ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Η Γη, που φιλοξενεί εκατομμύρια είδη.
Αλλά τι θα μπορούσε να ζήσει πέρα από αυτήν;
Οι αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει χιλιάδες πλανήτες
έξω από το ηλιακό μας σύστημα.
Πιστεύουν ότι υπάρχουν κι άλλα τρισεκατομμύρια.
Αν υπάρχει ζωή σε ένα μόνο μικρό ποσοστό αυτών,
τότε, το σύμπαν πρέπει να είναι ζωντανό.
Όλα τα ζωντανά πλάσματα έχουν τις ίδιες ανάγκες.
Τροφή.
Αναπαραγωγή.
Και εξέλιξη.
Εφαρμόζοντας τους νόμους της ζωής στη Γη
στο υπόλοιπο σύμπαν...
είναι δυνατόν να φανταστούμε
τι θα μπορούσε να ζήσει
σε εξωγήινους κόσμους.
Οι πιο πολλοί γνωστοί πλανήτες είναι τόσο αφιλόξενοι,
που φαίνεται αδύνατον να ζει εκεί οτιδήποτε.
Αλλά είναι εκπληκτικό το πού μπορεί να υπάρξει ζωή.
Πάντα η μαμά μου μου έλεγε ότι ήμουν εξωγήινη.
Επειδή είχα το μυαλό μου στο διάστημα από την αρχή.
Πάντα ήξερα ότι ήθελα να εξερευνήσω το σύμπαν.
ΒΥΘΙΣΜΑ ΝΤΑΝΑΚΙΛ ΑΙΘΙΟΠΙΑ
Θεέ μου.
ΚΕΝΤΑ ΛΙΝΤΣ ΑΣΤΡΟΒΙΟΛΟΓΟΣ
Είναι το πιο απίστευτο μέρος που έχω δει ποτέ.
Έτσι ονειρεύομαι ότι είναι άλλοι πλανήτες.
Είναι απίστευτο.
Οπότε, ναι.
Το Βύθισμα Ντανακίλ είναι τοπικά γνωστό ως "Πύλη της Κόλασης".
Είναι 120 μέτρα υπό τη στάθμη της θάλασσας, και ηφαιστειογενές.
Είναι το πιο ζεστό μέρος στη Γη.
Είμαστε στους 79 βαθμούς Κελσίου.
Στους 82 βαθμούς.
Αυτό εδώ φτάνει στους 87.
Αν μπορεί να υπάρξει ζωή εδώ,
θα μπορούσε να υπάρχει σε αρκετούς κόσμους στο σύμπαν.
Η ζωή σε άλλους πλανήτες θα έχει χημεία.
Δεν ξέρουμε αν θα είναι σαν τη δική μας, αλλά θα έχουν χημεία που βοηθά τη ζωή.
Και αυτή η χημεία θα έχει όρια.
Για παράδειγμα, η ζωή αποτελείται από κύτταρα.
Τα κύτταρα έχουν βιομόρια που τους επιτρέπουν να λειτουργούν.
Είναι ο μηχανισμός που καθιστά αυτήν τη χημεία δυνατή
και διατηρεί τη ζωή.
Θέλουμε να καταλάβουμε πώς λειτουργεί αυτός ο μηχανισμός.
Και τι μπορεί να χαλάσει αυτόν τον μηχανισμό.
Μέχρι πρόσφατα, το Ντανακίλ θεωρούνταν πολύ ακραίο για ζωή.
Αλλά οι αστροβιολόγοι έρχονται εδώ αναζητώντας απλά μονοκύτταρα μικρόβια,
γνωστά ως ακραιόφιλα.
Τα μικρόβια δεν φαίνονται με γυμνό μάτι.
Δεν είναι τόσο απλό όσο να πάρουμε νερό από μια λίμνη
και να δούμε ζωύφια στο μικροσκόπιο.
Ο μόνος τρόπος να εντοπιστεί η παρουσία ακραιόφιλων
είναι με την ανίχνευση του DNA τους
μέσω φορητού γενετικού αναλυτή.
Είναι πολύ μικρή συσκευή και πολύ ευαίσθητη στη θερμοκρασία,
και είμαστε σε ένα από τα θερμότερα μέρη στη Γη.
Εδώ, στο πεδίο, έχουμε μια παγοκύστη,
για ψύξη, και τα κανάλια μας να τρέχουν.
Και έχουμε...
Έχουμε αλληλουχία.
Έχουμε αλληλουχία, όντως.
Έχουμε DNA εδώ.
Τέλεια.
Η ανίχνευση DNA είναι απόδειξη
ότι τα ακραιόφιλα μπορούν να επιβιώσουν στα όξινα νερά του Ντανακίλ.
Αυτά τα μικρόβια είναι υπερήρωες. Είναι εκπληκτικό.
Μαθαίνουμε όλο και περισσότερα για τις στρατηγικές και τους μηχανισμούς
που τα βοηθούν να επιβιώνουν σε τέτοια περιβάλλοντα.
Ο εντοπισμός ζωής εδώ φανερώνει μια συναρπαστική πιθανότητα.
Ότι κάποιες μορφές ζωής είναι τόσο σκληρές ώστε να επιβιώνουν οπουδήποτε.
Ακόμα και στο μακρινό διάστημα.
Ένας αστέρας ερυθρός νάνος.
Ο κοινότερος τύπος αστέρα στον γαλαξία μας.
Φανταστείτε έναν πλανήτη σε τόσο κοντινή τροχιά,
που η περιστροφή του είναι συντονισμένη με τη βαρύτητα του αστέρα.
Δείχνει πάντα την ίδια πλευρά στον ήλιο του.
Αυτός είναι ο Τζάνους.
Πώς θα προσαρμοζόταν η ζωή σε έναν τέτοιο ακραίο κόσμο;
Στη μία πλευρά του πλανήτη είναι πάντα μέρα.
Μια αποπνικτική έρημος.
Στην άλλη πλευρά είναι πάντα νύχτα.
Ένα παγωμένο έρεβος.
Ανάμεσα στις δύο πλευρές, μια λωρίδα αιώνιου λυκόφωτος.
Κρύο νερό από λιωμένο πάγο ρέει από την παγωμένη πλευρά,
χαράσσοντας φαράγγια στο τοπίο.
Ακόμα κι εδώ, στην πιο φιλόξενη περιοχή του πλανήτη,
η βλάστηση είναι λίγη.
Αλλά βαθιά μέσα στα φαράγγια,
ζει ένα εντυπωσιακό πλάσμα με πέντε πόδια.
Ένα πεντάποδο.
Έχει το μέγεθος γάτας
και είναι η κυρίαρχη μορφή ζωής στον Τζάνους.
Είναι ικανό να προσαρμόζεται σε κάθε συνθήκη.
Στην κρύα πλευρά,
είναι γεροδεμένο και τριχωτό.
Στη ζεστή πλευρά, είναι γυαλιστερό, λεπτό και νευρικό.
Τα πεντάποδα μπορούν να γίνουν ό,τι χρειάζεται να είναι
για να επιβιώσουν.
Στη Γη, όλα τα ζώα προσαρμόζονται στο περιβάλλον τους.
Κάποια είναι πιο προσαρμοστικά από άλλα.
ΚΟΙΛΑΔΑ ΑΡΙΜΑ ΤΡΙΝΙΔΑΔ
Αυτό το μονοπάτι που βρήκα εδώ
είναι πολύ καλοσυντηρημένο.
Σαν να το έφτιαξε μεγάλο ζώο, ίσως και άνθρωπος.
Αλλά είναι από μυρμήγκια.
Από μυρμήγκια φυλλοκόπτες, συγκεκριμένα.
Όλα φαίνονται ήσυχα τώρα.
Αν έρθουμε τη νύχτα, θα είναι σαν αυτοκινητόδρομος,
με μια ροή από φύλλα να κινείται προς τη φωλιά τους.
Δείτε εδώ.
Αυτή είναι η φωλιά των μυρμηγκιών.
Μπορείτε να δείτε την καρδιά της αποικίας, έχει πολλή κίνηση.
Τα μυρμήγκια φυλλοκόπτες έχουν διαφορετικές κάστες.
Έχουν στρατιώτες.
Διαφορετικούς εργάτες.
Έχουν και τη βασίλισσα.
Είναι η μόνη που κάνει αβγά και υπάρχει μόνο μία βασίλισσα.
Χωρίς αυτήν, τίποτα δεν θα ήταν εδώ.
Μια αποικία μυρμηγκιών εξαρτάται από τη διαίρεση της εργασίας.
Διαφορετικές κάστες έχουν διαφορετικές δουλειές.
Και διαφέρουν τόσο σε μέγεθος όσο και σε σχήμα.
Έπιασα έναν στρατιώτη
και έναν μικρό εργάτη.
Δεν είναι ο μικρότερος εργάτης της αποικίας,
αλλά είναι πολύ μικρός.
Τον στρατιώτη τον κρατώ με το ζόρι.
Νιώθω τη δύναμή του.
Νιώθω ότι προσπαθεί να φύγει. Τα σαγόνια του είναι ανοιχτά.
Αλλά η διαφορά είναι απίστευτη.
Και όλα ξεκίνησαν από την ίδια προνύμφη.
Όλα τα μυρμήγκια σε μια αποικία είναι στενοί συγγενείς.
Μοιράζονται τα περισσότερα γονίδια.
Αλλά καθώς μεγαλώνουν,
κάποια γονίδια ενεργοποιούνται και άλλα απενεργοποιούνται,
αναλόγως την τροφή που τρώνε.
Όλα μπορούν να γίνουν εργάτες, τροφοσυλλέκτες ή στρατιώτες.
Η ικανότητα να δημιουργούνται τόσες μορφές από το ίδιο σχέδιο
λέγεται πολυφαινοτυπία.
Από το "πολύ" και τον "φαινότυπο", που σημαίνει σχήμα.
Η αράχνη έκανε ακριβώς αυτό που προσπαθούσα να αποφύγω όλη τη νύχτα.
Μπήκε σε ένα από τα μονοπάτια των μυρμηγκιών.
Δεν είναι καλό αυτό.
Εδώ βλέπετε τη δύναμη των στρατιωτών και των σαγονιών τους.
Αν κάτι ενοχλήσει την αποικία,
είναι η δουλειά τους να το πάρουν, και ακριβώς αυτό έκαναν.
Ήδη δέχομαι επίθεση.
Αυτό θα πονέσει.
Τώρα έρχονται για εμένα.
Κάθε πλάσμα που έχει αυτήν την ικανότητα να αλλάζει και να αντιδρά
σε αλλαγές στο περιβάλλον όπως αυτά τα μυρμήγκια
έχει εκπληκτικό πλεονέκτημα στην επιβίωση και στην κυριαρχία του κόσμου του.
ΕΥΡΟΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ
Στον Τζάνους,
τα πεντάποδα αριστεύουν στην πολυφαινοτυπία.
Σαν τα μυρμήγκια, μπορούν να αναπτυχθούν διαφορετικά.
Όλα όμως ξεκινούν τη ζωή τους στο ίδιο μέρος.
Στη Ζώνη του Λυκόφωτος.
Ένα ζεύγος ενηλίκων είναι έτοιμο να αναπαραχθεί.
Είναι και τα δύο αρσενικά και θηλυκά.
Ερμαφρόδιτα.
Μπορούν και τα δύο να δημιουργήσουν απογόνους,
διπλασιάζοντας, έτσι, τις πιθανότητες επιτυχίας.
Αφού ζευγαρώσει, το πεντάποδο φεύγει από την ασφάλεια του φαραγγιού.
Σκαρφαλώνει σε υψηλότερο έδαφος,
έτοιμο να γεννήσει.
Στην κορυφή, ένας συνεχής άνεμος φυσά
ανάμεσα στην κρύα και στη ζεστή πλευρά του πλανήτη.
Αλλά ο άνεμος τους δίνει τη δυνατότητα να διασκορπίσουν τις προνύμφες τους.
Έτσι, μπορούν να αποικίσουν τον πλανήτη.
Στη ζεστή πλευρά, το νερό είναι σπάνιο.
Συμπυκνώνεται μόνο σε σκιερές περιοχές.
Αν δεν υπάρχει τίποτα να φάνε, πάνε παρακάτω.
Με πέντε πόδια, μπορούν να τρέξουν προς κάθε κατεύθυνση.
Και με δέκα μάτια,
δεν τους ξεφεύγουν πολλά.
Αν διαισθανθούν γεύμα,
το ξετρυπώνουν με κεραίες.
Πρέπει να εκμεταλλεύονται κάθε ευκαιρία.
ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΝΕΒΑΔΑ, ΗΠΑ
Η ζωή σε κάθε έρημο είναι δοκιμασία.
Μόνο οι σκληροί επιβιώνουν.
Και στον φυσικό κόσμο,
δεν υπάρχει τίποτα πιο σκληρό
από έναν σκορπιό.
-Τίποτα; -Δεν νομίζω.
Η πρώτη μου παιδική ανάμνηση σκορπιού
είναι από όταν ήμουν δέκα ετών και είδα έναν μεγάλο σκορπιό.
Φώναξα "Μαμά".
Ήρθε να με βοηθήσει
και είπε "Τι έγινε;"
Και έδειξα τον σκορπιό στο ταβάνι.
Είπα "Θα με φάει".
Και είπε "Όχι, ηρέμησε, ένας σκορπιός είναι απλώς".
Ως χαριτωμένη Μεξικανή μητέρα,
πήρε το σανδάλι της και τον έλιωσε τον άτιμο στο ταβάνι.
Ο Κάρλος Σαντιμπάνιεζ-Λόπεζ είναι τώρα ειδικός στους σκορπιούς.
Ειδικεύεται στη μελέτη του δηλητηρίου τους.
Πάω τη νύχτα και χρησιμοποιώ το υπεριώδες φως,
επειδή κάνει τους σκορπιούς να λάμπουν.
Έχουν μια ειδική πρωτεΐνη στο κέλυφός τους.
Για να δούμε αυτόν.
Κοίτα εδώ.
Είναι πολλοί.
Ναι, τέλεια.
Οι σκορπιοί έχουν αλλάξει ελάχιστα εδώ και 400 εκατομμύρια χρόνια.
Είναι τέλεια προσαρμοσμένοι για τη ζωή στην έρημο.
Οι σκορπιοί έχουν πολύ αργό μεταβολισμό.
Μπορούν να περάσουν πολύ καιρό χωρίς φαγητό ή νερό.
Έχουμε καταγράψει ένα είδος να αντέχει ένα έτος
χωρίς να τρώει τίποτα.
Έχουν μόλις αρκετή ενέργεια
για ζωτικές λειτουργίες που τους κρατούν ζωντανούς.
Πρέπει να εξασφαλίζουν πως την επόμενη φορά που θα βρουν τροφή,
θα την πιάσουν.
Οι σκορπιοί έχουν αναπτύξει πολλά όπλα για να κυνηγούν θήραμα.
Όπως το πιο σημαντικό όπλο...
το δηλητήριο.
Για να μελετήσει το δηλητήριο των σκορπιών,
ο Κάρλος πρέπει να το εξαγάγει από αδένες στην ουρά.
Το δηλητήριο είναι ένα ισχυρό κοκτέιλ που περιέχει μέταλλα, άλατα
και εκατοντάδες πρωτεΐνες με διαφορετικές λειτουργίες.
Κάνε όσο πιο γρήγορα μπορείς.
Διεγείρουμε τους μύες με ηλεκτρισμό.
Θα πάρουμε πολύ μικρές ποσότητες.
Μια μικροσκοπική σταγόνα.
Αλλά αυτή η σταγόνα είναι πολύτιμη, δεν θέλουμε να τη χάσουμε.
Κάνε του καλό μασάζ.
Ναι. Να μια σταγονίτσα.
Εντάξει.
Δουλεύει. Έχουμε δηλητήριο.
Εκεί είναι, αλλά είναι μικρή σταγόνα.
-Σωστά. -Τη βλέπεις;
-Ναι. -Σαν σταγόνα νερού.
Το δηλητήριο είναι τόσο αποτελεσματικό όπλο,
που χρησιμοποιείται από ερπετά, έντομα και ψάρια.
Έχει εξελιχθεί, χωριστά, τουλάχιστον 30 φορές.
Όσο πιο συχνά έχει εξελιχθεί ένα χαρακτηριστικό σαν αυτό στη Γη,
τόσο πιο πιθανό είναι να υπάρχει σε άλλους πλανήτες.
Στη ζεστή πλευρά του Τζάνους,
τα πεντάποδα πιάνουν το θήραμά τους με δηλητήριο.
Αλλά είναι ριψοκίνδυνο να κυνηγούν μόνα τους.
Ακόμα κι ένας δηλητηριώδης θηρευτής είναι ανίσχυρος
ενάντια σε ένα σμήνος.
Στην κρύα πλευρά του πλανήτη, τα πράγματα είναι εξίσου δύσκολα.
Σε αιώνιο σκοτάδι και χωρίς ενέργεια από τον ήλιο...
πώς μπορεί να επιβιώσει κάτι;
Στη Γη, σχεδόν όλη η ζωή εξαρτάται από το φως του ήλιου.
Τα φυτά μετατρέπουν την ηλιακή ενέργεια σε τροφή...
που τρέφει άλλες μορφές ζωής.
Υπάρχουν, όμως, κάποια εκπληκτικά μέρη στη Γη
όπου η ζωή έχει εξελιχθεί χωρίς φως.
ΚΟΥΕΒΑ ΝΤΕ ΒΙΓΙΑ ΛΟΥΖ ΜΕΞΙΚΟ
Όταν σκέφτομαι να πάω σε τέτοια σπηλιά, ξέρω ένα πράγμα.
Είναι ένα εξωγήινο περιβάλλον.
-Θολώνει λίγο. -Ναι.
Είναι γεμάτη με καλούς τρόπους να πεθάνεις.
Ένας μεγάλος κίνδυνος σε αυτήν τη σπηλιά είναι πως έχει πολύ υδρόθειο.
Το υδρόθειο μπορεί να σε σκοτώσει.
-Έτοιμος; -Ναι.
Έτσι, ο σύζυγός μου έρχεται ως αξιωματικός ασφαλείας.
Δεν φοβάται να μας σταματήσει και να πει
"Ώρα να φύγουμε, αρκετά".
Η Κουέβα Ντε Βίγια Λουζ είναι λαβύρινθος από θαλάμους ασβεστόλιθου.
Το υδρόθειο αναβλύζει από τον φλοιό της Γης.
Αναμειγνύεται με οξυγόνο, δημιουργεί θειικό οξύ και κάνει το νερό άσπρο.
Ωστόσο, κάποιες μορφές ζωής επιβιώνουν,
ακόμα και ευδοκιμούν, σε τέτοιες συνθήκες.
Μυξίτες...
βλεννώδεις σταλακτίτες από βακτήρια.
Υπάρχουν πολλοί οργανισμοί σε έναν μυξίτη.
Αντί να βασίζονται στη φωτοσύνθεση,
τρώνε υδρόθειο.
Το χρησιμοποιούν ως πηγή ενέργειας.
-Έτοιμος για φλόγα; -Ναι.
Να είναι ωραίο και αποστειρωμένο.
Εντάξει, κλείσε το, σε παρακαλώ.
Πάμε για αυτό.
Εντάξει.
Εντάξει. Ένας μυξίτης.
Είναι από τους καλύτερους στον κόσμο.
Τόσο όξινοι.
Περισσότερο κι από οξύ μπαταρίας αυτοκινήτου.
Ένα ολόκληρο οικοσύστημα έχει εξελιχθεί
για να τρέφεται από τους μυξίτες.
Πλάσματα που δεν έχουν δει ποτέ το φως της μέρας.
Το βλέπεις αυτό;
Ναι.
Υπάρχουν κάποια πολύ μεγάλα στα δεξιά.
Όποτε δεις ένα από τα λευκά βακτήρια,
θα δεις ένα ψάρι να το κυνηγά.
Έρχεται κι άλλο εκεί. Βλέπεις; Έρχεται ένα μεγάλο.
Έρχεται. Ναι, το έπιασε.
Η μελέτη της ζωής στο απόλυτο σκοτάδι
έχει επεκτείνει την αναζήτησή μας για ζωή σε άλλα μέρη στο σύμπαν.
Μας έχει κάνει να σκεφτούμε ότι μπορεί να βρούμε ζωή
σε μέρη που δεν είχαμε σκεφτεί.
-Είκοσι πέντε. -Είκοσι πέντε.
Είναι πολύ ψηλά.
Εντάξει. Νομίζεις ότι πρέπει να φύγουμε;
Όλη η ζωή χρειάζεται κάποια μορφή ενέργειας.
Στη ζεστή πλευρά του Τζάνους προέρχεται από το φως του αστέρα.
Στην κρύα πλευρά προέρχεται από το εσωτερικό.
Γεωθερμική δραστηριότητα.
Όταν η ηφαιστειακή πίεση βγάζει νερό στην επιφάνεια,
υπάρχει ένας καταιγισμός νέας ζωής...
που κινητοποιεί τα πεντάποδα.
Αναζητούν τις κάμπιες που βγαίνουν γύρω από τις γεωθερμικές λίμνες.
Αλλά δεν είναι τόσο εύκολο.
Οι κάμπιες έχουν εξελίξει μια άμυνα.
Πηδούν και στέλνουν προειδοποιητικό σήμα στις άλλες.
Φέρονται σαν μονάδα για να επιβιώσουν.
Στη Γη, κάποια ζώα χρησιμοποιούν το φως με τον ίδιο τρόπο
για να στέλνουν σήματα.
ΕΘΝΙΚΟ ΔΑΣΟΣ ΑΛΕΓΚΕΝΙ ΠΕΝΣΙΛΒΑΝΙΑ, ΗΠΑ
Κάθε φως που βλέπετε είναι πυγολαμπίδα.
Αρχίζουν να βγαίνουν, καθώς ο ήλιος αρχίζει να δύει.
Σαν σπίθες από φωτιά.
Είναι εντυπωσιακό, και γίνεται καλύτερο όσο σκοτεινιάζει.
Οι πυγολαμπίδες αναβοσβήνουν ως μια μορφή επικοινωνίας.
Είναι από τα μόνα ζώα ξηράς
που επικοινωνούν δημιουργώντας φως.
Η βιοφωταύγεια εξελίχθηκε στις πυγολαμπίδες
ως προειδοποίηση για τους θηρευτές,
ότι είναι γεμάτες τοξίνες και καλύτερα να τις αποφύγουν.
Ο ίδιος μηχανισμός
χρησιμοποιείται για να βρίσκουν ταίρι.
Η πυγολαμπίδα παράγει φως από ένα όργανο στην κοιλιά της, που λέγεται φανάρι.
Και αυτό το όργανο έχει ένα ένζυμο
που παράγει ένα φωτόνιο με χημική αντίδραση που περιλαμβάνει οξυγόνο.
Έτσι, ελέγχοντας τη ροή οξυγόνου στο φανάρι τους,
παράγουν λάμψεις, αναβοσβήνουν τη χημική αντίδραση.
Με αυτές τις λάμψεις επικοινωνούν μεταξύ τους.
Τα αρσενικά πετούν και κάνουν διαφημίσεις,
μικρές λάμψεις που λένε "Εδώ είμαι, κοιτάξτε με".
Τα θηλυκά περιμένουν στο έδαφος και κοιτούν πάνω.
Κι όταν δουν κάποιον που τους αρέσει, αναβοσβήνουν.
Μετά έρχεται το αρσενικό, αναβοσβήνει ξανά.
Αυτή ανταποδίδει και μετά ζευγαρώνουν.
Αυτός είναι ένας μεγάλος χορός για φλερτ
που βλέπουμε πίσω μας.
Κάθε είδος δημιουργεί τη δική του γλώσσα για να βρίσκει άλλα μέλη στο σκοτάδι.
Αλλά η χρήση φωτός για επικοινωνία ενέχει κινδύνους.
Κάποια είδη έχουν εξελιχθεί ώστε να εκπέμπουν ψεύτικα σήματα.
Εδώ έχουμε ένα αρπακτικό θηλυκό photuris.
Είναι γνωστές κι ως φαμ φατάλ, γιατί έχουν τη φήμη
ότι προσελκύουν αρσενικά άλλων ειδών για να τα φάνε.
Μπορούν να χακάρουν την επικοινωνία μεταξύ αρσενικού και θηλυκού,
και να την εκμεταλλευτούν.
Φαίνεται πως είναι αρπακτική πυγολαμπίδα,
γιατί το φανάρι της έχει διαφορετικό σχήμα.
Ανάβουν μόνο δύο γραμμές, μοιάζει με ένα ίσον.
Ένα αρσενικό πετά, ψάχνοντας ταίρι,
κι όταν το αρσενικό αναβοσβήνει, αυτές απαντούν,
σαν να είναι θηλυκά του ίδιου είδους.
Μιμούνται τα θηλυκά του άλλου είδους, για να έρθει το αρσενικό,
αλλά δεν θέλουν να ζευγαρώσουν.
Αυτή θέλει να φάει το αρσενικό.
Και το κάνει με πολύ βίαιο τρόπο.
Είναι κλασικό παράδειγμα ενός θηρευτή που χρησιμοποιεί μίμηση.
Ένα είδος αντιγράφει τη συμπεριφορά ενός άλλου...
για να το σκοτώσει.
Το ψέμα και η εξαπάτηση είναι πολύ διαδεδομένα στο ζωικό βασίλειο.
Νομίζω ότι θα ήταν σε οποιονδήποτε πλανήτη.
Στον Τζάνους, οι κάμπιες χρησιμοποιούν το φως για να επιβιώσουν.
Αλλά το σύστημά τους πρόκειται να χακαριστεί.
Πιάνοντας μερικές κάμπιες, τα πεντάποδα απορροφούν τη βιοφωταύγειά τους...
και μιμούνται τα προειδοποιητικά τους σήματα.
Οι κάμπιες πηδούν ενστικτωδώς μακριά από τις λάμψεις φωτός.
Μόνο που τώρα είναι παγίδα.
Τα πεντάποδα τις έχουν του χεριού τους.
Ξανά, η προσαρμοστικότητα είναι το μυστικό της επιβίωσής τους.
Αλλά για όλα τα πλάσματα στον Τζάνους,
η ύπαρξη εξαρτάται από ένα βασικό συστατικό.
Είτε είναι στον κόσμο της ζέστης, του κρύου ή του λυκόφωτος.
Το νερό.
ΓΕΩΘΕΡΜΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΧΒΕΡΙΡ ΙΣΛΑΝΔΙΑ
Όλοι ξέρουν τη Χρυσομαλλούσα και τις Τρεις Αρκούδες.
Μπαίνει κρυφά στο σπίτι τους για να φάει τον χυλό τους.
Το πρώτο πιάτο είναι πολύ ζεστό.
Το δεύτερο πιάτο είναι παγωμένο.
Μόνο όταν δοκιμάζει το τρίτο πιάτο χαίρεται.
"Αυτό" λέει η Χρυσομαλλούσα,
"είναι όπως πρέπει".
Όταν ψάχνουμε για ζωή στο σύμπαν,
ψάχνουμε για συνθήκες που είναι "όπως πρέπει".
Το "όπως πρέπει" σε αυτήν την περίπτωση
ορίζεται από την παρουσία αυτής της ουσίας.
Το νερό.
Το νερό μεταφέρει τα βασικά συστατικά για τη ζωή σε όλον τον πλανήτη...
και σε κάθε ζωντανό οργανισμό.
Είναι η πιο σημαντική ουσία στο σύμπαν.
Επειδή το νερό είναι τόσο οικείο,
μόνο αν κάτσεις να το σκεφτείς συνειδητοποιείς πόσο παράξενο είναι.
Το νερό αποτελείται από ένα άτομο οξυγόνου...
και δύο άτομα υδρογόνου.
Λόγω της φύσης των στοιχείων και του δεσμού τους,
έχουμε αρνητικό φορτίο στην πλευρά του οξυγόνου
και θετικό στα δύο υδρογόνα.
Αυτό σημαίνει ότι κάθε υδρογόνο σε ένα μόριο
μπορεί να αλληλεπιδρά με το οξυγόνο σε γειτονικά μόρια.
Πολλαπλασίασε αυτήν την έλξη για δισεκατομμύρια μόρια,
και έχεις μια πολύ κολλώδη ουσία.
Τα μόρια του νερού δεν έλκουν μόνο το ένα το άλλο.
Έλκουν σχεδόν κάθε άλλο μόριο με το οποίο έρχονται σε επαφή.
Διαχωρίζουν άλλες ουσίες,
τις διασπούν και τις διαλύουν.
Το νερό είναι ο γενικός διαλύτης,
λόγω της μοναδικής ικανότητάς του να διαλύει θρεπτικές ουσίες και χημικά.
Φαίνεται σίγουρο ότι η πρώτη σπίθα ζωής στη Γη δεν ήταν στην ξηρά,
αλλά στο νερό.
Βαθιά, στους αρχέγονους ωκεανούς,
στροβιλίζονταν τα χημικά συστατικά της ζωής.
Χρειαζόταν ένα μέρος όπου να συγκεντρωθούν αυτά τα συστατικά,
για να γίνει η χημική αντίδραση που θα οδηγούσε στη ζωή.
Αυτό το μέρος ίσως ήταν μια γεωθερμική πηγή.
Το νερό αλληλεπιδρά με θερμούς βράχους βαθιά μέσα στο έδαφος.
Αναβλύζει μέσα στο κρύο θαλασσινό νερό, μεταφέροντας θρεπτικές ουσίες και χημικά.
Μικρές φυσαλίδες ζωής.
Ο σύνδεσμος ανάμεσα στο νερό και στη ζωή είναι τόσο ισχυρός,
που είναι δύσκολο να φανταστούμε ζωή οπουδήποτε στο σύμπαν
να υπάρχει χωρίς αυτό.
Είναι εκπληκτικό
το πώς η ζωή βρίσκει τρόπο να υπάρχει σε πολύ ακραία μέρη.
Σε πολύ υψηλή ή χαμηλή θερμοκρασία. Όλα έχουν να κάνουν με το νερό.
Αν υπάρχει υγρό νερό, θα βρεις ζωή.
Το νερό στον Τζάνους είναι σπάνιο.
Είτε γίνεται πάγος...
είτε εξατμίζεται στον άνεμο.
Αλλά υπάρχει αρκετό υγρό νερό,
ώστε να αναπτυχθεί ζωή...
και ώστε τα πιο σκληρά πλάσματα
να προσαρμοστούν και να επιβιώσουν.
Στη NASA έχουν ένα ρητό.
"Αν θέλεις να βρεις ζωή...
ακολούθα το νερό".
Πώς θα προσαρμοζόταν η ζωή σε έναν διαφορετικό κόσμο;
Σε έναν με δύο αστέρες.
Όπου υπάρχει πιο πολλή ενέργεια απ' ό,τι στη Γη.
Σε έναν πλανήτη τέλειο για ζωή.
Υποτιτλισμός: Νίκος Καρτσάνης