HUPS AAN BOORD
We zijn zo trots op je, Judy. -Ja, en een beetje bang.
Een combi van trots en angst.
Ik bedoel, Zootropolis is zo ver weg. En zo groot.
Jongens, ik wil dit al mijn hele leven.
Dat weten we. En we zijn blij voor je, maar ook bang.
De Zootropolis Expres is gearriveerd.
Ik moet gaan. Dag.
Dag, Judy.
Kijk haar nou, Bon. Haar droom achterna.
Ze komt terug. -Oké, kalm blijven.
Ik hou van jullie.
Wij ook van jou.
O jee, daar komen de waterlanders.
Stu, hou je in.
Dag, allemaal.
Ons kleintje.
Oké, gooi 't er maar uit.
Nee. Ons kleintje.
Ons kleintje. Molly zit op de trein.
Pap, let op de kids. En pas op voor Timmy, die bijt.
Ik doe geen luiers.
Judy.
Tempo, Stu. De sleutels.
Vangen, schat.
Die zweetpootjes.
We kunnen niet wachten.
Eens kijken. Rood tegen blauw, dat maakt paars.
Het is makkelijker dan het lijkt. -Kijk mijn meisje nou.
We gaan Molly redden.
U VERLAAT KONIJNENBURCHT
Ik had op moeten letten. Koppen tellen. Ally, Abby...
En Aggie. -...Archibald.
Sneller, Stu. -Hou je vast.
O jee.
Ademhalen, Stuart. -Dank je, lief.
Dat is beter.
Er zit een vieze luier in. -Ik ben gelijk van mijn artritis af.
Daar is de trein. Denk na.
We bellen Judy. Waar is de telefoon?
Waar is ie?
Toe maar zeg. Meneer de stuntman.
Wat is er gebeurd?
Je hebt ons gered. Oké, bel Judy.
Ik weet 't wachtwoord niet. Gezichtsscan.
Leuke lach. -Dank je, lief.
Die zweetpootjes ook.
Hé, Dieri. Bel Judy.
Oké. Afspelen. All groovy.
Van onze bruiloft.
Mooie herinneringen.
O jee.
MYSTIEKE BRON-OASE
Omarm je lichaam en voel je vrij.
Ik zag net waar een schaap geen wol heeft.
Kijk, we lopen in.
Pak 't stuur, ik spring aan boord. -Nee.
Jij rijdt beter. -Je kan het, lief.
En de kids missen jou meer. -Je hebt een punt.
Geen angst. Geen angst.
Voorzichtig.
Molly.
Kom op, optrekken.
Net als die pull up bar thuis.
Ja, leuk cadeau. Maar nooit gebruikt.
Stu, een tunnel.
O nee.
Ja, je leeft nog.
Jij leeft nog.
Wacht, ik leef nog. Ja.
Dat was kicken.
Heet, heet, heet.
Wat koud.
VISSTAD MARKT
Judy. Doe die oortjes uit.
Aan de kant. Sorry.
Excuus. Opzij.
Judy, kijk omhoog.
Kijk, je kan de burcht zien.
Je hebt me. -Maar natuurlijk.
Nou ja, bij toeval. Ik had m'n ogen dicht.
Mijn kijkers ook.
En toen ik ze open deed, zag ik jou.
Lief...
O nee, ze stapt uit.
Judy.
Klaar, Stu?
Eén, twee...
Drie. Pak haar, Stu.
Molly.
Nee.
Hebbes.
Molly.
Ik was zo ongerust. Maar je bent veilig.
Even weg van de burcht was best wel gaaf.
Jij was gaaf. Wauw.
Ik hou van je, lekker ding.
En ik hou van jou, schat.
Baby. -Rustig, we beginnen net.
Nee, waar is onze baby?
Zootropolis Express. Volgend station: Konijnenburcht.
Denk jij wat ik denk? -We doen 't.
Wij kunnen dit.
Het is best gevoelig.
Dan ga je thuis maar even liggen.
Vertaling: Richard Bovelander