KWIECIEŃ 2017 ROKU
Amerykańskie siły powietrzne zrzuciły bombę MOAB,
najpotężniejszą niejądrową broń w ich posiadaniu,
na odległą afgańską prowincję. Według oficjalnej wersji
bomba miała zniszczyć główny bastion rebeliantów na tym obszarze.
Rozeszły się jednak pogłoski o niepokojącej aktywności
tuż przed wybuchem. Oto, co wydarzyło się naprawdę...
NARODZINY ZŁA
PROWINCJA NAGARHAR, AFGANISTAN
Tu Foxtrot 217. Nic nie zaobserwowano.
Przyjęłam, Foxtrot 217. Bezpiecznego lotu.
Włączam lokalizację.
Johnson, zawiadom bazę, że będziemy za 25 minut.
- Niech wstawią wodę na herbatę. - Dla mnie cały kubeł.
Rakieta na trzeciej!
W prawo!
Race!
DWA DNI WCZEŚNIEJ
Dzięki, mamo.
WRÓĆ SZYBKO DO DOMU. KOCHAM CIĘ - CHARLIE
Śnij o lataniu.
Idziemy!
Sinclair, to ja. Nic ci nie będzie.
Nie ruszać się!
Chcemy mieć ich żywych!
Ty strzelałeś, ty sprawdź!
Przepraszam...
za kłopot.
Mayday. Tu Foxtrot 217. Czy ktoś mnie słyszy?
Tu Foxtrot 217. Nadaję na ślepo.
Mój samolot zestrzelono, oficer nie żyje, okolica jest niebezpieczna.
Nie mogę tu zostać. Wdrażam plan ewakuacji.
Malik, żyjesz?
Użyj RPG!
Malik, strzelaj!
Jest w środku.
Cholera.
Nie możesz tam wiecznie siedzieć.
Poddaj się, to cię oszczędzimy.
Zrób podkop.
Tędy. Gdzie ta suka?
Głęboko. Idź pierwszy.
Co to za miejsce?
Rozdzielić się. Musi gdzieś tu być.
Gdzie ona jest?
Widać uciekali w popłochu.
To miejsce jest przeklęte.
Nie miała którędy wyjść.
Poddaj się! Okażemy ci litość!
Boże!
Gdzie ona jest?
W kanale ściekowym!
Rozdzielcie się i ją znajdźcie. Ty zostań.
Pilnuj, żeby nie zawróciła.
Stój!
Niezłe z ciebie ziółko.
Mam ją!
Malik! Tu jest demon!
Kurwa! Widzieliście?
Potencjalny cel na dwunastej. Włączyć światła.
Kurwa mać! Sojusznik!
- To kobieta? - Spokojnie, Casanovo.
Sprawdź, co z nią. Serano, kryj tyły. Everett, obserwuj.
Tak jest!
- Patrzcie, jak jedziecie, głupki! - Ręce do góry!
Czy ja wyglądam na partyzanta?
- Tu nie jest bezpiecznie. - Serio?
- Musimy jechać. - Więc miejmy to już z głowy.
- Wysłuchajcie mnie! - Przedstaw się.
Kapitan Sinclair, Królewskie Siły Powietrzne.
- Zgadza się. - Masz szczęście, że cię znaleźliśmy.
- To moje! - Odsuń się!
- Spokojnie, Lafayette! - Jest czysta.
Jesteście głusi czy głupi? Nie możemy tu zostać!
- Serano? - Nic nie widzę.
Odetchnij. Jesteśmy tu.
Znaleźliśmy ciało brytyjskiego oficera i czterech zabitych ze strony wroga.
- To twoja zasługa? - Nie tylko.
Jednego rozwalił Johnson, ratując mi życie.
Już prawie postawiliśmy na tobie krzyżyk.
Dobrze, że jednak nie. Mam wam co opowiadać.
Serano, wsadź ją do wozu. Opatrzymy ją po drodze.
Witamy w bazie operacyjnej II Batalionu.
Kontaktowaliście się z dowództwem? Mam rodzinę.
Od razu. Rodzina wie, że żyjesz. Powinien cię obejrzeć lekarz.
Najpierw pogadam z dowódcą.
Wszyscy tu jesteśmy trochę walnięci. Inaczej się nie da.
Sporo się w ciągu tej doby wydarzyło.
Wymarła osada stała się nagle centrum
największej mobilizacji rebeliantów od lat.
Zestrzelenie twojego samolotu to był ledwie początek.
Mam na koncie 28 misji bojowych.
Wczoraj rozbiłam się na pustyni
i ścigali mnie goście, którzy chcieli mi ściąć głowę.
Ale to nic w porównaniu z tym, co widziałam w tym bunkrze.
Nie wątpię,
ale w obecnej sytuacji najważniejsze jest bezpieczeństwo moich ludzi.
To miejsce wygląda średnio,
ale wbrew pozorom rządzę tu
twardą ręką.
Wraca patrol!
Prowadziliśmy tu różne operacje,
ale to powstanie wymaga
pełnego zaangażowania naszych skromnych zasobów.
Wszystko inne musi poczekać.
Po wczorajszym wiem, że powstańcy to najmniejszy problem.
Rozumiem.
Są zdolni do makabrycznych rzeczy.
Łatwo w nich widzieć potwory, ale są ludźmi.
To nie był człowiek. Zerwał facetowi twarz.
Miał pazury jak niedźwiedź.
Majorze...
Patrol złapał taliba. Może jednego z tych, którzy zestrzelili samolot.
Dziękuję.
Spróbujmy coś z niego wydusić.
Nie natknęli się na tajne rosyjskie bunkry?
Słucham?
On tam jest. Mogę was tam zabrać.
Jakie masz doświadczenie bojowe?
Dotarłam aż tutaj.
Mogę za nią zaręczyć.
Nikt nigdzie nie pojedzie.
Skoro lekceważysz zagrożenie, to odeślij mnie stąd.
Chciałbym. Ale już ewakuowaliśmy zbędny personel.
Póki nie przyślą kolejnego samolotu, jesteś moim gościem.
A tę kamerkę musi obejrzeć wywiad wojskowy.
To wszystko.
Zajrzyj do doktora Wilksa.
- Chciałbym to sprawdzić. - Odejść.
Co tam?
- Mój nieśmiertelnik. - Że co?!
- Oddaj mi go! - Chcesz się bić?
Spokojnie!
Lafayette, oddaj go.
Oddaj, do cholery.
- Chciałam go przechować. - Nie chrzań.
Ile jeszcze razy?
Wracaj na miejsce.
Sranie w banię.
Nie wyssałaś sobie tego z palca?
Myślisz, że ześwirowałam?
Widziałem w życiu co nieco.
Sam dawno temu byłem na krawędzi.
Nie mam prawa oceniać.
Chodźmy do Wilksa.
Ten wasz major ma charakterek.
Jeszcze parę lat temu był pułkownikiem.
Wpadliśmy w zasadzkę na południe od Kandaharu.
Walili w nas wszystkim.
Przyszedł rozkaz, żeby się wycofać, ale pułkownik nie posłuchał.
Schwytali i zabili dwóch naszych ludzi.
Góra go zdegradowała. I przysłali go tutaj.
Dlaczego tutaj?
Bo tu zsyłają wszystkich wypalonych i porypanych.
Lafayette jest kleptomanką.
Zwija wszystko, co się świeci.
Everettowi przypadkiem wypaliła broń, postrzelił kolesia w stopę.
Serano zapłodnił w Stanach dwie córki generała.
A Wilks był uzależniony od leków.
Już nie bierze.
Chyba.
Uratowała mnie parszywa szóstka.
A ty?
Ci dwaj zabici byli z mojego oddziału.
Beknął Finch, ale wina była moja.
Zdarza się na polu walki.
W powietrzu też.
Major Roy Finch.
Poproszę z pułkownikiem Harperem z wywiadu wojskowego.
Kopę lat, pułkowniku.
Prosił pan, żebym meldował panu o wszystkim, co nietypowe.
Proszę sprawdzić pocztę.
Potrafię rozpoznać ranę postrzałową.
Ta nie jest postrzałowa.
Zostanie paskudna blizna, pani kapitan.
A może kapitanko?
Byłeś tam.
Widziałeś to. Może coś powiesz?
On nie zna słowa po angielsku. Lepiej się nie zbliżać.
Masz chwilę?
- Nigdzie się nie wybieram. - Wolnego, Hookie.
Nie wolno przesłuchiwać brytyjskiego oficera
bez obecności innego członka armii Jej Królewskiej Mości.
- Serio? - O ile wiesz.
Sierżant Oswald Jones. Jego patrol zajrzał na herbatkę.
- Nie możemy się go pozbyć. - To szczególna relacja.
My im dajemy informacje, oni nam herbatę.
Marną, ale jak się nie ma, co się lubi...
A jak coś tu pieprznie,
- to nie ominie nas impreza. - Jesteście z SAS?
Trudno powiedzieć.
Podobno sama miałaś aferę.
Można tak to ująć.
Znakomita akcja.
Nieźle jak na babkę.
Gotowe.
Uznam to za komplement.
- Mogę jakoś pomóc? - Coś mnie zastanawia.
Dobrze znam nasz rewir.
Takiego bunkra nie ma na zdjęciach satelitarnych ani na mapach.
Nie jest widoczny z powietrza.
Ale stoi tam od dawna.
Na drzwiach był łańcuch i jakiś napis.
Podaj notatnik.
Jak to zrobiłaś?
Fotograficzna pamięć. Nie wiem, co to znaczy, ale...
- Co to? - Jakiś bełkot.
To po rosyjsku.
Znaczy: "nie otwierać".
No proszę. Mówi po rosyjsku.
I po angielsku.
Cokolwiek wam powiedziała,
tam jest gorzej.
Jeśli to sowiecki bunkier, to musi mieć co najmniej 30 lat.
Żaden człowiek by tam tyle nie przeżył.
To nie jest człowiek.
- Ponoć widziałaś tam jakieś kapsuły. - Tak.
W każdej był jeden taki stwór.
To mogą być pozostałości.
Co tam robili Ruscy?
Nie strzelaj.
Co to za podchody? W końcu ktoś odstrzeli ci zadek.
Przyniosłem ci kawę.
I tak mnie nie przelecisz, nie myśl sobie.
- To tylko kawa. - Sranie w banię.
Podobno ta pilotka widziała jakiegoś dziwnego stwora.
Bez jaj! Pewnie jej odwala przez ten upał.
Każdy by zwariował.
W Karolinie Północnej ludzie mówią, że widzieli Wielką Stopę.
- Też zwariowali? - Pewnie!
Dobry wieczór.
Jest świeżo zaparzona herbata.
Super. Jakie jeszcze przysmaki mamy na składzie?
Curry z kurczaka na przystawkę i na drugie.
A na deser sorbet z curry z kurczaka.
Brawa dla szefa kuchni. Hughes, serwuj.
Co tam się dzieje?
Co z tą pilotką?
Sprawdźcie sprzęt. Mamy dziś wartę.
- Po trzy godziny. - Przewidujemy kłopoty?
Zawsze przewidujemy kłopoty.
REZYGNACJA ZE SŁUŻBY
Gnoje.
Połącz mnie z pułkownikiem Harperem.
Tu major Finch. Przeczytał pan raport?
Ona jest wiarygodnym świadkiem, nie sądzi pan?
Mam.
Ale najpierw proszę mi powiedzieć, co tu się wyprawia.
Jak się nazywasz?
Kabir Abdul Rahimi.
Zestrzeliłeś mnie. Zabiłeś mojego kolegę.
Nie.
Jestem tylko kierowcą. Nie jestem agresywny.
To zadajesz się z niewłaściwymi ludźmi.
Dlaczego z nimi byłeś?
Myślisz, że mam wybór?
Muszę chronić rodzinę.
Kto nie jest z nimi, jest przeciwko nim. Inaczej się nie da.
Powinieneś spróbować rugby.
Byłbyś niezłym obrońcą.
Jak słynny JPR.
JPR?
JPR Williams.
Nieustraszony zawodnik.
Taki, co to rzuciłby się na byki w Pampelunie.
Wyjaśniałem mu różnicę między rugby a futbolem.
Tym amerykańskim, w którym noga rzadko ma kontakt z piłką.
Za to w rugby często dostaje się kopa w jajka.
Fascynujące.
Serano, zmień Everetta.
- Co o tym wszystkim myślisz? - Nie wiem,
jak ty, ale ja nie będę dziś spał.
Zostajecie czy dacie się ponieść burzy?
To my jesteśmy burzą.
Zostajemy. Zobaczymy, co będzie.
Późno, co?
Idź się przespać.
Zmienię cię.
Miło z twojej strony.
Drobna rada.
Nie startuj tak ostro do Lafayette. Nie jest zdesperowana.
I weź prysznic.
Dupek.
Co jest?
Serano!
Przestań się wygłupiać.
To twój śmierdzący pierd?
Kto go czuje, sam nim paruje.
- Kto rymuje, powietrze truje. - Wszystko przez to twoje curry.
To nie zalatuje z twojej strony.
Serano?
Jasna cholera.
Skurwysyn.
No, wyłaźcie.
Chrzanić to.
Wróg!
Jest tu.
Atak! Wszyscy na pozycje!
Hughes, kryj bramę! Szybko!
Lafayette, ogień osłonowy!
- Everett, melduj! - Serano zniknął! Coś go porwało.
Do czego strzelamy?
Sukinsyn!
- Co widzisz? - Coś tam się rusza, ale nie wiem co.
O kurwa! To ten jej stwór.
- Czyli co? - Po prostu strzelaj!
Peters i Travis, osłaniajcie obóz od południa!
- Lafayette, raport! - Zbliżają się z północy i z zachodu.
Musieli mnie namierzyć.
Jak?
Melduj.
- Jesteśmy atakowani. - Jakim cudem? Nie słyszę ostrzału.
To nie są rebelianci. To nie ich odgłosy.
O cholera.
Jakie działania?
Zabijać wszystko, co...
- ryczy. - Tak jest.
Nadal myślisz, że mi odbiło?
Odpuszczę ci.
Everett!
Ranny! Lekarz!
Siedź tu.
Gdzie mój nóż?
Z resztą skonfiskowanej broni. Finch ma klucz. Pilnuj go.
A on mnie?
Tu Camp Cooper. Jesteśmy atakowani. Powtarzam:
jesteśmy atakowani.
Cholera!
Co tam, kolego?
Potrzebne wsparcie przy wschodnim murze!
Już! Strzelaj do nich!
Jak piątkowy wieczór w Cardiff!
Nie rozumiem, co mówisz!
Chodźcie, zębate gnoje!
Zadzierasz z niewłaściwą osobą.
Cholera jasna...
Wycofać się!
Słyszałeś! Rusz dupę!
Peterson i Travis padli. Gdzie O'Neill?
Są wewnątrz.
Hughes, tutaj! Rusz się, ćwoku!
Pieprzony palant!
Posraniec!
Ciapaty, idziesz z nami. Ruchy!
Cholera, Sinclair...
Tutaj!
- Miło, że dotarłaś. - Jaki mamy plan?
Siedź tu. I żadnych wygłupów.
Gdzie oni są?
Pewnie się przyczaili.
Lafayette, do składu amunicji. Jones, potrzebny mi ogień osłonowy.
- Po co? - Idę po majora.
Wilks, ze mną.
- Pieprzę taką zabawę. - Zamknij się i do roboty.
Granat hukowy!
Stawaj, skurwielu!
Zrobione?
Kto ma klucz?
Ja.
Spokojnie. Nie rozwalajmy amunicji.
Mam w tym trochę praktyki. Osłaniajcie mnie.
- Głowa krwawi. - Niech krwawi.
Sześciu ludzi nie żyje. Wycofujemy się do składu amunicji.
Przejmij dowodzenie. Niepotrzebny wam balast.
Idziemy!
Zostawcie mnie!
Nie ma takiej opcji.
Jeszcze umiem.
Brawo, Brommie.
To jakieś jaja?
Ktoś tu leci w kulki!
Właź tam!
Gdzie celować?
W jadaczkę. To idealny punkt.
Kapralu, rozwal go!
Odbiło jej?
Brommie, osłaniamy ją!
Uśmiech do kamery!
Kryjemy się!
Znudziło im się?
Wystaw głowę i sprawdź.
Przynajmniej mają o czym myśleć.
Jasne.
Nie ma to jak kebab w zamkniętym pudle.
Co z nim?
Nieprzytomny, ale żyje.
Co robimy?
To, co możemy.
Czekamy do świtu.
To zwiększy nasze szanse.
Próbował zwiać.
Dziwicie się?
Nie.
Ale nie można mu ufać.
Uratował mi życie.
Jeden mu się wystawił, a on nie strzelił.
- Dlaczego? - Zapytaj go.
Mówi po angielsku.
Kabir, tak?
Jeśli chcesz coś powiedzieć, to teraz.
A może wolisz wylądować na zewnątrz?
Nie było mnie na świecie, kiedy Ruscy najechali na mój kraj.
Ludzie z mojej wioski spodziewali się tego,
bo na ziemię spadła gwiazda.
Wierzyli, że to znak od Boga - by zacząć świętą wojnę.
Matka uczyła mnie metod nieprzyjaciela,
a ojciec walczył w szeregach mudżahedinów.
Już zimą 1988 roku siły afgańskie zaczęły zyskiwać przewagę.
Mieliśmy pociski Stinger i mogliśmy zestrzeliwać ich samoloty.
Mnie to mówisz?
Po dziewięciu latach pojawiła się nadzieja.
I wtedy się zaczęło.
Zniknął jeden mężczyzna, potem drugi, a potem kobiety.
Zawsze nocą.
Czasem znajdowaliśmy zmasakrowane ciała.
Myśleliśmy, że to wilk albo niedźwiedź.
Ojciec poprowadził więc ludzi na polowanie.
Ale nagle, po wycofaniu się Sowietów, to się skończyło.
Straciliśmy 46 mieszkańców,
w tym mojego ojca.
Nie wrócił z polowania.
WIĘCEJ PREMIER ZNAJDZIESZ, TUTAJ => discord.gg/PSrkjcauCk
Wszyscy zniknęli.
Ślady krwi prowadzą na zachód.
Stamtąd przyszli.
Po co braliby ciała?
W jakimś bezbożnym celu.
Lafayette, melduj.
Żadnego ruchu. Czysto.
Obserwuj.
Coś nie tak?
Nic, na co nie pomogłaby herbata.
To brytyjskie powiedzonko?
Mój stary mawiał: albo dasz życiu w zęby, albo ono kopnie cię w dupę.
Istny mówca motywacyjny.
Można tak powiedzieć.
Masz rodzinę?
Nie.
Chciałem mieć, ale przy tej pracy to trudne.
Trzy razy ledwo uszłam z życiem i nic.
Teraz pierwszy raz myślę: chcę wrócić do domu.
Lepiej to zobaczcie!
Ciężki sukinsyn.
Znalazłem go za generatorem. Nie zostawili więcej trupów.
Smrodliwy.
I paskudny.
Taką gębę może kochać tylko matka.
Co to jest?
Skąd mam wiedzieć?
Mamy tylko ciebie.
Niezłe wyróżnienie.
Nie ma to jak być lekarzem.
Potrzebne mi narzędzia.
Zęby w kilku rzędach.
Jak rekin.
Gruba skóra.
Jak pancerz.
Mocna jak kevlar.
Dlatego trudno ich zabić.
To dlaczego się rozpływa?
Reakcja na słońce.
Pewnie nie ma naszej odporności na promieniowanie UV.
Światło słońca go uszkadza, jak albinosa.
Albo wampira.
Mówmy wprost.
Muszę zajrzę do środka.
- Po co? - Nie mamy wyboru.
Co ci potrzebne?
Zestaw narzędzi.
Ktoś mi pomoże?
Brommie. Smacznego.
Cholera jasna! Zaraz zwymiotuję.
O Boże.
- Coś nie tak? - Wszystko.
To ludzkie narządy.
Pogubiłem się.
Przed chwilą nie byli ludźmi, a teraz są. To są czy nie?
Są i nie są.
Przepraszam, Sinclair.
Nasz wywiad od kilkudziesięciu lat obserwuje ten sektor.
Podejrzewali, że jest tu tajne sowieckie więzienie,
ale nie mieli dowodów aż do wczoraj,
kiedy tam wlazłaś i znalazłaś to.
Nie wiem, co tu jest.
Ale uznali, że zawartość jest warta tego, żeby dzielić się ze mną wiedzą.
Zdaje się, że Sowieci potrafią wszczepić człowiekowi obce DNA.
Na przykład francuskie?
Pozaziemskie.
Zginiemy, jeśli będziemy za dużo wiedzieć?
Już wiemy za dużo.
- Czyli luz. - Cholera.
W grudniu '79 obiekt nieznanego pochodzenia
pojawił się nad Syberią i rozbił się w Hindukuszu,
niedaleko stąd.
Spadająca gwiazda.
Ruscy wysłali ekipę
i odkryli, że to jakiś statek.
I że w środku coś jest.
Coś, czego ich władze pożądały do tego stopnia, że najechały na ten kraj.
Twierdzisz, że radziecka interwencja w Afganistanie była zasłoną dymną?
Gruba sprawa.
Ruscy mieli własne Roswell.
Królicza nora robi się coraz głębsza.
Mówiłaś, że jest ich więcej. Ilu?
Cała armia.
Wczoraj tylko badali nasze mocne i słabe strony.
Dzisiaj wrócą dokończyć robotę.
- Zwińmy obóz i spieprzajmy stąd. - Przez terytorium wroga?
Paliwa mamy najwyżej na połowę.
Jeśli ruszymy na piechotę, obsiądą nas rebelianci.
Bierzemy udział w tej walce.
Wszyscy.
Moje życie jest gówno warte,
ale mam obowiązek chronić wasze.
I przysięgam:
jeśli ci skurwiele przypuszczą szturm, będę bronił obozu -
razem z wami przelewał krew
i walczył do ostatniego naboju.
Pokażmy tym gnojom...
Odsuńcie się!
Majorze?
Dobrowolna rezygnacja ze służby.
Finch!
Wszyscy cali?
Tak.
Jest super.
Ale porąbane.
Ma ktoś coś przeciwko?
Koleś jest w porządku.
Cholera!
Telefon satelitarny się zesrał.
- A radio w hummerze? - Antena uszkodzona.
Działa, ale ma słaby zasięg.
Ile mamy amunicji?
Niewiele.
Jakieś 50 sztuk do M4,
trochę magazynków do ręcznej, trzy pasy do maszynowej
i skrzynkę C4.
Więcej mają na saudyjskim weselu.
- Żyjesz? - Tak.
Próbował wyssać ci mózg.
Nie tylko mózg. Również myśli.
Żeby poznać metody wroga.
- Mamy jeszcze asa w rękawie. - Znaczy?
Znam ich adres.
Kabir, jesteś wolny.
Chciałbym się do was przyłączyć.
Dobra.
Traktujesz to osobiście.
To nóż mojego ojca.
Przysiągłem,
że któregoś dnia pomszczę jego śmierć.
I ten dzień nadszedł.
Mój syn też stracił ojca.
W wypadku, rok temu.
Matce niełatwo samej wychować dziecko.
Ale moja przy mnie była.
Co ja tu robię?
Walczysz, żeby wrócić do domu.
Orientuj się!
Znalazłam w swoich rzeczach. Chyba twój rozmiar.
- Pożyczona? - Gdzie tam.
Panie i panowie,
zabawmy się.
Ja to chciałem powiedzieć.
Wchodzimy błyskawicznie.
Podkładamy C4, przecinamy kabel i wysadzamy ten barak w powietrze.
Bułka z mleczkiem, nie?
Z masłem.
W porządku?
- Nie lubię wysokości. - Pilot z lękiem wysokości?
Szczyt wszystkiego.
Ja nie lubię smrodu przepoconych pach, ale jestem.
Okej.
- C4 gotowe. - Odsunąć się.
Twój nieśmiertelnik.
Hook!
Musimy spadać.
Kryć się! Zaraz pieprznie.
Czekajcie! To Hook. Żyje.
- Słyszysz mnie? - Tu Sinclair. Gdzie jesteś?
Nie wiem. Nieważne.
Musicie dokończyć misję.
- Wysadźcie bunkier i spadajcie. - A ty?
Na wojnie się obrywa.
- Wracaj do synka. - Mam cię tak zostawić?
O nie.
Wilks, za kierownicę.
Serio chcesz tam zejść?
Jeśli faktycznie czytają nam w myślach,
to znają nasze zamiary.
Wejdę tam, choćby sama.
Hook zrobiłby to samo dla mnie.
Dla każdego z was.
Dobra,
ja też.
- Jesteście walnięci. - To jest nas troje.
Szkoda nie być na takiej imprezie.
A niech was.
Hook, słyszysz mnie?
Idziemy po ciebie.
Nie wracajcie tu. Powtarzam: nie wracajcie.
Wilks, jak usłyszysz sygnał, wyciągaj nas.
Jasne. Sprężcie się.
Zakryjcie uszy, otwórzcie usta
i trzymajcie się. Trzy, dwa, jeden...
Wylądowane.
Jeśli nie wiedzieli, że idziemy, to już wiedzą.
Wszyscy w zasięgu proszeni o ewakuację. Odliczamy 20 minut.
Mamy problem.
Wyłapałem ostrzeżenie z zaleceniem ewakuacji.
Skąd znają lokalizację?
Każdy Hummer ma transponder. Ściągnęliśmy ich.
- Przewiduję atak rakietowy. - Będzie za 20 minut.
Będziemy stać i się gapić czy działać?
Kapralu, ze mną. Kabir i Jones, osłaniajcie tyły.
- Brommie, zostań i pilnuj fortu. - Dobra.
Rozdzielmy się. Mamy 10 minut.
Hook, słyszysz mnie?
Słyszysz mnie?
Co oni zrobili...
To byli moi krajanie.
Ja pierdolę.
Sinclair, gdzie jesteś?
W laboratorium.
Idź za znakami ostrzegawczymi.
Idę.
Mam towarzystwo!
17 minut. Trwa odliczanie.
Cholera.
Uwaga!
Lepiej się schyl!
Pusty.
Też.
Mam kilka na potem.
Wykluwają się.
Wyłaźcie, posrańcy!
Nie sterczmy tu.
Wzięli cię żywcem, bo wiedzieli, że po ciebie wrócę.
Czytają mi w myślach.
Urządzili zasadzkę. Wycofujemy się!
Idziemy!
- Lepiej znikajcie. - Brawo.
Spadaj. Grzeczny chłopiec.
Słyszeliście! Spadamy!
Zaraz dołączę. Uciekaj!
- W którą stronę? - W lewo.
Tutaj!
Idźcie!
Gdzie Jones?
Gdzie Lafayette?
Szła za nami.
- Wracam po nią. - Nie.
Ja pójdę.
Jeśli nie wrócę za pięć minut, spadajcie stąd.
Musimy spadać!
Czekamy na nich!
Dobra, skurwielu...
Pieprzyć to! Niech Wilks nas wciągnie!
- Nie taki był plan! - Bez jaj! Wilks!
Walić to!
Rozpieprzę was!
Na ziemię!
13 minut.
Zablokowało się!
Wilks, zatrzymaj wał!
Kurwa, nie!
Uciekaj!
Niezły numer, gnojki.
Cztery minuty.
Królicza nora jednak nas połknęła.
- Chcesz dać życiu w zęby? - Jak cholera.
Mogę?
Trzymaj się mocno.
Tęskniłeś?
Nie dało się później?
Coś mówiłeś?
Jedna minuta. Trwa odliczanie.
O cholera.
Co to miało być?
Ktoś kryje swój tyłek.
Panie pułkowniku, zniknęła.
Szkoda. Pewnie jeszcze wypłynie. Wracajcie do bazy.
Lepiej ruszajmy. Ten wybuch obudził wszystkich rebeliantów.
Co tam masz?
Prezent od Lafayette.
Chodźcie! Nie ma czasu.
Do hotelu, napić się i wykąpać.
Zamknij się, Wilks.
- No nie! - Powiedz, że żartujesz.
Chciałbym.
- Nie wygłupiaj się. - Chcesz popchać?
Zaczynam się martwić.
- Jasna cholera. - No dawaj.
Nie rób mi tego.
Tłumaczenie na zlecenie Monolith Films: Katarzyna Wojsz