SERIAL NETFLIX
Ta historia zaraz przybierze mroczny obrót.
Zwykle lubię mroczne zwroty akcji.
Jak wtedy, gdy w moje ósme urodziny zepsuły się hamulce od karuzeli.
Ale nie tym razem.
Szukamy już wiele godzin, szeryfie.
Psy muszą odpocząć.
- Myśli pan, że coś przeoczyliśmy? - Jeszcze tylko Collet Creek i kończymy.
- Jak można nie zauważyć trupa? - Nie ma tam trupa ani żadnych śladów.
Absolutnie nic.
Moi ludzie szukali całą noc.
Widocznie ich psy przewodniki zostały w domu.
Widziałam, jak potwór zabił Rowana.
Dobrze mu się przyjrzałaś?
Nie został na pogaduchy.
Może to któryś z uczniów?
Szeryfie, to pytanie jest obraźliwe.
Co z tego? W kostnicy są jeszcze trzy trupy.
- Turyści rozerwani na kawałki. - Burmistrz wini niedźwiedzia.
Mamy z burmistrzem rozbieżne opinie.
Pan od razu zakłada, że mordercą jest uczeń z Nevermore,
chociaż nie ma dowodów, że to w ogóle zbrodnia.
Proszę wybaczyć. Zapomniałem, że pani dziwolągi to same aniołki.
Rowan pewnie uciekł.
Policja wydała alert, a ja rozmawiałam z jego rodziną,
ale z nimi też się nie kontaktował.
Zmarli znani są z tego, że nie oddzwaniają.
Co robiłaś z nim w lesie, panno Addams?
Usłyszałam hałas i poszłam to sprawdzić.
Wtedy natknęłam się na atak.
I co potem?
Wpadłam na Biancę Barclay i kazałam jej sprowadzić pomoc.
Następnie obudziłam się w akademiku.
Ten potwór to nie był niedźwiedź lub inne dzikie zwierzę?
Zimowałam z niedźwiedziami grizzly.
Umiem odróżnić.
Dziękuję, szeryfie.
To tyle, panno Addams.
Chciałabym pomówić z szeryfem. Na osobności.
Chyba nie mogę na to pozwolić.
Zawsze może złożyć oficjalne zeznanie na komendzie.
- A więc chodźmy. - Dobrze.
Macie pięć minut. Zeznania nie będą protokołowane.
Żadnych sztuczek…
inaczej zadzwonię do burmistrza.
Ktoś chce zatuszować morderstwo Rowana. Dlatego oczyszczono miejsce zbrodni.
Czy to opinia ekspercka córki mordercy?
Ojciec jest lepszym człowiekiem niż pan i morduje jedynie arie pod prysznicem.
- To była długa noc. Mam dość gierek. - To nie są gierki.
Mówię prawdę.
Nie chce pan jej przyjąć, ale musi.
Dlaczegóż to?
Bo oboje wiemy, że potwór istnieje.
A Rowan jest jego ostatnią ofiarą.
- Szeryfie? - Co?
Musi pan to zobaczyć.
Poe pisał: „Nie wierz w nic, co słyszysz, i w połowę z tego, co widzisz”.
Pewnie najsłynniejszy absolwent Nevermore wie o tym stąd.
Nic dziwnego, że stał się naćpanym szaleńcem.
ROZDZIAŁ II „SAMOTNICZKA”
Czemu mówiłaś, że widziałaś morderstwo? Żeby zwrócić na siebie uwagę?
Po co mam pani cokolwiek mówić?
Pani i tak myśli, że kłamię.
Wiem, co widziałam.
W twoim życiu było ostatnio sporo chaosu. Masz prawo czuć się pogubiona.
Nie wpadnę w pani psychologiczną pułapkę.
Nie zastawiam na ciebie pułapek. Chcę ci pomóc przepracować emocje.
Emocje są jak brama.
Prowadzą do uczuć, które wywołują łzy.
Ja nie płaczę.
Czy przyzwyczajasz się do szkoły?
Sartre powiedział: „Piekło to inni”.
Bujałam się w nim.
Rodzice wysłali cię do Nevermore,
byś poznała przyjaciół i stała się częścią społeczności.
Lubię być wyspą.
Dobrze umocnioną, otoczoną rekinami.
Twoja aspołeczność może wynikać z lęku przed odrzuceniem.
Nie przejęłabym się, gdyby mnie pani teraz odrzuciła.
Tak łatwo się mnie nie pozbędziesz.
A więc przetrwałaś sesję bez próby ucieczki.
Uznam to za wygraną.
A więc postanowiłaś zostać w Jericho.
Też chodzisz do dr Kinbott?
Bo mam prawny nakaz.
Ja też. Sąd mi kazał.
Jesteśmy parą nastoletnich zabijaków.
Kiedy wczoraj uciekłaś na Festiwalu Plonów,
nie wiedziałem, o co chodzi. Potem usłyszałem…
To wariactwo.
Każdy, łącznie z twoim tatą, uważa to za wymysł.
Ja…
Pora mojego wewnętrznego buntownika.
A w ogóle to…
ja ci wierzę.
Moje panie! Popracujmy nad tymi zębami.
Groźniej.
Ten kotek nie bierze jeńców.
Jak w tym roku znowu wygra Bianca Barclay, to własnoręcznie wydrapię sobie oczy.
Zapłacę, żeby to zobaczyć.
Cześć, współlokatorko.
- Cieszę się, że zostajesz. - Myślałam, że chcesz odzyskać pokój.
Jednak nie lubię mieszkać sama, a Rączka robi genialny masaż szyi.
Wszyscy zyskują.
Ale skąd ta zmiana decyzji?
Nie chcę być pionkiem w czyjejś niemoralnej grze.
- Chodzi o Rowana? - Widziałam, jak ginie.
Wszyscy widzieliśmy go rano.
I wcale nie był martwy.
Wiem.
Co oznacza, że tracę rozum.
Spodziewałam się, że to przyjemniejsze.
Królowo plotki w Nevermore, co wiesz o Rowanie?
Dziwak i samotnik…
- Bez urazy. - Bez obaw.
Mieszka z Xavierem Thorpe’em. Mając telefon, mogłabyś mu wysłać SMS-a.
Yoko, no dalej! Podnieś te wąsy.
Na Pucharze Poego nie mogą opadać.
- Co to Puchar Poego? - Jedyny powód, dla którego żyję.
Wyścig częściowo kajakiem, częściowo pieszo, i bez zasad.
Każdy akademik wybiera opowiadanie Poego.
Łap pędzel.
Panna Thornhill zamówiła pizzę. Nie wbijesz do towarzystwa?
Lubię wbijać.
Towarzystwo – nie bardzo.
- Poza tym teraz jest mój czas na pisanie. - Nie ma sprawy.
O ile będziesz nas dopingować nad jeziorem w dniu wyścigu.
Możesz też rzucać gniewne spojrzenia. Co ci pasuje.
Nigdy nie znosiłam powiedzenia: „Pisz o tym, co znasz”.
To wymówka dla ludzi o ograniczonej wyobraźni.
Ale gdy twoje życie staje się wynaturzoną tajemnicą…
może czas się nad nim pochylić.
- Chcę mówić z Rowanem. Gdzie on jest? - To niemożliwe. Został wydalony.
Za co?
Nieistotne. Wyjeżdża popołudniowym pociągiem.
A co ty robiłaś z nim w lesie?
Już mówiłam. Usłyszałam hałas i poszłam to sprawdzić.
To może ugłaskało szeryfa, ale mnie nie oszukasz.
Miałaś wizję, prawda?
Zorientowałam się, że je miewasz, bo wiedziałaś,
że farmer z wypadku ma złamany kark.
Twoja matka zaczęła miewać wizje w twoim wieku.
Były niewiarygodne i niebezpieczne.
Pamiętam, że najpierw
podejrzewała, że traci rozum.
Rozmawiałaś z nią o nich?
Najwyraźniej to ty jesteś tą, która coś ukrywa.
Mogę już iść?
Nie, póki nie wybierzesz zajęć pozalekcyjnych.
Nasi uczniowie mają być wszechstronni.
Wolałabym pozostać jednostronna.
Pozwoliłam sobie zrobić listę kół, do których można dołączyć.
Co za troska.
Jeszcze dzisiaj wybierzesz jedno.
Będę cię miała na oku.
Na pewno znajdziesz coś, co cię pociąga.
Jak mnie ktoś pociąga, to traci palce.
Weems chce mnie mieć pod obserwacją.
Miej oko na Rowana.
Nie spuszczaj z niego palców.
Mamy łuski na łuskach…
Weems cię zapowiedziała.
Ale szczerze mówiąc, po twoim występie na Festiwalu Plonów
doradzam kółko teatralne.
Kogo zawiadomiłaś po tym, jak zemdlałam? Szeryfa?
Myślisz, że ufam normalnym glinom? Poszłam z tym do Weems.
Dobra, zróbmy to przesłuchanie.
Jesteś altem, sopranem czy tylko dziwakiem?
Co to było?
Nuta, którą słyszą tylko psy.
CISZA! „KOMU BIJE TON” TRWA PRÓBA
Jesteś. Strzelałaś już kiedyś z łuku?
Tylko do żywych celów.
Dobra.
Pozycja. Przygotuj strzałę, żółtą częścią do zewnątrz. Trzy palce.
Naciągnij i…
wypuść.
Pytania?
Kiedy ostatnio widziałeś Rowana?
Tego, którego zabił potwór?
Na Festiwalu Plonów. Potem już nie.
Ale rano jego rzeczy były spakowane.
Rowan zawsze był dziwny,
ale ostatnio to się nasiliło.
Telekineza może namieszać w głowie…
Zacząłem się bać.
Co jest między tobą a Tylerem?
Mnie nie wolno pytać o rzeczy niezwiązane z łucznictwem?
Nic nie ma. Robił mi przysługę, podwożąc mnie.
Coś ci poradzę. Trzymaj się z dala.
Bo jest normalny?
Bo on i jego koledzy to palanci.
Boli ich, że ta mieścina tyle zawdzięcza tej szkole.
Mówi ten, co ma wszystko podane na tacy.
Przyganiał kocioł…
Przyganiać to mało.
Przynajmniej nie jestem snobką.
Auć.
Interesuje cię starożytna sztuka pszczelarstwa?
Eugene Ottinger. Założyciel i prezes Brzęczków z Nevermore.
Wednesday Addams.
Spóźniłam się czy jesteś sam?
Życie w ulu nie jest dla wszystkich.
Większość boi się jadowitych owadów.
Chcesz poczuć ukłucie żądła?
Pszczoły produkują miód w taki sam sposób od 150 mln lat.
Są społecznością idealną.
Pracują razem, by osiągnąć wspólny cel.
Ciekawostka. To także jeden z niewielu ekosystemów, gdzie dominują samice.
Od królowej pszczół po jej robotnice. W ulu nie ma patriarchatu.
Rowan! Musimy pogadać.
Wednesday, nie wolno mi z nikim rozmawiać.
Sporo gadałeś, gdy chciałeś mnie zabić.
Mówiłeś, że urodziłam się, by zniszczyć szkołę.
Skąd wziąłeś ten rysunek?
Poszedłem do lasu, by oczyścić umysł.
A ty poszłaś za mną.
Wednesday.
- Nie powinno cię tu być. - Zostaw mnie w spokoju.
STACJA W BURLINGTON
TOALETY
Dam ci wszystkie materiały…
Jak można go zgubić w łazience bez okien?
Lewa by mnie nie zawiodła.
Nie dąsaj się.
Teraz będę musiała znaleźć nowe dowody,
bo zgubiłeś nasz jedyny trop.
A więc w końcu się zaprzyjaźniłaś.
To nic, że z kwiatkiem.
Liczy się jakość, nie ilość.
Obok mnie jest wolne miejsce.
O ile wysiedzisz obok snoba.
Wątpię, by Wednesday imponowały twoje sztuczki, panie Thorpe.
Przyznaj, że trochę tak.
Wednesday, cieszymy się, że do nas dołączyłaś
w naszej podróży w świat roślin mięsożernych.
A teraz…
kto poda nam nazwę tej oto piękności?
Dendrophylax lindenii.
Znany też jako storczyk duch.
Odkryty na wyspie Wight w 1854 roku.
Bardzo dobrze, Wednesday.
Masz konkurencję, Bianco.
Wednesday, podasz nam największe zalety storczyka ducha?
Wytrzymałość i zdolność do adaptacji.
Rośnie w nawet najbardziej wrogim otoczeniu.
Jego obecność może zmienić ekosystem, dlatego rośliny go nie akceptują.
Bo naturalne gatunki mogą rosnąć niepowstrzymanie.
Kosiarka i po problemie.
- Możesz spróbować. - Nadal mowa o roślinach?
Dziękuję za te pouczające informacje.
Rośliny to chyba nie jedyne mięsożerne istoty na tej lekcji.
Dobry piesek.
Uważaj na pupę.
- Dokąd się wybierasz z Elvisem? - Muszę…
sprawdzić pewien trop.
Nadal wierzysz w tego potwora, co?
Słyszałem rozmowę z Santiago. Myślisz, że to uczeń z Nevermore?
Spotkałem twoją terapeutkę. Nie chciała mówić o twoich postępach.
To się nazywa tajemnica lekarska.
A co z tajemnicą rodzinną?
O czym wy tam gadacie?
O grach wideo, kulturze wykluczenia, mleku sojowym, sam hardcore.
- Płacę, więc mam prawo pytać. - Rozmawiamy o mamie.
Pamiętasz ją?
Nie wygaduj jakichś bzdur o swoim starym.
Wrócę późno. Zjedz kolację sam.
Cholera.
Liczyłem, że rozpalimy grilla i upolujemy grubego zwierza.
Uwielbiam to. Zostaną mi ciepłe wspomnienia.
SZERYF HRABSTWO JERICHO
Muszę wracać do lasu, ale Weems mnie obserwuje
jak sęp krążący nad padliną.
Mam cię kryć, abyś mogła wrócić na miejsce niepopełnionej zbrodni?
Mam kółko pszczelarskie. Potrzebuję cię jako przynęty.
Sorki. Dwa razy pudło.
Jestem zajęta i boję się pszczół.
Poproś Rączkę. Ach, nie możesz, bo jest na ciebie zły.
O co? Przecież to on nawalił.
Otworzył się, jak robiliśmy sobie wzajemnie manicure.
Nie darzysz jego osoby szacunkiem.
- Ściśle biorąc, jest tylko dłonią. - Wednesday, to twoja rodzina.
Zrobiłby dla ciebie wszystko.
Przeproś go, to może ci pomogę.
Byłam wobec ciebie niemiła. Postaram się to zmienić.
I pospiesz się, zanim nasze tropy wystygną.
Czego chcesz? Kremu do rąk? Polerki do paznokci? Nożyczek do skórek?
Dostaniesz to.
Wiem, że jestem uparta i mam tendencję do obsesji.
Ale to cechy wielkich pisarzy.
Tak. I seryjnych morderców.
O co ci chodzi?
Nic mi nie leży na sercu i nie poddam się twojemu szantażowi emocjonalnemu.
No dobra.
Ten rysunek potwierdził moje najgorsze obawy.
Że będę odpowiedzialna za coś groźnego.
Nie w pozytywnym sensie, jak Iwan. W tym złym.
I nie mogę na to pozwolić.
Dlatego muszę poznać prawdę.
Piśnij o tym słówko, a nie żyjesz.
Jak Weems zacznie tu wąchać,
trzymaj dystans, bądź ponura i nic nie mów.
- Odpłacisz mi się. - Rozumie się.
Wygadaj się, a wycisnę cię jak plaster miodu.
Kapusie kończą użądleni.
To kodeks ula.
Poza tym powinienem ci podziękować.
W życiu nie było tu więcej dziewczyn.
Poza pszczołami.
Normalnie szok.
Zawsze kręciły mnie wilkołaczki.
Szansa, że Enid się tobą zainteresuje,
wynosi mniej niż 1%.
A więc istnieje?
Tak!
W dawnych czasach miód stosowano w leczeniu ran i w ceremoniach pochówku.
Podobno Kleopatra kąpała się w miodzie.
Nadawał blasku jej skórze.
Kąpałaś się kiedyś w miodzie?
Nie chcę zostać użądlona.
Kluczowe jest zachowanie spokoju.
Pszczoły wyczuwają strach, ale nie ma się co bać.
Mam ogromny podkurzacz i umiem się nim posłużyć.
Chcesz go zobaczyć?
Sorki. Nie chciałem, żeby Elvis poczuł twój zapach.
Dzięki. Jak ich zgubiłeś?
Fusy z kawy?
Taktyka z polowań. Korzyść z bycia baristą na pół etatu.
Mniemam, że pies tropiący nie jest tu bez powodu.
Tata mi nic nie mówi.
Pewnie dziwisz się, że go śledzę.
Nie, ja ciągle śledzę rodziców.
Zaczekaj. Co tak naprawdę stało się wtedy na festiwalu?
Przysięgam, że nic nie powiem ojcu.
Myślałam, że Rowanowi coś grozi.
Ale się myliłam.
Chciał mnie udusić za pomocą telekinezy.
Ożeż ty. Czemu miałby to robić?
Nie mam pojęcia. Wtedy z ciemności wyłonił się potwór i go wybebeszył.
Naprawdę to widziałaś?
Nie próbował zabić ciebie?
Uratował mnie przed Rowanem. Tego do końca nie rozumiem.
Chcę znaleźć dowód, że został zamordowany i że nie postradałam zmysłów. Jeszcze.
To jest Rowana.
Wiedziałam, że to tuszują.
O czym ty mówisz?
- Tyle mojej… - …nowe biurko, psychopato!
- Skoro o tym… - Straszysz ludzi!
- Wiesz… - Niewiarygodne.
Tak.
Oszalałeś!
STOWARZYSZENIE WILCZEJ JAGODY
Nic ci nie jest?
Ciągle widzę tę samą fioletową księgę.
Okładka była ciemniejsza. Wyglądała jak stłuczenie. Szukaj dalej.
Uczniowie rzadko szukają tu książek.
Przychodzą tu się całować.
Przyłapałam dwa miziające się wampiry.
Już tego nie odzobaczę.
Czy mogę pomóc ci coś znaleźć?
Widziała to pani wcześniej?
Znak wodny z książki, której szukam.
To symbol dawnego stowarzyszenia uczniowskiego.
Wilcza Jagoda.
Jak ta zabójcza roślina.
Intrygujące.
Podobno rozwiązali się wiele lat temu.
Wie pani dlaczego?
Przykro mi.
Twoje odpowiedzi w klasie robiły wrażenie.
Matka jest miłośniczką roślin trujących.
Pewnie po niej mam do nich rękę.
Jesteście z matką blisko?
Jak dwie skazane na dożywocie w tej samej celi.
Wiem, że niełatwo dołączyć w środku semestru.
Jestem tu już półtora roku, a wciąż czuję się obco.
Jako jedyna normalna w kadrze?
Enid mi powiedziała.
Prawdę mówiąc, ja nigdzie nie pasuję.
Jestem zbyt dziwna dla normalnych, a za mało dziwna dla dziwolągów.
Myślałam, że w Nevermore będzie inaczej,
ale część nauczycieli prawie mnie nie zauważa.
Ja udaję obojętność na to, że mnie nie lubią.
W głębi duszy…
cieszę się z tego.
Nigdy tego nie trać, Wednesday.
Czego?
Tego, że nie dajesz się innym zdefiniować.
To dar.
Nie zawsze tak to czuję.
Najciekawsze rośliny rosną w cieniu.
A jak będziesz chciała z kimś pogadać,
drzwi oranżerii są zawsze otwarte.
Ta fioletowa książka musi gdzieś tu być.
Zacznij szukać.
Rowan jest pełen niespodzianek.
Nie powinno cię tu być.
Ciebie też miło widzieć.
Jak się przemknęłaś? Użyłaś syrenich mocy?
Nie z tym.
Możesz choć na chwilę ze mnie zejść?
Czego chcesz, Bianco?
Zobaczyć, jak się masz.
Przykro mi z powodu Rowana. Byliście blisko.
Od kiedy Rowan cię rusza?
To ty się bałeś, że zrobi coś Wednesday.
Czy nie dlatego łazisz za nią jak przejęty szczeniak?
A może chodzi o coś więcej?
Serio, co ty w niej widzisz?
Kręcą cię tragiczne gotki lubiące stroje z domu pogrzebowego?
Może po prostu nie próbuje mną manipulować.
Nie chcesz mi wybaczyć jednego błędu.
Ona ma cię za nic, a tobie mało.
- Skąd ta obsesja na jej punkcie? - Bo ma się za lepszą od innych.
Tylko czekam, aż jutro w akademiku Ofelia
jej współlokatorka wilkołak się rozsypie.
To będzie niezapomniany wyścig.
- Boję się myśleć, co planujesz. - Już zaczęłam działać.
Lubię wygrywać.
Co w tym złego?
Dalej nie wiesz, czemu cię rzuciłem.
Dawniej lubiłeś mój instynkt zabójcy.
Pasowaliśmy do siebie, Xavier.
Czyżby?
Może chciałaś, żebym tak czuł?
Uwierz, Wednesday Addams nie jest dziewczyną twoich marzeń.
To dziewczyna z twoich koszmarów.
Gdzie byłaś?
Normalnie dostaję zawału.
- Yoko jest w szpitalu. - Powód?
Chleb czosnkowy w czasie kolacji.
Silna reakcja alergiczna. Nie będzie startować.
- Nie ma pilota. - To nie przypadek. Stoi za tym Bianca.
- Skąd wiesz? - Nieważne.
Jutro razem nauczymy ją pokory.
Czekaj. Dołączasz do Czarnych Kotów?
Naprawdę to robisz?
Dla mnie?
Chcę upokorzyć Biancę tak,
by palił jej gardło gorzki smak porażki.
Ale robisz to głównie dlatego, że jesteśmy przyjaciółkami.
W jaki sposób ona wygrywa?
Trudno to rozkminić.
Przez ostatnie dwa lata żadnej łodzi nie udało się dopłynąć.
Brzmi jak sabotaż.
W Pucharze Poego nie ma reguł,
a ona jest syreną, co czyni ją ekspertką w wodzie.
To musimy ją pokonać jej własną bronią.
- Wszystko gotowe. - Rączka zajął pozycję.
- Co robiliście w nocy? - Mam zepsuć niespodziankę?
À propos niespodzianek, twój kostium jest w namiocie.
Kostium?
Rany, wyglądasz bosko!
Ale gdzie masz wąsy?
Spytaj jeszcze raz, a zostanie ci osiem żyć.
Skup się.
Co my tu mamy?
Najsłabsza z miotu.
Tak przy okazji, to nie uważam się za lepszą od innych.
Tylko za lepszą od ciebie.
Witam wszystkich na turnieju o Puchar Poego.
Ten coroczny wyścig, który tak napawa Nevermore dumą,
liczy sobie 125 lat.
Drużyny dopłyną do wyspy Raven,
ściągną flagę z krypty Crackstone’a
i pędem wrócą, nie dając się zatopić.
Pierwsza drużyna z flagą na mecie zdobywa puchar,
prawo do przechwałek przez cały rok oraz specjalne przywileje.
Otwieram wyścig o Puchar Poego!
Ruszać!
- Szybciej! - No już. Do roboty!
Przepraszamy!
CZARNY KOT
Wiosłować!
STUDNIA I WAHADŁO
- Szybciej! - Prędzej!
- Skręcamy! - Skręcamy!
Przez ciebie przegraliśmy.
Szybciej!
Rączka.
Idziemy. To tu.
Zostań tu i trzymaj Biancę z dala od łodzi.
Rączko, odwróć uwagę kilku typów.
- Co? - Chodź.
- Idź. - Łap ją.
Chodź, stary.
Tam jest.
No już.
Na razie, Wednesday!
Ty jesteś kluczem.
Ucinasz sobie drzemkę?
- Dalej! - Prędzej, musimy wracać!
Co się dzieje?
BECZKA AMONTILLADO
Na razie, typy!
Oszustki!
Zadałam sobie pytanie: „Co zrobiłaby Wednesday?”.
Ostatnie dwie drużyny to Złote Żuki…
i Czarne Koty.
Szybciej.
Mam was!
META
Udało nam się!
Rany, Wednesday, udało się!
To najwspanialsza chwila w moim życiu.
Przyznaj, poczułaś ducha tej szkoły.
Nie mówiłaś, że to mroczny i mściwy duch.
Pierwszy wyścig o Puchar Poego odbył się w 1897 roku
na cześć najsłynniejszego absolwenta Nevermore,
ale też w celu uhonorowania wspólnych wartości wszystkich dziwolągów.
Wspólnoty, wytrwałości i determinacji.
Wszystkie one były dziś widoczne jak na dłoni.
Tak!
Gratulacje dla akademika Ofelia!
Jako dawna jego mieszkanka
z radością po tylu latach ponownie ujrzę puchar stojący na kominku.
Co tu robisz?
Ukrywam się.
Ludzie się do mnie uśmiechają, to męczy.
To twoja chwila.
Pokonałaś Biancę Barclay, ciesz się tym.
Dziewczyny pytają, co robisz później.
No weź, spotkanie cię nie zabije.
Zastanowię się.
Tak!
Dobrze widzieć, że się wpasowujesz.
Jak twoja matka.
Matka i ja to dwie różne osoby i dwa różne gatunki.
Akademik Ofelia ostatnio zdobył Puchar Poego,
gdy twoja mama była kapitanem.
Ja byłam drugim pilotem.
Może jesteście bardziej podobne, niż ci się zdaje.
Tak się cieszę.
Miałeś pomóc nam wygrać. Ona nigdy nie przegrała. Nigdy.
Nevermore nadal pozostaje zagadką.
To miejsce, gdzie jest więcej pytań niż odpowiedzi.
Ale czasami…
odpowiedź patrzy ci prosto w twarz.
Nie martw się, Edgarze Allanie.
Widzę twój świętoszkowaty uśmieszek.
Ale to ja będę śmiała się ostatnia.
Twoje zamiłowanie do zagadek było legendarne.
A ta jest być może najzmyślniejsza.
Bo nie jest jedna.
Każdy wers jest osobną zagadką.
„Przeciwieństwo księżyca”. Słońce.
„Świat między naszym”. Piekło.
„Dwa miesiące przed czerwcem”. Kwiecień.
„Samosiewny kwiat”. Bratek.
„Jeden plus jeden”. Dwa.
„Jej liście płaczą”. Wierzba. „Topi się w słońcu”. Lód.
„Nie ma początku ni końca”. Krąg.
„Każda reguła ma jeden”. Wyjątek.
„Odpowiedź wyda przenikliwy dźwięk”.
DWA PSTRYKI
Tajne stowarzyszenia.
Ukryte biblioteki.
Matka patrząca na mnie krytycznie.
Do tego wszystkiego zaczęłam przywykać.
Ale gdy zbliżam się do prawdy…
Na szczęście nie boję się ciemności.
Napisy: Dorota Nowakówna