(ซีรีส์จาก NETFLIX)
เผื่อใครสงสัย
ฉันไม่ได้ทำพิธีเข้าทรงเรียกผีบ่อยขนาดนั้น
คนเป็นๆ ฉันยังแทบทนไม่ได้
จะอยากคุยกับคนตายไปทำไม
แต่แม่บอกว่า
กู๊ดดี้เป็นคนเดียวที่จะฝึกฉันให้ควบคุมพลังจิตได้
ยิ่งชำนาญได้ไวเท่าไหร่ ฉันจะยิ่งไขคดีนี้ได้เร็วเท่านั้น
(กู๊ดดี้)
โทษที
ไม่ได้ตั้งใจจะขัดจังหวะการ…
ควรถามมั้ยเนี่ย
ฉันกำลังล้วงเข้าคมเขี้ยวดำมรณะเพื่อติดต่อญาติ
ก็เหมาะกับเธอดีนะ มีญาติชื่อกู๊ดดี้ด้วยเหรอ
นางเคยเป็นพวกนอกกรอบของแท้ดั้งเดิม
พยายามเรียกมาสักพักแล้ว แต่เหมือนนางจะเมินคำอ้อนวอนของฉัน
เอ๊ะ ได้คิดลองใช้เทียนหอมของฉันยัง
กลิ่นสเต๊กทาร์ทาร์หอมลืมตายเลยนะ
นี่คือกู๊ดดี้ตอบเธอแล้วป่ะ
นางไม่น่าจะคุยผ่านตัวอักษรที่ตัดจากนิตยสาร
(หากต้องการคำตอบ มาเจอในสุสานแคร็กสโตน เที่ยงคืน)
เธอยืนยันจะมาด้วยเองนะ
ฉันมาเองคนเดียวก็ได้
(โจเซฟ แคร็กสโตน)
ท่าทางสายข่าวสมัครเล่นของเราจะอยู่ในนั้นแล้ว
ตัวอะไรตายในนั้นอ่ะ
กลิ่นเหมือนวัยเด็ก
มาเร็ว
คิดอีกที ฉันรออยู่ข้างหน้าดีกว่า
แบบว่า ช่วยดูต้นทางให้
อีนิด
ไม่ว่าจะเป็นใคร เผยตัวออกมาซะ
ขืนลองดี เดี๋ยวได้แขนขาขาดไม่รู้ตัว
เซอร์ไพรส์!
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ เวนส์เดย์ที่รัก
(สุขสันต์วันเกิดอายุ 16 เวนส์เดย์)
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
น่าจะเดาได้ว่าเป็นฝีมือนาย
ไม่เข้าใจ "ห้ามจัดวันเกิดไม่งั้นมีตาย" ตรงไหน
ฉันว่าเค้กที่ฉันออกแบบก็แปลกใหม่ดีนะ
ลูกโป่งสีชมพูนี่ฉันแต่งเพิ่มเอง
อธิษฐานเลยสิจ๊ะ
เดี๋ยว นั่นภาษาละติน
ไฟจะถล่มจากฟ้า… เมื่อข้าฟื้นคืน
โอเคนะ นั่นไม่เรียกว่าคำอธิษฐาน
ท่อนแรกของประโยคนี้ ลุกไหม้อยู่บนสนามหญ้าเนเวอร์มอร์
ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ
เดี๋ยว คือเราจะไม่กินเค้กกันใช่มั้ย
แคร็กสโตนกำลังจะมา
- กู๊ดดี้ - เจ้าคือเรเวนแห่งสายเลือดข้า
เวนส์เดย์
รู้มาว่าเธอช่วยสอนวิธีควบคุมพลังจิตให้ฉันได้
เราไม่อาจบังคับสายน้ำเชี่ยวกราก
เจ้าต้องหัดแหวกว่ายโดยไม่จมน้ำตาย
เวลาไม่ได้อยู่ข้างเรา
หากจะหยุดแคร็กสโตน จงออกตามหาที่แห่งนี้
ต้องพูดเป็นปริศนาตลอดเลยเหรอ
แล้วชอบหาคำตอบง่ายๆ รึ
วิถีแห่งเรเวนเป็นหนทางที่วังเวง
ต้องลงเอยอย่างเดียวดาย ไม่อาจไว้ใจใครได้
เพราะมองเห็นแต่ความโหดร้ายดำมืดในใจคน
พูดมากะขู่ให้กลัวหรือไง
ควรจะกลัว
(บทที่หก) ("ยื่นหมูแต่ไม่ได้แมว")
อย่ามาจับ ไหล่ข้างนั้นมันเย็นชา
อย่าโทษธิงเลย
งานวันเกิดนั่นฉันเป็นคนคิด
ใครๆ ก็ควรถูกอวยยศในวันเกิดนะ
ฉันอยากถูกใส่ไฟมากกว่า
ว่าแต่เกิดอะไรขึ้น เมื่อคืนเหมือนเธอลมชัก
ฉันไม่ได้โชคดีแบบนั้นหรอก
อย่างน้อยก็ชมกันหน่อยสิ ฉันหลอกเธอจนเชื่อสนิทเลย
กลอุบายของเธอก็น่าประทับใจ
"ขอให้วันเกิดปีที่ 16 เน่าหนอนขมคออย่างที่ลูกปรารถนา
คุณแม่กับคุณพ่อที่รักลูกเสมอ"
พ่อแม่เธอขอให้ธิงซ่อนไว้ ก่อนกลับไปจากงานสุดสัปดาห์ผู้ปกครอง
อี๋ ของอะไรชวนแหวะ
ถ้าเป็นกระรอกเป็นๆ คงดีกว่านี้
ไหนๆ ยังรับของขวัญกันอยู่
ว่าไง ชอบรึเปล่า
มันคืออะไรกันแน่
ผ้าพันคอสนู้ดไง ยัยบ๊อง
ฉันถักเป็นสีประจำตัวเธอให้เลยนะ
แล้วเริ่ดสุดตรงไหนรู้มะ
ฉันก็มี!
เราจะได้พันคอไปเรียนด้วยกัน
โห อีนิด มันเด่นเกินจะพันไปนั่งเรียน
ฉันว่ารอโอกาสพิเศษกว่านั้นดีกว่า
เช่นไปงานศพ
คือว่าลูคัสรู้สึกแย่มากกับเรื่องในงานเต้นรำ
ขออภัยถ้าฉันไม่ค่อยเชื่อ ยิ่งดูจากที่เขาทำลายทรัพย์สินครั้งล่าสุด
เขาไม่ได้เกี่ยวอะไรกับที่สนามหญ้าคุณ ถูกเผาเป็นคำพวกนั้น
เขาถูกกักบริเวณมาตลอดสัปดาห์ที่แล้ว
ก็ได้
เขาต้องมาทำงานบริการสังคมที่นี่ แล้วเราจะลืมเรื่องที่เกิดขึ้น
ได้ คือ…
ผมติดหนี้คุณแล้ว ลาริสซ่า
ฉันไม่ต้องการความซึ้งหรอก
แค่ไปหาตัวอันธพาลพวกนั้นมาให้หน่อย น่าจะเริ่มจากแก๊งเพื่อนของลูคัส
เราจะทำทันทีที่เจอไอ้ตัวโจมตีอ็อททิงเจอร์
แต่ว่าเบาะแสทุกอย่าง ชี้ไปที่นักเรียนของคุณคนหนึ่ง
ระวังปาก โนเบิล
ใจปรานีของฉันก็มีขีดจำกัด
(ไฟจะถล่มจากฟ้า)
เมื่อคืนเธอมีนิมิตอีกแล้วตอนอยู่ในสุสานใช่มั้ย
เพิ่งรู้ว่าเรากลับมาคุยกัน
ฉันโผล่ไปเซอร์ไพรส์งานวันเกิดเธอ แค่นั้นน่าจะบอกใบ้พอแล้วนะ
รอบนี้เห็นอะไร
ใครบอกว่าฉันพร้อมจะคุยกับนาย
- เธอยังคิดว่าฉันคือสัตว์ประหลาด - ยังไม่ได้ตัดตัวเลือก
งั้นถ้าเปลี่ยนใจต้องการความช่วยเหลือเมื่อไหร่
รู้นี่ว่าจะหาฉันได้ที่ไหน
ไปเอามาจากไหน
ไอ้สายรัดข้อมือเหลืองนั่น ได้มาจากไหน
ฉันลูคัส ยินดีที่ได้รู้จัก
บิยังก้า
ฉันรู้
อาทิตย์ที่แล้วตอนอยู่ร้านเวเธอร์เวน พ่อบอกว่าฉันต้องกลับตัวกลับใจ
พอพ่อกลับไป ผู้หญิงที่นั่งโต๊ะข้างๆ แนะนำให้ใช้แอพพัฒนาตัวเอง
มอร์นิ่งซอง
บอกว่าจะช่วยให้ฉันปรับมุมมองในชีวิตได้
ปกติเจออะไรแบบนั้น ฉันตีว่ามั่วหมดแหละ แต่ไม่รู้ทำไม…
นายเชื่อเขา
ใช่ ปรากฏว่าเขาก็พูดถูก ฉันเลยสมัคร
ทางนั้นก็ส่งสายรัดข้อมือมาให้
รับประกันได้ว่ามอร์นิ่งซอง ไม่สนสี่สนแปดกับสวัสดิภาพของนาย
เขาแค่สนเงินของนาย
สงเคราะห์ตัวเองหน่อย ลบแอพทิ้งซะ
ยิ่งไปฟังจะยิ่งดิ้นหนีกรงเล็บมันไม่พ้น
เธอรู้ได้ยังไง
รู้แล้วกัน
ฉันถึงได้มาเตือนอีตาคนตกกะปิโง่ๆ
คนที่เล่นอะไรเฮงซวยจนเดรสสวยสับของฉันพัง
ไม่ให้ถูกมอร์นิ่งซองดึงไปจนกู่ไม่กลับ
เพราะนายเป็นคนแบบที่เขามองหาอยู่เลย
นั่นคงไม่ใช่คำชมสินะ
ว่าแต่เธอจะสนทำไม
ฉันก็แค่ไม่อยากโตไปเป็นคนอย่างแม่
แม่เหมือนผีหลอกวิญญาณหลอน แห่งความดอกในอนาคต
นี่
เสร็จนี่แล้วฉันจะไปเวเธอร์เวน เผื่อเธออยากแวะไปบ้าง
เราอาจได้คุยแลกเปลี่ยนเรื่องการพัฒนาตัวเอง
ฉันก็ไม่ได้เกลียดวันเกิดมาตั้งแต่แรก
วันเกิดแต่ละครั้งย้ำเตือนว่า เข้าใกล้อ้อมกอดเย็นชาของความตายขึ้นอีกปี
มีอะไรให้ไม่ชอบล่ะ
อีกอย่าง พ่อแม่ทำให้วันเกิดทุกปี มีเรื่องที่น่าจดจำเสมอ
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
เซอร์ไพรส์สมบูรณ์แบบ
เค้กไร้ที่ติ
ลูกอม!
เกมในงานที่ลงตัว
ลูกอม!
แต่ตอนนี้ งานเลี้ยง ของขวัญ เกม มัน…
รู้สึกกลายเป็นเรื่องไร้สาระ
กู๊ดดี้เตือนแล้วว่าฉันมีชะตาที่ต้องโดดเดี่ยว
บอกไว้ว่าฉันจะต้องเสียใจ
หมอคินบ็อทท์
ฉันไม่ได้เจอเธอตั้งแต่บำบัดกับครอบครัวซึ่งนั่นก็…
ไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะลืมได้ลง
เธอกับพ่อแม่เป็นยังไงกันบ้าง
หนูกับคุณแม่มีช่วงเวลาดีๆ ด้วยกัน
- ทำกิจกรรมมือเปื้อน - ทำสวนเหรอ
ขุดหลุมศพ
แล้วหนูก็ช่วยไม่ให้พ่อต้องเข้าคุก
คุณมาที่นี่ทำไม
ฉันให้การบำบัดแม่ๆ ของยูจีนอยู่น่ะ
ความบอบช้ำแบบนี้จะทิ้งบาดแผลทางอารมณ์ ไว้กับทั้งครอบครัว
พวกแม่ๆ ต้องกลับไปดูบ้านสองสามวัน ฉันเลยรับปากว่าจะมาเยี่ยมเขา
หนูปล่อยให้คุณเยี่ยมแล้วกัน
กู๊ดดี้เป็นใครจ๊ะ
เป็นญาติห่างๆ
ห่างมากๆ
ฟังแล้วเหมือนเขาไม่ได้มองเธอในแบบที่เธอเป็น
เขาเห็นอะไรมากกว่าที่คุณคิด
ขอยืนยันว่าหนูยังเย็นชาไร้หัวใจ เหมือนวันแรกที่เราพบกัน
ฉันว่าคนเย็นชาไร้หัวใจ คงไม่มานั่งข้างเตียงของเพื่อน
และรู้สึกผิดที่เพื่อนตกอยู่ในสภาพนี้
หนูไม่ได้ขอบำบัดฟรี
ถือเป็นของขวัญวันเกิดจากฉันแล้วกัน
เชิญ
เอกสารจากลอนดอนเพิ่งมาถึงค่ะ
สำเนาใบมรณบัตรเก่าที่คุณขอไป
ขอบคุณมาก แอกเนส
อ้อ ใช่ ไอเนซ บลูมโทรมาอีกมั้ย
เรื่องไฟที่บ้านเกทส์ติดเองน่ะเหรอ
โทรมาเมื่อสองสามวันก่อน ฉันบอกให้โทรไปแจ้งที่ว่าการอำเภอ
(รับรองสำเนาถูกต้อง มรณบัตร ลอเรล เกทส์)
(เส้นทางแสวงบุญ ชีวิตและผลงานของโจเซฟ แคร็กสโตน)
(สุขสันต์วันเกิด เวเธอร์เวน)
ฉันรู้ว่าปกติเธอกินสี่ช็อต แต่ฉันฝึกทำฟองนี่มาทั้งอาทิตย์
วันเกิด ใช่
สุขสันต์ ไม่มีวัน
ยังเหลือใครที่ธิงไม่ได้บอกอีกมั้ย
เอ่อ เธอคิดว่าใครเป็นคนไปส่งเค้กล่ะ
ฉันเลือกดาร์กช็อกโกแลตกานาช แบบ 98% เพราะรู้ว่าเธอ…
ชอบสีแนวนั้น
นั่นของขวัญจากอีนิดเหรอ
เหมาะเอาไว้ใช้ตอนเดินหนี อพยพจากประเทศที่เกิดสงคราม
ไม่ชอบวันที่ทุกอย่างหมุนรอบตัวเธอเหรอ
โลกหมุนรอบฉันทุกวันอยู่แล้ว
วันนี้แค่เป็นวันที่มีเค้กและเพลงห่วยๆ
งั้นถ้าฉันชวนเธอไปกินมื้อค่ำ แบบไม่ใช่วันเกิดและไม่มีเพลง…
เธอจะสนใจรึเปล่า
พอดีนี่มีเส้นตาย
เน้นตรงคำว่า "ตาย"
รายงานปลายภาคเหรอ
หัวข้อการฟอกขาวกลบความผิดในอดีต ซึ่งสุดท้ายกลับมาฆ่าเราตายหมด
เคยเห็นมาก่อนรึเปล่า
มันคืออะไรกันแน่
ช่างเถอะ
โอเค ฉันทำอะไรผิดรึเปล่า
รู้สึกว่าตั้งแต่งานเรเวน เหมือนเธอจะเทฉัน
ฉันคิดผิดรึเปล่า
นั่นสินะคือคำตอบ
กาแฟดำแก้วเล็กน้ำตาลสอง
คำขู่ที่ถูกเผาบนสนามหญ้าโรงเรียน
เป็นคำสลักบนผนังสุสานของแคร็กสโตน
อย่าบอกนะว่าเธอไปขุดศพขึ้นมาได้เพิ่ม
มีความเกี่ยวข้องกัน หนูมั่นใจ
งั้นฉันจะออกหมายจับ นักแสวงบุญที่ตายไปนานแล้ว
นึกว่าในเมื่อตอนนี้ คุณไม่มีความแค้นเก่าๆ ให้หมกมุ่นแล้ว
คุณจะมีเวลาไขคดีฆาตกรรมได้จริงๆ
พ่อเธอกับฉันวางอาวุธกันแล้ว เธอก็น่าจะทำบ้าง
หนูไม่วางอาวุธ
หนูจะลับคม
ฉันต้องให้นายช่วย
- อย่ามายิ้มเยาะ - ช่วยอะไร อยากให้สอนวาดรูปเหรอ
วาดเส้นไม่ค่อยมั่นใจนะ
ฉันเห็นภาพนั้นในนิมิต นายรู้หรือเปล่าว่ามันคืออะไร
นายวาดรูปนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
สองสามวันก่อน
ฉันเริ่มฝันเหมือนช่วงก่อนอีกแล้ว
เจ้าสัตว์ประหลาดอยู่ในฝันมั้ย
ไม่เห็นตัว แต่สัมผัสได้
อยู่ในเงามืด เหมือนซุ่มอยู่ในหัวฉัน
รู้มั้ยว่านั่นคือที่ไหน
คฤหาสน์เก่าครอบครัวเกทส์
ฉันผ่านทุกวันเวลาไปวิ่ง
ถามทำไม
โอเค ฟังก่อน…
หลังงานเต้นรำฉันอยากจะลืมเธอ แต่ลืมไม่ลง
ฉันเลยเริ่มวาดรูป นั่นคือรูปที่ได้น่ะ
ฉันได้ยินเวลาเธอเล่นบนดาดฟ้า
ดูออกว่าเธอหลงหายไปในเสียงดนตรี
รู้สึกเหมือนนั่นเป็นช่วงเวลาเดียว ที่ได้เห็นตัวตนจริงของเธอ
บิยังก้าใช่มั้ย
ช่วยอะไรหน่อยสิ
เวนส์เดย์ลืมไว้ ฝากเอาไปคืนหน่อยได้มั้ย
ของขวัญวันเกิดจากอีนิด
เป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่แน่ๆ
ได้สิ ไม่มีปัญหา
ฉันก็ว่าจะกลับอยู่แล้ว
ไม่นึกว่าเธอจะมาจริงๆ
ฉันก็ไม่คิดเหมือนกัน
ทำตามคำแนะนำเธอแล้ว
เอาจริง ทำไมถึงมา
ฉันไม่นึกว่าจะมีคนนอกกรอบ คนไหนอยากคุยกับฉันอีก
แค่… อยากมีคนคุย
ฉันรู้สึกเหมือนเราลงเรือลำเดียวกัน
อาทิตย์ที่แล้วแม่ฉันมาตอกย้ำว่า ไซเรนไม่อาจถอดเกล็ด
ต่อให้พยายามแค่ไหน
จะมีคนที่มองเหยียดฉันเสมอ
ฉันตั้งใจจะพิสูจน์ว่าแม่คิดผิด
แล้วก็คิดว่านายคงเข้าใจ
คนส่วนใหญ่คิดว่าฉันไม่มีวันเอาดีทางไหนได้
ไหนๆ ก็เปิดใจพูดกันแล้ว ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรให้คนคิดเป็นอื่น
นายไปถล่มงานเต้นรำทำไม
ไม่รู้เหมือนกัน
ฉันคงโกรธที่พ่อต้องขายหน้าในวันรวมใจ
อยากแก้แค้น
แต่หลังจากที่ทำลงไป…
กลับรู้สึกแย่มาก
รู้เลยว่าต้องกลับเนื้อกลับตัว
เริ่มต้นใหม่
ไม่รู้เธอจะพอเข้าใจมั้ย
เข้าใจดีกว่าที่นายคิดอีก
นี่เคยเป็นบ้านของแกร์เร็ต เกทส์
เด็กที่พ่อฉันตกเป็นผู้ต้องหาว่าฆาตกรรมเขา
นายอำเภอเล่าว่าครอบครัวเขาตายไป พร้อมกับมรดกความเกลียดชัง
แต่คนตายฆ่าคนเป็นไม่ได้
ต้องมีสาเหตุที่กู๊ดดี้ทำให้ฉันเห็นบ้านหลังนี้
ฉันต้องไขปริศนาของมัน
หรือไม่ก็ตายเพราะมัน
ช่วยดึงความสนใจหน่อย
นายอำเภอ รับโทรศัพท์หน่อย นี่โนเบิล
ฟังนะ ผมอาจเจอความจริงแล้วว่า ใครอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้
อาจจะเป็นการเดาล่วงหน้า ไว้ค่อยอธิบายให้ฟัง
คุยไปด้วยกินพายที่เวเธอร์เวนไปด้วย เหมือนสมัยก่อน
แล้วเจอกัน
ไม่นะ!
โนเบิล!
โทรเรียกฉุกเฉิน!
เรียกรถพยาบาลหน่อย!
(รถพยาบาล)
เขายังไม่ตาย
แต่สาหัส
สอบปากคำแล้วฉันจะพากลับไปส่งโรงเรียน
หนูให้ปากคำกับผู้ช่วยไปแล้ว
รถคาดิลแลคสีฟ้า ไม่มีป้ายทะเบียน
เออ ฉันรู้แล้ว
อยากได้ปากคำที่ดีกว่านั้น
เธอไปทำอะไรที่ท้ายรถของนายกเทศมนตรี
หนูเห็นเขาออกมาจากคฤหาสน์เกทส์
คฤหาสน์เกทส์
- แล้วเธอไปทำบ้าอะไรที่นั่น - ไปหาบ้านอยู่
บังเอิญได้ยินข้อความที่เขาฝากให้คุณ
เลยสนใจใคร่รู้
สมัยที่นายกเทศมนตรีเป็นนายอำเภอ เขามีทฤษฎีสุดโต่งมากมาย
เกี่ยวกับคดีที่เขาไขไม่ได้ เพราะงั้น…
เราจะมาคุยกันระหว่างกินพาย นั่งที่มุมร้านตรงนั้นเลย
ส่วนใหญ่ทฤษฎีก็ไปไม่ถึงไหน
จะหาว่าหัวโบราณก็ได้
แต่ถ้าใครโดนรถชนขณะที่ กำลังมาให้ข้อมูลสำคัญกับตำรวจ
ปกติจะแปลว่าเขาคิดถูกแล้ว
เบาะแสทั้งหมดชี้ไปยัง ตระกูลเกทส์และบ้านหลังนั้น
ตระกูลเกทส์
พวกนั้นตายไปหมดแล้ว ไม่เหลือสักคน
- แล้วฉันก็ไม่เชื่อเรื่องผี - คุณอาจจะควรเชื่อ
เธอทำยังไงถึงได้ไปอยู่
กลางดงเหตุร้ายทุกครั้งที่เกิดขึ้นแถวนี้
ดวงดีสุดๆ
จากนี้ไป โรงเรียนจะล็อกดาวน์เต็มรูปแบบ
และขอถอนสิทธิ์ออกนอกบริเวณโรงเรียน จนกว่าจะแจ้งให้ทราบ
เวนส์เดย์ ครูเพิ่งได้ข่าว เรื่องนายกเทศมนตรีวอล์คเกอร์
เป็นอะไรรึเปล่า
นึกไม่ออกเลยว่ารู้สึกยังไง ที่เห็นเรื่องแบบนั้นต่อหน้าต่อตา
อยากเห็นสักครั้งในชีวิตอยู่แล้ว
ไปบอกพัศดีได้ว่าหนูยังอยู่ในห้องขัง
ครูใหญ่วีมส์แค่เป็นห่วงสวัสดิภาพของเธอ
เธออาจบาดเจ็บสาหัสหรือหนักกว่านั้นก็ได้
เขียนนิยายไปถึงไหนแล้วจ๊ะ
การสืบสวนของไวเปอร์ถูกขัดขวางจากหลายด้าน
แต่เธอกำลังวางแผนขั้นต่อไป
น่าสนใจจัง
ครูเจอหนังสือเล่มนี้บนชั้นแล้วคิดถึงเธอ
(แมรี่ เชลลีย์ - แฟรงเกนสไตน์)
แมรี่ เชลลีย์แต่งเรื่องนี้ตามคำท้า ตอนอายุแค่ 19 ปี
หนูรู้
เธอเป็นทั้งนักเขียนในดวงใจและคู่แข่งตัวฉกาจ
หนูเหลือเวลาสองปี กับอีก 364 วันที่จะเอาชนะให้ได้
ครูว่าฉลาดมากที่มุ่งสนใจ สัตว์ประหลาดในวรรณกรรม
และปล่อยให้ตัวที่เพ่นพ่านในโลกจริง เป็นหน้าที่ของทางการไป
"ไม่มีใครเลือกสิ่งชั่วร้ายเพราะมันชั่วร้าย
เขาเพียงสำคัญผิดว่านั่นคือความสุข เป็นความดีงามที่ตามหา"
แมรี่ เชลลีย์เขียนวรรคนั้น บรรยายถึงคนอย่างวีมส์
คนที่ทำเรื่องเลวร้าย ในคราบของการทำดีเพื่อส่วนรวม
วีมส์เป็นคนสั่งให้ครูทำเหรอ
มาโน้มน้าวให้หนูหางานอดิเรกใหม่
เปล่า
แต่เขาจะไล่เธอออกแน่ๆ ถ้ายังขัดคำสั่งเขาอยู่แบบนี้
เท่ากับครูแค่เป็นห่วงสวัสดิภาพของหนูงั้นสิ
แน่นอนจ้ะ
- ครูว่าเราสองคนคล้ายกันมาก - ไม่คล้าย
หนูไม่ต้องการความสงสารหรือการช่วยเหลือ หนูมีแม่แล้วหนึ่ง มีนักบำบัดจิตอีกหนึ่ง
แค่นั้นชีวิตก็ทรมานพอแล้ว ขนาดหนูชอบ
ฮัลโหล
- ฉันพิจารณาข้อเสนอของนายใหม่ - ข้อเสนอเหรอ
มื้อค่ำที่ไม่ใช่เลี้ยงวันเกิด
จริงเหรอ เยี่ยม
เธอว่างเมื่อไหร่ล่ะ
มารับฉันหน้าประตูเนเวอร์มอร์ตอนสองทุ่ม
ไม่ต้องเปิดไฟหน้า
เวนส์เดย์
ไท พ่อว่ายังไง
ไม่เอาน่ะลูก อย่าไปยุ่งกับเวนส์เดย์ แอดดัมส์
นั่นเป็นผู้หญิงแบบที่จะทำแกปวดใจ
เชื่อเถอะ เจอแบบนี้มาเยอะ
อะไรเนี่ย พูดถึงแม่เหรอ
ไม่ใช่สินะ เพราะนั่นจะทำให้ พ่อต้องพูดถึงแม่จริงๆ
ตอนนี้ไม่มีอารมณ์คุยเรื่องนี้
ต้องไปโรงพยาบาล ต้องไปดูนายกเทศมนตรี
กลับบ้านก่อนเคอร์ฟิวนะ
พ่อเคยรักแม่บ้างรึเปล่า
รักยิ่งกว่าที่แกจะเข้าใจได้
(หนึ่งทุ่ม 55 นาที)
ฉันมาคิดถึงปฏิกิริยาที่ไม่ค่อยตื่นเต้น
กับงานเลี้ยงเซอร์ไพรส์จากเธอ
ต้องยอมรับนะ
ฉันเสียใจที่ไม่ได้แสดงความขอบคุณต่อเธอ ตามความเหมาะสม
- พูดจริงเหรอ - อย่าได้คืบจะเอาศอก อีนิด
ถ้าเพียงแต่จะมีทางให้เรา ออกจากโรงเรียนไปฉลองวันเกิดกันใหม่
แค่เพื่อนสนิทสองคน
เสียดายนะที่โรงเรียนกำลังล็อกดาวน์
ดูจันทร์เต็มดวงนั่นสิ
อุ๊ย ฉันไปบอกเขาว่าจะแปลงร่างดีมั้ย ขอบัตรผ่านออกไปกรงลูปิน
แล้วบอกว่าเธออาสาไปล็อกกรงให้
ความฉ้อฉลของฉันเริ่มติดหัวเธอไปบ้างแล้ว
ธิง
รู้ใช่มั้ยว่าต้องทำยังไง
อ๊ะ เราควรพันสนู้ดคู่กัน
อ้าว สงสัยฉันลืมของตัวเองไว้ตอนฟันดาบ
ที่จริงเธอเอาไปลืมไว้ที่เวเธอร์เวน
โชคดีนะที่บิยังก้าเอามาคืนให้
เหมือนกรรมตามสนอง
(สถาบันเนเวอร์มอร์)
เอ๊ย!
ไปกันได้แล้ว
สวัสดี ดีใจที่ได้เจอเหมือนกันนะ
เดี๋ยว ตานี่มาขับแกร็บให้เราเหรอ
ขับแกร็บเหรอ
- ฉันนึกว่าเราจะไปเดทกัน - ฉันนึกว่าคืนนี้สาวๆ จะซิ่ง
เปลี่ยนแผนแล้ว
ทำไมต้องใส่ผ้าพันคอคลุมหัวอะไรเหมือนกันด้วย
อย่าถาม
ขับไปก็พอ
นี่ เวนส์เดย์
พวกเธออยู่รึเปล่า
ฉันรู้นะว่าเธอยังโกรธเรื่องรูป
แต่แค่อยากขอคุยด้วยหน่อย
เธออยู่ไหน ธิง
เอาจริงดิ อยากเข้าไปในนั้นเนี่ยนะ
มันชมรมขนหัวลุกชัดๆ
ใช่มะ
- โอเค ไม่ได้ตกลงมาทำเรื่องนี้ - เหมือนกัน
ฉันไม่อยากฉลองวันเกิด ด้วยการไปกินมื้อค่ำหรือมีงานเซอร์ไพรส์
ฉันอยากทำเรื่องนี้
งั้นก็น่าจะบอกแต่แรก
ไม่ต้องหลอกพวกเราก็ได้
ถ้าอยากกลับ กลับได้นะ
ฉันจะไปดูโรงรถก่อน
มานี่ ให้ฉันลอง
ไม่ขยับเลย
ขอลองหน่อย
พลังมนุษย์หมาป่าไง
นี่รถคันที่ชนนายกเทศมนตรี
โอเค เรื่องนี้ชักจะหักมุมจนน่ากลัวละ
เราต้องโทรแจ้งพ่อไทเลอร์เดี๋ยวนี้
ทำไม
เขาจะได้เอาฉันกลับไปส่งเนเวอร์มอร์ ให้ฉันโดนไล่ออกเหรอ
ไม่มีทางเสียละ
สงสัยได้ตายคืนนี้แหละเรา
นี่ไง ตระกูลเกทส์
ก็เป็นพวกจิตวิปริตที่แต่งสวยแต่งหล่อได้เก่งดี
นั่นแกร์เร็ต
แอนเซลคนพ่อเกลียดคนนอกกรอบ
ส่วนเธอก็คงเป็นลอเรล
ทุกคนตายไปนานแล้ว
คำถามก็คือ…
ทำไมกู๊ดดี้ถึงพาฉันมาที่นี่
ดูพอหรือยัง
บ้านไหนไม่มีแท่นบูชาสุดสยอง ในห้องสมุดครอบครัวบ้าง
ของบ้านเราอยู่ในห้องรับแขก
จะได้มีที่นั่งรองรับวันรำลึกคนตายตลอดปี
(เลือดจะถล่มจากฟ้า)
(เมื่อข้าฟื้นตื่น)
นี่ยังอุ่นๆ อยู่เลย
ไทเลอร์ นายไปดูชั้นล่างที่เหลือ
อีนิดกับฉันจะขึ้นไปค้นข้างบน
เราจะไปเหรอ
เอาละ
เธอไปซ้าย ฉันจะไปขวา
เธออยากให้เราแยกกันตรงนี้เนี่ยนะ
จุดนี้เป็นฉากที่เพื่อนสนิทชอบตายในหนังสยองขวัญ
ยิ่งค้นได้เร็วแค่ไหน ยิ่งกลับได้เร็วเท่านั้น
อย่า ไม่เอานะ
ฉันมาทำอะไรที่นี่
รู้เลยว่าแม่จะพูดยังไง
"อีนิด ทำตัวให้คนเหยียบย่ำ
เรียกร้องความรักมากไป
หัดใจแข็งกับคนบ้าง ไม่มีใครชอบยัยก้อนนุ่มฟูไร้ทางสู้"
หุบปากเลยแม่ ไม่ต้องมาสิงหัวหนู
เวนส์เดย์ เธอต้องมาดูตรงนี้
เก็บเตียงเรียบร้อย
ไม่มีฝุ่น ใยแมงมุมไม่เกาะ
"แอลจี" เหรอ
ลอเรล เกทส์
ดูเหมือนมีคนย้ายกลับมาอยู่ห้องเดิม
เป็นไปไม่ได้
ลอเรลตายไปเมื่อ 25 ปีก่อน จมน้ำตายที่ต่างประเทศ
ไปกันเถอะ
นี่เป็นคืนสาวซิ่งที่เฮงซวยสุดเลย!
พวกเรา หนีเร็ว มันมาแล้ว!
ลิฟต์ขนอาหาร ไปเร็ว!
โอ๊ย ตายละ
ไม่นะ อย่าทิ้งสนู้ด!
หยุด
โอ๊ย ไม่นะ
ทำอะไรอยู่
นี่คืออวัยวะที่หายไปจากเหยื่อสัตว์ประหลาด
หนีเร็ว
- เธอโอเคมั้ย - เคยแคร์ด้วยเหรอ
เวนส์เดย์ คิดจะทำอะไรอีก
เราต้องกลับไปช่วยไทเลอร์
ไอ้สัตว์ประหลาดมันอยู่ตรงนั้น!
อีนิด ถือหน่อย
- ไอ้ตัวนั่นยังอยู่ข้างใน - นายบาดเจ็บ เดินไหวมั้ย
นายโผล่มาจากไหน
เอ้านี่
รับไป
เขาไปโดนอะไรมา
ขอบคุณครับหมอ
ไม่ได้อยากคิดถึงแต่ตัวเอง
แต่ตอนนี้ฉันกำลังแพนิคเต็มที่
เราต้องรีบกลับไปก่อนวีมส์จะรู้ว่าเราออกมา
เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
- นี่ฝีมือเธอสินะ - เดี๋ยวพ่อ ขอละ ผมไม่เป็นไร
นายอำเภอ หนูเข้าใจที่คุณโมโห แต่คิดว่าคุณต้องไปดูเอง
เมื่อกี้ยังอยู่เลย
ทั้งอวัยวะที่หายไปกับรถคาดิลแลคสีฟ้า
แท่นบูชาและห้องนอนที่มีกุหลาบสดอยู่ทั่ว
อ้อ แต่ตอนนี้หายไปหมดแล้ว
ต้องมีคนขนของออกหลังจากเรากลับไป
ฟังนะ เมื่อวานหนูบอกว่า เบาะแสทุกอย่างมุ่งมาบ้านหลังนี้ แล้วก็ไม่ผิด
นั่นคือเหตุผลให้เธอเกือบพาลูกฉันไปตาย พร้อมกับเพื่อนของเธอเหรอ
ทีนี้เธอฟังฉันบ้าง
ตั้งแต่นี้ต่อไป ฉันขอห้ามไม่ให้เธอมาเจอไทเลอร์
และห้ามสืบอะไรเกี่ยวกับคดีนี้อีก เข้าใจไหม
เธอละเมิดคำสั่งโดยตรงของฉัน ออกจากโรงเรียนในช่วงล็อกดาวน์
ยังไม่รวมถึงพาเพื่อนๆ และตัวเองไปเจออันตราย
ซึ่งสมควรจะถูกไล่ออก หนูรู้
และคุณมีสิทธิ์ทุกประการที่จะทำตามอำนาจ
แต่หนูเชื่อว่ามันจะเป็นการตัดสินใจที่ผิดถนัด
จังหวะนี้ควรสำนึกบ้างนะ คุณแอดดัมส์ ไม่ใช่ยังจองหองไม่เลิก
หนูจะไม่มีทางขอโทษที่พยายามเปิดโปงความจริง
นี่มันอะไรกัน
เป็นคำเตือนจากโรวัน
เพราะอย่างนี้เขาถึงพยายามฆ่าเธอเหรอ
คุณแม่เขาวาดไว้ก่อนเสียชีวิต
บอกว่าหนูมีชะตาจะต้องทำลายโรงเรียนนี้
แต่หนูว่าหนูมาเพื่อกอบกู้
คุณรู้อยู่ว่าเดิมพันครั้งนี้คืออะไร
ทุกอย่างที่คุณสาบานว่าจะปกป้อง
หนูว่าหนูควรได้รับโอกาสอีกครั้ง
ขอร้อง
ถ้าทำผิดกฎอีกครั้ง…
เดินล้ำเส้นอีกแค่ก้าวเดียว เธอถูกไล่ออกแน่
ไม่มีข้อแม้ ไม่มียกเว้น
- อย่าลงโทษอีนิดกับเซเวียร์ด้วย - ไม่ต้องเจรจาแล้ว
ราตรีสวัสดิ์
เธอจะไปไหน
ไปอยู่ห้องโยโกะ
ธอร์นฮิลบอกว่าฉันไปนอนที่นั่นได้สองสามคืน
ไม่จำเป็น
ฉันคุยกับวีมส์แล้ว เธอกับเซเวียร์จะไม่โดนทำโทษ
พูดงี้คือฉันควรขอบคุณงั้นสิ
ฉันขอโทษแล้วไง มันจบแล้ว
จบงั้นเหรอ
คืนนี้เหมือนเป็นครีมปาดหน้าเค้ก ที่เธอไม่คิดจะตัดกินด้วยซ้ำ
เธอจะหลอกใช้ทุกคนเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ
ต่อให้นั่นแปลว่าต้องเอาชีวิตพวกเขาไปเสี่ยง
คืนนี้พวกเราอาจตาย เพราะความหมกมุ่นของเธอไปแล้ว
แต่ก็ไม่ได้ตาย
แถมตอนนี้ฉันใกล้จะไขคดีนี้ได้อีกก้าว
นั่นคือสิ่งสำคัญ
ฉันพยายาม…
แบบว่าหนัก
หนักมาก
พยายามที่จะเป็นเพื่อนเธอหนักมากจริงๆ
คอยเอาคอขึ้นเขียงแทน
คิดถึงความรู้สึกเธอ บอกคนอื่นว่า "รู้นะว่าเขาทำตัวเหมือนฆาตกรต่อเนื่อง
- แต่จริงๆ แค่ขี้อาย" - ฉันไม่เคยขอให้ทำ
ก็ไม่ต้องขอ เพราะเพื่อนจะทำให้กัน เพื่อนไม่ต้องขอเลย
แค่นี้ยังไม่รู้ก็จบแล้วมะ
อยากอยู่คนเดียวใช่มั้ย เวนส์เดย์ อยู่คนเดียวเลยไป
กู๊ดดี้เตือนแล้วว่า ชะตากำหนดมาให้ฉันต้องอยู่เดียวดาย
เรื่องนี้อาจเลี่ยงไม่ได้
แต่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฉัน…
เดียวดายแต่ไม่รู้สึกดี
และยังมีอีกเรื่องหนึ่ง
ความรู้สึกตงิดๆ ในใจ
เหมือนความตายคืบใกล้เข้ามา
จับตาดูฉันอยู่
แต่ฉันจะไม่ยอมล่าถอยเพราะกลัว และไม่ยอมแพ้เด็ดขาด
บ้านหลังนั้น
ตระกูลนั้น
แคร็กสโตน
สัตว์ประหลาด
และฉันด้วย
ดูเหมือนเราทุกคนยึดโยงกันเป็นใยแมงมุม
และเมื่อนายกเทศมนตรีวอล์คเกอร์ เข้าใกล้ความจริงเกินไป
เขาก็ถูกปิดปาก
แต่ฉันไม่ยอมเงียบหรอก
ใครก็ตามที่จับตาดูฉันอยู่…
รู้ไว้
(ฉันจะหาแกให้เจอ)
ฉันจะหาแกให้เจอ
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม