Groeipijn hoort erbij.
Gaat het?
Het is hier niet veilig. We brengen u terug.
De communicatie ligt plat.
De cyborg heeft de onderzeese kabel doorgesneden.
Yutani verstoort de satellieten.
We zijn afgesneden.
Niet-essentieel personeel is geëvacueerd.
De hybriden zitten in cel één...
maar die is niet gemaakt voor synthetische wezens.
Ik weet niet hoelang de cel het houdt als ze willen ontsnappen.
De volwassen Xenomorph loopt vrij rond.
De Prodigy-troepen doorzoeken het eiland, maar ze komen mensen tekort.
Het wezen doodt ze.
De andere wezens zijn ingesloten, maar we zijn onderbezet.
En de negatieve factoren nemen toe.
Ik raad je aan om te evacueren.
Ga ik naar de maan? - Nee, gekkie.
Jij gaat als eerste van een menselijk lichaam over naar een synthetisch.
Kon je maar praten.
En je kennis delen.
Dat zou een interessant gesprek zijn.
Wat heb je gedaan?
Ik weet waarom zij hier zijn. En jullie hebben vast iets doms gedaan.
Maar waarom zit ik hier als favoriet? - Misschien omdat je een verklikker bent.
Dat is niet waar. - Wie heb je verklikt?
Ze wisten ons te vinden omdat jij het ze verteld had.
Niet waar. - Heb je ons ook verklikt?
Ik wist niet wat jullie gingen doen. - We hebben 't alleen jou verteld.
Als ik het verteld had, zou ik hier niet zitten.
We hebben graven.
Rose, Marcy, Chris, Aarush...
en Jane.
Jij. - Ik ben niet dood.
Ze gaf ons elk een bloem en dan ga je de tafel op.
Ze hebben ons gered. We zijn onsterfelijk. - Isaac is dood.
Hij is dood.
Hij heette Steven.
Z'n moeder noemde hem Steve-O.
Dat gaat ons niet overkomen. - Hoe weet jij dat?
Ik ben de favoriet. Ik hoor hier niet te zijn.
In het boek is Wendy van Dalen Peter Pans favoriet.
Maar ze werd volwassen.
Dat maakte Peter boos en toen ontvoerde hij haar dochter Jane.
We zijn hier omdat we geen kind meer zijn. Maar ze laten ons niet volwassen zijn.
We zijn geesten.
Wat doen geesten?
Rondspoken in huizen.
We waren altijd bang voor hen.
Maar zij moeten bang zijn voor ons.
Kirsh? De camera's doen het niet. Alles in orde daar?
We hebben een eigen stroomvoorziening. De nieuwe Xenomorph doet het prima.
En de cyborg? - Die zit in een cel met de broer.
Het is riskant. Yutani's schepen zijn al onderweg om hem te komen halen.
Moet ik hem zomaar teruggeven?
Hij wilde ons doden en onze speeltjes stelen.
Je bent boos.
Wees niet boos, maar slim.
Ik? M'n brein is reusachtig. Verman je. Wil ze me belazeren?
Yutani? Kom maar op.
Een kenmerkend symptoom van ernstige ADHD zoals bij jou...
is moeite met impulsbeheersing.
En je beslissingen...
...de hybriden...
Je medicatie...
Idioten. Het zijn allemaal idioten.
Hou je van je ogen?
Zoek Atom. We moeten de communicatie en camera's herstarten en ik wil hem spreken.
Ik geef je toch maar een zwakkeling te eten.
Veilig. - Ik ben in orde.
Hou de deuren op slot. Dit is een code oranje.
U wordt geëvacueerd. - Ik wil ook wel vertrekken.
Hou op. We moeten de anderen vinden en Mr Kavalier veiligstellen.
Blijf hier. We zijn zo terug.
Het is hier geweldig. Iedereen is erg aardig en het is gezellig.
Ik weet het niet. Ik heb gemengde gevoelens, want ik denk...
Ik weet het niet.
Ik denk dat ik coole dingen zal kunnen doen en superkrachten zal hebben.
Ik wil onzichtbaar zijn, zodat ik mensen kan besluipen...
en in m'n eentje naar leuke plekken kan gaan.
Het komt wel goed.
Toch?
Het komt wel goed.
Toch?
Rustig maar. Laat me eens kijken. - Wat een rotdag. Laat me nou even rusten.
Gaat het wel?
Niet echt.
Was je op dat schip toen het crashte? - Dat is verleden tijd.
Ik kijk niet achterom. - Je hebt me neergeschoten.
Ik heb je gered.
Bevalt de long?
De jongen vertelde het.
Dat voelt goed, hè? Meer dan menselijk zijn.
Maar dat is niet gratis. Het bedrijf geeft nooit zomaar iets weg.
Weet je wat ze willen? - Alles.
Ze willen veel meer dan dat.
Commando, hier TR-1, meld je.
De communicatie ligt plat. Wat nu? - We moeten naar de wapenkamer.
Met die wezens in de buurt? - Eén probleem tegelijk.
Ik wil niet sterven of opgegeten worden. - Rustig. We gaan het zwaar geschut halen.
Heb jij op de knop gedrukt? - Dat deed God voor me.
Kom op. De koude lucht ontsnapt.
Zelfvernietigingsprocedure gestart.
Doe open. - Deze lift ontploft over 30...
...29, 28...
Schiet op. - ...27, 26...
Vijfentwintig, 24.
Geef me een zetje. - Drieëntwintig...
Eenentwintig. - Hou op.
Twintig.
Krijg nou wat.
Ben je boos op hem? - Hij schoot Knook neer.
Omdat ze iemand heeft gedood. - Hij koos hen.
Hij hoort bij ons.
Lieve Joe...
ik hoop dat het goed met je gaat. Is dat zo?
Met ons gaat 't wel.
De verpleegkundigen zijn aardig, op één na. Die scheldt veel.
De aardappelpuree en drilpudding zijn lekker, vooral de kersensmaak.
Pap is meestal thuis. Z'n hoest is erger geworden.
En z'n been ook.
Hij is taai, maar het ziet er slecht uit. Hij kan niet vaak komen.
Helaas alleen slecht nieuws. Ik probeer vrolijk te blijven, maar ik ben eenzaam...
en bang 's nachts.
De bestraling is vreselijk en ik word er zo ziek van. Kon je maar terugkomen.
Kan dat echt niet?
Je moet voor hem zorgen. - Liefs, Marcy.
Je moet voor hem zorgen, toch?
Wacht.
Vriend, heb je misschien een lekkere sigaar?
Kop dicht.
Ik moet plassen, maar die lul wil m'n rits niet openen.
Hou op. Je vermoordt hem.
Raak me niet aan.
Ik ga redden wie ik kan.
Red de kinderen, want ik brand de boel hier plat.
Ken je het verhaal van John Henry en z'n hamers?
De hele nacht hamerde hij op het staal.
Hij vocht tegen de machine. Wie graaft het snelst?
De mens wint altijd. Het is een kwestie van wilskracht.
John Henry stierf toch van uitputting? - Ik ben nog maar net begonnen.
De troepen van Yutani zijn al onderweg. En namens haar, eis ik op wat van ons is.
Kinderen.
Kijk nou eens.
Wat een triest debacle.
Al m'n Slimme Jongens opgesloten in een kooi.
Met wie moet ik nu spelen? - Wil je spelen?
Laat ons er dan uit.
Doen jullie wel aardig?
Een verhaal dan?
Leugenaar. Je zei dat ik je favoriet was. - Echt waar?
Misschien wel. Ik weet het niet meer.
Welk verhaal?
Luister.
M'n vader was een dronkaard.
De laatste in een geslacht van gemene stomkoppen.
En uit die holbewoner werd een wonder geboren.
Een genie, voorbestemd om de wereld te regeren.
Maar z'n jaloerse vader wilde hem doden.
Dus de jongen, ik, bouwde een machine.
M'n eerste synth. Ik was zes. Ik maakte een volwassen man.
Beschaafd.
Op een dag kwam m'n vader thuis van de fabriek.
M'n synth zat...
op de bank.
Dat was het einde van papa.
Van oude papa, want die avond werd de synth m'n nieuwe papa.
Niemand geeft een zesjarige z'n eigen imperium.
Dus maakte ik een boegbeeld.
Heb je je vader vermoord? - Daar gaat het niet om.
Ik run een biljoenenbedrijf.
En mensen weten nog niet eens dat ik ze onsterfelijk kan maken.
We zijn niet van jou.
Natuurlijk wel, liefjes.
Jullie zijn prototypen.
Die mooie lichamen kunnen van jullie zijn. Verpest het nou niet.
Ik kan niet toestaan dat jullie het verpesten.
Ga liggen.
Rustig aan. - Nu.
Rennen.
We spelen verstoppertje. Knook, zoek Sylvia.
Ik reken af met Boy K.
Vetje en Ietsie, zoek Kirsh en de cyborg.
Bobbie, zoek de soldaten.
Jane.
Ik heet Jane.
Blijf van m'n broer af.
Mr Hermit. Daar ben je.
Mr Kavalier vroeg me om je te zoeken.
Hij heeft een voorstel voor je.
Je zus is bij hem.
Kom maar.
Deze kant op. Z'n voorstel zal je bevallen.
Zou hij daar nog zijn? - Wie?
Arthur. We hebben hem daar gewoon achtergelaten.
Niet aan denken.
We hebben iets ergs gedaan.
Het is niet onze schuld. We hadden geen keuze.
Niet onze schuld.
Snel.
Konden jullie niet wat eerder komen? - Waarom ligt hij op de grond?
Z'n rug is gebroken. - Bind hem vast, voor hij wakker wordt.
Wat doe je?
Jouw tijd is voorbij. Nu is het onze beurt.
Ik heb je moeder geen pijn gedaan.
Ik wil de verrassing niet bederven, maar het aanbod zal je bevallen.
Ik ga niet weg zonder m'n zus. - Dat begrijpen we.
We zijn geen monsters.
We weten dat je zus rechten heeft.
Laat me raden, de long is gratis, maar jullie nemen de rest.
Ga maar naar binnen. Ik geef jullie wat privacy.
Help me.
Wat een verspilling van technologie.
Wie wil er nou onsterfelijke kinderen? Voor eeuwig 'Is het nog ver?'
Maar onze stichter voelt zich als een kind. God zegene hem.
Ik weet het niet beter. Maar mochten m'n instellingen het toestaan, dan zei ik:
'Ik heb je gewaarschuwd.'
Ik bepaal wat er gebeurt.
Je doet ons geen pijn meer.
Wat heeft hij?
Hij is mechanisch en zit op het netwerk, net als de deuren en camera's.
Hij doet wat ik wil.
Het spijt me van Knook.
Ik had geen keus. - Je moet mensen helpen.
Dat deed ik ook. Knook deed m'n vrienden pijn.
Bedoel je dat Knook geen mens is? - Dat zei ik niet.
Noem me maar 'het'.
Hou op. Ik heb de wereld niet gemaakt. Je doet kinderachtig.
Dat is beter dan inhalig zijn en liegen. - Wat moet ik dan?
De wereld en het leven zijn ingewikkeld. - Weet je waarom ik ze zo leuk vind?
De aliens.
Ze zijn eerlijk.
Het zijn roofdieren. We zijn eten voor ze.
Jij misschien. Ik ben...
Ik weet niet wat.
Geen kind.
Geen volwassene.
Niet Marcy.
Ook niet Wendy.
Ik ben niet wat iedereen van me verlangt.
Het spijt me.
Ik wist niet wat ik moest. Het is... - Zeg niet ingewikkeld.
Dat zeggen zwakkelingen om te rechtvaardigen dat ze niets doen.
En ik ben niet zwak.
We moeten gaan. We verzamelen de volwassenen.
Waar is Boy?
Verstoppertje.
Er is iemand naar hem op zoek.
Ik ga naar het schip. M'n lijfwacht is geraakt.
Wie me vindt, krijgt een miljoen.
Wacht.
M'n blaas begaf het.
Blijf op je hoede. Het is hier gevaarlijk.
Ik neem links.
Veiligheidsdienst. Is daar iemand?
Yutani komt eraan. Bereid je voor op de invasie.
Wendy. Lieverd. Wat ik ook gedaan heb, het spijt me.
Niet waar.
Je denkt dat je een goed mens bent, maar je hebt zes kinderen vermoord.
Ik heb het door.
Je spel.
Je bent Peter Pan niet.
De jongen die nooit volwassen werd.
Je was nooit 'n jongen.
Je was altijd al 'n man.
Een gemeen, boos mannetje.
Dat besloot iedereen te haten.
Net als je vader.
Laten jullie haar zo tegen me praten?
Twee wezens zijn ontsnapt.
Maar die kunnen ons geen kwaad doen.
Wat nu?
Nu heersen wij.
Ondertiteld door: Muriel Bouillon