DISNEY DO ZJEDZENIA
Nasza opowieść zaczyna się w tajnym laboratorium
genialnego fizyka, gdzie przeciążona pracowniczka…
bardzo potrzebuje drzemki.
Ciężko pracuje.
Zasługuje na przyjemny sen.
Nagle zmienia się w Mikro Girl.
O to chodzi!
Ale jestem malutka.
Spokojnie, to prototyp kostiumu. Możliwe, że nie wszystko działa.
Nie chcesz stać się cząstką subatomową.
Ale na pewno chcę stać się viralem.
„#Antastycznie”.
- O nie. - Co?
- To Yellowjacket i Ghost. - Potrzebujemy pomocy.
I to samego Ant-Mana.
Wiem, kto nam z tym pomoże.
Trzy zespoły artystów kulinarnych.
Crumb Coat, wspaniałe artystki-cukiernicy.
Doświadczeni architekci kulinarni, Baker and the Beasts.
Oraz Project Alchemy, rywale, którzy połączyli siły.
Zespół, który najlepiej przywoła Ant-Mana,
wróci do domu z przypinką Disneya do zjedzenia
ZWYCIĘZCA
Rzadszą od cząsteczek Pyma.
Witajcie.
Keke!
Każdy poczuł się kiedyś mały.
Jak Scott Lang, który stał się Ant-Manem.
Na początku chciał być dobrym ojcem.
Ostatecznie dołączył do Avengersów i ocalił miliony osób przed Thanosem.
A teraz uwiecznimy go za pomocą jedzenia.
Nasi jurorzy może nie założą takich strojów,
ale dowiodą wam, że są równie ważni.
Amirah Kassem i Benny Rivera.
Cześć, Keke.
- Uwaga na mrówki. - Mgliście tu.
Musicie stworzyć pojedynek Ant-Mana z Yellowjacketem lub Ghost,
w normalnym środowisku, nim dotrą do Mikro Girl.
Co was interesuje?
Zdolności techniczne.
JUROR TECHNICZNY
Chcę zobaczyć każdy szczegół Ant-Mana.
- To świetny bohater. - Tak!
Narracja też jest ważna.
JUROR KREATYWNY
Gdzie będzie Ant-Man, co będzie robił?
Pokażcie mi swoją kreatywność.
Jedzenie, którego nie wykorzystacie, zostanie oddane na cele charytatywne.
Macie czas do zachodu słońca,
by stworzyć swoje dzieła.
Rany!
Na co czekacie? Zabierajcie się do pracy!
- Dobra. - Rozłóż to, Mike.
- Zaczynamy. - Dobra.
- Co robimy? - Scenę walki.
Więc musi się dużo dziać.
- Robimy torty. - Wiem.
Więc może będą babeczki.
- Jak w piekarni. - W chłodni.
Wybieramy Ghost. Czemu, dziewczyny?
- Kobiety. - Tak. To oczywisty wybór.
- Jesteśmy kobietami. - Ghost jest seksowna.
Przedstawiamy się światu jako Crumb Coat.
W końcu możemy pokazać, co potrafimy.
Wykorzystamy wszystko, czego nauczyłyśmy się przez lata,
by stworzyć coś cudownego.
- Walczą. - Na pikniku.
- Piękne. - Musi być mrowisko.
Musi być.
- I ogryzek jabłka. - Genialne.
Ant-Man przechwytuje Yellowjacketa,
nim ten dopadnie Mikro Girl. Wszystko dzieje się podczas pikniku.
Są mrówki i źdźbła trawy.
- Jasne. - Ant-thony?
- Zdecydowanie. - To jego gość.
Yellowjacket ukradł dzienniki.
Będą widoczne na biurku.
- To jego biuro. - Yellowjacketa.
To jego biurko.
- Jasne. - Baker and the Beasts!
Cześć!
Wiem, skąd wy się znacie,
ale jak to było z wami?
Mike i ja często rywalizowaliśmy.
- Tak. - Namawiał nas do współpracy.
- Udało się. - Tak.
Cieszę się, że jestem tu z bratem.
To świetne, bo uwielbiamy Disneya i to, co reprezentuje,
a teraz bierzemy razem udział w programie.
Co robicie?
Zaczynałem od rzeźbienia dyni. Robiłem to przez siedem lat.
To niedopowiedzenie.
Jest w księdze rekordów Guinnessa za największą rzeźbę z dyni.
- Super! - Co?
Ile ważyła?
- Prawie tonę. - Ja uczę dekorowania tortów.
Jak robić takie rzeczy, ale na mniejszą skalę.
Jaki macie plan?
Walkę Ant-Mana z Yellowjacketem.
Wszystko wokół będzie wielkie, by Ant-Man też mógł być duży.
Mike był kiedyś architektem.
Pomógł nam rozgryźć, jak odpowiednio zwiększyć te proporcje,
by coś małego wydawało się wielkie.
Chcę zobaczyć coś wyjątkowego.
- Rany. - Pokażcie, co potraficie.
Dobrze.
- Powodzenia. - Dzięki.
Dobra.
Weź to.
Musimy…
- Melon. - Weź wszystko.
Żółtka, idealnie.
Weźmy ten aloes.
Tak, wezmę jeden.
Kolce.
Podoba mi się, że nad spiżarnią jest wielkie drzewo.
Czuję się jak w Ant-Manie.
Duży arbuz.
Mamy do wyboru tyle składników.
- Co tu jeszcze mamy? - Co to?
Kokosy, kabaczki, owoce, jagody.
Tyle jedzenia. Żelatyna, Jess.
- Jasne - Weź.
- Potrzebuję izomalt. - Tak.
Cały czas się zastanawiam, co można z tego stworzyć.
Rany, ale super.
Powinniśmy zmienić parę rzeczy.
Może do Wasp użyjemy nie czekolady…
BUDOWLA: BITWA NA BIURKU
…ale innego jedzenia.
Bo ciągle opowiadała o tym,
- jak dobrze rzeźbisz. - Tak.
- Więc… - Może rozważymy coś z pszczołami.
Zastanawiamy się nad tym, co powiedziała Amirah, i chcemy
zrobić coś z owadami.
- Co z oberżyną? - Są też słodkie ziemniaki.
Nie wiem, chyba są za duże. Musimy mieć coś twardego.
- Żeby rzeźbić. - Kabaczek?
Kabaczek może być.
Z pozycji słońca widać, że jest jeszcze rano,
a przed nimi masa pracy.
Jeśli chodzi o Ant-Mana, skala jest najważniejsza.
Może być naprawdę wielki
albo bardzo malutki.
Proporcje są bardzo ważne.
Kiedy buduje się coś przesadnie dużego,
trzeba pilnować wymiarów.
- To problem matematyczny. - Słuchaj, tworząc tego typu
projekty, trzeba być trochę inżynierem, po trochu wszystkim.
Lubiłeś w szkole matmę?
Nie, nienawidzę matmy.
Przepraszam.
- Dokąd idziesz? - Dzięki.
Rozpuścimy czekoladę,
- a potem pokryjemy nią figurę. - Tak będzie dobrze.
- Szybko posiekam. - Jess, zacznę mieszać róż.
- Dobra. - Co takiego?
Zacznę mieszać róż na koc.
Nasz pomysł jest taki,
że Yellowjacket i Ant-Man
wypadają z helikoptera na czyjś piknik.
BUDOWLA: BITWA NA PIKNIKU
Użyję barwników, żeby zrobić miejsce.
Co ty robisz, Tyler?
Zaczynam mojego Yellowjacketa.
- Fajnie. - Używam ciemnej czekolady plastycznej.
Super.
Najpierw zbudowałem głowę dokoła lampek ledowych,
a następnie odpowiednie ciało.
Może dodaj mu więcej masy
- w ramionach. - Jasne.
Żeby utrzymać proporcje konstrukcji, zaczynamy od mrówek.
Wszystko mierzymy i mnożymy razy 15.
Mamy kokosy, melony i kabaczki.
Obłożymy je czekoladą modelującą,
żeby powstała mrówka.
Teraz topię całą moją białą czekoladę,
ponieważ chcę zrobić odlew ogryzka jabłka.
Będę go rzeźbić, więc najpierw musi zastygnąć.
Dobra, Jess, łatwo będzie usunąć
gorący klej, jak już skończymy.
- Dzięki. - Proszę.
Wypełnię cementową rurę stopioną czekoladą.
Będę mogła to otworzyć dopiero po pięciu, sześciu godzinach.
Trochę ryzykowne, ale sądzę, że dam radę.
- Jess, jak ci idzie? - Świetnie.
- Rękawice bojowe. - Fajne ciało?
Klata, sześciopak i ramiona.
- Bohater, co? - Ma wszystko.
To Ant-Man czy Jonathan?
Szkoda, że to nie ja.
Zacznę robić ganasz.
Dobra, zajmę się posypką.
Elan, co robisz?
Chcę, żeby ta żelatyna…
BUDOWLA: BITWA W LODÓWCE
…wciągnęła wodę, żebym mogła ją wsadzić do mikrofalówki.
To będzie scena walki Ant-Mana z Ghost
wewnątrz lodówki.
Wymyśliłyśmy, że fajnie
byłoby mieć pęknięte jajko
na samym dole lodówki.
Bardzo mi się podoba ten pomysł.
Mam nadzieję, że się zsiądzie.
- Trochę się martwię. - Uda się. Musisz czekać.
Na pewno muszę zrobić więcej.
Pamiętaj, żeby zagiąć. Mają wyglądać realistycznie.
Póki co wygląda trochę strasznie.
Ma tylko sześć nóg.
Jak mrówka.
- Prawda? - Mrówka nie jest owadem?
- Nie? Nie wiem. - Myślałam, że owady
mają osiem nóg. Czy tylko pająki?
Jestem architektem, Liz.
Amilye, widzisz, kto to?
- Próbuję o tym nie myśleć. - To Liz Marek.
- Ale stres. - Jestem fanką.
Rozmawiacie o Liz?
- Mamy się z nią mierzyć? - Ta Liz Marek?
- Denerwuję się. - To nic.
Konkurowanie z Liz jest przerażające.
Jeśli kiedyś znowu zaproponuję projekt z dziesięcioma elementami z czekolady,
po prostu mi zabrońcie.
To doświadczona weteranka. Przez lata śledziłyśmy jej przemianę
w tego tytana sztuki cukierniczej.
Dopiero otworzyłyśmy cukiernię i jesteśmy w tym nowe.
Nie mamy doświadczenia z takimi konkursami.
Jesteśmy na przegranej pozycji.
Jesteśmy nowe i pracujemy obok niej,
to wielka sprawa.
Ale mamy jeszcze szansę, uda nam się.
Będzie świetnie.
Ale wiedząc, że jest naszą konkurentką,
uwijamy się jak w ukropie.
Przywykłem, że jesteście moimi rywalami,
ale wolę pracować razem z wami.
Tak jest lepiej, też to wolę.
Do tego trudno was pokonać, więc lepiej być w waszym zespole.
Na stówę.
Razem jesteśmy jak Avengersi.
Poznaliśmy się na konkursie kulinarnym.
Byliśmy rywalami.
Ale w czasie konkursu
świetnie się razem bawiliśmy.
Szanujemy też wzajemnie swoje umiejętności.
Jest jeszcze wcześnie, więc wszyscy są wyluzowani.
Ale jak zacznie świtać, zaczniemy
- krzyczeć i wariować. - Z rozmachem albo wcale.
Co w obozie Project Alchemy?
Hej, Keke, jak się masz?
Chcę was zapytać, jak wybraliście nazwę?
Alchemicy brali zwykłe przedmioty
i próbowali zamienić je w złoto. Tak jak my próbujemy
za pomocą tej niezwykłej disnejowskiej budowli.
Co tu budujesz? Wygląda jak laleczka wudu.
Nie, to Yellowjacket. Bo wiesz…
Fajne w nim jest to,
że po włączeniu…
Przemawiamy do wszystkich zmysłów.
Maluję żywnością. Sztuką kulinarną zajmuję się od pięciu lat.
Uwielbiam pracę z cukrami, z czekoladą.
Kocham używać żywności.
Kontrolujcie czas, bo macie dużo do zrobienia.
- Dziękuję. - Do zobaczenia.
O co ludzie najczęściej pytają, kiedy rzeźbisz w dyni?
„Ile ci to zajęło?“.
„Ile zajęło“ albo „Ile zajmie?“.
Tutaj po obraniu
od razu zaczyna gnić, więc musimy
temu zapobiec.
W tym konkursie czas gra ważną rolę, a rzeźba subtraktywna,
czyli rzeźbienie w dyniach, innych warzywach i owocach
zajmuje więcej czasu niż modelowanie.
Szczególnie bardzo duże albo bardzo szczegółowe.
W odpowiedzi na to, co powiedzieli
Benny i Amirah na temat tego, że rzeźbię w dyniach,
głowa osy jest dość prosta. Głowę, szczypce,
można stworzyć z dyni piżmowej.
- Liz… - Udało ci się!
- Tak. Co sądzisz? - Jak to zrobiłeś?
Magia.
- Magia bliźniaków. - Magia bliźniaków.
Nasz zespół chce stworzyć realistyczne postaci.
Takie mam zadanie jako architekt.
Tworzę trójwymiarowe przestrzenie dla ludzi.
Jak tam babeczka?
Robi się.
Jak dotrę do środka, powinno pójść
- łatwo i szybko. - Dobra.
Postanowiliśmy dodać więcej wypieków
- do lodówki, bo… - Jesteśmy w cukierni.
- …dokładnie. - Chcemy pokazać, kim jesteśmy.
- Tak. - Ale jeśli pomyśleć,
o wszystkich detalach, które czasem łatwiej robić na mniejszą skalę.
Ale jeśli coś jest takie duże jak ty…
Nie wiem, co powiedzieć.
- Gotowa? - Tak.
- Raz, dwa, trzy. - To przerażające.
- Przechyla mi się. - Dobra.
Muszę zacząć ćwiczyć. Co za ciężar.
Chcę zaznaczyć, że to wersja wstępna.
Jeszcze nie patrzcie.
Rzeźbienie to od zawsze jedna z moich specjalności,
ale jeśli chodzi o skalę naszej babeczki,
coś jest nie tak.
Trochę dziwna.
Krzywa.
Musimy pracować dalej. Nawet nie zaczęłyśmy Ant-Mana.
Ale się cieszę.
Chodzicie i rozmawiacie z drużynami?
- Powinnaś się cieszyć. - Tak.
Rany.
Zacznijmy od Baker and the Beasts. Jakie pierwsze wrażenie?
To wyjątkowa drużyna.
Mają zawodowego rzeźbiarza dyni.
Ale jeszcze nic nie pokazał.
Jeśli macie tak utalentowanego rzeźbiarza,
- chcę zobaczyć szczegóły. - Mam nadzieję, że może
najpierw zrobią masę, a potem dopracują detale.
Tak. Z radością pomówię o Crumb Coat,
bo to drużyna złożona z samych kobiet.
- Tak. - Fajnie.
Ich scena rozgrywa się w lodówce.
Bardzo wyjątkowa perspektywa.
Ciekawa jestem, w jakim kolorze będzie ciasto,
a w jakim babeczka, makaroniki, ciasteczka.
Jak tam tył ciasta?
We dwie otworzyły cukiernię.
Podoba mi się, że ten projekt bazuje na ich życiu.
- Tak. - Mogę się wczuć.
Gdyby ktoś zaatakował moją cukiernię przed otwarciem,
- to szaleństwo. - Jak tam, drużyno?
- Dobrze. - Dobrze.
Project Alchemy dalej pracuje nad ogryzkiem.
Nie mogę sobie wyobrazić ich projektu.
To ramię jest chyba za długie.
Chcą rzeźbić ten naprawdę duży kawał czekolady.
Stopili czekoladę,
a potem wlali do formy. Jeszcze nie zastygła.
- Tak. - Martwię się,
ile to zajmie. Może w pewnym momencie
zaczną składać elementy i nas zaskoczą.
- Bardzo się cieszę… - Tak, ale…
- …na gotowe dzieło. - Ja też.
Tymczasem Mikro Girl wciąż się szykuje, by zaimponować Ant-Manowi.
A masz!
Widzisz? Uda nam się, będzie dobrze.
Ant-Man na pewno znalazłby lepszą broń niż ołówek.
Wiesz co? Fajnie, że się tak przyjaźnisz z Ant-Manem,
ale wyluzuj i przestań ciągle o nim mówić.
Nie jestem najlepszym przyjacielem Ant-Mana.
- No i… - Wiem.
Widziałeś, że Sonny Burch
polubił nasze zdjęcie z weekendu?
- Nie czai. - Tak,
na razie skupmy się na czymś innym i wezwijmy posiłki.
Śmiało. Rzucaj nazwiskami celebrytów.
- Dzięki. Sprowadzę Wasp. - Tak! Uwielbiam ją.
Zawodnicy, uwaga, akcja nabiera tempa.
Pora dodać element do waszych budowli.
Rany.
Czas na wielkie wejście Wasp.
Mam nadzieję, że nowy szczegół nie przysporzy wam problemów
nie do przeskoczenia.
- Powodzenia. - Boże.
Nie dam rady.
Musimy dodać Wasp, co stanowi mały problem,
bo już i tak walczymy z czasem.
Biegiem!
Pomyślałam: „Uwielbiam Wasp“.
A za chwilę: „O nie, muszę zrobić Wasp“.
Oczywiście chcę ją zrobić małą,
naprawdę małą.
Możesz użyć skórki pomarańczy?
- A coś takiego? - Na co?
- Jej ciało. - Ciało.
- Cała reszta jest taka duża. - No.
Ale nie mamy czasu.
Prawie tak wygląda z przodu, prawda?
Mamy różne płatki śniadaniowe.
Użyjemy wszystkich płatków.
Mamy świetną historię i nie chcę, żeby jej obecność wydała się przypadkowa.
Dobra. Co robimy?
Jakiś pomysł?
Mamy Yellowjacketa strzelającego laserami w Ant-Mana.
Może umieścimy ją pomiędzy nimi, żeby on strzelał...
- OK. - …ale spudłował.
Nie starczy nam czasu na całe ciało.
- Co robimy? To masa pracy. - Tak.
Zróbmy pół ciała albo głowę.
Tamci tyle mi zajęli.
- Tak. - Musimy go dokończyć.
A może żeby wyglądało, jakby utknęła.
Możemy zrobić
ser, a ona próbuje się z niego wydostać. Widać tylko ciało do pasa.
WASP W SERZE
- Z jednej z małych… - Jakby…
- Tak. - …w ruchu.
Patrzę na nasze stanowisko.
Musimy dodać źdźbła trawy,
musimy dodać ziemię.
Wszędzie mamy porozstawiane elementy.
Potem się rozejrzałem,
a wszyscy mieli już ustawione konstrukcje,
tylko u nas nic nie stało.
Przed nami dużo pracy.
- Zdecydowanie. - Masa.
Dzień się kończy. Pamiętajcie, że macie czas do zachodu słońca.
Może wsadźmy ją… Niech z czegoś wystaje?
- Dobra. - Żeby nie robić całego ciała.
- Może być tak… - Doskonale.
Chcesz dolną półkę czy górną?
Może lepiej górną półkę, bo tam jest Ant-Man,
a ona ma mu pomagać.
- Może w tej piance. - Tak.
- Musimy… - Możemy ją wsadzić
w krem z pianek.
Tak duża budowla ma wiele elementów.
Zacznę Wasp później.
Skoncentrujmy się tym ciele. To najważniejsze, musimy to skończyć.
Postanowiłam zrobić Wasp z tej papryczki,
a to będzie jej złota zbroja. Potem obłożę plastyczną czekoladą resztę.
- Jak tam, Baker and the Beasts? - Hej, co u was?
Musicie dodać Wasp do projektu. Co wy na to?
- Pasuje? - Najpierw byliśmy
niezadowoleni. Ale porozmawialiśmy o tym
i sądzimy, że poprawi naszą scenkę.
- Więc… - Podoba mi się.
Przeszliśmy od „O, nie“ do „W porządku“.
I znowu mamy dobre nastroje.
- Powodzenia. - Dzięki.
Wracajcie do pracy. Powodzenia.
Pójdę po druciki, żeby zrobić skrzydła.
BUTAN
Zrobię skrzydła z żelatyny dla Wasp i os.
To tylko żelatyna?
Żelatyna z gliceryną, żeby nie była zbyt krucha.
- Żelatyna jest jak plastik. - Tak.
Chcemy, żeby była trochę bardziej elastyczna.
Korzystałeś już kiedyś z tej techniki?
- Nie na taką skalę. - Sądzisz, że się uda?
Znasz mnie, lubię wprowadzać innowacje. To idealna okazja.
- Co tam przygotowujecie? - Mój najgorszy koszmar.
- To twój najgorszy koszmar? - Nie, to wielki pączek.
Pączek ma dwie warstwy. Dół będzie z wafli ryżowych,
a góra z ciasta.
- Masz wzór? - Nie, robię na oko.
Niech bardziej wystaje.
- Tak? - Nie. Szybciej pójdzie,
jak ułożymy odwrotnie i obetniemy.
Ma być niesymetrycznie?
- Tak. - Dobra.
Jak przytniemy, będzie naprawdę cienka.
Na wierzchu ułożymy ciężkie ciasto,
więc musimy mieć dobrą podstawę, ale mamy za mało miejsca
na dole na wafle ryżowe.
- Wafle nie są zbyt stabilne. - Racja.
Więc się połamią, jak warstwa będzie za cienka.
- Chcesz użyć całego arkusza? - Co najmniej połowy.
To jest połowa, cięta wzdłuż. Chodzi ci o połowę w poprzek?
Chodzi mi o połowę pączka, żeby był bardziej stabilny.
Ale żeby było szybciej powinniśmy użyć pełnego arkusza.
To będzie trwało wieczność
W tym konkursie trzeba zmierzyć się ze sobą. Kiedy pojawiają się zmiany,
które wpływają na naszą pracę, od razu szukamy rozwiązania.
Nie marnujemy czasu na marudzenie
albo narzekanie. Chodzi o to…
Znajdźmy rozwiązanie. Niech będzie jeszcze lepiej.
Samo takie nastawienie bardzo pomaga.
Rany, to pączek.
Nic ci nie jest? Straszny stres.
Chcę mieć pewność, że się uda.
Mamy Baker and the Beasts
pracujących nad pączkiem,
który będzie ważył z tonę albo półtorej.
To będzie ciężki pączek.
Mam nadzieję, że używają przepieczonego i ścisłego ciasta,
które utrzyma taką liczbę warstw.
Mam nadzieję, że konstrukcja utrzyma
- tego pączka. - Wygląda…
Matt, jaki róż ci wyszedł?
Jasny.
- Zrób nasycony róż, proszę. - Nasycony.
- Dobra. - Jasny wpada w pomarańcz.
Przypomina mi dzieciństwo,
kiedy kładliśmy się w dętkach i płynęliśmy rzeką.
Przyłożysz mi landrynką, Liz?
Szybciej.
Co u was, Project Alchemy?
Od wielu godzin robicie te liście. To są liście?
- Trawa! To źdźbła trawy. - To trawa.
- Tak. - Żeby zrobić piknik
na trawie. Jonathanie, a co ty robisz?
Puszkę coli. Napój będzie się wylewał w kałużę,
a ona robi takie fajne ciasta w kształcie kropli.
Musi mieć prawie 80 cm, żeby zachować
proporcje 15-krotności. Więc…
Rany, ale ekstra. Miłej pracy. Powodzenia.
- Dzięki. - Dzięki, Keke.
Pora się ubrudzić.
Inspiracją do mrowiska są te virale z Internetu,
gdzie ludzie wszystko naprawiają ramenem. Uwielbiam je.
Więc wykorzystam ten pomysł do mrowiska,
bo to wspaniała faktura.
Jak z cegłami i cementem, wymieszam trochę
jadalnego kleju z ramenem i nakleję na wierzch,
a potem poleję czekoladą.
Chwila prawdy.
Project Alchemy zaczyna wyjmować odlew z czekolady.
Zaczynamy.
Jeśli nie jest suche, to się stopi.
- I nie będą mieć ogryzka. - Zgadza się.
- Yes. Gotowe! - Alleluja!
Trzymam. Proszę, przytrzymam. Dobra. Mam.
Robię wielki ogryzek jabłka. Najpierw robię kształt.
Kiedy zjada się jabłko,
góra jest nietknięta, ale wyjada się środek.
Więc odłupuje po kawałku. Wolę robić to powoli,
niż spowodować pęknięcie, żeby odpadło wszystko, co zrobiłam.
Nie odpadnij. Błagam, na litość boską.
Zostało nam mało czasu. Musimy zająć się detalami.
Musimy jeszcze zrobić Wasp.
Pracujesz nad tą postacią na górze, to są dwa główne elementy,
które muszą być tak realistyczne, jak tylko się da.
Zgadza się.
Zaczynam panikować.
Patrząc na słońce widzimy,
że już niedługo się ściemni.
Tam mamy dziewczyny z Crumb Coat.
Modelują swoje postacie,
które mają być jak najbardziej podobne do postaci
- w filmie. - Tak.
Amilye, jak skończę rękawice,
szybko zrobię Wasp.
Mamy masę roboty i zero czasu.
Popatrz na Baker and the Beasts.
- Pomożesz mi? - Tak.
Przytrzymaj głowę, żebym mogła przycisnąć,
bo strasznie się trzęsie. Nie chcę ułamać.
Chodzi o równowagę.
Racja. Muszą bardzo uważać,
bo pracują nad dwoma elementami,
które ma utrzymać ta sama struktura.
Nie pokryłam jej głowy plastyczną czekoladą,
bo jest już bardzo ciężka.
- Ten kawałek… - Wspaniały.
Wygląda idealnie. Jak go upuszczą…
To główny bohater.
Mam nadzieję, że się utrzyma.
Ale skoro mowa o ciężkich elementach, mamy Project Alchemy,
który tworzy bardzo ciężkie źdźbła trawy z masy pastillage,
przymocowane do pręta.
Nie wiem na pewno, ale wkręcenie pręta w drewnianą konstrukcję
z takim kruchym cukrem…
Mam nadzieję, że trawa nie zacznie się im kruszyć.
Jeśli na pikniku zabraknie trawy, to co to za piknik.
Artyści kulinarni…
spójrzcie na niebo.
Słońce już prawie zachodzi. Wiem, że zazwyczaj robicie małe rzeczy,
ale jeśli nie skończycie za godzinę, zostaniecie zminimalizowani.
GODZINA DO KOŃCA
- Co jeszcze musimy zrobić? - Dużo.
Musimy się naprawdę pośpieszyć.
Wasp jest prawie gotowa. Dołożę jej skrzydła.
- Doskonale. - Będzie gotowa
- do zanurzenia w serze. - Dobra.
Myślę, że bardzo ważne jest zróżnicowanie materiałów.
Mamy dużo fajnych rzeczy. Na przykład nasza ziemia
to komosa i ryż preparowany, czekolada oraz kamyki
i kamienie, ponieważ jesteśmy na zewnątrz.
Wiem, że mamy już mało czasu.
Wreszcie zajmuję się Wasp.
- Fajnie. - Ponieważ reszta postaci
jest taka duża, ona jest malutka i zrobiona z ostrej papryczki.
Słońce zaczyna zachodzić. Mamy tyle do zrobienia.
Możemy tam umieścić pęknięte jajko?
Tak.
Ale ostatecznie jesteśmy artystami. Wszyscy mieliśmy dziś
misję i cel.
Zrób bałagan, jakby naprawdę wleciała w kawałek ciasta.
Musimy dokończyć budowlę i musimy osiągnąć nasz cel.
Kończymy, żebyśmy mogły stanąć
obok naszych rywali. Wierzę, że damy radę.
Bardzo terapeutyczne.
Przesuń się i zacznij szybciej malować.
Musimy ją umieścić na górze.
- Maluj. - Staram się, Mike.
Spokojnie.
Jak się stresuję, zaczynam się rządzić.
Nie panikuj.
Nie panikuj. Ty panikujesz cały czas.
Zawsze panikuję.
Dogadujemy się, więc to nie problem.
- Tak. - Dzięki.
Może jedna osoba maluje, a druga
zacznie ustawiać elementy?
Mam wrażenie, że jestem w filmie akcji,
kiedy widownia czeka. Czy zdążą?
Czy pojawi się superbohater?
- Czy Thanos zabije nas wszystkich? - Tak!
Za dwie sekundy będę miała załamanie.
Zaczynam robić gumkę.
Z szynki. Niezły kolor, co?
- Wygląda jak gumka. - Pęka?
Było pęknięcie, ale już naprawiłem.
Owiń dookoła
- i ściśnij. - Owinąć? Dobra.
Na tym etapie muszą się pośpieszyć i dodać ostatnie szczegóły.
Zapomniałem…
Trawa, trawa, trawa.
- Trzy. - Postaw.
- Dwa. - Podłącz.
Jeden! Słońce zachodzi, czas minął!
Świetna robota.
- Dobra robota. - Świetnie.
Pokażcie, co macie.
Co u was, Baker and the Beasts?
- Hej. - Cześć!
Mike i Matt, powiedzcie mi, jak było.
Pracowaliśmy razem już przy tylu projektach,
więc wiedziałem, że dobrze sobie poradzimy.
Dobrze się bawiłem.
- Żadnych kłótni między braćmi? - Nie.
- Bywają trochę nerwowi, ale… - Rozumiem.
Opowiedzcie nam o swojej pięknej budowli.
W naszej budowli Darren Cross ukradł technologię
doktorowi Pymowi i używa jej do kontrolowania os.
Ant-Man na to: „Powstrzymam cię, zanim dotrzesz do Mikro Girl“.
48 RÓŻNYCH SKŁADNIKÓW
Skrzydła są z mieszanki żelatyny z gliceryną.
Są mocne, ale elastyczne.
Głowy os to warzywa, częściowo dynia, częściowo awokado.
Mrówki są z czekolady.
Pączek jest z wafli ryżowych i z ciasta.
Wygląda bardzo dynamicznie.
Jest i Wasp. Te skrzydła. Chyba wszystkim się podoba.
Macie bardzo kolorowe biurko, dużo nasyconego różu.
Macie też gumkę i ołówek,
żeby dodać kolorowe elementy. Ja bym pewnie dodała
na górze niebieską albo zieloną książkę.
Bo Yellowjacket i jego osy
trochę giną na pomarańczowym tle.
Byłyby lepiej widoczne na czymś niebieskim albo zielonym.
Ale ogólnie świetnie się spisaliście. Jest kolorowo,
do tego macie cieniowanie.
Dzieje się tu dużo różnych rzeczy.
Co powiecie na poziom umiejętności?
Podoba mi się, opowiada historię.
Ten kawałek jest przesiąknięty Marvelem.
Ant-Man jest idealny. Kolory, faktury,
dynamizm. Nawet widać zmarszczki
na jego kostiumie.
Jestem pod wrażeniem tego, jak wam się udało
ustawić ten spinacz biurowy.
Pogadajmy chwilę z waszym wspaniałym rzeźbiarzem.
Opowiedz o wszystkim, co wyrzeźbiłeś
- w tej budowli. - Mamy gumkę z szynki…
GUMKA: SZYNKA
…na końcu ołówka.
Zająłem się czekoladą, zrobiłem mrówki i detale ich wyglądu.
Ale głównie robiłem głowy os z dyni.
Szkoda, że nie wykorzystałeś swoich umiejętności...
- Tak. - …jeszcze bardziej.
Bo wiem, że masz prawdziwy talent.
Spójrzcie na ołówek, ma on nietypowy kształt.
Jeśli chodzi o skalę, naprawdę pilnowali,
żeby zgadzały się proporcje każdego elementu.
Mike, uśmiechasz się.
- Zgadzają się? - Tak.
- Architekt… - Jest architektem.
Ciągle mówił:
„Mrówki mają dokładnie 45 centymetrów“.
No dobra.
Bardzo wam dziękujemy, Baker and the Beasts.
Fajnie było spędzić z wami czas. Podoba mi się wasza budowla.
Mam nadzieję, że wam też.
- Tak. Jasne. - Wszystkiego dobrego.
- Dobra? - Wielkie dzięki.
- Hej! - Hej!
Dobra, to jest przepiękne.
- Dziękuję. - Dzięki!
Zanim przejdziemy do budowli, chcę was zapytać, jak się macie.
- Ulżyło nam. - Tak!
Pracowałyśmy do ostatniej minuty, ale nam się udało.
To pora na przyjemność. Opowiedzcie nam o swojej budowli.
Miało to wyglądać jak wnętrze lodówki.
Ghost szuka cząstek leczniczych,
które można znaleźć w przenośnym laboratorium.
Więc próbują znaleźć to przenośne laboratorium w wypiekach…
42 RÓŻNE SKŁADNIKI
…które są wszędzie. Nie wiedzą, że znajduje się w babeczce.
Ciastko zostało wyrzeźbione z ramenu, a na wierzchu jest masło orzechowe.
Warstwy ciasta są z masy cukrowej, a fakturę zrobiłyśmy zgniecioną folią.
Natomiast Ant-Man i Ghost są z ciasta, chrupek ryżowych i masy cukrowej.
Niesamowite. Jajka są cudowne. Jak je zrobiłyście?
Jajko jest z galaretki.
Liz podsunęła mi ten pomysł.
Kradziony pomysł.
- Wzięłam… - Zainspirowany.
Zainspirowany, dokładnie.
Amirah, co sądzisz o historii?
Kiedy na to patrzę, nie mam żadnych wątpliwości.
To lodówka w cukierni.
Podoba mi się, że zrobiłyście coś, co jest wam bliskie.
Ale nałożyłyście
historię Ant-Mana i Ghost.
Jedyne, co bym zmieniła, to bardzo trudno znaleźć Wasp.
Jest też mało dynamiczna.
Wygląda jak efekt decyzji:
„Mamy mało czasu, więc wsadźmy ją z przodu, bo jest mała“.
Benny, omów, proszę, techniczną stronę budowli.
Udało wam się oddać postaci.
Ustawienie takiej pozycji jest niełatwe.
Twarze wyglądają świetnie. Dopracowałbym je może bardziej,
szczególnie Ant-Mana. Jeśli chodzi o kawałek ciasta,
użyłbym szczotki. Wystarczy przycisnąć.
Wystarczy przycisnąć szczotkę do materiału
i powstają małe wgłębienia, które oddają wygląd ciasta.
Trochę nie pasują mi niektóre elementy ze względu na skalę.
Postaci wyglądają świetnie, ale kiedy postawię babeczkę
obok kawałka ciasta, skala się nie zgadza.
Ciastko też powinno być trochę większe.
Ale poza tym budowla wygląda świetnie.
To przepiękna budowla, bardzo cię cieszę,
że tu przyjechałyście i wzięłyście udział w konkursie.
Będę musiała odwiedzić waszą cukiernię
- po programie. - Zapraszamy!
- Dziękuję. - Dzięki.
Co tu mamy, Project Alchemy?
- Co słychać? - Co tam?
Zanim opowiecie mi o tej wspaniałej budowli, powiedzcie,
jak się czujecie.
- Dobrze. - Mnie ulżyło.
Co w tworzeniu tej budowli było najfajniejsze?
- Praca z nimi. - Wspólna praca.
- Na 100%. - Sądzicie, że zrobicie z tego
skład na stałe?
- Mam nadzieję. - Tak.
Nie za często, bo padam z nóg, ale tak, na pewno.
To przejdźmy do opisu.
Opowiedzcie mi swoją historię i opiszcie budowlę.
To typowa scena z filmu o Ant-Manie.
W Marvelu potrafią umieszczać Ant-Mana
w wielu groźnych sytuacjach w bardzo zwykłych miejscach.
Ta scena to Ant-Man i Yellowjacket na pikniku.
Toczą walkę, zanim Yellowjacket dotrze do Mikro Girl.
Ant-Manowi towarzyszy oddział mrówek wychodzący z mrowiska.
Ant-Man otworzył tu Keke colę,
by odwrócić ich uwagę, bo Yellowjackets uwielbiają
wszystko, co zawiera cukier.
To zabieg dywersyjny.
Ant-Man jest naprawdę bystry.
Mamy 55 różnych składników, może więcej.
55 RÓŻNYCH SKŁADNIKÓW
Jeśli chodzi o mrówki, ich głowy to kokosy,
tułowia są z kabaczka, a odwłoki z arbuza,
a pupa osy to bochenek chleba, który Tyler wymodelował.
OSA: CHLEB
Truskawka to wafle ryżowe pokryte cienką warstwą masy cukrowej.
A nasionka to pestki dyni.
Mrowisko to w całości ramen.
Fantastyczne.
- Tak. - Amirah, porozmawiajmy
o kreatywności i kolorach. Na pewno masz dużo do powiedzenia.
- Tak. - Co sądzisz o równowadze?
Zacznijmy od kolorów roślinności.
Bardzo podoba mi się taka różnorodność odcieni.
A także to, że część jest sztywniejsza, a część miękka.
Oczywiście Yellowjacketa ciągnie do cukru.
Od razu przyciąga to uwagę,
a Keke cola, czad.
Wychodzą z mrowiska co jest bardzo dynamiczne,
a przez to realistyczne.
Ale gdy dochodzę do Wasp, jestem trochę zagubiona.
Wasp pojawiła się jako element narzucony.
Możecie mi wyjaśnić, jak włączyliście ją do swojej budowli?
Yellowjacket walczył z Wasp,
zanim pojawił się Ant-Man. Wstrzelił ją w ser.
I tam właśnie ją widzimy.
Ant-Man próbuje uratować ukochaną.
Świetnie się spisaliście, jeśli chodzi o historię.
- Dziękuję. - Poprosiliśmy o dzieło sztuki z jedzenia
i dostaliśmy całą masę jedzenia.
Trawa z tyłu, serio.
Użyliście masy pastillage, która jest bardzo delikatna
i trudna w obróbce.
Możecie być dumni, bo świetnie wygląda.
OGRYZEK: BIAŁA CZEKOLADA
Ogryzek jabłka to była ta kolumna
- białej czekolady? - Tak.
Martwiłem się, czy zastygnie na czas.
Ale efekt jest super.
- Boski. - Dziękuję.
Postaci są naprawdę fajne,
ale proporcje nie zostały zachowane,
szczególnie tułów jest trochę długi.
Aby ułatwić sobie pracę, można stworzyć wzór z wymiarami,
z którym porównuje się tworzony element,
żeby zachować odpowiednie proporcje.
Moim zdaniem mrówki są nieco za duże
w porównaniu do puszki. Więc ja bym pewnie zbudował
trochę mniejsze mrówki.
Nie jestem jurorką, ale muszę powiedzieć,
że „Keke“ na puszce mogło być większe.
Dzięki waszym umiejętnościom i wspaniałemu nastawieniu
uchwyciliście nastrój opowieści Marvela.
Jestem z was naprawdę dumna, choć dopiero dziś was poznałam.
Przed wami trudna decyzja.
- Bardzo trudna. - Tak.
Wszyscy świetnie się spisali.
Baker and the Beasts, wasze detale są wspaniałe.
Project Alchemy użyli tak wielu różnych elementów.
Mają masę pastillage, białą czekoladę,
a nawet makaron ramen.
U Crumb Coat podobają mi się postacie.
- Wiecie? - Tak.
- Dobra, do dzieła. - Świetnie.
Rety.
Fajne tło.
Magia.
Naprawdę bardzo podobają się nam wasze dzieła.
Ant-Man byłby zaszczycony,
że pojawił się w każdym z nich. Ale tylko jedno może wygrać.
Fajnie.
- Magia Disneya. - Rety.
Drużyną, która stworzyła najbardziej fantastyczne dzieło
z Ant-Manem w roli głównej jest…
Bańka mydlana.
- Baker and the Beasts! - Tak!
Podejdźcie do nas po swoje przypinki Disneya do zjedzenia.
Cieszymy się z wami.
- Dziękujemy bardzo. - Dziękujemy.
To wyróżnienie jest dla nas czymś wyjątkowym.
- Gratulacje! - Wspaniale!
Mikro Girl też się jeszcze musi pokazać.
Niech wiedzą wszystkie wymiary, normalne lub mikroskopijne,
kiedy pojawiają się kłopoty, Mikro Girl zaraz tam będzie.
Mikro Girl, Mikro Girl.
- Mikro Girl… - Mam nadzieję, że twoje
- marzenia senne już się kończą… - Mikro Girl…
Bo twoja przerwa na lunch zdecydowanie się kończy.
Chyba przysnęłam.
- Ale było super. - Wiesz, że to był tylko sen?
Dla ciebie to może był tylko sen, ale dla mnie cel do spełnienia.
Pracownica laboratorium w dzień, Mikro Girl po godzinach.
Napisy: Aleksandra Kulesza-Fink