(ชั้น 8)
อ้าว
เมื่อกี้อาราอิคุงเดินลงไปไม่ใช่เหรอ
โคเบนิจัง ช่วยยืนชูสองนิ้วอยู่ตรงนั้นทีนะ
โอ๊ะ แหม...
อากิคุง นี่มันอะไรกัน
เดาว่าคงเป็นพลังของพวกปิศาจ
โคเบนิ ยืนอยู่เฉย ๆ ตรงนั้นนะ
ทำไมถึงมีห้องอยู่ข้างนอกหน้าต่าง
นี่ ไม่มีหน้าต่างบานไหน เปิดออกไปข้างนอกได้เลย
มีแต่เชื่อมเข้ากับห้องฝั่งตรงข้าม
ไม่ผิดจริง ๆ ด้วย
พวกเราติดอยู่บนชั้นแปดนี่
ออกไปไม่ได้แล้ว
(Chainsaw Man)
มาสรุปสถานการณ์กันก่อนเถอะ
เดาว่าคงเป็นฝีมือพวกปิศาจ
ไม่ว่าจะเดินขึ้นหรือเดินลงบันได
ก็จะวนกลับมาที่ชั้นแปด
ลิปต์ขัดข้องโดยไม่มีสาเหตุ
ออกนอกหน้าต่างหรือห้องก็ไปไม่ถึงข้างนอก
แม้กระทั่งเปิดฝ้าเพดาน ก็ยังวกกลับมาที่ชั้นแปด
เพราะพาวเวอร์ฆ่าเจ้าปิศาจนั่น
พลังก่อนตายของมันเลยยังค้างเติ่งอยู่
เจ้าปิศาจตัวนั้น...
เจ้าเป็นคนบอกให้ฆ่าปิศาจนั่นเอง
ถ้าใช่ก็ดีหรอก
เป็นไปไม่ได้หรอก พลังของปิศาจจะหายไปทันทีที่พวกมันตาย
อากิคุง ชิ้นเนื้อมีปฏิกิริยาบ้างไหม
ถ้าเป็นเรื่องนั้น
ตอนนี้ก็นิ่งสนิทเลยครับ
หลอกใช้เจ้าปิศาจตัวเมื่อกี้มาเป็นเหยื่อ ทำให้พวกเราติดแหงกอยู่นี่
เพิ่งเคยเจอปิศาจเจ้าแผนการแบบนี้ เป็นครั้งแรกเลยนะ
แต่ว่า...
ถ้าพวกเรายังติดอยู่ที่นี่ไม่กลับออกไป
นักล่าปิศาจคนอื่น ๆ ก็ต้องเข้ามาช่วยใช่ไหม
ก็ภาวนาขอให้พวกนั้น ไม่มาติดแหงกเหมือนกับพวกเราละนะ
พวกเราทุกคนต้องตายอยู่ที่นี่แหง
ต้องอดอยากตายแหง...
โค...โคเบนิจัง แข็งใจหน่อย
เธอมาเป็นนักล่าปิศาจ เพื่อให้พี่ชายได้เรียนมหาลัยไม่ใช่เหรอ
เพราะถูกบังคับต่างหาก
พ่อกับแม่แค่ต้องการ ให้พี่ชายคนเก่งได้เข้าเรียนมหาลัย
เลยเรียกให้ฉันออกมาทำงานหาเงิน
ถ้าไม่เป็นนักล่าปิศาจ ก็เหลือแต่ต้องทำอาชีพอย่างว่านั่น
จริง ๆ แล้วฉันก็อยากเรียนมหาลัยเหมือนกัน
แต่ว่า...
ฉันต้องตายอยู่ที่นี่แหง ๆ เลย
เธอทำหน้าแบบว่า...
ยัยบ้านี่
หยุดหัวเราะได้แล้ว
โคเบนิจัง พวกปิศาจมันเสพความกลัวนะ
ขืนเธอยังกลัวอยู่แบบนี้ ก็เข้าทางพวกมันพอดีน่ะสิ
แต่ฉันกลัวจริง ๆ นี่คะ
ทำไมแม้แต่อากิคุงก็ดูแปลก ๆ ไปด้วย
นาฬิกาในห้อง...
หยุดอยู่ที่เวลา 08:18 มาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
และนาฬิกาที่ห้องอื่น ๆ
ก็หยุดอยู่ที่เวลา 08:18 เหมือนกัน
คงเป็นเพราะพลังของปิศาจ
ทำให้เวลาของชั้นแปดนี้หยุดชะงัก
ถ้าแบบนั้น คงไม่มีใครโผล่มาช่วยเราแน่
เยี่ยมเลย เท่านี้อยากจะนอนเท่าไรก็ทำได้
แกปัญญาอ่อนเหรอไง
พวกเราอาจจะติดอยู่ที่นี่ไปตลอดเลยนะ
ก็แค่อาจจะ หรืออาจจะไม่ก็ได้ใช่ปะ
รอพวกนายคุยกันเคลียร์แล้ว ค่อยมาปลุกฉัน
มีเตียงสบาย ๆ แบบนี้ทั้งที ไม่นอนก็ขาดทุนแย่เลย
ฉันจะหลับไปพร้อมกับ ความรู้สึกขอบคุณปิศาจนั่น...
หลับไปแล้ว...
เด็นจิคุง...
ถึงเวลาตื่นนอนแล้วนะ
หาทางออกจากชั้นแปดได้แล้วเหรอ
ข่าวร้าย ตอนนี้ยังไม่ได้หรอกนะ
แต่ระหว่างที่นายหลับไป
พวกเราสำรวจพบว่าน้ำไฟยังใช้ได้อยู่
แถมยังเจอพวกของกินนิดหน่อย ในกระเป๋าของแขกที่หนีออกจากห้องพักไป
พูดตามตรง ทุกคนก็เต็มที่แล้วละ
อากิคุงเอาแต่เดินตามหาปิศาจ
ฉันเรียกให้หยุดพักบ้าง เขาก็ไม่ยอมฟัง
ตอนแรกอาราอิคุง ก็ยังช่วยอากิคุงหาอยู่หรอก
แต่ตอนนี้กลับกลัวซะจน
ขังตัวเองไว้ในห้องแล้ว
โคเบนิจังก็คุมสติไม่อยู่
ถึงขั้นอยากจะดื่มน้ำชักโครก เลยต้องทำให้สลบไปก่อน
ส่วนมนุษย์ปิศาจคนนั้น...
พาวเวอร์เหรอ ยัยนั่นเป็นอะไรไป
ข้าอยู่เฉย ๆ ไม่มีอะไรทำ เลยมัวแต่คิดเรื่องรางวัลโนเบลอยู่ไง
ขอแค่ผลงานประดิษฐ์ข้าชนะรางวัลโนเบลได้
พวกมนุษย์ก็ต้องยอมสยบใต้แทบเท้าข้า
แล้วข้าก็จะใช้รางวัลโนเบลเป็นบันได
ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
ข้าอยากจะเห็นพวกมนุษย์ทนทุกข์ทรมาน...
ขั้นแรกก็ปรับภาษีไปเลย 100%
ก็ปกติของยัยนี่แหละ
ถ้างั้นก็ดีแล้วละ
พวกเราสามคนต้องคอย เฝ้าโคเบนิจังกับอาราอิคุง
ถ้ามีแค่ฉันคนเดียว อยากแวบเข้าห้องน้ำก็คงทำไม่ได้
เหลือบุหรี่มวนเดียวแล้ว
เจ้าไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาว อะไรกับเขาเลยนะ เซ็งจริง ๆ
เพราะมีอากิคุงคอยพยายามอยู่ ฉันเลยพักแบบชิล ๆ ได้น่ะ
บวกกับพลังของนิโคตินนี่ด้วย
มีอะไรให้พึ่งพามันก็ดีอย่างนี้แหละ
ฉันก็แค่ใช้ชีวิตด้วยการ พึ่งพาอะไรไปวัน ๆ ละนะ
เธอสูบบุหรี่ยี่ห้อเดียวกับหมอนั่นเลย
เพราะคนที่สอนให้อากิคุง รู้รสชาติของควัน...
ก็คือฉันไง
อากิคุง ไม่สูบเหรอ
สูบบุหรี่เสียสุขภาพ ผมขอผ่าน
อย่างน้อยก็ต้องหัดสูบ เพื่อการเข้าสังคมบ้างละนะ
ผมไม่ได้อยากเป็นมิตรกับใครอยู่แล้ว
ขอเดาหน่อยละกันนะ ว่านายคงเข้ามาเป็นเจ้าหน้าที่
เพื่อฆ่าปิศาจปืนนั่นใช่ไหม
พวกเจ้าหน้าที่ที่เอาแต่ทำหน้าหม่นหมอง ก็ไม่พ้นเรื่องนี้กันทั้งนั้น
เพราะมีแต่การเป็นเจ้าหน้าที่ ถึงจะได้ครอบครองชิ้นเนื้อของมัน
แต่มีนักล่าปิศาจคนไหนอายุยืนบ้างล่ะ สูบไม่กี่มวนจะเป็นอะไร
ผมไม่ยอมตายง่าย ๆ หรอกครับ
พูดแล้วก็ทำให้ได้ด้วยละ
เพราะการที่คู่หูตายมันยุ่งยากนะ
ทำไมเธอถึง...
แฟนเก่าของคู่หูฉันเอง
ตกเป็นเป้าของครอบครัวคู่หูคนเก่า ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไร
พวกนั้นไม่มีปัญญาไปแก้แค้นกับปิศาจ
เลยมาระบายอารมณ์กับฉันแทน
การต้องอดทนกับเรื่องพวกนี้ กลายเป็นหน้าที่ของนักล่าปิศาจไปแล้วละ
นายหายไปไหนมา
ผมเอาหมากฝรั่งไปป้าย
เสื้อของยัยบ้าที่ทำร้ายคนอื่นมาน่ะ
ถูกทำร้ายก็ต้องตอบโต้กลับสิครับ
ไม่ใช่ความผิดของคุณสักหน่อย
ผมเห็นแล้วไม่สบอารมณ์
เลยต้องเอาคืนแบบตาต่อตา ฟันต่อฟัน
ยัยนั่นสมควรโดนแล้ว
ชาตินี้ยัยนั่นคงไม่รู้หรอกว่า มีหมากฝรั่งติดอยู่บนเสื้อของตัวเอง
แต่เมื่อก่อนคุณครูก็เคยพูดไว้ว่า
นักล่าปิศาจที่พวกปิศาจหวาดกลัว
ไม่ใช่คนเก่ง ๆ หรือคนกล้าหาญอะไร
แต่เป็นพวกสมองเพี้ยนน่ะ
เพราะงั้นนายต้องอายุยืนแน่ ๆ เลย
พูดประชดกันเหรอ
ถ้าไม่กินเต้าหู้อัลมอนด์นั่น ผมขอนะ
เอ้า สักมวน
สูบบุหรี่เสียสุขภาพ ผมขอผ่าน
ฉันมีลางสังหรณ์ว่า พวกเราน่าจะอยู่ด้วยกันอีกนาน
เลยอยากให้นายสูบน่ะ
ผมจะสูบแค่มวนเดียวนะ
ชาตินี้ผมจะสูบแค่มวนนี้มวนเดียว
รุ่นพี่ฮิเมโนะครับ ยังมีบุหรี่อีกไหม
เสียใจด้วยนะ เหลือตัวสุดท้ายพอดี
ถ้างั้นผมขอนะครับ
ช่วยไม่ได้นะ
นั่นมันจูบทางอ้อม ขี้โกงนี่หว่า มันจูบทางอ้อมชัด ๆ เลย
เงียบน่า
มีข่าวร้ายอยู่เรื่อง
พวกเราฆ่าปิศาจไปตัวหนึ่งใช่ไหม
ข้าเป็นคนฆ่าต่างหาก
เจ้าบ้านั่น...
กำลังขยายตัวขึ้นเรื่อย ๆ
ข้าก็ฆ่ามันไปแล้วนี่หว่า...
ติดแหงกอยู่ในโรงแรม
ไม่เคยเจอสถานการณ์อะไรแบบนี้มาก่อน...
เจ้านี่คือปิศาจอะไรกันแน่
เจ้ามนุษย์
เจ้าพวกมนุษย์เอ๋ย
เจ้าพวกมนุษย์หน้าโง่
ข้ามีพันธสัญญามาเสนอ
มันพูดแล้ว
พันธสัญญาอะไร
ขอแค่ยอมให้กินเจ้ามนุษย์ที่ชื่อเด็นจินั่น
ตัวเป็น ๆ หรือศพก็ได้...ขอแค่ข้าได้กิน...
ข้าจะยอมปล่อยนักล่าปิศาจ คนอื่น ๆ กลับออกจากที่นี่
อย่างปลอดภัย...
มาทำพันธสัญญากันเถอะ...
ทำพันธสัญญากัน...
เด็นจิ...
ยอมให้มันกินเถอะนะ
หนวกหูชะมัด
อากิคุง ช่วยเรียกเจ้าจิ้งจอก ออกมาเขมือบเจ้านี่ทีสิ
ค่ง
กะแล้วว่าปิศาจจิ้งจอกคงไม่มา
เพราะที่นี่ถูกตัดขาดจากโลกภายนอกแล้ว
และร่างหลักของเจ้าจิ้งจอก ก็อยู่ที่เกียวโตด้วย
ถ้างั้นคงต้องจัดการด้วยผีซะแล้ว
เจ็บ...
ตัวใหญ่ขึ้นแล้ว
เปลืองแรงเปล่า ๆ น่า
นี่ไม่ใช่ร่างหลักของข้า
หัวใจของข้าไม่ได้อยู่ที่นี่
นี่ก็แค่กะเพราะ
จุดอ่อนไม่ได้อยู่ที่ชั้นแปด
ถ้าอยากมีชีวิตกลับไป ก็ต้องยอมทำพันธสัญญาเท่านั้น
ถึงจะฆ่าผมไป มันก็ไม่ปล่อยให้ทุกคนรอดหรอกน่า
ไม่หรอก
เพราะเจ้าปิศาจนั่นพูดแล้วว่า นี่คือ"พันธสัญญา"
เมื่อปิศาจพูดคำว่า"พันธสัญญา" คำนั่นมีพลังแกร่งกล้า
ขอเพียงฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งทำตามพันธสัญญา
อีกฝ่ายก็ต้องทำตามด้วย
และฝ่ายที่ฝ่าฝืนมีแต่ต้องตายสถานเดียว
ดังนั้นขอแค่ฆ่าเด็นจิคุง พวกเราก็จะออกไปข้างนอกได้นะ
รุ่นพี่ฮิเมโนะ พวกเราควรจะฆ่าหมอนั่นซะ
ฆ่าเขาก่อน แล้วค่อยออกไปคิดแผนกันข้างนอก
ถ้ายังอยู่กันแบบนี้ ทุกคนต้องอดตายอยู่ที่โรงแรมแน่ ๆ
กฏหมายยอมรับให้นักล่าปิศาจ ทำพันธสัญญากับปิศาจได้
พวกเราควรจะรับข้อเสนอของปิศาจตัวนั้น
การที่ปิศาจอยากฆ่าเด็นจิ
หมายความว่าการตายของเด็นจิ มีประโยช์ต่อพวกมัน
เพราะงั้นฉันไม่รับข้อเสนอหรอกนะ
ถ้างั้นฉันก็ไม่รับด้วยคน
อะไรกัน...
ข้าสนับสนุนให้ฆ่าทิ้งนะ
ต่อให้ประดิษฐ์ผลงานได้รางวัลโนเบล
แต่ถ้ามุดหัวออกไปไม่ได้ แล้วจะป่าวประกาศให้ใครรู้ล่ะ
เจ้าก็ยอมตาย ๆ เพื่อรางวัลโนเบลซะเถอะน่า
มนุษย์ปิศาจทำพันธสัญญากับปิศาจไม่ได้
ต่อให้เธอฆ่าเด็นจิ
ปิศาจนั่นก็ไม่จำเป็นต้องปล่อยเธอออกไป
เอาเป็นว่า ไม่ควรฆ่าเด็นจิ
นักล่าปิศาจอย่างเรา
มีหน้าที่ฆ่าพวกปิศาจเท่านั้น
น่าเบื่อชิบเป๋ง มาเล่นซูโม่แก้เบื่อกันเถอะ
ไม่เว้ย เธอเพิ่งอยากจะฆ่ากันอยู่หยก ๆ
หิวจังเลย
อากิคุง ถามจริง ๆ นะ นายมีแผนหนีออกจากที่นี่บ้างไหม
ถ้าปิศาจตัวนั้นพูดเรื่องจริง
พวกเราคงไม่มีทางฆ่ามันได้
แต่ผมก็ไม่ต้องการฆ่าเด็นจิด้วย
แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปต้องหิวตายแน่ ๆ
ถึงตอนนั้น ผมจะใช้คาตานะ...
ไม่ได้เชียวนะ
ถ้าดาบนั่นช่วยแก้ปัญหาได้
ทำไมไม่ใช้เล่า
ต่อให้สถานการณ์คับขัน ก็ห้ามใช้คาตานะเด็ดขาด
แม้จะรู้สึกผิดก็เถอะ
แต่ถึงตอนนั้นคงต้องให้เด็นจิคุงตายละนะ
หายไปแล้ว
ของกินที่อยู่บนเตียงหายไปแล้ว...
หายไปหมดเลย
ทำไมกัน
แกเป็นคนกินทั้งหมดนี่เหรอ
ข้าเปล่าสักหน่อย เด็นจิต่างหาก
ยังกล้าพูดโกหกหน้าตาเฉยอีกนะ
ฉันรู้แล้วละ
ฉัน...
รู้หมดแล้ว
เพราะพลังของมนุษย์ปิศาจตัวนี้ พวกเราเลยต้องติดแหงกกันอยู่ที่ชั้นแปด
ต้องใช่แน่ ๆ
เปล่าซะหน่อย
โคเบนิจัง ใจเย็น ๆ ก่อนสิ
ยัยนี่เป็นมนุษย์ปิศาจเลือดนะ
นายปกป้องมนุษย์ปิศาจงั้นเหรอ
ทั้ง ๆ ที่พวกเราเป็นนักล่าปิศาจเนี่ยนะ
อาราอิคุงเป็นพวกเดียวกับปิศาจสินะ นายเป็นสปายใช่ไหม
เป็นสปายแหนะ
ฉันไม่ได้เป็นพวกเดียวกับปิศาจนะ
นายต้องเป็นสปายแน่ ๆ
เสียงกรีดร้อง
รุ่นพี่ วิ่งเร็ว
ฆ่าเด็นจิ
เอาหัวใจของมันมาให้ข้า
เอามาให้ข้า
ข้าเติบโตขึ้นจากความกลัว
ดำรงอยู่เพราะความกลัว
จงหวาดกลัวกันมากขึ้น
หวาดกลัวต่อความตาย
หวาดกลัวต่อทุกอย่าง
มีแต่ข้าที่จะฆ่าเจ้าเลื่อยยนต์ได้
เพราะข้าคือ...
ปิศาจชั่วนิรันดร์
มันเอียงแล้ว
เอาหัวใจของเด็นจิมาซะดี ๆ
ใครก็ได้
รีบ ๆ ฆ่าเด็นจิคุงที
ขอร้องละ รีบ ๆ ฆ่าเขาเถอะ
สถานการณ์ฉุกเฉิน
ยอมให้ปิศาจกินหมอนั่นไปเถอะครับ
คงต้องใช้คาตานะแล้ว
ได้ไหมครับ รุ่นพี่ฮิเมโนะ...
รุ่นพี่ฮิเมโนะ
นี่เธอ
ทำอะไรของเธอน่ะ
ถ้าใช้คาตานะ พวกเราต้องออกไปได้แน่
แต่ด้วยพันธสัญญา
การใช้คาตานะทุกครั้งจะ ทำให้อายุขัยของอากิคุงลดน้อยลง
อากิคุง เขายังมี เรื่องมากมายที่รอให้ทำอยู่
เพราะงั้น ขอโทษด้วยนะ
เด็นจิคุง
ขอโทษด้วย
เฮ้ย อย่ามาโดนตัวฉัน
ปล่อยนะเว้ย
ตายซะ
ต่อให้หมอนั่นโดนแทงตายมันก็ไม่สำคัญ
เพราะมันดีแต่ทำให้คนหัวเสีย
แต่เมื่อเขาอยากจะฆ่าปิศาจปืน
ถ้าลำพังแค่ฉันคนเดียว คงฆ่าปิศาจปืนไม่ได้หรอก
อยากจะฆ่าเจ้านั่น
ก็ต้องมีนักล่าปิศาจฝีมือดี ๆ พวกที่กล้าจะลุยเพิ่มให้มากที่สุด
ต่อให้ต้องแลกกับอายุขัย
ฉันก็ไม่ปล่อยให้ใครมาฆ่าเด็นจิหรอกนะ
พาวเวอร์
เธอเป็นมนุษย์ปิศาจเลือดใช่ไหม
ช่วยห้ามเลือดให้หมอนี่ทีได้ไหม
ข้าควบคุมได้แต่เลือดของตัวเองเท่านั้น
ควบคุมเลือดคนอื่นมันก็ยากอยู่...
แต่ถ้าเจ้าหัวซามูไรซี้แหงแก๋ขึ้นมา ก็ไม่มีคนทำข้าวให้กินอะดิ
ช่วยไม่ได้นะ ข้าจะเมตตา ช่วยเจ้านี่ห้ามเลือดดูสักครั้ง
ทำยังไงดี...
ทำยังไงดี
อา...อากิคุง ทำยังไงดีล่ะ
โทษ...โทษฉันไม่ได้นะ
เพราะนายนั่นแหละ
ความผิดของนายทั้งนั้น
ถ้านายยอมให้ปิศาจกินไปซะแต่ทีแรก
ก็คงหมดปัญหาไปแล้ว
เข้าใจแล้วน่า
ออกไปให้มันกินก็พอใช่ไหม
ค่อยยังชั่ว
แต่คงต้องขัดขืนอยู่ดี
ถ้าเกิดฉันฆ่าเจ้าปิศาจนั่นได้ขึ้นมา
อย่าทำเป็นลืมจูบแลกลิ้นนั่นเสียล่ะ
พูดยังกับมีโอกาสชนะงั้น
ถึงจะเจ็บเอาเรื่อง
แต่ก็ต้องกลายร่างเป็นเลื่อยยนต์ละนะ
เลื่อย...เลื่อยยนต์...
ไม่รู้ทำไม เจ้าปิศาจนั่น
เหมือนจะกลัวเลื่อยยนต์ของฉันเอามาก ๆ เลย
เพราะงั้นถึงไม่ยอมลงมือเอง
แต่เรียกให้คนอื่นช่วยฆ่าฉันแทน
แถมตอนที่เจ้าปิศาจ
ถูกโจมตีก็เอาแต่ร้องโอดโอย
เพราะแบบนั้น
แค่ทำให้มันทรมานจนไม่อยากมีชีวิตอยู่
ยอมตาย ๆ ไปเองซะก็สิ้นเรื่อง
ความคิดของปิศาจชัด ๆ
เจ้าบ้านี่เข้ามาปกป้องกันทำไมก็ไม่รู้
อย่ายุ่งไม่เข้าเรื่องสิเฟ้ย ปัดโธ่
ฉันไม่อยากติดหนี้บุญคุณใครอีกแล้วนะ
ถ้าพวกเราหนีออกไปได้ ก็ไม่ติดค้างกันแล้วนะ