(เจ้าหน้าที่นักล่าปิศาจ) ช่วงบ่ายของเมื่อวาน
บริเวณอาคารเนริมะ นิชิ ตรงหน้าสถานีขนส่งเนะริมะ
(เกียวโต เขตเนริมะ) มีเหตุเจ้าหน้าที่เปิดฉากปะทะการต่อสู้ครั้งใหญ่
ตามคำเล่าของผู้ที่เห็นเหตุการณ์
เป้าหมายไม่ได้มีแค่ปิศาจ แต่ยังมีมนุษย์รวมอยู่ด้วย
ส่วนรายละเอียดของสถานการณ์ ยังต้องรอการยืนยันอีกครั้ง...
น่ารำคาญชะมัด
เจ้าบ้านี่ เอาแอปเปิลลูกนั้นมานะ
ข้าจะกิน
ไม่เว้ย ทั้งหมดนี่มันของฉัน
คนที่หนีศัตรูหางจุกตูด ไม่สมควรจะได้กินหรอกนะ
ข้าไม่ได้หนีสักหน่อย
แค่หิวเลยกลับก่อนต่างหาก
โกหกใครกัน ยัยขี้ขลาด ไก่อ่อน
เจ้านั่นแหละโกหก
ยัยบ้าเอ๊ย
- ก็มาดิฟะ - ปล่อยนะเฟ้ย
แผนกที่ 4...
แผนกที่ 4 มีใครรอดชีวิตบ้าง...
ยัยตัวเล็ก ๆ ที่ชื่อโคเบนิ
แล้วก็ไอ้หนุ่มแว่นคนนั้นก็ยังอยู่
แต่เขาขอลาออกจากการเป็นเจ้าหน้าที่แล้ว
คุณมากิมะเรียกหาฉันกับพาวเวอร์ ขอตัวก่อนนะ
ข้าแค่แวะมากินผลไม้เยี่ยมไข้ก็เท่านั้น
ฉันจะเหลือแอปเปิลไว้ให้นายสักลูกแล้วกัน
ไปนะ
คำสาป...
ฉันยังเหลืออายุขัยอีกกี่ปี
สองปี...
กะกลับมาเอาหนังสือการ์ตูนที่ลืมไว้ในห้อง แต่ดันมาได้ยินหมอนั่นร้องไห้ซะได้
เขาก็ควรจะร้องอยู่หรอกนะ
เห็นว่าเพื่อนร่วมงานตายกันเกือบหมด
รวมทั้งคู่หูอย่างฮิเมโนะด้วย..
แต่ทำไมเราไม่เห็นรู้สึก อยากจะร้องไห้สักแอะเลยล่ะ
ตอนโปจิตะตาย เรารู้สึกเศร้าจริง ๆ นะ
แต่กับตอนที่ฮิเมโนะตาย...
ทั้ง ๆ ที่ยัยนั่นคือ คนแรกที่ยอมเป็นเพื่อนกับเรา
นี่เราเลือดเย็นเกินไปหรือเปล่านะ
แล้วถ้าพาวเวอร์ตาย เราจะร้องไห้หรือเปล่า
ก็คงไม่หรอก
แล้วถ้าหมอนั่นตายล่ะ
ก็คงไม่ร้องหรอกน่า
ถ้าหากวันไหนคุณมากิมะตายขึ้นมา...
ถ้าคุณมากิมะตาย...
ก็คงรู้สึกเศร้าอยู่พักนึงละมั้ง
แต่หลังจากนั้นสักสามวัน คงกลับมาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตามเดิม
ขอแค่มีอาหารสามมื้อ มีที่ให้นอน มีน้ำให้อาบน้ำ มันก็ดีสุด ๆ แล้ว
ไม่ใช่แค่หัวใจ
แต่นี่เราสูญเสีย... ความรู้สึกของมนุษย์ไปด้วยเหรอ
ช่างเถอะ ไม่เห็นต้องคิดเรื่องพรรค์นั้นเลย
คิดอะไรแย่ ๆ ก็มีแต่จะทำให้เซ็งเปล่า ๆ
รีบไปหาคุณมากิมะกันเถอะ
แค่คิดก็เซ็งแล้ว
ขออนุญาตค่ะ
สวัสดีครับ
นายกำลังร้องไห้อยู่เหรอ
พวกเราออกไปรอข้างนอกก่อนดีหรือเปล่า
พวกนายเป็นใครกัน
คุณมากิมะขอให้พวกเราเดินทางจากเกียวโตมา ช่วยให้คำแนะนำกับหน่วยพิเศษแผนกที่ 4 น่ะ
ขอแอปเปิลลูกนั้นได้ไหม
แนะนำเหรอ
(Chainsaw Man)
ทั้งเหตุที่เกิดขึ้นในโรงแรมครั้งก่อน รวมกับเหตุการณ์ครั้งนี้
ทำให้เห็นได้ชัดว่า ฝ่ายนั้นพุ่งเป้ามาที่เด็นจิคุง
เพราะงั้นทีแรกฉันกะ จะฝึกแผนกที่ 4 ให้แข็งแกร่งขึ้น
แต่สมาชิกดันถูกฆ่าตายกันเกือบหมด
คุณมากิมะจะช่วยสอนพวกเราเหรอครับ
น่าเสียดายที่หลังจากนี้ ฉันคงมีเรื่องให้ยุ่งมากทีเดียว
เลยอยากจะแนะนำ คนที่เหมาะสมกว่าให้พวกเธอน่ะ
เขาจะเป็นคนสอนพวกเธอเอง
เขามีชื่อว่า...
ชู่ว
อย่าเพิ่งพูด
ตอบคำถามฉันมาก่อน
รู้สึกยังไงกับการที่พรรคพวกตาย
ก็เฉย ๆ
ตายแล้วก็ตายสิ
อยากล้างแค้นศัตรูหรือเปล่า
ล้างแค้นอะไร เรื่องมืดมนพรรค์นั้นไม่เอาหรอก
ข้าเห็นด้วย
พวกนายอยู่ฝ่ายมนุษย์หรือปิศาจ
ฝ่ายที่ดูแลฉัน
ฝ่ายที่ชนะ
พวกนายสองคน
ร้อยคะแนนเต็ม
คนอย่างพวกนายหาได้ยากจริง ๆ
เยี่ยมมาก
ถูกใจฉันจริง ๆ
ขนลุก
มากิมะ เธอกลับไปก่อน
ฉันจะเริ่มสอนเจ้าพวกนี้เลย
ขอฝากด้วยนะคะ
คุณมากิมะครับ
ฉันคือนักล่าปิศาจหน่วยพิเศษแผนกที่ 1
ถ้ายอมเรียกว่า"ครูฝึก"ก็จะดีมาก ๆ เลย
เพราะงั้นช่วยเรียกว่า"ครูฝึก"แล้วกันนะ
ฉันชอบเหล้า ผู้หญิงและการตามฆ่าปิศาจ
ลุก...ลุกไม่ขึ้น
พวกนายมีโครงสร้างกระดูก และกล้ามเนื้อเหมือนกับพวกเรา
แต่ถูกหักคอก็เดี้ยงคาที่แล้ว
และข้อที่ต่างกับมนุษย์ก็คือ...
กลิ่นเลือด
แค่ซดเลือดก็คืนชีพกลับมาได้
เวรเอ้ย
ทำบ้าอะไรของแกฟะ
มากิมะขอให้ช่วยฝึกพวกนาย
ก็ไม่รู้ว่าทำไม ปิศาจปืนถึงต้องการหัวใจของนายนัก
แต่นายกลับเป็นพวกกระจอก ที่ถูกกำจัดได้ง่าย ๆ น่ะสิ
คงทำเธอกลุ้มน่าดูเชียวละ
แล้วเมื่อกี้มาหักคอพวกข้าทำไมฟะ
ฉันเคยฝึกมนุษย์มาก่อน
แต่การฝึกพวกปิศาจอย่างพวกนาย ก็ครั้งแรก
คนเมาอย่างฉันกำลังคิดอยู่ว่าควรทำยังไงดี
แล้วก็...
อยู่ ๆ สมองขี้เมามันก็แวบขึ้นมาว่า
ฉันคือนักล่าปิศาจที่แกร่งที่สุด
ใครที่เอาชนะฉันได้ ก็คงมีแต่ปิศาจที่แกร่งที่สุดเช่นกัน
ฉะนั้นก่อนที่พวกนายจะมีปัญญาเอาชนะฉันได้
พวกนายจะต้องถูกล่าไปเรื่อย ๆ
เจ้านั่นเพี้ยนแบบหมดทางเยียวยาแล้ว
นั่นดิ
มาต่อกันเลย
ถึงจะเป็นตาแก่ขี้เมา
แต่ถ้าฆ่าเขาก็คงถูกจับอยู่ดี
เด็นจิ
เจ้าหนุ่มนั่นเป็นอมตะ
มนุษย์ปิศาจก็กึ่งอมตะด้วย
คิดแต่จะพุ่งเข้าแทงหัวกบาลคนอื่น
ไม่มีพฤติกรรมเยี่ยงมนุษย์
ฉันมันถึกตั้งแต่เด็ก ทำของเล่นพังมาไม่รู้ตั้งกี่ชิ้น
เลยอยากจะเล่นอะไรที่มันพังไม่ได้บ้าง
ฉันจะทำให้พวกนายกลายเป็น ผลงานชิ้นโบว์แดงเลยละ
ค่ง
เห็นไหม ไม่โผล่มาหรอก
เพราะเรียกใช้แบบสุ่มสี่สุ่มห้า ทำให้โดนจิ้งจอกเกลียดเข้าแล้ว
มันคงไม่ยอมให้เรียกใช้อีกแล้วละ
ดาบนั่นเป็นของปิศาจคำสาปสินะ
ยังใช้ได้อีกกี่ครั้งล่ะ
หมายถึงการให้คำแนะนำแบบนี้น่ะเหรอ
ฉลาดอยู่นะ เท่านี้ก็เบาแรงไปเยอะ
พวกเรามาเพื่อช่วยให้คำแนะนำด้านอาชีพ กับมนุษย์ที่ยังอยู่ในแผนกพิเศษ
ถึงจะไม่สมควรพูดเท่าไร
แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งนี้ ไม่ทำให้รู้สึกอยากลาออกบ้างเหรอ
เพราะอันที่จริงแผนกที่ 4 ของพวกนาย มีคนยื่นซองขาวแล้วหนึ่งคน
หรือนายอยากจะอยู่ต่อก็ได้
แต่อยากให้มีความแน่วแน่พอสมควรละนะ
ความแน่วแน่เหรอ
ใช่ ความแน่วแน่
ถ้านายอยากจะอยู่ต่อก็คงต้อง ผูกพันธสัญญากับปิศาจที่แกร่งกว่าเดิม
เพื่ออุทิศตัวให้กับแผนกพิเศษ
ขึ้นอยู่กับว่านายอยากจะถอนตัว กลับไป ใช้ชีวิตบั้นปลายที่เหลืออย่างมีความสุข
หรืออยู่เป็นเจ้าหน้าที่ เหมือนตกนรกทั้งเป็นต่อ
ไอ้เวรที่ฆ่าครอบครัวของฉัน...
และสารเลวที่ฆ่าคู่หูของฉัน พวกมันยังมีชีวิตอยู่
แล้วฉันจะถอนตัวได้ยังไง
อย่างนั้นเหรอ ฉันเข้าใจแล้วละ
วันนี้ก็รบกวนเวลามามากแล้ว พวกเราขอตัวกลับก่อน
พรุ่งนี้ค่อยเอาเอกสารมาให้นะ
เหมือนอย่างที่รุ่นพี่ทางเกียวโตบอกไว้เลย
แผนกพิเศษไม่มีคนปกติสักคน
ควรระวังหน่อย
ขอแนะนำให้ดูแลตัวเองบ้างนะครับ
มีสาวแวะมาเยี่ยมแหนะ
ตามสบายนะครับ
ฉันขอกลับไปนอนก่อนนะ
แล้วพรุ่งนี้จะไปหาที่บ้าน
สมงสมองไปกันหมดแล้ว
ฟื้นสิฟะ
รีบ ๆ ฟื้นเข้า
วันนี้ถูกฆ่าตายไปกี่รอบแล้วเนี่ย
ก็มี 20 ครั้งขึ้น
พอเจ้าหัวทิ่มพื้น ข้าก็สลบเหมือดเหมือนกัน
เลยไม่รู้ว่าจริง ๆ แล้วกี่ครั้งกันแน่
ตาแก่นั่นแรงดีชะมัด
ถ้าต้องใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไป มันไม่สนุกสักนิด
ฉันดิ้นรนเพื่อที่จะมีความสุขแท้ ๆ
แต่กลับจะให้ดิ้นรนเข้าหาความทรมานเนี่ย กลับไปกินขี้ดีกว่าไหม
หรือเราชิ่งกันดีมะ
หนีไปก็เท่ากับหลบหนีเจ้าหน้าที่
คราวนี้คงได้ถูกกำจัดแบบพวกปิศาจแหง
ตาแก่ขี้เหล้านั่น
ทำกับพวกเราเหมือนเป็นของเล่น
ยิ่งคิดยิ่งน่าโมโห
ข้าคิดอะไรออกแล้ว
คิดอะไรได้อีกล่ะ
ก็วิธีเอาชนะเจ้านั่นไง
ถึงเจ้านั่นจะถึกเป็นบ้า
แต่สมองของมันโดนเหล้ากัดกร่อนหมดแล้ว
เพราะงั้นพวกเราแค่ ต้องสู้กับมันด้วยมันสมอง
แบบนี้นี่เอง
ช่วงนี้ฉันกำลังสนใจเรื่องพวกนี้อยู่พอดี
อยากต่อสู้แบบฉลาด ๆ เหมือนตัวละครในมังงะ
มาโค่นเจ้านั่นด้วยมันสมองกันเถอะ
ฉันรู้สึกเหมือนตัวเอง ฉลาดโคตร ๆ ขึ้นมายังไงก็ไม่รู้
เจ้าก็คิดงั้นใช่ม๊า
ข้าคิดแผนการต่อสู้ได้เป็นร้อยแบบแล้ว
ขอแค่พวกเรารวมมันสมองเข้าด้วยกัน
ต้องไม่มีคำว่าแพ้อยู่แล้ว
ครั้งนี้พวกเราจะเปลี่ยนมาเล่นเจ้านั่นแทน
เหมือนพวกนั้นจะอยู่ห้องเลขที่...
กลิ่นเลือดแบบนี้มัน...
ตาแก่ขี้เมานั่นมาแล้ว
ใครที่คิดจะมาทำลายชีวิต แบบปกติของพวกเรา สมควรต้องตาย
แผนการต่อสู้ของโคตรอัจฉริยะ เริ่มได้
อาวุธเลือดเหรอ
เล็งมาที่หัวพอดีเป๊ะ
คิดจะแอบเล่นงานกันสินะ
ดูเหมือนคราวนี้จะต้องเล่นบทเหยื่อซะแล้ว
เจ็บชิบ
คราวนี้ทำได้ดีกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา
พอเหยื่อถูกต้อนหนัก ๆ เข้า มันก็จะเริ่มใช้สมอง
ควรคิดให้ละเอียดกว่านี้หน่อยนะ
สาเหตุที่ล้มเหลวมีอยู่สองข้อ
การที่พาวเวอร์ เลือกต่อสู้ด้วยวิธีเมื่อกี้
มีแต่จะเสียเลือดมากเกินเหตุ และทำให้อาการโลหิตจางกำเริบ
อีกอย่างก็คือ เด็นจิไม่สามารถ คาดเดาแผนการโต้กลับของฉันได้
แต่ก็ไม่เลวนะ เลิกฝึกเท่านี้ก็แล้วกัน
ฉันอยากจะขอตัวไปดื่มสักแก้ว
ยัยพาวเวอร์
เขาบอกว่าเลิกฝึกแล้ว
โชคดีจัง
เหยื่อไม่ควรจะเชื่อ คำพูดของนักล่าง่าย ๆ หรอกนะ
ผูกพันธสัญญากับปิศาจที่แกร่งขึ้น
แสดงว่าเงื่อนไขก็ต้องโหดร้ายขึ้นด้วย
แต่พวกเราก็ไม่ได้คิดจะ ทรมานนายหรอกนะ อาคิคุง
การที่นายกลับมาทำงาน
ก็เหมือนกับการกระโจนเข้ากรงสิงโต
ควรจะมีอาวุธที่สามารถ ปกป้องตัวเองได้ ถูกไหม
ที่นี่คือสถานที่กักขัง ปิศาจที่พวกเจ้าหน้าที่จับกุมมา
พามาหาอาวุธที่นี่น่ะ
ขอนอกเรื่องนิดนะ
สาวสวยคนเมื่อวานนี่แฟนเหรอครับ
อย่าเที่ยวถามอะไรแบบนั้นจะได้ไหม
น้องสาวของคู่หูน่ะ
คงโดนจนน่วมเลยสินะ
เปล่า
เธอแค่เอาจดหมายมาให้
จดหมายเหรอ
นั่นเป็นจดหมายที่พี่เขียนมาหาฉัน
ฉันคิดว่าคุณควรจะได้อ่านมัน เลยเอามาให้น่ะ
(อาการของคุณพ่อดีขึ้นบ้างไหม)
(ฉันไม่ขาดแคลนอะไร ไม่ต้องส่งข้าวสารมาให้แล้วนะ)
(พักนี้คุณพ่อ...) (ได้กินยาตามเวลาหรือเปล่า)
(บังคับให้อาคิคุงเจาะหู)
(ควรจะหว่านล้อมให้เขาถอนตัวยังไงดีนะ)
ถ้างั้นก็เชิญผูกพันธสัญญากับ ปิศาจในกรงนี้นะครับ
เจ้านี่คือ "ปิศาจอนาคต"
มีเจ้าหน้าที่ 2 คนที่ทำพันธสัญญากับมัน
คนหนึ่งแลกกับอายุขัยครึ่งชีวิต
อีกคนแลกกับลูกตาสองข้าง ความรู้สึกในการรับรส และการดมกลิ่น
แต่ถ้ามันปลื้มนาย ก็อาจเสียค่าตอบแทนน้อยลงหน่อย
เชิญเลย