ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นความคิดบิดเบี้ยวของใคร
ถึงเอาวัยรุ่นหลายร้อยคน มาอยู่ในโรงเรียนที่ถูกตัดงบ
เอาคนที่ฝันดับสลายไปนานแล้วมาบริหาร
แต่ก็ชื่นชมความซาดิสต์ของคนคิดนะ
บอกชื่อมันมา
ฝีมือใครก็ไม่รู้ จริงๆ นะ
- ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก - พักสลี่ย์ อารมณ์เท่ากับความอ่อนแอ
ควบคุมอารมณ์ซะ
เดี๋ยวนี้
กลัวเหรอ ไอ้หมู
พี่โอเคมั้ยเนี่ย
ฉันไม่คิดจะสารภาพกับน้องหรอก
พักนี้ฉันถูกนิมิตรังควานใจ
นิมิตมาโดยไม่บอกกล่าว
รู้สึกเหมือนช็อตไฟฟ้าเพื่อบำบัด แต่ไม่มีความสะใจกับการเผาไหม้หลังจากนั้น
พี่จัดการเอง
เวนส์เดย์
พี่จะทำอะไรน่ะ
ทำเรื่องที่ถนัด
โย่ ดาลตัน ดูสิ
พี่สาวพริกสาลี่ว่ะ
เฮ้ย ตัวประหลาด
วันนี้คนนอกห้ามใช้สระ
ฉันเท่านั้นที่ทรมานน้องชายฉันได้
สู่ค่ำคืนต้องมนตร์
พร่ำครวญคำหวาน
กระซิบอธิษฐาน
ดั่งคนช่างฝัน
ก่อนเข้าสู่ห้วงนิทรา
ฝันถวิลหาเพียงเธอ
ฉันยังไม่ลืม
ว่าเธอลาจากไป
ลูกจ๋า คิดจะเย็นชาใส่พ่อแม่อีกนานแค่ไหน
เลิร์ช ช่วยเตือนผู้ปกครองฉันด้วย ว่าฉันไม่คิดจะคุยกับพวกเขาอีกต่อไป
สัญญาเลย งูพิษน้อยของพ่อ
ลูกจะต้องรักเนเวอร์มอร์
- ใช่ไหม ทิช - ใช่ ลูกจะต้องชอบแน่
- โรงเรียนนี้เหมาะกับลูกที่สุด - ทำไม
เพราะเคยเป็นโรงเรียนที่เหมาะกับแม่เหรอ
หนูไม่คิดจะเดินตามรอยเท้าแม่หรอกนะ
ไปเป็นกัปตันทีมฟันดาบ
ราชินีงานพรอมมืด ประธานชมรมเรียกผี
แม่แค่จะบอกว่าในที่สุด ลูกก็จะได้อยู่ท่ามกลางคนที่เข้าใจลูก
ไม่แน่ อาจจะหาเพื่อนได้ด้วยซ้ำ
เนเวอร์มอร์ไม่เหมือนโรงเรียนประจำที่อื่น
ที่นั่นมีมนตร์ขลัง
พ่อได้พบกับแม่ที่นั่น
แล้วเราก็หลงรักกัน
พ่อแม่ทำให้หนูคลื่นไส้
ไม่ใช่ในทางที่ดีด้วย
ลูกจ๋า พ่อแม่ไม่ได้ทำให้ลูกโดนไล่ออก
ครอบครัวของเด็กคนนั้นกำลังจะแจ้งความ ข้อหาพยายามฆ่า
ถ้าโดนคดี ประวัติของลูกจะเป็นยังไง
ด่างพร้อย
ทุกคนจะรู้ว่าหนูปิดจ๊อบไม่สำเร็จ
จอดตรงนี้ก็ได้ครับ
- ขอบคุณครับ - อยากลงตรงนี้แน่นะ
ทางเดินป่าตรงนี้ก็สวยดีหรอก แต่มันตัดผ่านเนเวอร์มอร์
โรงเรียนคนนอกกรอบน่ะเหรอ
เรียกแบบนั้นน่ะสุภาพ
ผมไม่มีปัญหากับคนนอกกรอบอยู่แล้ว
ที่ปรึกษาตอนเข้าค่ายฤดูร้อนก็เป็นมนุษย์หมาป่า
นิสัยดีมากเลย
แหง พวกนั้นก็เหมือนเราๆ นี่แหละ
จนกระทั่งมันกระชากคอเราขาด
ขอบคุณครับ
อย่างน้อยอากาศวันนี้ก็แจ่มใสจนได้
เวนส์เดย์เป็นชื่อเก๋ไก๋ไม่เหมือนใครจริงๆ
คงจะเกิดวันพุธสินะ
หนูเกิดวันศุกร์ 13
ชื่อลูกมาจากท่อนหนึ่ง ในเพลงกล่อมเด็กที่ฉันชอบที่สุด
"เวนส์เดย์เป็นลูกคนกลางผู้ทุกข์ระทม"
เธอมองโลกไม่เหมือนใคร มาแต่ไหนแต่ไรแล้วนะ มอร์ทิเชีย
คุณแม่ได้เล่าไหมว่าสมัยเรียนเราเป็นรูมเมทกัน
แล้วคุณเรียนจบทั้งที่สติยังอยู่ครบเหรอ น่าประทับใจ
เธอมีเส้นทางการศึกษาที่น่าสนใจมาก
ย้ายมาแปดโรงเรียนภายในห้าปี
โรงเรียนพวกนั้นไม่แกร่งพอจะขังหนูได้
ที่นี่ก็คงไม่ต่างกัน
ลูกเราพยายามจะบอกว่า
ลูกซาบซึ้งใจมากที่คุณเปิดโอกาส
ปกติแล้วเนเวอร์มอร์ ไม่รับนักเรียนใหม่กลางเทอม
แต่ดูจากผลการเรียนไร้ที่ติของเวนส์เดย์
และประวัติยาวนานที่ครอบครัวมีกับโรงเรียนนี้
ฉันคุยกับคณะกรรมการแล้ว และเรายกเว้นให้เป็นกรณีพิเศษ
ลาริสซ่า แล้วเรื่องที่เวนส์เดย์…
ต้องเข้ารับการบำบัดล่ะ
นั่นเป็นคำสั่งศาล
โรงเรียนนี้มีความสัมพันธ์อันดี กับนักจิตบำบัดในเจริโค
เข้าบำบัดได้สัปดาห์ละสองวัน
ได้ยินรึเปล่า เมฆทะมึนของพ่อ
ที่นี่จะดูแลลูกอย่างดี
รอดูแล้วกันว่าหมอจะรอดชีวิตจากนัดแรกไหม
ฉันจัดให้เธอนอนในหอเก่าของแม่
บ้านโอฟีเลีย
เตือนความจำหนูหน่อย
โอฟีเลียคือคนที่ฆ่าตัวตาย หลังจากโดนครอบครัวกดดันจนเป็นบ้า ถูกไหม
ไปพบรูมเมทคนใหม่ของเธอกันไหมจ๊ะ
ที่นี่ช่าง… สีสันสดใส
ดีจ้า เมทจ๋า
เวนส์เดย์ นี่อีนิด ซินแคลร์
เธอโอเครึเปล่า
ดูหน้าซีดๆ
เวนส์เดย์ดูใกล้ตายแบบนี้เสมอ
บ้านโอฟีเลียขอต้อนรับ
ไม่ชอบกอดสินะ เข้าใจละ
อย่าถือเวนส์เดย์เลยนะ
ลูกเป็นภูมิแพ้สีสัน
โห ว้าว
ถ้าเจอสีจะเป็นยังไง
ฉันจะเป็นผื่นลมพิษ แล้วเนื้อก็ลอกออกจากกระดูก
โชคดีที่เราสั่งเครื่องแบบพิเศษไว้ให้แล้ว
อีนิด ช่วยพาเวนส์เดย์ไปห้องทะเบียน
ไปรับเครื่องแบบและตารางเรียน
ระหว่างนั้นก็พาทัวร์โรงเรียนไปด้วยเลย
เนเวอร์มอร์ตั้งขึ้นเมื่อปี 1791
เพื่อให้การศึกษากับคนอย่างเรา
พวกนอกกรอบ คนพิลึก สัตว์ประหลาด
เลือกกลุ่มชายขอบที่ชอบเองได้เลย
ไม่ต้องมาท่องบทพาชมโรงเรียน
- ฉันไม่คิดจะอยู่ที่นี่นาน - ทำไมล่ะ
พ่อแม่ฉันหาทำเรื่องนี้
อ้าวนั่นไง แม่ที่ยืนยิ้มเยาะอยู่
ทั้งคู่หาข้ออ้างจะส่งฉันมาที่นี่ตั้งนานแล้ว
ทั้งหมดเป็นแผนร้ายแต่ไม่ลับของพวกเขา
แผนอะไร
แผนจับฉันถอดแบบให้เป็นอีกปางนึงของพ่อแม่
อ้อ ถ้างั้นช่วยไขข้อข้องใจหน่อย
คนลือกันว่าเธอฆ่าเด็กคนนึงที่โรงเรียนเก่า
แล้วพ่อแม่ใช้เส้นทำให้เธอหลุดคดี
ที่จริงฆ่าไปสองคน แต่ใครจะนั่งนับ
ตรงนี้คือลานจัตุรัส
นี่มันห้าเหลี่ยม
ทำตัวเป็นสาวมืดมนปากแจ๋ว อยู่โรงเรียนทั่วไปอาจจะเวิร์คนะ
แต่ที่นี่มันไม่เหมือนกัน
เดี๋ยวเบิกเนตรเรื่องสังคมเนเวอร์มอร์ให้เอง
ฉันไม่คิดจะมีส่วนร่วม กับพิธีกรรมเข้าฝูงของวัยรุ่นดาษดื่น
งั้นก็เติมความรู้ใส่หลุมชิงชังไร้ก้นบึ้งของเธอซะ
ที่นี่มีคนนอกกรอบหลายรูปแบบ
แต่หลักๆ มีสี่กลุ่ม เขี้ยว ขน หิน และเกล็ด
พวกนั้นน่ะเขี้ยว เรียกอีกชื่อว่าแวมไพร์
บางคนหมกอยู่ที่นี่มาหลายสิบปีแล้วนะ
พวกโง่ตรงนั้นคือพวกมีขน หรือที่เรียกว่ามนุษย์หมาป่า
เหมือนฉันนี่
คืนพระจันทร์เต็มดวงก็หนวกหูหน่อย
พวกมีขนจะแปลงร่างกัน
ขอแนะนำให้ซื้อหูฟังแบบตัดเสียงได้ดีๆ
พวกเกล็ดคือไซเรนสินะ
หัวไวนี่
และคนนั้น บิยังก้า บาร์เคลย์ เป็นระดับราชนิกูลของเนเวอร์มอร์
แต่ช่วงนี้ใกล้จะตกบัลลังก์แล้ว
เมื่อก่อนนางเป็นแฟนกับ ศิลปินอมทุกข์ประจำรร. เซเวียร์ ธอร์ป
แต่เพิ่งเลิกกันหมาดๆ ตอนเปิดเทอม
ไม่รู้สาเหตุเหมือนกัน
- น่าสนใจ - ใช่มั้ยล่ะ
วล็อกของฉันเป็นแหล่งข่าวซุบซิบ เบอร์หนึ่งของเนเวอร์มอร์
โย่ อีนิด เธอต้องอึ้งกับเรื่องเม้าท์ ว่าที่รูมเมทเธอที่ฉันได้ยินมา
นางกินเนื้อมนุษย์
เขมือบเด็กในโรงเรียนเก่าที่นางฆ่าสดๆ
เธอต้องระวังตัวให้ดีนะ
ตรงกันข้าม
ที่จริงฉันนำร่างเหยื่อไปหั่นเป็นชิ้นๆ แล้วค่อยป้อนให้สัตว์เลี้ยงแสนน่ารักกิน
เอแจ็กซ์ นี่รูมเมทคนใหม่ของฉัน เวนส์เดย์
โห
อย่างกับเธอเป็นภาพขาวดำ
- แบบมีฟิลเตอร์ไอจีติดตัวเลยงี้ - อย่าไปสน
พวกกอร์กอนจะอ๊องๆ หน่อย
น่ารักนะ แต่ช่างไม่รู้อะไรเลย
คือโรงเรียนมันเล็ก ไม่ค่อยมีข้อมูลออนไลน์ของเธอน่ะ
เธอควรมีไอจี สแนปแชทหรือติ๊กต่อก
ฉันว่าโซเชียลมีเดียเป็นหลุมดูดวิญญาณ ที่คนร้องหาการยอมรับอย่างสูญเปล่า
ดูลูกสิ กับดักมรณะของพ่อ
เห็นลูกใส่เครื่องแบบนี้แล้ว พ่อระลึกถึงความทรงจำเลวร้ายมากมาย
- ใช่ไหม ทิช - ใช่ค่ะ
หนุ่มๆ ไปรอในรถดีไหม
เวนส์เดย์กับแม่ขอคุยกันเดี๋ยว
พักสลี่ย์
นายมันอ่อนด้อยแถมยังอ่อนแอ
ไม่มีทางอยู่รอดถ้าพี่ไม่อยู่ด้วย ให้เวลาสองเดือนเต็มที่
ฉันก็จะคิดถึงพี่เหมือนกันนะ
ถ้าวางแผนจะหนีไปไหน เลิกเสียเดี๋ยวนี้
แม่แจ้งสมาชิกในตระกูลให้ติดต่อเรา ทันทีที่ลูกก้าวเท้าไปให้แปดเปื้อนบ้านเขา
ลูกไม่มีที่ไปแล้ว
ก็เช่นเคย ประมาทกันเกินไปหน่อยนะ คุณแม่
ลูกจะหนีจากที่คุมขังทางการศึกษานี้ให้ได้
แล้วแม่จะไม่ได้ข่าวจากลูกอีกเลย
ลูกเป็นเด็กฉลาดนะ เวนส์เดย์
แต่บางครั้งลูกก็ขวางความเจริญตัวเอง
แม่แน่ใจว่าอีกหน่อยลูกต้องหลงรักเนเวอร์มอร์
และเห็นว่าโรงเรียนนี้ เปลี่ยนชีวิตเราได้เหมือนที่แม่เห็น
อ้อ แม่มีของขวัญให้
ว.
ม.
ชื่อย่อของเราสองคน
ทำจากหินออบซิเดี้ยน
นักบวชแอซเทคใช้อัญเชิญนิมิต
เป็นสัญลักษณ์ถึงสายสัมพันธ์เราแม่ลูก
วิญญาณตัวไหนของแม่ เสนอให้เอาเครื่องรางน่าเกลียดนี้มาให้หนู
หนูไม่ใช่แม่
หนูจะไม่มีทางตกหลุมรัก หรือเป็นแม่บ้าน หรือมีครอบครัว
เขาบอกแม่แล้วว่าเด็กวัยนี้จะพูดจาทำร้ายจิตใจ
แม่ไม่ควรเอามาใส่ใจ
โชคดีนะ แม่ไม่มีหัวใจอยู่แล้ว
ในที่สุดก็ยอมพูดดีกับแม่
เลิร์ช ขอลูกแก้วหน่อยจ้ะ
ช่วงอาทิตย์แรกที่กำลังปรับตัว โรงเรียนไม่ให้เราคุยกับลูก
ดังนั้นเราจะโทรหาวันอาทิตย์หน้า
ไม่ต้องห่วงหรอก ที่รัก
แมงป่องน้อยของเราไม่ได้อยู่คนเดียว
ส่วนที่เหลือไปไหนล่ะ
ลำตัวกับแขนข้างนึงอยู่ทางโน้น
เราเจอขาข้างนึงริมทะเลสาบ
มีแขนอยู่บนต้นไม้โน่นด้วย
อวัยวะที่เหลือส่วนใหญ่หายังไม่เจอ
มันตรงกับที่เหยื่ออีกสองคนโดนเมื่อสัปดาห์ก่อน
ออกคำเตือนนักเดินป่าว่าอย่าเข้ามาตอนนี้
ห้ามออกใบอนุญาตให้เข้ามาตั้งแคมป์ ในช่วงระยะเวลานี้
จะให้ฉันบอกสื่อยังไง
คุณก็รู้ว่าสื่อต้องตอมหึ่งเหมือนยุงหน้าร้อน
- บอกว่าหมีโผล่มาอีกแล้ว - พูดเองยังไม่เชื่อเองเลย นายอำเภอ
ก็ไม่ได้เชื่อ
ตัวที่ทำเรื่องแบบนี้ไม่ใช่มนุษย์หรอก
คดีฆาตกรรมพวกนี้เกี่ยวข้องกับเนเวอร์มอร์แน่ๆ
แค่ยังพิสูจน์ไม่ได้ ระหว่างนั้น…
โทษหมีไปก่อน
เธอทำอะไรกับห้องฉันน่ะ
แบ่งห้อง "ของเรา" ให้เท่าเทียมกัน
ฝั่งเธอดูเหมือนอ้วกพุ่งเป็นสายรุ้ง
- ฉัน… - ถ้าเงียบได้จะดีมาก
ถึงเวลาเขียนหนังสือแล้ว
เวลาเขียนหนังสือเหรอ
ฉันอุทิศเวลาวันละหนึ่งชั่วโมงไว้เขียนนิยาย
ถ้าเธอทำแบบเดียวกัน วล็อกเธออาจจะอ่านรู้เรื่องขึ้นมาบ้าง
บันทึกฆาตกรต่อเนื่อง ยังใช้เครื่องหมายวรรคตอนได้ดีกว่าเธออีก
ฉันเขียนตามสไตล์ของฉัน
ความจริงของฉัน ฟอลโลเวอร์ฉันชอบแบบนั้น
ฟอลโลเวอร์ของเธอเป็นพวกตื้นเขิน
พวกนั้นตอบเธอด้วยภาพเล็กๆ ไร้ชีวิตชีวา
หมายถึงอีโมจิเหรอ
คนเขาใช้เครื่องหมายแสดงความรู้สึกกัน
เธอคงไม่เข้าใจแนวคิดนี้สินะ
เวลามองหน้าเธอ ฉันคิดถึงอีโมจิต่อไปนี้
เชือก พลั่ว หลุม
อ้อ แล้วชื่อแอดดัมส์มี ด. สองตัว
ถ้าจะนินทาฉัน อย่างน้อยก็สะกดชื่อให้ถูกหน่อย
ปิดเดี๋ยวนี้
เตือนครั้งสุดท้ายนะ
อย่ามาหาเรื่อง
น้อนแมวเล็บคมนะ ไม่กลัวที่จะใช้ด้วย
สวัสดีจ้ะ สาวๆ
อุ๊ย ขอโทษที่เหยียบโคลนเข้ามา
ครูอยากแวะมาดูว่าเวนส์เดย์ปรับตัวไหวมั้ย
จังหวะไม่ดีรึเปล่า
นี่ครูธอร์นฮิล เป็นคุณแม่ประจำหอ
ขอโทษนะที่ไม่ได้อยู่รอทักทายตอนเธอมาถึง
อีนิดคงช่วยต้อนรับแบบฉบับเนเวอร์มอร์แล้วเนอะ
เขาต้อนรับขับสู้หนักมาก
หนูเลยหวังว่าจะได้สู้กลับ
ตอนเขาหลับ
อ้อ นี่ของขวัญต้อนรับเข้าโรงเรียนใหม่ เล็กๆ น้อยๆ จากเรือนกระจกครูเอง
ครูพยายามเลือกดอกไม้ ให้เหมาะกับสาวๆ แต่ละคน
ตอนอ่านคำแถลงของเธอในใบสมัคร
ครูคิดถึงต้นนี้ขึ้นมาเลย
รักเร่สีดำ
อุ๊ย รู้จักด้วยเหรอ
รู้สิ ตั้งชื่อตามคดีฆาตกรรมปริศนาที่หนูชอบที่สุด
ขอบคุณค่ะ
โอเคโอใจ ก่อนจะกลับ ขอบอกกฎการอยู่หอนิดหน่อย
ปิดไฟตอนสี่ทุ่ม ห้ามเปิดเพลงดัง
และห้ามพาหนุ่มเข้ามาเด็ดขาด
ถ้าจะเข้าเมืองต้องทำยังไงคะ
ใบอนุญาตเข้าเมืองเจริโค จะได้รับเป็นกรณีพิเศษ ไม่ใช่สิทธิ์จ้ะ
เดินเร็วๆ ก็ประมาณ 25 นาทีถึง ช่วงสุดสัปดาห์จะมีรถรับส่ง
ชาวบ้านเขาจะเกร็งๆ กับเนเวอร์มอร์หน่อย
ดังนั้นอย่ากวนน้ำให้ขุ่น หรือทำตัวตามแบบฉบับคนนอกกรอบ
แปลว่าเก็บเล็บให้ดี และอย่าอุดปากใครเวลาเขาหลับ
เข้าใจไหม
ดีใจที่ได้คุยจ้ะ
โค้ช นางขัดขาผม
เธอโจมตีตามตำรา โรวัน
ถ้านายบ่นน้อยลงและซ้อมมากขึ้น นายอาจจะไม่ห่วยขนาดนี้
เอาจริงนะโค้ช เมื่อไหร่จะเจอคู่แข่งที่สมน้ำสมเนื้อ
มีใครอยากจะท้าแข่งอีกมั้ย
ฉันอยาก
อ้าว เธอคือยัยโรคจิตที่เขาปล่อยเข้ามาสินะ
ส่วนเธอก็นังผึ้งราชินีไม่มีใครตั้ง เรื่องผึ้งนี่น่าสนใจนะ
ถ้าเอาเหล็กในออก มันจะเดี้ยงตายไปเลย
โรวันไม่จำเป็นต้องให้เธอมาปกป้อง
- เขาไม่ได้จนตรอกขนาดนั้น ก็แค่ขี้เกียจ - ตกลงจะแข่งกันรึเปล่า
ตั้งการ์ด
เวนส์เดย์ได้แต้ม
คะแนนเท่ากันแล้ว
แต้มแรกก็แค่มือใหม่ดวงดี
มาจัดการให้มันจบๆ
คะแนนสุดท้าย ฉันอยากขอท้ารบอย่างเป็นทางการ
ไม่ใส่หน้ากาก
ไม่หุ้มปลายดาบ
ผู้ชนะคือคนที่เรียกเลือด
แล้วแต่เธอตัดสินใจนะ บิยังก้า
มาดูกันว่าเลือดเธอเป็นสีขาวดำรึเปล่า
หน้าค่อยมีสีสันขึ้นมาหน่อยนะ
เธอชื่อเวนส์เดย์ใช่มั้ย
ฉันโรวัน
- ฉันเข้าใจความรู้สึกเธอ - รับรองได้ว่าไม่เข้าใจ
แม่สัญญาว่าสุดท้ายฉันจะเจอที่ซึ่งเหมาะกับฉัน
ไม่เคยคิดเหมือนกันว่าจะสามารถ เป็นคนนอกในโรงเรียนของคนนอกอีกที
แต่เธอดูอาการหนักกว่าฉันอีก
เสียใจด้วยที่โดน… สะกิด
ทำดีแล้วเด่นก็เป็นภัย
เวนส์เดย์!
ขอต้อนรับกลับโลก
ค่อยๆ ลุก
พยาบาลบอกว่าสมองไม่กระเทือน
แต่คงหัวโนอย่างแรง
เรื่องสุดท้ายจำได้ว่าเดินอยู่ข้างนอก
รู้สึกทั้งโกรธเกรี้ยว ทั้งสมเพชและเกลียดตัวเองปนกัน
ไม่เคยรู้สึกแบบนั้นมาก่อน
แพ้บิยังก้าก็ทำให้รู้สึกแบบนั้นล่ะมั้ง
ฉันเงยหน้ามองเห็น รูปปั้นการ์กอยล์ร่วงลงมา แล้วก็คิดว่า
"อย่างน้อยก็ตายอย่างมีจินตนาการ"
แต่นายรวบตัวฉันหลบทัน
ทำไม
เรียกว่าสัญชาตญาณแล้วกัน
นายใช้ความเป็นสุภาพบุรุษหลบใน
ซึ่งเป็นเครื่องมือปิตาธิปไตย มาเค้นความซาบซึ้งจนวันตายจากฉันเหรอ
คนส่วนใหญ่เขาแค่ขอบคุณนะ
ฉันไม่ได้อยากให้ใครช่วย
ฉันควรให้ไอ้ก้อนนั้นทับเธอเละงั้นสิ
- ฉันอยากช่วยชีวิตตัวเองมากกว่า - เห็นเธอเป็นเหมือนเดิมก็ดีใจ
เผื่อฟังแล้วรู้สึกดีขึ้น ฉันแค่ตอบแทนบุญคุณน่ะ
เซเวียร์ ธอร์ป
เธออาจจำฉันไม่ได้
คราวก่อนที่เจอกัน ฉันเตี้ยกว่านี้ครึ่งเมตร หนักกว่านี้ 20 โล
เกิดอะไรขึ้น
- แตกเนื้อหนุ่มมั้ง - เกิดอะไรขึ้นตอนที่เราเจอกัน
อ๋อ ตอนนั้นงานศพแม่ทูนหัวของฉัน
ท่านเป็นเพื่อนกับคุณยายของเธอ
ยายสองคนอยู่ด้วยกันตอนอายุ 20 กว่าๆ ต้มตุ๋นพวกคนรวยชื่อฉาวในยุโรป
ไม่รู้เหมือนกัน เราเป็นเด็กสิบขวบเซ็งๆ
เลยคิดไปเล่นซ่อนแอบ
ฉันเกิดไอเดียบรรเจิดไปซ่อนในโลงของแม่ทูนหัว
ก็เลยติดอยู่ในนั้น ตอนคนกำลังจะยกโลงไปที่เมรุ
ฉันได้ยินเสียงกรี๊ดอู้อี้จากในโลง
นึกว่าแม่ทูนหัวของนายโกงความตายได้ และกำลังหาทางดิ้นออกจากโลง
นั่นแหละ เธอหยุดพิธีไว้ได้
ช่วยให้ฉันไม่โดนย่างสด เพราะงั้น…
เราก็หายกันแล้ว
นึกแล้วเชียว
สวัสดี ธิง
คิดเหรอว่าสัมผัสรับกลิ่น ที่ฝึกมาอย่างดีของฉันจะจับไม่ได้
กลิ่นดอกส้มเนโรลีกับมะกรูดจางๆ ในโลชั่นทามือโปรดของนายน่ะ
ให้จับทั้งวันก็ยังได้
ยอมแพ้ยัง
พ่อแม่ส่งนายมาสอดแนมฉันใช่มั้ย
ให้หักนิ้วหน่อยก็ไม่ติดนะ
การที่พ่อแม่นึกว่าฉันจะไม่รู้ พิสูจน์ว่าพวกเขาประมาทฉันเกินไปมาก
โอ๊ย ธิง เจ้าอวัยวะซื่อบื้อน่าสมเพช
พ่อแม่ไม่ได้เป็นห่วงฉัน
พวกเขาเป็นนักเชิดหุ่นชั่ว อยากชักใยฉัน แม้จะอยู่ไกลกัน
ฉันว่านายมีสองทางเลือก
ทางเลือกที่หนึ่ง…
ฉันจะขังนายไว้ในนี้ตลอดทั้งเทอม
นายจะเสียสติอย่างช้าๆ ตอนที่พยายามตะกุยตะกายออกมา
จนกระทั่งเล็บและผิวนิ่มลื่นเสียหายหมด
เราทั้งคู่รู้นะว่านายรักความงามแค่ไหน
ทางเลือกที่สอง…
สาบานว่าจะจงรักภักดีต่อฉัน
เรื่องแรกที่เราต้องทำคือหนีจากนรกวัยรุ่นแห่งนี้
แน่สิ ฉันมีแผน
เริ่มตั้งแต่ตอนนี้เลย
คลินิกหมอคินบอทท์อยู่ชั้นสอง
นักเรียนเนเวอร์มอร์คนอื่นๆ ยืนยันว่าเก่งมาก
คุณจะรอตรงนี้จนกว่าจะเสร็จเหรอ
หลังจากนั้นเผื่อได้ไปดื่มช็อกโกแลตร้อนกัน ที่ร้านเวเธอร์เวน
ครูใหญ่วีมส์คะ ความพยายาม สร้างความผูกพันกลวงๆ นี้ไม่สมกับเป็นคุณ
และการขับรถพานักเรียนไปไหนต่อไหน ก็ต่ำกว่าระดับหน้าที่ของคุณด้วย
ดูจากประวัติแล้ว ฉันแน่ใจว่าเธอกำลังคิดจะหนี
ฉันมาเพื่อไม่ให้เกิดเรื่องนั้น
ขอให้โชคดี
ฉันอ่านบันทึกของที่ปรึกษาโรงเรียนเก่าเธอแล้ว
ครูบรอนสทีน หลังจากคุยกันครั้งสุดท้าย เธอก็สติแตกจนทำงานต่อไม่ได้
ต้องลาพักยาวไปหกเดือน
นั่งก่อนสิ
แล้วเธอรู้สึกยังไงเรื่องนั้น
สาแก่ใจ
แต่คนที่ถักโครเชต์เป็นงานอดิเรก ไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่คู่ควร
คู่ต่อสู้งั้นรึ
ฉันหวังว่าเราสองคนจะสร้างมิตรภาพ จากความไว้ใจและเคารพกันได้
ที่นี่เป็นที่ปลอดภัย เวนส์เดย์
ที่พักพิงใจให้เราเปิดอกคุยกันได้ทุกเรื่อง
เรื่องที่เธอคิด ความรู้สึก มุมมองต่อโลกนี้ ปรัชญาประจำใจ
ง่ายมาก หนูคิดว่ามันเสียเวลาเปล่า
หนูมองโลกนี้เป็นที่ต้องทนอยู่
และปรัชญาประจำใจคือ ฆ่าได้ฆ่า ไม่งั้นก็โดนฆ่า
ดังนั้น สมมติเมื่อมีใครแกล้งน้องชายเธอ
เธอเลยตอบโต้ โดยเอาปลาปิรันย่าไปปล่อยในสระ
คุณคงเคยได้ยินสุภาษิต อย่าเอามีดเล็กไปสู้กับดาบ
เว้นแต่จะซ่อนให้ดี
ปัญหาคือเธอทำร้ายเด็กผู้ชายคนหนึ่ง และไม่รู้สึกผิดที่ทำลงไป
- เธอถึงต้องมาอยู่ตรงนี้ - เขาเสียอัณฑะไปหนึ่งข้าง
หนูช่วยโลกไว้ต่างหาก คนอย่างดาลตันไม่ควรปล่อยให้เจริญพันธุ์
หนูตอบคำถามทุกอย่างหมดแล้ว
ยังไม่จบนะจ๊ะ
จิตบำบัดเป็นเครื่องมือทรงคุณค่า ช่วยให้เราเข้าใจตัวเอง
มันสอนวิธีใหม่ๆ ให้เธอนำไปใช้จัดการกับอารมณ์
และช่วยให้เธอสร้างชีวิตที่ต้องการได้ด้วย
หนูรู้ว่าตัวเองต้องการชีวิตแบบไหน
งั้นเล่ามาหน่อยสิ
ทุกอย่างที่คุยกันระหว่างบำบัด เป็นความลับสุดยอด
แผนของเธอมีเรื่องที่อยากเป็นนักเขียนด้วยมั้ย
ฉันเข้าใจว่าเธอเขียนนิยาย เรื่องนักสืบสาววัยรุ่นมาสามเล่มแล้ว
ไวเปอร์ เด ลา มัวร์เต เล่าเรื่องนั้นให้ฟังหน่อยสิจ๊ะ
ไวเปอร์ฉลาด มีไหวพริบ ถูกเข้าใจผิดอยู่เสมอ
พอมีลู่ทางจะส่งไปตีพิมพ์ได้หรือยัง
บรรณาธิการเป็นสิ่งมีชีวิต ที่อยู่ด้วยความกลัว มองการณ์ไกลไม่เป็น
คนหนึ่งบรรยายงานเขียนหนูว่าสยองเอาสะใจ
แถมยังแนะนำให้ไปปรึกษาจิตแพทย์
สุดท้ายก็ต้องมาจริงๆ
แล้วเธอรู้สึกยังไง
หนูส่งคำ "ขอบคุณ" ไป
หนูเปิดใจรับคำวิจารณ์ที่สร้างสรรค์เสมอ
ดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น
เพราะฉันก็ได้อ่านต้นฉบับ เป็นส่วนหนึ่งของการประเมินสภาพจิต
ความสัมพันธ์ที่ฉันว่าน่าสนใจที่สุด
คือความสัมพันธ์ของไวเปอร์กับคุณแม่โดมินิกา
มาคุยเรื่องนั้นดีมั้ย
เวนส์เดย์จ๊ะ เส้นทางบำบัดนี้ เราต้องพูดถึงเรื่องที่อาจทำให้อึดอัดใจ
หนูไม่ชอบเดินทาง
ขออนุญาตเข้าห้องน้ำก่อนได้มั้ยคะ
เวนส์เดย์
มีปัญหาอะไรรึเปล่าจ๊ะ
ซ่อนในนั้นจนกว่าจะหมดเวลาไม่ได้นะ
หนูไม่เป็นไรค่ะ
แค่กำลังเตรียมตัวออกเดินทางที่น่าอึดอัด
ตะไบเล็บ
วันเสาร์เหรอ ได้ตอนบ่าย สักบ่ายสี่โมงได้ไหม
ใครปล่อยออกมาเนี่ย
ไอ้ตัวประหลาด
ชิบเป๋ง!
ชอบโผล่มาหลอกให้คนตกใจเล่นเหรอ
นั่นเป็นงานอดิเรก
เธอเรียนที่เนเวอร์มอร์
ไม่ยักรู้ว่าเขาเปลี่ยนเครื่องแบบ
ขอควอดใส่น้ำแข็ง
เรื่องด่วน
หมายถึงเอสเพรสโซสี่ช็อต
ฉันรู้ว่าควอดคืออะไร
แต่ว่า สปอยล์ตอนจบเลยละกัน เครื่องเอสเพรสโซเป็นอัมพาตอยู่ เพราะงั้น…
ตอนนี้มีแต่กาแฟดริป
กาแฟดริปมีไว้ให้คนที่เกลียดตัวเอง
และสำนึกได้ว่าชีวิตไม่มีเหตุผลไม่มีความหมาย
เครื่องเป็นอะไร
เป็นเครื่องชงกาแฟอารมณ์ร้ายที่เอาแต่ใจตัวเอง
คู่มือภาษาอิตาเลียนก็แย่เข้าไปอีก
ขอไขควงสามแฉก กับประแจหกเหลี่ยมขนาดสี่มิลลิเมตร
เดี๋ยวนะ อ่านอิตาเลียนได้ด้วยเหรอ
แน่สิ นั่นเป็นภาษาแม่ของมาคีอาเวลลี
เอางี้ ฉันจะซ่อมเครื่องชงกาแฟให้
นายจะชงกาแฟให้ฉัน แล้วเรียกแท็กซี่ให้ด้วย
ในเจริโคไม่มีแท็กซี่หรอก
เรียกอูเบอร์มั้ย
ฉันไม่มีมือถือ ไม่ขอเป็นทาสเทคโนโลยี
งั้นก็ซวยแล้วล่ะ
ว่าแต่เธอจะไปไหน
เรื่องนั้นจะบอกแค่คนที่จำเป็นต้องรู้ แล้วรถไฟล่ะ
สถานีที่ใกล้สุดคือเบอร์ลิงตัน อยู่ห่างจากที่นี่ครึ่งชั่วโมง
เครื่องมีปัญหาที่วาล์ว เคยเจอมาก่อนแล้ว
ที่ไหน บ้านมีไอ้เครื่องยักษ์แบบนี้ด้วยเหรอ
เจอในกิโยตินพลังไอน้ำ ฉันสร้างเล่นตอนอายุสิบขวบ
อยากตัดหัวตุ๊กตาให้มีประสิทธิภาพขึ้น
แหง
บาร์บี้มัจจุราช เข้ากันสุดๆ
ขอบใจนะ
เพิ่งเคยเจอเด็กเนเวอร์มอร์ที่ออกแรงทำงาน
ฉันชื่อไทเลอร์นะ ลืมบอก
ไม่ทันฟังตอนเธอบอกชื่อ หรือว่านั่นก็บอกแค่คนที่จำเป็นต้องรู้
เวนส์เดย์
เอางี้นะ เวนส์เดย์
เพื่อแสดงความขอบคุณ ฉันขับรถไปส่งที่เบอร์ลิงตันเอามั้ย
เยี่ยมเลย งั้นเอาควอดใส่ถ้วยกลับบ้าน
แต่อีกหนึ่งชั่วโมงถึงจะเลิกงาน
ฉันชดเชยให้
ตั้งยี่สิบเหรียญ…
ก็น่าสนใจ แต่ไม่เอา
เอาไป 40
คืองี้ เวนส์เดย์ เกร็ดเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับฉัน…
ใครก็ซื้อฉันไม่ได้ ถ้าเธอไม่รอก็ต้องหาคนอื่นแทน
เกิดอะไรขึ้น
เฮ้ย พวกเรา ดูสิ
- ใครน่ะ - พวก…
มาเร็ว
ตัวประหลาดเนเวอร์มอร์ออกมาทำอะไรข้างนอก
นี่โต๊ะประจำเรา
พวกนายสามคน แต่งตัวเหมือนพวกคลั่งศาสนาทำไม
- เราเป็นนักจาริกแสวงบุญ - ก็ไม่ต่างกัน
เราทำงานที่พิลกริมเวิลด์
ต้องโง่เป็นพิเศษถึงจะสร้างสวนสนุกทั้งสวน
อุทิศให้พวกหัวรุนแรงคลั่งการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
พ่อฉันเป็นเจ้าของพิลกริมเวิลด์
เธอด่าว่าใครโง่
ก็ถ้าพฤติกรรมมันใช่
พวกนาย ถอยไป
- ไม่ต้องมายุ่ง กัลพิน - ใช่ ไม่ต้องมายุ่ง
ตอบมาสิ ตัวประหลาด
เคยนอนกับคนปกติมะ
ไม่เคยเจอใครที่รับไหว
- แฮ่! - เฮ้ย!
ไปเรียนกระบวนท่ากังฟูมาจากไหน
ลุงสอน
ลุงเคยอยู่ในอารามทิเบตมาห้าปี
เป็นพระเหรอ
เป็นนักโทษ
พ่อ
ไทเลอร์ เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
พวกนี้กวนใจลูกค้า ลูกค้าเลยจัดการให้รู้เรื่อง
เด็กตัวเล็กๆ นี่เล่นงานผู้ชายสามคนเลยเหรอ
แกช่วยรึเปล่า
พ่อ สาบานได้ ผมไม่เกี่ยวนะ
ขออภัยค่ะ นายอำเภอ
แม่หนูคนนี้แอบหลบฉันมา
มาเร็วจ้ะ คุณแอดดัมส์ กลับได้แล้ว
เดี๋ยวก่อนนะ อย่าเพิ่งไป
เด็กบ้านแอดดัมส์เหรอ
อย่าบอกนะว่าโกเมซ แอดดัมส์เป็นพ่อ
ไอ้หมอนั่นควรต้องเข้าคุกข้อหาฆ่าคนตาย
ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ ละมั้ง
ฉันจะจับตาดูเธอ
โอเค
แค่วันแรกก็โดนนายอำเภอกัลพินเพ่งเล็ง
- ก็อยากจะบอกว่าประหลาดใจ - เขาพูดถึงพ่อหนูอย่างนั้นแปลว่าอะไร
ไม่รู้เหมือนกัน แต่ขอแนะนำไว้นะ
เลิกสร้างศัตรูและเริ่มหาเพื่อนบ้าง
อีกหน่อยจะจำเป็นต้องใช้
ดูเหมือนมีอุบัติเหตุ
หวังว่าคนขับจะไม่เป็นอะไร
เขาตายแล้ว
คอหัก
จากมุมนี้มองเห็นได้ยังไง
ไม่ เล่นแล้วก็ไม่รู้สึกดีขึ้น
ที่นี่มีอะไรแปลกๆ
ไม่ใช่แค่เพราะมันเป็นโรงเรียนด้วย
เธอขนไวโอลินยักษ์นั่นออกมาทางหน้าต่างได้ไง
มีอีกมือมาช่วย
ส่วนที่เหลือหายไปไหนล่ะ
นั่นเป็นหนึ่งในปริศนาประจำตระกูลแอดดัมส์
ทำไมถึงไม่ไป "แปลงร่าง"
เพราะแปลงไม่ได้
ทั้งชีวิตได้แค่นี้
แม่บอกว่าหมาป่าบางตนก็โตช้า แต่ฉันไปหานักสิคาลศาสตร์ที่เก่งที่สุดมาแล้ว
ถึงกับต้องบินไปมิลวอกี้เลยนะ เชื่อเลยไหมล่ะ
แต่นางบอกว่าฉันอาจจะไม่มีทาง…
อย่างว่า
แล้วจะเกิดอะไรขึ้น
ก็กลายเป็นหมาป่าเดียวดาย
ดีออก
ล้อเล่นรึเปล่า นั่นแปลว่าชีวิตฉันจบแล้ว
ฉันจะโดนไล่ออกจากฝูงครอบครัว และหมดโอกาสหาคู่
- ไม่เห็นเป็นปัญหาตรงไหน - ฉันอาจจะต้องตายตามลำพัง
เราทุกคนก็ตายตามลำพัง อีนิด
เธอห่วยเรื่องนี้จริงด้วย
เรื่องปลอบใจคนเนี่ย
- เธอร้องไห้ทำไม - เพราะฉันเสียใจไงเล่า
เธอไม่เคยร้องไห้เหรอ หรือว่าสูงส่งเกินไปอีก
ตอนนั้นเป็นสัปดาห์หลังฮัลโลวีน
ฉันอายุหกขวบ
ฉันพานีโร แมงป่องที่เลี้ยงไว้ ออกไปเดินเล่นยามบ่าย เราโดนดักโจมตี
พวกนั้นไม่เข้าใจว่าคนประหลาดแบบไหน ถึงมีแมงป่องเป็นสัตว์เลี้ยง
เออ
มันสองคนจับฉันไว้ บังคับให้ฉันดู
คนอื่นๆ ขี่รถทับนีโรจนกระทั่ง…
หิมะตกตอนที่ฉันฝังซากที่เหลือของน้อง
ฉันร้องไห้จนปวดใจดำๆ ไปหมด
แต่น้ำตาไม่แก้ไขอะไรเลย
ฉันจึงสาบานว่าจะไม่ร้องอีก
ฉันไม่เอาความลับเธอไปเล่าต่อ
แต่ยังคิดว่าเธอพิลึกเว่อร์อยู่ดี
ความรู้สึกตรงกันอย่างไม่น่าเชื่อ
อยากได้ห้องเดี่ยวคืนมั้ย
เธอแค่ต้องสอนฉันใช้คอมพิวเตอร์
ไอ้ฉิบหาย!
โอเค
ได้เลย ฉันกำลังรับคำสั่งจากมือ
ไม่แปลกอะไรเลย
หวัดดี
นั่นคือธิง
เป็นสัตว์เลี้ยงเธอเหรอ
เขาอ่อนไหวน่ะ
คือก็รู้ว่าเนเวอร์มอร์เป็นแหล่งเพาะของแปลก
แต่นี่มันอีกขั้นนึงเลย
แล้วไหนเธอบอกว่าไม่อยากเป็นทาสเทคโนโลยี
หลังชนฝาก็ต้องยอม นายยังอยากจะช่วยฉันหนีอยู่ไหม
จากเหตุการณ์ในร้านกาแฟ ฉันนึกว่าเธอจะโดนขังเดี่ยวเสียอีก
สุดสัปดาห์นี้มีเทศกาลเก็บเกี่ยว นักเรียนทุกคนต้องร่วมงาน
ฉันจะใช้นั่นเป็นฉากบังหน้า
ถ้านายยอมขับรถพาฉันไปสถานีรถไฟ ฉันจะตอบแทนอย่างคุ้มค่า
ฉันยอม
และไม่คิดเงิน
แถมให้ฟรี
ทำไม
เพราะฉันก็อยากหนีไปกับเธอด้วย
อย่างน้อยเราคนหนึ่งจะได้ออกจากเมืองนรกนี่
แน่ใจเหรอว่าไว้ใจนายคนธรรมดานั่นได้
พ่อ ผมไม่รู้ว่าพวกนั้นจะมา
ฉันแน่ใจว่าดูแลตัวเองได้
พ่อไม่อยากให้คุยกับเด็กนั่น และต้องกลับบ้านก่อนเที่ยงคืน
- ตีหนึ่ง - เที่ยงคืนครึ่ง
งั้น
ขอให้โชคดีและเดินทางปลอดภัย
ก็ยังไม่ชอบกอด เข้าใจละ
โห ถ้าเก่งกว่านี้ เธอได้แพนด้ากลับบ้านทั้งฝูงแน่
แพนด้าไม่ใช่สัตว์รวมฝูง มันชอบอยู่สงบโดดเดี่ยวมากกว่า
โอเค รับทราบคำใบ้
บอกให้รู้ไว้ว่าฉันรอคนอยู่
อ้าวเหรอ ใครคือหนุ่มผู้โชคดี… หรือสาว
แล้วนายจะสนทำไม
ไม่ได้ตั้งใจจะขัดจังหวะ
ไม่ได้ขัด
งานนี้จะยากกว่าที่คิด
พ่อฉันสั่งเคอร์ฟิว ต้องไปตอนนี้ถ้าจะกลับบ้านให้ทัน
มีภาระที่ต้องสลัดให้หลุดก่อน
ไปเจอกันหลังที่จอดรถตอนเริ่มจุดพลุ
เห็นผู้หญิงเหงาๆ น่าสงสารตรงนั้นมั้ย
นางต้องการรางวัลน่าสมเพชนี่มากกว่าฉัน
ช่วยไปดึงความสนใจให้หน่อย
รักนะจ๊ะ
นี่ ก่อนจะจากไป ฉันอยากเอานี่ให้
แฟ้มประวัติคดีของพ่อเธอตอนที่อยู่เนเวอร์มอร์
นี่คงเป็นสาเหตุที่พ่อฉันเกลียดเขา
เธอโอเครึเปล่า
ไม่ชินกับการที่คนมีปฏิสัมพันธ์กับฉัน
คนส่วนใหญ่เห็นฉันเดินมาก็ข้ามถนนหนีแล้ว
เธอไม่ได้น่ากลัว เธอก็แค่…
กึกกึ๋ย
ฉันชอบให้ขนหัวลุกมากกว่า
อีกชั่วโมงเดียวรถไฟจะออกแล้ว ต้องรีบแข่งกับพระจันทร์
ได้เลย โอเค
อ้าว
มาทางนี้ เวนส์เดย์ เวนส์เดย์!
เข้าไปหลบกับคนในงานเถอะ
เวร
เวนส์เดย์ เราต้องไปแล้ว
เวนส์เดย์ มาเร็ว
- เวนส์เดย์! - โรวัน กลับมานี่!
โรวัน รอเดี๋ยว!
ต้องการอะไร ตามฉันมาทำไม
ไม่มีเวลาอธิบาย แต่นายกำลังมีภัย
ฉันว่ากลับกันเลยล่ะ
- เธอต่างหากที่มีภัย - ทำอะไรน่ะ
ช่วยทุกคนไม่ให้ต้องเจอเธอ
ฉันต้องฆ่าเธอ
รูปปั้นการ์กอยล์ นั่นฝีมือนายเหรอ
ใช่
เห็นเงียบๆ ไม่เคยเรียบสักราย
เด็กในภาพนี้คือเธอ
อยากฆ่าฉันเพราะรูปเดียวเนี่ยนะ
แม่ฉันวาดรูปนี้เมื่อ 25 ปีก่อน สมัยแม่เป็นนักเรียนเนเวอร์มอร์
แม่เป็นศาสดาพยากรณ์ที่ทรงพลัง
- แม่บอกฉันไว้ก่อนตาย - โรวัน ปล่อยฉันลง
ไม่! แม่บอกว่าเป็นชะตาของฉัน
ให้หยุดเด็กคนนี้ หากมาเหยียบโรงเรียนเนเวอร์มอร์
เพราะเธอจะทำลายโรงเรียน และทุกคนที่อยู่ในนั้น
โรวัน
ว่าไงจ๊ะ เมฆทะมึนน้อยของพ่อ
เล่าหน่อยสิจ๊ะลูก สัปดาห์แรกเป็นอย่างไรบ้าง
ไหนลองสรุป
รอดตายได้อย่างหวุดหวิดสองรอบ
ค้นพบว่าพ่ออาจเป็นฆาตกร
เพิ่งรู้ว่ามีชะตาอาจเป็นผู้ทำลายโรงเรียน
และได้สัตว์ประหลาดฆ่าคน มาช่วยชีวิตไว้อย่างเป็นปริศนาที่สุด
ถึงยอมรับแล้วจะปวดใจ แต่คุณแม่ก็พูดถูก
หนูว่าหนูจะชอบที่นี่
เวนส์เดย์ ซีซั่นนี้
เรื่องราวชักจะหักมุมมืดมนขึ้นทุกที
แต่ยังดี
นี่ไม่กลัวความมืด
สัตว์ประหลาดกำลังเพ่นพ่าน แต่ทุกคนหาว่าฉันกุเรื่องขึ้นเอง
ฉันจึงต้องหาหลักฐานมาพิสูจน์ว่า ฉันยังไม่ได้เสียสติไป
เธอเริ่มหมกมุ่น กับสัตว์ประหลาดในป่านั่นจริงๆ ละ
จะให้หมกมุ่นกับม้าและบอยแบนด์แทนหรือไง
เล่ามาให้หมดเลยสิจ๊ะ
ตั้งแต่พ่อแม่ทอดทิ้งหนูไว้ที่นี่ หนูถูกตามล่า ตามหลอน
และตกเป็นเป้าของการพยายามฆ่า
เนเวอร์มอร์จ๋า รักเธอที่สุด
ทำไมเธอถึงตกอยู่กลางเหตุร้ายแถวนี้ได้ทุกเรื่อง
ดวงดีมากมั้ง
พ่อแม่ยืนยันจะให้หนูเข้าโรงเรียนนี้
คิดเหรอว่าหนูจะไม่ไปเจอความลับของพ่อแม่
ลูกไม่รู้เรื่องราวทั้งหมด
ตอนแนะนำให้แต่งห้องฝั่งตัวเอง
นี่ก็ไม่คิดว่าเธอจะได้แรงบันดาลใจ จากฆาตกรต่อเนื่องนะ
เรื่องนี้ต้องจบ
ถ้านายได้ยินฉันกรีดร้องฆาตกรรมเลือดสาด
เป็นไปได้มากทีเดียวว่าฉันกำลังสนุก
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม