪โห ขนลุก
‪ขอแค่เราเจอผู้ให้ข้อมูลคนนี้
‪เราก็จะประชิดตัวจางฮันซอกได้ครับ
‪ถ้างั้นก็รีบไปหาเถอะค่ะ
‪- พ่อหนุ่มอัน ‪- ครับ
‪ไม่สิ หัวหน้าทีมอัน
‪ช่วยได้ใช่ไหมครับ
‪แน่นอนสิครับ
‪ขอบคุณครับ ไว้เจอกันนะครับ
‪ขอบคุณครับ ไปกันเถอะครับคุณทนาย
‪ตั้งแต่วันนี้ไป ฝากตัวด้วยนะคะ ‪ไว้เจอกันที่พลาซ่าค่ะ
‪ผมอยู่ข้างคุณคอนซีลเยเรเสมอครับ
‪เราทำได้ เสมอครับ
‪ผู้ชายเกาหลี
‪ที่มาถามเกี่ยวกับคอนซีลเยเรน่ะเหรอ
‪ใช่
‪ลองดูหน่อยว่าพอจะหา ‪รูปถ่ายหรือวิดีโอมาได้ไหม
‪เห็นว่าเขานัดเจอกับจอร์โจ ‪ที่โรงแรมคารูโซ
‪ผมจะลองเช็กกล้องวงจรปิดของที่นั่นดู
‪ช่วยเช็กให้ด่วนที่สุดเลย
‪คิดว่าจะใช้เวลานานขนาดไหนคะ
‪สามสี่ชั่วโมงก็เพียงพอแล้วครับ
‪(ยินดีต้อนรับการกลับมาของวินเชนโซ่ ‪คอร์นสลัดแห่งมาเฟีย)
‪- คือว่า ผมไปก่อนนะครับ ‪- จะไปไหนล่ะคะ
‪คุณทนาย มาทางนี้เลยครับ
‪ครับ
‪ฮีโร่แห่งคึมกาพลาซ่า ‪ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้วนะคะ
‪จริงๆ เลย
‪ทำเป็นห้องโถงงานแต่งไปได้ ‪นี่มันอะไรเนี่ย
‪ขอต้อนรับ
‪การกลับมาอย่างปลอดภัย ‪ของคอร์นสลัดวินเชนโซ่ผู้ยิ่งใหญ่
‪วันนี้มีแต่คนอยากกอดเต็มไปหมดเลยนะ
‪- เราต้องการผู้นำที่แข็งแกร่งครับ ‪- ใช่
‪เราไม่ต้องการผู้นำที่ดีแต่พูดครับ
‪- พวกมาเฟียจะมีอาณาเขตใช่ไหมล่ะครับ ‪- ถูกต้อง
‪ทำให้ที่นี่เป็นอาณาเขตสิครับ
‪- ใช่ ‪- คอร์นสลัดของพวกเรา
‪ช่วยนำทางพวกเราด้วยค่ะ
‪จะได้โต้กลับให้เจ็บแสบ
‪คือว่า…
‪สิ่งที่พวกเราต้องการไม่ใช่สันติภาพ ‪แต่เป็นพลังในการต่อสู้ค่ะ
‪ฉันดีใจมากเลยค่ะ ‪ที่คุณทนายเป็นมาเฟีย
‪- สู้ๆ คอร์นสลัด ‪- คอร์นสลัด
‪- คอร์นสลัด
‪- เดี๋ยวสิ
‪ไม่ใช่คอร์นสลัด
‪คอนซีลเยเร คอนซีลเยเรครับ
‪- หือ ‪- อะไรนะ
‪ไหนบอกว่ามาเฟียที่โหดสุด ‪จะเรียกว่าคอร์นสลัดไง
‪- คอร์นสลัดเหรอ ‪- นี่
‪คือว่า ผมบอกว่าคอนซีลเยเรนะ
‪ตามนั้นครับ
‪ปรบมือครับ
‪ปกติแล้วหลังจากได้รับการปล่อยตัว ‪จะต้องกินเต้าหู้นะครับ
‪ไม่เป็นไรครับ
‪- ไม่ได้ ‪- ไม่ได้ ต้องกินสิ
‪- กินสักคำ ‪- คำเดียวเอง อ้ามเร็วค่ะ
‪หนึ่งคำ
‪- อร่อยใช่ไหม ‪- ดีมาก
‪โห
‪ดีนะที่ไม่ได้ไปหาเรื่อง
‪เราเกือบตายแล้วจริงๆ นะเนี่ย
‪เขาคงไม่มาล้างแค้นอะไรเราใช่ไหมครับ
‪เราดูอนาถขนาดนี้แล้ว ‪เขาคงไม่แก้แค้นหรอกค่ะ
‪คอนซีลเยเร
‪ผมโล่งใจจริงๆ ครับที่คุณได้ออกมา
‪ผมรู้สึกเหมือนเป็นคนในเขตชงโน
‪ที่ต้อนรับคิมดูฮัน ‪ออกมาจากคุกเลยครับ
‪"ยืนขึ้นเถิด ดูฮัน
‪ดูฮัน เจ้าเป็นความภาคภูมิใจของโชซอน
‪ไม่ได้ เจ้าต้องลุกขึ้น
‪เจ้า…"
‪- ผู้จัดการครับ ‪- ครับ
‪- พอได้แล้วครับ ‪- ครับผม
‪มาถึงขนาดนี้แล้ว ‪ก็สร้างแฟมิลี่ที่นี่เลยสิคะ
‪คึมกาแฟมิลี่ คอร์นสลัด
‪ครับ
‪ลูคานี่ ลูคา
‪- ลูคา ‪- ลูคา
‪เขาเร็วมากจริงๆ นะคะ
‪ผู้เชี่ยวชาญนี่ต่างกันจริงๆ
‪สมกับเป็นมาเฟีย
‪แต่จะหาตัวตนเขาเจอ ‪แค่จากคลิปนี้คลิปเดียวเหรอครับ
‪- คิดว่าสืบตัวตนได้ไหมครับ ‪- แหม
‪เรื่องแค่นี้ ปอกกล้วยเข้าปากครับ
‪จะต้องใช้เวลานานขนาดไหนครับ
‪ห้าชั่วโมงก็เพียงพอแล้วครับ
‪ระดับหน่วยข่าวกรองเกาหลี
‪ก็นะ ประเทศเราจ่ายภาษีตั้งเท่าไร
‪ทำไมไม่รับออร์เดอร์ ‪มัวแต่ทำอะไรครับ พ่อหนุ่มอัน
‪ครับ สปาเกตตีทรัฟเฟิล ‪ปอร์ชินีหนึ่งครับ
‪โอเค
‪ข้าวผัดกิมจิ
‪อ๋อ ครับ พวกเขาอยากทาน ‪ข้าวผัดกิมจิครับ
‪โอเค ข้าวผัดกิมจิ
‪ใครมันสั่งข้าวผัดกิมจิที่ร้านพาสต้า
‪อยู่นี่หรอกเหรอ คุณทนาย
‪ครับ
‪มีเรื่องอะไรเหรอครับ
‪(อยากจะแจ้งวัดที่ทุจริต)
‪และก็ไม่รู้ว่าใคร ‪เป็นคนอัปกระทู้ใช่ไหมคะ
‪มันเป็นนิรนาม ‪ก็เลยไม่สามารถบอกได้น่ะครับ
‪มันเป็นการหมิ่นประมาทอย่างชัดเจนค่ะ
‪หากข้อกล่าวหาเป็นเท็จ ‪สามารถฟ้องร้องเรียกเงินชดเชยได้ค่ะ
‪แล้วถ้าพิสูจน์ว่าเป็นเท็จไม่ได้ ‪จะเป็นไงครับ
‪พวกอาตมาจะถูกลงโทษ และวัดก็…
‪อาจจะต้องหายไปครับ
‪ไม่ยุติธรรมเลยครับ
‪หลวงพ่ออุทิศตน ‪เพื่อพระพุทธเจ้ามาทั้งชีวิต
‪ก่อนอื่นเราคงต้องตามหา ‪คนที่แจ้งความเท็จก่อนค่ะ
‪ว่าแต่นะครับท่านประธาน ‪มันเสียงดังมาก จะไม่เป็นไรเหรอครับ
‪ภูเขาข้างๆ เป็นเขตล่าสัตว์ครับ ‪ยิงได้ไม่มีปัญหา
‪อ้อ
‪- ให้ตายสิ ‪- ระยะก็ไม่ได้ไกลอะไรเลย
‪แต่กลับยิงไม่ค่อยโดนเลยนะครับ
‪อ๋อ มันเป็นเพราะ…
‪ลองดูสิ ลองดู
‪- ผมเหรอครับ ‪- ลองดู
‪ครับ งั้นผมลองดูหน่อย
‪- ครับ ผมจะลองดู ‪- ลองเลย
‪ให้ตายสิ เขินจังเลย
‪- ลองยิงดู ‪- ครับ
‪อะไรน่ะ
‪ผมเป็นสุดยอดนักแม่นปืน ‪ระหว่างที่อยู่ในกรมน่ะครับ
‪ปืนปกติดีนะครับ
‪ทำได้ไงน่ะ
‪ลูกพี่น่ะ
‪ไม่มีความคิดที่จะ ‪ให้ผมดูแลบาเบลแม้แต่นิดเลยครับ
‪เขาเองก็ถูกวินเชนโซ่เล่นงานทุกวัน ‪ใช่ว่าจะเก่งอะไรขนาดนั้นสักหน่อย
‪ก็จริง…
‪ช่วงนี้เขาถูกวินเชนโซ่ ‪เข้าทุกดอกเลยจริงๆ ครับ
‪เรื่องอุโมงค์นั่นก็เหมือนกัน
‪นั่นสิครับ ถ้าเขาโดนจับได้ ‪ก็เท่ากับว่าตายทันทีเลยนะครับ
‪น่าจะโดนจับได้ไปเลย
‪นั่นคือสิ่งที่ท่านประธาน ‪คาดหวังใช่ไหมครับ
‪- ไม่ใช่อย่างนั้น ผมก็แค่… ‪- คุณอยากจะกำจัดพี่ชาย
‪และบริหารบาเบลเองใช่ไหมครับ
‪บอกว่าอย่าพูดอะไรแบบนั้น
‪แต่ก็เป็นห่วงผลที่จะตามมาใช่ไหมครับ
‪ถ้าไม่มีพี่ จะต้องบริหารบริษัทยังไง
‪ไม่ต้องเป็นห่วงครับ
‪ผมจะสนับสนุนอย่างเต็มที่เพื่อให้ ‪บาเบลดำเนินไปได้อย่างราบรื่น
‪ทนายชเวมยองฮี ‪จะสนับสนุนผมด้วยหรือเปล่าครับ
‪ทนายชเวมยองฮี…
‪ไม่ใช่พวกชอบเสี่ยงน่ะครับ
‪งั้นก็ช่างเถอะ
‪แต่ว่า…
‪- คิดว่าผมทำได้จริงๆ เหรอครับ ‪- แน่นอนครับ
‪ผมจะเสี่ยงชีวิต ‪เพื่อรับใช้ท่านประธานครับ
‪ท่านประธานและผมไม่ใช่แมลงเม่าที่ ‪กระโดดเข้ากองไฟทั้งที่รู้ว่าจะตาย
‪แต่พวกเราจะเป็นนกฟีนิกซ์ครับ
‪ถ้างั้นก็ลองวางแผนดูครับ…
‪โดยไม่ให้ใครรู้
‪(คึมกาพลาซ่า)
‪ให้ตายสิ
‪คุณทนาย
‪เรื่องที่เกิดขึ้นกับวัดนานยัก
‪ท่านประธานเป็นคนทำหรือเปล่าครับ
‪ครับ
‪อะไรนะครับ คือว่า เรื่องนั้นน่ะ…
‪ผมแค่อยากจะรีบเอาทองออกมา
‪ขอโทษครับ
‪ผมต่างหากที่ต้องขอโทษ
‪ท่านประธานคงจะรู้สึกหงุดหงิด ‪เพราะผมมัวแต่ชักช้า
‪ผมต่างหากที่ประมาทเกินไป
‪ผมไม่ควรจะทำแบบนั้น ‪เพราะความร้อนใจเลยครับ
‪เราปรึกษากันก่อนจะลงมือ ‪เหมือนที่ทำมาจนถึงตอนนี้เถอะครับ
‪เราเป็นเพื่อนกันนี่ครับ
‪ครับๆ คุณทนาย
‪จะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีกครับ
‪โพสต์ข้อความอีกครั้งครับ ‪แจ้งว่าเป็นเบาะแสเท็จ
‪เราสร้างความเสียหาย ‪ให้พระท่านไม่ได้นี่ครับ
‪ผมจะโพสต์ข้อความอีกครั้งครับ
‪ตามนั้นเลยครับ ผมไปก่อนนะครับ
‪ครับ
‪คุณทนายคอร์นสลัด
‪เราคุยกันหน่อยสิครับ
‪คุณพูดว่าอะไรนะครับ
‪ทองคำ
‪- "ทองคำ" เหรอ ‪- ทองคำ
‪เราได้รับข้อมูลมา
‪ว่ามีทองคำมูลค่า 12,000 ล้านวอน ‪ซ่อนอยู่ในอาคารนี้
‪แต่เราไม่รู้ตำแหน่งที่ชัดเจนค่ะ
‪เราค้นทั่วทุกมุมมาเกือบเดือนแล้ว
‪ใครเป็นคนบอกว่ามีทองคำเหรอครับ
‪ขอทานประจำหมู่บ้าน กิลเบิร์ตครับ
‪อ๋อ
‪ขอทาน
‪เรื่องถนัดของคุณทนายไม่ใช่เหรอ
‪ถ้างั้นเรื่องนี้ ‪รู้กันทั้งพลาซ่าเหรอครับ
‪ค่ะ ยกเว้นพวกคุณสามคน ‪จากสำนักงานกฎหมายฟางข้าว
‪ถ้าช่วยพวกเรา
‪พวกเราทุกคนจะแบ่งให้ส่วนหนึ่งค่ะ
‪เฮ้ย
‪เฮ้ย ทำไมต้องพูดจาหยาบคายด้วย
‪ไม่ได้หยาบนะ
‪เฮ้ย ที่นี่มีทองงั้นเหรอ
‪- ใช่ ‪- ใช่
‪มีทองคำงั้นเหรอ
‪- โห ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นทองคำ ‪- คุณทนาย
‪- เงียบหน่อยสิ ‪- อ้อ ครับ
‪ครับ ขอโทษครับ
‪- ไม่เป็นไรครับ ‪- ไม่เป็นไรค่ะ
‪- ว่าแต่ว่านะครับ ‪- ค่ะ
‪ทำไมทองคำถึงเป็นของพวกคุณล่ะครับ
‪มันน่าจะมีเจ้าของนะครับ
‪คนที่ได้ไปก็คือเจ้าของ
‪ใช่ไหม คุณเจ้าของของฉัน
‪ใช้ได้นะเรา
‪- ตลกจังเลย ‪- ฉันพูดถูกล่ะสิ
‪ช่วยพวกเราหน่อยเถอะครับ
‪ครับ ไปก่อนนะครับ
‪คิดเองเออเองได้ยังไงกัน ‪ว่าเป็นของตัวเอง กล้าดียังไง
‪(ผล: สำเร็จ)
‪นี่มันอะไรน่ะ
‪(รายงานข้อมูลคิมซังยุน)
‪(ข้อมูลส่วนตัว คิมซังยุน)
‪คิมซังยุน อายุ 41 ปี
‪อดีตรองประธานของบริษัท ‪ทหารรับจ้างข้ามชาติ "ดีโออาร์ม"
‪ปัจจุบันทำงานเป็นล็อบบี้ยิสต์ ‪ด้านอาวุธและผู้ให้ข้อมูลในยุโรป
‪ข้อมูลเขาถึงได้แน่นสินะครับ
‪แต่ก็โล่งอกไปนะครับที่เขาอยู่เกาหลี
‪เรามาเริ่มหา ‪จางฮันซอกกันอีกรอบเถอะครับ
‪มีอะไรอีก
‪วันนี้เราต้องเจอกันจริงๆ แล้วครับ ‪เพราะมันเป็นข้อมูลสำคัญ
‪อย่ามาโม้
‪จริงๆ นะครับ
‪ดูเหมือนบาเบลเภสัชกรรมและเคมิคอลส์ ‪จะไม่ชดใช้ให้กับเหยื่อครับ
‪อะไรนะ
‪เข้าใจแล้ว
‪ฉันจะไปเจอจุนอูหน่อยค่ะ
‪หาจางฮันซอกให้เจอนะคะ
‪ครับ
‪แกเป็นใคร
‪ทั้งหมดเป็นเรื่องที่ผมทำก็จริง
‪แต่เหมือนจะเก็บมาแต่ ‪ข้อมูลด้านลบเกินไปนะ
‪เดี๋ยวจางฮันซอกก็เข้าใจผิดหรอก
‪ผมบริจาค ‪และช่วยเหลือคนไปก็ตั้งเยอะแยะ
‪คุณจะกลายเป็นคนที่โดนผมฆ่าหรือว่า…
‪คนที่ผมไว้ชีวิตกันนะ
‪ฆ่าเลยครับ
‪อยากรู้ตัวตนของประธานจางฮันซอก ‪ใช่ไหมล่ะครับ
‪แต่ผมไม่สามารถบอกได้ครับ
‪เพราะถ้าผมบอกไป ‪แล้ววันนี้ผมยังรอดอยู่ได้
‪แต่ผมก็จะตายภายในสัปดาห์นี้ครับ
‪ถ้าผมมีวิธีที่จะทำให้คุณรอดล่ะ
‪ไม่มีประโยชน์ครับ
‪และผมก็ไม่เชื่อคุณด้วยครับ
‪รักษาให้ทั้งความลับ ‪และคงความภักดีต่อเขา
‪สมกับเป็นล็อบบี้ยิสต์
‪ผมเคยถูกมาเฟียรัสเซีย ‪ผู้ก่อการร้าย และกบฏทรมานมาก่อน
‪มันไม่ใช่ครั้งสองครั้งครับ
‪ผมสามารถทนต่อความเจ็บปวด ‪ได้ทุกแบบครับ
‪แต่คุณคงไม่รู้เรื่องนั้นสินะ
‪ความเจ็บปวดอาจจะมีขีดจำกัด
‪แต่ความกลัวไม่มีขีดจำกัด
‪เกมแรกเสมอนะครับ
‪รอบที่สอง
‪คราวนี้ผมจะเริ่มก่อน
‪เดี๋ยวก่อนครับ
‪เกมที่สองก็เสมอ
‪รอบที่สาม
‪ผมเล่นก่อนเหมือนเดิม
‪เกมที่สามก็เสมอ
‪รอบที่สี่
‪พอเถอะครับ พอเถอะ ‪ผมจะบอกทุกอย่างครับ
‪ประธานจางฮันซอกน่ะ…
‪อูซัง…
‪เป็นทนายในอูซังครับ
‪ชื่อในอูซังของเขาคือ…
‪จางจุนอูครับ
‪เอาข้อมูลมาเดี๋ยวนี้เลย
‪ไม่ ต้องแลกเปลี่ยนกันสิ
‪ผมจะโชว์ให้ดู แต่ต้อง ‪แลกเปลี่ยนกับข้อมูลของรุ่นพี่
‪นี่ ขี้โกงชะมัด ทำไมมีเงื่อนไขด้วย
‪ไม่แลกก็ช่าง
‪ก็ได้
‪(รายงานการเพิกถอนเงินชดเชยเหยื่อ)
‪รายงานจากชเวมยองฮีถึงประธานฮัน
‪ผมไปเอามาจากถังขยะในห้องบอสน่ะ
‪(ไม่มีเหตุผลเพียงพอ ‪ที่จะต้องทำการชดเชย)
‪บาเบลเคมิคอลส์และเภสัชกรรมจะประกาศ ‪เพิกถอนจ่ายเงินชดเชย
‪อย่างเป็นทางการสัปดาห์หน้าครับ
‪แต่ประธานฮันสัญญาตอนออกทีวีแล้วนี่ ‪ว่าจะชดเชยให้พวกเขา
‪ให้ตายสิ ไอ้พวกนักเลง
‪เอาล่ะ รุ่นพี่ก็ให้ข้อมูลผม ‪สักอย่างสิครับ
‪ค่ะ
‪ฟังก็พอ อย่าตอบอะไรผม
‪ทนายจางจุนอู…
‪คือจางฮันซอกครับ
‪จางจุนอู ที่เป็นทั้งเด็กฝึกงาน ‪และรุ่นน้องของคุณ
‪คือจางฮันซอกครับ
‪แล้วจะทำยังไงเหรอคะ
‪จะทำตามแผนใช่ไหมคะ
‪จางจุนอู
‪คุณทนายวินเชนโซ่
‪คุกเข่า
‪- จู่ๆ จะทำอะไรครับ ‪- คุกเข่า
‪เดี๋ยวนี้
‪ช่วยบอกผมก่อนสิ
‪ว่าทำไมถึงทำแบบนี้
‪พอได้แล้ว
‪จางฮันซอก
‪โธ่เว้ย
‪ถูกจับได้แล้ว
‪รู้ได้ยังไงกันนะ
‪ไฟอาจจะซ่อนได้
‪แต่ควันน่ะซ่อนยาก
‪เปิดที่ดูดควันไว้เต็มสูบแล้ว
‪ก็ยังเหลือควันสินะเนี่ย
‪อธิษฐานครั้งสุดท้ายเถอะ
‪ฉันไม่ทำอะไรอย่างการอธิษฐานหรอก
‪รีบฆ่าฉันสิ
‪ไอ้มาเฟียเวร
‪ถ้าต้องการน่ะนะ
‪ถึงเวลาที่ต้องตัดสินใจแล้วค่ะ
‪สงครามเริ่มขึ้นแล้วสินะครับ
‪ได้ยินมาว่าคุณพร้อมที่จะฟ้องร้อง ‪บาเบลทั้งหกข้อหาแล้ว
‪ถ้าเปิดโปง ‪จะโกลาหลทั้งเกาหลีเลยนะครับ
‪ผมจะช่วยคุณฆ่าลูกพี่อย่างที่คุณหวัง
‪ปล่อยผมกับบาเบลไปซะ
‪ถ้าเลือกเส้นสายผิดฝั่ง
‪มันจะกลายเป็นเชือกที่รัดคอแกตาย
‪ฉันจะฆ่าแกจริงๆ ถ้ากลัวก็หนีไปสิ
‪ยังไงฉันก็จะตามไปอยู่ดี
‪คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน