EEN NETFLIX ORIGINAL-DOCUMENTAIRESERIE
De aarde, waar miljoenen soorten wezens leven.
Maar wat zou erbuiten kunnen leven?
Er zijn talloze planeten in het universum.
Als er ook maar leven bestaat op een fractie van ze...
...dan moet het universum...
...levend zijn.
Alle levende dingen hebben dezelfde behoeften:
Zich voeden...
...voortplanten...
...en evolueren.
Door de wetten van leven op aarde toe te passen...
...op de rest van het universum...
...is het mogelijk ons in te beelden wat voor leven er mogelijk is...
...op buitenaardse werelden.
Alle levensvormen hebben een planeet nodig om op te leven.
Maar hoeveel planeten zijn er in het universum?
Denk aan onze ster:
de zon.
Met de aarde, Mars en Jupiter die eromheen draaien.
Eeuwenlang...
...heeft men zich afgevraagd: 'Hebben andere sterren ook planeten?'
PROFESSOR DIDIER QUELOZ ASTROFYSICUS
En 24 jaar geleden...
...vond ik er een.
PARANAL-OBSERVATORIUM CHILI
Didier Queloz is een superster onder de astrofysici.
Hij won de Nobelprijs voor 't ontdekken van de eerste planeet...
...buiten ons zonnestelsel.
Ik was 28 toen ik de planeet vond.
Ik was mijn doctoraat aan het afronden...
...en mijn adviseur gaf me de sleutel van de apparatuur.
Na meerdere observaties van de ster 51 Pegasi....
...besefte ik dat er iets gebeurde met die ster.
Toen raakte ik eerlijk gezegd in paniek.
Ik dacht dat er iets mis was met mijn apparatuur.
Hoe meer ik het wilde begrijpen, hoe minder logisch het werd.
Tot ik ervan overtuigd was dat het een planeet moest zijn.
Dat is waarschijnlijk een planeet.
Wellicht Jupiter.
Best cool.
Verre planeten zijn onzichtbaar voor telescopen...
...omdat ze geen licht uitstralen.
Maar als een planeet een ster passeert...
...zorgt hij voor een kleine schaduw...
...en wordt de helderheid van de ster gedimd.
Als astronomen deze lichtdaling detecteren...
...hebben ze een nieuwe planeet gevonden.
Hallo, jongens.
Dit is wat de telescoop ziet. Dit is een foto van de telescoop.
In het midden heb je het doelwit dat we observeren.
Je analyseert dit hele gebied, je verwerkt de data...
...en met een beetje geluk detecteer je dit.
Er zit hier een kleine dip in de flux.
Dit vertelt me dat er een planeet rond die ster draait.
We weten dat er enorm veel planeten in het universum zijn.
Er moeten ontelbaar veel andere levensvormen zijn.
Laten we ons voorstellen dat dit hier de aarde is, oké?
Stel je voor dat één meter 20 lichtjaar is.
Dus twee meter is 40 lichtjaar.
Hier heb je 51 Pegasi, waar de eerste planeet werd ontdekt.
Al deze lichtjes vertegenwoordigen een ster...
...waar een planeet is gevonden.
De daarop volgende jaren...
...verschenen er overal planeten.
planeten, planeten overal
Ziet dit er niet cool uit?
Een horizon van sterren en planeten.
Overal.
Planeten buiten ons zonnestelsel worden exoplaneten genoemd.
Astronomen hebben er meer dan 4000 gevonden.
En ze blijven er steeds meer vinden.
Ze geloven dat er minstens één planeet voor elke ster in het universum is.
Dat betekent dat er meer dan een miljoen, miljard, triljoen exoplaneten zijn.
Meer dan alle zandkorrels op aarde.
Een enorm canvas voor de evolutie van het leven.
De afstanden zijn verbijsterend.
De dichtstbijzijnde exoplaneten...
...zijn biljoenen kilometers van ons verwijderd.
Ze zijn allemaal onderworpen aan dezelfde kracht die de aarde op zijn plek houdt.
Zwaartekracht.
Stel je een wereld voor die twee keer zo groot is als de aarde...
...met dubbel zoveel zwaartekracht.
Dit is Atlas.
Hoe zou het leven zich aanpassen op zo'n wereld?
Zwaartekracht trekt vegetatie naar de oppervlakte van de planeet.
En toch kunnen zaden door de lucht zweven.
Dat komt omdat de zwaartekracht hier enorm sterk is.
Luchtmoleculen zitten dicht op elkaar gepakt.
Ze creëren van een dikke atmosfeer waar zaden doorheen kunnen drijven.
En waar zaden zijn...
...zijn luchtgrazers.
Enorme herbivoren met zes vleugels...
...om door de dikke lucht te vliegen.
Vanwege de extra zwaartekracht...
...wegen ze twee keer zoveel als op aarde.
Maar ze vallen niet uit de lucht.
De atmosfeer is dik genoeg om ze in de lucht te houden.
Of het nu op Atlas of op aarde is...
...vliegen is altijd een strijd om de zwaartekracht te overwinnen.
GARDAMEER ITALIË
Je kunt zeggen dat ik een ingewikkelde relatie met zwaartekracht heb.
Je voelt dat de zwaartekracht je omlaag trekt...
...terwijl je omhoog klautert.
Maar mijn droom was altijd om te kunnen vliegen.
Het leukste aan paragliden is dat het zo simpel en intuïtief is.
Het is jij en de lucht.
Net als de luchtgrazers op Atlas...
...gebruiken paragliders hun vleugels om lift te creëren.
De atmosfeer is minder dicht op aarde...
...dus het kost meer moeite om in de lucht te blijven.
De meesten zien lucht niet als substantie.
Maar als ik vlieg...
...zie ik het als een vloeistof die door de valleien stroomt...
...en langs de richels.
Het zou raar zijn om in een zeer dichte atmosfeer te vliegen.
Je zou de hele tijd moeiteloos kunnen blijven zweven.
De beste manier om hoogte te creëren is om een opwaartse luchtstroom te vinden.
Dat heet thermiek.
Als je in de thermiek komt, lijkt het op in een omhooggaande lift staan.
Je wordt omhoog gedrukt.
Kijk eens aan.
De kracht van de natuur die me omhoog duwt.
Als ik vlieg en een vogel omhoog zie cirkelen...
...betekent dat dat daar thermiek is.
Dus we kijken altijd naar ze.
Je voelt de balans tussen de zwaartekracht die je omlaag trekt...
...en de lucht die je optilt.
Dan kun je je lichaamsgewicht gebruiken om snelheid en energie te genereren...
...zodat het voelt alsof je vliegt.
De zwaartekracht is zwakker op de aarde dan op Atlas...
...maar vanwege de dunnere atmosfeer is er minder opwaartse kracht.
Dus uiteindelijk landt alles.
LUCHTDICHTHEID
Op Atlas hoeven de luchtgrazers nooit te landen.
Hun voor- en achtervleugels zijn voor richting en stuwkracht.
Met hun middelste vleugels vangen ze thermiek.
Ondanks hun gewicht...
...is de lucht dik genoeg...
...om in de lucht te leven.
Maar het leven is niet altijd vredig.
Net als op aarde, trekken grazers roofdieren aan.
Met waterstofproducerende bacteriën om hun luchtzakken op te blazen...
...gaan ze de lucht in.
Alleen zijn ze niet opgewassen tegen hun prooi.
Daarom jagen ze in een roedel...
...wachtend op een afgedwaalde luchtgrazer.
Doelwit in zicht, ze stoten hun gas uit...
...en vallen van bovenaf aan.
Het snelste roofdier op aarde...
...gebruikt dezelfde tactiek.
Mijn interesse in valken...
...is hun roversinstinct in combinatie met de snelheidsfactor.
En hoe ze die snelheid uitbuiten.
Maar een geweldig roofdier zijn ding zien doen...
...is perfectie.
WIND RIVER-VALLEI WYOMING, VS
Ik heb op dit moment zo'n 30 vogels.
Elke vogel heeft een andere persoonlijkheid.
Wat ik leuk vind aan valken is hoe evolutie ze perfect heeft gemaakt.
Ik heb een relatie met deze jongens.
Zeker vanuit mijn kant.
Ik denk niet dat de valken het zo zien, maar ze zien me als deel van het team.
Vahe Alaverdian traint in gevangenschap gefokte valken jagen.
Ze zijn al genetisch geprogrammeerd om de beste vliegende roofdieren te zijn.
Wat valkeniers doen, is proberen dat jagersinstinct in ze te wekken.
Trainen met aas is de eerste stap.
Kom op, maatje.
Ik wil de vogel dat aas voorhouden...
...en hem zijn ogen en poten laten coördineren...
...zodat hij zijn poten uitzet om het te grijpen.
Zodra dat gebeurt, trek ik het weg van de valk...
...zodat hij weer de lucht ingaat en het opnieuw probeert.
Ik wil die vogel zo verticaal mogelijk zien duiken.
Dat gaan ze later zelf gebruiken tijdens het jagen.
Als de valken er klaar voor zijn, introduceert Vahe een prooi:
een postduif.
De valk kan de duif niet bijhouden tijdens een achtervolging...
...dus hij maakt de meeste kans door te duiken met behulp van zwaartekracht.
Als de vogel denkt dat hij in het voordeel is...
...vouwt hij zijn vleugels in.
Ze vormen zich om in een druppel...
...die uit de lucht valt.
De kinetische energie van een valk die een duif raakt...
...is te vergelijken met geraakt worden door een kanonskogel.
Tijdens de training ontsnapt de duif vrijwel altijd...
...omdat de valk van minder dan 300 meter moet duiken.
Als ze echt jagen, duiken ze vanaf grotere hoogten...
...met een dodelijk effect.
VALVERSNELLING
De roofdieren gaan toeslaan.
Ze zetten hun vleugels uit...
...om luchtweerstand te creëren...
...wat de luchtgrazer destabiliseert...
...zodat ze hem op de grond kunnen verslinden.
Maar deze roedel is te klein om dit grote beest neer te halen.
Vandaag zullen ze honger hebben.
De luchtgrazer klimt naar een veilige hoogte...
...om te herstellen.
Maar als vruchtbaar vrouwtje...
...heeft ze gezelschap.
Mannetjesgrazers die strijden om als partner gekozen te worden.
Hun extra grote staarten zijn een handicap...
...en maakt vliegen lastiger.
Voor de vrouwtjes...
...zijn ze een teken van vitaliteit.
De eerste die haar bereikt mag paren...
...en zijn genen doorgeven.
Hetzelfde principe geldt op aarde.
Of het nu in de lucht is...
...of in het zand.
Mannetjes strijden om het recht om te paren.
Als mensen thuis insecten op tv zien...
...denken ze dat er een cameraman in de jungle zit.
In een rivier of in een heg...
...wachtend tot de kever langskomt...
...en zich voortplanten of vechten voor de camera.
Zo werkt het niet.
DE COTSWOLDS ENGELAND
Deze oude schuur zit aan het huis van mijn ouders vast.
ROBERT HOLLINGWORTH CAMERAMAN NATUURGESCHIEDENIS
Het is een enorm voordeel om een plek bij je ouders te hebben.
's Avonds krijg je goed eten en gedurende de dag thee.
Kom eens kijken wat we aan het doen zijn. -Jeetje.
Wat zijn dat? -Neushoornkevers.
Het mannetje heeft grote hoorns.
Het vrouwtje niet. Het is een vorm van seksuele selectie...
...want de vrouwtjes houden van mannen met grote hoorns.
Als ze paren...
...paren ze met een kever met een iets grotere hoorn dan degene daarvoor.
En zo geeft dat mannetje zijn genen door.
Dus over de generaties worden de hoorns alleen maar groter.
Ergens in het bijzonder? -Op het hout richting het andere mannetje.
Ze gaan er meteen voor.
De hoorns van een mannelijke neushoornkever...
...zijn als de staart van een mannelijke luchtgrazer.
Ze zijn geëvolueerd voor seksuele concurrentie.
Het is die dominante weer gelukt.
Dat is een goed shot. We wilden hem in haar zien gaan.
Eén, twee, drie.
Is dat goed?
Zo is het prima.
Doe je die erin?
Mannetjesinsecten vechten niet altijd om een partner te strikken.
Soms is het genoeg om te pronken met hun fysieke kracht.
Ik zet het mannetje voor je.
Hij komt vanuit jouw rechts.
Hij is weggevlogen.
Dit zijn diopsidae.
Een diopsidae is een geweldig klein ding.
Ze lijken op mieren met enorme ogen op de uiteinden van stelen.
Zowel het mannetje als het vrouwtje hebben daar hun ogen.
Maar de stelen van het mannetje zijn veel langer.
De mannetjes met de lange stelen komen naar elkaar toe...
...en dan voeren ze een dans uit.
Ze proberen te beoordelen wie van de twee de langste stelen heeft.
Kijk. Dat is de confrontatie.
De winnaar blijft en de verliezer druipt af.
De winnaar krijgt toegang tot het vrouwtje en mag met haar paren...
...en zo kan hij zijn genen doorgeven, waaronder de langere oogstelen.
Heb je het in beeld? -Ik heb het.
Fantastisch.
Normaal duurt het nog geen minuut. Dit is fantastisch.
Waarom zouden mannelijke diopsidae zoveel moeite doen voor die enorme stelen?
Het idee is dat je opvallend naar het vrouwtje signaleert...
...dat ze die ongelooflijke investering van energie in die bron kan hebben...
...die totaal nutteloos is.
En als je overleeft.
Als je blijft vliegen en leven zonder opgegeten te worden...
...en nog steeds die verkwistende extravagantie uit je kop hebt komen...
...ben je een goede optie om mee te paren.
Op Atlas...
...geeft de lange staart van de mannelijke luchtgrazer aan dat hij een topkeuze is...
...om de volgende generatie te verwekken.
Maar de moeder kan haar eieren niet in de lucht leggen.
Daarom is ze geland.
Vanwege de zwaartekracht is ze te zwaar om haarzelf weer in de lucht te lanceren.
Om nieuw leven te scheppen, moet ze haar eigen leven opgeven.
De baby's groeien op in de buurt van waar hun moeder stierf.
Nu moeten ze de lucht in zien te komen.
Maar er liggen aaseters op de loer.
Wezens zonder botten...
...zonder skelet om ze vorm te geven.
Ze doden door hun prooi te omhullen en op te lossen.
De luchtgrazers zijn pas net uitgebroed, maar verkeren meteen in levensgevaar.
En nu is er geen weg meer terug.
KALAHARI-WOESTIJN ZUID-AFRIKA
Elke dag op aarde moeten jonge dieren vreselijke obstakels overwinnen...
...als ze willen overleven.
Zestig procent van de stokstaartjes halen hun eerste verjaardag niet.
Voor een jong stokstaartje in hun vroege leven...
...is het hier heel gevaarlijk.
Ze zijn na hun geboorte maandenlang kwetsbaar.
KIRSTY MACLEOD ECOLOOG
Maar vooral in de eerste twee maanden nadat ze uit het hol komen.
Roofdieren zijn overal en een constant gevaar.
Er zijn hier slangen...
...die jonge stokstaartjes opeten.
Een jong stokstaartje is veilig in een groep...
...maar als hij achterblijft, is hij kwetsbaar.
Schorpioenen zijn 'n constante bedreiging.
De jongeren zijn totaal incompetent.
En onwetend als het om omgaan met schorpioenen gaat.
Ze kunnen het gevaar niet voor altijd vermijden.
Ze moeten leren hoe ze de dreiging kunnen neutraliseren.
De eerste keer dat een stokstaartje oog in oog met een schorpioen komt...
...en het zelf moet zien te rooien...
...is dat waarschijnlijk angstaanjagend.
Dit is een echt moment van de waarheid.
Het is een overgangsritueel, want als het ze eenmaal gelukt is...
...bereiken ze een fase waarin ze zelf eten kunnen verzamelen...
...en worden ze onafhankelijk en een nuttig groepslid.
Ze zijn niet langer kwetsbare kleintjes...
...en hebben de overgang naar volwassenheid bereikt.
Het is een stap op weg naar volwassenheid.
Maar dat betekent niet dat het daarna makkelijk is.
Er zijn veel bedreigingen...
...en ze moeten blijven leren om volwassen te worden.
Als de jonge luchtgrazers willen opgroeien...
...hebben ze geen keus.
Het is tijd om te vliegen.
Zelfs in de lucht zijn ze nog steeds niet veilig.
Op Atlas...
...is overleven een kansspel.
Het leven gaat door van generatie op generatie.
Ten minste, voor nu.
De sterke zwaartekracht van Atlas trekt asteroïden aan op een ramkoers.
De meeste verbranden in de dampkring.
Maar er is een constante dreiging dat er iets groots doorheen komt...
...en de levensloop van de planeet weer op nul zet.
Omdat de zwaartekracht zwakker op aarde is dan op Atlas...
...zijn er minder asteroïde-inslagen.
Maar als ze zich voordoen, kunnen ze catastrofaal zijn.
Dit is het schiereiland Yucatán.
27.000 vierkante kilometer tropische jungle.
Maar in de jungle zijn tal van zinkgaten genaamd cenotes verborgen.
SCHIEREILAND YUCATÁN MEXICO
Dit zijn ingangen van enorme ondergrondse grotten.
Er zijn geen rivieren of beekjes op het schiereiland...
...dus de enige waterbronnen zijn de ondergrondse grotten.
Maar het interessante is de locatie van deze cenotes.
PROFESSOR THOMAS ILIFFE MARINEBIOLOOG
Hoewel er waarschijnlijk 10.000 of meer cenotes zijn op 't schiereiland...
...vormen ze in de noordwestelijke hoek…
...een zeer duidelijke halve cirkel.
Als we die halve cirkel doortrekken in de Golf van Mexico...
...hebben we nu een hele cirkel, wat naar verwachting...
...de rand van een asteroïde-krater markeert.
Vijfenzestig miljoen jaar geleden...
...trok de zwaartekracht een asteroïde ons zonnestelsel in.
Hij ramde onze planeet...
...en veroorzaakte het uitsterven van 75 procent van het leven op aarde.
De asteroïde-inslag creëerde genoeg puin...
...om het zonlicht twee jaar lang te blokkeren.
Een wereld ondergedompeld in de duisternis.
Niets kon groeien.
Dit zou op Atlas gebeuren...
...als een enorme asteroïde de planeet zou raken.
Het is moeilijk om in cenotes te overleven.
Net zoals op aarde 65 miljoen jaar geleden.
Wat zijn de eigenschappen die een soort nodig heeft om te overleven?
Er is hier iemand.
Krokodillen zijn erg veerkrachtige dieren.
Ze leven zowel in het water als op het land.
Het zijn generalisten. Ze hebben geen specifieke voeding nodig.
Ze eten bijna alles.
Wat beschikbaar is, is goed genoeg.
Ze eten het op.
In deze cenote...
...is er één in gevallen en kan er niet meer uit.
Maar op de een of andere manier...
...is het hem gelukt.
Het zijn overlevers.
In een veranderende wereld loont het een generalist te zijn...
...en geen specialist.
Als een asteroïde die groot genoeg is Atlas raakt...
...zijn de luchtgrazers en roofdieren gedoemd.
Ze zijn te gespecialiseerd om verandering aan te kunnen.
De generalisten zijn de aaseters zonder botten.
Net als krokodillen, eten ze alles...
...en leven ze overal.
In deze voorgestelde wereld met veel zwaartekracht...
...zouden zij de overlevers kunnen zijn.
Hoe past 't leven zich aan...
...op een andere wereld?
Waar wezens vastzitten...
...tussen een brandende woestijn...
...en een bevroren schaduwland.
Een wereld van uitersten.
Ondertiteling door: Joey Meeuwisse