BİR NETFLIX DİZİSİ
Patates!
Anne, acele et.
Getiriyorum. Kapıdan uzaklaş.
Onu kızdırma.
Yumru…
Yumruları getir!
Anne.
Getiriyorum.
Aç.
-Tadziu, dereotlu haşlanmış Pyry patatesi. -Pyry, Ursynow ve Piaseczno arasında.
Dereotlu patates.
Dereotu iğrenç.
Hiç sevmem.
Ama çok uğraştım. Bunları ne yapacağım?
Çöpe at.
-Al bakalım. -Ver şunu!
Yeterli değil!
Hepsini getirdim. Başka kalmadı.
Sen yemişsin!
Tuzu yeterli mi diye tadına baktım sadece.
Tadek, hayır!
Patatesli mantı istiyorum.
Ne zamana hazır olur?
-Taş! -Makas!
Tamam.
Bir, iki, üç.
-Taş! -Makas!
Kahretsin, ne oluyor?
Bir kez daha.
-Bir, iki, üç, makas! -Taş!
Lanet olsun.
-Yeter mi? -Hayır.
Domino asla pes etmez.
Tek eksiği, fakir olması.
-Bir, iki, üç, makas! -Taş!
Hile yapıyorsun!
Ezik gibi oynayan sensin. Sürekli makası seçiyorsun.
Lotoda sürekli aynı numaraları oynarsan sonunda kazanırsın.
Aynısı burada da geçerli.
-Bir, iki, üç, makas! -Taş!
Bu tembellik de ne? Size niye para veriyorum?
Bana vermiyorsun.
Patron, maaş demişken…
Taş kâğıt makas mı oynuyoruz? Bir, iki…
İnanamıyorum, müşteri! Domino, hemen tuvalete.
Boynuzlu suratından korkabilirler.
Patron tuvaleti kokutunca birinin kapıyı çalacağını biliyordum.
Müsait misiniz?
-Buyur. Onarım mı, şeytan çıkarma mı? -Sanırım ikincisi.
Yine para yok.
Otur çocuk, bana neler olduğunu anlat.
Polisler kaza olduğunu söyledi çünkü batıl inançları yoktu.
200 zlotiye her şeye inanabilirim.
Fatura istersen daha fazla tutar ama.
Hayır. Faturaya gerek yok.
Baştan anlatayım.
Babam her zaman böyle değildi.
Birkaç yıl önce onun da
görünüşü ve konuşması yaşıtları gibiydi.
Beni burada bekle.
BEBEK BIRAKMA KUTUSU
Sıradan bir babaydı.
Babam patatesi çok severdi.
Bu…
Her hâlini.
Haşlanmış, elma dilim, normal dilim, püre, kızartma, mantı, mücver.
Kısa kes çocuk, acıkmaya başladım.
Tamam.
Başta kimse bunu önemsemedi.
-Teşekkürler. -Ne teşekkürü?
Bir ısırıkla teşekkür ediyor. Yine dışarıda boktan şeyler yemişsin.
Karnım tok.
Ayrıca kebap boktan değil.
Pirzolayı bitir. Patatesleri bırakabilirsin.
Teresa! Saygısızlık etme.
Patatesleri atmayacağız. Ezik istemiyorsa bana ver.
Anne, ben de tokum.
Zamanla babamın patates takıntısı daha da arttı.
Her öğünde yiyordu.
Kahvaltıda, öğle ve akşam yemeğinde, hatta tatlıda bile
patates servis edilmesini istiyordu.
Daha da kötüsü, babam değişmeye başladı.
Çok kilo aldı.
Ve teni karardı.
Ağustos sonunda işinden kovuldu
çünkü kantinde yemek yerken
tabağında daha fazla patates mantısı olduğu için müdüre saldırmış.
O zamandan beri tüm boş vaktini ve günde 30 saati falan vardı,
televizyon karşısında
patates yiyerek geçirmeye başladı.
Ondan korkuyorduk.
Hem de nasıl.
İhtiyar erzak yapmamızı söyledi. Ve hepsini silip süpürdü.
Bir keresinde eve geldiğimde kardeşimi
koltuğunun yanında yatarken buldum.
Ölmüştü.
Piç kurusu da sessizce koltuğunda oturup
yarışma programı izliyordu.
Bay Piotr, IMDb sıralamasına göre
dünyanın en kötü filmi hangisidir?
-Katyn Katliamı. -Yeterince yakın.
Polis, kardeşimin bir patatesle boğulduğunu
ve bunun talihsiz bir kaza olduğunu söyledi.
Birkaç ay geçti.
Zamanla ben de bunun doğru olduğunu kabul ettim ama dün
yine aynı şeyi yaptı.
Bu sefer annemi öldürdü.
Polise babamın ele geçirildiğini söyledim.
Batıl inançlarım olduğu için bana gülüp yine şöyle yazdı…
Talihsiz bir kaza.
Şeytan çıkarma son umudum.
Rahibe giderdim ama para sıçmıyorum.
Bize gelmekle en doğrusunu yapmışsın.
Ama uyarayım,
baban düşündüğüm şeye dönüştüyse
hepimize eyvahlar olsun.
Geldik.
Bu ev.
Marcinek, korkarsan tuvalet kâğıdını da yanına al.
Sen de bizi evine götür.
Tek çözümünüz bu mu?
200 zlotiye ne bekliyordun?
Neyse, haklıysam
tuvalet kâğıdı bile işe yaramaz.
Gelin. Sen önden git.
-Patron, sana da garip gelmiyor mu? -Ne?
Birinin eline boktan bir şey verirsen hiçbir şey olmaz.
Ama birinin eline sıçarsan
büyük olay çıkar.
Bu kapı.
Niye mezbahadaki domuz gibi duruyorsun?
-Burası Gdynia değil. İçeri gir. -Hayır.
İçeri girmem.
Bu şey artık benim babam değil.
Bu şey artık bir insan değil.
Muhallebi çocuğu.
Ne istiyor?
İlk bakışta her şey normal görünüyor.
Geleneksel bir Polonya partisi gibi.
18. yaş günümden sonra evimi görmeliydi.
Bence kolay bir vaka olacak.
Sessiz ol. Dairenin temiz olması sorun olmadığını göstermez.
Merhaba sayın ev sahibi!
Misafir geldi!
Odasına bakalım.
Uyuyor.
-Ya da ölmüş. -Veya kurbağa gibi pusuda bekliyor.
Dikkatli ol. Çok yaklaşma.
Tanrım. Hiç böyle bir şey gördün mü?
Evet. Geçen gün kebapta promosyon vardı, ertesi gün böyleydim.
Ama benimkinin filizi yoktu.
Nefes bile almıyor.
Patates! Kus onları yoksa seni öldürürüm.
Öyle söyleyince yapamam ki.
Hey!
Marcinek, geri çekil!
Düşündüğümden daha kötü.
-Nasıl? -Fena değil ama harika olur sanıyordum.
Maalesef iyi haberlerim yok.
Baban bir vampüre.
-Nasıl yani, vampir mi? -Vampir değil, vampüre.
Normal bir vampirden çok daha tehlikeli
çünkü canı kan yerine patates nişastası çekiyor.
Ve bunun için öldürmeye hazır.
En kötüsü de neredeyse ölümsüz olması.
Silah sesi onu sadece güldürür ve sonra da
sırf eğlencesine cinayet işler.
Tanrı korusun, polisi arayamayız
çünkü onları öldürür.
Onu yenmek için patatesle şişirmeye devam etmeliyiz.
-Patron, delirdin mi? -Güven bana Marcinek.
Tek yolu bu.
-Nasıl geçti? -Yiyor.
Domuz gibi yiyor.
Ama şaşırtıcı değil. Ne de olsa onu domuzlara verilen patateslerle besliyoruz.
Onlarca kilo.
Umarım onu bir süre tutar. Kahretsin, aptal Domino nerede?
Başaramazsa iki tencerelik patates ziyan olacak.
Domino kim?
Alo?
Ne? Bekle. Yavaşça söyle.
Nasıl?
Hoşça kal.
"Gelmiyor" diyeceksen sus daha iyi.
Ne olmuş?
-Sus dedin. -Lanet…
İçeri gelemiyor ama binanın dışındaymış.
Polis tutuklamış.
Aptal yine kılık değiştirmeden çıkmış.
Onu tutuklamalarına şaşmamalı.
Tuhaf bir kimlik. Gördün mü Mariusz? Yenisi ya da eskisi olmalı.
Şeytan.
Beyler, bekleyin, her şeyi açıklayacağım.
Onu rahatsız etmeyin, rapor yazıyor, hata yapamaz
çünkü tek defterimiz var.
-Ama ben… -Bekle!
Çok güzel kokuyor.
Sevdiğim tarzda bir akşam yemeği,
bugünlerde gençlerin yediği o berbat pizzalardan değil.
Buradan geliyor.
Kapıyı çalıp biraz şeker isteyeceğim. Belki içeri davet ederler.
Başladı.
Domino'yu bırakın yoksa hepimiz öleceğiz!
Bağırıp durduğu için bir hata yaptım.
Ne yaptığını gördün mü? Kimlik! Bekle. Başka defterimiz yok, değil mi?
Patates!
Şuna bak! Sessiz olun. Saat 10'u geçti.
Siktir. Eller yukarı, pantolonlar aşağı, paralar masaya!
Kahretsin, hep tekerlemeyle karıştırıyorum.
Eller yukarı!
Patates!
Şehir merkezine gidiyor.
Sikerler!
Hey! Dur yoksa silahı kullanırım!
İyi nişancı olmadığımdan hepimiz ölürüz!
Çorba bile olabilir.
Ama patates çorbası.
Patates böceği sürüsüne ne dersin?
Baba, hayır!
Hayır. Bu iyi bir şey.
O artık babam değil.
İşe yaradı.
Şimdi kim önde?
Sen olmadığın kesin. Yakalandın!
-Bu… -Beyler, bırakın onu.
Evet, o bir şeytan. Ama zararsız, evcil bir şeytan.
Ne şeytanı? Biz şehirliyiz ve batıl inançlarımız yok.
Bisikletiyle kırmızı ışıkta geçti. 200 zloti cezayı öderse gidebilir.
Ya da ceza keseriz ama daha pahalı olur.
Buna değmez.
SON
300'den az paraya şeytan çıkarılır
Aslında 200 Ama fatura isterseniz fazla tutar
Dikkat et Beelzebutt Kıçını tekmeleyeceğiz
Dikkat et Buttcifer Hedefte sen varsın
Alt yazı çevirmeni: Müge Öznalcı