William Faulkner dixo: "O pasado nunca morre.
Nin sequera é pasado."
De feito, aínda está pasando.
Se o obxectivo de Isaac é salvar a irmá,
por que secuestra a Pugsley?
Veña, separádevos.
- Vós, por aí. - Pugsley!
Para que quere un xenio comecerebros o descerebrado de meu irmán?
Nin rastro.
Saben por que o ían secuestrar?
É un misterio, shériff.
Hai alguén que teña algo en contra da súa familia?
Pode ser por vinganza?
Estanos culpando do secuestro do noso fillo?
Seguiremos buscando toda a noite.
Os pais que estaban na gala xa levaron os fillos.
O resto do alumnado fará as maletas e irá para a casa mañá á tarde.
Síntoo. Facemos o que podemos.
CABANA ROTWOOD
Mandei a teu pai e a Lurch cos equipos de busca.
Non o van atopar. Isaac é listo de máis.
Tedes que traballar xuntas e unir os vosos dons para localizalo.
Ela é unha pomba, non ve a malevolencia. E o meu don está ausente sen permiso.
Por iso tedes que recorrer ao outro corvo da familia.
Miña nai?
Esta é unha situación desesperada.
Mamá, agradézoche que volveses así tan de repente.
Por que ía secuestrar ninguén a Pugsley?
Non é por soltar inxurias,
pero sei de cadáveres que valen máis ca el.
O secuestrador non quere un rescate.
É o peón para manternos lonxe ou a trampa para atraernos.
Cantos recordos marabillosos nesta sala.
Aínda oio os alaridos de terror dos compañeiros
na clase de Posesión Avanzada con Rotwood.
Eran uns cagainas.
Cómpre unha conexión física real.
Debemos liberar a mente dos agravios do pasado.
Os meus son coma o viño bo: melloran co tempo.
Os meus tamén.
Pombas e corvos unidos arden,
con ás escuras e mirada penetrante.
Guiádenos á verdade a través da noite e o amencer
e permitídenos a esta encomenda ligar o noso poder.
Non vin para nos collermos das mans. Canto imos tardar?
Mamá! Por unha vez, cala un pouco.
Queremos atopar a Pugsley.
Sinto algo.
- Eu tamén. - Nótalo, Mércores?
Apura, Gomez!
Ninguén saberá que estivemos aquí.
ACADEMIA NUNCA MÁIS
Vinte a ti e a padre enterrar a Isaac na Árbore Caveira cando erades alumnos.
Se queres liberarte do peso da verdade, é o momento.
Xa perdín tempo de máis.
A noite do accidente de Isaac,
teu pai e eu
estabamos no seu laboratorio
na Torre Iago.
Isaac estaba seguro de que a súa máquina curaría para sempre a Francoise,
para non vivir co medo de transformarse en Hyde.
Pero a máquina gastaba moitísima enerxía.
E, para conseguila, Isaac recorreu ao seu mellor amigo.
Padre.
Con que ía contribuír Gomez?
Daquela, Gomez era igual de electrizante que Pugsley.
E Gomez prestárase encantado a axudar ao seu amigo.
Pero Isaac enganouno.
Necesitaba máis ca unha chispa.
Sen Francoise sabelo,
Isaac estaba disposto a sacrificar a vida de teu pai para salvala.
Mesmo cavara a tumba de teu pai
baixo a Árbore Caveira de antemán.
Cando cheguei eu,
o meu querido Gomez estaba case morto.
A miña sabotaxe fixo que a máquina se descontrolase.
Francoise sobreviviu á explosión, pero Isaac non.
E a teu pai...
a experiencia despoxouno para sempre do seu don de marxinado.
- Por que ocultalo? - Augustus Stonehurst ameazounos.
Nós sabiamos do laboratorio secreto.
Se diciamos algo, acusaríanos de asasinato.
Apura, Gomez!
Ninguén saberá que estivemos aquí.
Enterrástelo na tumba que el cavara para papá.
Si.
Isaac quere volver intentalo. Con Pugsley como fonte de enerxía.
A lápida dos Addams que vin na miña premonición
debía ter o nome de Pugsley.
Mellor que ti e Cousa vaiades coa avoa ata que apareza Pugsley.
Por unha vez, túa nai e eu estamos de acordo.
Estes pecados son nosos, Mércores. Afrontarémolos nós.
- Non te volverei pór en perigo. - Demasiado tarde.
Síntoo.
Mereces algo mellor.
Non sabía que nos volviamos falar.
Levoume un tempiño.
Pero quero ser o teu amigo.
Se che parece ben.
Gustaríame moito.
E ese cambio de idea?
Agora entendo que non cortamos por min.
Non é culpa de ninguén que cambiases.
Así que podo cabrearme ou aceptalo e tirar para adiante.
Díxomo Bianca.
Sabe ser moi persuasiva.
Dime que se acabaron os lobos mentireiros e as gorgonas beta.
Téñoche a lista de posibles mozos,
sacados de perfís compatibles das redes sociais.
Cando a lista se reduza, podo facerlles unha visita invisible,
a ver que omitiron na súa bio.
Agradézoche a axuda,
pero creo que vou seguir o exemplo de Mércores Addams
e aparcar os amoríos.
Non é moi divertido
que te aten e te traten coma a unha mascota...
non?
Sándwich de carne misteriosa!
O teu favorito!
Garda a enerxía.
Vala necesitar.
Quen me dera saír polo menos nunha foto.
Nunca entendín o teu desexo de levar unha vida normi.
Pero, sabendo o que che fixo Stonehurst naquel laboratorio...
Ningún de nós tivemos o final que mereciamos.
Iso vai cambiar hoxe á noite.
Prométeme que, pase o que pase,
valo facer.
O que falamos.
Necesito a túa palabra.
Deixei pegadas de Hyde a uns 30 km e o disfrace de Pugsley.
E dei un aviso anónimo, como me mandastes.
Ben.
Iso despistará a policía.
Agora toca atraer a túa ex ao taboleiro de xogo.
Mércores descubrirá a trampa.
Un Addams... nunca sacrificaría un dos seus.
Nin sequera un peón.
E esa debilidade emocional
será o noso xaque mate.
Hai novas de Pugsley?
Segue desaparecido. Pero está vivo.
Isaac está decidido a salvar a irmá.
Sei que precisa a Pugsley. Hai que saber cando e onde.
Merda. Está aquí.
Quen?
Isaac?
Non. Meu pai.
Normalmente manda algún axudante a recollerme.
Non podía vir túa nai?
Está ocupada co seu marido e o seu bebé normis.
Eu fun o erro que os mantivo xuntos máis alá da data de caducidade.
A pólvora, a penicilina e o poldro de tortura.
Todos erros.
Só quero dicir que me encanta o que temos.
- Somos coma as tres mosqueteiras. - Ollo.
Agnes!
Adeus. Ata o curso que vén.
Eu axudaba, pero teño que volver ás gaiolas.
Capri leume a cartilla: encerrarme cedo e manter a calma.
Teño a app de meditación, a miña música favorita
e unha dose extra de prata coloidal.
Que podería saír mal? Non?
Vou á primeira hora para abrirche.
Prometido?
Ti. A espertar os mortos outra vez.
Cando volven voar as avelaíñas?
Por desgraza, estas xa van quedar aí.
Estas avelaíñas teñen un ciclo vital de 36 horas.
Síntoo moito. Pugsley quería ser amigo meu e pasei del.
Se me portase mellor, igual non acababa de amigo dun zombi.
Son eu a garda de meu irmán. Debín engaiolalo para protexelo.
Ía ao alboio dos zoadores a poñer as abellas a hibernar.
Queres vir...?
Mércores, ía á de teus pais. Atoparon o disfrace de Pugsley.
Vou reactivar a busca de Jericho a Burlington.
Soa a trampa para distraelos.
Eu sigo probas, non intuicións.
Por fin recupero o meu despacho!
A estrondosa caída de Dort validou o meu legado.
O consello escolar mirará cara á era de Weems con agarimo.
Claramente, Nunca Máis precisa unha man firme ao temón.
Unha líder cun carácter moral impecable.
Encubriches o asasinato de Rowan e a existencia do Hyde.
Cometéronse erros.
Pero todo iso é auga pasada.
Fun ao alboio.
Apareceu Slurp, pero agora é humano. Mandoume darche isto.
Se lle digo algo a alguén máis,
virá por min.
Mércores, teño medo.
Volve ao teu cuarto. Pecha a porta.
Xa!
MEDIANOITE
Isaac cre que me pode atraer para rematarme.
Cando o teñas a tiro...
crávalle a frecha neses miolos de zombi.
Tyler avisoume do formidable que es. E agora presenciei os estragos que causas.
Entrégamo, arrástrate ao burato e desta vez queda morto.
- Sei o que lle fixeches a meu pai. - Morrín eu!
Grazas a el e á túa querida nai.
Por que non deixas que pague teu irmán polos erros deles e quedamos a pre?
Non tes a máquina.
Reconstruír Willow Hill e a Torre Iago levaría meses.
Para cando acabases, sería tarde para túa irmá.
Aplaudo o esforzo.
Ti dásme conversa mentres a túa fiel man dereita dispara.
Collinte.
Só que nunca foi túa.
É miña.
Resulta que teus pais non me mataron de todo.
COUSA
Que enxeñoso.
Imaxina a sorpresa
ao ver a miña man dereita andando por Willow Hill sen min.
E un DaVinci
non é nada sen a man dereita.
Túa nai cortouma.
E por iso a miña máquina perdeu o control e estoupou.
Dalgún xeito, a subida de tensión debeulle dar vida á miña man.
No teu caso, a parte supera o todo.
Agora estou completo.
A familia Addams
acaba esta noite.
Empezando por ti.
Quedamos na Torre Iago.
A túa patética vida por fin vai ter un propósito.
Por fin podemos arranxar a nosa familia.
Ola!
Vamos.
Inspira fondo e expira amodiño.
Visualiza o lobo que levas dentro.
Un espírito poderoso, pero tenro.
Sé consciente de que hoxe toca tranquilidade...
Enid! Necesítote.
- Agnes? Ti non marcharas? - Non podía abandonar a Mércores.
Fuxinlle a meu pai na gasolineira.
Isaac enterrou a Mércores onda a Caveira. Non a dou sacado.
O que? Ai, Deus!
- E Cousa? - Iso é máis longo.
Cóntocho de camiño. Non temos moito tempo.
Mércores, estamos aquí! Aguanta!
Oio un latexo, pero moi feble.
Non imos chegar a tempo.
Non.
Así non teño forza dabondo.
Non volverás á túa forma.
Es unha alfa.
Non a podo deixar morrer.
Mércores, esperta.
Esperta!
Por favor.
Moi ben o pasei.
Enid?
Era o único xeito de salvarte.
Vai atrás dela. Xa!
Mércores!
Grazas aos espíritos.
A un en concreto.
Se non apurades, non vos quedará nada que salvar.
Onde vai Pugsley?
Aínda está todo aquí.
Ben.
Como imos recompoñer nós esta desfeita?
"Nós" non.
Eu.
Vale que non me contásedes a verdade sobre Cousa,
pero a el por que non?
Ás veces, a verdade está mellor enterrada.
Cousa non lembraba a Isaac.
Con todo o que lle fixera Isaac a teu pai, por que lle iamos dar esa carga a Cousa?
Gústame pensar que o que había de bo en Isaac acabou en Cousa.
Só que volve estar unido a Isaac e vaiche matar o fillo.
Científico tolo, banda sonora tópica... Perfecto.
Querido,
vai chamar a shériff.
Déixanolo a nós.
Querida, salva o noso neno.
Isaac, estás ben?
Estou ben.
Amarra a fonte de enerxía.
Levo esperando este momento 30 anos.
Prepárate.
Ímosche queimar a batería.
Chegou a hora, Isaac.
Faino xa.
Xa!
Prometíchesmo.
Espera! Que fas?
Mamá, viñemos salvarte a ti.
Para min xa é tarde, meu ben.
Este é o teu momento.
Podémoste salvar desta vida.
Poderás empezar de cero.
Non tedes dereito a quitarme o meu poder!
Quérote.
Non o fagades. Por favor.
Quérote, meu neno.
Vai pola escaleira principal. Eu vou pola escada.
Mamá, por favor!
Mamá!
Temos compañía.
Por favor, non o fagades!
Mátame.
Por que?
Fallei.
Tyler, non!
Tyler, para!
Isaac!
Isaac.
Tranquilo.
Mércores.
Son mami.
Non o pasaba tan ben cun momento nai-fillo desde Psicose.
Tyler? Cariño?
Meu neno...
Aguanta, Pugsley. Aguanta!
Isaac!
Tes algo que me pertence.
Vamos!
Vamos.
Vamos!
Mamá. Papá.
Tish!
Axudádeme. Axudádeme con isto.
Seica ao final a túa premonición non se cumpriu.
Pola túa culpa
perdín a única persoa que amei de verdade.
Isaac!
Acabou.
Solta a miña filla.
Síntocho, meu amigo.
Agora vós os dous ides saber o que é a dor de verdade.
Un paso máis e pártolle o pescozo!
Cousa, sabemos que segues aí.
Volve con nós, Cousa. Querémoste.
Somos a túa familia!
Nunca formou parte da vosa familia.
Forma parte de min!
Fallaches!
Veña, Cousa.
Que está pasando?
Non hai que ser un xenio para entendelo.
Tempo.
Benvido, Cousa.
Entón procedes dun xenio malvado.
Así somos tan compatibles.
Que se sente ao saber a verdade?
Non podes controlar o pasado, pero o futuro está na túa man.
Que decides?
Que descubriches?
Dunha cámara do bosque, hoxe á mañá.
É Enid.
Ía cara ao norte,
a só 8 km da fronteira co Canadá.
E Capri?
Deuche algunha pista de cara a onde pode ir?
Está desaparecida.
Andará buscando outro traballo,
agora que nunca máis haberá Nunca Máis.
FRANCOISE GALPIN AMADA ESPOSA E NAI
DONOVAN GALPIN 35 ANOS DE SERVIZO, CONDADO DE JERICHO
Ola, Tyler.
Sexas quen sexas,
vaite.
Os dous sabemos que non vas sobrevivir por aí ti só.
Polo menos non moito.
Pero eu pódote salvar.
Non quero saber de nais nin de amas.
Non me interesa ser ningunha das dúas.
Ofrézoche...
un sistema de apoio para xente coma ti.
Outros Hyde coma ti, agochados onde o mundo non os atope.
Terías unha manda,
para creardes un vínculo que transcendería a necesidade dun amo individual.
E ti que sacas diso?
Es unha licántropa. Chéiroo desde aquí.
Meu pai era un Hyde.
Non me irá estoupar na cara, non?
Un petisco para a viaxe.
Non os comas todos dunha vez.
Grazas.
Sabes? Estaba pensando que, nas vacacións, se non andas ocupado,
podíasme vir visitar.
De verdade? Á túa casa?
É o que fan os amigos, non?
Mércores.
Espera.
Queríache dar unha cousa.
- O diario da tía Ophelia. - Si.
Como todo parece recordarme,
gardar segredos pode ter consecuencias letais.
Todas as familias teñen capítulos escuros.
Tamén a nosa.
Grazas, madre.
Que gratificante é vervos xuntas.
Restituír o voso vínculo familiar
era o primeiro gran paso para recuperares o don das visións.
Agora que está feito, vou coller un merecido descanso.
Quen ía pensar que a persoa que mantería o meu espírito vivo ías ser ti?
Ata máis ver, Mércores.
Que solazo vai aí fóra!
Que alivio durmir hoxe baixo as goteiras do noso teito.
- Vamos polas túas cousas. - Non vou para a casa.
Recibín a mensaxe. Eu sempre disposto para a estrada.
A onde? Á Praia da Matanza? Ao Val da Morte?
Cara ao norte, a rescatar a Enid.
É unha alfa.
Disque teñen uns cairos que te esnaquizan e unhas poutas que te cortan en liscos.
Que divertido!
Dálle.
ACADEMIA NUNCA MÁIS
Outro curso en Nunca Máis remata en matanza e caos.
As preguntas sen resposta planan coma voitres.
Por que lle cortei as correas a Tyler e non a xugular?
Esa impulsiva compaixón será a miña perdición?
Os sorrisos de meus pais non dan borrado as mentiras.
Miña nai deume o diario de Ophelia como mostra de confianza?
Ou de calada desesperación?
Primeiro debo atopar a Enid.
Deille a miña palabra.
Pero quen vai volver ao meu carón?
A miña amiga?
Ou a besta que a consumiu?
BÁGOAS NEGRAS
Tía Ophelia.
Os segredos son a base da familia Addams.
Segredos tóxicos que supuran baixo a superficie.
Ophelia.
MÉRCORES DEBE MORRER
Aventúrome ao descoñecido
decidida a exhumar todas as mentiras e os enganos
ou morrer no intento.
Para min, as vacacións perfectas.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández