W poprzednim sezonie…
Latasz po galaktyce i łapiesz obcych bandziorów?
Łowca nagród?
Wasza mama mnie zabije.
Uzgodniliśmy, że nie polecą w kosmos.
- Zaraz. Co? - Co?
20 lat temu wziąłem robotę,
a zleceniodawcy bardzo jej pragnęli.
- Ale potem… - Zakochaliśmy się.
- Jesteśmy kosmitami? - To usłyszałeś?
Tym razem pozostań martwy.
Nie będziecie bezpieczni.
Będziemy na was polować.
Rozumiecie?
Jesteśmy wszędzie!
Liczą, że dotrą kapsułami na Ziemię zanim wróci po nich matka.
W końcu lądują na trawniku.
Nie widać żadnego auta.
Dzieci i tata, łowca nagród, świętują.
Ale gdy wychodzą ze statku, kogo widzą?
Matkę stojącą w drzwiach domu.
Co się stało? Dzieci mają szlaban?
To koniec rozdziału.
Na finał trzeba poczekać.
- Kiedy usłyszymy resztę? - Sean, chodź ze mną.
Wpadłeś!
Nowe dane potwierdzają teorie, że Wszechświat powstał w Wielkim Wybuchu.
Więc może, tylko może,
musi się to powtórzyć, zanim zobaczymy inną formę życia.
Jeśli taka istnieje.
Co o tym myślisz, Liso?
Słuchałam.
Więc co sądzisz o tej prezentacji?
Pani Peeps, powiedziałabym pani, ale…
nie chce pani tego słuchać.
Ale Timmy…
- Timmy! - Nie jadłem masła!
Panno Hendrix, pytałam ciebie.
Lepiej zacznij uważać na lekcjach.
Inaczej bardziej pogorszysz oceny.
W sprawie gazowych gigantów…
Właściwie, pani Peeps, przy najostrożniejszych szacunkach,
Wszechświat ma średnicę co najmniej 93 miliardy lat świetlnych,
a każdy z nich ma swoje gwiazdy, planety i księżyce.
Wszystkie mogą mieć własne formy życia,
których nie poznaliśmy.
I raczej nigdy tego nie zrobimy
przy tak wolnym rozwoju technologii i szybkim umieraniu planety.
Nasza planeta umiera?
Wszystko umiera, Ashley.
Przez co trudno skupić się na pani zajęciach,
gdy wiem, że Ziemia to kleszcz na włosku
na pryszczu na tyłku Wszechświata.
Bez obrazy.
Biuro dyrektora. Teraz.
Łamiesz mi serce. Nie owijajmy w bawełnę.
Chcemy współpracować.
Musisz zrealizować założenia,
więc jak możemy ci pomóc?
Nie chcę tego robić, ale czas na twardą grę.
SPRZEDAJ TO!
KRS.
Gotowe. Twarda składanka.
Na czym stanęłam?
Twój biznes jest ważny i musisz się starać.
Więc jeśli oszczędzanie nie jest…
Tak? To pięknie. Doskonały wybór, przyjacielu.
Zaraz prześlę dokumenty. Na razie.
LISTA KLIENTÓW
Ta laska rządzi…
Co, do…
Dzieciaki chcą mnie zabić.
LEGENDA GA-HOO
ODDAĆ
Halo?
Przy telefonie.
Zaraz. Co?
Szybciej nie mogłam.
- Co się stało? Są całe? - Tak. Proszę usiąść.
Chcieliśmy przedyskutować zachowanie dzieci w klasie.
Czy to Sean? Znowu to nękanie?
Jeśli pozwoli pan tym małym potwo…
Sean radzi sobie świetnie.
- Tak? - Oczywiście.
On jest genialny.
Bardzo utalentowany.
Chcieliśmy tylko porozmawiać o wydaniu jego wspaniałych opowiadań.
Opowiadania?
Zaczęło się od zadania domowego,
ale potem
tak nas to zaskoczyło, że zachęciliśmy go do pisania.
Postacie są takie prawdziwe.
Jakby to się naprawdę wydarzyło.
Jest uzdolniony.
„Robo-Sean chowa się w łazience,
gdy jego ojciec, łowca nagród, dusi zbiega przy umywalce”.
Naprawdę to napisał?
Nawet rysował.
Nie tylko. Stworzył scenorys.
- Wystarczy na film… - Nie!
Nie. Dość już tego widzieliśmy.
Porozmawiam z nim i powiem, jak świetnie mu to wyszło.
Z drugiej strony, Lisa…
M-W-12…
Tess? Hej. Już tu jesteście?
Jeszcze nie.
W szkole doszło do pewnego zamieszania.
Wszystko w porządku?
Tak. Nic złego.
Twój syn opowiadał dzieciom, że kosmici istnieją.
Lisa uznała, że nie musi już odrabiać lekcji.
Ma fazę „nienawidzę Ziemi”.
- Żyjesz, dziadku? - Nie jestem stary.
Tylko… dopiero co jadłem.
Wyluzuj z czerwonym mięsem. Dałam ci pięć sałatek.
- To była kwestia czasu. - Brzuszek?
Nie! Gadka o kosmosie.
Znaczy, nie ta pierwsza.
Ale ta druga. Wiesz, co chcę powiedzieć.
Poradzimy sobie z tym, gdy skończą…
college.
Może na studiach. Zobaczymy.
Wiem, że masz swoje powody. Rozumiem to.
Nadchodzi „ale”.
Ale…
Pamiętasz „koniec tajemnic”? To należy do tej kategorii.
Zastanowię się.
Do zobaczenia. Już jedziemy.
- Na razie. - Pa.
I nie wyrzucaj sałatek.
Pa!
Terry.
Gdzie byłeś? Jesteś potrzebny. To istny dom wariatów.
Wiem, że jest zakażony. Ale czy to jest zaraźliwe?
Tak. Moja wina. Szukałem ich dla klienta.
Zabawne, bo kamera złapała rozmowę przez telefon.
Wiem, że masz rodzinę, ale w pracy musisz być tutaj.
Nowy Terry to luzak.
Jasne, Brian. Poprawię się.
M-W-12. Męskie, szerokie, rozmiar 12.
Terry.
HENDRIXOWIE
Rany!
A ty dokąd? Masz klienta.
Brian, kończę za parę minut.
Z tego, co wiem, „parę minut” to wciąż czas w pracy.
Zabieramy dzieci do Aquaparku.
Zaraz tu będą. Gdzie Alex? Niech on pomoże.
Alex to idiota. A twój klient czeka.
Witamy. Tu wszystkie buty są nie z tego świata. W czym mogę pomóc?
Potrzebuję butów.
Fajnie.
W jakim rozmiarze?
Nie wiem.
PERSONEL NIE GONI ZŁODZIEI!
Może zmierzymy stopę?
Może być?
Dobra.
Stopa tutaj i powinniśmy…
- Cześć, Sabo. - Co?
Sądziłem, że jesteś wyższy.
Terry!
Leż!
Dość tego!
Jedziemy do Aquaparku
Co tata wybierze na początek?
- To już ustalone. - Lecimy po sklepach!
Nie wydaje mi się. Dobrze, panienko?
Tato!
- Zostańcie tu! - Ale mamo…
Terry!
Terry! Nie!
Terry.
Nie jedziemy do Aquaparku.
Mamo, wszystko w porządku?
Szczerze, skarbie,
nie wszystko.
Ale to nic.
Znajdę go i sprowadzę do domu.
Choć nie mam pojęcia, kto go porwał.
To oczywiste, prawda?
Konglomerat, prawda?
Co zrobiliście z ojcem?
Tata źle ich potraktował.
- Spokojnie. Odbijemy go. - Jest dobrze.
Oboje świetnie to znosicie.
Zastanów się. Porwali go.
Gdyby chcieli go zabić, byłby trupem.
Czyli jest dla nich cenniejszy żywy.
Więc mamy czas.
Skoro to był łowca nagród, to u Bucky’ego
dowiemy się, gdzie jest.
Tak zrobiłby tata.
Musimy znaleźć Krylla. On wie wszystko.
Kryll.
Możemy użyć statku Glorloxa. Tata zatrzymał go na wszelki wypadek.
- Rany. - Co za widok.
To zaskakująco pomocne.
Sprowadź ten statek na niską orbitę.
Robi się.
No to my też się przebierzemy, prawda?
Moje dzieciątka!
Nie!
Patrzcie. Babcia przyszła się wami zająć.
Moje urocze wnuki.
Tak szybko rosną.
W porządku, Janet Jackson.
Dokąd idziesz w stroju rodem z teledysku Missy Elliott?
Wiesz, randka z Terrym.
- Dobra. To ja idę i… - Mamo!
Mówisz poważnie? Zostawiasz nas? Byliśmy już w kosmosie.
- Potrzebujesz nas. - Tak!
Czułabym się lepiej, gdybym wiedziała, że jesteście tu bezpieczni.
Obiecuję, że kiedy wrócę z waszym ojcem,
zabierzemy was do Aquaparku, dobra?
Nie chcę tam jechać. Chcę lecieć z tobą.
Skarbie.
Nie.
Sean, wiesz co? Mama ma rację.
Tak?
Tak. Niech sama się tym zajmie.
Dla nas to zbyt niebezpieczne.
Da sobie radę. Prawda, mamo?
Tak. Dziękuję za wyrozumiałość.
Bądźcie grzeczni.
Wrócę jak najszybciej.
Udało się!
Chcesz nas wydać?
Uwolnimy tatę
To zdziwienie na twarzy ma…
Mama!
Co cię tu sprowadza?
Ja to nie tata. Wynocha. Już.
Chodźcie tu i obejrzyjcie ze mną mój program.
Odzyskamy go. Dobrze?
Obiecuję.
Dzięki.
Kurs na Bucky Quanto's.
Trzymaj się.
REAKTOR WŁĄCZONY
To jest proste. Mylicie się i nie chcecie tego przyznać.
Do kogo mówisz?
Chodź. Uciekamy.
A wy dokąd?
Trochę zgłodnieliśmy
i szłam zrobić nam jakąś przekąskę.
Brawo, Doktorze O.
Oni też nie słuchali babci.
Ja mu pokażę!
Musimy jakoś odwrócić jej uwagę.
Jak to zrobimy?
Nie wiem… jeszcze.
Wymyślmy plan.
Coś mądrego i przebiegłego,
co wymaga umiejętności i precyzji.
No dobra.
Mam!
Tak też może być.
KONTRABANDA
Czego dokładnie szukamy?
Nie wiem, ale coś stąd musi nas przenieść w kosmos.
- Jak statek kosmiczny? - Nie, Sean. Nie jak statek.
Co to jest?
ZŁAP – UWOLNIJ
Sean, co zrobiłeś?
Nie wiem.
O nie.
Nie.
Nie. Gdzie ja jestem? O nie.
Co się dzieje?
Jakiś dziwny galaretowaty facet?
- Dotknij go. - Co? Nie chcę.
Ty go dotknij!
To ty lubisz obrzydliwe rzeczy. Użyj kija.
Nie chcę! Nie!
Lisa! Nie! Za bardzo przeginasz.
A wy to kto? Długo tu stoicie?
Co za dziwacy tak się podkradają do ludzi?
Nie chcieliśmy…
Czekaj. Nie, Sean. Nie przepraszaj.
To nasz dom, dziwaku.
Co robiłeś w garażu taty?
Nie bądź niegrzeczna.
Wybacz, że cię wystraszyłem, Panie Galaretko.
Jestem Sean. To jest Lisa.
Jesteś na Ziemi.
Ziemia?
Jakim cudem trafiłem na Ziemię?
Ostatnie, co pamiętam, to Sabo.
Sabo!
Sabo?
Sabo Brok.
To nasz tata! Znasz go?
Ich tata? Sabo Brok ma…
To dzieci Sabo Broka? To znaczy, że jestem…
„W brzuchu bestii!”
Co on wyprawia?
Myślisz, że znam kosmiczne żelki?
W porządku.
Pełen luz. Bywało gorzej, Klucha.
Musisz użyć swoich sztuczek, by ich oszukać.
- Właśnie. - Hej! Przepraszam.
Tak. Cześć.
Kim jesteś?
Ja?
Jestem Klu… Brzuchal!
Tak, jestem Brzuchal. Jestem starym znajomym waszego ojca.
Tak.
Właściwie to wspólnie polowaliśmy.
Dawno temu.
Brzuchal?
Tata nic nie mówił.
Sabo nigdy nie był sentymentalny.
To nic takiego.
Nie odpowiedziałeś na pytanie.
Co robisz w naszym garażu?
Nasz garaż! Co tu robisz?
Garaż!
Tak.
Jest na to prosta odpowiedź.
Ponieważ…
Co, do…
Wracaj tu!
UCIECZKA. WCIŚNIJ, BY POJMAĆ
Narka, frajerzy!
Jak…
to zrobiłeś?
Nacisnąłem ten guzik i go wciągnęło.
Wypuść go.
O rany.
Okropne uczucie.
Co z wami? Jak mogliście zrobić to blobowi?
My? Co? Nie. Ty.
Ty, Żelatyno, kim naprawdę jesteś?
Powiedz nam, bo cię wciągniemy do tego… czegoś.
Dobra. Chyba mnie macie.
Nie mam innego wyboru, jak…
- Serio? - Na razie, fra…
Pokaż mi to.
Bawimy się w to dalej?
W porządku, dobra?
Odwaliło wam, wiecie?
Jestem Klucha, drobny oszust.
Sabo złapał mnie tuż za układem Seetha.
Ale nie róbcie tego ponownie.
To jeden z celów taty. To nam nie pomoże.
Masz rację.
- Nie zabierze nas w kosmos. - Czekaj!
Kosmos? Chcecie lecieć w kosmos? Mogę w tym pomóc.
Jestem inżynierem klasy Alfa z inteligencją na poziomie Z-13.
Mogę pomóc.
Zmyśliłeś to.
Nieźle, kolego. Wracaj do środka.
Nie! Proszę. Zawrzyjmy układ. Zabiorę was tam w zamian za wolność.
Co macie do stracenia?
Uzmysłowiłem sobie, że nigdy nie rozmawiamy.
Mówimy, ale nie gadamy.
Nie „Obniż temperaturę w salonie”,
ale „Jak się masz?” Wiesz?
Tess… Jak się masz?
Ja? Świetnie. Mój mąż został porwany.
Zaraz wejdę do siedliska zabójców.
Mam zebranie komitetu rodzicielskiego. Luzik.
RZECZY SEANA
Co to jest?
Masz mądre dzieci.
Zbyt mądre. Zrobisz coś dla mnie?
Sprawdź dane Terry’ego.
Sprawdź, czy ma coś na niejakiego Krylla.
Oczywiście.
Lubi mieć porządek.
Tak. Ja go tego nauczyłam.
Śmieci.
Ciekawe, ale nie.
- Co on robi? - Skąd mam wiedzieć?
Buduje statek kosmiczny?
Cały statek? W garażu taty?
Gotowe.
To wyszukiwarka statków kosmicznych.
Odpalamy dziecinę i…
Wykrywa statek w pobliżu.
- Naprawdę? - Nie, Sean.
Połączył ze sobą kupę śmieci.
Niemożliwe, żeby to działało.
Hej! Co? Sean!
Sean.
Zdaje się, że to jest…
Przysięgam, jeśli to kolejna sztuczka, to…
Co, do…
Odsuń się.
Tak jak podejrzewałem. Okręt Ambasadora KBH, seria S.
Miał rację.
Oczywiście. Zawsze mam rację.
KBH
To tu stało przez cały czas?
Tandeta.
Statek należy do jakiegoś kierownika Konglomeratu.
Nie jesteście poszukiwani przez KBH, prawda?
Wysadziliśmy szefa taty.
Nie! To…
Dziwne, że to tu jest.
Cóż!
- Co? - Co? Jak to co?
Znalazłem wam statek. Zrobiłem swoje. Puśćcie mnie.
- Sami nie damy rady. - Jesteśmy dziećmi.
„Dziećmi”?
Możecie trzymać i szantażować bloba,
ale gdy trzeba lecieć, „Jesteśmy dziećmi”.
Hej. To jeszcze nie koniec.
Musimy lecieć do Bucky Quanto's,
znaleźć mamę i uratować tatę. Wtedy cię wypuścimy.
- Żartujesz. - Sean.
W porządku!
Jesteście gorsi od zbirów!
Małe, głupie, zgniłe gnojki.
Już wiem, dlaczego my nie mamy dzieci!
Czekaj. Myślisz, że mama będzie zła?
Pewnie tak.
Tylko głośno myślę.
Komputer, sterowanie ręczne. Kurs na Bucky Quanto's.
Pora odwiedzić naszego starego kumpla.
Ustawiam kurs na Bucky Quanto's.
Dobra. Wychodzę.
Zapomniałaś czegoś?
Tak.
SPRÓBUJ! ZERO KALORII!
ŻYJ, ŚMIEJ SIĘ, KOCHAJ!
To coś nowego.
Mięso, ty głupi ptaszorze!
Chcę zamówić mięso!
Wybacz, bracie. W tym nie pomogę.
Ale jeśli chcesz, mogę załatwić ci nuggetsy.
Przysięgam na Wielkiego Kronatroxa,
że wrzucę cię do czarnej dziury!
Ojej, stary. To brzmi jak groźba.
Groźby nie będą tolerowane. Bójki są zakazane.
Może się przesłyszałem?
Ty… nie jesteś tego wart!
Cześć.
Cóż.
- Trochę się tu zmieniło. - Prawda?
Kiedyś był to wspaniały pałac pełen mięsa, tłuszczu i cholesterolu.
Kiedyś, gdy jadło się tu więcej niż trzy razy w miesiącu,
musieli ci płukać żołądek, żeby tłuszcz nie zatkał twojej wątroby.
A teraz spójrz.
Rozumiem cię.
Może moglibyśmy sobie pomóc.
Szukam kogoś. Nazywam się Kryll.
Mam na statku pięć saszetek z sokiem.
A co to takiego?
200 ml czystego płynnego cukru.
Cukru?
Zamknij się.
Ja…
nie znam Krylla.
Czekaj! Ale mogę nim być. Zmienię imię!
Błagam!
Już pamiętam, dlaczego nienawidzę kosmosu.
Pytasz o Krylla?
Tak, jego szukam. Znasz go?
KU PAMIĘCI – „KRYLL”
Nie.
Tak.
Wszyscy byliśmy załamani. Nie dlatego, że był dobrym gościem.
Nigdy nie spłacił dużego rachunku.
Ma brata, z którym mogłabym pogadać?
Albo kuzyna, dziadka?
Masz tupet.
Glorlox?
Glorlox! O Boże! Zaraz. Co ty tu robisz?
Ja zadaję pytania!
Skąd masz ten hełm? Ukradłaś? Ty mały gnojku!
Chwila. Glorlox. Musisz wyluzować.
- To ja, Tess. - Wyluzować?
Dobrze usłyszałem? Mam wyluzować?
Wchodzisz tu w hełmie mojego partnera, a ja mam wyluzować?
- Dawaj go! - Nie!
- Daj mi to. - Przestań!
- Dawaj, złodzieju! - To…
- Tess? - A niby kto?
To miejsce jest do bani.
Widzisz, kto to?
Cholera. To…
Tak, wiem.
Co ci odbiło?
Przepraszam bardzo!
Skąd miałem wiedzieć, że osoba w tym hełmie
to niszcząca przyjaźń i partnerstwo żona byłego partnera?
„Niszcząca przyjaźń”?
Daj spokój. Zaprosiliśmy cię na ślub.
Nie o to cho…
Wiesz co? Nie.
Nie.
Widzisz? Znowu zaczynam. Nie kontroluję złości.
Dr Aquatica mówi, że wściekłość to zranienie wyrażające się przez egoizm.
A gdy poddajemy się wściekłości,
krzywdzimy tylko siebie.
Tess…
miło cię widzieć.
Mam nadzieję, że masz się dobrze i że ty i Sabo… jesteście szczęśliwi.
Nie mamy dużo czasu.
- Ktoś porwał Terry’ego. - Porwał?
Wyglądał jak łowca nagród.
Może pracował dla KBH, ale nie wiem.
Niewiele wiem. Dlatego tu jestem.
Kryll mógł coś wiedzieć, ale…
Łowca nagród!
Wariactwo.
KBH miałoby sens.
Sabo nie odszedł od nich w dobrych stosunkach.
Dlatego się tu przyczaiłem.
- Wyznaczyliby nagrodę? - Robili gorsze rzeczy.
Co tam? Nudzę cię?
Wiesz, że jest wciąż ważny?
KONTRAKT: OTWARTY
Wciąż ważny? Jak?
One nie mają daty ważności?
OSTATNIA ZNANA POZYCJA:
Dlaczego zdjąłeś ten hełm?
Skąd miałem wiedzieć?
Już prawie.
Glorlox! Tu jesteś.
Kierownik Bot, ja tylko…
„Pan Kierownik Bot”.
Przejmij stoły od 7 do 13.
Reginald Prime jest chory.
- Rozumiem. - Potem łazienki.
- Glorlox. - Są bardzo brudne.
- Hej! Glorlox, stary. - Glorlox.
Spójrz na mnie.
Kierowniku Bot, on odchodzi.
- Co? - Co?
Za nim!
Wybacz, dr. Aquatica.
- Nie pomagasz. - Wybacz.
Wykryto bójkę.
Nie wolno się bić!
Mama już tu jest.
Dobre oko.
Dobra. Chodź, Klucha. Jesteś z nami.
Słucham?
Nie będę za tobą chodził jak zwierzątko.
My, bloby, mamy swą dumę.
Tak, ale jeśli cię tu zostawimy, spróbujesz ukraść statek, więc…
Niewiarygodne.
To teraz moje życie. Dno.
Mama pewnie się wścieknie, gdy nas zobaczy,
więc pozwól mi mówić.
Posadzę ją i spokojnie wytłumaczę.
Lisa? Sean?
- Mamo! - Jejku.
Tess, ruszamy!
- Co się dzieje? - Co wy tu robicie?
Natychmiast wracajcie do domu.
Wiesz co? To była dobra rada.
Dobra. Na drugi statek!
Co… Hej! Mój statek!
Mieliście go cały czas?
Wiesz co? Ty prowadź.
Co to za światło? Komputer, sekwencja startowa.
Nazywam się KRS.
KRS, komputer, nieważne. Jazda.
Jest bezpiecznie?
Jeszcze nie.
Doganiają nas.
Nie odpuszczają. Zabierz nas stąd!
A co ja niby robię?
Co to za jedni?
Czemu nas ścigają?
Później. Jak możemy pomóc?
Siądź przy działkach.
- Jasne. - Mam.
Co? Sean, zejdź stamtąd!
Tak. Właśnie tak!
Spokojnie. Już to robiliśmy.
Stary!
Super!
Tak. Super. Udało nam się.
Odbiło wam?
A nie mówiłem?
Wyraźniej nie mogłam powiedzieć: „Nie możecie lecieć w kosmos”.
Nie mówiłam tak? Mówiłam.
I kto… Co to jest?
„Mamo”, dobrze mówię?
Meethal Raythox Bartolomeusz III, wybitny kryminalista.
Łajdak na pół etatu, na pełny łamacz serc, do usług.
Ale możesz mi mówić Klucha.
- Chcemy uratować tatę tak samo, jak ty. - Tak.
Nie możesz lecieć sama. Nie powinniśmy trzymać się razem?
Dobre. Tak, mamo. Sean ma rację.
Rodzina ma trzymać się razem.
Nie.
- Macie szlaban. - Co?
Jak tylko wrócimy na Ziemię.
- Serio? Mamo! Szlaban? - Ale rodzina!
Możecie jęczeć, ile chcecie, bez telewizora
i bez telefonu, aż do studiów.
Kurczę!
Grasz w głupie gry, wygrywasz głupie nagrody.
Nie chcę się wtrącać, ale dokąd lecimy?
- Kryll nic nie powiedział? - On nie wchodzi w grę.
Pracowałeś dla Konglomeratu. Dokąd go zabiorą?
Jeśli…
No proszę.
Stary Sabo w końcu się doigrał.
Idiota pewnie gnije w jakimś więzieniu KBH.
Zasłużył sobie.
Zaraz. Nie! Żartowałem.
Tak jak powiedziała żelatynka,
jeśli wysłali łowcę, będzie w najbliższej PWN.
- Co to jest? - Placówka Wymiany Nagród.
Najbliższa jest w sektorze Miranda.
Ojej! Lecimy do więzienia?
Tak. Zostawimy cię tam.
Co ty na to, Tess?
To nasz jedyny trop. Warto spróbować.
Tam się roi od łowców nagród.
Czy…
na pewno chcesz tam być, skoro…
Jeśli Terry tam jest, to my też musimy.
Napisy: Grzegorz Marczyk