เรื่องนี้กำลังจะพลิกจากหน้ามือเป็นหลังเท้า
ปกติฉันชอบเรื่องหักมุมนะ
เหมือนตอนที่ม้าหมุนพังอย่างเป็นปริศนา ในวันเกิดอายุแปดขวบ
แต่ไม่ใช่หักมุมแบบนี้
เราค้นกันมาหลายชั่วโมงแล้ว นายอำเภอ
แม้แต่หมาก็ต้องพักนะ
เราพลาดอะไรไปรึเปล่า
เราจะกลับไปตรวจแถวคอลเลทครี้ก แล้วค่อยจบงานคืนนี้
โอเค
ไม่เจอศพคนทั้งคนได้ยังไง
เพราะศพไม่อยู่ที่นั่น ไม่มีรอยเท้า ไม่มีเลือด ไม่มีร่องรอยการดิ้นรนต่อสู้
ไม่มีอะไรเลย ศูนย์
ทีมของฉันค้นหาอยู่ทั้งคืน
ทีมค้นหาของคุณคงลืมน้องหมานำทางไว้ที่บ้าน
หนูเห็นเจ้าอสูรตัวนั้นฆ่าโรวันไปต่อหน้าต่อตา
- แล้วได้เห็นอสูรที่ว่านี้ชัดๆ รึเปล่าล่ะ - มันไม่ได้อยู่คุย
- อาจจะเป็นเพื่อนร่วมห้องเธอสักคนก็ได้ - นายอำเภอ ถามได้ยังไงหยาบคาย
ผมไม่สน ผมมีอีกสามศพในห้องดับจิต
- คนเดินป่าถูกฉีกร่างเป็นชิ้นๆ อยู่ในป่า - นายกเทศมนตรีบอกว่าหมีบุก
เรื่องนั้นท่านนายกเทศมนตรีกับผมเห็นไม่ตรงกัน
เท่ากับคุณตีขลุมโดยอัตโนมัติ ว่านักเรียนของเนเวอร์มอร์เป็นฆาตกร
ทั้งที่ไม่มีหลักฐานใดๆ ว่ามีการกระทำผิดด้วยซ้ำ
ขอโทษนะ ลืมไป ที่นี่สอนแต่พวกนอกคอกดีๆ ใช่มั้ยล่ะ
ฉันเดาว่าโรวันหนีไป
ตำรวจรัฐประกาศคนหายแล้ว ฉันก็ติดต่อครอบครัวเขาไป
แต่ทางนั้นไม่ได้ข่าวจากเขาเหมือนกัน
คนตายขึ้นชื่อเรื่องไม่ยอมโทรกลับ
แล้วไปทำอะไรกับเขาในป่าเหรอ คุณแอดดัมส์
หนูได้ยินเสียงอะไรไม่รู้ในป่า เลยออกไปสำรวจ
บังเอิญเห็นเหตุการณ์เข้าพอดี
แล้วเกิดอะไรขึ้น
หนูเจอบิยังก้า บาร์เคลย์ เลยบอกให้ไปตามคนมาช่วย
รู้ตัวอีกทีก็ตื่นขึ้นมาในหอตัวเอง
ขอถามชัดๆ อีกที อสูรตัวนี้ ไม่ใช่หมีหรือสัตว์ป่าชนิดอื่นๆ แน่นะ
หนูเคยจำศีลกับหมีกริซลี่
หนูรู้ว่ามันต่างกันยังไง
ขอบคุณค่ะ นายอำเภอ
ฉันว่าหมดธุระของคุณแอดดัมส์แล้ว
หนูอยากขอคุยกับนายอำเภอกัลพิน ตามลำพัง
ฉันคงอนุญาตไม่ได้แน่
แต่ผมพาเธอไปให้ปากคำ อย่างเป็นกิจจะลักษณะที่สถานีได้นะ
- เนอะ ไปกันเลย - ได้
ให้เวลาห้านาที ทุกอย่างคือปากคำที่ไม่เป็นทางการ
ตามใจกันหน่อย…
ไม่งั้นฉันจะโทรหานายกเทศมนตรี
มีคนพยายามอำพรางคดีฆาตกรรมโรวัน
นั่นเป็นเหตุผลเดียวให้ต้องกลบรอยที่เกิดเหตุ
นั่นความเห็นมืออาชีพจากลูกสาวฆาตกรเหรอ
พ่อหนูเด็ดขาดกว่าคุณสองเท่า และสิ่งเดียวที่พ่อขยี้ไม่ยั้ง
คือลูกคอเวลาร้องโอเปร่าในห้องอาบน้ำ
แอดดัมส์ ฉันเหนื่อยมาทั้งคืน ไม่อยากเล่นด้วย
หนูไม่ได้เล่น
หนูบอกความจริงอยู่
คุณก็อยากปฏิเสธเรื่องที่หนูบอก แต่คุณปฏิเสธไม่ได้
ทำไมล่ะ
เพราะคุณรู้ดีพอกันว่าในป่านั่นมีอสูรอยู่จริง
และโรวันเป็นเหยื่อคนล่าสุดของมัน
- นายอำเภอคะ - มีอะไร
เรื่องนี้คุณคงต้องมาดูเอง
เอ็ดการ์ อัลลัน โพเคยกล่าวไว้ว่า "อย่าเชื่อสิ่งที่ได้ยิน เชื่อสิ่งที่เห็นแค่กึ่งเดียว"
ศิษย์เก่าชื่อดังที่สุดของเนเวอร์มอร์ ได้แนวคิดนั้นมาจากที่นี่ชัวร์
ไม่สงสัยเลยว่าทำไม โตไปกลายเป็นคนบ้าติดยาอย่างนั้น
อธิบายให้ฉันเข้าใจหน่อย ทำไมถึงอ้างว่าเห็นเหตุฆาตกรรม
อยากเรียกร้องความสนใจเหรอ
หนูจะเล่าอะไรให้คุณฟังไปทำไม
คุณตัดสินไปแล้วว่าหนูโกหก
หนูรู้ว่าหนูเห็นอะไร
ช่วงนี้ชีวิตของเธอวุ่นวายกลับตาลปัตร
ถ้าจะรู้สึกสับสนไปบ้างก็ไม่แปลก
ไม่ต้องพยายามจะลวงหนูเข้าสู่ กับดักจิตวิทยาของคุณ
ไม่มีใครจะวางกับดักเธอทั้งนั้น ฉันอยู่ตรงนี้เพื่อช่วยเธอจัดการกับอารมณ์
อารมณ์เป็นจุดเริ่มต้น
มันจะนำมาซึ่งความรู้สึกซึ่งไปกระตุ้นต่อมน้ำตา
หนูไม่มีน้ำตา
เล่าหน่อยว่าปรับตัวที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้าง
ฌอง-ปอล ซาตร์กล่าวไว้ว่า "นรกคือคนอื่น"
เขาเป็นคนแรกที่หนูหลงรัก
เวนส์เดย์ เหตุผลหนึ่งที่คุณพ่อคุณแม่ ส่งมาอยู่เนเวอร์มอร์
ก็เพราะอยากให้เธอพบคนแบบเดียวกัน จะได้อยู่ในสังคมที่ใหญ่ขึ้น
เป็นเกาะโดดเดี่ยวก็ดีอยู่แล้ว
เกาะที่มีกำแพงแข็งแกร่ง มีฉลามล้อมอีกทีด้วย
เคยคิดไหมว่าแนวโน้มต่อต้านสังคมของเธอ อาจเกิดจากความกลัวถูกปฏิเสธ
ถ้าคุณจะปฏิเสธหนูตอนนี้ หนูก็ไม่เสียใจ
จะกำจัดฉันน่ะไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก
อ้าว ดูสิ รอบนี้คุยได้จนจบชั่วโมง ไม่ต้องพยายามหนีด้วย
ถือว่าชนะแล้วนะ
สุดท้ายก็ตัดใจอยู่เจอริโคต่อสินะ
เดี๋ยวนะ เธอหาหมอคินบ็อทท์ด้วยเหรอ
บอกไว้ก่อน ฉันต้องมาเพราะเป็นคำสั่งศาล
เหมือนกัน ศาลสั่ง
แหม ดูเรา วัยรุ่นกบฏสองคน
เมื่อคืนตอนที่เธอวิ่งหนี ออกจากงานเทศกาลเก็บเกี่ยว
ฉันไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วก็ได้ยินเรื่อง…
บ้าชะมัดเลย
ทุกคน รวมทั้งพ่อของนายเชื่อว่าฉันกุเรื่อง
ฉัน…
ถึงเวลาต้องเช็คอินกับกบฏในตัวละ
คือว่า บอกเอาไว้…
ฉันเชื่อเธอนะ
ทุกคน เร็วสิ วาดฟันสับๆ
แยกเขี้ยวเยอะๆ
นุ้งแมวตัวนี้มาฟาดเท่านั้น
ถ้าบิยังก้า บาร์เคลย์ชนะอีกปีนี้ นี่จะจิกตาตัวเองออกจากเบ้าจริงๆ ด้วย
ฉันยอมจ่ายเงินซื้อตั๋วดูเลย
ดีจ้ะ เมทจ๋า
ดีใจมากๆ ที่เธอตัดสินใจอยู่ต่อ
นึกว่าจะอยากให้ห้องกลับเป็นห้องเดี่ยว
บอกตามตรง ที่จริงฉันไม่ชอบอยู่คนเดียว แล้วธิงก็นวดคอบ่าไหล่ได้เทพมาก
วินวินทั้งคู่เนอะ
แต่… ทำไมถึงเปลี่ยนใจ
ฉันขอไม่ยอมเป็นเบี้ย บนกระดานเกมที่บิดเบี้ยวตั้งแต่ต้น
- พูดถึงโรวันเหรอ - ฉันเห็นเขาโดนฆ่าจริงๆ อีนิด
แต่ว่า เมื่อเช้าคนทั้งโรงเรียนเห็นเขา
แบบว่า ยังไม่ตายแน่ๆ
ฉันรู้
ซึ่งทำให้ฉันเชื่อว่าฉันกำลังจะเสียสติ
ไม่สนุกอย่างที่คิดไว้ซะด้วย
เธอมันสายสุบสิบในเนเวอร์มอร์ โรวันเขามีเรื่องอะไร
นอกจากเป็นพวกสันโดษแปลกๆ…
- อย่าถือนะ - ไม่ถือ
เซเวียร์ ธอร์ปเป็นรูมเมทของเขา
ถ้าเธอมีมือถือคงยิงไปถามเขาเองได้ละ
โยโกะ อย่าดิ ขอหนวดฟรุ้งฟริ้ง
จะชิงถ้วยโพคัพต้องห้ามเหี่ยว
ไอ้ถ้วยโพคัพนี่มันอะไรกัน
ตอนนี้คือเหตุผลในการมีชีวิตของฉัน
แข่งพายเรือแคนูหนึ่ง วิ่งแข่งในป่าอีกหนึ่ง ไม่มีกฎ
แต่ละบ้านเลือกเรื่องสั้นเอ็ดการ์ อัลลัน โพ มาใช้เป็นไอเดีย
หยิบแปรงขึ้นมามั่งก็ได้นะ
ครูธอร์นฮิลเพิ่งสั่งพิซซ่ามา ลองเสียบเท้าเข้าหาสังคมบ้างดีมะ
ขอเสียบอย่างเดียว
เรื่องสังคมไม่ถนัด
อีกอย่าง เดี๋ยวเสียเวลาเขียนหนังสือ
ไม่เป็นไร
ขอแค่เธอยืนข้างทะเลสาบ ช่วยเชียร์ให้เราชนะในวันแข่งจริง
หรือแค่ไปยืนจ้องตาโหดก็ได้ จะแบบไหนก็โอเค
ฉันเกลียดคำที่เขาบอกว่า "เขียนสิ่งที่ตัวเองรู้ดี" มาตลอด
เหมือนเป็นบัตรผ่าน ให้ผู้พิการทางจินตนาการ
แต่เมื่อชีวิตเรากลายเป็นปริศนาหักมุมเสียเอง…
อาจถึงเวลาต้องเปิดใจยอมรับ
ต้องขอคุยกับโรวันค่ะ หาเขาไม่เจอ
คุยไม่ได้หรอก เขาโดนไล่ออกแล้ว
ไล่ออกทำไม
ช่างเถอะจ้ะ เขาจะขึ้นรถไฟเที่ยวแรกไปบ่ายนี้
เธอไปทำอะไรกับเขาในป่าตั้งแต่ต้น
บอกแล้วไง
หนูได้ยินเสียงเลยเข้าไปดู
ข้ออ้างนั้นอาจใช้กับนายอำเภอได้ แต่หลอกฉันไม่ได้หรอกนะ
เธอเกิดเห็นนิมิตขึ้นมาใช่ไหม
ฉันคาดว่าเธอคงมีนิมิต ตอนที่เราขับรถผ่านจุดรถชน
แล้วเธอรู้ก่อนเลยว่าชาวไร่คนนั้นคอหัก
คุณแม่เธอก็เริ่มมีนิมิตช่วงวัยเดียวกัน
นิมิตเป็นเรื่องที่เชื่อไม่ได้และอันตรายมาก
จำได้ว่าตอนแรก
แม่เธอคิดว่าใกล้จะเสียสติ
ได้คุยกับคุณแม่บ้างหรือเปล่า
เห็นๆ อยู่ว่าคนที่ไม่ยอมบอกข้อมูลก็คือเธอ
หนูไปได้หรือยัง
เลือกกิจกรรมนอกหลักสูตรมาก่อนแล้วค่อยไปจ้ะ
เราอยากขัดเกลานักเรียนให้มีความรู้รอบด้าน
หนูชอบคมไม่ต้องเกลา
ฉันทำรายชื่อชมรมที่เปิดรับสมาชิกอยู่มาให้
ช่างมีน้ำใจ
เธอต้องเลือกให้ได้ก่อนหมดวัน
ฉันจะจับตามองเธอนะ
ต้องเจออะไรที่สะกิดใจเธอบ้างแหละ
คนสุดท้ายที่สะกิดหนู นิ้วขาดไปเลย
วีมส์กำลังเฝ้าสังเกตการณ์ฉันอยู่
ไปจับตาดูโรวัน
อย่าได้ให้สายตาเขาหลุดจากนิ้วนาย
เรามีเกร็ด ในเกล็ด ในเกศ…
วีมส์บอกแล้วว่าเธอจะแวะมาดู
แต่บอกตรงๆ ตั้งแต่เธอเล่นใหญ่ในงานเก็บเกี่ยว
ชมรมการละครน่าจะเหมาะกว่า
ตอนฉันหมดสติ เธอไปบอกใคร นายอำเภอเหรอ
คิดว่าฉันไว้ใจตำรวจทำมะดาเหรอ
ฉันตรงไปบอกวีมส์ ให้ครูใหญ่จัดการ
แต่นั่นแหละ มาออดิชั่นให้มันจบๆ
เธอเสียงอะไร อัลโต โซปราโน หรือแค่โนโน
ทำอะไรน่ะ
เสียงที่มีแต่หมาถึงได้ยิน
เธอมาจริงๆ ด้วย เคยยิงธนูมาก่อนมั้ย
ยิงแต่เป้าเคลื่อนที่
โอเค
ถ่ายน้ำหนักเท้าให้มั่น ขึ้นลูกศรแบบนี้ เอาสีเหลืองออก สามนิ้ว
ง้างแล้วก็…
ปล่อยบินไปเลย
มีคำถามมั้ย
นายเจอหน้าโรวัน รูมเมทนาย ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
คนที่โดนอสูรฆ่าน่ะเหรอ
ตอนเทศกาลเก็บเกี่ยว จากนั้นก็ไม่ได้คุยอีก
แต่เมื่อเช้านี้ห้องฝั่งเขาเก็บข้าวของไปหมดแล้ว
โรวันก็เป็นคนแปลกๆ มาแต่ไหนแต่ไรอ่ะนะ
สองสามอาทิตย์นี้ เขาขึ้นๆ ลงๆ หนักกว่าเดิม
ไอ้พลังจิตเคลื่อนสิ่งของ อาจจะทำให้สมองป่วน คือเขา…
เริ่มทำให้ฉันไม่สบายใจ
แล้วเธอกับไทเลอร์นี่มันยังไงกัน
เธอมีสิทธิ์ถามเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับธนู ได้คนเดียวหรือไง
ไม่มีอะไรทั้งนั้น เขาจะช่วยขับรถ พาฉันออกจากเมือง
อ้อ ขอแนะนำไว้ก่อน อย่าไปยุ่ง
ทำไม เพราะคนทำมะดาเหรอ
ไทเลอร์กับเพื่อนๆ นิสัยเสีย
พวกนั้นทนไม่ได้ที่โรงเรียนนี้ เป็นรายได้หลักหล่อเลี้ยงเมืองโปเก
ผู้ชายคาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิดก็พูดได้
นี่ ตัวเองก็อยู่หอคอยแก้ว…
ถึงต้องปาหินก้อนใหญ่กว่าคนอื่น
อย่างน้อยฉันก็ไม่ใช่พวกอีลีทหัวสูง
โดน
สนใจศาสตร์โบราณแห่งการเลี้ยงผึ้งเหรอ
ฉันยูจีน ยูจีน อ็อททิงเจอร์
ผู้ก่อตั้งและประธานชมรม ฮัมเมอร์สเนเวอร์มอร์
ฉันเวนส์เดย์ เวนส์เดย์ แอดดัมส์
ฉันมาช้าหรือที่นี่มีนายคนเดียว
ชีวิตในฝูงผึ้งไม่ได้เหมาะกับทุกคน
เด็กส่วนใหญ่กลัวแมลงมีพิษน่ะ
ทำใจโดนผึ้งน้อยต่อยได้มั้ยล่ะ
ผึ้งผลิตน้ำผึ้งด้วยวิธีเดิมมาตลอด 150 ล้านปี
ผึ้งมีสังคมในอุดมคติตามธรรมชาติ
ทุกตัวร่วมใจทำตามเป้าหมายส่วนรวม
เกร็ดนะ ผึ้งเป็นระบบนิเวศ แค่ไม่กี่ระบบที่เพศเมียเป็นใหญ่
ตั้งแต่นางพญาจนถึงผึ้งงาน ในรังผึ้งไม่มีปิตาธิปไตย!
โรวัน ขอคุยก่อน
เวนส์เดย์ เขาไม่อนุญาตให้ฉันคุยกับใครทั้งนั้น
นายพูดอะไรได้ตั้งเยอะตอนที่พยายามฆ่าฉัน
บอกว่าฉันมีชะตาต้องทำลายโรงเรียนนี้ จำไม่ได้เหรอ
นายไปเอาภาพวาดนั้นมาจากไหน
ฉันแค่ไปเดินเล่นเคลียร์ใจในป่า
แล้วเธอก็ตามฉันไป
เวนส์เดย์
เธอไม่ควรมาอยู่ตรงนี้
ใช่ ถอยไป อย่ามายุ่งกับฉัน
ครูจะให้เอกสารทั้งหมดใหม่…
ห้องน้ำไม่มีหน้าต่าง นายคลาดกับเขาได้ยังไง
ถ้าเป็นมือซ้ายคงไม่ทำให้ฉันผิดหวัง
ไม่ต้องมาทำหงอย
ทีนี้ฉันต้องไปหาหลักฐานใหม่เอง
นายเล่นทำเบาะแสเดียวหายแบบนี้
ในที่สุดก็หาเพื่อนจนได้นะ
ได้เพื่อนเป็นต้นไม้ก็ยังดี
พอดีเลือกคุณภาพ ไม่ใช่ปริมาณน่ะ
ข้างๆ ฉันมีที่ว่าง
ถ้าเธอทนนั่งติดกับอีลีทหัวสูงได้
เวนส์เดย์ไม่น่าจะปลื้มกลง่ายๆ หรอก คุณธอร์ป
ยอมรับเถอะ ต้องปลื้มนิดนึงมะ
เวนส์เดย์ เราดีใจมากที่เธอมาร่วมเรียน
ในการเดินทางสู่โลกของพืชกินสัตว์
ทีนี้…
ใครบอกได้ว่าน้องต้นสวยตรงนี้ชื่ออะไร
เดนโดรไฟแลกซ์ ลินเดนิไอ
หรือที่รู้จักในนามของ กล้วยไม้ผี
พบครั้งแรกบนไอส์ออฟไวท์เมื่อปี 1854
เก่งมาก เวนส์เดย์
สงสัยมีคนท้าชิงตำแหน่งประธานแล้วละ บิยังก้า
เวนส์เดย์ ช่วยบอกคุณสมบัติ สำคัญที่สุดของกล้วยไม้ผีได้ไหม
ความอึดทนและปรับตัวเก่ง
สามารถงอกงามได้ในสภาพแวดล้อมโหดหินที่สุด
แต่มันไปงอกที่ไหนก็เปลี่ยนระบบนิเวศของที่นั่น
ทำให้พืชเจ้าถิ่นไม่รับเข้าพวก
เพราะพันธุ์ท้องถิ่นมักจะ ถูกปล่อยให้เติบโตโดยขาดการควบคุม
ใช้เครื่องกำจัดวัชพืชก็จบข่าว
- ก็ลองดูแล้วกัน - นี่ยังพูดถึงดอกไม้กันอยู่ไหมเนี่ย
ขอบคุณมากสาวๆ ให้ความรู้กับทั้งห้องได้กระจ่างมาก
เห็นกันเลยว่าพืชไม่ใช่นักล่าแค่พันธุ์เดียวในห้องนี้
เก่งมาก
ระวังหางๆ
- อ้าว พ่อจะพาเอลวิสไปไหน - ก็…
ตามเบาะแสคดี
พ่อยังเชื่อว่ามีสัตว์ประหลาดในป่าสินะ
ผมได้ยินพ่อคุยกับซานติอาโก พ่อคิดว่าเป็นนักเรียนเนเวอร์มอร์เหรอ
เมื่อกี้เจอหมอจิตของแก
เขาปิดปากเงียบเลยว่าแกบำบัดไปถึงไหนแล้ว
เขาการรักษาความลับระหว่างหมอกับคนไข้
แล้วความลับระหว่างพ่อลูกล่ะ
สองคนพล่ามถึงอะไรกัน
วิดีโอเกม วัฒนธรรมแคนเซิล นมข้าวโอ๊ตหรือนมถั่วเหลือง ยุคนี้มันเถื่อน
- พ่อจ่าย พ่อมีสิทธิ์จะถาม - เราคุยเรื่องแม่
จำแม่ได้มั้ย
อย่าให้รู้ว่าเอาพ่อไปพูดเสียๆ หายๆ
คืนนี้กลับดึก หาอะไรกินเองแล้วกัน
อ้าว แหม
นึกว่าจะจุดเตาย่างเนื้อแล้วดูแข่งกีฬาด้วยกัน
ผมรักความทรงจำอบอุ่นนุ่มฟู ที่เรามีต่อกันมากเลยพ่อ
ฉันต้องกลับเข้าป่า แต่วีมส์คอยจ้องไม่เลิก
เหมือนแร้งบินวนรอบซากศพ
เธออยากให้ฉันช่วย จะได้กลับไปที่เกิดเหตุซึ่งไม่เคยเกิดขึ้น
ฉันต้องเข้าชมรมเลี้ยงผึ้งบ่ายนี้
ต้องขอให้เธอไปเป็นตัวหลอก
โทษที ติดสองเด้ง
ฉันยุ่งและเห็นผึ้งแล้วขนลุก
ขอให้ธิงช่วยสิ เดี๋ยวนะ ขอไม่ได้เพราะธิงโกรธอยู่
โกรธอะไร เขานั่นแหละทำเสียเรื่อง
ฉันรู้แค่เรานั่งทำเล็บให้กันชั่วโมงนึง เขาเปิดใจกับฉันจริงๆ
เขารู้สึกว่าเธอไม่นับถือเขาเป็นคนคนหนึ่ง
พูดจริงเขาก็แค่มือข้างเดียวนะ
เวนส์เดย์! เขาเป็นคนในครอบครัวเธอ
เขายอมทำทุกอย่างให้เธอนั่นแหละ
ไปขอโทษเขาก่อน เดี๋ยวคิดอีกทีว่าฉันจะช่วยเธอมั้ย
ฉันว้อแตกใส่นาย ต่อไปจะระวังน้ำเสียงมากกว่านี้
ทีนี้ก็ไปไวๆ ก่อนที่เบาะแสจะหายหมด
ต้องการอะไรอีกล่ะ เอาครีมทามือไหม หรือโฟมกั้นนิ้ว
กรรไกรตัดเล็บนิ้วก้อยใหม่เหรอ
อะไรก็ให้
ฉันรู้ว่าฉันดื้อด้าน จดจ่อและหมกมุ่น
แต่นั่นเป็นคุณสมบัติของนักเขียนชั้นเลิศ
ใช่ กับพวกฆาตกรต่อเนื่อง
ประเด็นอยู่ที่ไหน
ฉันไม่มีอะไรต้องระบายออก
และจะไม่ยอมให้นายมากดดันทางอารมณ์
ก็ได้
ตอนโรวันเอารูปนี้มาให้ดู มันยืนยันว่าสิ่งที่ฉันกลัวที่สุดจะเป็นจริง
ฉันกลัวจะต้องทำเรื่องเลวร้าย
ไม่ใช่ร้ายโลกตะลึงแบบไอวาน
แบบสารเลวน่ะ
ฉันปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนั้นไม่ได้
เพราะงั้นฉันจึงต้องหาความจริง
ถ้าเอาเรื่องนี้ไปบอกใคร ฉันเชือดนายแน่
ถ้าวีมส์มาแอบด้อมๆ มองๆ
เว้นระยะห่าง ทำหน้าเครียด ไม่ต้องตอบอะไรทั้งนั้น
- งานนี้ต้องชดใช้อย่างสาสม - ก็สมควรเป็นเช่นนั้น
ถ้าปากเปราะ ฉันจะบี้ให้เละเหมือนรังผึ้ง
ปากพล่อยก็โดนต่อย
กฎของรังผึ้ง
อีกอย่าง ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณเธอ
มีสาวๆ อยู่ในเพิงมากสุดตั้งแต่ก่อตั้งมาเลย
ถ้าไม่นับพวกผึ้งน่ะนะ
อุ๊ยตกใจ
ฉันติดใจสาวหมาป่ามานานละ
โอกาสที่อีนิดจะสนใจนายในเชิงนั้น
น้อยกว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์อีก
แปลว่ายังมีหวังดิ
เยส!
คนในยุคโบราณใช้น้ำผึ้ง รักษาแผลและพิธีเชือดฝังบูชายัญ
ลือกันว่าคลีโอพัตราอาบน้ำผึ้งด้วยนะ
ทำให้ผิวผ่องเป็นยองใย
เธอเคยอาบน้ำผึ้งรึเปล่า
ฉันแค่ไม่อยากโดนผึ้งต่อย
สำคัญคือต้องทำใจร่มๆ ไว้
ผึ้งสัมผัสความกลัวได้ แต่เธอไม่ต้องห่วงนะ
เพราะฉันมีเครื่องพ่นใหญ่มาก แถมใช้เก่งเป็นมืออาชีพ
อยากดูของฉันมั้ยล่ะ
โทษที ฉันไม่อยากให้เอลวิสได้กลิ่นเธอ
ขอบใจ นายกลบกลิ่นยังไงน่ะ
กากกาแฟเหรอ
เทคนิคล่ากวาง
ประโยชน์ของการเป็นเด็กชงกาแฟพาร์ทไทม์
พ่อนายไม่ได้พา หมาล่าเนื้อมาวิ่งเล่นเก็บกิ่งไม้ใช่ไหม
พ่อไม่ได้บอกอะไรฉันเลย
เธอคงคิดว่ามันพิลึกที่ฉันแอบตามพ่อ
เปล่า ฉันก็แอบตามดูพ่อแม่ตัวเองบ่อยๆ
นี่ เดี๋ยว เอาจริงเมื่อคืนก่อน ที่งานเทศกาลมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
สาบานว่าจะไม่ปริปากบอกพ่อ
ฉันนึกว่าโรวันตกอยู่ในอันตราย
ปรากฏว่าฉันคิดผิด
แล้วเขาก็ใช้พลังจิตเคลื่อนย้าย พยายามบีบคอฉันให้ตาย
ฉิบหาย เขาจะทำงั้นทำไม
ไม่รู้เหมือนกัน ตอนนั้นอสูรโผล่มา แล้วก็กระซวกพุงเขา
เท่ากับเธอเห็นตัวมันจริงๆ
แล้วมันไม่คิดจะฆ่าเธอด้วยเหรอ
ที่จริงมันช่วยฉันจากโรวัน นั่นแหละที่ฉันอยากหาความจริง
ฉันกลับมาในป่าเพื่อหาหลักฐาน พิสูจน์ว่าเขาถูกฆ่าจริงๆ
และฉันไม่ได้เสียสติ
ยังน่ะ
นี่แว่นของโรวัน
นึกแล้วว่าเป็นการอำพราง
พูดเรื่องอะไรของนาย
- ของฉันมัน… - โต๊ะใหม่ฉันเลยนะ ไอ้โรคจิต!
- พูดถึงเรื่องนั้น… - นายทำคนอื่นเขาขนลุก!
- คือว่า… - ไม่อยากจะเชื่อ
เรื่องจริง
นายบ้าไปแล้ว!
เป็นอะไรรึเปล่า
ฉันเห็นหนังสือปกม่วงเล่มเดิมซ้ำๆ
ปกสีเข้มกว่านี้
เหมือนแผลช้ำผ่านไปแค่หนึ่งวัน หาต่อไป
ปกติไม่ค่อยเจอนักเรียน มาหาหนังสือจริงๆ ในนี้เท่าไหร่
ส่วนใหญ่แอบเข้ามาจูบกัน
หนูก็บังเอิญเข้ามาเจอ แวมไพร์สองคนลับเขี้ยวกันอยู่
ติดตาล้างไม่ออกเลย
มีอะไรให้ช่วยหาไหม
เคยเห็นนี่มั้ยคะ
เป็นลายน้ำจากหนังสือเล่มที่หาอยู่
นั่นน่าจะเป็นสัญลักษณ์ สมาคมนักเรียนเมื่อนานมาแล้ว
สมาคมไนท์เฉด
ชื่อเดียวกับดอกไม้มีพิษร้าย
ค่อยน่าสนใจหน่อย
มีคนบอกว่าสมาคมนั้นยุบไปหลายปีแล้ว
รู้สาเหตุมั้ยคะ
ไม่รู้จ้ะ
ครูประทับใจคำตอบของเธอในห้องเรียนวันนี้มาก
คุณแม่หนูเป็นผู้เชี่ยวชาญพืชกินสัตว์
คงได้พรสวรรค์นี้มาจากแม่
เธอสนิทกับคุณแม่รึเปล่า
สนิทเหมือนนักโทษขังลืม ที่โดนจับมาอยู่ในห้องเดียวกัน
ครูเข้าใจว่าปรับตัวยากนะ ต้องเปลี่ยนโรงเรียนกลางเทอมแบบนี้
ครูอยู่มาปีครึ่ง ยังรู้สึกเหมือนเป็นคนนอกอยู่เลย
เพราะเป็นครูทำมะดาคนเดียวในโรงเรียนเหรอ
อีนิดบอก
บอกตามตรง ครูก็ไม่เคยเข้ากับที่ไหนได้อยู่แล้ว
แปลกเกินจะเป็นคนทำมะดา ไม่ประหลาดพอจะเป็นคนนอกคอก
ตอนแรกนึกว่าเนเวอร์มอร์ จะไม่เหมือนที่อื่น แต่
ก็ยังมีครูกลุ่มหนึ่งที่แทบไม่ชายตามอง
หนูทำเป็นไม่สนใจถ้าใครจะไม่ชอบ
แต่ลึกๆ แล้ว…
หนูแอบสะใจ
อย่าได้เสียมันไปนะ เวนส์เดย์
เสียอะไร
ความไม่สนไม่แคร์ และไม่ยอมให้คนอื่นจำกัดความเป็นเรา
นั่นเป็นพรสวรรค์
บางทีก็รู้สึกว่าไม่ใช่
พืชที่น่าสนใจที่สุดงอกงามในเงามืด
และถ้าอยากหาคนคุยด้วย
ประตูเรือนกระจกเปิดรับเธอเสมอ
ไอ้หนังสือม่วงนั่นต้องอยู่ในห้องนี้แหละ
เริ่มสืบหาได้
โรวันมีอะไรไม่คาดคิดเยอะนะ
เธอไม่ควรขึ้นมาตรงนี้
ดีใจที่ได้เจอเหมือนกัน
ผ่านครูประจำหอมาได้ยังไง ใช้พลังไซเรนกับเขาเหรอ
ใส่สร้อยนี้ก็ใช้พลังไม่ได้สิ
ไม่มองฉันในแง่ร้ายสักครั้งจะตายมั้ย
ต้องการอะไร บิยังก้า
แค่อยากมาดูว่านายเป็นไงบ้าง
เสียใจด้วยนะเรื่องโรวัน ฉันรู้ว่านายสองคนเคยสนิทกัน
เธอสนใจเรื่องโรวันตั้งแต่เมื่อไหร่
นายคือคนที่กลัวว่า เขาจะไปทำอะไรเวนส์เดย์
นายถึงได้ตามแม่นั่นแจ เหมือนลูกหมาติดเจ้าของไม่ใช่เหรอ
หรือมีอะไรมากกว่านั้น
เอาจริง นายเห็นอะไรดีในยัยนั่น
จู่ๆ เกิดติดใจสาวโกธชีวิตรันทด คลั่งแฟชั่นงานศพหรือไง
อาจจะชอบเพราะเขาไม่เคยพยายามปั่นหัวฉัน
ฉันพลาดแค่ครั้งเดียว นายไม่สามารถให้อภัยกันได้เลย
นางทำตัวโคตรแย่ แต่นายดันชอบจะเอาอีก
เธอสนใจอะไรเวนส์เดย์นัก
เพราะนางคิดว่าตัวเองดีเลิศกว่าชาวบ้าน
แทบรอขยี้บ้านโอฟีเลียพรุ่งนี้ไม่ไหวละ
จะได้เห็นรูมเมทหมาป่าของนางใจสลาย
ปิดฉากชิงถ้วยโพคัพได้น่าจดจำ
- ไม่อยากคิดว่าเธอวางแผนอะไรไว้ - ฉันเดินหมากไว้หมดแล้ว
ก็ชอบเอาชนะ
มันผิดด้วยเหรอ
ยังต้องสงสัยอีกว่าทำไมฉันขอเลิก
เมื่อก่อนนายชอบสัญชาตญาณนักฆ่าของฉัน
เราเหมาะสมกันจะตาย เซเวียร์
จริงเหรอ
หรือเธออยากให้ฉันรู้สึกอย่างนั้น
เชื่อฉันเถอะ เวนส์เดย์ แอดดัมส์ ไม่ใช่สาวในฝันของนายหรอก
เป็นสาวในฝันร้ายมากกว่า
ไปอยู่ไหนมา
ตอนนี้ฉันจะหัวใจวายตายแล้วนะ
- โยโกะเข้าห้องพยาบาล! - เกิดอะไรขึ้น
เผลอกินขนมปังกระเทียมตอนมื้อค่ำ
เขามีอาการแพ้อย่างรุนแรง ลงแข่งโพคัพไม่ได้
ฉันไม่มีผู้ช่วยหัวหน้าทีมแล้ว
ไม่ใช่อุบัติเหตุหรอก บิยังก้าอยู่เบื้องหลัง
- เธอรู้ได้ไง - ไม่สำคัญ
พรุ่งนี้เธอกับฉันจะโค่นนางด้วยกัน
เดี๋ยว
เธอจะเข้าทีมแบล็กแคทเหรอ
เธอยอมทำจริงๆ เหรอ
ทำเพื่อฉัน
ฉันอยากล้มบิยังก้า เอาให้ขายหน้า
ให้รสชาติขื่นขมของความพ่ายแพ้ บาดคอนางจนแสบร้อน
ใช่ แต่เหตุผลหลักๆ ที่เธอยอมทำ ก็เพราะเราเป็นเพื่อนกันใช่มั้ย
บอกมาว่านางชนะทุกปีได้ยังไง
คิดแล้วสมองจะเคล็ด
สองปีมานี้ไม่มีเรือลำไหน พายไปแล้วกลับมาได้โดยไม่ล่มก่อน
น่าจะเป็นการเล่นตุกติก
แข่งชิงถ้วยโพคัพไม่มีกฎอยู่แล้ว
แถมนางยังเป็นไซเรน ซึ่งทำให้เก่งเรื่องในน้ำอยู่แล้วอีก
ถ้าหนามยอก เราก็ต้องใช้หนามบ่ง
- ทุกอย่างเรียบร้อย - ดี ธิงเข้าประจำที่แล้ว
- บอกได้มั้ยว่าเธอสองคนวางแผนอะไรกัน - บอกก็ไม่เซอร์ไพรส์น่ะสิ
พูดถึงเซอร์ไพรส์ ชุดเธออยู่ในเต็นท์
ชุดอะไร
โอเอ็มจี เข้ากับเธอสุดๆ
ขอนิดนึง หนวดน้องแงวไปไหน
ถามอีกสิ เดี๋ยวได้เหลือแปดชีวิต
ตั้งสติดีๆ
ตัวอะไรเนี่ย
พวกตัวคุ้ยขยะ
บอกไว้ตรงนี้ ฉันไม่ได้คิดว่าตัวเองดีเลิศกว่าใครทุกคน
ก็แค่ดีกว่าเธอ
ขอต้อนรับทุกคนเข้าสู่การแข่งขัน ชิงถ้วยเอ็ดการ์ อัลลัน โพคัพ
หนึ่งในประเพณีประจำปี ที่เนเวอร์มอร์ภาคภูมิใจที่สุด
และจัดกันมายาวนานถึง 125 ปี
แต่ละทีมต้องพายเรือข้ามไปยังเกาะเรเวน
หยิบธงมาจากสุสานแคร็กสโตน
และรีบพายกลับโดยไม่จมหรือถูกล่มเรือเสียก่อน
ทีมแรกที่ถือธงเข้าเส้นชัยจะได้ถ้วยไป
ได้คุยโตไปหนึ่งปี และยังได้สิทธิพิเศษอื่นๆ อีก
เริ่มแข่งโพคัพได้เลย!
ไปเร็ว!
- พายไป ไวอีก! - เร็วเข้า พึดจ้ำพึด!
อุ๊ย ขอแซงนะ
จ้ำ!
- เร็วเข้า! จ้ำ! - เร็วๆ!
- คัดท้าย! - เลี้ยว!
ไอ้เวร เราแพ้เพราะนาย
เร็วอีก!
ธิง
ไปเร็ว อยู่ทางนี้
รออยู่นี่ เฝ้าไว้ อย่าให้บิยังก้าเจาะเรือเราได้
ธิง ช่วยดึงความสนใจพวกตัวตลกหน่อย
- อะไรเนี่ย - มาเร็ว
- ไปเร็ว - จับมัน
เร็วเลยเพื่อน
ตามมานั่นแล้ว
มาเร็ว
แล้วเจอกัน เวนส์เดย์!
เธอคือกุญแจ
แมวแอบงีบแฮะ
- มาเร็ว! - เร็วสิ ต้องรีบออกแล้ว!
เกิดอะไรขึ้น
บายจ้า ตัวตลก!
ขี้โกง!
นี่ถามตัวเองว่า "ปวดจทยง" เป็นเวนส์เดย์จะทำยังไง
สองทีมสุดท้ายคือโกลด์บั๊ก
กับแบล็กแคท
ไวๆ เลย
โดนไป!
ไชโย ทำได้แล้ว!
อมก เวนส์เดย์ เราทำได้!
นี่เป็นจังหวะที่ดีที่สุดในชีวิตฉันเลย
ยอมรับมาเถอะ เธอก็อินกับ จิตวิญญาณของโรงเรียนเหมือนกัน
ก็เธอไม่ได้บอกก่อนว่า เป็นจิตวิญญาณนางแค้นดำมืด
การแข่งขันโพคัพครั้งแรก เกิดขึ้นเมื่อปี 1897
ไม่ใช่จัดเพื่อเป็นเกียรติต่อ ศิษย์เก่าเนเวอร์มอร์ผู้ลือชื่อที่สุดเท่านั้น
แต่เพื่อเฉลิมฉลองค่านิยม ซึ่งคนนอกกรอบล้วนมีร่วมกันด้วย
ความร่วมมือร่วมใจ อดทนบากบั่น และมุมานะ
เราได้เห็นสิ่งเหล่านั้นในวันนี้
ไชโย!
ขอแสดงความยินดีกับบ้านโอฟีเลีย
ในฐานะศิษย์เก่าบ้านนี้
ฉันดีใจที่จะได้เห็นถ้วยนี้ กลับไปตั้งบนหิ้งหลังจากห่างหายไปนาน
มาหลบอะไรตรงนี้
ซ่อนไง
คนคอยส่งยิ้มให้อยู่เรื่อย มันน่าหวาดระแวง
นี่เรียกว่าเป็นจังหวะได้แสง
เธอโค่นบิยังก้า บาร์เคลย์ล้มแล้ว ช่วยดีใจกับตัวเองหน่อย
ทุกคนอยากรู้ว่าเดี๋ยวเธอจะมาฉลองด้วยกันมั้ย
ไม่เอาน่า ไม่ถึงตายหรอก
จะลองคิดดูนะ
เยส!
ดีใจที่เห็นเธอเริ่มเข้ากับเพื่อนได้
เหมือนคุณแม่
คุณแม่กับฉันเป็นคน/สายพันธุ์/ทุกสิ่ง ที่ต่างกันแบบฟ้ากับเหว
คราวก่อนที่บ้านโอฟีเลียชนะโพคัพ
คุณแม่เธอเป็นหัวหน้าทีม
ฉันเป็นผู้ช่วยหัวหน้า
เธอสองคนอาจจะเหมือนกันมากกว่าที่คิด
ตื่นเต้นสุดๆ
นายมีหน้าที่ต้องช่วยให้เราชนะ นางไม่เคยแพ้ ไม่เคยเลย
เนเวอร์มอร์ยังคงเป็นปริศนาดำมืด
ที่ซึ่งมีคำถามมากกว่าคำตอบ
แต่บางครั้ง…
คำตอบก็วางอยู่ตรงหน้า
ไม่ต้องห่วง เอ็ดการ์ อัลลัน
ฉันเห็นรอยยิ้มเยาะหยันนั่นแล้ว
แต่ฉันจะหัวเราะทีหลังให้ดังกว่า
คุณมักจะใช้ปริศนาปัญหาเชาวน์จนเป็นตำนาน
และนี่อาจเป็นปริศนาแหลมคมที่สุดของคุณ
เพราะไม่ใช่ปริศนาแค่ข้อเดียว
แต่ละวรรคเป็นปริศนาในตัวของมันเอง
"จันทร์ดับมีตรงข้าม" แดดดี
"กั้นกลางเราภพนี้" แดนปรโลก
"นับสองหน้าเมถุนสิ" เป็นเดือนเมษา
"ดอกไม้อะไรมีหน้า" แพนซี่ หน้าแมว
"ก้านบัวบอกเพิ่มหนึ่ง" สองมะ
"ใบโหยไห้ราดหน้า" อาหลิว "ละลายกลางแดดจ้า" ง่ายมาก น้ำแข็ง
"จากหัวไม่เห็นหาง" ผ่านนะ วงกลม
"ทุกกฎมีหนึ่งนั้น" ที่ว่ายกเว้น
"คำตอบหากรวมกัน จักได้เสียงหนึ่ง ดังก้องกังวานเน้น"
สมาคมลับ
ห้องสมุดเร้น
ภาพแม่มองหน้าฉันเหมือนคาดคั้นตัดสิน
พวกนี้เป็นเรื่องที่ฉันคิดว่าจะต้องเจออยู่แล้ว
แต่ทันทีที่ฉันคืบเข้าใกล้ความจริง…
โชคยังดี นี่ไม่กลัวความมืด
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม