Gusto ko siya nang buhay.
Patayin ang natitira.
Bumaba ka lang.
May problema tayo.
Nilulusob tayo.
Bumaba lang kayo.
Pasensya na.
Grabe.
Uy.
Nilulusob tayo. Tara. Yumuko kayo.
Paano ito nangyari?
Paano ko malalaman? Baka sinundan ka nila rito.
Okay.
-Mo! -Sige na.
Bilis.
Bilis!
-Buwisit! Ubos na sa akin. -Buwisit!
Buwisit.
Mahal… 'wag mong iputok. 'Wag mong iputok.
Ibaba mo.
Tara!
Kilos!
Kailangan ko ng tulong mo.
Huminto sa pagpapaputok! Gusto ng amo na buhay siya!
Tara na, bilis!
Ikatlo ng hapon at hindi hihigit ng isang minuto doon.
Sige, Sting. Pupunta ako diyan.
Kailangan nating manatili dito saglit. Walang gagalaw hanggang sabihin ni Mo.
Tara na.
Pa, mag-usap tayo.
'Di ngayon, mamaya tayo mag-usap.
At kailan, a? At bakit naging bughaw ang mga mata mo?
Dahil nang huling beses na nakita ko iyan, ganyan ang mata ni Tito Si at ngayon ikaw.
Ano? May alam ka ba na 'di namin alam?
-Dahil una, namatay si Tiyo Si. -Oo.
At ngayon ay ikaw naman.
Ngayon, ano'ng mayroon?
Ang Steenkamps.
Bakit?
Gusto kong malaman mo na natanggap ko ang mensahe mo
'Di tayo magpapahinga, 'di mo tatawagan ang asawa mo,
hindi ka pwedeng umihi.
Ang gagawin mo lang, ay subaybayan sila, bawat segundo.
Okay?
Okay.
Itatago na ba natin ang mga bagay sa isa't isa?
Ano? Bago ba ako para malaman ang gusto ng Mighty Mo Masire at saan ito itinago?
Tingin ko, mas mabuti na kaunti lang ang alam mo.
'Wag mong sabihin iyan.
Ano sa tingin mo ito? Tingin mo ay laro ito?
'Di ito mapanghimagsik na nagbibisikleta
para maligayahan ka.
Umaasa sa atin ang mga tao dito. Patay na ang kapatid ko.
Nawawala ang asawa ko, masama ang tingin sa akin ng anak ko.
'Di siya nagkakamali, 'di ba?
Sinisipingan mo ang asawa ng kapatid mo, at nagpapakasaya sa dapat na lugar niya.
Nauulit lang ang nakaraan.
'Di nagbago ang mga bagay sa pamilyang ito mula noong bata pa tayo.
Ang isilang muli ay hindi gaya ng inaasahan mo.
Sabi nila, ang unang beses mo ay dapat sa taong mahal mo.
Nagawa ko iyon matapos akong tumakas sa bahay.
Wala akong nagawa, gaya nang wala akong nagawa no'ng una.
Iyon ay ito o ang mamatay.
Pinili ko ang buhay.
Buwisit!
Pero 'di ko natuloy. Pero 'di nagustuhan ng lalaki nang magbago ang isip ko.
Ako lang mag-isa. Walang may pakialam.
Mapapahiga lang ako…
-Buwisit! -…na namamatay.
At walang sinoman ang magdadalawang-isip na saksakin ako.
Walang sinoman hanggang sa dumating siya.
Okay lang. Ako ito, anak.
Okay lang iyan.
Okay lang.
Magiging ayos din ang lahat, anak.
Alam ko ang ginawa nila sa iyo, anak.
Inabandona ka nila.
Oo, ginawa nila.
Alam mo, inabandona ka nila.
Sa buhay, anak, may mga bagay na hindi mo na mababago,
o makokontrol.
Pero ang sinabi ng mga ninuno, anak,
"Ang pagbawi sa nawala ay bahagi ng paglalakbay ng tao."
Tama iyon.
Babawiin natin kung ano ang sa atin.
Tulog nang mahimbing, anak.
Pagsisisihan nila ang ginawa nila.
Uy.
Ayos ka lang?
Okay.
Ano'ng problema?
Sa tingin ko, ako lang ay… nanginginig pa rin ako sa nangyari kanina.
May iniisip ka.
Wala ito.
Matapos ang lahat ng pinagdaanan natin, Tlotlo,
'di mo pa rin kayang magtapat sa akin.
Grabe.
Mimi, ano ba naman. Pwede ba.
Alam mo, akala ko'y tapos na tayo sa pagmamakaawa.
Tapos na, okay. Tapos na.
Tlotlo, nakita mo ako sa pinakamasama ko,
pero 'di mo pa rin kayang magtapat sa'kin, May nakikita akong mali.
Ano'ng ginagawa mo?
Saan ka pupunta? 'Di ka pwedeng umalis, alam mo iyan.
Wala akong pakialam.
Okay, Mimi, sandali.
Ang tiyo ko.
Ang tiyo ko, si Simon.
Tingin ko, alam ko na kung sino'ng pumatay sa kanya.
Ang digmaan sa pagitan ng pamilyang ito ay kailangang matapos na.
Kahit na sinubukan nilang manghuli ng pamilya na parang aso?
Nawalan ako ng dalawang Masire sa napakaikling panahon.
Hindi ko na kayang mawalan pa.
Boss, 'di ba nila titingnan iyon bilang kahinaan? Ibig sabihin, si Simon--
Hindi ako si Simon, Leon.
Hindi ako si Simon!
Kailangan na nating tapusin ito.
Siguraduhing walang iba na makakalapit sa atin.
Isipin mong tapos na ito.
Matatapos na ang digmaang ito.
Kumusta?
May lokasyon na tayo sa Phumzi.
Totoo ba iyan?
Pakinggan natin.
Sige na.
Magsalita ka.
Kinuha nila siya sa tambakan. Sa timog ng Jo'burg.
Paano mo nalaman?
Magsalita ka!
Nagtatrabaho ang pinsan ko sa Bajo… ang pamilyang Bajo.
Mga pulis! Sa gawing kaliwa!
Mogomotsi Masire, pasensya na sa panghihimasok sa kasiyahan mo.
Hindi pa tayo nagsaya, 'di ba?
Andre Van Heerden. Special Ops.
Ano'ng maitutulong ko?
Tingin ko ay pwede tayong magtulungan.
Kahit papaano, duda ako diyan.
'Di mo pa naririnig ang sasabihin ko.
'Di ko alam kung gusto ko rin.
Maliban kung gusto mo akong arestuhin--
Tungkol ito sa asawa mo, G. Masire.
Maglakad-lakad tayo.
Mag-usap sandali.
Tara.
Bale, nawala ka at nawalan ng asawa. Nawawala.
Nawawala.
Ano ba naman, alam natin ang sinasabi ko.
Mukhang hindi.
Pamilyar ba ang pangalang Aliko Bajo?
Sa tingin ko.
Ano'ng tungkol dito?
Tungkol ito sa pagkakakilanlan ni Phumzi. Espesyal na Ahente Sonia Themba.
Pero hindi ito alam ng mga kasamahan mo.
Kung alam nila, wala ka rito, 'di ba?
Ngayon, gagawa ka ng maliit na bagay sa amin, kung gusto mong panatilihin iyon.
At ano iyon?
Hahanapin mo ang asawa mo, at iuwi mo sa bahay.
'Pag nakauwi, inaasahan ko ang pagtulong sa nagpapatupad ng batas.
Pagtulong?
Gusto mo nang matapos ang munting palabas na ito.
Dapat tigilan mo na ito.
Ikaw ang naloloko, sa parehong paraan.
'Di ito pakikipag-ayos, Masire.
Paano kung tanggihan ko?
Kung tanggihan mo. Tingnan natin.
Bukas ang mababasa sa mga diyaryo,
"Hari ng Jo'burg nag-asawa ng South Africa na Espesyal na Ahente, si Sonia Themba.
At ngayon ay nakikipagtulungan na sila sa pulisya."
Paano iyon para sa kredo sa kalye mo, a?
Ayos, pare. May 24 na oras ka…
Hari.
At kapag nakita mo na ang babae, ikumusta mo ako.
At mag-ihaw tayo pagkatapos, 'pag natapos na ang mga ito.
Uy.
Hindi, ako lang ay… nagmumuni-muni lang.
Tama.
Bigyan mo lang ako ng isang oras, at pupunta na ako diyan.
Okay.
Okay. Paalam.
Okay, Victor.
Pa?
Papunta na ako.
Buwisit.
Buwisit!
Sigurado ka bang dapat tayong nandito?
Gustong patayin ng mga tao ang mga Masire.
'Di pwedeng manatili ako dito kasama sila.
Alam ko, pero sabi mo nga, 'di ito ligtas.
Gagawin ko ang makakaya ko. Okay, Mimi.
Poprotektahan kita, okay?
Okay?
Tara na. Bilis.
Ang masasabi ko, ang lahat ay tila mayos sa sanggol.
-Salamat, Dok. -Walang anoman.
Magandang balita, a?
Napakagandang balita.
Maiintindihan ko kung ayaw mo nang gawin ito dahil sa--
Hindi. Gusto ko itong gawin.
'Di pa ako naging sigurado ng ganito sa kahit ano sa buong buhay ko.
Gusto ko ito.
Gusto kita.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Buwisit!
Buwisit.
-Iyon ba ay-- -Leon.
Maglakad-lakad ka.
Huwag mo nang isipin ito.
Pinapasok ako ng lalaking ito nang hindi naman kailangan.
Pero ginawa niya.
Iniligtas niya ang buhay ko.
Tinanong ko ang sarili ko nang maraming beses.
Bakit ako?
Nakikita kong bumubuti ka na ngayon.
Huwag kang tumayo lang diyan. Lumuhod ka at magtrabaho tayo.
Tanggalin mo ang basura.
Hindi, anak. 'Wag kang magtrabaho na parang laso ang mga daliri mo.
Okay? Gamitin mo sila nang matatag.
Kilala mo ba kung sino ako?
Sa nakikita ko, hindi.
Bigyan mo ako ng dalawa.
Para maging babae ka na gusto mong maging, kailangan mong maging malakas.
Bigyan mo ako ng dalawa.
Tumayo ka para sa sarili mo. Naririnig mo ba ako?
Walang darating para iligtas ka!
Hindi ako, hindi ang mga kaibigan mo, at tiyak na hindi ang pamilyang Masire!
Iniwan ka nilang patay. Tinanggalan sa'yo ang lahat!
Maaaring iniwan ka na ng pamilyang Masire na patay.
Ano'ng hinahanap mo?
-Ano'ng hinahanap mo? -Paghihiganti!
-Bakit? -Para mabawi ang nararapat sa akin!
Dalawa at baba!
Apat at baba!
Sipa!
Iyon na.
Buwisit! Mukhang walang tao dito.
MALIGAYANG PAGDATING BAWAL ANG ALAK SA AMUSEMENT PARK NA ITO
Napakatagal mo.
Mabuting bagay ang dumarating sa mga naghihintay, kapatid.
Lumuhod ka.
Nagsisimumla na siya sa napakaraming tanong.
Bata.
Ilang beses ko bang sasabihin sa'yo na itigil mo na ang panggugulo.
Matanda ka na para isipin ang sarili mo. Hindi ko na kayang ipaalala sa'yo ito.
Nasaan siya?
Hello, Sonia.
Na-miss kita.
Alam na siguro nilang darating tayo.
-Hello? -G. Mogomotsi.
Tagapagsalin ng Subtitle: Angela Ramos