‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เรื่องนี้กำลังจะพลิกจากหน้ามือเป็นหลังเท้า
‎ปกติฉันชอบเรื่องหักมุมนะ
‎เหมือนตอนที่ม้าหมุนพังอย่างเป็นปริศนา ‎ในวันเกิดอายุแปดขวบ
‎แต่ไม่ใช่หักมุมแบบนี้
‎เราค้นกันมาหลายชั่วโมงแล้ว นายอำเภอ
‎แม้แต่หมาก็ต้องพักนะ
‎เราพลาดอะไรไปรึเปล่า
‎เราจะกลับไปตรวจแถวคอลเลทครี้ก ‎แล้วค่อยจบงานคืนนี้
‎โอเค
‎ไม่เจอศพคนทั้งคนได้ยังไง
‎เพราะศพไม่อยู่ที่นั่น ไม่มีรอยเท้า ‎ไม่มีเลือด ไม่มีร่องรอยการดิ้นรนต่อสู้
‎ไม่มีอะไรเลย ศูนย์
‎ทีมของฉันค้นหาอยู่ทั้งคืน
‎ทีมค้นหาของคุณคงลืมน้องหมานำทางไว้ที่บ้าน
‎หนูเห็นเจ้าอสูรตัวนั้นฆ่าโรวันไปต่อหน้าต่อตา
‎- แล้วได้เห็นอสูรที่ว่านี้ชัดๆ รึเปล่าล่ะ ‎- มันไม่ได้อยู่คุย
‎- อาจจะเป็นเพื่อนร่วมห้องเธอสักคนก็ได้ ‎- นายอำเภอ ถามได้ยังไงหยาบคาย
‎ผมไม่สน ผมมีอีกสามศพในห้องดับจิต
‎- คนเดินป่าถูกฉีกร่างเป็นชิ้นๆ อยู่ในป่า ‎- นายกเทศมนตรีบอกว่าหมีบุก
‎เรื่องนั้นท่านนายกเทศมนตรีกับผมเห็นไม่ตรงกัน
‎เท่ากับคุณตีขลุมโดยอัตโนมัติ ‎ว่านักเรียนของเนเวอร์มอร์เป็นฆาตกร
‎ทั้งที่ไม่มีหลักฐานใดๆ ว่ามีการกระทำผิดด้วยซ้ำ
‎ขอโทษนะ ลืมไป ‎ที่นี่สอนแต่พวกนอกคอกดีๆ ใช่มั้ยล่ะ
‎ฉันเดาว่าโรวันหนีไป
‎ตำรวจรัฐประกาศคนหายแล้ว ‎ฉันก็ติดต่อครอบครัวเขาไป
‎แต่ทางนั้นไม่ได้ข่าวจากเขาเหมือนกัน
‎คนตายขึ้นชื่อเรื่องไม่ยอมโทรกลับ
‎แล้วไปทำอะไรกับเขาในป่าเหรอ คุณแอดดัมส์
‎หนูได้ยินเสียงอะไรไม่รู้ในป่า เลยออกไปสำรวจ
‎บังเอิญเห็นเหตุการณ์เข้าพอดี
‎แล้วเกิดอะไรขึ้น
‎หนูเจอบิยังก้า บาร์เคลย์ ‎เลยบอกให้ไปตามคนมาช่วย
‎รู้ตัวอีกทีก็ตื่นขึ้นมาในหอตัวเอง
‎ขอถามชัดๆ อีกที อสูรตัวนี้ ‎ไม่ใช่หมีหรือสัตว์ป่าชนิดอื่นๆ แน่นะ
‎หนูเคยจำศีลกับหมีกริซลี่
‎หนูรู้ว่ามันต่างกันยังไง
‎ขอบคุณค่ะ นายอำเภอ
‎ฉันว่าหมดธุระของคุณแอดดัมส์แล้ว
‎หนูอยากขอคุยกับนายอำเภอกัลพิน ตามลำพัง
‎ฉันคงอนุญาตไม่ได้แน่
‎แต่ผมพาเธอไปให้ปากคำ ‎อย่างเป็นกิจจะลักษณะที่สถานีได้นะ
‎- เนอะ ไปกันเลย ‎- ได้
‎ให้เวลาห้านาที ‎ทุกอย่างคือปากคำที่ไม่เป็นทางการ
‎ตามใจกันหน่อย…
‎ไม่งั้นฉันจะโทรหานายกเทศมนตรี
‎มีคนพยายามอำพรางคดีฆาตกรรมโรวัน
‎นั่นเป็นเหตุผลเดียวให้ต้องกลบรอยที่เกิดเหตุ
‎นั่นความเห็นมืออาชีพจากลูกสาวฆาตกรเหรอ
‎พ่อหนูเด็ดขาดกว่าคุณสองเท่า ‎และสิ่งเดียวที่พ่อขยี้ไม่ยั้ง
‎คือลูกคอเวลาร้องโอเปร่าในห้องอาบน้ำ
‎แอดดัมส์ ฉันเหนื่อยมาทั้งคืน ‎ไม่อยากเล่นด้วย
‎หนูไม่ได้เล่น
‎หนูบอกความจริงอยู่
‎คุณก็อยากปฏิเสธเรื่องที่หนูบอก ‎แต่คุณปฏิเสธไม่ได้
‎ทำไมล่ะ
‎เพราะคุณรู้ดีพอกันว่าในป่านั่นมีอสูรอยู่จริง
‎และโรวันเป็นเหยื่อคนล่าสุดของมัน
‎- นายอำเภอคะ ‎- มีอะไร
‎เรื่องนี้คุณคงต้องมาดูเอง
‎เอ็ดการ์ อัลลัน โพเคยกล่าวไว้ว่า ‎"อย่าเชื่อสิ่งที่ได้ยิน เชื่อสิ่งที่เห็นแค่กึ่งเดียว"
‎ศิษย์เก่าชื่อดังที่สุดของเนเวอร์มอร์ ‎ได้แนวคิดนั้นมาจากที่นี่ชัวร์
‎ไม่สงสัยเลยว่าทำไม ‎โตไปกลายเป็นคนบ้าติดยาอย่างนั้น
‎(บทที่สอง) ‎("ความเหงามักจะเศร้าคูณสอง")
‎อธิบายให้ฉันเข้าใจหน่อย ‎ทำไมถึงอ้างว่าเห็นเหตุฆาตกรรม
‎อยากเรียกร้องความสนใจเหรอ
‎หนูจะเล่าอะไรให้คุณฟังไปทำไม
‎คุณตัดสินไปแล้วว่าหนูโกหก
‎หนูรู้ว่าหนูเห็นอะไร
‎ช่วงนี้ชีวิตของเธอวุ่นวายกลับตาลปัตร
‎ถ้าจะรู้สึกสับสนไปบ้างก็ไม่แปลก
‎ไม่ต้องพยายามจะลวงหนูเข้าสู่ ‎กับดักจิตวิทยาของคุณ
‎ไม่มีใครจะวางกับดักเธอทั้งนั้น ‎ฉันอยู่ตรงนี้เพื่อช่วยเธอจัดการกับอารมณ์
‎อารมณ์เป็นจุดเริ่มต้น
‎มันจะนำมาซึ่งความรู้สึกซึ่งไปกระตุ้นต่อมน้ำตา
‎หนูไม่มีน้ำตา
‎เล่าหน่อยว่าปรับตัวที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้าง
‎ฌอง-ปอล ซาตร์กล่าวไว้ว่า "นรกคือคนอื่น"
‎เขาเป็นคนแรกที่หนูหลงรัก
‎เวนส์เดย์ เหตุผลหนึ่งที่คุณพ่อคุณแม่ ‎ส่งมาอยู่เนเวอร์มอร์
‎ก็เพราะอยากให้เธอพบคนแบบเดียวกัน ‎จะได้อยู่ในสังคมที่ใหญ่ขึ้น
‎เป็นเกาะโดดเดี่ยวก็ดีอยู่แล้ว
‎เกาะที่มีกำแพงแข็งแกร่ง ‎มีฉลามล้อมอีกทีด้วย
‎เคยคิดไหมว่าแนวโน้มต่อต้านสังคมของเธอ ‎อาจเกิดจากความกลัวถูกปฏิเสธ
‎ถ้าคุณจะปฏิเสธหนูตอนนี้ หนูก็ไม่เสียใจ
‎จะกำจัดฉันน่ะไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก
‎อ้าว ดูสิ รอบนี้คุยได้จนจบชั่วโมง ‎ไม่ต้องพยายามหนีด้วย
‎ถือว่าชนะแล้วนะ
‎สุดท้ายก็ตัดใจอยู่เจอริโคต่อสินะ
‎เดี๋ยวนะ เธอหาหมอคินบ็อทท์ด้วยเหรอ
‎บอกไว้ก่อน ฉันต้องมาเพราะเป็นคำสั่งศาล
‎เหมือนกัน ศาลสั่ง
‎แหม ดูเรา วัยรุ่นกบฏสองคน
‎เมื่อคืนตอนที่เธอวิ่งหนี ‎ออกจากงานเทศกาลเก็บเกี่ยว
‎ฉันไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วก็ได้ยินเรื่อง…
‎บ้าชะมัดเลย
‎ทุกคน รวมทั้งพ่อของนายเชื่อว่าฉันกุเรื่อง
‎ฉัน…
‎ถึงเวลาต้องเช็คอินกับกบฏในตัวละ
‎คือว่า บอกเอาไว้…
‎ฉันเชื่อเธอนะ
‎ทุกคน เร็วสิ วาดฟันสับๆ
‎แยกเขี้ยวเยอะๆ
‎นุ้งแมวตัวนี้มาฟาดเท่านั้น
‎ถ้าบิยังก้า บาร์เคลย์ชนะอีกปีนี้ ‎นี่จะจิกตาตัวเองออกจากเบ้าจริงๆ ด้วย
‎ฉันยอมจ่ายเงินซื้อตั๋วดูเลย
‎ดีจ้ะ เมทจ๋า
‎ดีใจมากๆ ที่เธอตัดสินใจอยู่ต่อ
‎นึกว่าจะอยากให้ห้องกลับเป็นห้องเดี่ยว
‎บอกตามตรง ที่จริงฉันไม่ชอบอยู่คนเดียว ‎แล้วธิงก็นวดคอบ่าไหล่ได้เทพมาก
‎วินวินทั้งคู่เนอะ
‎แต่… ทำไมถึงเปลี่ยนใจ
‎ฉันขอไม่ยอมเป็นเบี้ย ‎บนกระดานเกมที่บิดเบี้ยวตั้งแต่ต้น
‎- พูดถึงโรวันเหรอ ‎- ฉันเห็นเขาโดนฆ่าจริงๆ อีนิด
‎แต่ว่า เมื่อเช้าคนทั้งโรงเรียนเห็นเขา
‎แบบว่า ยังไม่ตายแน่ๆ
‎ฉันรู้
‎ซึ่งทำให้ฉันเชื่อว่าฉันกำลังจะเสียสติ
‎ไม่สนุกอย่างที่คิดไว้ซะด้วย
‎เธอมันสายสุบสิบในเนเวอร์มอร์ ‎โรวันเขามีเรื่องอะไร
‎นอกจากเป็นพวกสันโดษแปลกๆ…
‎- อย่าถือนะ ‎- ไม่ถือ
‎เซเวียร์ ธอร์ปเป็นรูมเมทของเขา
‎ถ้าเธอมีมือถือคงยิงไปถามเขาเองได้ละ
‎โยโกะ อย่าดิ ขอหนวดฟรุ้งฟริ้ง
‎จะชิงถ้วยโพคัพต้องห้ามเหี่ยว
‎ไอ้ถ้วยโพคัพนี่มันอะไรกัน
‎ตอนนี้คือเหตุผลในการมีชีวิตของฉัน
‎แข่งพายเรือแคนูหนึ่ง ‎วิ่งแข่งในป่าอีกหนึ่ง ไม่มีกฎ
‎แต่ละบ้านเลือกเรื่องสั้นเอ็ดการ์ อัลลัน โพ ‎มาใช้เป็นไอเดีย
‎หยิบแปรงขึ้นมามั่งก็ได้นะ
‎ครูธอร์นฮิลเพิ่งสั่งพิซซ่ามา ‎ลองเสียบเท้าเข้าหาสังคมบ้างดีมะ
‎ขอเสียบอย่างเดียว
‎เรื่องสังคมไม่ถนัด
‎อีกอย่าง เดี๋ยวเสียเวลาเขียนหนังสือ
‎ไม่เป็นไร
‎ขอแค่เธอยืนข้างทะเลสาบ ‎ช่วยเชียร์ให้เราชนะในวันแข่งจริง
‎หรือแค่ไปยืนจ้องตาโหดก็ได้ ‎จะแบบไหนก็โอเค
‎ฉันเกลียดคำที่เขาบอกว่า ‎"เขียนสิ่งที่ตัวเองรู้ดี" มาตลอด
‎เหมือนเป็นบัตรผ่าน ‎ให้ผู้พิการทางจินตนาการ
‎แต่เมื่อชีวิตเรากลายเป็นปริศนาหักมุมเสียเอง…
‎อาจถึงเวลาต้องเปิดใจยอมรับ
‎ต้องขอคุยกับโรวันค่ะ หาเขาไม่เจอ
‎คุยไม่ได้หรอก เขาโดนไล่ออกแล้ว
‎ไล่ออกทำไม
‎ช่างเถอะจ้ะ เขาจะขึ้นรถไฟเที่ยวแรกไปบ่ายนี้
‎เธอไปทำอะไรกับเขาในป่าตั้งแต่ต้น
‎บอกแล้วไง
‎หนูได้ยินเสียงเลยเข้าไปดู
‎ข้ออ้างนั้นอาจใช้กับนายอำเภอได้ ‎แต่หลอกฉันไม่ได้หรอกนะ
‎เธอเกิดเห็นนิมิตขึ้นมาใช่ไหม
‎ฉันคาดว่าเธอคงมีนิมิต ‎ตอนที่เราขับรถผ่านจุดรถชน
‎แล้วเธอรู้ก่อนเลยว่าชาวไร่คนนั้นคอหัก
‎คุณแม่เธอก็เริ่มมีนิมิตช่วงวัยเดียวกัน
‎นิมิตเป็นเรื่องที่เชื่อไม่ได้และอันตรายมาก
‎จำได้ว่าตอนแรก
‎แม่เธอคิดว่าใกล้จะเสียสติ
‎ได้คุยกับคุณแม่บ้างหรือเปล่า
‎เห็นๆ อยู่ว่าคนที่ไม่ยอมบอกข้อมูลก็คือเธอ
‎หนูไปได้หรือยัง
‎เลือกกิจกรรมนอกหลักสูตรมาก่อนแล้วค่อยไปจ้ะ
‎เราอยากขัดเกลานักเรียนให้มีความรู้รอบด้าน
‎หนูชอบคมไม่ต้องเกลา
‎ฉันทำรายชื่อชมรมที่เปิดรับสมาชิกอยู่มาให้
‎ช่างมีน้ำใจ
‎เธอต้องเลือกให้ได้ก่อนหมดวัน
‎ฉันจะจับตามองเธอนะ
‎ต้องเจออะไรที่สะกิดใจเธอบ้างแหละ
‎คนสุดท้ายที่สะกิดหนู นิ้วขาดไปเลย
‎วีมส์กำลังเฝ้าสังเกตการณ์ฉันอยู่
‎ไปจับตาดูโรวัน
‎อย่าได้ให้สายตาเขาหลุดจากนิ้วนาย
‎เรามีเกร็ด ในเกล็ด ในเกศ…
‎วีมส์บอกแล้วว่าเธอจะแวะมาดู
‎แต่บอกตรงๆ ‎ตั้งแต่เธอเล่นใหญ่ในงานเก็บเกี่ยว
‎ชมรมการละครน่าจะเหมาะกว่า
‎ตอนฉันหมดสติ เธอไปบอกใคร ‎นายอำเภอเหรอ
‎คิดว่าฉันไว้ใจตำรวจทำมะดาเหรอ
‎ฉันตรงไปบอกวีมส์ ให้ครูใหญ่จัดการ
‎แต่นั่นแหละ มาออดิชั่นให้มันจบๆ
‎เธอเสียงอะไร อัลโต โซปราโน หรือแค่โนโน
‎ทำอะไรน่ะ
‎เสียงที่มีแต่หมาถึงได้ยิน
‎(เงียบ! วง 'ปังปุ' กำลังซ้อม)
‎เธอมาจริงๆ ด้วย เคยยิงธนูมาก่อนมั้ย
‎ยิงแต่เป้าเคลื่อนที่
‎โอเค
‎ถ่ายน้ำหนักเท้าให้มั่น ขึ้นลูกศรแบบนี้ ‎เอาสีเหลืองออก สามนิ้ว
‎ง้างแล้วก็…
‎ปล่อยบินไปเลย
‎มีคำถามมั้ย
‎นายเจอหน้าโรวัน รูมเมทนาย ‎ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
‎คนที่โดนอสูรฆ่าน่ะเหรอ
‎ตอนเทศกาลเก็บเกี่ยว จากนั้นก็ไม่ได้คุยอีก
‎แต่เมื่อเช้านี้ห้องฝั่งเขาเก็บข้าวของไปหมดแล้ว
‎โรวันก็เป็นคนแปลกๆ มาแต่ไหนแต่ไรอ่ะนะ
‎สองสามอาทิตย์นี้ เขาขึ้นๆ ลงๆ หนักกว่าเดิม
‎ไอ้พลังจิตเคลื่อนสิ่งของ ‎อาจจะทำให้สมองป่วน คือเขา…
‎เริ่มทำให้ฉันไม่สบายใจ
‎แล้วเธอกับไทเลอร์นี่มันยังไงกัน
‎เธอมีสิทธิ์ถามเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับธนู ‎ได้คนเดียวหรือไง
‎ไม่มีอะไรทั้งนั้น เขาจะช่วยขับรถ ‎พาฉันออกจากเมือง
‎อ้อ ขอแนะนำไว้ก่อน อย่าไปยุ่ง
‎ทำไม เพราะคนทำมะดาเหรอ
‎ไทเลอร์กับเพื่อนๆ นิสัยเสีย
‎พวกนั้นทนไม่ได้ที่โรงเรียนนี้ ‎เป็นรายได้หลักหล่อเลี้ยงเมืองโปเก
‎ผู้ชายคาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิดก็พูดได้
‎นี่ ตัวเองก็อยู่หอคอยแก้ว…
‎ถึงต้องปาหินก้อนใหญ่กว่าคนอื่น
‎อย่างน้อยฉันก็ไม่ใช่พวกอีลีทหัวสูง
‎โดน
‎สนใจศาสตร์โบราณแห่งการเลี้ยงผึ้งเหรอ
‎ฉันยูจีน ยูจีน อ็อททิงเจอร์
‎ผู้ก่อตั้งและประธานชมรม ‎ฮัมเมอร์สเนเวอร์มอร์
‎ฉันเวนส์เดย์ เวนส์เดย์ แอดดัมส์
‎ฉันมาช้าหรือที่นี่มีนายคนเดียว
‎ชีวิตในฝูงผึ้งไม่ได้เหมาะกับทุกคน
‎เด็กส่วนใหญ่กลัวแมลงมีพิษน่ะ
‎ทำใจโดนผึ้งน้อยต่อยได้มั้ยล่ะ
‎ผึ้งผลิตน้ำผึ้งด้วยวิธีเดิมมาตลอด 150 ล้านปี
‎ผึ้งมีสังคมในอุดมคติตามธรรมชาติ
‎ทุกตัวร่วมใจทำตามเป้าหมายส่วนรวม
‎เกร็ดนะ ผึ้งเป็นระบบนิเวศ ‎แค่ไม่กี่ระบบที่เพศเมียเป็นใหญ่
‎ตั้งแต่นางพญาจนถึงผึ้งงาน ‎ในรังผึ้งไม่มีปิตาธิปไตย!
‎โรวัน ขอคุยก่อน
‎เวนส์เดย์ เขาไม่อนุญาตให้ฉันคุยกับใครทั้งนั้น
‎นายพูดอะไรได้ตั้งเยอะตอนที่พยายามฆ่าฉัน
‎บอกว่าฉันมีชะตาต้องทำลายโรงเรียนนี้ ‎จำไม่ได้เหรอ
‎นายไปเอาภาพวาดนั้นมาจากไหน
‎ฉันแค่ไปเดินเล่นเคลียร์ใจในป่า
‎แล้วเธอก็ตามฉันไป
‎เวนส์เดย์
‎เธอไม่ควรมาอยู่ตรงนี้
‎ใช่ ถอยไป อย่ามายุ่งกับฉัน
‎(สถานีเบอร์ลิงตัน ‎ก่อตั้งปี 1911)
‎(สุขา)
‎ครูจะให้เอกสารทั้งหมดใหม่…
‎ห้องน้ำไม่มีหน้าต่าง นายคลาดกับเขาได้ยังไง
‎ถ้าเป็นมือซ้ายคงไม่ทำให้ฉันผิดหวัง
‎ไม่ต้องมาทำหงอย
‎ทีนี้ฉันต้องไปหาหลักฐานใหม่เอง
‎นายเล่นทำเบาะแสเดียวหายแบบนี้
‎ในที่สุดก็หาเพื่อนจนได้นะ
‎ได้เพื่อนเป็นต้นไม้ก็ยังดี
‎พอดีเลือกคุณภาพ ไม่ใช่ปริมาณน่ะ
‎ข้างๆ ฉันมีที่ว่าง
‎ถ้าเธอทนนั่งติดกับอีลีทหัวสูงได้
‎เวนส์เดย์ไม่น่าจะปลื้มกลง่ายๆ หรอก คุณธอร์ป
‎ยอมรับเถอะ ต้องปลื้มนิดนึงมะ
‎เวนส์เดย์ เราดีใจมากที่เธอมาร่วมเรียน
‎ในการเดินทางสู่โลกของพืชกินสัตว์
‎ทีนี้…
‎ใครบอกได้ว่าน้องต้นสวยตรงนี้ชื่ออะไร
‎เดนโดรไฟแลกซ์ ลินเดนิไอ
‎หรือที่รู้จักในนามของ กล้วยไม้ผี
‎พบครั้งแรกบนไอส์ออฟไวท์เมื่อปี 1854
‎เก่งมาก เวนส์เดย์
‎สงสัยมีคนท้าชิงตำแหน่งประธานแล้วละ บิยังก้า
‎เวนส์เดย์ ช่วยบอกคุณสมบัติ ‎สำคัญที่สุดของกล้วยไม้ผีได้ไหม
‎ความอึดทนและปรับตัวเก่ง
‎สามารถงอกงามได้ในสภาพแวดล้อมโหดหินที่สุด
‎แต่มันไปงอกที่ไหนก็เปลี่ยนระบบนิเวศของที่นั่น
‎ทำให้พืชเจ้าถิ่นไม่รับเข้าพวก
‎เพราะพันธุ์ท้องถิ่นมักจะ ‎ถูกปล่อยให้เติบโตโดยขาดการควบคุม
‎ใช้เครื่องกำจัดวัชพืชก็จบข่าว
‎- ก็ลองดูแล้วกัน ‎- นี่ยังพูดถึงดอกไม้กันอยู่ไหมเนี่ย
‎ขอบคุณมากสาวๆ ‎ให้ความรู้กับทั้งห้องได้กระจ่างมาก
‎เห็นกันเลยว่าพืชไม่ใช่นักล่าแค่พันธุ์เดียวในห้องนี้
‎เก่งมาก
‎ระวังหางๆ
‎- อ้าว พ่อจะพาเอลวิสไปไหน ‎- ก็…
‎ตามเบาะแสคดี
‎พ่อยังเชื่อว่ามีสัตว์ประหลาดในป่าสินะ
‎ผมได้ยินพ่อคุยกับซานติอาโก ‎พ่อคิดว่าเป็นนักเรียนเนเวอร์มอร์เหรอ
‎เมื่อกี้เจอหมอจิตของแก
‎เขาปิดปากเงียบเลยว่าแกบำบัดไปถึงไหนแล้ว
‎เขาการรักษาความลับระหว่างหมอกับคนไข้
‎แล้วความลับระหว่างพ่อลูกล่ะ
‎สองคนพล่ามถึงอะไรกัน
‎วิดีโอเกม วัฒนธรรมแคนเซิล ‎นมข้าวโอ๊ตหรือนมถั่วเหลือง ยุคนี้มันเถื่อน
‎- พ่อจ่าย พ่อมีสิทธิ์จะถาม ‎- เราคุยเรื่องแม่
‎จำแม่ได้มั้ย
‎อย่าให้รู้ว่าเอาพ่อไปพูดเสียๆ หายๆ
‎คืนนี้กลับดึก หาอะไรกินเองแล้วกัน
‎อ้าว แหม
‎นึกว่าจะจุดเตาย่างเนื้อแล้วดูแข่งกีฬาด้วยกัน
‎ผมรักความทรงจำอบอุ่นนุ่มฟู ‎ที่เรามีต่อกันมากเลยพ่อ
‎(นายอำเภอ) ‎(เจริโคเคาน์ตี้)
‎ฉันต้องกลับเข้าป่า แต่วีมส์คอยจ้องไม่เลิก
‎เหมือนแร้งบินวนรอบซากศพ
‎เธออยากให้ฉันช่วย ‎จะได้กลับไปที่เกิดเหตุซึ่งไม่เคยเกิดขึ้น
‎ฉันต้องเข้าชมรมเลี้ยงผึ้งบ่ายนี้
‎ต้องขอให้เธอไปเป็นตัวหลอก
‎โทษที ติดสองเด้ง
‎ฉันยุ่งและเห็นผึ้งแล้วขนลุก
‎ขอให้ธิงช่วยสิ ‎เดี๋ยวนะ ขอไม่ได้เพราะธิงโกรธอยู่
‎โกรธอะไร เขานั่นแหละทำเสียเรื่อง
‎ฉันรู้แค่เรานั่งทำเล็บให้กันชั่วโมงนึง ‎เขาเปิดใจกับฉันจริงๆ
‎เขารู้สึกว่าเธอไม่นับถือเขาเป็นคนคนหนึ่ง
‎พูดจริงเขาก็แค่มือข้างเดียวนะ
‎เวนส์เดย์! เขาเป็นคนในครอบครัวเธอ
‎เขายอมทำทุกอย่างให้เธอนั่นแหละ
‎ไปขอโทษเขาก่อน ‎เดี๋ยวคิดอีกทีว่าฉันจะช่วยเธอมั้ย
‎ฉันว้อแตกใส่นาย ‎ต่อไปจะระวังน้ำเสียงมากกว่านี้
‎ทีนี้ก็ไปไวๆ ก่อนที่เบาะแสจะหายหมด
‎ต้องการอะไรอีกล่ะ ‎เอาครีมทามือไหม หรือโฟมกั้นนิ้ว
‎กรรไกรตัดเล็บนิ้วก้อยใหม่เหรอ
‎อะไรก็ให้
‎ฉันรู้ว่าฉันดื้อด้าน จดจ่อและหมกมุ่น
‎แต่นั่นเป็นคุณสมบัติของนักเขียนชั้นเลิศ
‎ใช่ กับพวกฆาตกรต่อเนื่อง
‎ประเด็นอยู่ที่ไหน
‎ฉันไม่มีอะไรต้องระบายออก
‎และจะไม่ยอมให้นายมากดดันทางอารมณ์
‎ก็ได้
‎ตอนโรวันเอารูปนี้มาให้ดู ‎มันยืนยันว่าสิ่งที่ฉันกลัวที่สุดจะเป็นจริง
‎ฉันกลัวจะต้องทำเรื่องเลวร้าย
‎ไม่ใช่ร้ายโลกตะลึงแบบไอวาน
‎แบบสารเลวน่ะ
‎ฉันปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนั้นไม่ได้
‎เพราะงั้นฉันจึงต้องหาความจริง
‎ถ้าเอาเรื่องนี้ไปบอกใคร ฉันเชือดนายแน่
‎ถ้าวีมส์มาแอบด้อมๆ มองๆ
‎เว้นระยะห่าง ทำหน้าเครียด ‎ไม่ต้องตอบอะไรทั้งนั้น
‎- งานนี้ต้องชดใช้อย่างสาสม ‎- ก็สมควรเป็นเช่นนั้น
‎ถ้าปากเปราะ ฉันจะบี้ให้เละเหมือนรังผึ้ง
‎ปากพล่อยก็โดนต่อย
‎กฎของรังผึ้ง
‎อีกอย่าง ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณเธอ
‎มีสาวๆ อยู่ในเพิงมากสุดตั้งแต่ก่อตั้งมาเลย
‎ถ้าไม่นับพวกผึ้งน่ะนะ
‎อุ๊ยตกใจ
‎ฉันติดใจสาวหมาป่ามานานละ
‎โอกาสที่อีนิดจะสนใจนายในเชิงนั้น
‎น้อยกว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์อีก
‎แปลว่ายังมีหวังดิ
‎เยส!
‎คนในยุคโบราณใช้น้ำผึ้ง ‎รักษาแผลและพิธีเชือดฝังบูชายัญ
‎ลือกันว่าคลีโอพัตราอาบน้ำผึ้งด้วยนะ
‎ทำให้ผิวผ่องเป็นยองใย
‎เธอเคยอาบน้ำผึ้งรึเปล่า
‎ฉันแค่ไม่อยากโดนผึ้งต่อย
‎สำคัญคือต้องทำใจร่มๆ ไว้
‎ผึ้งสัมผัสความกลัวได้ แต่เธอไม่ต้องห่วงนะ
‎เพราะฉันมีเครื่องพ่นใหญ่มาก ‎แถมใช้เก่งเป็นมืออาชีพ
‎อยากดูของฉันมั้ยล่ะ
‎โทษที ฉันไม่อยากให้เอลวิสได้กลิ่นเธอ
‎ขอบใจ นายกลบกลิ่นยังไงน่ะ
‎กากกาแฟเหรอ
‎เทคนิคล่ากวาง
‎ประโยชน์ของการเป็นเด็กชงกาแฟพาร์ทไทม์
‎พ่อนายไม่ได้พา ‎หมาล่าเนื้อมาวิ่งเล่นเก็บกิ่งไม้ใช่ไหม
‎พ่อไม่ได้บอกอะไรฉันเลย
‎เธอคงคิดว่ามันพิลึกที่ฉันแอบตามพ่อ
‎เปล่า ฉันก็แอบตามดูพ่อแม่ตัวเองบ่อยๆ
‎นี่ เดี๋ยว เอาจริงเมื่อคืนก่อน ‎ที่งานเทศกาลมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎สาบานว่าจะไม่ปริปากบอกพ่อ
‎ฉันนึกว่าโรวันตกอยู่ในอันตราย
‎ปรากฏว่าฉันคิดผิด
‎แล้วเขาก็ใช้พลังจิตเคลื่อนย้าย ‎พยายามบีบคอฉันให้ตาย
‎ฉิบหาย เขาจะทำงั้นทำไม
‎ไม่รู้เหมือนกัน ตอนนั้นอสูรโผล่มา ‎แล้วก็กระซวกพุงเขา
‎เท่ากับเธอเห็นตัวมันจริงๆ
‎แล้วมันไม่คิดจะฆ่าเธอด้วยเหรอ
‎ที่จริงมันช่วยฉันจากโรวัน ‎นั่นแหละที่ฉันอยากหาความจริง
‎ฉันกลับมาในป่าเพื่อหาหลักฐาน ‎พิสูจน์ว่าเขาถูกฆ่าจริงๆ
‎และฉันไม่ได้เสียสติ
‎ยังน่ะ
‎นี่แว่นของโรวัน
‎นึกแล้วว่าเป็นการอำพราง
‎พูดเรื่องอะไรของนาย
‎- ของฉันมัน… ‎- โต๊ะใหม่ฉันเลยนะ ไอ้โรคจิต!
‎- พูดถึงเรื่องนั้น… ‎- นายทำคนอื่นเขาขนลุก!
‎- คือว่า… ‎- ไม่อยากจะเชื่อ
‎เรื่องจริง
‎นายบ้าไปแล้ว!
‎(สมาคมไนท์เฉด)
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎ฉันเห็นหนังสือปกม่วงเล่มเดิมซ้ำๆ
‎ปกสีเข้มกว่านี้
‎เหมือนแผลช้ำผ่านไปแค่หนึ่งวัน ‎หาต่อไป
‎ปกติไม่ค่อยเจอนักเรียน ‎มาหาหนังสือจริงๆ ในนี้เท่าไหร่
‎ส่วนใหญ่แอบเข้ามาจูบกัน
‎หนูก็บังเอิญเข้ามาเจอ ‎แวมไพร์สองคนลับเขี้ยวกันอยู่
‎ติดตาล้างไม่ออกเลย
‎มีอะไรให้ช่วยหาไหม
‎เคยเห็นนี่มั้ยคะ
‎เป็นลายน้ำจากหนังสือเล่มที่หาอยู่
‎นั่นน่าจะเป็นสัญลักษณ์ ‎สมาคมนักเรียนเมื่อนานมาแล้ว
‎สมาคมไนท์เฉด
‎ชื่อเดียวกับดอกไม้มีพิษร้าย
‎ค่อยน่าสนใจหน่อย
‎มีคนบอกว่าสมาคมนั้นยุบไปหลายปีแล้ว
‎รู้สาเหตุมั้ยคะ
‎ไม่รู้จ้ะ
‎ครูประทับใจคำตอบของเธอในห้องเรียนวันนี้มาก
‎คุณแม่หนูเป็นผู้เชี่ยวชาญพืชกินสัตว์
‎คงได้พรสวรรค์นี้มาจากแม่
‎เธอสนิทกับคุณแม่รึเปล่า
‎สนิทเหมือนนักโทษขังลืม ‎ที่โดนจับมาอยู่ในห้องเดียวกัน
‎ครูเข้าใจว่าปรับตัวยากนะ ‎ต้องเปลี่ยนโรงเรียนกลางเทอมแบบนี้
‎ครูอยู่มาปีครึ่ง ‎ยังรู้สึกเหมือนเป็นคนนอกอยู่เลย
‎เพราะเป็นครูทำมะดาคนเดียวในโรงเรียนเหรอ
‎อีนิดบอก
‎บอกตามตรง ครูก็ไม่เคยเข้ากับที่ไหนได้อยู่แล้ว
‎แปลกเกินจะเป็นคนทำมะดา ‎ไม่ประหลาดพอจะเป็นคนนอกคอก
‎ตอนแรกนึกว่าเนเวอร์มอร์ ‎จะไม่เหมือนที่อื่น แต่
‎ก็ยังมีครูกลุ่มหนึ่งที่แทบไม่ชายตามอง
‎หนูทำเป็นไม่สนใจถ้าใครจะไม่ชอบ
‎แต่ลึกๆ แล้ว…
‎หนูแอบสะใจ
‎อย่าได้เสียมันไปนะ เวนส์เดย์
‎เสียอะไร
‎ความไม่สนไม่แคร์ ‎และไม่ยอมให้คนอื่นจำกัดความเป็นเรา
‎นั่นเป็นพรสวรรค์
‎บางทีก็รู้สึกว่าไม่ใช่
‎พืชที่น่าสนใจที่สุดงอกงามในเงามืด
‎และถ้าอยากหาคนคุยด้วย
‎ประตูเรือนกระจกเปิดรับเธอเสมอ
‎ไอ้หนังสือม่วงนั่นต้องอยู่ในห้องนี้แหละ
‎เริ่มสืบหาได้
‎โรวันมีอะไรไม่คาดคิดเยอะนะ
‎เธอไม่ควรขึ้นมาตรงนี้
‎ดีใจที่ได้เจอเหมือนกัน
‎ผ่านครูประจำหอมาได้ยังไง ‎ใช้พลังไซเรนกับเขาเหรอ
‎ใส่สร้อยนี้ก็ใช้พลังไม่ได้สิ
‎ไม่มองฉันในแง่ร้ายสักครั้งจะตายมั้ย
‎ต้องการอะไร บิยังก้า
‎แค่อยากมาดูว่านายเป็นไงบ้าง
‎เสียใจด้วยนะเรื่องโรวัน ‎ฉันรู้ว่านายสองคนเคยสนิทกัน
‎เธอสนใจเรื่องโรวันตั้งแต่เมื่อไหร่
‎นายคือคนที่กลัวว่า ‎เขาจะไปทำอะไรเวนส์เดย์
‎นายถึงได้ตามแม่นั่นแจ ‎เหมือนลูกหมาติดเจ้าของไม่ใช่เหรอ
‎หรือมีอะไรมากกว่านั้น
‎เอาจริง นายเห็นอะไรดีในยัยนั่น
‎จู่ๆ เกิดติดใจสาวโกธชีวิตรันทด ‎คลั่งแฟชั่นงานศพหรือไง
‎อาจจะชอบเพราะเขาไม่เคยพยายามปั่นหัวฉัน
‎ฉันพลาดแค่ครั้งเดียว ‎นายไม่สามารถให้อภัยกันได้เลย
‎นางทำตัวโคตรแย่ ‎แต่นายดันชอบจะเอาอีก
‎เธอสนใจอะไรเวนส์เดย์นัก
‎เพราะนางคิดว่าตัวเองดีเลิศกว่าชาวบ้าน
‎แทบรอขยี้บ้านโอฟีเลียพรุ่งนี้ไม่ไหวละ
‎จะได้เห็นรูมเมทหมาป่าของนางใจสลาย
‎ปิดฉากชิงถ้วยโพคัพได้น่าจดจำ
‎- ไม่อยากคิดว่าเธอวางแผนอะไรไว้ ‎- ฉันเดินหมากไว้หมดแล้ว
‎ก็ชอบเอาชนะ
‎มันผิดด้วยเหรอ
‎ยังต้องสงสัยอีกว่าทำไมฉันขอเลิก
‎เมื่อก่อนนายชอบสัญชาตญาณนักฆ่าของฉัน
‎เราเหมาะสมกันจะตาย เซเวียร์
‎จริงเหรอ
‎หรือเธออยากให้ฉันรู้สึกอย่างนั้น
‎เชื่อฉันเถอะ เวนส์เดย์ แอดดัมส์ ‎ไม่ใช่สาวในฝันของนายหรอก
‎เป็นสาวในฝันร้ายมากกว่า
‎ไปอยู่ไหนมา
‎ตอนนี้ฉันจะหัวใจวายตายแล้วนะ
‎- โยโกะเข้าห้องพยาบาล! ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎เผลอกินขนมปังกระเทียมตอนมื้อค่ำ
‎เขามีอาการแพ้อย่างรุนแรง ‎ลงแข่งโพคัพไม่ได้
‎ฉันไม่มีผู้ช่วยหัวหน้าทีมแล้ว
‎ไม่ใช่อุบัติเหตุหรอก บิยังก้าอยู่เบื้องหลัง
‎- เธอรู้ได้ไง ‎- ไม่สำคัญ
‎พรุ่งนี้เธอกับฉันจะโค่นนางด้วยกัน
‎เดี๋ยว
‎เธอจะเข้าทีมแบล็กแคทเหรอ
‎เธอยอมทำจริงๆ เหรอ
‎ทำเพื่อฉัน
‎ฉันอยากล้มบิยังก้า เอาให้ขายหน้า
‎ให้รสชาติขื่นขมของความพ่ายแพ้ ‎บาดคอนางจนแสบร้อน
‎ใช่ แต่เหตุผลหลักๆ ที่เธอยอมทำ ‎ก็เพราะเราเป็นเพื่อนกันใช่มั้ย
‎บอกมาว่านางชนะทุกปีได้ยังไง
‎คิดแล้วสมองจะเคล็ด
‎สองปีมานี้ไม่มีเรือลำไหน ‎พายไปแล้วกลับมาได้โดยไม่ล่มก่อน
‎น่าจะเป็นการเล่นตุกติก
‎แข่งชิงถ้วยโพคัพไม่มีกฎอยู่แล้ว
‎แถมนางยังเป็นไซเรน ‎ซึ่งทำให้เก่งเรื่องในน้ำอยู่แล้วอีก
‎ถ้าหนามยอก เราก็ต้องใช้หนามบ่ง
‎- ทุกอย่างเรียบร้อย ‎- ดี ธิงเข้าประจำที่แล้ว
‎- บอกได้มั้ยว่าเธอสองคนวางแผนอะไรกัน ‎- บอกก็ไม่เซอร์ไพรส์น่ะสิ
‎พูดถึงเซอร์ไพรส์ ชุดเธออยู่ในเต็นท์
‎ชุดอะไร
‎โอเอ็มจี เข้ากับเธอสุดๆ
‎ขอนิดนึง หนวดน้องแงวไปไหน
‎ถามอีกสิ เดี๋ยวได้เหลือแปดชีวิต
‎ตั้งสติดีๆ
‎ตัวอะไรเนี่ย
‎พวกตัวคุ้ยขยะ
‎บอกไว้ตรงนี้ ‎ฉันไม่ได้คิดว่าตัวเองดีเลิศกว่าใครทุกคน
‎ก็แค่ดีกว่าเธอ
‎ขอต้อนรับทุกคนเข้าสู่การแข่งขัน ‎ชิงถ้วยเอ็ดการ์ อัลลัน โพคัพ
‎หนึ่งในประเพณีประจำปี ‎ที่เนเวอร์มอร์ภาคภูมิใจที่สุด
‎และจัดกันมายาวนานถึง 125 ปี
‎แต่ละทีมต้องพายเรือข้ามไปยังเกาะเรเวน
‎หยิบธงมาจากสุสานแคร็กสโตน
‎และรีบพายกลับโดยไม่จมหรือถูกล่มเรือเสียก่อน
‎ทีมแรกที่ถือธงเข้าเส้นชัยจะได้ถ้วยไป
‎ได้คุยโตไปหนึ่งปี และยังได้สิทธิพิเศษอื่นๆ อีก
‎เริ่มแข่งโพคัพได้เลย!
‎ไปเร็ว!
‎- พายไป ไวอีก! ‎- เร็วเข้า พึดจ้ำพึด!
‎อุ๊ย ขอแซงนะ
‎(เดอะแบล็กแคท)
‎จ้ำ!
‎(เดอะพิทแอนด์เดอะเพนดูลัม)
‎- เร็วเข้า! จ้ำ! ‎- เร็วๆ!
‎- คัดท้าย! ‎- เลี้ยว!
‎ไอ้เวร เราแพ้เพราะนาย
‎เร็วอีก!
‎ธิง
‎ไปเร็ว อยู่ทางนี้
‎รออยู่นี่ เฝ้าไว้ อย่าให้บิยังก้าเจาะเรือเราได้
‎ธิง ช่วยดึงความสนใจพวกตัวตลกหน่อย
‎- อะไรเนี่ย ‎- มาเร็ว
‎- ไปเร็ว ‎- จับมัน
‎เร็วเลยเพื่อน
‎ตามมานั่นแล้ว
‎มาเร็ว
‎แล้วเจอกัน เวนส์เดย์!
‎(โจเซฟ แคร็กสโตน)
‎เธอคือกุญแจ
‎แมวแอบงีบแฮะ
‎- มาเร็ว! ‎- เร็วสิ ต้องรีบออกแล้ว!
‎เกิดอะไรขึ้น
‎(ดิ อามอนติอาโด)
‎บายจ้า ตัวตลก!
‎ขี้โกง!
‎นี่ถามตัวเองว่า "ปวดจทยง" ‎เป็นเวนส์เดย์จะทำยังไง
‎สองทีมสุดท้ายคือโกลด์บั๊ก
‎กับแบล็กแคท
‎ไวๆ เลย
‎โดนไป!
‎(เส้นชัย)
‎ไชโย ทำได้แล้ว!
‎อมก เวนส์เดย์ เราทำได้!
‎นี่เป็นจังหวะที่ดีที่สุดในชีวิตฉันเลย
‎ยอมรับมาเถอะ เธอก็อินกับ ‎จิตวิญญาณของโรงเรียนเหมือนกัน
‎ก็เธอไม่ได้บอกก่อนว่า ‎เป็นจิตวิญญาณนางแค้นดำมืด
‎การแข่งขันโพคัพครั้งแรก เกิดขึ้นเมื่อปี 1897
‎ไม่ใช่จัดเพื่อเป็นเกียรติต่อ ‎ศิษย์เก่าเนเวอร์มอร์ผู้ลือชื่อที่สุดเท่านั้น
‎แต่เพื่อเฉลิมฉลองค่านิยม ‎ซึ่งคนนอกกรอบล้วนมีร่วมกันด้วย
‎ความร่วมมือร่วมใจ ‎อดทนบากบั่น และมุมานะ
‎เราได้เห็นสิ่งเหล่านั้นในวันนี้
‎ไชโย!
‎ขอแสดงความยินดีกับบ้านโอฟีเลีย
‎ในฐานะศิษย์เก่าบ้านนี้
‎ฉันดีใจที่จะได้เห็นถ้วยนี้ ‎กลับไปตั้งบนหิ้งหลังจากห่างหายไปนาน
‎มาหลบอะไรตรงนี้
‎ซ่อนไง
‎คนคอยส่งยิ้มให้อยู่เรื่อย มันน่าหวาดระแวง
‎นี่เรียกว่าเป็นจังหวะได้แสง
‎เธอโค่นบิยังก้า บาร์เคลย์ล้มแล้ว ‎ช่วยดีใจกับตัวเองหน่อย
‎ทุกคนอยากรู้ว่าเดี๋ยวเธอจะมาฉลองด้วยกันมั้ย
‎ไม่เอาน่า ไม่ถึงตายหรอก
‎จะลองคิดดูนะ
‎เยส!
‎ดีใจที่เห็นเธอเริ่มเข้ากับเพื่อนได้
‎เหมือนคุณแม่
‎คุณแม่กับฉันเป็นคน/สายพันธุ์/ทุกสิ่ง ‎ที่ต่างกันแบบฟ้ากับเหว
‎คราวก่อนที่บ้านโอฟีเลียชนะโพคัพ
‎คุณแม่เธอเป็นหัวหน้าทีม
‎ฉันเป็นผู้ช่วยหัวหน้า
‎เธอสองคนอาจจะเหมือนกันมากกว่าที่คิด
‎ตื่นเต้นสุดๆ
‎นายมีหน้าที่ต้องช่วยให้เราชนะ ‎นางไม่เคยแพ้ ไม่เคยเลย
‎เนเวอร์มอร์ยังคงเป็นปริศนาดำมืด
‎ที่ซึ่งมีคำถามมากกว่าคำตอบ
‎แต่บางครั้ง…
‎คำตอบก็วางอยู่ตรงหน้า
‎ไม่ต้องห่วง เอ็ดการ์ อัลลัน
‎ฉันเห็นรอยยิ้มเยาะหยันนั่นแล้ว
‎แต่ฉันจะหัวเราะทีหลังให้ดังกว่า
‎คุณมักจะใช้ปริศนาปัญหาเชาวน์จนเป็นตำนาน
‎และนี่อาจเป็นปริศนาแหลมคมที่สุดของคุณ
‎เพราะไม่ใช่ปริศนาแค่ข้อเดียว
‎แต่ละวรรคเป็นปริศนาในตัวของมันเอง
‎"จันทร์ดับมีตรงข้าม" แดดดี
‎"กั้นกลางเราภพนี้" แดนปรโลก
‎"นับสองหน้าเมถุนสิ" เป็นเดือนเมษา
‎"ดอกไม้อะไรมีหน้า" แพนซี่ หน้าแมว
‎"ก้านบัวบอกเพิ่มหนึ่ง" สองมะ
‎"ใบโหยไห้ราดหน้า" อาหลิว ‎"ละลายกลางแดดจ้า" ง่ายมาก น้ำแข็ง
‎"จากหัวไม่เห็นหาง" ผ่านนะ วงกลม
‎"ทุกกฎมีหนึ่งนั้น" ที่ว่ายกเว้น
‎"คำตอบหากรวมกัน จักได้เสียงหนึ่ง ‎ดังก้องกังวานเน้น"
‎(ดีดเป๊าะสองที)
‎สมาคมลับ
‎ห้องสมุดเร้น
‎ภาพแม่มองหน้าฉันเหมือนคาดคั้นตัดสิน
‎พวกนี้เป็นเรื่องที่ฉันคิดว่าจะต้องเจออยู่แล้ว
‎แต่ทันทีที่ฉันคืบเข้าใกล้ความจริง…
‎โชคยังดี นี่ไม่กลัวความมืด
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม