Mavis.
Alles goed daarbinnen?
Mavis?
Wakker worden.
Wakker worden wakker worden!
Jij hebt de sleutel. Waar wacht je verdomme nog op?
Zou je slechts twee meter achteruit gaan?
Nee. Mijn God!
Als je in de gang staat, zou je dan een mondkapje dragen?
Ik heb 22 jaar in dit gebouw gewoond.
Het is mijn thuis, je gaat me niet vertellen...
De hal is een openbare ruimte!
Dit is mijn gebouw, mijn zuurstof.
Vertel me niet wat ik moet doen!
Neuken! Zie je wat ik elke verdomde avond moet ophangen?
Mavis!
-Het is Jason. -Christus almachtig!
Ik kom binnen.
Mavis?
Mavis!
Kan je me horen?
Jezus, slaap je?
Mavis? Ben jij asl--
Ik ben niet klaar om vergeten te worden.
Ik ben het. Het is Jason.
Ik ben niet...
Het is oké, het is oké, het is oké!
Heeft iemand je hierheen gehaald?
Ja.
Je weet wie.
Het spijt me, Jason.
Shit.
Luister, waarom laat je me daar niet iets voor halen?
Nee, het is prima, het is... het is niet diep.
Ik weet niet wat er met me gebeurt.
Heb je iemand die je kunt bellen?
Zoals, familie, of...
Ze zitten helemaal in Seattle op slot.
Ze zouden hier niet kunnen komen als het ze iets kon schelen.
Maar er moet iemand zijn.
Wat ben ik, vijf?
We moesten iets doen.
Hoi. Waarom ruikt het hier naar verdomde kermis?
Buurjongen ging langs met wat ketelgraan.
Ik opende net het raam om wat verse...
Dat is ook prima.
Kettle corn is sowieso een leugen.
Ik kan je niet vragen wat je daarmee bedoelt.
Het is als het belangrijkste ding
dat beter ruikt dan het smaakt.
Oke.
Lyle is terug.
Dat was snel.
Thuis, klootzakken.
Je hebt bevroren gedroogd fruit en groenten.
Er zijn er nog drie onderweg.
-Hoe was het? -Het was goed.
Ik hoefde de auto niet uit.
Telefonisch besteld, prepaid, kerel kwam
naar buiten, masker, handschoenen, hele deal.
Ik deed de koffer open, hij laadde ze erin.
-Dat was het? -Dat was het.
Weet je wat nog meer lekkerder ruikt dan dat het smaakt?
Straat worst.
Mee eens zijn.
-Wat? -Niets, gewoon...
je deed me denken aan Lyle's worstincident afgelopen herfst.
Weet je het eigenlijk niet?
-Weet je wat? -Het worstenkarretje.
Wat is het, wat is het?
Het is alleen mijn favoriete
ding dat ooit is gebeurd.
-Moeten we? -Oké, dus afgelopen herfst...
- Ik denk dat we moeten. - we waren in het centrum,
toen we dingen deden,
ronddwalen op deze boerenmarkt.
Dus we staan ​​op het punt te vertrekken als we het ruiken.
Straat worst.
Ze ruiken veel lekkerder dan ze smaken.
Dat hebben we letterlijk gezegd.
Maar hij moet er toch een hebben.
Natuurlijk doe ik dat.
Ik heb zoiets van, "Aww, shit, ik heb maar een 50,"
en de straatverkoper heeft geen wisselgeld, toch?
Maar de man vertelt Lyle dat het oké
is, hij woont maar een blok verderop,
dus hij gaat naar huis en wisselt als we naar de kar kijken.
Dus het gaat goed met ons, en dan gaat hij,
-we wachten. -Wachten, wachten, wachten,
en dan, mijn goed gecoördineerde broer hier...
Ik leun tegen de wagen, weet je, nauwelijks.
Mijn voet glijdt uit en het ding met de wielstopper wordt eruit geschopt.
- Nee. - Nee is goed,
want voor we het weten, rolt deze klootzak...
zoals worstjes onderweg.
Bergafwaarts, snel, zoals, gaat over een kruispunt.
Mijn hele herinnering hieraan is in slow motion.
We jagen gewoon op "Nee!"
En dit ding raakt een stoeprand en dan is het alsof...
Shit!
Vertraging.
Is dat de taart? - Het is wat ze me gaven.
-"Glutenvrij"? - Hé, hé, ik zal leven.
Worstenkar in de lucht?
Juist, juist, juist.
Dus hij springt tegen een hek, kantelt erover,
en raad eens wat er aan de andere kant is?
-Wat? -Hondenpark.
- Nee! - Hondenpark! gekkenhuis!
-Worst overal. -Honderden honden worden gek.
Zoals, de eigenaren zijn gewoon hulpeloos,
alsof je door een hond wordt vertrapt, verwikkeld in de strijd.
Ik heb die dag zoveel worstjes gekocht.
Ik heb er niet een kunnen eten, maar het is in orde.
Wij moeten deze tenminste voeden...
Dat is van mij.
-Vind je het erg? -Ja tuurlijk.
Mo...
Moniques telefoon.
Oude vriend, zegt ze.
Mavis?
Wauw. Um... oke, ik zal het nemen.
Een seconde.
-Dom! -Wat is er mis met jou?
Hallo?
- Gefeliciteerd met je verjaardag... - Jezus.
Maakt niet uit met de vreugdevuren.
Spring naar het einde voordat we het huis afbranden.
Oké.
Nou, kom op, help me.
We hebben allemaal dezelfde verdomde wens?
-Daar gaan we. -Wauw!
- Grauw. - Het is wat ze hadden.
Dank jullie beide.
Dit is heerlijk, echt.
En wat je hebt gedaan toen
je hier kwam, je leven opgeven.
Onze levens waren min of meer geannuleerd, weet je.
Nou, dat hoefde niet.
Ik ben echter blij dat je het gedaan hebt.
Want zonder jou zou ik nu waarschijnlijk aan een
beademingsapparaat bij Binghamton General moeten snuffelen.
- Heel donker, pap. -En ik weet
je moeder is hier.
Dus gelukkige verjaardag voor mij, denk ik.
En een zegen voor ons gezin.
-Amen. -Proost.
Ik zit er aan te denken om een
​​paar dagen de stad in te gaan.
Ik heb een vriend in Queens die echt in de problemen zit.
Ik zal voorzichtig zijn, ik zal een masker dragen.
- Wacht even, wie, wie? -Ik zal afstand houden.
Mavis. Jij niet...
we waren kamergenoten bij Pratt toen ik doorging
-alles. -Je hebt letterlijk niet,
zoals, fysiek dit huis verlaten.
Plots wil je naar verdomde Ground Zero gaan.
-Ik heb een belofte gedaan, ik kan niet... -Beloften worden geannuleerd
samen met al het andere.
-Ze zei dat het leven of dood is. -Zo is alles nu,
zo is dit, wat we hier doen.
Ja, het is ook veel Yahtzee en overdag drinken, dus...
Maar dat is niet jouw beslissing om te nemen.
Wat je onderweg ook
oppikt, je brengt het hier terug.
We hebben hard gewerkt voor deze bubbel.
Ik vind het echt stom wat je doet.
Echt waar.
Oké.
Pa?
Je zegt niets.
Jij bent mijn mus.
Jij bent mijn hoop.
Je begrijpt?
Het is wat je voor haar was,
het is wat je voor mij bent.
Ik heb je hier nodig.
Blijf alsjeblieft.
Morgen.
Ik wilde alleen maar gedag zeggen voordat je wegloopt.
Je ging al weg voordat je een woord had gezegd.
Ik ken jou.
Weet je, elke klootzak niest op jou
of waar dan ook bij jou in de buurt...
Ik zal in quarantaine moeten als ik terugkom, dat weet ik.
-Veertien dagen. -Dat wil ik ook niet.
Pap komt wel goed, ik zal met hem praten.
Oke? Geen behoefte aan welk briefje je ook hebt.
Niet bepaald een noot.
Ik vergeet hoe goed je bent.
Begrepen.
Ja geen probleem.
Oké.
Hé, wie... wie heeft je binnengelaten?
Ik zie geen leveringen.
Ik ben een vriend van Mavis.
-Waarom? -Waarom?
Omdat ik hier woon en graag
wil weten wie er in mijn gebouw is,
vooral als je bevriend bent met...
Zes meter, alstublieft.
Vertel me niet wat ik in mijn eigen gebouw moet doen!
Ik vertel het je niet.
Deze verdomde idiote sheeple!
Je kwam.
Ik deed het, waanzinnig.
Ik weet niet of je het door mijn
masker kunt zien, maar ik glimlach.
Dezelfde.
Zul jij...
Weet je zeker dat het goed is?
Ik weet het zeker als je het zeker weet.
Het is echt goed je te zien.
- Of een soort van tot ziens. -Ja! Jij ook, maar, eh,
Sorry, ik moet echt heel erg plassen, dus...
Mijn god, natuurlijk.
Ik heb het bewaard omdat ik niet wilde gokken
met de rest stopt met alles wat...
Ja, natuurlijk, ga je gang.
Het is hier om de hoek.
Ik zal super voorzichtig zijn, ik heb alcoholdoekjes.
Ik vertrouw je... ja.
Ik hoopte dat je er nog steeds mee bezig was.
Ja, nauwelijks.
Ik wou dat ik je echt kon zien.
Ik ben al maanden nergens geweest.
-Zelfs geen kruidenierswinkel? -Leveringen voor, zoals,
-fruit en groenten en TP-- -Hetzelfde.
We zijn allemaal super voorzichtig geweest.
Geen doktoren, geen reparateurs.
De gebouwbeheerder is een keer
binnen geweest, maar hij is zo voorzichtig.
-Ik vertrouw je. -Ik vertrouw jou ook.
Doen we dit echt?
Ik denk dat we dit doen, ja.
Betekent dit dat we, zoals...
Sorry!
Het is gewoon heel lang geleden
dat ik iemand heb aangeraakt.
Het is alsof we normale mensen zijn of zoiets!
-Het is echt verdomd belangrijk. -Het is.
Eh, kunnen we het nog een keer doen?
Oeh, hallo.
- Mijn God! - Wat?
Ja, die achtbaan.
-Onthoud dat? -Natuurlijk.
Ik was zo bang dat ik over je zou kotsen.
Wil je dat behouden?
Echt?
Zeker.
Dat is de kleine jongen die boven woont.
Ik denk dat ik hem eerder heb gezien.
Hij zag er niet goed uit.
Kinderen kunnen het niet krijgen, toch?
Ik bedoel, ik denk dat ze dat meestal niet doen,
- maar dat kunnen ze zeker. -Het spijt me heel erg.
Had ik daar iets tegen je over moeten zeggen?
-Ik heb niet... -Nee, nee, nee, ik weet zeker dat het goed is.
Ja.
Hoi.
Bedankt voor uw komst.
Je hebt mijn leven gered.
Dat is echt lang geleden.
Ik was op een donkere plek.
Ik was klaar met proberen.
Ik had een dag omcirkeld.
Toen je me dan afzette bij St. Jude's, ik...
wilde je verdomme wurgen.
Ik denk dat je het geprobeerd hebt.
Maar toen had ik hulp.
Ik had gereedschap.
Ik had iets om het te noemen.
Dus ik meende het toen ik zei dat ik
zou komen als je me ooit nodig had.
Ik... Ik had nooit gedacht dat je dat zou doen.
Vertel me wat er verdomme aan de hand is.
Slechte dromen.
Klinkt stom, toch?
-Ik heb niets gezegd. -Maar kijk, ik ben geen zes.
Ik heb nare dromen en ik schud ze van me af
als een volwassen persoon, wil ik niet dat je nadenkt
-dat dat is-- -Maak je geen zorgen over wat ik denk.
Vertel me over hen.
Meestal vinden ze hier
plaats, of op een bekende plek.
Het is zoals elke droom.
Er is een deel van mij dat buiten mezelf is.
Ik kan me verplaatsen, maar
iets anders maakt mijn keuzes.
Ik-ik-ik ga kamers binnen waarvan ik weet dat ik er niet in moet gaan.
Maar zoals ik al zei, ik kan ze van me afschudden.
Het is gewoon, de laatste tijd, het is het ontwaken
dat is moeilijk geworden.
Wat bedoel je?
Ik bedoel, ik word niet wakker.
Wat voor interne klok of geluid of
dorst of wat er ook moet gebeuren
gewoon niet.
Ik heb alarmen ingesteld.
Acht van hen.
Nutteloos.
Knijp mezelf.
Niets.
Zelf uithollen werkte een tijdje;
nu bloed ik gewoon.
Een keer droomde ik dagenlang en
ik liep en liep tot ik bij deze klif kwam,
en het is echt heel mooi.
Maar toen ik...
Ik snap het slechte gevoel.
Ik weet dat hij er is.
-WHO? -Hem.
Degene die erachter zit.
Het is alsof je gewoon voelt dat hij er is.
Dus uiteindelijk heb ik zoiets van: "Fuck dit.
Ik spring van de klif,' zoals, toch?
Zoals: "Ik droom, ik bel je bluf."
En ik spring, ik val,
en ik snap dat... die put in mijn maag.
De grond komt omhoog.
En dat is het punt waar gewoonlijk...
-Je wordt wakker. - Maar ik niet.
In plaats daarvan bots ik tegen de rotsen.
Ik voel mezelf uit elkaar vallen.
Ik ben gewoon deze kapotte puinhoop,
en-en-en ik word nog steeds niet wakker.
Ik besta zo urenlang.
En dan, als ik eindelijk wakker word...
het is alsof ik... ik leef, ik ben in orde...
behalve, natuurlijk, het gaat verdomme niet goed met
me, want ik kan mijn spullen niet bij elkaar krijgen.
Ik verlies klanten, ik verlies vrienden.
Ik bedoel, om eerlijk te zijn, deze
pandemie is net als de kers op de ijscoupe,
want zelfs als het me lukt om wakker te worden,
Ik zit nog steeds in een verdomde nachtmerrie!
Ik bedoel, dat zijn we allemaal.
Als je daar vastzit, krijg
je dan ooit honger of moe?
Nee.
In feite is dat de enige manier waarop ik weet dat ik droom.
-Ik kan niet in slaap vallen. -Je slaapt al.
Rechts.
Ik heb dat geprobeerd.
Ik dacht dat dat misschien een manier was om eruit te komen.
Misschien zou dat een manier zijn om te sterven,
om gewoon in je droom in slaap te vallen.
En dan te bedenken dat dat goed klonk...
je weet wel?
Ik weet.
Maar het is niet.
Het maakt niet uit.
Want op een dag zal ik gewoon niet meer wakker worden.
[Monique] Kom op, dat gaat niet gebeuren.
Het zal gebeuren.
Dat is wat hij tegen mij zei.
Gisteravond kwam hij dichterbij dan ooit.
Hij zei dat het bijna zover is.
Hij zei dat ik binnenkort weg zal zijn.
En niet alleen weg, ook vergeten.
Wil je me hier buiten?
Ja, ik dacht dat je wat ruimte zou willen.
-Ik kan bij je blijven, als... -Nee, ik...ik ga slapen.
- Ben je niet... - Doodsbang? Ja.
Dat is slechts mijn uitgangspunt.
Ik weet het niet, misschien heb ik geluk.
Het is niet elke nacht dat het gebeurt.
Maar ik bedoel, als ik niet slaap, word ik
gewoon gek en wazig en dan val ik toch flauw.
- en dat is veel erger. - Oké, dus
Dan ga ik bij je slapen.
Ik zou kunnen plassen, ik zou kunnen bloeden.
Het kan me niet schelen.
Zou het niet helpen om gewoon te weten dat je niet alleen bent?
Jij eerst.
Het zou niet lang moeten duren.
Ga door, mus, het is goed.
Ik sta vlak achter je.
-Mama? -Hier, schat.
Zeer?
Zo mooi.
Maar weet je zeker dat je nog weet waar...
-Mama? -Ik ben hier.
Geen zorgen.
Waar?
Ik kan je niet zien.
Hier!
Mama?
Hoe doe je dat?
Je klinkt alsof je hier bent.
Ik ben je moeder niet.
Doe me alsjeblieft geen pijn.
Shit.
Mijn God. Lyle.
Hé, hé, het spijt me, ik zag dat je wakker was, dus...
Nee, nee, het spijt me dat ik nooit...
-Waar is je masker? -Ik ben...
we dragen ze niet.
Nee, nee, nee, nee, het is cool.
Ze is heel voorzichtig geweest, net als wij, en...
Papa kreeg koorts.
-Wanneer? -Afgelopen nacht.
-Neuken. -Ja.
-Hoe erg? -Slecht.
102,8.
Maar ik... hoe? Ik bedoel--
Er is iets doorgekomen, oké?
Hopelijk is het niet dat iets.
Ik ben bang, oké? Ik wil alleen dat je komt...
Wat was dat?
Het spijt me, iemand zit hier in de problemen.
Ik moet je terugbellen.
Zeg tegen papa dat ik...
Verdomme!
Mavis!
Dat is de klank van zijn stem.
Hij zegt dat hij blij is je te ontmoeten.
-Hoi. -Eindelijk!
Hé, gaat het goed met papa?
Hij is boos.
Maar dat is gewoon, weet je...
Is hij niet ziek?
Ziek? Nee.
Even controleren.
Hij maakt nog steeds dat geluid, weet je, als hij ademt.
Dat is een ander verhaal.
Dus hoe is alles
daar, alles in orde?
Het is ingewikkeld.
Vertel het me later.
Ik wilde gewoon zeker weten dat je nog leefde.
Wees voorzichtig, Mo.
Dat zal ik doen, dat beloof ik.
Oké. Ik zie je Later.
-Doei. -Bah-dag.
Nee!
Oké, oké, oké, je bent wakker.
Oké. Je bent wakker.
Oké. Ik ben hier, ik ben hier, ik ben hier.
Oké, oké, oké.
Bedankt.
Nou, je ziet er tenminste geweldig uit.
Was het maar één nacht?
Hoe lang was het in de droom?
Ik wil er niet over praten.
Niet om op te stapelen, maar...
- Neuken. - Ja, ik bedoel, niet geweldig.
N... ik-ik weet niet wat ik moet doen.
Het spijt me zo, Mo.
-Ik-ik-ik had geen idee. - Natuurlijk niet.
Ik bedoel, wat betekent dit voor jou?
Ik bedoel, ik moest waarschijnlijk
al in quarantaine toen ik terugkwam.
- Ik had niet moeten bellen. -Het is goed.
Hoe heb je geslapen?
Eh, zo-zo.
Heb ik je wakker gehouden? -Nee.
Heb je gedroomd?
- Jezus! - Het gaat goed met me.
Ik ben erg vatbaar voor nare
dromen als ik in paniek raak.
- En ik maakte je bang. -Jij deed.
Zeker.
Het betekent dus niets.
Oké.
We hebben werk te doen.
Wij doen?
Ik heb een lijst met artsen gemaakt.
Ze doen allemaal aan telehealth, ze
worden gesorteerd op positieve feedback.
-Ik kende je verzekering niet... -Stop gewoon.
Doe alsof je me gelooft.
-Wat bedoel je? - Doe alsof je echt bent
geloof me over wat dit is en wat dit niet is.
Oké?
Hoe zou je nu helpen?
Dus.
Deze persoon die je steeds in je dromen
ziet, kun je me vertellen hoe hij eruit ziet?
-We posten dit waar, alweer? -Reddit, Hivemind.
Als dit echt is, wie zal daar
dan iemand anders zeggen
gaat het ook niet door?
Wil je een kijkje nemen?
Je weet wat dit is, toch?
Nee wat is het?
-Pestdokter. -Rechts.
Er staat dat ze vroeger bloemen en kruiden en dergelijke in het
snavelgedeelte stopten zodat ze het rotten niet konden ruiken.
Dat is beneden.
- Hé, wat is er aan de hand? -Het is de kleine jongen van mevrouw Slater.
Ik zag hem naar buiten komen.
Ze legden een laken over zijn hoofd
alsof ze geen haast hadden, weet je?
Ze vertelden onze kinderen dat het goed zou komen.
Kristal?
Gaat het goed?
We hebben extra maskers. Wil je er een?
Mama?
Word je bang?
Stap in, mus.
Waar ben je bang voor?
Vergeten.
Ben je vergeten wat het was?
Nee.
Dat is wat me bang maakte.
Vergeten.
Ik moet alles onthouden wat er gebeurt.
Je doet?
Ja. Maar ik niet.
Ik-ik kan het niet.
Ik kon me het gezicht van Nana niet herinneren.
Je mist haar?
Ja.
Ik probeerde me haar voor te stellen in mijn hoofd, maar...
Ik begrijp.
Maar kijk daar.
Daar is ze.
Daar is je oma.
Daarom hebben we foto's.
Ze helpen ons herinneren.
Als ik sterf zoals Nana, vergeet je dan mijn gezicht?
Je gaat nergens heen tot het
einde van je lange, lange leven.
Niets zal je hier pijn doen.
Wat is er met hem?
Hem.
-Niet... -Stop! Nee! Niet doen!
Hou op, mama!
Stop!
Hallo?
Is iemand...
Hulp!
Alsjeblieft!
Stop...
Stop!
Ik zal je helpen wakker te worden.
Mavis?
Mavis, word wakker.
Mavis?
Mijn God. Ssst, sst, sst!
Oké, ik ben hier.
Het spijt me!
Ben je in orde?
Hoe laat is het?
14.30 uur.
Neuken.
Mavis?
Bij mij gebeurt het ook.
Ik zag hem.
Twee nachten achter elkaar.
Dus ik neukte ons allebei?
Ik ben niet klaar om dat te geloven.
Ik heb de reacties op ons bericht doorgenomen.
-We hebben antwoorden? - Dat hebben we zeker gedaan.
Maar de meeste zijn, weet je, nou ja, het internet.
-Dus nog niets? -Eh...
Ik heb een videochat voor ons gepland met een demonoloog.
Dus... daar is dat.
Eh...
- Hé, kinderen! - Mijn God, jongens.
Jongens, jongens, jongens, jongens, kom op, kom op, kom op, af.
Dus sorry, um... je moet, um...
-Monique -Mavis.
-Hoi. -Aangenaam.
Kom op, stop ermee, ik... Jezus.
Oké, ik ben Wendy, en dit is mijn nieuwe normaal, sorry.
-Ja geen probleem. -Geen zorgen.
Ik moet gewoon vragen of en
wanneer het gesprek donker wordt,
misschien gewoon onze toon licht houden?
-Zeker. -Natuurlijk.
Schat... ik-ik-ik heb je bericht gelezen
maar ik kon de schets niet zien.
Mijn antivirus-dingetje wilde de
JPEG-bijlage niet openen, dus...
-Ik heb het hier. - Maar je zei dat het duidelijk was
van het klassieke beeld van de
pestdokter op een paar manieren?
Stop dat weg!
Wacht, waarom?
-Er zijn veel foto's van... -Nee. Niet zoals die.
Als... als je dat naar buiten brengt met je post en je verhaal,
plant het een zaadje en angst, waardoor het zaadje groeit,
en dat is precies hoe hij
werkt, hoe hij binnenkomt.
Maar hij sloeg me, mama, ik ben gepakt.
Verdomme.
-Scherm tijd! - Hoera!
Verwijder het bericht, verbrand
die schets of het gesprek is voorbij.
Wat nu?
Dus je zegt dat hij zo werkt.
Denk je dat we te maken hebben met een soort...
Demon, ja.
Sorry, een minder gek woord heb ik niet.
Ik begrijp het. Ik ging dit veld niet in met
de gedachte dat iets echt was, dat doet niemand,
vooral een off-the-record, ongepubliceerde mythe als deze.
Iedereen zegt dat ze niet geloven,
maar dan zijn ze zo bijgelovig,
ze zullen er niet eens over praten, ze zullen het niet eens bij de naam noemen.
Is er een naam voor?
Waarom dat?
Doorgegeven.
Er zijn andere namen op andere plaatsen.
Het is een slecht voorteken, toch?
Als je lang geleden ziek werd en je zag dat, betekende dat...
Misschien is het dat, maar ik denk dat het meer
is als, als je ziet dat dit ding in de wereld is,
het is een signaal van
iets... groters, iets nog ergers.
-Geweldig. -Waarom ziet hij er zo uit?
Het is de vorm die hij kiest,
misschien om zichzelf te amuseren.
Hij houdt van de pandemie.
Dat is wat ik denk.
We zijn geïsoleerd, zo vindt
hij ons leuk, zo komt hij binnen.
-In? -Je hoofd.
Kijk... oke, um, wat dit ding werkelijk
is in de kern is een slecht idee.
Als je het eenmaal hebt, kun je het niet meer ongedaan maken.
Het raakt ingeburgerd.
Het kaapt je dromen.
Het speelt elke rol.
En als je een slecht idee bent dat zich wil verspreiden,
deze wereld waarin we ons nu bevinden is het paradijs.
Dus, als hij daar binnenkomt, wat gebeurt er dan?
Hij put je uit, breekt je
wil, graaft zich verder in.
Tot het sterk genoeg is om je mee te nemen.
Heeft hij dat tegen je gezegd?
Het is waar, nietwaar?
Wat bedoel je met "neem je mee"?
Zoals... zoals, jou vermoorden?
Moeilijk te zeggen.
Er zijn geen lichamen,
geen zoektochten,
want het is alsof je er helemaal nooit bent geweest.
-Je bedoelt... -Alle sporen, alle dossiers.
Al je spullen, alle herinneringen aan jou, alle
dingen die je in de wereld hebt veranderd... weg,
alsof je nooit geboren bent.
Ik weet het, het is veel.
Wacht, dus hoe verzamel je dan informatie?
De mensen met wie ik gewoonlijk praat, hebben
bewijzen gevonden van iemand die nooit heeft bestaan.
Hoe hij het ook doet, hoe hij mensen
ook neemt, het proces is niet perfect.
Dingen blijven achter.
Kleine relikwieën, soms foto's.
En ik weet zeker dat ik met mensen heb gesproken,
zoals jullie twee, degenen die hem echt zien.
Maar ik kan ze me niet meer herinneren.
Begrijp je dat?
Dus waarom ben je dan nog hier?
Ik bedoel, met al dat graafwerk, brengt
dat jou en je kinderen niet in gevaar?
-Ja. -Dus,
denk je daar nooit aan?
Ik blijf hier niet zitten wetende wat ik
weet terwijl hij meer mensen meeneemt,
terwijl hij gaten in de wereld slaat,
Want wat blijft er dan nog over voor mijn kinderen?
Dus, wat moeten we doen?
Dit. Stop hem te verspreiden.
Zorg ervoor dat niemand hem herinnert. Zo sterft een slecht idee.
Nee, wat moeten we doen?
Ik weet het niet.
Dus hoe had je verwacht te helpen?
Ik niet. Ik kan je niet helpen.
Ik probeer alle anderen te helpen.
Dit is niet het soort ding dat je zomaar verslaat.
Misschien sla je het terug tot...
- Hé, hé, vriend... - Meen je dat?
- Hé, hé, je toon? -Fuck mijn toon!
Geloof je haar?
Het komt overeen met wat hij zei.
Hij zal me uithollen, en dat heeft hij gedaan.
-Kom op. - Dat heeft hij, Mo.
Als hij het zo snel kon doen met
slechts een paar nare dromen, dan...
het betekent dat ik waarschijnlijk al vrij gemakkelijk te vergeten was.
Niet voor mij, dat ben jij niet.
Ik heb geprobeerd.
Dus als ze op de een of andere manier gelijk heeft,
betekent dit dat je dit niet zomaar hebt getrokken
uit het niets.
Iemand heeft het zaadje geplant.
Dat is waar ik steeds aan denk.
De mist in mijn hoofd, de...
de lege ruimtes, ik kan niet...
Weet je wat ik denk?
Ik denk dat hier iemand was.
Er is, eh, er is soms een geur.
Als een... eau de cologne.
Als een geest.
Ik denk dat hier iemand was.
En ik denk...
Ik denk... heilige shit.
Ik denk dat ik een foto van ze heb.
Het is zoals ze zei, dingen die achterblijven.
Relikwieën.
Oké, dus toen ik deze set
terugkreeg, was er deze foto hier
die ik niet heb genomen.
En ik herinner me toen dat ik er versteld van
stond, maar er was zoveel meer aan de hand, ik...
-Ken je hem? -Nee.
Dat is jouw kamer.
Wacht, echt, heb je hem nog nooit gezien?
Nee! En ik heb nooit iemand anders deze camera laten gebruiken.
Kijk naar zijn ogen.
Zie je hoe hij naar me kijkt?
Ik had iemand in mijn leven.
Hij hield van mij.
En ik hield waarschijnlijk van hem.
En waar is hij nu?
Weg.
Nergens.
Dat was hij zelfs nooit.
Dit is zo wreed.
Je had hier niet terug moeten komen.
Ik wist niet waar ik anders heen moest.
-Je werd ontmaskerd! - Dat weet ik niet zeker.
Je was in het gebouw toen die jongen...
Ik weet het, maar dat betekent niet...
Als er... als er ergens anders was
Ik had kunnen gaan, ik zou hebben gedaan.
Oké, we hebben erover gepraat, oké,
en als je bereid bent jezelf te isoleren
in de achterste slaapkamer gedurende 14
dagen, gebruik alleen de gastenbadkamer,
veeg het elke keer dat je het gebruikt schoon, ik meen het...
Ik snap het, ik snap het, ik snap het helemaal.
Dat is geweldig.
ik...
-Bedankt. -Zitten.
We moeten al alles ontsmetten...
dus je kunt net zo goed eten voordat je wordt verbannen.
Ik weet zeker dat je honger hebt.
Heb je tenminste gedaan waarvoor je naar boven ging?
Nee.
Ik deed het tegenovergestelde.
Ik heb haar in de steek gelaten op haar slechtste moment.
Ik... Ik kon het niet.
Mo... je masker.
God.
Het spijt me heel erg.
Ik weet niet... Ik weet niet waar het...
Nee, wat de fuck?
Kom op!
Ik zal naar boven gaan, stop ermee!
Lyle, ik ga alleen naar boven!
-Wat ben je aan het doen? -Breng haar naar boven!
-Wat de fuck? -Gaan!
-Stop! -Gaan!
Word je bang?
Laat me verdomme eruit!
Laat me eruit!
Alsjeblieft!
Help me alsjeblieft!
Het is ok.
Hoe... hoe gaat het hier?
Ik ben nog niet helemaal weg.
En... ik kon hem zien.
De man met de vogelkop.
Hij wilde mij ook meenemen.
Maar ik heb de ziektekiemen die alleen
volwassenen zouden moeten krijgen.
Dat kostte me eerst.
Wat wil je van me?
De dame met wie je sprak, heeft ongelijk.
Er is een manier om hem te stoppen.
Laat me de plek zien waar je slaapt.
Je weet wat je moet doen, nietwaar?
Ik denk het wel.
Hij komt eraan.
Beweeg niet.
Hij is er niet voor jou.
We moeten iets doen.
Dat kunnen we niet.
We zijn in de droom.
Maar dat zijn ze niet?
Nee, dat gebeurt echt.
Hij werd sterk genoeg om er doorheen te komen.
Ik wil niet kijken.
-Mavis! -Niet doen.
-Wakker worden! Alsjeblieft, word wakker! -Het zal niet helpen.
Wakker worden!
Alsjeblieft, word wakker!
Word wakker...
Hoi.
Je bent in overtreding.
-Wie ben je? - Meer zoals wie ben jij,
maar goed, hallo, ik ben Jason, de gebouwbeheerder.
Wat?
Oké, kijk, het appartement is niet verhuurd.
Het is privébezit, je mag niet hurken.
In godsnaam.
Zit je op een soort van buiging of zo?
Hé, kijk, ik wil de politie hier niet, en
ik weet zeker dat jij dat ook niet wilt,
dus bel wie je moet bellen,
oké, en dan moet je eruit.
Jezus Christus!
- Ik weet het, het spijt me. -Waar ben je geweest?
We hebben overal
gezocht, iedereen gebeld.
In de stad ben ik in de stad.
Wat? Hoe heb je verdomme...
Je auto staat er nog.
-We zijn gek geworden... -Ik weet dat het klote is,
maar ik werd wakker in een vreemd appartement,
en... ik weet niet meer wat er gebeurde,
Ik weet niet meer hoe ik hier ben gekomen.
Je bent van je medicijnen af.
Ja, maar... dit is anders.
Ik kom je halen, maar het moet na het werk zijn.
Sms me het adres.
Heb je het niet koud?
Ik merkte het niet eens.
- Waren het nog steeds de nare dromen? -Lyle, ik wil niet...
Je zei dat ze erger zijn geworden, dat je iemand online hebt ontmoet.
-Laat maar. - Een of andere demonoloog.
-Laat maar. -Mo, wat is er verdomme aan de hand?
Ik zei, vergeet het maar!
Het voelt alsof ik me al een eeuwigheid zorgen om je maak.
Sorry daarvoor.
Haal je nog steeds die lerarenopleiding
als dit allemaal overwaait?
Misschien weet ik het niet.
Doe het. Wacht niet.
Wacht nergens meer op.
En houd papa dichtbij.
-Waarom praat je zo? - Het is niet wat je denkt.
- Nou, ik vind het niet leuk. - Het is niet wat je denkt.
Probeer gewoon al deze duistere shit waarin we ons bevinden te overleven.
Het kan erger worden voordat het beter wordt.
Je weet wat je moet doen, nietwaar?
Wie was jij?
Mavis.
[donkere, broeierige muziek[
Alsjeblieft.
Ik heb een familie.
Ik heb mensen die me nodig hebben.
Je hebt geen familie.
Je bent nooit geboren.
Precies zoals je altijd al wilde.
En je had gelijk.
Het is beter op deze manier.
Ik hoopte dat jij hier zou zijn.
Ik ben blij je te zien.
Ik ben ook blij jou te zien.
Mag ik binnen komen?
Je hebt het gedaan.
Hoe heet je?
Eduard.
Ik ben Monique.
Je mag me Mo noemen.
Bedankt, Eduard.
Graag gedaan, Mo.
Klaar om wakker te worden?
- Ik wist niet dat ik het kon. -Ja.
Maar niet hier.
Ik zal je laten zien waar.
Kom op.
Ga verder.
Wat gebeurt er nu?
Sluit gewoon je ogen.
Waar ga je heen?
Misschien ben ik gewoon weg.
Ik zal je niet vergeten.
Pa!
Papa, kom hier, ze is wakker!
Dus ik heb zoiets van: "Neem me niet kwalijk, drie
dagen is niet echt normaal om alleen maar te slapen.
- En ze gaven geen krimp. -Ze zeggen, "Sorry,
er is letterlijk geen ruimte in het
ziekenhuis voor iemand die nog ademt."
En we bleven ze lastigvallen totdat
ze uiteindelijk een dokter stuurden.
Kerel komt naar buiten in dit hazmat-pak.
Big-ass hazmat-pak, ik schijt je niet, het was te gek.
Hij begon je vocht en zo te geven.
Gaf je een van die sneltesten.
Dus, wacht... onze maskers.
Dat is wat we je vertellen, zie je?
We zijn allemaal getest.
En waren...
Negatief.
Wij alle drie.
-Hoi. -Hoi.
Bevroren.
- Er zijn eieren, zuivel. - Ja, ja, ik snap het, ik snap het.
We hoeven de aardbeien niet te bleken.
Ik kan je niet horen. Het is hier een gekkenhuis.
Ik breng je naar een rustigere plek.
Pap, Lyle heeft gelijk, niet alles bleken.
-Ik ben de hele tijd duizelig. -Oke!
Sorry, ik ben bijna ontsnapt. Hier.
Een momentje.
-Sorry. -Het is oké, geen zorgen.
-Veel beter. - Dus je zei,
drie hele nachten.
Drie nachten van vrede.
-Mooie, normale dromen. -Dat is fantastisch.
De eerste ochtend werd ik wakker en besefte ik het
Ik zat niet nog steeds vast in een droom...
Ik kan niet eens, ik bedoel...
Ik huilde. Ik was zo opgelucht.
En voel je je echt goed?
Ik bedoel, ik voel me nog steeds een beetje vreemd.
Zoals, ik blijf deze tegenkomen...
lege plekken in mijn hoofd.
Je hebt nog steeds geen idee wie je aan hem heeft voorgesteld.
-Dat is waar. - Maar je zei in je e-mail,
heb je een mogelijk relikwie gevonden?
Misschien.
Kan je dit zien?
Soort van, ja. Zit stil.
Ik weet dat ik links ben.
Het andere meisje... Ik ken haar niet, en ik kan me
niet herinneren dat ik naar deze plek ben gegaan.
Ik heb deze tas vorige week schoongemaakt, dus ik weet het niet,
misschien... is hij er op de een of andere manier in terechtgekomen
toen ik weg was.
Houd het Vast.
Grote kans dat er iemand was.
Ik wil er niet aan denken.
Er is iets mis met je.
Ik dacht dat je extatisch zou zijn.
Het is gewoon, eh...
Hoe wist je wat je moest doen?
Wie heeft het je verteld?
Er was een jongen, een engel.
Ik weet dat dat klinkt...
Maar hij vertelde me wat ik moest doen.
Hij leidde me naar buiten.
-Uit? - Uit de droom.
Maar je weet dat hij iedereen in je droom is.
Dit was anders.
-Hoe? -Deze jongen heeft me gered.
Maar de dromen en iedereen
erin is een hulpmiddel, weet je nog?
- Dichtbij komen en weggaan. -Hou op!
Ik ben niet klaar om te zijn voor--
Meneer?
Kan je me horen?
Ik zei, kun je me horen?
Je buren hoorden opschudding,
zeiden dat het misschien van hier kwam.
Weet je waar dat allemaal over ging?
-Hoe heet je? - Lyle Cartwright.
Woont u in deze residentie?
Ik ben hier opgegroeid, maar ik ben slechts tijdelijk terug.
Wie woont hier bij jou?
Mijn vader, maar
hij is er nu niet.
Hij is bij Binghamton General.
Vorige week werd hij ziek.
Nog iemand in de buurt?
Broers zussen?
Nee, ik heb er geen, ik ben het gewoon.
Komt het goed met je vader?
Ja hij is.
Ze hebben hem net van een beademingsapparaat gehaald.
Ze brengen hem morgen naar huis.
Goed om te horen.
-Fijne dag. -Jij ook.
Je hebt het gedaan.
Deed wat?
Je zei dat je die tube niet uit je mond zou krijgen,
je zei dat je hier niet meer terug zou komen.
Hier ben je.
Hier ben ik.
Je lijkt niet gelukkig.
Misschien als de wereld
Ik kwam terug naar was niet zo...
Eén ding tegelijk, oude man.
Het is gewoon alle schade, alle...
lege ruimtes.
Het komt terug, oké?
Het zijn beperkingen opheffen.
Nee, het is meer dan dat.
Er valt een schaduw.
En je kunt doen alsof je het niet
voelt, maar ik weet dat je het wel voelt.
Iedereen doet.
En er komen ergere dingen aan.
Je moet hoop houden.
-Waarom? -Want dat is wat we doen.
Wij doen?
Wij doen.
Je klinkt als je moeder.
Goed.
Ik ga naar bed.
Kan je het maken?