(ซีรีส์จาก NETFLIX)
(ดิสโกแลช ดิสโก้คลับ)
ดื่มให้ปาร์ตี้ เราจะได้จำอะไรไม่ได้พรุ่งนี้
และขอให้อาการเมาค้างแค่เบาๆ และราบรื่น
และดื่มให้สาวๆ! พรุ่งนี้ไม่ต้องจำพวกเธอเหมือนกัน
และขอให้พวกเธอคออ่อน
ดื่ม!
- เอาไงต่อ รอบสองมั้ย - ได้
ได้มั้ง
ฉันว่านะ ซิลเว็ก
เราดื่มแต่วอดก้าตลอดเลย ลองดื่มอย่างอื่นบ้างมั้ย
มาริโอช ฉันดีใจที่รู้จักนายนะ
แต่ถ้านายบอกว่าอยากเปลี่ยน
มาดื่มเบียร์ผสมน้ำรสชาติเหมือนฉี่ ที่ที่นี่เสิร์ฟ
สัญญาได้ ขอให้ทุกคนที่อยู่ที่นี่เป็นพยาน
ฉันจะอัดนายเละแน่
จะบ้าเหรอ คิดว่าฉันเป็นใครกัน
ฉันอยากลองอะไรที่แรงกว่านั้น
- ดีกว่าวอดก้าเหรอ - โคเคนสักแถวเป็นไง
- อะไรนะ - อะไรนะ
ก็… นายเคยลองมั้ยล่ะ
- เคย แล้วนายล่ะ - เคยสิ
- งั้นเราก็ไม่เคยลองทั้งคู่ - แล้วไง
ฉันว่าฉันเห็นคนขายยาอยู่นอกคลับนะ
- สวัสดี - อะไรนะ
หวัดดี เอาโคเคนสองแถวครับ
เพื่อน มันขายกันเป็นกรัม
- ก็ได้ งั้นเอาสองกรัม - แปดร้อย
- เท่าไหร่นะ - โอเค มาริโอช ไปกันเถอะ
ยาบ้าถูกกว่า สามสิบซวอตีต่อกรัม
พอถมเถสำหรับสองแถว
เยอะพอๆ กับที่เล่นกันหลังเวที งานฉลองปีใหม่เลย
เอามา นายค่อยจ่ายฉันทีหลัง
ไม่ใช่ที่นี่ไอ้โง่ เก็บเงินไป
ลาก่อน
- แล้วไงต่อ - สูดเข้าไปเลย
ก็ได้
เฮ้ย อีกแถวนึงของฉันสิวะ
ไปเต้นกันเว้ย!
หยุด! ค่าเข้าสิบซวอตี
แต่เราจ่ายไปแล้ว แค่ออกมาแป๊บเดียวเอง
ป้ายเขียนว่า "เราไม่ปล่อยให้ใครออกมาแป๊บเดียว"
อยากเข้าก็จ่ายมาอีก
จะไปไหนไอ้เวร
ไปเต้นกัน!
คนเฝ้าประตูดูเหมือนหอยทาก ที่มีเขาแทนลูกตา
แต่หมอนั่นไม่สนเลย
เขาพุ่งเข้าไปเต้นแล้วก็อาละวาดใหญ่
จนทำลูกค้าคนอื่นกลัวแตกตื่นไปหมด
ผมบอกหัวหน้ารปภ.ว่า "ทุกคนไปที่ห้องโถง
เอาไอ้ตัวป่วนออกไป!"
รปภ.ห้าคน
ห้าคน หนักคนละร้อยกิโล
พวกเขาเข้าไปในคลับแล้วล้อมไอ้โง่นั่น
หัวหน้ารปภ.ตะโกนบอกเขา
"ห้ามใส่รองเท้าผ้าใบเข้ามา"
แล้วหมอนั่นก็มองตาลอยแล้วตะโกนว่า
"ดีเจ เปิดเพลงเพราะฉันจะเต้นเบรกแดนซ์"
ผมบอกดีเจว่า "อย่าเชียวนะ"
ดีเจเลยพูดออกไมค์อย่างสุภาพว่า
"ปาร์ตี้จบแล้ว ไสหัวออกไปได้"
แล้วทุกอย่างก็เริ่มขึ้น
รปภ.ตกเป็นแมลงวันเลย
- "ร่วง" - โทษที ร่วง
รปภ.ร่วงเป็นแมลงวันเลย
คนแรก…
โดนหักแขน
คนที่สอง…
โดนหักขา
คนที่สาม…
โดนหักอก
แล้วสองคนสุดท้ายก็โดนตบ
น่าสงสารดีเจ ต้องเล่นเพลง "แลมบาดา" ถึงตีสอง
แล้วไอ้โง่นั่นก็หมุนหัวเต้นอยู่ได้ทั้งคืน
จนหัวล้านเป็นไข่ดาวเลย
เป็นแบบนี้ทุกสัปดาห์
ทุกสัปดาห์ต้องมีคนบ้าขึ้นเรื่อยๆ
ตำรวจไม่อยากสืบสวน
พวกเขาบอกว่า "เล่นผงขาวก็เป็นงี้แหละ" แต่ผมคิดว่า
ยาพวกนั้นมีอะไรผิดปกติ
ผมไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับยาเสพติดเลย
ผมเป็นคนรักชาติ ดื่มแต่วอดก้าเพียวๆ
แต่ถ้าไม่มีวอดก้า เหล้าอะไรก็พอถูไถ
ให้ตายสิ แต่คุณเป็นหมอผี และไอ้พวกยาที่ขายกันหน้าคลับ
มันส่งตรงจากนรกชัดๆ
ก็ได้ สองร้อย สามร้อยถ้าอยากได้ใบเสร็จ แต่ไม่คุ้มกันหรอกนะ
แล้วผมจะทำงานให้
เอาใบเสร็จด้วย จะเอาไปเบิกกับบริษัท
ให้ตายสิ ไม่น่าเลยเว้ย
ผมต้องทำเป็นธุรกิจแล้วสินะ
ไชโย!
ไปใช้เงินกันให้เต็มที่เลย
เก็บเงินไว้ในกระเป๋านานมันไม่ดี!
ใช่แล้ว เงินไม่ได้มีเอาไว้ดอง!
ใครอธิบายหน่อยได้มั้ยว่าเรามาทำอะไรกันที่นี่
มาร์ชิเน็กกับฉันกำลังรอคนขายยา
และนายมาด้วยจะได้ไม่ทำออฟฟิศเละอีก
ขอโทษนะ ข้ายังไม่ชิน
ที่บ้านข้า ส้วมมีเอาไว้ให้ดื่มน้ำเท่านั้น
และดื่มที่พื้นด้วย
เอาละ ถามอะไรหน่อยเพื่อฆ่าเวลา
สิบสองถือว่าเยอะมั้ย
- แล้วแต่ - ถ้าเป็นขวดวอดก้าก็ถือว่าเยอะ
ไม่สำคัญหรอก ขวดเหล้า ปี…
เซ็นติเมตร
ถามเรื่องนั้นเหรอ งั้นก็ไม่เยอะเท่าไหร่นะ
แต่นายไม่เห็นต้องกังวลเลย ยังไงก็ไม่ได้ใช้อยู่แล้ว
โอเค เงียบได้ เขามาแล้ว
หวัดดี ขอของถูกที่สุดถุงนึง
เช็กทอร์นาโด
กล้ามากนะ หนึ่งซวอตีห้าสิบ
ไปให้พ้น
ไอ้ถุงมือบ้านี่
เดี๋ยวนะ
- ว่าแล้วเชียว - เดี๋ยว มาตกลงกัน
ฉันจะให้นายร้อยนึง ฉันมีในกระเป๋าอยู่หลายพัน
โธ่เว้ย พูดมากไปแล้ว เดี๋ยว!
เก้าสิบห้า 96 97 98…
เก้าสิบเก้า
และร้อยนึง ครบแล้ว ไปได้บูร์โร
ขอบคุณบานิโอ ดอนการ์โลส นาโชส
ด้วยความเคารพ
คนต่อไป!
ดอนการ์โลส… บานิโอ…
ให้ไว เดียอาเร ไม่เห็นเหรอว่าดอนการ์โลสกำลังรีบ
- นั่นอะไร - เราขาดคนขายไปคนนึง
ฉันไม่สนคนขายแม่งหรอก แล้วเงินกับยาล่ะ
พวกเขาขโมยไป
โอ๊ย อะไรวะ…
ไปเอาเงินกับยาคืนมา ไม่งั้นแกจะเจอจุดจบเหมือนบานิโอ
ผมจะได้เป็นมือขวาคุณเหรอ
เออ มีช่องระบายลมที่หัว
ปีศาจตัวไหนทำให้ฉันกลายเป็นนักเลงวะ
เงินก็ดีนะ แต่จะเอาเงินไปทำอะไรได้ ถ้าต้องตายกลางทะเลทราย
ฉันน่าจะฟังแม่แล้วเรียนปริญญาให้จบ
จะได้เลือกงานได้
แจกใบปลิว เป็นยามกะดึก ล้างจาน
อาจจะฉลาดขึ้นหน่อย
ดีเนีย ฟังฉันไว้นะ ยังไม่สายไปสำหรับนาย
อย่างแรกนะ ฉันไม่สนหรอกที่ฉันโง่
อย่างที่สอง
ถ้าเรียนจบแล้วนายจะมีนี่ได้เหรอ
ก็ได้ ฉันเชื่อแล้ว
ฉันไม่ได้บ่นนะ เดี๋ยว ฉันจะอ้วก
โอเค ปิดได้แล้ว เราต้องไปยิงไอ้หน้าโง่กัน
เฮ้อ ควบคุมสถานการณ์ได้แล้ว
เกือบไปแล้ว
โดมิโน ฉันน่าจะเอาสายยางนี่ยัด…
ก้น ฮัลโหล
หมายความว่าไงนะ
เห็นแล้วนี่ว่าผมจัดการแล้ว
โอเค แต่ราคาเท่าเดิมนะ
กำลังไป
ไอ้พวกโง่ จัดการกันให้เสร็จ
ฉันจะไปที่คลับแล้ว เกิดเรื่องบ้าๆ อีกแล้ว
เจ้านาย แน่ใจเหรอ ให้ข้าไปช่วยมั้ย
ไม่ต้อง ฉันยอมให้นายกมาช่วยดีกว่า
- แต่ว่า… - บ้าเอ๊ย
นายต้องรดน้ำสวน
แต่ดันเกือบทำรถตัดหญ้าหั่นนิ้วฉันขาด และทำไฟไหม้ซุ้มอีก
ได้ตัวแล้วไอ้โง่
ฉันต้องฆ่าไอ้บ้าพวกนี้อีกกี่ตัวถึงจะเข็ดวะ
เฮ้ย ตัวปลอมนี่
ไม่อยากเชื่อเลย
แม่งเอาหลอดไฟใส่ไว้ให้ดูเหมือนตาด้วย
ทำไมถึงทำขนาดนี้…
- ได้ตัวมันแล้ว - ดีมาก ลากมันลงนรกเลย
เอาหลอดไฟออกก่อน ฉันเอามาจากจักรยานฉัน
เกิดอะไรขึ้น
ฉันอยู่ไหน
รูตูดข้า ยิ่งดีกว่านั้นอีก ยินดีต้อนรับสู่นรก!
ใครกล้าหาเรื่องแก๊งคายาเรา
ต้องโดนกระสุนเจาะหัว
ไม่สิวะ ต้องเป็น "เจาะมือ" สิ
เอาเถอะ ไม่ว่ายังไง แกจะมีชีวิตอยู่อีกไม่กี่วินาที
มีอะไรจะขอก่อนตายมั้ย
เออ เอาปืนจ่อหัวแก
แล้วเหนี่ยวไกซะ
แค่นั้นเหรอ
เดียรา เดี๋ยว
อาจจะเป็นกลลวงก็ได้
นายพูดถูก
ขอโทษนะ ฉันไม่ไว้ใจนาย
เพราะงั้นเราจะข้ามไปซะ
พร้อมนะ
สาม…
สอง…
สาม…
เดี๋ยว นับถอยหลังมันยากเว้ย เปลี่ยนละกัน
สาม สี่…
ถือปืนอยู่เลยทำเป็นกล้าสินะ
เก็บของเล่นแกไปซะ
แล้วมาต่อยกันอย่างลูกผู้ชาย
คิดว่าแกมีโอกาสเหรอ
น็อกเอาต์ตั้งแต่ยกแรกแน่
ใครๆ ก็ทำเป็นกร่างได้
แม่ง วอนหาเรื่องเองนะ
- เดียร่า - รอเดี๋ยว
มาเลยเว้ย!
บอกแล้ว!
เตือนแล้วนะ
ทำไมไม่ยิงเขาซะที
อย่าเชียวนะ ฉันนำอยู่!
โจมตี!
โดนพอรึยัง
โชคร้ายที่เรามีข่าวร้ายจะบอกนาย
เราจะสู้กันจนกว่าจะตายกันไป…
ยกมือขึ้นไอ้หัวกรวย!
แม่งเอ๊ย ฉันไม่ได้ต้องการแบบนี้ โอเค จะเล็งให้ดีๆ ละ
แม่ง… ช่างเหอะ
ครั้งที่สามต้องโดน
กระสุนหมดแล้ว
เจอกับตัวบ้างเป็นไง
มีอะไรจะขอก่อนตายมั้ย
เออ ขอยืนปืนหน่อย
ก็ได้ คำขอสุดท้ายปฏิเสธไม่ได้
(ตอนจบ)
ปราบผีในราคาไม่ถึงสามร้อย
ที่จริงก็สองร้อย แต่ถ้าจะเอาใบเสร็จ ก็ต้องจ่ายเพิ่ม
ระวังให้ดี บีลเซบุตต์ แกโดนเล่นแน่
ระวังให้ดี บุตซิเฟอร์ เขากำลังเล็งหานาย
คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ