Chcę go mieć żywego.
Resztę zmasakrujcie.
Nie podnoś się.
Mamy problem.
Zaatakowali nas.
Nie podnoś się.
Przepraszam.
O kurde.
Hej.
Zaatakowali nas. Chodźcie. Nie podnoście się.
Jak to się stało?
Skąd mam wiedzieć? Może cię śledzili?
Mo!
Uciekajmy.
Ruchy.
Biegnijcie!
- Kurwa! Nie mam już kul. - Cholera!
Cholera.
Kochanie…
Nie strzelaj.
Rzuć to! Rzuć broń!
Idziemy!
Ruszać się!
Potrzebuję twojej pomocy.
Przestańcie strzelać!
Szef chce go żywego!
- Chodźmy! - Uciekajmy!
Punkt o piętnastej.
Halo? Sting?
Dobra, przyjadę.
Będziemy musieli na trochę tu zostać. Nie ruszamy się bez pozwolenia Mo.
Chodźmy.
Tato, musimy pogadać.
Może lepiej później.
A kiedy, co?
Dlaczego twoje oczy zrobiły się błękitne?
Ostatnio widziałem takie coś u wujka Simona.
A teraz ty?
Czy wiesz o czymś i nam nie mówisz?
- Najpierw umarł wujek. - Halo?
A teraz ty to masz?
Co się dzieje?
Dzwonią Steenkampowie.
Halo?
Chciałem ci tylko potwierdzić, że dostałem wiadomość.
Masz nie robić przerw, nie dzwonić do żony,
nawet nie chodzić się wysikać.
Za to masz stale ich śledzić… o każdej porze dnia i nocy.
Jasne?
Tak, szefie.
Mamy teraz przed sobą sekrety?
Jestem zbyt nowa, żeby wielki Mo zdradził mi, co knuje i gdzie jest złoto?
Im mniej wiesz, tym lepiej.
Przestań chrzanić.
Myślisz, że co to jest?
Jakaś zabawa?
To nie jest jakaś akcja na ścigaczach
dla adrenaliny.
Ludzie próbują nas dopaść.
Mój brat nie żyje.
Zniknęła Phumzi, a syn myśli, że jestem zły.
Chyba się nie myli, prawda?
Pieprzysz się z żoną brata i zajmujesz jego miejsce.
Historia zatoczyła koło.
Nic się w tej rodzinie nie zmieniło, od kiedy byliśmy dziećmi.
Odrodzić się jest inaczej, niż można sobie wyobrazić.
Twój pierwszy raz powinien podobno być z kimś, kogo kochasz.
Mój był zaraz po ucieczce z domu.
Nie miałam wyboru. Podobnie jak nie miałam wpływu na swój pierwszy raz.
Do wyboru miałam to albo śmierć.
Wybrałam życie.
Kurwa!
Chciałam się wycofać, ale facetowi nie spodobało się, że zmieniłam zdanie.
Byłam sama. Nikogo nie obchodziłam.
Zostałabym tam…
- Ty kurwo! - …i umarła.
Ktoś w końcu by mnie zadźgał.
Nie obchodziłam nikogo. Ale później pojawił się on.
Już w porządku. To ja, dziecko.
Wszystko będzie dobrze.
Wszystko dobrze.
Już w porządku, dziecko.
Wiem, co ci zrobili, moje dziecko.
Porzucili cię.
Tak.
Porzucili.
Rozumiesz?
Rzucili cię na pastwę losu.
W życiu, moje dziecko,
są sprawy, których nie można zmienić.
Nie mamy nad nimi żadnej kontroli.
Ale, moje dziecko, nasi przodkowie mówią:
„Odzyskiwanie tego, co utraciliśmy, jest częścią podróży przez życie”.
Właśnie.
Odzyskamy to,
co do nas należy.
Śpij dobrze, moje dziecko.
Gorzko pożałują tego, co zrobili.
Hej.
Wszystko dobrze?
Okej.
Co się dzieje?
Chyba jestem jeszcze…
trochę w szoku po tym, co się stało.
Widzę, że coś ci chodzi po głowie.
To nic takiego.
Po tym, co przeszliśmy, Tlotlo, nadal nie możesz być szczery?
Wow.
Mimi, daj spokój, dobrze?
Myślałam, że zaczniemy ze sobą rozmawiać.
No przecież rozmawiamy.
Tlotlo, otarłam się o śmierć,
a ty nadal nie możesz być ze mną szczery. Widzę, że coś cię dręczy.
Co ty robisz?
Nie możemy wychodzić.
Mam to gdzieś.
Dobra, Mimi, czekaj.
Chodzi o mojego wujka.
Wujka Simona.
Wiem, kto go zabił.
Musimy zakończyć wojnę między naszymi rodzinami.
Po tym, jak próbowali was zabić jak psy?
Straciłem dwóch Masire'ów w bardzo krótkim czasie.
Nie chcę stracić kolejnych.
Nie uznają tego za oznakę słabości? Przecież gdyby Simon…
Nie jestem Simonem.
Nie jestem Simonem!
Musimy pozamykać swoje sprawy.
Żeby nie zaatakował nikt inny.
Zajmę się tym.
Ta wojna musi się już skończyć.
Jakieś wieści?
Zlokalizowaliśmy Phumzi.
Jesteś pewien?
Sam pan posłucha.
Na kolana.
Gadaj!
Zabrali ją na złomowisko. W południowej części Johannesburga.
Skąd wiesz?
No mówże!
Kuzyn pracuje
dla Bajo… dla rodziny Bajo.
Gliny! Na naszej dziewiątej!
Mogomotsi Masire, nie chciałem zakłócić imprezy.
Nie mieliśmy chyba przyjemności.
Andre Van Heerden, wydział spraw specjalnych.
Mogę panu w czymś pomóc?
Możemy pomóc sobie nawzajem.
Śmiem wątpić.
Nawet mnie pan jeszcze nie wysłuchał.
Nie jestem pewien, czy chcę.
- Jeżeli nie jestem aresztowany… - Chodzi o pana żonę, panie Masire.
Przejdźmy się kawałek.
Pogadamy.
Chodźmy.
Podobno zgubił pan żonę.
Zaginęła.
Zaginęła?
Bez żartów. Obaj wiemy, o czym mówię.
Obawiam się, że nie.
Kojarzy pan niejakiego Aliko Bajo?
Tak sądziłem.
A o co chodzi?
O to, że zna pan tożsamość Phumzi. Specjalnej agentki, Soni Themby.
Ale pana ludzie o tym nie wiedzą.
Gdyby wiedzieli, już by było po panu.
Jeśli mamy milczeć na ten temat, to musi pan dla nas coś zrobić.
A co konkretnie?
Odnajdzie pan swoją żonkę i zabierze ją do domu.
A jak już wróci, oczekuję pełnej współpracy z organami ścigania.
Pełnej współpracy?
Widzi pan, chcemy już zamknąć ten cały burdel na kółkach.
A może idź się pan jebać?
Na razie to ciebie wszyscy jebią.
To nie są negocjacje.
A jak odmówię?
Jak odmówisz? Pomyślmy.
Widzę jutrzejsze nagłówki:
„Król Johannesburga ożenił się z agentką specjalną Sonią Thembą.
Współpracują z policją”.
Uwiarygodni cię to, nie?
No dobra. Daję ci 24 godziny…
Królu.
Jak zobaczysz się z żoną,
pozdrów ją ode mnie.
Zorganizujemy sobie grilla, jak już to wszystko się skończy.
Hej.
Nie, wzięłam trochę wolnego.
Dobrze.
To poczekaj na mnie. Będę za godzinę.
Dobrze.
Tak, cześć.
Dobra, Victorze.
Tato?
Już jadę.
Cholera.
Czy to na pewno dobry pomysł?
Ktoś poluje na Masire'ów.
Nie ma opcji, żebym tu z nimi siedział.
Wiem, ale sam mówiłeś, że to niebezpieczne.
Zaryzykuję.
Mimi…
Będę cię bronił. Rozumiesz?
Dobrze? Zgoda?
Chodź.
Wygląda na to, że dziecko ma się świetnie, nic mu nie dolega.
- Dziękuję, pani doktor. - Proszę.
Czyli dobre wieści.
Bardzo dobre.
Zrozumiem, jeśli nie będziesz chciał w tym uczestniczyć…
Skąd…
Przecież chcę.
Nigdy nie byłem niczego tak pewien.
Chcę tego.
Chcę ciebie.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Cholera!
- Czy to jest…? - Leon.
Idź się przejść.
Nawet o tym, kurwa, nie myśl.
Ten człowiek zabrał mnie do siebie, chociaż nie musiał.
Ale zrobił to.
Uratował mi życie.
Ciągle zastanawiałam się…
Dlaczego ja?
Widzę, że czujesz się już lepiej.
Nie stój tak.
Zbliż się, to popracujemy razem.
Zabierz te śmieci.
Nie tak, moja mała. Pracujesz, jakbyś miała palce z waty.
Silniejsze ruchy.
Wiesz, kim jestem?
Widzę, że chyba nie wiesz.
Dawaj dwa ciosy.
Aby stać się kobietą, którą chcesz być,
musisz być silna.
Dwa ciosy.
Musisz się bronić. Słyszysz, co do ciebie mówię?
Nikt cię nie uratuje!
Ani ja, ani twoi przyjaciele, a już na pewno nie rodzina Masire'ów!
Zostawili cię na pastwę losu. Odebrali ci wszystko!
Właściwie mogli cię równie dobrze zabić.
Czego chcesz?
No czego chcesz?
Zemsty!
- Po co? - Żeby odzyskać to, co do mnie należy!
Dwa i unik!
Cztery i na dół!
Kopniak!
Właśnie tak.
Cholera. Chyba tu nikogo tu nie ma.
WITAMY W WESOŁYM MIASTECZKU
Długo ci to zajęło.
Cierpliwość popłaca, bracie.
Na kolana.
Zaczynała, kurwa, zadawać za dużo pytań.
Młody…
Ile razy ci powtarzałem, żebyś przestał zawalać sprawy?
W tym wieku powinieneś myśleć już za siebie. W kółko to samo.
Gdzie ona jest?
Cześć, Soniu.
Tęskniłam za tobą.
Musieli wiedzieć, że przyjedziemy.
- Halo? - Panie Mogomotsi…
Napisy: Piotr Szpakowski