ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΚΩΜΙΚΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Ζάχαρη.
Μέλι.
Παγωμένο τσάι.
Ωραία δεν ακούγονται;
Ίσως είναι κάπως γλυκό, ίσως θέλει λίγο λεμόνι,
αλλά και πάλι, είναι ευχάριστο στο αφτί. Ακούγεται ωραίο.
Ακούγεται σαν κάτι που θα έπινες γουλιά γουλιά,
θα το κράταγες στο στόμα και θα το κατάπινες χαμογελώντας.
Αν σας έλεγα, όμως, πως αυτή η φράση,
το "Ζάχαρη…
μέλι…
παγωμένο τσάι" στα αγγλικά είναι κώδικας που αποκαλύπτει μια βρισιά
τόσο ταμπού, τόσο περιγραφική…
που δεν αντέχουμε να την ακούμε
χωρίς να βλέπουμε στο μυαλό μας την ίδια την αηδιαστική…
σωματική λειτουργία που περιγράφει η συγκεκριμένη βρισιά;
Τα αρχικά τους σχηματίζουν το Σ-Κ-Α-Τ-Α.
Ό,τι σκατά πρέπει.
ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΧΥΔΑΙΟ
ΚΑΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
ΑΙΣΧΡΟ
Σκατά πήρα. Ούτε ένα "χρόνια πολλά".
Χέστηκα.
Η αγαπημένη μου βρισιά είναι το "σκατά".
Σκατά, γαμώτο!
Με το "σκατά", σκέφτομαι τα κακά.
ΚΩΜΙΚΟΣ ΖΑΪΝΑΜΠ ΤΖΟΝΣΟΝ
Προφανώς.
Γιατί είναι βρισιά;
ΚΩΜΙΚΟΣ ΣΑΡΑ ΣΙΛΒΕΡΜΑΝ
Είναι μια λέξη
που σημαίνει ακριβώς το ίδιο με το "κακά".
"Θα αγοράσω σκατολοΐδια". Καμία προσβολή.
Φτιάχνουμε ό,τι σκατά φαντάζεσαι. Το μαθαίνουν στο ίντερνετ.
Και τα θέλουν.
ΣΚΑΤΑ
Το "σκατά" είναι…
εύκολη λέξη στη χρήση της.
ΚΩΜΙΚΟΣ ΤΖΟΕΛ ΚΙΜ ΜΠΟΥΣΤΕΡ
Τη βάζεις με άλλες βρισιές και γίνεται πιο κουλ.
"Γαμω-σκατά", "κωλο-σκατά".
-"Σκατο-μαλακίες". -"Σκατο-μαλάκας".
"Δες τον σκατο-μαλάκα εκεί".
"Σκατά, άψογο". "Σκατά κι απόσκατα".
Την έχεις πατήσει. "Σκατά κι απόσκατα".
Από πού, λοιπόν, προήλθε ο επαναστάτης αδερφός του "κακάκια";
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ "ΣΚΑΤΑ"
Οι λέξεις δεν ξεκινάνε ως βρισιές. Είναι απλές λέξεις.
ΜΕΛΙΣΑ ΜΟΡ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Και ξαφνικά αρχίζουν να μπαίνουν
στα βαθύτερα ταμπού μιας κουλτούρας, και τα σημεία που την ενδιαφέρουν πολύ.
Κάποιος αποφάσισε, κάποια στιγμή
στην ιστορία της ετυμολογίας της, ότι η λέξη είναι βρισιά.
Είναι ανόητο.
Το "σκατά" θα προήλθε από…
ένα συναίσθημα.
Το ξέρω ότι η έξυπνη απάντηση θα είναι ότι προήλθε από κάποια
ρίζα από λατινογενή γλώσσα, καμιά τέτοια βλακεία.
Το "σκατά" είναι αγγλοσαξονική λέξη.
Ως συνήθως, στην αρχή δεν ήταν βρισιά.
Σήμαινε απλώς "περιττώματα".
Στα μεσαιωνικά αγγλικά υπάρχουν ιατρικά κείμενα
όπου, σχετικά με την αφόδευση, χρησιμοποιούν το "σκατά".
Τον Μεσαίωνα, η χρήση της τουαλέτας ήταν κοινοτική εμπειρία.
Δεν υπήρχε ιδιωτικό δωμάτιο, όπου καθόσουν μόνος στην τουαλέτα.
Υπήρχαν αποχωρητήρια με πολλά καθίσματα.
Ήσουν με κάποιον που δεν γνώριζες καλά
ή και με όλη την οικογένειά σου.
Τι όμορφη εικόνα, να είμαστε όλοι μαζεμένοι και να χέζουμε.
Δεν θα ζούσαμε σε καλύτερη κοινωνία αν, αντί να πηγαίνουμε στο μπάνιο
και να βγάζουμε το κινητό, να απαντάμε σε μέιλ
και να ποστάρουμε στο Instagram,
καθόμασταν δίπλα σ' έναν άνθρωπο και λέγαμε "Τι κάνεις;
Πώς πάει το χέσιμο;"
Να κοιτάζαμε τον άλλον στα μάτια ενώ χέζει.
Θα αφαιρούσε το στίγμα από αυτό που μας κάνει να ντρεπόμαστε
στο μπάνιο, νομίζω.
Και θα είχε πολύ λιγότερο χρόνο αναμονής στα Starbucks.
Μαλακίες.
ΧΕΣΤΡΑ
Υπάρχει μια ωραία ιστορία για την προέλευσή της.
Είναι παρετυμολογία.
ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ ΕΞΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΜΙΑΣ ΛΕΞΗΣ
Ότι μετέφεραν σκατά με πλοία στον Ατλαντικό.
Υποτίθεται ότι το "σκατά" είναι ακρωνύμιο του "Διακομιδή Άνωθεν".
Λένε πως τον 19ο αιώνα
μετέφεραν κοπριά στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Θυμηθείτε το,
κάποτε εγώ θα πληρώνω για τη μεταφορά της δικής μου κοπριάς στον ωκεανό.
Κι έπρεπε να τοποθετηθεί ψηλά, γιατί αν ήταν στο αμπάρι,
το μεθάνιο και η ζέστη θα την ανέφλεγαν.
Ποιον κοροϊδεύω; Τρέφω ακόμη μια ανόητη, ρομαντική αίσθηση για τη ζωή στη θάλασσα.
Ελευθερία, περιπέτεια, θησαυρός.
Τω όντι, το μόνο που είναι βέβαιο σ' αυτήν τη ζωή είναι τα…
Ψιλο-φλώρικη ιστορία.
ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΑΪΖΕΪΑ ΓΟΥΙΤΛΟΚ
Καλύτερη ιστορία θα έβρισκα εγώ. Έλεος.
Πριν συνεχίσουμε την ιστορία του "σκατά",
ας δούμε τα επιτεύγματα ενός ένθερμου υποστηρικτή του.
Ο ηθοποιός Αϊζέια Γουίτλοκ έγινε γνωστός…
ΕΛΒΙΣ ΜΙΤΣΕΛ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ THE TREATMENT
από το The Wire, επειδή έλεγε "σκατά" με μοναδικό τρόπο.
Το "σκατά" έχει γίνει τεράστιο κομμάτι της καριέρας μου.
Δεν το έκανα εσκεμμένα.
Λέει "Σκατά".
Είμαι από το Σάουθ Μπεντ στην Ιντιάνα. Η οικογένειά μου είναι απ' το Τενεσί.
Έχουμε και τον Νότο και τα Μεσοδυτικά.
Έτσι, ανακατεύω αυτά τα δύο
και βγαίνει το…
Σκατά.
Ξεκίνησα να το κάνω στην ταινία 25η Ώρα του Σπάικ Λι,
και το έκανα και στο The Wire. Και τότε έγινε γνωστό.
Είναι γι' αυτόν ό,τι το "γαμώ" για τον Σάμιουελ Λ. Τζάκσον.
Αυτά τα δύο είναι το "Ebony and Ivory" του 21ου αιώνα.
Ωραία, πάμε.
Θα πω το πιο μακρύ "σκατά" του κόσμου.
Σκατά…
10 ΛΕΠΤΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΣΤΑ 22 ΛΕΠΤΑ
ΓΙΑΤΙ ΒΡΙΖΟΥΜΕ, ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΣ;
Έχει αποδειχτεί ότι το να λέμε "σκατά"
είναι σχεδόν τόσο ευεργετικό όσο και η αφόδευση.
Έχουν γίνει μελέτες που δείχνουν πως νιώθεις καλύτερα όταν βρίζεις.
Αν πονάς και βρίζεις, η ανοχή σου στον πόνο γίνεται υψηλότερη.
Και κάποιες ομάδες δεν βρίζουν. Δεν χρησιμοποιούν βωμολοχίες,
αλλά κι αυτές παίζουν με τα όρια.
Έτσι, κάποιοι λένε πως δεν βρίζουν, για οποιονδήποτε λόγο,
αλλά χρησιμοποιούν ελεύθερα λέξεις
όπως το "μαμώτο" ή το "να πάρει". Αυτά είναι ευφημισμοί βρισιών.
Λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο με μια βρισιά.
ΜΠΕΝΤΖΑΜΙΝ ΜΠΕΡΓΚΕΝ ΓΝΩΣΙΑΚΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ
Πολλοί θεωρούν το βρίσιμο καθαρτικό.
Πως, όταν έχεις καταπιεσμένα συναισθήματα, είναι χρήσιμο.
Σκεφτείτε τις γυναίκες στον τοκετό.
Αν σπρώχνεις έναν άνθρωπο έξω απ' το σώμα σου, απ' τον κόλπο σου,
δεν θες να πεις 90 λέξεις.
Δεν θες να λες "Θεέ μου, σπρώχνω…"
Όχι. Λες "Γαμώτο!"
Και το σπρώχνεις.
Εντάξει.
Θα κάνουμε ένα πείραμα. Εντάξει;
Ωραία, πάμε. Είναι παγωμένο;
Οι επιστήμονες σου λένε να βάλεις το χέρι σου σε σχεδόν παγωμένο νερό
και ή να λες μια βρισιά ξανά και ξανά όσο αντέξεις,
ή να λες μια ουδέτερη λέξη.
Και τελικά μπορείς να έχεις το χέρι στο νερό
κατά 50% περισσότερη ώρα αν βρίζεις, απ' ό,τι αν δεν βρίζεις.
ΔΕΝ ΒΡΙΖΕΙ
Εντάξει.
Λοιπόν…
ΒΡΙΖΕΙ
Γαμώ την πουτάνα.
Τι χαζή που είμαι…
ΒΡΙΖΕΙ
Γαμώτο.
Τι;
Γαμώτο.
ΔΕΝ ΒΡΙΖΕΙ
Να σου γαμήσω.
Γαμώτο.
Α, Β, Γ, Δ, Ε…
ΓΥΡΩ ΣΤΑ 28 ΛΕΠΤΑ
Γαμώτο.
Γαμώτο!
Παλιο…
Σκατά.
…πράγματα.
Για κάποιο λόγο δεν θέλω να πω "μουνί". Δεν θα με βοηθήσει τώρα.
Δεν μπορώ!
Ναι, φίλε.
Τέλος. Εντάξει. Αρκετά.
Γαμώτο!
Γαμώτο.
-Πόσα δευτερόλεπτα; -Δύο λεπτά και 20 δεύτερα.
Αλήθεια γίνεται!
Ήθελα πάρα πολύ να βρίσω.
Όσο έλεγα "γαμώτο", ήταν σαν έκσταση.
Η δύναμη του μπινελικιού. Είναι σημαντικό.
Μας βοηθάει να αντέχουμε τον πόνο.
Το μπινελίκι δίνει δύναμη.
Δόξα τω Θεώ που βρίζουμε, γαμώτο!
Το πείραμα με τον πάγο εγείρει ερωτήματα για το γιατί βρίζουμε,
αλλά και για το πώς βρίζουμε.
Για να καταλάβουμε τη σχέση μεταξύ μυαλού και μπινελικιού,
πρέπει να δούμε το περιστατικό ενός εργάτη σιδηροδρόμων του 19ου αιώνα,
του Φίνιας Γκέιτζ.
Με Γ.
Γκέιτζ.
Ο Φίνιας Γκέιτζ δούλευε στο στρώσιμο σιδηροδρόμου στο Βερμόντ.
Μα τι τυχερός που είμαι! Άλλη μια μέρα, άλλη μια τρύπα στο έδαφος.
Λένε πως ξέχασε να γεμίσει τον λάκκο.
Αναφλέχτηκε και εκτίναξε μια σιδερένια βέργα ενός μέτρου,
που διαπέρασε το κρανίο του και προσγειώθηκε 25 μέτρα πίσω του.
Οι γιατροί έμειναν έκπληκτοι που μπορούσε να μιλάει αμέσως μετά.
Λέγω, σκατά!
Σκατά και τρίσκατα!
Αλλά όσοι τον γνώριζαν είπαν πως η συμπεριφορά του άλλαξε ριζικά.
Πως δεν ήταν πια ο Γκέιτζ.
Σκατά!
Έγινε πιο χυδαίος στον λόγο του, πιο επιθετικός στον χαρακτήρα του.
Και δυσκολευόταν να βρει δουλειά.
Σκατά να φας!
Επίσης έχασε κατά πολύ την ικανότητα να παράγει γλώσσα.
Εκτός απ' όταν δυσκολευόταν να παράγει λέξεις,
οπότε έβριζε.
Η ράβδος διαπέρασε τον μετωπιαίο λοβό του.
Όταν το έκανε αυτό, αλλοίωσε μέρη του εγκεφάλου
που ευθύνονται για τον σχεδιασμό, για την κοινωνική σκέψη.
Αυτά τα μέρη του εγκεφάλου τα χρησιμοποιούμε
όποτε θέλουμε να συγκρατήσουμε παρορμήσεις.
Αυτό το είδαν ως περιστατικό
μετατροπής από καλό άνθρωπο σε μαλάκα.
Σκατά!
Λοιπόν, πώς χρησιμοποιούμε τη λέξη "σκατά";
Δεν νομίζω πως το λέω σαν βρισιά,
γιατί έχει γίνει μέρος του πώς μιλάω γενικά.
Όταν λέω "σκατά",
το λέω με την έννοια του "σκατολοΐδια", "Έχω να αφήσω κάτι σκατολοΐδια".
Όταν βρίζω, λέω "γαμώτο".
Το "γαμώτο" και το "σκατά" είναι παρόμοια.
Αλλά το "γαμώτο" είναι πιο δυνατό από το "σκατά".
Οπότε, μάλλον καθώς σχηματίζω προτάσεις στο μυαλό μου…
επιλέγω ό,τι ταιριάζει πιο πολύ.
ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΝΙΚ ΟΦΕΡΜΑΝ
Το "σκατά" είναι λιγότερο έντονο. Είναι κι αυτό πολύ αποτελεσματικό.
Μου αρέσει πολύ.
Μεγάλος σωρός από σκατά.
Ας πούμε πως πάω σε εστιατόριο.
Θα πω "Θέλω να δοκιμάσω τα νέα σκατολοΐδια στο μενού.
Να δοκιμάσω πρώτα αυτό το σκατολοΐδι".
Φωνάζω τον σερβιτόρο και λέω "Αυτά τα σκατολοΐδια παρήγγειλα;
Γιατί δεν είναι σαν τα άλλα σκατολοΐδια".
Ο σερβιτόρος λέει "Ποια σκατολοΐδια;"
Εγώ λέω "Αυτά που παρήγγειλα",
κι αυτός λέει "Σκατά".
Σκατά…
ΚΑΠΟΥ ΣΤΑ 30 ΛΕΠΤΑ
ΣΚΑΤΟ-ΚΩΜΩΔΙΑ;
Στην κωμωδία τα αστεία με το "σκατά" διαχωρίζονται
σχετικά με το αν θεωρούνται χοντροκομμένα ή όχι,
με βάση το αν μιλάς για τα σκατά ως περιττώματα.
Είναι για να σηκώνεις το φρύδι; Ανάλογα ποιου είναι το φρύδι.
Δεν μπορείς να πεις,
τσουβαλιάζοντας, ότι τα αστεία με σκατά είναι χοντροκομμένα.
Μπορεί να είναι εξαιρετικά.
Χεσόκλασα.
ΟΤΑΝ ΓΝΩΡΙΣΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙ
-Δεν κατάλαβα. -Έκλασα και βγήκε και σκατό. Χεσόκλασα.
Βγήκα στη σκηνή κι έλεγα τις μαλακίες μου περί γυναικείας απελευθέρωσης.
Τα παιδιά δεν ενδιαφέρονταν.
Τότε είπα "Λοιπόν, ποιος έχεσε στο πούλμαν;"
Ξεκαρδίστηκαν.
Υπάρχει εκλεπτυσμένο σκατολογικό χιούμορ.
Ακολουθεί δική του πορεία,
όπου ο κόσμος το σνομπάρει γιατί το θεωρεί εύκολο.
Μπορεί να είναι στο επίπεδο του New Yorker.
Ανάλογα το πλαίσιο, πάντα.
ΣΚΑΤΑ ΚΑΙ ΘΕΑΜΑΤΑ
Το "σκατά" είναι ειδική κατηγορία βρισιάς.
Σε αντίθεση με επιθυμητές λέξεις όπως "γαμώ", "μουνί" και "κώλος",
το "σκατά" δεν το θέλει σχεδόν κανείς.
Πώς, λοιπόν, έγινε προσβλητικό το "σκατά";
Στην Αναγέννηση τα αγγλικά είχαν κι άλλες λέξεις για τα σκατά,
οι οποίες σήμαιναν, ουσιαστικά, ψέκασμα με σκατά.
Σήμαιναν βίαιη αφόδευση.
Αλλά φαίνεται το γιατί δεν θα ήταν καλές βρισιές.
Δεν είναι σύντομες.
Το "σκατά" είναι πιο οριοθετημένο στο πού μπορεί να πάει ως λέξη.
Επειδή συσχετίζεται με τα περιττώματα.
Έτσι, τείνει να χρησιμοποιείται κυρίως για ό,τι δεν είναι πολύ καλό.
Η ίδια η λέξη δεν ήταν προσβλητική για μεγάλο διάστημα.
Δεν θα την ανέφερες στη συζήτηση,
εκτός αν μιλούσες με κάποιον που ασχολούνταν με τα σκατά,
όπως έναν αγρότη ή έναν δικηγόρο.
Αλλά όσο απομακρυνόμασταν από τα σκατά των άλλων,
παίρναμε απόσταση κι από τη λέξη,
κι αποφεύγαμε κάθε αναφορά της επί εκατοντάδες χρόνια.
Γιατί, όμως, αποστρεφόμασταν τόσο καιρό το χοντρό μας;
Πιθανότατα οφείλεται στην επινόηση των υδραυλικών.
Οι άνθρωποι είχαν πλούτο στην Αναγέννηση.
Έχτιζαν σπίτια με περισσότερα δωμάτια.
Αυτό δημιούργησε τη σύγχρονη έννοια της ιδιωτικότητας.
Μόλις είχες την έννοια της ιδιωτικότητας,
και ότι κάποιες ανάγκες έπρεπε να τις κάνεις μόνος σου,
όχι μαζί με κόσμο, τότε δημιουργείται το ταμπού για την αφόδευση.
Και αυτό έκανε το "σκατά" βρισιά.
Τη δεκαετία του '30 εμφανίζονταν φράσεις όπως "τα σκάτωσα",
"σκατόμυαλος" και "σκατόκοτα" στο αγγλικό λεξιλόγιο.
Αλλά έφτασε στα όριά της με τις χρήσεις και τις παραλλαγές,
και η λέξη πήρε πιο ευρύ ρόλο στην κουλτούρα και την αργκό.
Ειδικά τα τελευταία 50 χρόνια, το "σκατά" έχει αλλάξει πολύ.
Κατέχει πολύ ξεχωριστή θέση ανάμεσα στις βρισιές.
Είναι αρκετά προσβλητικό ώστε να έχεις κύρος όταν το λες.
Αλλά δεν είναι τόσο προσβλητικό που…
ουσιαστικά, να μην μπορείς να το πεις.
ΣΚΑΤΑ
ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ 42 ΛΕΠΤΑ
ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ
Ο Ντι Σνάιντερ, ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Twisted Sister,
έβαλε αμάνικο και μπόλικη λακ
μέσα στο Κογκρέσο, για να υπερασπιστεί τον καλλιτεχνικό λόγο το 1985.
Το Κέντρο Μουσικής Πληροφόρησης Γονέων,
με συνιδρύτρια την Τίπερ Γκορ, είχε ως στόχο τον έλεγχο
της πρόσβασης των παιδιών στη μουσική με άσεμνους στίχους.
Μου ζήτησαν να παρουσιάσω τις απόψεις μου
για "το θέμα του περιεχομένου ορισμένων ηχογραφήσεων
και των προτάσεων σήμανσης των συσκευασιών των ηχογραφήσεων
ως προειδοποίηση στους αγοραστές
για σεξουαλικώς άσεμνο ή δυνητικά προσβλητικό περιεχόμενο".
Το αποτέλεσμα των ακροάσεων;
Τα αυτοκόλλητα Γονικής Προειδοποίησης.
Η μαύρη κουλτούρα είχε αναπτύξει μια ορμή, μια κίνηση,
την οποία προσπάθησαν να σταματήσουν η Γκορ και άλλοι με τα αυτοκόλλητα.
Το αυτοκόλλητο, για μένα, ήταν έμμεσα ρατσιστικό.
Και για τους φίλους μου. Όλοι το θεωρούσαμε ρατσιστικό.
Βγήκε τη δεκαετία του '80, όταν η χιπ-χοπ είχε επιτέλους εμπορική ισχύ.
Δεν ήταν πια υπόγεια.
Έλεγα πως ήταν παρανόηση, ήταν χαμένη ευκαιρία
να γίνει συζήτηση για την πορεία της κουλτούρας.
Οι πιο συντηρητικοί άνθρωποι προσπαθούν να ακυρώσουν
αυτούς με τους οποίους διαφωνούν, αποκαλώντας χυδαία τη γλώσσα τους.
Λες και η χυδαία γλώσσα δείχνει
έλλειψη μόρφωσης ή ευφυΐας, ας πούμε.
Ήταν άλλος ένας φόβος της κουλτούρας των νέων και των μαύρων.
Εγώ πιστεύω πως η ευυποληψία, η πολιτική και η αστυνόμευση
είναι αυτά που διαιωνίζουν και συνεχίζουν τον ρατσισμό.
Όλα αυτά που τρόμαζαν τους γονείς και την Γκορ.
Το μόνο που έκαναν ήταν να γίνουν περιζήτητοι οι δίσκοι.
Ήταν σαν να πουλούσες κάτι πολύτιμο.
"Ρε φίλε, αυτό έχει αυτοκόλλητο".
Δεν μου άρεσε όταν αγόραζαν τον δίσκο χωρίς αυτό.
Αναρωτιόμουν ποια ήταν η κακή λέξη.
Ναι, έτεινα να αγοράζω CD που είχαν το προειδοποιητικό αυτοκόλλητο.
Θυμάμαι το Word of Mouf του Ludacris, είχε ένα μεγάλο στόμα σαν να παίρνει πίπα.
Ήταν πολύ σεξουαλικό, και είχε το αυτοκόλλητο.
Και είπα "Γαμώτο μου".
Δεν θεωρώ καλή τη λογοκρισία.
Ποιος κρίνει ότι είναι κακές λέξεις; Ποιος;
Ποιος είπε "Αυτή είναι η χειρότερη";
Κι ερχόμαστε σε μια καθιερωμένη παράδοση που ακόμη αλλάζει την κουλτούρα μας.
Την μεταμορφωτική δύναμη των αγγλικών των Αφροαμερικανών.
Ξανά, οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στην κουλτούρα των μαύρων,
που παίρνει γλωσσολογικές τουαλέτες και τις μετατρέπει σε θρόνους.
Το "σκατά", από κάτι που αποφεύγαμε να βλέπουμε, να ακούμε ή να λέμε,
έγινε "τα καλύτερα σκατά".
Το "σκατά", από τις δεκαετίες του '70 και του '80,
έγινε μέρος μιας νέας αργκό, που χρησιμοποιούσε παντού το "σκατά".
Φαντάσου να σε αποκαλούν ό,τι χειρότερο τόσο συχνά
που πλέον χάνει τη σημασία του.
Που βρίσκεις τρόπους να δείξεις ότι αυτό το ό,τι χειρότερο,
με το οποίο σε περιγράφουν, είναι κάτι επιθυμητό.
Αν κάτι είναι "τα σκατά", και έτσι διαχωρίζεται
η θετική σημασία στα αγγλικά, είναι εξαιρετικό.
Είναι σαν να αντιστρέφεις το αρνητικό.
Αν κάποιος πει ότι είμαι "άψογα σκατά",
θα πω "Ευχαριστώ. Χαίρομαι που το αναγνωρίζετε".
Αυτό είναι μετατροπή του χυδαίου σε κάτι ιερό, για μένα.
Το "κακό" ήταν μόνο κακό, ώσπου το συνάντησε ο Μάικλ Τζάκσον.
Το "χοντρός" είχε αρνητική σημασία, ώσπου άλλαξε το πώς γράφεται στα αγγλικά.
Το "σκατά" είναι "τα σκατά". Δηλαδή είναι τα πιο άψογα σκατά.
Αλλά αν είσαι σκατάνθρωπος, δεν είσαι ούτε για χέσιμο. Κατάλαβες;
Είναι ένας στίχος σ' ένα τραγούδι,
για μένα είναι πολύ ρομαντικός.
Λέει…
"Είσαι τα τέλεια σκατά κι εγώ είμαι χωμένος μέσα".
Νομίζω πως η λέξη θα 'πρεπε να είναι απλώς μια λέξη.
Είναι κανονική λέξη.
Κανείς που έλεγε "σκατά" πριν από 100 ή 200 χρόνια δεν θα φανταζόταν
ότι το "τι σκατά νοστιμάδα είναι αυτή" θα ήταν κάτι θετικό.
Το "σκατά" είναι μερικές δεκαετίες πίσω απ' το "να πάρει".
Αν μπορείς να πεις το "να πάρει" σε οποιεσδήποτε συνθήκες,
εκεί πάει και το "σκατά".
Είτε πρόκειται να ξεχέσετε κάποιον
είτε χέζετε εσείς ο ίδιος,
να θυμάστε, τα σκατά μάς εξισώνουν όλους.
Ασχέτως φυλής, θρησκείας ή δόγματος.
Βασιλιάδες και χωρικοί.
Όλοι χέζουν!
ΓΥΡΩ ΣΤΑ 56 ΛΕΠΤΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ
Αυτό ήταν.
Καλέστε το Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες.
Αυτό ήταν. Τέλος.
Υποτιτλισμός: Σύλβια Τσάτσαρη