ฉันต้องการมันตัวเป็นๆ
ฆ่าที่เหลือได้เลย
หมอบต่ำไว้
เรามีปัญหาแล้ว
เราถูกโจมตี
หมอบไว้นะ
โทษทีๆ
ให้ตายสิ
นี่
เราถูกโจมตี เร็วเข้า หมอบเอาไว้นะ
เกิดเรื่องนี้ขึ้นได้ยังไง
ฉันจะไปรู้ได้ยังไง พวกมันอาจตามนายมาที่นี่ก็ได้
โอเค
- โม - ไปๆๆ
ไปเลย ไปๆๆ
ไปๆ
- บ้าฉิบ กระสุนหมด ฉันกระสุนหมดแล้ว - เวรเอ๊ย
เวรเอ๊ย
ที่รัก อย่ายิงนะ อย่ายิง
วางปืนลง วางลงเดี๋ยวนี้
ไปกันได้แล้ว
ไปสิ
ผมต้องการให้ท่านช่วย
หยุดยิง เจ้านายต้องการตัวเขาเป็นๆ
เร็วเข้า ไปเร็ว เร็วเข้า
บ่ายสาม ห้ามสายแม้แต่นาทีเดียว
ว่าไง สติง โอเค ฉันจะไปเดี๋ยวนี้
เราจะต้องกบดานอยู่ที่นี่สักพัก ห้ามใครเคลื่อนไหวจนกว่าโมจะบอก
มาเถอะ
พ่อ เราต้องคุยกัน
ตอนนี้ยังก่อน ไว้คุยทีหลัง
ตอนไหนล่ะ แล้วทำไมตอนอยู่ข้างนอกนั่น ตาของพ่อเป็นสีฟ้า
เพราะครั้งสุดท้ายที่ผมเห็น ตาลุงไซเป็นสีนี้เลย ตอนนี้ก็ตาของพ่อ
อะไร มีเรื่องที่พ่อรู้แต่ผมไม่รู้หรือเปล่า
- เพราะทีแรกลุงไซตาย - ใช่แล้ว
แล้วตอนนี้ก็มาพ่อ
นี่มันเรื่องอะไรกัน
พวกสเตียนกัมป์น่ะ
ว่าไง
แค่อยากบอกให้รู้ว่าฉันได้รับข้อความของแกแล้ว
นายจะไม่ไปพัก ไม่โทรหาเมีย
ไม่แม้แต่จะลุกไปฉี่
สิ่งที่นายจะทำคือตามรอยพวกนั้นต่อไป ใช้ทุกวินาทีที่มี
ตกลงไหม
ครับ
เดี๋ยวนี้เรามีเรื่องปิดบังกันแล้วเหรอ
อะไร ฉันใหม่เกินกว่าจะได้รู้ว่าโม มาซีเร ผู้เก่งกาจทำอะไรหรือทองซ่อนไว้ไหนเหรอ
ฉันว่ายิ่งรู้น้อยก็ยิ่งดีแล้ว
อย่ามาพูดไร้สาระแบบนั้นน่า
คิดว่านี่เป็นอะไร หา คิดว่านี่เป็นเกมเหรอ
นี่ไม่ใช่เรื่องไร้สาระของพวกนักบิด แนวสปอร์ตหัวกบฏ
ที่หาความตื่นเต้นให้ตัวเองนะ
ที่นี่มีคนตามล่าเรา พี่ชายฉันตายแล้ว
เมียฉันหายตัวไป ลูกชายฉันคิดว่าฉันชั่วร้าย
เขาก็คิดไม่ผิดไม่ใช่เหรอ
นายเอากับเมียของพี่ชาย แล้วยึดตำแหน่งเขาอย่างสบายใจเลยนี่
ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยจนได้
ครอบครัวนี้ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย ตั้งแต่ที่เราเป็นเด็ก
การเกิดใหม่ไม่เหมือนกับที่คิดไว้เลย
ว่ากันว่าครั้งแรกควรทำกับคนที่รัก
ฉันทำแบบนั้นหลังจากหนีออกจากบ้าน
ฉันไม่มีทางเลือก เหมือนที่ฉันไม่มีทางเลือกในทีแรก
ต้องทำแบบนี้ หรือไม่ก็ตาย
ฉันเลือกมีชีวิต
บ้าเอ๊ย
แต่ฉันก็ทนทำต่อไม่ได้ แต่หมอนั่นไม่ชอบตอนฉันเปลี่ยนใจ
ฉันตัวคนเดียว ไม่มีใครสนใจ
ฉันได้แต่นอน…
- อีบ้านี่ - รอความตาย
และคนอื่นๆ ก็หักหลังฉันแบบไม่คิดซ้ำสองเลย
ทุกคน จนกระทั่งเขาผ่านมา
ไม่เป็นไรๆ เด็กน้อย
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร โอเคแล้ว
ทุกอย่างจะเรียบร้อย ยัยหนู
ฉันรู้ว่าพวกมันทำอะไรกับเธอ เด็กน้อย
พวกมันทอดทิ้งเธอ
ใช่เลย พวกมันทำแบบนั้น
รู้ไหม พวกมันทอดทิ้งเธอ
ในชีวิตน่ะ มีสิ่งที่เธอเปลี่ยนแปลงไม่ได้
ควบคุมไม่ได้อยู่นะ
แต่บรรพบุรุษบอกไว้ว่า
“การเอาสิ่งที่เคยสูญเสียไปกลับคืนมา คือส่วนหนึ่งในการเดินทางของมนุษย์”
ใช่แล้ว
เราจะเอาสิ่งที่เป็นของเราคืนมา
หลับซะ เด็กน้อย
พวกมันจะต้องเสียใจกับสิ่งที่ทำ
นี่ นี่
โอเคไหม
โอเค
เป็นอะไรไป
ฉันว่าฉันคง… ช็อกกับเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้
ฉันบอกได้เลยว่านายมีเรื่องกวนใจ
ไม่มีอะไรหรอก
หลังจากที่เราผ่านทุกอย่างกันมา โทลทโล
นายยังบอกฉันตรงๆ ไม่ได้อีกสินะ
โห
มีมี่ ไม่เอาน่า โอเค
รู้ไหม ฉันก็นึกว่าเราไม่ทำ เรื่องขอร้องอ้อนวอนกันแล้ว
ก็จบแล้ว โอเค จบแล้ว
โทลทโล นายเคยเห็นฉันตกต่ำที่สุดมาแล้วนะ
แต่นายก็ยังเปิดอกคุยกับฉันไม่ได้ ฉันเห็นนะว่ามีอะไรผิดปกติ
เธอจะทำอะไร จะไปไหน
เธอไปไม่ได้นะ เธอเองก็รู้
ฉันไม่สน
ก็ได้ มีมี่ เดี๋ยว
ลุงฉันน่ะ
ลุงฉัน ไซมอน
ฉันว่าฉันรู้แล้วว่าใครฆ่าเขา
สงครามระหว่างตระกูลเหล่านี้ต้องจบลงสักที
หลังจากที่พวกมันพยายาม ไล่ล่าเราเหมือนหมาน่ะเหรอ
ฉันเสียมาซีเรไปสองคนแล้วแค่ในเวลาสั้นๆ
ฉันเสียใครอีกไม่ได้แล้ว
บอส แล้วพวกมันจะไม่มองเราอ่อนแอเหรอ แบบว่าไซมอน…
ฉันไม่ใช่ไซมอน ลีออน
ฉันไม่ใช่ไซมอน
เราต้องจบเรื่องทั้งหมดนี้ซะ
ไปจัดการไม่ให้ใครก็เล่นงานเราได้
เป็นอันตกลง
สงครามนี้ต้องจบเดี๋ยวนี้
ว่าไง
เราได้ที่อยู่ของพุห์มซีแล้ว
เชื่อถือได้หรือเปล่า
งั้นก็มาฟังกัน
เร็วเข้า
พูดสิ
พวกมันพาหล่อนไปที่ลานขยะ ตอนใต้ของโจเบิร์ก
แกรู้ได้ยังไง
เฮ้ย พูดสิวะ
ญาติฉันทำงานให้ตระกูลบาโจ
ตำรวจ เก้านาฬิกาๆ
โมโฆโมทซี มาซีเร ขอโทษด้วยที่มาทำให้งานเลี้ยงกร่อย
เราไม่เห็นได้รับเชิญเลย ว่าไหม
อองเดร ฟาน เฮียร์เดน เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการพิเศษ
มีอะไรให้ช่วย
ผมคิดว่าเราช่วยกันและกันได้
ผมสงสัยอยู่นะ
คุณยังไม่ได้ฟังสิ่งที่ผมจะบอกเลย
ไม่แน่ใจว่าอยากฟังด้วย
เว้นแต่คุณอยากจะจับผม…
เรื่องของภรรยาคุณน่ะ คุณมาซีเร
ไปเดินเล่นกัน
คุยกันนิดหน่อย
มาเถอะ
คุณไม่อยู่ แล้วภรรยาก็หายตัวไปเลยสินะ
หายตัวไปเหรอ
ไม่เอาน่า เราต่างรู้ว่าผมพูดถึงเรื่องอะไร
เกรงว่าจะไม่รู้นะ
ชื่ออาลิโก บาโจทำให้นึกอะไรออกไหม
ก็คิดแบบนั้น
นี่มันเรื่องอะไรกัน
เรื่องที่คุณรู้ตัวตนจริงของพุห์มซีแล้วน่ะสิ เจ้าหน้าที่พิเศษซอนยา เธมบา
แต่เพื่อนร่วมงานคุณไม่รู้
ถ้าพวกเขารู้ คุณคงไม่มายืนอยู่ตรงนี้หรอก จริงไหม
ทีนี้คุณจะต้องทำอะไรให้เราเล็กๆ น้อยๆ ถ้ายังอยากมีชีวิตต่อไป
มันคืออะไรไม่ทราบ
คุณจะต้องตามหาเมียคุณ แล้วก็จะพาหล่อนกลับบ้าน
พอหล่อนถึงบ้าน ผมคาดหวังจะได้รับ ความร่วมมือเต็มที่กับหน่วยบังคับใช้กฎหมาย
ความร่วมมือเต็มที่เหรอ
ก็นะ เราอยากจบโชว์ห่วยๆ นี่แล้วน่ะ
ผมว่าคุณควรไปตายห่าดีกว่า
คุณต่างหากที่จะได้ตายห่าไม่เหลือชิ้นดี
นี่ไม่ใช่การต่อรอง มาซีเร
แล้วถ้าผมปฏิเสธล่ะ
ถ้าคุณปฏิเสธ ขอคิดก่อนนะ
หนังสือพิมพ์ของวันพรุ่งนี้จะออกข่าว
“ราชาแห่งโจเบิร์กแต่งงานกับซอนยา เธมบา เจ้าหน้าที่พิเศษแอฟริกาใต้
และตอนนี้พวกเขาทำงานให้ตำรวจ”
แบบนั้นความน่านับถือของคุณจะเป็นยังไง
ตัดสินใจได้ดี คุณมีเวลา 24 ชั่วโมง…
ราชา
แล้วตอนคุณเจอพวกสาวๆ ฝากทักทายให้ด้วยนะ
เราควรจัดงานเลี้ยงบาร์บีคิวกันนะ เมื่อเรื่องบ้าบอพวกนี้จบลง
เฮ้
เปล่า ฉันออกมาทำธุระส่วนตัวน่ะ
ได้สิ
ขอเวลาสักชั่วโมงนะ แล้วฉันจะไป
โอเค
โอเค บาย
โอเค วิกเตอร์
พ่อเหรอ
จะไปเดี๋ยวนี้
เวรเอ๊ย
แน่ใจนะว่าเราควรออกมาข้างนอกนี่
มีคนอยากฆ่าพวกมาซีเรนะ
ฉันไม่มีทางอยู่กับพวกนี้แน่
ฉันรู้ แต่ก็อยากที่นายบอก มันไม่ปลอดภัย
ฉันยอมเสี่ยง ไม่เป็นไรหรอกน่า มีมี่
- ฉันจะปกป้องเธอเอง โอเคนะ - ก็ได้…
โอเคนะ นะ
มาเถอะ ไปกันเลย
จากที่ฉันบอกได้ เด็กอยู่ในสภาพดีเยี่ยม
- ขอบคุณค่ะ หมอ - ได้เลยค่ะ
ข่าวดีเลยเนอะ
ดีมากเลยละ
ฟังนะ ฉันเข้าใจถ้าคุณไม่อยากทำแบบนี้เพราะ…
โอ้ ไม่หรอก ผมอยากทำแบบนี้สิ
ผมไม่เคยมั่นใจอะไรในชีวิตเท่านี้แล้ว
ผมต้องการสิ่งนี้
ผมต้องการคุณ
ผมรักคุณ
ฉันก็รักคุณค่ะ
บ้าจริง
ให้ตายสิ
- นั่นใช่… - ลีออน
ไปเดินเล่นซะ
อย่าแม้แต่จะคิดเชียว
ผู้ชายคนนี้รับฉันเข้ามาในครอบครัว ทั้งที่ไม่ต้องทำก็ได้
แต่เขาก็ทำ
เขาช่วยชีวิตฉัน
ฉันถามตัวเองเป็นพันๆ ครั้ง
ทำไมเป็นฉัน
ฉันเห็นแล้วว่าเธอดีขึ้นแล้ว
อย่ายืนเฉยสิ คุกเข่าลงมาช่วยกันทำงาน
ถอนวัชพืชพวกนี้ออกไปนะ
ไม่สิ หนูน้อย อย่าถอนแบบนิ้วปวกเปียกแบบนั้น
เข้าใจนะ จับดีๆ
รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร
ไม่รู้สินะ เข้าใจละ
สองครั้งนะ
เธอต้องแข็งแกร่งนะ เพื่อเป็นผู้หญิงแบบที่เธออยากเป็น
ขอสองหมัด
ยืนหยัดเองให้ได้ ได้ยินฉันไหม
ไม่มีใครจะมาช่วยเธอทั้งนั้น
ทั้งฉัน ทั้งเพื่อนๆ เธอ และที่แน่นอนคือคนบ้านมาซีเรด้วย
พวกนั้นทิ้งเธอให้ตาย ปล้นทุกอย่างไปจากเธอ
พวกมาซีเรก็อาจทิ้งเธอให้ตายเหมือนกัน
เธอกำลังค้นหาอะไร
- เธอต้องการอะไร - การแก้แค้น
- ทำไม - เพื่อเอาสิ่งที่เป็นของฉันโดยชอบธรรมคืนมา
สองหมัดแล้วหลบ
สี่หมัดแล้วหลบ
เตะ
แบบนั้น
บ้าฉิบ ดูเหมือนไม่มีใครอยู่ในนี้
(เชิญเลย ห้ามเอาแอลกอฮอล์ เข้าสวนสนุกแห่งนี้)
ใช้เวลานานซะจริงนะ
เรื่องดีๆ มักมาหาคนที่รอคอย น้องชาย
คุกเข่าลง
หล่อนเริ่มสงสัยมากเกินไป
พ่อหนุ่ม
ฉันบอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เลิกทำเรื่องป่วนเสียที
แกโตพอจะคิดด้วยตัวเองแล้วนะ จะให้ฉันคอยบอกคอยย้ำไม่ได้หรอก
หล่อนอยู่ไหน
สวัสดี ซอนยา
คิดถึงจังเลย
พวกนั้นคงรู้ว่าเราจะมา
- ฮัลโหล - คุณโมโฆโมทซี
คำบรรยายโดย ตวงรัตน์ รุ่งเรือง