[energiczna muzyka]
[gdakanie kury]
[głośny wybuch]
[dramatyczna muzyka]
[przerażone gdakanie]
[chrumkanie]
Czołem, dobrodzieju Gnojomile. Jestem nazad z drużyną.
Siodłaj konie. Przed nami szmat drogi.
Już narychtowane. Wnet przyprowadzę.
O kurczę. Gdzie my jesteśmy?
Gdzie nas zawiozła ta piekielna machina?
Po pierwsze, nie piekielna, bo prosto z samego Watykanu.
Jedyny egzemplarz na ziemi.
Nie pytajcie, ile kosztowało wypożyczenie, bo jak wam powiem,
to i tak nie uwierzycie.
A po drugie, nie należy zadawać pytania „gdzie”,
lecz „kiedy”.
Jesteśmy ciągle w tym samym miejscu.
Twoje biuro, Boner, będzie tam, gdzie ta obora.
Za ponad tysiąc lat.
- Co? - Cofnęliśmy się w czasie.
Lada dzień ma się odbyć chrzest Polski.
Ale siły ciemności chcą pokrzyżować plany księcia Mieszka.
Chrzest? A co mi do tego? To twój fetysz.
Dla mnie pogańskie zwyczaje są całkiem spoko.
Sorry, Natan, ale nie widzę żadnego powodu, żeby ci pomagać.
W środku jest dziesięć złotych powodów na zachętę.
Drugie tyle po robocie.
He, he. Dziesięć złoty. Nie wiem, czy wiesz, ale moja dniówka to dwie stówy.
I to bez faktury. Baranie.
Ech. Te monety są z prawdziwego złota.
Każda z nich jest warta paręnaście patyków.
Baranie.
Yyy. To co trzeba zrobić?
Panie, wierzchowce.
Dzięki waszmości!
Bogactwo! Do karczmy! Przechlać wnet!
A teraz do stolicy!
Mam nadzieję, że macie wytrzymałe tyłki.
Przed nami kilka dni w siodle.
Kilka dni chcesz jechać spod Piaseczna do Warszawy?
Mamy rok 966. Stolicą Polski jest Gniezno, nieuku.
Ihaha!
[dźwięk wydalania]
[odgłosy walki]
Atakować! Nie zniechęcać się!
Kto trafi obrońcę grodu, choćby przypadkiem,
dostanie w nagrodę kopa w dupę!
Zamiast w łeb!
O kurczę, Mścigniew, słyszałeś?
Ale ekstra, wygram!
O, o, o.
Aaa!
Wiedziałem!
O kurczę, Złosław, przepraszam!
Bardzo kiepsko strzelam. Pomyślałem, że jak wyceluję w ciebie,
to na bank chybię i niechcący trafię kogoś na murach.
Dokładnie tak było. Sam się postrzeliłem.
Aaa!
- Pieprzony głupek. - No co?
Spokojnie, Mścigniew. Ciągle o sobie mówię.
Aaa!
A mogłem zostać na kuchni.
Najgorsze, co by mi się tam mogło przydarzyć,
to wpaść znowu do garnka z gnojowicą.
Mmm… Pycha.
Psiajucha! Coraz więcej tych psubratów.
Czym się książę martwi? Nie ma szans, co by zdobyli gród.
Są na to zbyt głupi. Jesteśmy bezpieczni.
Murów nie sforsują, ale odcięli nas od dostaw jedzenia i trunków.
Jak tak dalej pójdzie, to zdechniemy z głodu.
Albo, co gorsza, z nudów.
Poza tym czescy biskupi nie mogą tu dotrzeć,
by mnie ochrzcić razem z krajem.
A bez tego nie mogę prosić Dobrawy.
- O rękę? - O dupę! Ręką to sam se mogę.
Może już czas wypuścić Alioettusa?
[odgłosy burzy]
Gniewosłabomile, czyż ty się na łby z koniem zamienił?
Wtedy wszyscy zginiemy.
[odgłosy walki, dramatyczna muzyka]
Ło kurczę! Bitwa prawie jak o Świeżaki.
Gród ciągle się broni, nie jest najgorzej.
Dlaczego nie używają wrót piekieł, tylko wyłażą z ziemi jak krety?
Wrota piekieł wynajdą dopiero w 1943 roku naziści.
W X wieku królestwo ciemności było bardziej zacofane niż Polska.
Dalej pójdziemy pieszo.
Natan, jesteś głupszy od Domina. Nie przebijemy się.
Ilu zabijemy w czwórkę? Dwustu? Trzystu?
A co, jeśli powiem, że nie musimy nikogo zabijać?
[zdyszany] Książę!
[posłaniec łapie oddech]
Uuu!
Wiadomość od wroga.
Nie no, zabierz. On tego nie przeczyta.
To, że byłem ślepy do siódmego roku życia, nie znaczy, że jestem analfabetą!
No przecież nie umie książę czytać. Nie mówiąc już o pisaniu.
Ale nie przez ślepotę.
Po prostu do niektórych rzeczy mam większy talent,
a do niektórych mniejszy.
Gniewosłabomile, czytaj chyżo. Może to coś ważnego.
[chrząknięcie]
Yyy.
„Ty…” A dalej nie wiem, nie znam takiej literki.
Pokaż.
[wściekły] Jucha!
[w oddali – tumult]
Ścierwa wchodzą przez sracz.
- Kto wy? - Witajcie, książę Mieszku. Spokojnie.
Jesteśmy sprzymierzeńcami.
Do stu kartaczy! Ale brzydkie dziecko.
Może nie jest ładny, za to głupi.
Mówiłem o tym drugim.
Gadajcie, po co przybyliście.
- Albo każę was skrócić o fiuty. - To niewiele.
Legenda głosi, że trzymacie w lochach Alioettusa. Czy to prawda?
- [przerażony] Skąd o tym wiecie? - Książę, to szarlatani.
Pożycz.
Eee.
Masz szczęście, że jeszczem nieochrzczony,
bo byś dyndał za zabobony.
Jeżeli legenda jest prawdziwa, to wygraną mamy w kieszeni.
Pokwapcie się za mąmością.
- Oto on. - Czyli to prawda.
On istnieje naprawdę.
Ja cię pindolę. To anioł?
Lepiej.
[skwir]
Piękny.
I równie niebezpieczny.
Dlatego jest w celi. Biada nam wszystkim, gdyby się wyzwolił.
A co, jeśli powiem, że wiem, jak go ujarzmić?
Masz szczęście, że jeszczem nieochrzczony,
bo byś dyndał za zabobony!
[skwir]
[warczenie]
Co uczynić, żeby był po naszej stronie?
No a co się robi, żeby ktoś pracował dla ciebie?
Sto batów.
Tak jest! Pół tuzinka, odjąć jeden.
Jest lepszy sposób.
Wystarczy pracę wynagrodzić.
To gorszy. Co, dasz mu forsę i to wystarczy?
Czegoś innego niż forsy mu brakuje.
Jak myślicie, czego?
- Korony? - Bingo!
Magicznej korony.
Potrzebna będzie czarownica. I tu, Boner, zadanie dla ciebie.
[tajemnicza muzyka]
No i gdzie my teraz czarownicę znajdziemy,
jak wszystkie wzięły dupy w troki na wieść o nadchodzącym chrzcie kraju?
No. Domino, gdzie ty byś się ukrył?
No ja to w pobliżu jakiegoś bistro.
Żeby żywić się odpadkami.
No ale czarownice to się żywią raczej robactwem i płazami.
Musi być z dala od ludzi i dużo robactwa.
Czyli bagna. Rura!
Stać!
[dramatyczna muzyka]
Kto chce wjechać na bagna, musi rozwiązać zagadkę.
Inaczej posmakuje mojego topora!
Ha, ha, ha!
Krasnoludku, zejdź z drogi,
bo posmakujesz kopyt Łyska, Dupka i Pączkomiota.
Po pierwsze, nie jestem krasnoludkiem, tylko krasnoludem!
Łatwo nas odróżnić. Krasnoludki są dużo bardziej inteligentne.
A po drugie, pierwsze i ostatnie ostrzeżenie zaczarowanym toporem!
Ła, czary!
[dramatyczna muzyka]
No to jesteśmy w dupie.
A nawet gorzej, bo z dupy jest wyjście.
A teraz zagadka. Jeżeli zgadniecie, puszczę was wolno.
Ale biada wam, jeśli odpowiedź będzie błędna. Gotowi?
- Zaczekaj… - Co to jest…
Rano chodzi na trzech nogach, w południe na dwóch,
a wieczorem na czterech?
Człowiek! A nie, czekaj.
Na trzech, jak jest stary, chodzi starzec na starość.
Czyli wieczorem.
- Czyli to nie człowiek. - Mężczyzna.
[odgłos wściekłości]
A dlaczego?
No rano na kacu chodzi na trzech, bo czwartą ręką szuka klina.
W południe, jak przetrzeźwieje, na dwóch popyla,
no a jak udany wieczór, to znowu na czterech.
Na Perpeuta Brodatego, jak na to wpadłeś?
Aaa! Zostałem pokonany! Nie zdzierżę takiej ujmy na honorze!
Krasnoludku, nie rób tego!
Gdyby porażka była końcem świata,
to ja musiałbym sobie palnąć w łeb zaraz po urodzeniu.
Ło… Ło Jezu! Pomóżcie, co tak siedzicie?
O kurczę, ale kloc. Szefie, pomóż.
Ten kurdupel waży ze sto kilo.
[pełna napięcia muzyka]
[złowieszcza muzyka]
[brzęk monet]
[z wysiłkiem] Dziękuję, przyjaciele. Nie wiem, co mnie podkusiło.
Może wóda. A może wóda.
A teraz idźcie już. Ja tu sobie spokojnie dojdę do siebie.
Bywaj, głupi krasnoludzie!
[chaotyczne stękanie]
Może i nie grzeszę inteligencją, za to za spryt czeka mnie piekło.
Ha, ha, ha! Specjalnie takie łatwe zadaję.
[dramatyczna muzyka]
Mówiłem? Z koni.
[złowieszcza muzyka]
Ty, niezła jest.
Niezła? Szefie, to najładniejsza laska, jaką w życiu widziałem.
Zaczekajcie tu. Zajrzę przez okienko.
Ej!
[odgłos walenia konia]
I dlatego właśnie numer jeden zawsze powinien być robiony na siedząco.
A numer dwa na stojąco.
Dobra, rozeznałem się w sytuacji. Możemy wchodzić.
Kto ośmiela się wchodzić na moje bagna?
[stękanie]
Spokojnie, ślicznotko.
Potrzebujemy tylko, żebyś nam podrasowała czarami koronę.
Hm. Koronę?
Spełnię waszą prośbę,
jeżeli któryś z was porządnie mnie zaspokoi.
Pokraka odpada. Czyli jeden z was dwóch.
Kurwa, to po co ja ugłaskałem Niemca przed chwilą?
A nie można tak za 15 minut?
Nie można!
Yyy.
No dobra, dobra, spróbuję.
[tajemnicza muzyka]
Takim flakiem to se możesz świnie pasać!
A więc pozostaje młody.
O nie, nic z tego. Jestem wierny Marioli.
W takim razie żegnam.
Aaa!
Marcinek, nie myśl rozumem. Myśl…
- Sercem? - Nie.
Ech…
Fiutem.
[odgłosy walki]
[złowieszcza muzyka]
O najciemniejszy, zaraz sforsujemy bramę.
Doskonale.
Tutaj postawię swój pałac.
Dość mam siedzenia pod ziemią jak rosówka.
Książę, przegrywamy! Może lepiej wywiesić białą flagę?
Oby twoje słowa się w gówno zamieniły, Małomyśle.
Prędzej zdechnę, niż się poddam!
[okrzyki ataku]
Rzeczesz i dzierżysz, książę!
Psiejuchy!
Boner, partaczu, zawiodłeś!
[stęk wysiłku]
[Domino] Szefie, nie sięgnę. Podaj rękę!
Nie ma czasu, zaczekajcie na dole.
[Marcinek] Na dole, kurde. Zajebista miejscóweczka.
[Domino] Właśnie fajnie. Ja będę Donatello.
A ty kim chcesz być? Może Splinter i nauczysz mnie karate?
Super. Tamto okno, o, to będzie mój pokój.
Zaraz pod nim każę zbudować chlew.
A tam, gdzie ta wieża, będzie chlew.
Drugi. Uwielbiam świnie.
[złowieszcza muzyka]
A ten co?
[okrzyki]
[przerażający skwir]
Przeklęty Judaszu, patronie przeklętych!
Co się tutaj odjantrzynastuje?
Szefie, nie chcę wywoływać paniki, ale…
spierdalajmy!
Alioettus! Jest po naszej stronie!
A jednak zdążył.
W ostatniej chwili. To przydatna umiejętność.
Tysiące kondonów tak zaoszczędziłem.
- Kondo-co? - Taki onuc na fiuta. Nieważne.
Dzięki, Alioettusie!
[głębokim głosem] Żegnajcie, przyjaciele.
Co złego, to nie ja.
[granie na trąbkach]
Spokojnie, panie. Na bagnach mieszka jedna wiedźma.
Ona pomoże nam się dostać do piekła.
Stać! Kto chce wjechać na bagna, musi rozwiązać zagadkę.
Co to jest: rano chodzi na trzech nogach, w południe na dwóch,
a wieczorem na czterech?
- Mężczyzna. - Aaa. Zostałem pokonany!
Nie zdzierżę takiej ujmy na honorze!
Co za debil. Tędy.
O kurde. Gdzie idziecie?
Żartowałem z tym wieszaniem.
Nie umiem tego, co się zaciska. To supełek jest.
Pomocy!
[żabi rechot]
♪ Egzorcysta za niecałe trzysta ♪
♪ Dokładnie za dwie stówy Jak z fakturą, będzie drożej ♪
♪ Uważaj, Belzedupie Dostaniesz po dupie ♪
♪ Uważaj, Dupcyperze Na muszkę cię bierze ♪
[złowieszczy śmiech]