(ซีรีส์จาก NETFLIX)
มันฝรั่ง!
แม่ เร็วเข้า
แม่กำลังเตรียม ถอยห่างจากประตู
อย่ายั่วโมโหเขานะ
มัน…
เอามันฝรั่งมา!
แม่
กำลังมาแล้ว
เปิดสิ
ตัดจียู ปีรีกับผักชีลาวค่ะ
ปีรีอยู่ระหว่างอูร์ซีนอฟกับเปียเซตซ์นอ
มันต้มกับผักชีลาวค่ะ
ผักชีลาวน่าแหวะ
ข้าไม่ชอบผักชีลาว
แต่ฉันพยายามทำมากนะ จะให้เอาไปทำอะไรล่ะ
เขี่ยแม่งทิ้งไปเลย
- นี่ค่ะ - เอามา!
ไม่พอ!
ฉันทำมาให้หมดแล้ว ไม่มีเหลือแล้ว
แกกินไปแล้ว!
ฉันต้องลองชิมก่อนว่าเค็มพอหรือยัง
ตาเด๊ก ไม่นะ!
ข้าอยากกินมันฝรั่งยัดไส้
จะทำเสร็จเมื่อไหร่
- ค้อน - กรรไกร!
แม่ง… ก็ได้
หนึ่ง สอง สาม!
- ค้อน! - กรรไกร!
บ้าเอ๊ย เป็นอะไรเนี่ย
เอาละ อีกตานึง
- หนึ่ง สอง สาม กรรไกร! - ค้อน!
โธ่เว้ย
- พอรึยัง - ไม่พอ
โดมิโนไม่เคยยอมแพ้
สิ่งเดียวที่ข้าเป็นคือจน
- หนึ่ง สอง สาม กรรไกร! - ค้อน
เจ้าโกงนี่หว่า
นายต่างหากที่เล่นไม่ได้เรื่อง ออกแต่กรรไกรอยู่ได้
ถ้าแทงหวยด้วยเลขเดียวไปเรื่อยๆ
สุดท้ายก็ต้องชนะจนได้
เล่นอันนี้ก็เหมือนกัน
- หนึ่งสองสาม กรรไกร - ค้อน
มัวแต่อู้งานทำอะไรกันอยู่ ฉันจ้างพวกนายมาทำอะไร
ไม่ได้จ่ายเงินให้ข้าสักหน่อย
ว่าแล้วก็นึกขึ้นได้ เจ้านาย เรื่องเงินเดือน…
เราเล่นเป่ายิ้งฉุบกันเหรอ หนึ่ง สอง…
ไม่น่าเชื่อเลย ลูกค้ามา โดมิโน รีบไปซ่อนในห้องน้ำเร็ว!
เดี๋ยวคนเห็นหน้าอัปลักษณ์ของแกแล้วจะกลัว
บ้าจริง ว่าแล้วว่าพอเจ้านายทำห้องน้ำเหม็น ต้องมีคนเคาะประตู
อรุณสวัสดิ์ ขอเข้าไปได้มั้ย
เข้ามาเลย ก่อสร้างหรือปราบผีล่ะ
คงต้องอย่างหลัง
ไม่คิดจะหาเงินให้บ้างเลย
เอาเถอะ นั่งลงสิไอ้หนู เล่ามาว่าเกิดอะไรขึ้น
โอเค ตำรวจบอกว่าเป็นอุบัติเหตุ เพราะพวกเขาไม่เชื่อเรื่องไสยศาสตร์
จ่ายมาสองร้อยซวอตือ ฉันยอมเชื่ออะไรก็ได้ทั้งนั้น
นอกจากจะอย่างได้ใบแจ้งราคา ก็ต้องจ่ายให้เชื่อเยอะขึ้นหน่อย
ไม่ๆ ไม่จำเป็นต้องมีใบแจ้งราคา
เอาตั้งแต่เริ่มเลย
พ่อผมไม่ได้เป็นแบบนั้นเสมอไป
ไม่กี่ปีก่อน
พ่อดูเหมือนและคิดเหมือนผู้ชายทั่วไปวัยเขา
รอพ่อตรงนี้นะ
(ตู้ทิ้งเด็ก)
เป็นแค่พ่อธรรมดาๆ
พ่อผมชอบมันฝรั่งมาแต่ไหนแต่ไร
นั่น…
ไม่ว่าจะรูปแบบไหน
บด เสี้ยว ฝาน ปั่น ทอด ยัดไส้ แฮชบราวน์
เล่าสั้นๆ ไอ้หนู ฉันชักหิวแล้ว
โอเค เข้าประเด็นเลยนะ
ตอนแรกไม่มีใครสนใจหรอก
- ขอบคุณครับ - "ขอบคุณ" อะไร
กินเข้าไปคำเดียวแล้วก็ขอบคุณ
ไปกินอาหารขยะมาอีกแล้วล่ะสิ
ผมแค่อิ่มแล้ว
อีกอย่าง เคบับไม่ใช่อาหารขยะนะ
กินหมูให้หมด แล้วเหลือมันฝรั่งไว้ได้
เตเรซ่า! อย่าพูดอะไรบ้าๆ
เราไม่ทิ้งมันฝรั่งนะ เอามานี่ถ้าไอ้ลูกเวรไม่อยากกิน
แม่ ผมก็อิ่มแล้ว
เมื่อเวลาผ่านไป พ่อผมก็เริ่มหมกมุ่น กับมันฝรั่งมากขึ้นเรื่อยๆ
ทุกมื้อต้องมีมันฝรั่ง
ทั้งมื้อเช้า กลางวัน เย็น แม้แต่ของหวาน
พ่อก็จะกินแต่มันฝรั่ง
ที่ยิ่งแย่คือพ่อผมเริ่มเปลี่ยนไป
พ่อน้ำหนักเพิ่มขึ้นมาก
สีผิวก็เข้มขึ้น
พอปลายเดือนสิงหาคม พ่อถูกไล่ออกจากงาน
เพราะตอนกินที่โรงอาหาร พ่อพุ่งตัวเข้าใส่ผู้จัดการ
ที่เห็นว่าได้มันฝรั่งยัดไส้เยอะกว่าพ่อ
ตั้งแต่นั้นมา พ่อก็ใช้เวลาว่างทั้งหมด ประมาณ 30 ชั่วโมงต่อวันได้
เอาแต่นั่งอยู่หน้าทีวี
กินหัวมันเยอะขึ้นเรื่อยๆ
เรากลัวพ่อมาก
เรากลัวเหลือเกิน
พ่อก็บอกให้ไปทำมาเพิ่ม
แล้วก็สวาปามเข้าไป
ครั้งนึงผมกลับบ้านมา
เจอน้องชายนอนอยู่ข้างเก้าอี้นวม
เขาตายแล้ว
แล้วพ่อก็นั่งเงียบๆ อยู่ในเก้าอี้ของเขา
ดูรายการเกมโชว์อยู่
คุณปิโอตร์ ตามการจัดอันดับของเว็บไอเอ็มดีบี
หนังเรื่องอะไรเป็นหนังที่แย่ที่สุดในโลก
- กาติน - ใกล้เคียง
ตำรวจบอกว่า น้องชายผมสำลักมันฝรั่งตาย
และลงความเห็นว่าเป็นอุบัติเหตุอันน่าเศร้า
ผ่านไปสองสามเดือน
เมื่อเวลาผ่านไป ผมก็ยอมรับว่านั่นเป็นเรื่องจริง แต่เมื่อวานนี้…
พ่อก็ทำอีกแล้ว
ครั้งนี้เขาฆ่าแม่ผม
ผมบอกตำรวจว่าเขาถูกผีเข้า
ตำรวจหัวเราะเยาะที่ผมเชื่อเรื่องไสยศาสตร์ แล้วบันทึกอีกครั้งว่า
"อุบัติเหตุอันน่าเศร้า"
ผมเลยคิดฝากความหวังสุดท้ายไว้กับหมอผี
ผมอยากไปหานักบวช แต่ไม่ได้มีเงิน
นายทำถูกแล้วไอ้หนู ที่มาหาเราเรื่องนี้
แต่เตือนไว้ก่อนนะ
ถ้าพ่อของนายกลายเป็นสิ่งที่ฉันคิด
พวกเราจะซวยกันหมด
เรามาถึงแล้ว
ตึกนี้แหละ
มาร์ชิเน็ก เอากระดาษทิชชู่ไปด้วยเผื่อนายกลัว
ส่วนไอ้หนู พาเราไปที่บ้านนายเลย
คุณจะใช้แค่นั้นจริงเหรอ
จ่ายแค่สองร้อย คาดหวังอะไรล่ะ
เอาเถอะ ถ้าปรากฎว่าฉันคิดถูก
แม้แต่กระดาษทิชชู่ก็ช่วยไม่ได้
ตามฉันมา นายนำไปเลย
- เจ้านาย นี่ไม่ดูแปลกๆ เหรอ - อะไร
ถ้าเอาอึยัดใส่มือใครสักคน ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก
แต่ถ้านายอึใส่มือใครสักคน
เป็นเรื่องแน่
ประตูนี้
ทำไมยืนทื่อเป็นตออยู่ได้
- กลัวอะไร เข้าไปสิ - ไม่นะ
ผมไม่เข้าไปหรอก
ไอ้ตัวนั้นไม่ใช่พ่อผมแล้ว
ไอ้ตัวนั้นไม่ใช่คนแล้ว
ขี้ป๊อด
แล้วเขาต้องการอะไร
ดูเผินๆ ทุกอย่างก็ปกติดีนะ
เหมือนหลังปาร์ตี้ที่บ้านคนโปลิชทั่วไป
เขาน่าจะเห็นบ้านผมหลังวันเกิดอายุ 18
ผมว่าคดีนี้น่าจะง่ายนะ
เงียบซะ มาร์ชิเน็ก
แค่เพราะอะพาร์ตเมนต์ดูเรียบร้อย ไม่ได้แปลว่าไม่มีปัญหา
หวัดดีคุณเจ้าของบ้าน
แขกมาแล้ว
มาดูที่ห้องกัน
เขาหลับอยู่
- ไม่ก็ตายแล้ว - ไม่ก็ซุ่มดูเป็นคางคกอยู่
ระวังนะมาร์ชิเน็ก อย่าเข้าไปใกล้มาก
บ้าจริง เคยเห็นอะไรแบบนี้มั้ย
เคย วันก่อนหลังจากมีขายเคบับลดพิเศษ
แต่ของฉันไม่มีรากขึ้น
เจ๋ง เขาไม่หายใจด้วยซ้ำ
มันทอด! เอามาไม่งั้นจะฆ่าแกซะ!
อยู่ดีๆ เสกขึ้นมาไม่ได้หรอก
แก!
มาร์ชิเน็ก ถอยกลับ!
มันแย่กว่าที่ฉันคิด
- แย่ยังไง - ก็ไม่แย่หรอก แต่นึกว่าจะดี
โชคร้ายที่ฉันไม่มีข่าวดีมาบอก
พ่อนายเป็นแวมแป้ง
ยังไงนะ แวมไพร์เหรอ
ไม่ใช่แวมไพร์ แต่เป็นแวมแป้ง
อันตรายกว่าแวมไพร์ปกติมาก เพราะแทนที่จะหิวเลือด
เขาโหยหาแป้งมันฝรั่ง
และเต็มใจจะฆ่าเพื่อมันด้วย
ที่แย่ที่สุดคือเขาเกือบเป็นอมตะแล้ว
กระสุนปืนมีแต่จะทำให้เขาหัวเราะ จากนั้น…
เขาก็จะฆ่าคนเพื่อความสะใจ
ดังนั้น ขอให้พระเจ้าช่วยด้วย เราโทรเรียกตำรวจไม่ได้
เพราะเขาจะฆ่าตำรวจแน่
เราต้องขุนมันฝรั่งเขาต่อไปถึงจะเอาชนะได้
- เจ้านาย จะบ้าหรือไง - เชื่อฉันเถอะ มาร์ชิเน็ก
นั่นเป็นทางเดียว
- เป็นไงบ้าง - เขากินอยู่
กินยังกับหมูเลย
ไม่น่าแปลกใจนี่ เพราะเราขุนเขา ด้วยมันฝรั่งนึ่งที่เอาไว้ให้หมูกิน
หลายสิบกิโล
หวังว่าจะพอเพียงไปอีกสักพัก
บ้าจริง ไอ้ง่าวโดมิโนอยู่ไหนเนี่ย
ถ้ามันล้มเหลว เราจะเสียมันฝรั่งไปตั้งสองหม้อ
ใครคือโดมิโน
ฮัลโหล
อะไรนะ เดี๋ยว… เดี๋ยว พูดช้าๆ
ทำไมล่ะ
หวัดดี
ถ้าจะบอกว่ามันไม่มาแล้ว ก็หุบปากไปเลย
แล้วไงต่อ
- ผมต้องหุบปากไม่ใช่เหรอ - ไอ้…
เขาไม่ขึ้นมาที่นี่ แต่อยู่นอกตึก
เขาถูกตำรวจจับ
ไอ้บ้านั่นออกมาโดยไม่ปลอมตัวอีกแล้ว
มิน่าล่ะถึงโดนตำรวจจับ
บัตรประจำตัวแปลกๆ นะ
เห็นรึยัง มาริอุช คงเป็นแบบใหม่ ไม่ก็แบบเก่า
เฮ้ย ปีศาจ
สุภาพบุรุษครับ รอเดี๋ยว ผมจะอธิบายทุกอย่างเอง
อย่ากวนเขา เขาจดอยู่ เขียนผิดไม่ได้
เพราะเรามีสมุดบันทึกแค่เล่มเดียว
- แต่ผมแค่… - เดี๋ยว!
กลิ่นหอมจัง
ดินเนอร์แบบนี้สิถูกใจฉัน
ไม่ใช่พวกพิซซ่าน่าแหวะที่เด็กๆ สมัยนี้ชอบกินกัน
จากห้องนี้เอง
ฉันจะเคาะประตูแล้วบอกว่าขอยืมน้ำตาลหน่อย
เผื่อจะชวนฉันเข้าไป
เริ่มขึ้นแล้ว
ปล่อยโดมิโนซะ ไม่งั้นเราจะตายกันหมด!
ฉันเขียนผิดแล้ว
เพราะเขาเอาแต่ยืนพล่ามใส่หูอยู่ได้
เห็นมั้ยว่านายทำอะไรลงไป เอาบัตรมาดู
ไม่ เดี๋ยวนะ เราไม่มีสมุดบันทึกแล้วใช่มั้ย
มันฝรั่ง!
คนนั้นน่ะ! เงียบๆ หน่อยสิคุณ นี่สี่ทุ่มกว่าแล้วนะ!
แย่แล้ว กำมือขึ้นแล้วหมุนๆ ชูมือขึ้นโบกไปมา
บ้าจริง ฉันพูดเป็นเพลงเด็กตลอดเลย
ยกมือขึ้นซะ!
มันฝรั่ง!
เขามุ่งหน้าเข้าเมือง
ช่างแม่ง
แก หยุดนะ ไม่งั้นฉันจะยิง!
ฉันยิงไม่แม่นด้วย เราจะตายกันหมดนี่แหละ!
อาจมีซุปด้วย
แต่ต้องเป็นซุปมันฝรั่ง
แล้วด้วงมันฝรั่งทั้งฝูงล่ะ
พ่อ ไม่นะ!
ไม่เดี๋ยวสิ ดีแล้วนี่
เขาไม่ใช่พ่อฉันแล้ว
โล่งไปที ได้ผลแฮะ
ใครชนะกันแน่
ไม่ใช่แกแน่นอน ได้ตัวแล้ว
- นั่น… - คุณตำรวจ ปล่อยเขาไป
ใช่ เขาเป็นปีศาจ แต่ไม่มีพิษมีภัย เขาเชื่องแล้ว
ปีศาจอะไรกันคุณ
เราเป็นคนเมือง ไม่เชื่อเรื่องไสยศาสตร์หรอก
เขาขี่จักรยานฝ่าไฟแดง
จ่ายค่าปรับมา 200 แล้วจบกัน
หรือจะให้เราออกใบสั่ง จะยิ่งแพงนะ
ไม่คุ้มกันหรอก
(ตอนจบ)
ปราบผีในราคาไม่ถึงสามร้อย
ที่จริงก็สองร้อย แต่ถ้าจะเอาใบเสร็จ ก็ต้องจ่ายเพิ่ม
ระวังให้ดี บีลเซบุตต์ ไม่งั้นจะโดนอัด
ระวังให้ดี บุตซิเฟอร์ เขากำลังเล็งหานาย
คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ