[energiczna muzyka]
Dobra, matoły, który mi powie,
czy do gotowej mieszanki tynkarskiej można dodawać piachu?
- Można! - [wzdycha] A drugi debil co mówi?
To powiem, że nie można.
Ani pierwszy kretyn, ani drugi idiota nie ma racji.
Czy można dodawać piachu?
Odpowiedź prawidłowa:
to zależy! Zależy, gdzie robisz.
Jak u siebie, to nie można, bo tynk spierdzielisz.
Co innego, jak robisz u kogoś. Wtedy dodanie piachu jest wręcz zalecane.
Oszczędzamy w ten sposób na materiale,
jednocześnie naciągając klienta.
Pytam jeszcze raz,
czy w naszej sytuacji należy dodać piach?
- Należy. - No to na co czekacie, barany?
- No bo nie mamy piachu. - Może być ziemia.
Ech, budowlanka…
Może i kiepsko płacą, no ale przynajmniej płacą.
Szkoda, że ostatnio zleceń mamy tyle, co Domino rozumu.
Dziwi się pan? Boją się pokazywać w okolicy
po akcji w dyskotece.
Kilkuset posłaliśmy do piachu.
Zresztą trochę słabo to rozegraliśmy, bo wzięliśmy dwie stówy za wszystkich.
Trzeba było brać zlecenia na każdego z osobna,
toby wyszło kilkaset razy 200,
- czyli więcej. - Dobre!
A w ogóle to można by się dogadać z jakimś rogatym pajacem z piekła.
On by nawiedzał chałupy,
a my byśmy przeprowadzali „egzorcyzmy” ślepymi nabojami i zgarniali kasę.
No, tylko skąd wziąć takiego pajaca?
Co?
[grzmot]
Czy zastanawiałeś się kiedyś, sierściuchu,
co by powiedziały jaja,
gdyby umiały mówić?
Nie wiesz?
To ci powiem. Milczałyby jak grób,
ponieważ milczenie jest złotem!
Dlatego ja gadam jak najęty,
bo gdy rada głupca jest dobra, mądry człowiek jej słucha.
Czasami pierdolnę coś z sensem. No dobra. Pożegnałeś się z jajami?
Tak myślałem. Idziemy!
[kot miauczy wściekle]
Puszczaj, diable!
Jeżeli myślisz, że mnie tym wkurzyłeś,
to się grubo mylisz. Wkurzony byłem już wcześniej.
[krótki okrzyk] Gdzie?
Co jest?
Co jest w tym kantorku, że spieprzasz, jakbyś samego diabła zobaczył?
O kurwa, diabeł!
[krzyczy]
Błagaj o litość, śmiertel... A nie, czekaj.
Innym głosem to powiem. [chrząka]
[strasznym głosem] Błagaj o litość, śmiertelniku!
Ku... kurwa mać.
[chrapie]
Jezusie brodaty. Co to jest?
Wygląda jak wilk, bo ryj jak świnia ma. Dobra.
Eutanator, bo po kociej dawce głupiego jasia zaraz się ocknie.
Po tym zastrzyku
nie obudzisz się już nigdy.
- [Boner] Czekaj pan! - Co?
- Jak to się nie udało? - No niestety.
Nic nie zarobiliśmy
i jeszcze pięć dych za rozwalone drzwi trzeba było zabulić.
Plan był prawie dobry.
Drugie podejście. Nie zmieniamy nic oprócz tego,
że trzymamy się z dala od gości ze strzykawkami.
[Boner] Jesteśmy na miejscu.
Marcinek, najpierw ty.
Dzień dobry, ulotki. Do widzenia.
Oddiablanie,
zawalczanie sił nieczystych.
Tanio.
Wont mnie z tą makulaturą!
No dobra, malutki, przepraszam.
Już nie będę uderzał, obiecuję.
Wtedy mnie poniosło.
I myk!
[wzdycha] No nie gniewaj się. Przepraszam, no.
No dobra, niech ci będzie.
Tym razem zamiast podkładki
wrzucę prawdziwą monetę!
[melodyjka z automatu]
[triumfalny dźwięk]
Ej, no co jest?!
[strasznym głosem] Dla lamera nagroda lamerska!
O kurde, diabeł!
[dzwoni telefon]
Halo? Tak, zgadza się.
Tak, 200 złotych.
Chyba że chcesz pan fakturkę, to będzie drożej.
O, popatrz pan, jaki zbieg okoliczności.
Tak się akurat składa,
że przypadkiem jestem w pobliżu.
- Dobry. - Dobry.
[Domino] Zabiję każdego!
Jak Boga kocham, zabiję!
[wściekły ryk]
[szeptem] Jest w środku.
Spokojnie, zaraz się tym zajmiemy.
Tu cię mam! Rączki do góry, pokrako!
[śmieje się] Takiego wała jak Polska cała!
Szykuj się na śmierć, śmier... [kaszle]
Pardon, bardzo trudno robi się ten głos. [chrząka]
...telniku!
Strzelam.
Co pan robi?!
Luzuj poślady, to ślepe naboje.
[Boner] Nie masz szans!
[strzał]
[wściekły ryk]
[kolejne strzały]
Załatwione. Należy się 200!
[Domino przeciągle] Zwycięstwo!
Szkoda tylko, że szef przegrał całą kasę na automacie.
Jeszcze dwie dychy ode mnie pożyczył.
Po pierwsze: nie „pożyczył”, tylko mi dałeś!
- No jak dałem?! Przecież... - A po drugie zaraz się odkujemy.
Plan jest niezły. Nie zmieniamy nic oprócz tego,
że trzymamy się z dala od gości ze strzykawkami i automatami do gier.
No nareszcie, panowie. Dzięki Bogu. Jesteście.
Ile można czekać? Miała być 19.00.
Bez przesady, dopiero pięć po.
No właśnie. Zaproponowałbym po kieliszeczku,
ale spóźnialiście się tyle, że musiałem sobie czas wypełnić.
Cholera, trzeba było mówić! No dobra, do rzeczy. Prowadź pan.
O nie! Jeszcze mi życie miłe.
Dopóki on tam jest,
ja za stodołę nie pójdę.
Za to wam płacę.
W takim razie… Zaróbmy tą kasę!
Marcinek! [gwiżdże]
O, buraki pastewne. Mądry wybór.
Co prawda niejadalne dla ludzi,
ale mniej wybredna trzoda chlewna czasem zje, jak głodna.
Niech pan patrzy: odmiana mamut. Trochę się na tym znam.
Korzeń długi, wrzecionowaty,
gruba, mięsista bulwa hypokotylowa,
plon korzeni wyższy od półcukrowego,
a jakość, i tu niespodzianka, gorsza. Więcej wody.
Marcinek, nie płacą nam za pierdolenie,
tylko za zapierdolenie diabła. Tam siedzi.
To jest naprawdę niezłe.
Najlepsze te z rodzynkami.
To są robaki, parówo. Ręce do góry!
Naprawdę robaki? [chrząka]
[złowieszczy śmiech] Mogę podnieść tylko jedną!
Druga będzie mi potrzebna,
bo zabiję was z palcem w dupie!
Ostrzegałem! Spokojnie, ślepaki.
[krzyczy] Jaki ból!
Jakby mnie kto strap-onem...
Zamknij mordę i kładź się na glebę!
Marcinek, dawaj krew!
Panie Grzesiu, gotowe!
I gdzie jest? Gdzie jest ta poczwara?
A o! A teraz wypłacaj pan nagrodę.
Panie, coś pan?
Z taką jaszczurką bym se sam widłami poradził.
Chodziło mi o tego kulfona!
O cholera,
antychrystozaur!
Kto śmie zakłócać mi posiłek?!
I myk burakiem jak kartoflem!
Szefie, niech pan go zastrzeli!
Nie mogę. Mam tylko ślepaki. Ale spokojnie.
Spróbuję go pobić jego własną bronią!
Łoż ty!
Co za debil.
Najlepszy wyrzucił, z rodzynkami.
Mniam, pyszota.
A teraz pokażę wam sztuczkę.
Piekło na ziemi!
O kurczę, szefie, zaraz nas upiecze!
[rechocze]
Siusiaczki w buraczkach.
Moje ulubione danie!
[Boner] Odwrót! Do wozu!
Po prawdziwą amunicję!
Ha! Zdziwieni?
Szybki jak nubira na benzynie!
Czasami wolałbym się pozbyć tej mocy, jeżeli wiecie, co mam na myśli.
Ale teraz nie będę się z wami pierdolił. I kolejna sztuczka!
Gradobicie!
[Boner] Do stodoły!
[rechocze]
Uciekajcie, uciekajcie. To nic nie da.
Zaraz zrobię kolejną sztuczkę z nunczakiem, to się obesracie.
Aua! Tylko najpierw wyłączę ten grad. Aua, kurczę!
I co narobiliście? Co mnie podkusiło, żeby po was dzwonić?
Spokojnie, zaraz coś wykombinuję… Mam. Domino!
Nie teraz, szefie. Strasznie boli mnie brzuch.
[stęka]
Szefie, wymyśl coś wreszcie! Idzie tu!
No nareszcie.
Wybaczcie, że musieliście czekać, ale trochę mnie poniosło ze sztuczkami.
[krzyczy]
O matko!
Dzień dobry. Można?
Patrzcie na to! Siu siu! Aua.
Kurde, dobra, koniec tych popisów. Do widzenia!
Aua. Kurde. O, jak boli.
[jęczy z bólu]
Marcinek, teraz!
- Ale co? - Albo gówno.
Zanim ci to wytłumaczę, to trzy razy sam go zabronuję!
[wrzeszczy]
Uf! Udało się. Domino, wszystko gra?
A wygląda, jakby grało?
[stęka]
Bo kto to słyszał jeść surowe buraki pastewne?
W dodatku robaczywe?
♪ Egzorcysta za niecałe trzysta ♪
♪ Dokładnie za dwie stówy Jak z fakturą, będzie drożej ♪
♪ Uważaj, Belzedupie Dostaniesz po dupie ♪
♪ Uważaj, Dupcyperze Na muszkę cię bierze ♪
[złowieszczy śmiech]