Uzbrojona i niebezpieczna. Raczej się nie poddasz.
Możemy porozmawiać o jej kurtce?
I o spodniach? Tylko spójrz.
Gdybym miał nogi…
Sean, skoro zepsułeś KRS, to go teraz napraw.
Chwila! Lisa uczy mnie liczyć karty.
Co?
Załóżmy, że masz dwa kiery.
Wychodzą kolejne dwa. W talii zostało 47 kart.
- Gdy wyjdzie dziewięć… - Co robisz?
Gram?
Ostatnio wpakowało cię to w kłopoty.
Serio?
Nie udawaj zdziwionej. WIem, że narozrabiałaś w szkole.
A jeśli cię wyrzucą?
Zbyt ciężko pracowaliśmy, by posłać cię do tej szkoły.
A ty wolisz zostać szulerem?
Nie ma mowy.
Nie w moim domu. Skąd tyle umiesz?
Nie pamiętasz?
Najwyraźniej.
OD TATY
Gdy byłam młodsza, uczyłeś mnie w domu gier i sztuczek.
Uczyłeś tasować, potem tuliłeś do snu.
Jasne, że pamiętam.
Daj spokój! Pamiętam.
- KRS. - Nic nie mówiłem.
Już ty wiesz.
2800 za galon? Do jasnej...
…ciasnej! Czyli drogo.
Dobra. Kup coś na drogę.
Jesteśmy bogaci!
Wróć za dziesięć minut. I nie same słodycze.
Sean. Mówię serio.
Liso, ty zaś… Kup, co chcesz.
Ostre Kiszkomiazgi?
Kwaśne Mózgorozpylacze?
Mleko-Czeko-Karmelsiupy?
Cześć.
Szukam pojemnika na słodkie produkty.
W sensie koszyka?
Potwierdzam.
W sumie, czemu nie?
Jestem Robo-Sean z ziemskiego sektora.
Numer seryjny osiem.
Producenci: Tata i Mama. Proszę, przedstaw się.
- Czemu tak mówisz? - A co?
Jesteś jakimś starym modelem?
Jestem robotem, a roboty powinny…
Nieważne. Jak masz na imię?
Kyreliański Robo-Lokaj. Sygnatura 383.
K-R-L.
- Będę nazywał cię Karl. - Karl.
To znacznie krótsze.
Muszę wracać do pracy. Miło było cię poznać.
- Nie masz klientów. - Bo mieliśmy problem z robalami.
- Zakumplujmy się. - Że co?
Róbmy różne rzeczy. Bawmy się.
Nie wiem, czy tak mnie zaprogramowano.
- Chodź, pokażę ci. - No dobrze.
Nie biegnij. Mokra podłoga!
Uczę ją grać w karty, a ta się zamienia w krupiera.
- Hej. Dzieci całe? - No jasne. Szafa gra.
Są grzeczne, szykują się do kolacji.
Wszystko gra i buczy.
Znam ten głos. Terry, co się dzieje?
Rozmawiałem z Lisą.
- No i? - Nie tak to sobie planowałem.
- Szok. - Nie rozumiem.
Wiesz, jaka jest i jaki jesteś ty.
- Oboje jesteście zawzięci. - Nie byłem chyba aż tak trudny?
Jeszcze nie przyprowadziła chłopaka, a ty już pękasz?
O chłopaku wolę nawet myśleć.
- Wszystko gra? - Tak.
Ta paczka uważa inaczej.
Nic mi nie jest.
Dobrze.
Po prostu ojcowie są wkurzający.
Ojcowie. I wszystko jasne.
Nigdy nie słuchają.
Myślą, że wszystko wiedzą. Najpierw w kółko pracują,
a po chwili oczekują, żebyś…
Chcesz pogadać?
Mózg mi zamarzł.
Twoja kolej.
Uprzedzam, że jeszcze nigdy tego nie…
Karl?
Żyjesz?
Żartujesz? Chcę jeszcze!
Stary, zapomnij.
Żarcik!
Myślałeś, że umarłem.
To było niesamowite.
Możemy się jeszcze pobawić?
JESTEM PARSEXY
Niesamowite. Robo-Seanie, widzisz to?
Rentgen w oczach.
Sean ma jeść warzywa.
Właśnie. Pójdę sprawdzić.
- Dzieciaki zadzwonią później. - Nie poddawaj się.
Jesteś dla Lisy ważny, nawet jeśli tego nie okazuje.
Tak?
Dotrzecie się.
No dobra. Zobaczę, co knują gremliny.
Baw się dobrze.
Dałem im dziesięć minut.
Bałagan w trójce.
Robale!
Robale.
Carl, twój kumpel przecieka.
Co mam począć, skoro wiecznie go nie ma?
Udawać, że wszystko gra?
Wiesz co?
Mój tata jest podobny. A raczej był.
W niczym się ze sobą nie zgadzaliśmy.
Ale i tak go kochałam. I wciąż tęsknię. Twój też na pewno cię kocha.
Rodzice nie są idealni. Grunt to kochać rodzinę
i o nią walczyć.
Fakt.
Muszę sprawdzić, co u brata.
Dzięki za wysłuchanie.
Sean!
Gdzie jesteś?
Dziękuję, Wasza Wysokość.
Wykąpałeś się w tym czymś?
Rety.
Przykro mi to mówić, ale w okularach wyglądasz…
Spójrz.
Sprzedajemy Bekokulki.
Robo-Seanie!
- Wiedziałeś o Bekokulkach? - Uciekaj!
Karl!
Musimy uciekać.
Wspominał o robalach, ale myślałem, że to będą karaluchy.
A teraz Karl jest tylko kupą robomazi.
O czym ty mówisz? Jaki Karl?
Co do…?
On żyje.
Uciekaj, Robo-Seanie!
Karl!
Co robimy?
Na mój sygnał będziemy pchać, ile wlezie.
Jasne?
Po prostu się mnie słuchaj.
Uwaga…
Trzy…
cztery!
Udało się!
Poważnie?
No nie!
Tato!
- Tato! - Dzieciaki!
Tato!
Dałem wam dziesięć minut.
Chyba żartujesz.
Karl, ty żyjesz.
Jestem robotem. Nie mogę umrzeć.
Na tym polega bycie…
Wyluzuj, Robo-Seanie. Wszystko gra.
Pa, Robo-Seanie i inni! Zapraszamy ponownie.
Dzięki, że nauczyłeś mnie się bawić.
To łaskocze.
KRS, trap!
Co to jest?
- Zabierzcie ze mnie te rzeczy. - Tato, ruszaj.
Co się dzieje?
Robale są za ciężkie. Zrzuć je.
Załatwią nas.
Przekieruj moc osłon do silników.
- Nie, przekieruj całą moc. - Zdecyduj się.
To działa!
Sean, uważaj, bo trafisz…
W KRS.
Uszkodzenie skrzydła.
Udało się!
Nie jest tak źle.
Wypuśćcie mnie.
Już po tobie.
Napisy: Sylwester Stachowicz