[energiczna muzyka]
[sielankowa muzyka]
[odgłosy wystrzałów]
Rżnąć z karabinów jak w pieluchę! Tra-ta-ta-ta-ta-ta-ta!
Czyli na oślep?
Oczywiście, że na oślep!
Słabo strzelamy, więc na oślep wychodzi celniej!
Szefie, nic nie rozumiem.
Niby strzelam ze straszaka, a wcale się nie boją.
Odkręć tłumik, geniuszu!
Kurde, ale głośno.
[pociąganie nosem]
Rafał, wysmarkaj nos i przestań połykać gluty,
bo zaraz puszczę pawia!
[dmuchanie nosa]
Kurde, francuski piesek się znalazł.
Mateo, rozejrzyj się. Żyjemy w kanałach.
Smród jak rano z japy, wilgoć,
parówa jak w saunie, robactwo.
O, bez przesady, nie ma żadnego robactwa.
No właśnie, bo nawet robactwo nie chce tu mieszkać.
Żywimy się tym, co wyłowimy ze ścieków.
Na śniadanie zjadłeś…
Przestań. Wiem, co zjadłem.
I to z papierem! I katar ci przeszkadza?
[kicha] O, i do tego zimno. Nie dziwota, że się przeziębiłem.
[odgłos złamania karku i pierdzenia]
O kurczę! Zabili Mareckiego!
Bydlaki! No to teraz miarka się przebrała.
Mogli dostać z karabina,
a tak to będzie z piąchy.
Hopla!
Mateo, drabinka jest od tego!
Kto zadziera z Kanalizerami, ten może pożegnać się z zębami!
Aaa!
Ha, ha, ha!
Jestem Najman, a twoja gęba to mata!
Zostaw szefa!
O kurczę, Domino, jesteś cały?
No poddawaj się, bo już mnie ręce bolą.
[stękanie]
Ło ty!
Uff, udało się.
No, poszło łatwiej, niż myślałem.
Dobra, zawijamy się, bo parówa jak w saunie
i smród jak rano z japy.
Przynajmniej robactwa nie ma.
[stękanie]
[Boner, pociągając nosem] Ło Jezu, no zaraził mnie pierdzielony.
- Marcinek, podaj mi kielona. - Szefie.
A może najpierw chusteczkę?
A co ja, baba jestem?
[połykając gile] Teraz już dwa kielony.
Naprawdę chce pan dwa?
Naprawdę to chcę całą butelkę, ale niestety jest tylko pół.
O matko, zaraz zdechnę.
[pisk opon]
Panie, pomóż pan. Dzień dobry.
Żonę mi opętało. Cała zapuchnęła.
Wzdęcia dostała jak po mielonych.
Oczy wybałuszyło jak u ropuchy.
Pluje jadem, czarną mazią taką.
I bluzga, jakbym nawalony nad ranem wrócił.
A wcale nie wróciłem, bo było za piętnaście dwudziesta czwarta dopiero.
Mówię, do księdza pójdę po pomoc.
Poszłem. A ksiądz, że i owszem, pomoże,
ale to będzie kosztowało, co łaska.
Mówię: „O, za drogo”.
Ja forsą nie robię pod siebie.
Pomóż pan w przystępnej cenie. Może się jakoś dogadamy.
Ile taka przyjemność kosztuje?
[pociągając nosem] Dzisiaj to nic, bo na chorobowym jestem.
Pilny przypadek, no zlituj się pan.
Panie, daj pan spokój, lekarstwo muszę zażyć.
Ale ja zapłacę. Ile, pincet?
Hm. Pincet?
Dobra, zrobimy tak. Marcinek, pojedziesz z panem i baranem,
a ja będę gadał przez telefon, co robić.
Ło kurwa, diabeł!
[kichając] Spokojnie, oswojony.
[energiczna muzyka]
Halo, szefie? Dojechaliśmy. Zaraz wchodzimy do domu.
Najpierw rozeznajcie się w sytuacji. Po co już dzwonisz?
Chcesz, żebym majątek na telefon wydał?
Po pierwsze, to ja do pana dzwonię,
a po drugie, to mam „niemilitowane” rozmowy w abonamencie.
Ale ja za prąd bulę, bo mam telefon na ładowarce. Nara.
Ech. Prowadź pan.
[złowieszcza muzyka]
Jest na górze.
W sypialni.
No to idziemy.
To idźcie. Ja już się dzisiaj nasłuchałem.
- Nawet mnie obcharchała. - Dobra, mam pomysł.
Podam się za twojego syna.
My nie mamy dzieci.
Ale demon tego nie wie.
Jeżeli ją opętał, pomyśli, że naprawdę nim jestem.
Słuchaj, Domino, co zrobimy.
[szepty]
…gówno…
[szepty]
Lewandowski, Lewandowski. Nie. Chwileczkę, to nie Lewandowski.
Ręce do góry i dawaj biżuterię albo pochlastam ci nygusa!
[demonicznym głosem] Czekaj. Pauza.
Yyy. To ja mam syna?
A nieważne. Po pierwsze, to możesz go pochlastać. Chętnie popatrzę.
A po drugie, to wypad z baru, diabełku pospolity,
bo miejscówa już zajęta.
Opętałem tą babę, żeby sobie w spokoju Ligę Mistrzów obejrzeć,
a nie dyskutować z jakimś obszczymurem.
- I to w trakcie meczu. - O, Liga Mistrzów?
A mogę z tobą popatrzeć?
Jak śmiesz mówić do mnie na ty?
Wiesz, z kim gadasz?
No właśnie nie wiem.
No to patrz, tylko nie fiknij z wrażenia.
Łyso?
- Co się stało? - Gówno!
O-o. Do widzenia.
…wadzi. I dośrodkowanie na aut.
No?
- Szefie, nie jest dobrze. - Wiem, lekarstwo się skończyło.
Nie, ja nie o tym.
Ta babka, co ją opętało,
to Domino mówi, że to sprawka Anaela czy kogoś.
[dramatyczna muzyka]
[przerażony] Anael! Jezus Maria!
Mam nadzieję, że nie przeszkodziłeś mu w oglądaniu meczu.
Ja nie. Domino. Ale nic mu nie zrobił.
Bo diabeł.
Mieliście więcej szczęścia niż rozumu.
Czyli i tak niewiele.
No ale dobrze, że nie próbowaliście z nim walczyć.
Tak czy srak, zawijajcie się stamtąd, bo jak zabrzmi gwizdek końcowy,
a wynik meczu będzie niesatysfakcjonujący,
to zrobi wam z dup szwedzki stół.
Anaela może pokonać tylko jego odwieczny wróg.
Klasykozaur.
[złowieszcza muzyka]
- Najtańszy browar? - Jest.
Wnyk z trytytek?
- Jest. - Patyczek?
- Jest. - Flet?
- Jest. - Kupa?
Domino właśnie robi.
- Północ? - Za dwie minuty.
Co? No to montujcie instalację, kretyny, bo zaraz będzie za późno.
Tak jest.
Jak to niby ma zadziałać?
Klasykozaur, zwabiony zaklęciem i piękną melodią, pojawi się
na szczycie góry.
Potem zobaczy piwo i pobiegnie do niego.
Po drodze wdepnie w kupę.
Więc zatrzyma się, żeby oczyścić kopyto patyczkiem.
Wtedy ty pociągniesz za linkę,
pętla zaciśnie się i mamy go.
Plan doskonały.
Nie może się nie udać.
O kurczę, za osiem sekund północ. Chowaj się.
„Głos flecika słysz, demonie.
I przybywaj tutaj do mnie”.
[fałszowanie na flecie]
[demonicznym głosem] Kto tak kaleczy na fujarze?
Nienawidzę tej melodyjki. Uaaa!
- Już po tobie. - Zaczekaj. Zaczekaj. Tam stoi piwo.
Ło ty!
Wiesz, że mam wszyty Esperal.
Chciałeś mnie zabić! Uaaa!
Proszę pana! Wiemy, gdzie siedzi jeden Anael!
Żartujesz.
[alarm budzika]
Co? Co się dzieje? Która to godzina?
Druga dwadzieścia siedem, zajebiście.
Za trzy minuty powtóreczka meczu.
Tottenham podejmuje Lokomotiw.
Co prawda wynik już znam,
ale za pierwszym razem oglądałem niedokładnie,
Do kibla wychodziłem… Wychodziłam.
I teraz pytanie: iść teraz i ryzykować spóźnienie?
Czy trzymać do przerwy?
A zapauzować nie mogę, bo mi się Szachtar z Interem przestanie nagrywać.
Ty, czekaj, przecież co to, moje wyro?
Spompuję się w pościel. He, he.
[stukanie w szybę]
[sikając pod siebie] Jezu, żeby tylko nie usnąć jak zwykle.
Co to tak stuka w tą szybę?
Ki diabeł?
…nasza słodka tajemnica! Ha, ha, ha!
[upiorna muzyka]
Klasykozaur!
Czekaj no. Pauza. A nie, wróć!
No i po Szachtarze.
Pożałujesz tego!
Te, w łeb se rzuć tym kamykiem, parówo niemyta. Czego tu?
Ha, ha, ha! Starą babę opętał!
Czekaj chwilę.
Ale będzie beka, jak pokażę chłopakom.
Ani mi się waż! Nie wyrażam zgody! RODO! Zara ci tego…
Tylko czekaj.
[stękanie]
No nie dam rady.
He, he. Dawaj, dawaj. Filmik nagrywam.
Pożałujesz!
Opuścił ciało pani, no i teraz się biją.
Bardzo dobrze.
Jeżeli Klasykozaur jest trzeźwy,
to mamy szansę na zwycięstwo.
I tu jest mały problem, bo niestety nie wytrzymał napięcia
i walnął tego browara pomimo wszywki w dupie.
O cholera. Rzygał?
Czekaj chwilę.
- Teraz rzyga. - Dobrze. Jest szansa, że to pomoże.
Ha, ha! I co teraz?
Klasyko-szmaciarzu?
- Było fikać? - Jesteś pewien?
Spójrz w dół.
O ty zdradziecki Judaszu.
- Kiedy to zrobiłeś? - Prędzej umrę, niż ci powiem.
[jęk]
[pierd]
No i dobra.
Teraz ostrożnie. Chyba nie jest źle.
Udało się.
He, he. Do wesela się zagoi.
A teraz rura na drugą połowę!
Aaa!
- Zwycięstwo! - I to już? Gotowe?
Tereska, to ty?
[wąchając] Piłeś.
- To ona. - He, he. Szefie?
Melduję wykonanie zadania.
No i git. Wracajcie, tylko po drodze kupcie mi lekarstwo.
- W aptece? - W monopolowym, Marcinek.
W monopolowym.
♪ Egzorcysta za niecałe trzysta ♪
♪ Dokładnie za dwie stówy Jak z fakturą, będzie drożej ♪
♪ Uważaj, Belzedupie Dostaniesz po dupie ♪
♪ Uważaj, Dupcyperze Na muszkę cię bierze ♪
[złowieszczy śmiech]