Hej, Máximo.
Posłuchaj.
Zaufaj mi.
Ona ucieszy się na twój widok.
Nie wiem, czy zdołam to zrobić.
Jasne, że tak.
Jesteś Máximo Gallardo. Możesz wszystko.
Widzimy się jutro na pogrzebie Don Pablo.
Dobrze.
Pa.
- Pa, Memo. - Pa.
Kocham cię.
Osoba, z którą chcesz się spotkać, to Julia czy Isabel? Powiedz.
To… miłość mojego życia.
Och, więc to Julia.
Albo Isabel.
To nie do zniesienia. Opowiadaj dalej swoją historię.
Dobry pomysł, Joe.
Zacząłem pracować w restauracji rodziny Isabel.
Starałem się robić dobrą minę do złej gry.
Ale choć robiłem, co mogłem…
Nie potrafiłem zapomnieć o ośrodku.
Znów myślisz o tym miejscu?
Musisz znaleźć sposób,
by zapomnieć o Las Colinas…
Wiem.
Po prostu trudno zapomnieć, kiedy na nie patrzę.
Twój obiad.
Dzięki.
Nie zapomniałaś o czymś?
No tak.
Zdjęłam go do zmywania naczyń.
Wszystko w porządku?
Tak.
Po prostu…
Ja i Chad…
rozstaliśmy się.
Odwołaliśmy ślub.
Jeszcze nikomu nie mówiliśmy.
Potrzebuję trochę więcej czasu.
Moja rodzina będzie zrozpaczona.
Tak się cieszyli, że będę gringa.
Ale co ty czujesz?
Jest mi smutno, ale…
Wiem, że tak będzie lepiej dla nas obojga.
No to gratulacje!
Dzięki.
Proszę, nie mów niczego bratu.
W życiu. Nie martw się.
Zwykle szukam wymówek, żeby z nim nie rozmawiać.
Do zobaczenia.
Zapomniałaś kluczy…
Co ty tutaj robisz?
Rodzice znaleźli nasze listy
i tata wpadł w szał.
Zadzwoniłam do swojej fajnej cioci z Oaxaca i…
Ucieknę i zamieszkam z nią.
No proszę.
Jak fajnie.
Będę za tobą tęsknić.
Tęsknić?
Nie!
Ciocia ciebie też zaprosiła.
Możemy być tam razem!
Prywatnie.
Wśród ludzi musimy pozostać przyjaciółkami.
Albo dziwnie czułymi siostrami.
Co o tym sądzisz?
No cóż…
Co mnie tu trzyma?
Máximo ma własne życie.
A mama nie odzywa się do mnie, odkąd się wyprowadziłam.
Raczej ma mnie gdzieś.
W takim razie…
Zgadzasz się?
Tak! Zróbmy to!
Naprawdę wyjedziesz?
Nie przemyślisz tego jeszcze?
Nie ma mowy. Za długo jestem pod twoimi skrzydłami.
Wracam do Los Angeles. Zacznę żyć własnym życiem.
Gdzie dokładnie będziesz żył własnym życiem?
W twoim apartamencie w Beverly Hills.
A czym będziesz jeździł?
Potrzebuję też twoich kluczyków.
O mnie się nie martw. Straciłam swoich trzech najważniejszych mężczyzn,
ale ten ośrodek się nie zmieni,
bo jestem silną, niezależną kobietą
i nic nie… Matko Święta.
Myliłam się. To miejsce się rozpada.
Wracam do łóżka.
O rany!
Choć słusznie postąpiłem
i wyznałem Diane, że byłem kretem,
Memo nie był gotów, by mi wybaczyć
współpracę z Espectacular.
Memo!
Od dawna cię nie widziałem.
Tak. Mam masę pracy na basenie, wiele specjalnych zamówień.
Miło było cię widzieć. Pogadamy kiedy indziej. Wypijemy drinka.
Ekipa znów będzie w komplecie. Pozdrów ode mnie bliskich.
Wszystko w porządku?
Masz rację. Czas zapomnieć o Las Colinas.
Moje miejsce jest teraz przy tobie, w waszej restauracji.
To dobrze, bo…
Ukradłam je, żeby to uczcić.
Podawaj następne.
Co mam zrobić ze swoim życiem?
Jesteś bogatym białym chłopakiem, więc możesz wszystko.
Myślałem, że ucieknę przed mamą do Los Angeles,
ale jest tam, nawet kiedy jej nie ma.
Też czuję się zagubiony.
Basen był moim placem zabaw, a teraz utknąłem w biurze.
Mogę flirtować tylko sam ze sobą.
Z kiepskim skutkiem.
Tęsknię za przyjacielem.
Ale nie mogę mu wybaczyć, że współpracował z Espectacular.
- Palant. - Posunął się za daleko.
- No. - Nie wiem, czego chcę.
Nie podoba mi się to, czego chciałem.
Chcę tego, czego nie chcę.
Potrzebujecie ptaka.
Ptaka.
Ptaka?
W Meksyku mamy starą tradycję przepowiadania przyszłości przez kanarki.
Serio? Gadający ptak?
Nie, to nie Ulica Sezamkowa.
Kanarek wybiera kartę z talii.
Był pewien legendarny kanarek, który nigdy się nie mylił.
Ale odnalezienie tego ptaka
wymagało cierpliwości.
I szczęścia.
Potrzeba było…
Tysiąc pesos.
Dobrze. Chad zapłaci.
To gdzie znajdziemy tego ptaka?
Nie wy znajdujecie ptaka. To on znajduje was.
Ja tymczasem ostatecznie zapomniałem o Las Colinas
i poświęciłem się pracy w restauracji.
Ceviche to dobry wybór,
ale „platynowy półmisek owoców morza” to nasza specjalność…
To brzmi dobrze.
Dlaczego nie?
Máximo Gallardo. Wiecznie w pracy.
Nauczyłem się tego w starej pracy.
Mam parę pomysłów. Chętnie je z tobą w wolnej chwili omówię.
Świetnie. Czekam.
Doskonale.
Skupiłem się też na swoim życiu z Isabel.
Gdybyś mogła żyć gdziekolwiek na świecie,
to gdzie by to było?
Kojarzysz ten cudny dom z palmami i bugenwillami
trzy przecznice stąd?
To byłoby miłe.
Może być gdziekolwiek na świecie, a ty wybierasz miejsce…
…trzy przecznice stąd.
A ty?
Będę miał wiele domów.
A jeśli dobrze to rozegrasz,
przeniosę mały domek, który tak kochasz, na jedną z moich prywatnych wysp.
Tymczasem
Don Pablo nie mógł przyzwyczaić się do swojego nowego życia w Mexico City.
Przed nami wiele aktywności.
O dziesiątej zjemy śniadanie.
O jedenastej czas na książeczki obrazkowe.
O trzeciej trzydzieści mamy bardzo ważne spotkanie z zabawami.
To naprawdę konieczne?
Tak.
Jeśli sałata zostaje podana po daniu głównym,
widelec od sałaty leży najdalej po lewej od talerza.
Tato…
On ledwo jada pokarmy stałe.
Tato, co ty robisz?
Piesek dostaje to, czego chce.
Ściągnij przyjaciół
i nie wrzeszcz. Wystraszysz ptaka.
Hej!
Co ty tu robisz?
Nigdy mnie nie odwiedzasz!
Chciałam…
Sprawdzić, co u ciebie.
Miałeś ostatnio wiele na głowie.
Ale jest już dobrze
i z tobą też będzie dobrze, prawda?
Czemu o to pytasz?
Czy ty umierasz?
Czy ja umieram?
Nie!
Chcę się upewnić, czy wszystko ci się układa.
W życiu.
Z Isabel…
Tak. W porządku. W życiu. Z Isabel. Wszystko się układa!
Dzisiejsze danie dnia jest średnie, ale poza tym świetnie!
Mam tajemnicę, ale nie mogę ci powiedzieć.
Cóż… może to odegrasz?
Tak chyba nie złamałabym danego słowa.
A teraz uważaj.
Chad!
Chad się ostrzygł? O rany, ważne wieści…
Chad złamał nogę?
Chad złamał nogę podczas strzyżenia!
Chad i Julia się rozstali…
Tak.
O rany.
Naprawdę do tego doszło.
Ale…
Nie obchodzi mnie to.
Jestem tu szczęśliwy… to moje nowe życie.
To dobrze.
Kocham cię.
Żegnaj.
Na pewno nie umieram?
To mój kuzyn Luis. Jest nieśmiały, będę mówić za niego.
Dziś poznamy odpowiedzi na wszystkie nasze pytania.
Dziś poznamy odpowiedź tylko na jedno pytanie.
Kiedy zadacie pytanie, ptak wybierze dla was karteczkę.
Nie możecie ujawnić treści swojej karteczki. Czy to jasne?
Tak.
Witaj, panie Ptaku. Jestem Memo Reyes.
Moje pytanie brzmi: jak mogę dalej przyjaźnić się z Máximo,
skoro nie jest już tym, kim był?
Od czego zacząć, pajarito?
Marzyłem o tym, by zostać kierownikiem basenu.
Mam władzę, mam własne biuro, przespałem się z mamą Chada…
Nie podoba mi się, że ciągle o tym wspominasz.
Ale nie jestem szczęśliwy.
Jak mogę być szczęśliwy jako kierownik basenu?
Co robić po powrocie do LA?
Ptak przemówił. Przekazał prawdę.
„Prawdy” nie gwarantujemy. Ptak służy do celów rozrywkowych.
Transakcje są ostateczne.
Zostawiamy was z waszymi tajnymi odpowiedziami.
Chodźmy.
Pokazujemy sobie kartki?
Oczywiście.
I tak nie rozumiem mojej.
„Zadajesz niewłaściwe pytanie”.
- Co to znaczy? - „Zadajesz niewłaściwe pytanie”.
Dobra, przepraszam. Co tam jest napisane?
Wszystkie mówią to samo: „Zadajesz niewłaściwe pytanie”.
Co to znaczy?
Wszystkie kartki są takie same. Lupe nas oszukała.
Dałem jej tysiąc pesos!
Chodźmy odebrać te pieniądze.
Podzielimy je na trzy równe części.
- Tak. - Tak.
Tak! Zaraz, chwila. To moja kasa!
Lupe, żądam wyjaśnień!
Lupe?
Dzięki Bogu, że jej tu nie ma.
Byłem zdecydowanie zbyt agresywny.
Więc…
Dziękuję za spotkanie.
Znalazłem w Caleta świetne miejsce na… drugą lokalizację.
Po co mi druga lokalizacja?
Na drugą restaurację.
Po co mi druga restauracja?
Żeby więcej zarabiać!
Po co mam więcej zarabiać?
Żeby otworzyć trzecią restaurację!
Nie chce pan mieć więcej?
Mieliśmy „więcej” w San Diego. Byliśmy nieszczęśliwi. Teraz mi dobrze.
Znam Ricardo Verę. Mógłby zainwestować…
Synu, nie.
Wepchnąłeś ten wymyślony półmisek owoców morza
naszym najwierniejszych klientom. Od tego czasu nie wrócili.
Proszę, więcej tego nie rób.
Ale… mówił pan, że „wiecznie pracuję”.
To nie był komplement.
DWORZEC AUTOBUSOWY ARENAL
NIE POZOSTAWIAĆ BAGAŻU BEZ NADZORU
WITAMY
Nie wierzę, że to robimy…
Sara? To ty?
Co tu robicie?
Sprzedajecie walizki?
Nie. Przenosimy się do Oaxaca.
Saro, mogę z tobą chwilę porozmawiać?
Przepraszam.
Zajmę miejsce w kolejce.
Nie możesz zrobić tego mamie. Złamiesz jej serce.
W ogóle jej nie obchodzę.
Jasne, że obchodzisz.
Co noc płacze w twoim pokoju
i zastanawia się, czy wrócisz do domu.
Jest pogrążona w rozpaczy.
A przez to ja też.
Przysięgam, tęskni za tobą bardziej, niż sobie wyobrażasz!
Naprawdę?
Saro, chodź!
Opiekuj się moją mamą.
Halo?
Sara wsiada do autobusu do Oaxaca z Robertą!
Wiem, że jesteś rozdarta, ale jeśli nie chcesz stracić córki,
musisz przyjechać na dworzec. Już.
Już jadę, ale dojazd potrwa piętnaście minut.
Obiecuję,
że nie pozwolę autobusowi odjechać.
Tak w ogóle: mówi Esteban.
Dziękuję.
Nie zawiodę Nory.
Gwóźdź!
Masz w oponie gwóźdź! Musisz zmienić autobus!
Musisz, Benito.
Narażasz pasażerów.
Nie rozumiem, dlaczego twój tata nie chce niczego zmienić?
Po co zmieniać coś, co działa?
Tata jest szczęśliwy. Jak my wszyscy.
Czy to nie wystarczy?
Nie chcesz więcej?
Po co?
Bo więcej… to więcej. Ja wiecznie myślę o przyszłości.
Och, wiem.
Ale jeśli wiecznie myślisz o przyszłości…
to znaczy, że nie żyjesz w teraźniejszości.
Naprawdę szkoda, bo…
można tu wiele docenić.
Cieszę się, że znaleźli inny autobus.
Niedługo dotrzemy do Oaxaca i będziemy robić, co chcemy!
Co się stało?
Nie wiem, czy dam radę.
Co masz na myśli?
Nie wiem, czy mogę jechać.
Wiesz, że ja jadę. Muszę jechać.
Wiem!
Cokolwiek zdecyduję, stracę kogoś, kogo kocham.
Nie wiem, co robić.
Wsiadam do tego autobusu.
Jeśli nie wsiądziesz ze mną, może już nigdy się nie zobaczymy.
Masz rację.
Bez sensu.
Ten durny ptak nie mógł mi pomóc wydostać się z tego żałosnego biura.
Nawet z połową napiwków Máximo
zarabiam mniej niż jako basenowy.
Nie ma nadziei.
Nie mogę wrócić do dawnego życia w Beverly Hills i być szczęśliwy.
Tam jest strasznie.
- Co powiedziałeś? - Nie, co ty powiedziałeś?
- Zapytałem, co powiedział. - A wcześniej?
- Beverly Hills. Strasznie tam. - Wcześniej.
Mówił, że to bez sensu.
Pomiędzy jednym a drugim.
Máximo oddawał ci połowę napiwków?
Tak! Dlatego zgodziłem się zatrudnić ciebie. Umówiliśmy się.
Máximo zrobił to dla mnie?
Choć potrzebował tych pieniędzy?
Nie zmienił się. To wciąż ten sam Máximo.
Mówiłeś, że nie możesz wrócić do dawnego życia i być szczęśliwy,
ale ja mogę.
Mogę znów być zwyczajnym, choć bardzo przystojnym basenowym.
Świetnie. Obaj znaleźliście rozwiązanie.
Ale co ja mam robić? Nie mogę być tam, gdzie jestem
i nie mogę być tam, gdzie byłem…
To czemu nie pojedziesz tam, gdzie nigdy nie byłeś?
Podróżuj po świecie, poszukaj siebie.
Albo mógłbym…
Może pojadę gdzieś, gdzie jeszcze nie byłem?
Mógłbym podróżować po świecie, poszukać siebie.
Dzięki temu nie podążałbym za nikim.
Ani za mamą, ani za tym ptakiem.
To byłby w 100% mój pomysł.
- To Memo… - Niech ma.
Czy my rozwiązaliśmy wzajemnie swoje problemy?
Owszem.
Idioci.
Masz tu połowę stu pesos, które mi dali.
Ona wyjechała.
Wiem, wiem.
Wszystko będzie dobrze. Nie martw się.
Przepraszam za wszystko, co powiedziałam. Nie chcę cię stracić.
Tak bardzo za tobą tęskniłam.
Ja też tęskniłam. Nie powinnam była tego wszystkiego mówić…
Już dobrze, kochanie.
To już przeszłość. Nigdy więcej cię nie wypuszczę.
Wracajmy do domu.
Moja piękna dziewczyna.
Máximo?
Hej.
Cześć.
Co u ciebie?
Cóż, ja…
Słyszałem, że ty i Chad zerwaliście ze sobą.
Siostra ci powiedziała? Wiedziałam, że nie dotrzyma tajemnicy!
Obiecuję, nie powiedziała ani słowa.
Muszę wiedzieć…
Czy ty i Chad zerwaliście…
przez nas?
Serio?
Teraz o to pytasz?
Oczywiście! Mieliśmy tę poważną rozmowę na waszym wieczorze,
a następnego dnia…
Nie! Nie zerwaliśmy przez ciebie, okej?
Wiem, że ciężko ci to zrozumieć.
Ale nie, mieliśmy z Chadem inne problemy.
Ale mówiłaś, że…
Właśnie zakończyłam trzyletni związek.
A ty spotykasz się z moją przyjaciółką, która jest świetna.
Możesz dać mi trochę przestrzeni?
To moje życie… to nie przeznaczenie.
W takim razie… dlaczego wciąż nosisz moją bransoletkę?
To?
To tylko bransoletka.
Hej.
Gotowy?
Diane.
Co za niespodzianka.
Mogę wejść?
Proszę.
Jak wiesz, nie jestem zbyt dobra w przyznawaniu się do błędu.
Ale przepraszam.
Nie powinnam była bagatelizować twoich potrzeb.
Zachowałam się samolubnie.
A bez ciebie…
Bez ciebie jestem zagubiona w Las Colinas.
Czy jest szansa, żebym mogła odzyskać wspólnika?
Wspólnika?
Tak, wspólnika.
Rozmawiałam z panem Verą. Zgodził się przekazać ci niewielkie udziały w ośrodku.
Jako jeden z właścicieli
sam będziesz decydował, kiedy masz urlop i ile trwa.
Ale oczywiście wyłączone będą daty w okolicy świąt.
To się powinno było wydarzyć już dawno temu.
Diane, jestem wzruszony.
Ale muszę to przemyśleć.
On to przemyślał.
- Przyjmuje propozycję. - Victorze.
Nie, tato. Cieszę się, że tu jesteś,
ale wiem, że kochasz Las Colinas.
Nie musisz wybierać jednego albo drugiego. Nigdzie się nie wybieramy.
Wrócisz, kiedy zechcesz.
Też możemy mieć wyłączone daty.
No właśnie.
Tak przypuszczam.
No to za moją świetlaną przyszłość w Las Colinas.
Powinniśmy się rozstać.
Co?
Dlaczego?
Nie wiem. Nie chcemy w życiu tego samego.
Ty jesteś Rakiem a ja Wodnikiem. Lubisz wschody słońca a ja zachody.
Ty i Julia jesteście zakochani.
Ot, takie drobiazgi.
Żadne z was nie było ze mną szczere
w kwestii tego, co się między wami dzieje.
To chyba dlatego, że nie wiemy, co się między nami dzieje.
To dość duży problem, kiedy jesteś w innym związku.
Nie sądzisz?
Naprawdę mi na tobie zależy, Isabel.
Wiem.
Ale musisz zaplanować całą swoją przyszłość.
Ja muszę wracać do teraźniejszości.
Czuję się strasznie.
Naprawdę. Nigdy nie chciałem cię skrzywdzić.
Czasem coś się musi rozpaść, żeby odrodzić się mocniejsze.
Ale do tego czasu…
Żegnaj, Máximo Gallardo.
I oto, Hugo,
jak w powiedzeniu o trzymaniu dwóch srok za ogon,
nie mogłem zdecydować, którego świata pragnę, więc straciłem oba.
Las Colinas i La Marea.
Julię i Isabel.
Straciłem wszystko, co było dobre w moim życiu.
Na szczęście miałem coś odzyskać. Czy raczej kogoś.
Máximo! Máximo Gallardo!
Memo?
Czuję się okropnie! Héctor powiedział mi o napiwkach.
Powinienem był wiedzieć, że postępujesz, jak należy.
Wybaczasz mi?
Jeśli już nigdy mnie nie zostawisz.
Jesteś na mnie skazany już na zawsze.
Czemu stoisz na ulicy?
Isabel właśnie ze mną zerwała. Wyrzuciła mnie z furgonetki
i chyba mnie zwolniła.
Julia powiedziała mi, że nie ma szans, żebyśmy kiedykolwiek byli razem.
Chyba potrzebujesz swojego Memo.
Tak.
A ty potrzebujesz bezrobotnego Máximo o złamanym sercu?
Zdecydowanie.
Uwielbiam takie projekty.
Sarape? Wróciłaś?
Sara opowiedziała mi o swoim planie ucieczki
i o heroizmie Estebana.
Miałem za sobą straszny dzień,
ale nagle przestało się to liczyć.
Moja rodzina znów była razem.
Tak się cieszę, że znów jesteśmy razem.
Co zrobiłem? Przepraszam.
Naprawiłeś w tym mieszkaniu wiele rzeczy,
ale to, że naprawiłeś moją rodzinę,
to najpiękniejsze, co ktokolwiek dla mnie zrobił.
Chcę, żebyś był tu na stałe, nie tylko wtedy, gdy coś się zepsuje.
Co ty mówisz?
Myślę, że powinniśmy się pobrać.
Niczego bardziej nie pragnę, niż spędzić z tobą resztę życia.
Czy to oznacza „tak”?
Tak!
Gratulacje!
Życie nie zawsze
prowadzi cię tam, gdzie zmierzasz.
Ale prowadzi cię tam, gdzie powinieneś być.
DO WYNAJĘCIA
Hugo…
witaj w moim pierwszym domu.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK