DISNEY DO ZJEDZENIA
Witajcie na wyspie Tortuga, domu najbrutalniejszej piratki
siedmiu mórz. Jej żądza walki nie zna granic.
Jest bezwzględna, bezlitosna. Właśnie…
- gotuje? - Doprawiam zupę z owoców morza.
Prawie. Jeszcze bazylia.
Ale co z grabieniem? Z plądrowaniem? Okręty o czerwonych żaglach
- na siedmiu morzach? - Jestem na emeryturze.
Nawet dostałam zegarek od załogi.
Ale tylko ty mogłaś ocalić Barbossę.
Moment. Kapitana Barbossę?
Barbossę od „Lepiej zacznijcie wierzyć w duchy”?
Jest zakładnikiem Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej.
To okręt w innym kolorze.
Stać! Uważajcie, wy wredne szumowiny.
Pożegluję po kres świata
i umrę pewną śmiercią, by uratować naszego kapitana.
Oto i ona. Wiedziałem, że emerytura ci nie służy.
Nie! Teraz potrzebuję jeszcze okrętu.
No i załogi, ale nie byle jakiej.
Przeklętą załogę, obeznaną z oceanem.
W tej skrzyni znajdziesz wszystko, co potrzebujesz,
by sprowadzić mi taką załogę.
Tak jest, pani kapitan. Okręt z załogą wkrótce pojawią się na horyzoncie.
Wiem, kto może mi pomóc.
Masz czas do zachodu słońca. Tempo, tempo!
Oto trzy wyjątkowe drużyny najlepszych na świecie artystów kulinarnych.
Monster Sculptors, trio ambitnych rzeźbiarzy i artystów kulinarnych,
którzy są jak rodzina.
Food Fighters, zdeterminowana drużyna artystów samouków z małego miasta.
Oraz Confectionery Crew, wytrawna drużyna zawodowych cukierników
i mistrzów czekolady.
Która z drużyn zbuduje najlepszy okręt i wyklętą załogę,
by nasza emerytowana piratka uratowała Kapitana Barbossę?
Oraz wygra pożądaną przypinkę Disneya do zjedzenia…
nagrodę cenniejszą niż zakopany skarb.
Dość już, Davey Jonesie.
Ahoj!
Wszyscy na pokład
i ruszamy ku przygodzie niepodobnej do innych.
Piraci z Karaibów byli początkowo atrakcją w parku rozrywki Disneya
dla wszystkich powyżej tego wzrostu, ale stali się ukochaną serią filmów.
Piraci z Karaibów wpłynęli na modę, rozrywkę,
a dziś wpłyną na sztukę kulinarną.
Dlatego zaprosiliśmy specjalnych gości
ze świata sztuki kulinarnej, aby do nas dołączyli.
Tylko coś wezmę. Gdzie oni są?
Uwaga! Oto i oni.
- Amirah Kassem i Benny Rivera. - Hej!
- Hej. - Naszym artystom przyda się
wasza znajomość świata sztuki kulinarnej, by stworzyć ten okręt!
Widzieliśmy właśnie, że nasza piratka potrzebuje okrętu
i załogi, by uratować Barbossę.
Macie za zadanie stworzyć scenkę
na okręcie pirackim rodem z Piratów z Karaibów.
Ale to nie wszystko. Na waszej załodze spoczywa klątwa.
Chcecie skarb?
Nasza piratka ma dla was skarb.
Co tam jest?
Na co czekacie?
- Szybko. - Rany!
Śmiało.
Co?
Prawdziwe.
Podobnie jak przeklęte złoto na szyi kapitana Barbossy,
zawartość tych skrzyń przeklnie trzech członków waszej załogi.
Muszę was zapytać.
Czego oczekujecie dziś od naszych drużyn?
Mnie chodzi o talent techniczny.
JUROR TECHNICZNY
Chcę zobaczyć mistrzów w swoim fachu.
A ty, Amirah? Na czym tobie zależy?
Kreatywność.
JURORKA KREATYWNOŚCI
Pomysłowe podejście do materiałów jest bardzo istotne.
Nie zapomnijcie, żeby opowiedzieć historię.
Jedzenie, którego nie użyjecie zostanie przekazane na cele charytatywne.
W Disneyu do zjedzenia nic się nie marnuje.
Macie czas na zbudowanie okrętów do zachodu słońca.
Słońce zajdzie za horyzont i koniec. Rozumiemy się?
- Tak. - Tak.
Gotowi?
- Tak! - Stawiamy żagle!
Ruszajcie.
Powinniśmy…
zrobić coś dużego, imponującego.
Możemy zrobić okręt, którzy przeżywa inwazję krabów.
A piraci mogą być przeklęci i mieć cechy krabów.
Może przeklęci piraci zamieniają się
- w kraby. - Tak.
Ten się może zamienić w pół-kraba.
- Tak. - Krab musi być jaskrawy,
mieć dużo czerwieni i pomarańczu.
- Buźki z kreskówek i tym podobne. - Tak.
Jeden powinien siedzieć w bocianim gnieździe.
Tak, fajny pomysł.
- To się nazywa bocianie gniazdo? - Tak, bocianie gniazdo.
Kate, Amanda i ja poznaliśmy się
w luksusowym kurorcie.
Kate zajmuje się tam ozdobą ciast.
Amanda zajmuje się czekoladą i cukiernictwem.
Są fantastyczne. Jako główny kucharz
jestem zaszczycony, gdy prowadzę mój zespół.
Powinniśmy dodać trochę koralu
- i trochę muszli. - Z czekolady?
- Tak. - Zrobimy taką
idealną rzeźbę z czekolady. Piękną i błyszczącą.
Tak.
- Możemy użyć prawdziwych krabów. - Tak.
Jakby pomagały w inwazji okrętu.
- Fajne. - Tak.
Z oddali będzie widać ogromny okręt.
A z bliska widać szczegóły i faktury.
- Wielkie szczypce, wybałuszone oczy. - Tak.
- Będzie duży. - Tak, fajnie.
- Tak? - Tak.
Może będą siedzieli wokół stołu.
- Może… - Spotkanie.
Spotkanie piratów.
Zgadzam się, ale porozmawiajmy o tym.
Jakie ma być duże? Rozmiar rzeczywisty?
- Chyba tak. - To Piraci z Karaibów.
Muszą wyglądać na piratów,
a nie ludzi-krewetki.
Jesteśmy samoukami, ale mamy doświadczenie z pracy w sklepie spożywczym
oraz w różnych lokalnych piekarniach.
A teraz mam firmę cukierniczą.
To moja pasja. Trochę się wzruszam, kiedy o tym mówię.
Wygląda całkiem nieźle.
Ja i Maurice zrobimy trzech przeklętych marynarzy-krewetki…
zrobionych z warzyw, owoców, masy cukrowej i innych materiałów.
Mają spotkanie na górnym pokładzie,
by omówić plan uratowania Kapitana Barbossy.
- Dee, zrobisz latarnie? - Tak.
- Zaklepałam. - Znasz się na izomalcie.
- Na cukrze. - Tak.
Dobra, mamy plan.
Musimy mieć okręt.
Taki, prawda?
Chciałbym go zrobić z chleba.
To będzie okręt węglowodanowy.
Postaci muszą być w ruchu.
Startowaliśmy już w konkursach, ruch wygrywa.
Może posadźmy tu szympansa z kompasem…
A nasi trzej żeglarze próbują złapać małpę
- z kompasem… - Właśnie.
Żeby dokończyć przygodę.
A potem może dodamy fale?
Tak, to doda poczucia ruchu.
- Mogę zrobić fale z lodu. - To kolejny talent…
- Jak najbardziej. - …którego inni nie mają.
Tak.
Widzę ten plan,
ale dasz radę sama zbudować trzy postaci?
Mam zbudować je sama?
Powinny być spójne…
- Tak. - …więc jeśli zrobimy po jednym,
- będą wyglądać różnie. - Kurka.
To ja zrobię szympansa.
Wspaniały pomysł.
Hej.
- Co u was, Monster Sculptors. - Hej.
Dobra. Jak powstała wasza drużyna?
Vivian i ja startowaliśmy w konkursach.
Wiem, aż mi mnie żal.
- Nie, to wspaniałe. - Bardzo żal.
Nasze relacje to dysfunkcyjna rodzina.
To jak praca z ogniem i wodą.
Ciągle się sprzeczamy i kłócimy.
Ale Dean i ja potrafimy zrobić z jedzenia wszystko.
A ty, Matthew, dołączyłeś teraz?
Dorastałem, oglądając rzeźby lodowe Deana i mnie to wciągnęło.
- Zajmuję się lodem od 12 lat. - Znam go, odkąd był niższy…
Jak pomożecie emerytowanej piratce ocalić Kapitana Barbossę?
Chcemy odróżnić się od reszty drużyn.
- Dobra. - Więc postanowiliśmy
- zrobić przekrój okrętu. - Aha.
Chcemy, żeby był jak w filmie, więc dodamy na górze szympansa
z kompasem, by znaleźć Barbossę.
Członkowie załogi są na dole i próbują odzyskać kompas,
który wskazuje drogę do tego, co pragniesz.
Mam szalony pomysł, żeby zrobić ubrania z zielonych warzyw listnych.
- Zazwyczaj ma rację. - Tak.
- Powiedz jeszcze raz. - Zawsze ma rację.
- Chętnie to słyszy. - Jeszcze raz.
Raz wystarczy!
- Do zobaczenia. - Dzięki.
- Dzięki. Powodzenia. - Dziękuję.
- Chodźmy splądrować spiżarnię. - Tak. Ruszaj!
Arbuz!
Rany, ale fajne miejsce.
Tak dużo jedzenia.
Gdzie jest chleb?
Dobra. Brązowy…
Trzy brązowe, zabieram wszystkie.
Wiórki kokosowe na kraby.
Kakaowiec w kawałkach.
- Weźmy go. - Może trochę żółtych.
Biorę wszystkie arkusze.
- Bicepsy pracują. - Znikamy.
Musimy sprawdzić, czy wszystko jest jadalne?
Może później.
- Wyznacz miejsce… - Dobrze.
…gdzie będziesz pracowała z masą cukrową.
Tu będziemy się zajmować czekoladą.
Pracujemy w najstarszym pięciogwiazdkowym kurorcie w kraju.
Więc mamy w sobie tę spójność.
- Rozwałkuj masę cukrową. - Właśnie zamierzam.
A potem odlewy z czekolady.
Pracujemy razem od kilku lat
i dobrze nam to idzie.
Dobrze.
Kiedy przychodzi pora na pracę,
uwijamy się i wykonujemy swoje zadania.
Wspieramy się nawzajem, co moim zdaniem jest ważne.
Zgadzam się.
- Amando? - Tak.
Może zaczniesz robić odlewy.
Mamy ogólny plan czasowy,
więc działamy zadaniowo. Jesteśmy kucharzami, lubimy porządek.
Trzymamy się listy zadań i jak wykonamy ją
w 80%, wszystko będzie dobrze.
Korale zrobimy tradycyjną techniką.
Zróbmy koralowce.
Uważajcie, bo to bardzo skomplikowane.
Wylewamy czekoladę na lód.
Mamy koralowce.
Dobrze wygląda.
Jak się czujesz, Matt? Masz dość chleba?
Jeszcze nie.
Pierwszy raz używam chleba. To dla mnie nowość.
Kiedy oglądałem nasze szkice, rozumiałem zamysł,
ale widząc, jak powstaje sama budowla, jestem podekscytowany.
Pokryję wszystko bagietką,
która ma imitować drewno. Dokończę tutaj,
dołożę ostatni kawałek
i zabiorę się za lód.
Dean, jak ci idzie?
- Nieźle, robię drugą palmę. - Fajnie.
Zwinąłem kilka tortilli.
Robię mapę skarbów. To okręt piracki,
więc musimy mieć mapę skarbów.
Umieścimy ją na maszcie.
To część naszej historii.
Nigdy nie używałem tortilli, robiłem wielkie murale na tostach,
ale nigdy na tortilli.
Vivian, podoba ci się? Dobrze widać?
Fajne.
Takie duże oczy mogą być?
- Dla krewetek? - Tak, zrób wszystkie.
Robię oczy z izomaltu dla naszych krewetko-ludzi.
Zaczęłam od pracy w piekarni w sklepie spożywczym.
Wielu uczestników ma klasyczne wykształcenie.
To kucharze.
Świetnie mieć takie przygotowanie.
Ale jestem dumna z tego, że jestem samoukiem.
- Popatrzcie na tę gałkę. - To gałka.
- Hej, Maurice. - Hej.
Ulubiona litera pirata?
- „R”. - No właśnie nie. To angielskie „C”.
Przezabawne.
Używamy białej czekolady i mamy nadzieję,
żeby na czas zastygła na tyle, żebyśmy mogli ozdabiać.
Super wygląda to, co malujesz.
Nie muszą być ładni.
To piraci, a nie księżniczki.
- Food Fighters. - Hej.
Jak wam idzie?
To dla nas eksperyment.
Dodaliśmy trochę czekolady.
Mam nadzieję, że to wszystko ustabilizuje.
Czemu biała? Moim zdaniem
biała czekolada ma więcej mleka,
jest bardziej płynna niż ciemna.
Po stwardnieniu
wiąże mocniej niż biała czekolada…
Więc…
- To dobre pytanie. - Dobre pytanie. Następne.
Następne pytanie.
Musimy na to uważać.
- Tak. - Grawitacja.
Grawitacja. Nie, tak jest dobrze. To będzie największe.
Jeśli nam się uda, będzie wspaniałe.
Mówimy o tym, a to odpada.
No właśnie wiem.
Nigdy nie robiłem tylu rzeczy naraz.
Zazwyczaj jurorzy nie oglądają moich budowli.
Normalnie idole nie zaglądają ci przez ramię,
mówiąc: „Wiesz jaki jest problem z białą czekoladą?”.
Muszę ustabilizować ten obszar.
- Fajnie. - Dobra, dzięki.
Cieszę się na efekt końcowy.
- Dziękuję. - Dziękuję.
O rany.
Przez białą czekoladę jesteśmy do tyłu.
Możemy na innych postaciach użyć ciemnej?
Jasne.
Powoli zaczyna nam brakować czasu,
jeśli nie zaczniemy wreszcie pokrywać czymś postaci.
Co masz?
Wiórki kokosowe, żeby nadać krabom faktury.
Mam pomarańczowo-czerwoną masę cukrową.
- U ciebie ok? - Tak.
- Dajesz radę. - Tak jest.
To trzeci, prawda?
Wyglądają jak z Disneya.
Krabi krab.
Ich muszle mają różne faktury.
Cukier perłowy i wiórki, a nawet zmielone suszone chili.
- Jakie ładne. - Dzięki.
Pobawimy się teraz tym materiałem.
Jasne.
Zobacz, jaka jestem utalentowana.
Zajęłam się elementami z czekolady.
Głównie frontem okrętu.
Potem dodamy detale do innych elementów.
Czekolada będzie na sterze, na kapeluszu i na kilku twarzach.
Ozdobimy wszystko i pomalujemy na jasno.
Wreszcie moja kolej.
Ale się cieszę.
Rzeźbię w lodzie od 12 lat.
Zazwyczaj używam wzorów, żeby wiedzieć,
gdzie są linie i gdzie muszę ciąć.
Ta rzeźba ma być bardziej organiczna,
więc inspiruję się rzeczami, które już kiedyś robiłem.
Teraz chcę wyrzeźbić
tę kałamarnicę w tym bloku lodu.
Patrząc w fale, będzie widać taką fajną
- płynącą kałamarnicę. - Nie zepsuj!
Myślę, że im się spodoba. Dzięki niemu nasza scenka
będzie jeszcze fajniejsza.
Robię wszystkich trzech marynarzy,
żeby ich wygląd był spójny.
Biorę udział w konkursach,
odkąd pamiętam. Po szkole kucharskiej
chciałam spróbować. Dean to wie.
Czekałam na taki konkurs od długiego czasu.
Wszyscy mają mnie za cukiernika, choć ja myślę,
że dłużej jestem artystką kulinarną.
Chciałabym mieć taki kolor włosów.
- Byłoby ci do twarzy. - Tak.
Zaplanowałam, żeby odlać twarze, ręce i nogi moich postaci
z czekolady plastycznej, którą obłożę bazę z wafli ryżowych.
Dodaję macki,
bo w naszej skrzyni była kałamarnica.
Potem zrobię im stroje
z liściastych warzyw zielonych,
jak bok choy i tym podobne,
które można znaleźć w azjatyckich sklepach spożywczych.
Czym mogę to przyciąć?
Poświęciłam na te postaci za dużo czasu,
bo mają strasznie dużo detali.
Jestem bardzo, bardzo do tyłu.
Dobra.
Do naszej scenki zamierzamy zrobić cały okręt piracki.
Pokryjemy go różnym jedzeniem.
Są wafle ryżowe, chleb.
Dziób będzie z trzciny cukrowej.
Nawet wygląda jak drewno. Faktura idealnie pasuje.
Dobrze wygląda.
- Dramatycznie. - Tak.
Dobra, dołóżmy focaccię.
Układamy focaccie do samej góry,
żeby wyglądały jak deski.
Żagle utkamy z łupin kukurydzy.
- Byle do przodu. - Tak?
Wygląda jak łódź.
- Jestem ciekawa waszych opinii. - Tak.
Chcą zbudować cały okręt.
- Tak. - Jak prosiłaś.
Prezentacja jest najważniejsza.
Kiedy zobaczyłam czekoladę, zmartwił mnie połysk.
Trzeba uwzględnić paletę kolorystyczną filmu,
więc ja bym na pewno
zdecydowała się na przygaszone, ale wyraźne kolory.
Piraci z Karaibów mają dla mnie
bardzo dużo realizmu.
W tym, co widzę, rozpoznaję ten okręt,
widzę statek, ale to nie ta sama jakość realizmu.
- Mam nadzieję, że będzie lepiej. - Zobaczymy.
Dalej mamy Monster Sculptors. Muszę przyznać,
że mają najlepszą energię.
Pracujemy, to nie zabawa.
Właśnie, że tak!
- Mają talent techniczny. - Martwię się o Vivian.
Czuje ciśnienie.
Podzielili się rolami. Jeśli bierzesz na siebie postaci…
- To zajmie dużo czasu. - Mają tyle do zrobienia.
Martwię się o to, jak wszystko połączą.
- Zobaczymy. - Zobaczymy.
Dobra. Food Fighters.
Dużo przeszli.
Ale zauważyliście, że kiedy spytałam ich
o różnicę między białą a ciemną czekoladą,
wydawali się zaskoczeni, jakby działali
metodą prób i błędów.
Czekolada się sprawdza i fajnie wygląda.
Wafle ryżowe się trzymają.
Ciekawe, co zobaczymy. Chyba czeka nas przygoda.
- W pirackim stylu. - Dokładnie.
Artyści budują okręty i przeklętych marynarzy,
a nasza emerytowana piratka czeka w porcie na pomoc.
Niedługo będziesz miała okręt, pani Kapitan.
Dobra robota, pierwszy oficerze. Wypłyniemy
na siedem mórz i uwolnimy naszego drogiego kapitana Barbossę.
Załoga na pokład. Nic nie oddamy wrogom.
Wychodzimy w morze. Przygotować armaty.
Dobrze. Jeśli chodzi o armaty. Nie ma żadnych armat.
Jak to nie ma armat?
Pamiętaj, że płyniemy w samo serce kraju wroga,
a ty sądzisz, że obędziemy się bez armat?
Skoro tak to ujmujesz…
Powiedz mi, że ukradniesz broń, żeby jakoś się udało.
Mam zapytać kompanów, czy zrobią nam armaty?
Armaty, kolego. Armaty, jakich starzy piraci
- nigdy nie widzieli. - Tak, pani Kapitan. Już się robi.
Biegnij, hultaju spod pokładu.
- Kurka, jurorzy przyszli. - Artyści, słuchajcie.
Jesteśmy atakowani.
Ta awanturnicza opowieść jest jeszcze bardziej szalona, bo się skomplikowała.
Aby wyjść zwycięsko z bitwy z innymi piratami,
wasze okręty i marynarze muszą zostać uzbrojeni.
Kurka blaszka.
Musicie dodać do swoich scenek coś wybuchowego.
A konkretnie strzał armatni albo będzie po nas.
Słońce nadal stoi wysoko, ale zachód już niedaleko.
Biegiem do spiżarni, łapcie za broń, żeby dodać tego wybuchu.
Start!
Są duże i małe, Viv. Chcesz małe?
- Tak. - Tak.
- Weźmy małą. - Dobrze.
- Duża czy mała? - Chyba duża.
Duża. Jesteśmy duzi.
- Weźmy dużą. - Potrzebujemy dużą.
Będzie lepszy efekt.
Coś jeszcze?
Trochę tego mchu. I parę fasolek morskich.
Wezmę trochę.
- Dobra. - To też wezmę.
Umieścimy armatę między krabem królewskim
a kapitanem błagającym o życie.
Może pokryjemy ją mchem, cukierkami i ganache.
Będzie jednocześnie ładna i imponująca.
Tak.
Cieszę się na armatę. Okręt będzie z nią o niebo lepszy.
Tak.
Nie myślę teraz o armacie, bo musimy zrobić marynarzy.
Kończy nam się czas. Część elementów jest niedokończona.
Nie mamy nawet postaci. Podłoga nie jest zrobiona.
A teraz musimy jeszcze zrobić armatę.
Musimy zbudować wszystko, co zaplanowaliśmy,
a armatę zrobić na końcu.
Przymocujemy ją tu w rogu obok krzesła.
Oby wszystko się udało.
Fasola morska jest taka słona.
- Zjadłeś to? - Jest pyszna.
- Spróbuj. - Nie ma mowy, to mech.
- Z jednej strony stoi kufer, a z drugiej? - Tak.
- Żeby miało sens. - Powinniśmy postawić tam…
Dwaj marynarze będą tutaj.
Nie planowaliśmy włączać tego do scenki,
więc ciekawe, co z tego będzie.
Wiem, czym pokryjemy armatę.
Arkuszami nori i żelatyną. Będzie wyglądała jak z kutego żelaza.
- Tak. - Na dole będzie bulwa taro.
Wygląda jak drewno.
- Musimy je obrać. - Tak.
Ułóż tak, żeby się nakładały.
Rety.
Układam bok choy na modliszce.
Ich ubrania i wygląd muszą się od siebie różnić.
Użyjemy zielonych warzyw liściastych. Dają świeższy wygląd.
Food Fighters używają bok choy.
- Podoba mi się to połączenie. - Tak.
- Wasza scenka wygląda super. - Dzięki, wasza też.
- Wielcy ludzie myślą podobnie. - Macie to warzywo na pokładzie.
Podgrzewam izomalt, żeby zrobić
szkło do latarenki.
Trzeba podgrzać izomalt do określonej temperatury.
Potem trzeba go schłodzić,
tylko trochę, żeby zniknęły bąbelki.
- Potem można wylewać. - Nie oparz mnie.
Postaram się.
- Dobrze. - Przytrzymam.
- Nie! - Pękło?
Tak.
- Czemu? Które? - Taki projekt.
- Zrobić coś? - Tak.
Mogę coś zrobić? Dobra. Pozwolę ci…
Nie trzeba.
Latarenka jest częścią scenki,
więc jeśli jej nie skończę i nie będzie fajna,
to źle wpłynie na naszą historyjkę.
Zaczyna. Widzę niedociągnięcia.
Artyści są wobec siebie surowi. Krytykują swoje prace,
Wiedzą, gdzie szukać błędów.
Nawet jak ich nie widać, wiesz, że tam są.
Moja sztuka mnie definiuje. Nie wiem, kim jestem,
kiedy nie robię takich fajnych rzeczy. Serio.
- Jasne. - Chcę zrobić coś,
z czego jestem dumna. Nie wiem, jak to wyjaśnić.
Samodzielnie stworzyć coś, z czego jestem dumna…
Jestem dumna z tych rzeczy.
Najpierw skończę malować, a potem jeszcze trochę postarzę.
Jest coraz lepiej.
Doskonale.
Nie wyszło zbyt dramatycznie? To powinno być niżej.
Niżej.
Nawet sama czaszka padła ofiarą krabiej klątwy.
To żelatyna w sprayu, ma w składzie cukier, pektynę, żelatynę i alkohol.
Pryskam na ciebie?
Nadaje fajny połysk, bardzo kreskówkowy. Podoba mi się.
- Dla mnie wygląda jak z Disneya. - Tak.
Jak sądzisz? Za dużo? Czaszka mi się bardzo podoba.
Słońce zaczyna zachodzić, a my kończymy okręt.
Nie spadnij.
Wylewam izomalt.
Koralowiec.
Musimy dokończyć armatę.
Używamy glonów, ale musimy też pokryć resztę.
Zobaczymy, na co wystarczy czasu.
Rób dalej.
Co to? Kora cynamonowa?
- Fajnie wygląda. - To korzeń łopianu.
- Co? - Co to?
Bardzo eleganckie.
- Zawodowy kucharz. - Takich rzeczy
na pewno u nas nie dostaniesz.
Jestem Azjatką i chciałam użyć różnych azjatyckich składników,
których tu jeszcze nie było. Prawda, Dean?
Tak. Vivian, wiesz, co to jest?
- Taro. - To sęp.
Dlatego nie mogę dokończyć, bo wciąż mi przerywa,
żeby mi coś pokazać. Ale bzdury.
- Co się dzieje, Dean? - Hej, co u was?
Dobrze, chcieliśmy zobaczyć, jak wam idzie.
- Co robicie? - Rety.
Pracuję nad sępem, który będzie z tyłu.
- Rety. - Ale fajny.
- Rany. - To wielka
bulwa taro, inaczej malanga.
Ujawniasz wspaniały talent rzeźbiarski…
- Przepiękne. - Tak.
…w warzywie, coś pięknego. To wyjątkowa i piękna technika,
jeśli ktoś umie to robić. Wygląda imponująco.
Dobra, zobaczmy, co u Vivian. Ciągle pracujesz.
Próbujemy ci nie przerywać, ale to niewiarygodne.
- To jak pokaz mody. - Fakt.
Gdybym nie zajmowała się ciastami, byłabym w modzie.
Wyglądają jak prawdziwi piraci, mają te paski i…
- Fajni. - Tak.
…bufiaste rękawy.
- Rany. - Tak.
- Masz wszystko. - Dzięki.
Martwi mnie czas.
Myślisz, że dasz radę dokończyć
- wszystko, co chcesz? - Czuję duże ciśnienie,
bo jeśli nie mamy dużych elementów, muszą być bardzo szczegółowe.
- Tak. - Zgadza.
- Wiesz? - Wytrzymasz
- ciśnienie? - Czas start.
Śmiało. Wracaj do pracy.
- Już idziemy. - Dzięki.
- Tak. - Dziękuję.
Trochę go jeszcze ozdobię i zajmę się szympansem.
Postaci wyglądają tak, jak chciałam,
ale mam mało czasu.
Pech.
Słońce zaraz zajdzie, ale pracujemy dalej.
Pracuję nad mapą, rozwałkowuję pastę gumową, żeby pasowała
do tych dużych krewetko-ludzi.
Damy radę. 60 na 90 centymetrów.
Nakładam
masę cukrową na głowę i robię przerażającą twarz.
Są połączeniem człowieka i krewetki.
Jestem artystą, robię dużo portretów.
W domu wciąż robię rzeźby twarzy i karykatury.
Ale to dużo więcej pracy,
żeby stworzyć nowy gatunek.
Do tego pasujący do Piratów z Karaibów.
Damy radę. Zepniemy się i wszystko zrobimy.
Vivian, wyleję dwie ostatnie szyby
do drzwi kajuty kapitańskiej. Podgrzeję izomalt.
Wygląda jak stare szkło.
Zajęłam się szympansem.
Rzeźbię go w czekoladzie plastycznej.
Kiedy skończę głowę szympansa,
dokończę marynarzy.
No i oczywiście kałamarnicę. Nie mamy… O rany.
Nie zrobiliśmy jeszcze nic z kałamarnicą.
- Vivian, widzisz słońce? - Widzę.
Dotyka czubka masztu.
Te postaci mają tyle detali, a Dean już mnie pogania.
Co sądzisz, Dean?
- Chcę, żeby były skończone. - Wiem, przepraszam.
Mewy krążą wam nad głowami, a to oznacza tylko jedno.
Zaraz zabiorą coś z waszych scenek.
Nie. Dwie drużyny skończą w odmętach.
Zaraz czas się skończy.
Do zachodu została godzina.
ZOSTAŁA 1 GODZINA
Zacznijcie dodawać ostatnie szlify.
- Do pracy. - Do roboty.
Słońce prawie zachodzi. Muszę dodać szympansa i pokryć armatę.
Chcieliśmy zrobić fajną fakturę z kremu maślanego.
Obrzucę go drobinkami złota.
To najdroższa armata na świecie.
Podoba mi się.
- Jestem dumny. - Dodasz krewetki?
- Tak. - Szkoda,
- że nie mieliśmy lepszego pomysłu. - Zabrakło czasu.
Jak można ich było użyć? Jako naramienniki?
Mogą być naramienniki.
Położę też jedną na kapeluszu.
Już nigdy nie spojrzę tak samo na krewetki.
- Jestem Królową Skorupiaków. - Zebrało ci się na żarty?
Mam wyjąć lód, żeby zesztywniało.
Tak.
Skończyłam.
Odsuńmy się i spójrzmy ostatni raz.
Nie ma włosów, więc w porządku.
- Jest dobrze. - Ma miecz.
- Ma banana i strzałkę. - Tam jest małpa.
Pokonujemy wszystkie przeciwności.
Dobra, macie minutę do zachodu słońca.
- Minuta. - Tak jest.
Litości.
- Tutaj? - Tak.
- Co jeszcze? - Postaw.
Ostatnia postać, oczywiście, najwyższa.
Czas zaraz minie! Pięć minut do zachodu.
Trzy, dwa, jeden!
Artyści, słońce zaszło, a czas się skończył.
Tak!
- Artyści. - Dobra robota.
- Tak! - Dajemy!
- Monster Sculptors. - Tak!
- Dobra robota, Food Fighters. - Dee.
Mam jej nie dotykać, bo śmierdzę rybami.
- Udało nam się. - Rety.
- Brawo. - Dobra robota.
Hej.
Ahoj, Amando, Kate i Adamie.
- Witajcie. - Hej.
Jak się czujecie?
Rany, ale ulga.
Tak.
Nie do wiary, że nam się udało w tak krótkim czasie.
Opowiedzcie mi swoją historię.
Kraby opanowały okręt piracki, Radosna Czaszka.
Rzucili klątwę na piratów, bo chcą się dowiedzieć,
gdzie jest Hector Barbossa.
Kapitan zaczyna się przemieniać, ciało jest do połowy krabem.
Ten pirat jest przerażony, bo zamienia się w kraba.
A jeden próbuje uciec z okrętu.
Kraby i trzech piratów
są z masy cukrowej i czekolady plastycznej.
Na burtach okrętu widać różne faktury…
dzięki jedzeniu i chlebom. Mamy nawet tortille.
Okna są odlane z izomaltu.
Mamy też ten dramatyczny żagiel zrobiony z łupin kukurydzy i drobinek złota.
Bukszpryt jest
z pastylek i batoników czekoladowych, które podrapaliśmy dla faktury,
z dodatkiem złotego pyłku dla połysku.
Mamy też koralowiec z białej czekolady.
Zaskoczyło nas, że dostaliśmy owoce morze, więc mamy kilka małży.
Podobało nam się,
bo dzięki temu głowa jest bardziej dramatyczna.
Broń kryje się
za masztem. Piraci chcą oddać salwę,
żeby wezwać na pomoc inne okręty.
Bardzo mi się podoba wasza historyjka.
Naprawdę wygląda jakby okręt był atakowany.
Macie wiele różnych krabów. Ten jest naprawdę zły.
Ten się zasadził na kapitana.
Jeden nawet siedzi na czubku masztu.
A kapitan jest przerażony, wzywa pomocy.
- Tak. - Ogólnie
skala jest imponująca.
Widzę elementy z kremu, z czekolady.
Wspaniałe kolory i arkusze czekolady.
Ale niektóre detale
rozwiązałbym inaczej.
Czaszka jest zbyt błyszcząca. Podoba mi się ta z przodu,
z powodu faktury z boku.
Wygląda bardziej naturalnie. Widzicie różnicę?
- Tak. - Pomówmy o kolorze.
Dla piratów wybrałbym bardziej realistyczne ciemne kolory i brud.
To ważne, te kolory, z uwagi na naturalny kolor kości.
Fajnie, że wybraliście łupiny kukurydzy, bo mają taki sam kolor
- jak żagiel. - Dziękuję.
- Świetna robota. - Dziękuję.
Powodzenia. Dziękuję bardzo.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Niewiarygodne. Dopasowaliście skalą do krewetki.
Nigdy nie widziałam tak dużej krewetki.
Senne marzenie o krewetce.
- Ulżyło nam. - Ulżyło nam, że wygląda tak,
jak chcieliśmy.
Dill, opowiedz nam waszą historię.
Oto i ona.
Mamy kapitana krewetkę,
który zwołał spotkanie z krewetkami marynarzami.
Zrobieni są z warzyw, owoców i masy cukrowej. Ma kapelusz z tortilli.
Na górze jest melon,
- rozgnieciony, żeby się trzymał. - Świetne.
Patrzą na mapę,
żeby znaleźć drogę, by ocalić kapitana Barbossę.
Lampa jest z pasty gumowej i izomaltu.
Każdy czuje się inaczej, więc jeden jest wyluzowany,
ten się trochę złości, a ten chwyta za broń.
Podpali lont i armata odda strzał…
bo taki z niego zawadiaka.
Oczy postaci są z izomaltu.
Krewetki są wszędzie.
Jakby tu mieszkały. Takie zwierzątka domowe.
Ta historia jest naprawdę przerażająca.
- Dziękuję. - Tak.
Twarze postaci są jak żywcem ze świata Piratów.
Bardzo mi się podoba, że marchewki wyglądają jak macki.
Podoba mi się.
To żartobliwe połączenie obu tematów.
Trochę szkoda, że krewetki
nie stanowią ani części historii, ani nie zostały użyte jako materiał.
Podobają mi się te na kapeluszu. Wygląda…
- Tak. - …jak piórko w kapeluszu.
- Tak. - Sałata to dobry wybór na stroje.
Myślę jednak, że bym je
trochę inaczej umiejscowił, bo teraz wyglądają jak morze sałaty.
Rozumiem.
Latarnia, pomówmy przez chwilę o tym dziełku.
Dokoła jest pasta gumowa, szybki są z izomaltu,
a ramki z pasty gumowej.
Widzę pęknięcia na izomalcie.
- O to chodziło. - Ale hej.
Idealnie pasuje do starego okrętu.
Kolory są ciemne jak w Piratach z Karaibów.
Wygląda oszałamiająco.
- Dziękuję. - Podoba mi się.
Dziękuję bardzo, Food Fighters.
- Dziękuję, jurorzy. - Dziękuję.
- Witajcie, Monster… - Monster Sculptors.
- Cześć. - Jak się czujecie?
Zmęczeni.
Jestem bardzo ciekawa waszej historyjki.
Dobra!
Żeby uratować kapitana Barbossę, potrzebują kompasu.
A nasz okręt znajduje się na morzu w środku sztormu.
Mamy olbrzymie fale. Nasz statek jest na wodzie.
To nasz kapitan, nazywamy go Dźgacz.
Chce dźgać małpę tak długo, aż wypadnie z bocianiego gniazda.
Ona ma banana, żeby zwabić ją na dół.
Nasz marynarz ma dmuchawkę.
Armata jest z tym powiązana,
bo jest to ich ostatnia próba,
by wyciągnąć go z bocianiego gniazda.
Mapa jest zrobiona z tortilli.
Twarze, ręce i nogi są z czekolady plastycznej,
a następnie są ubrani
w kapusty, jarmuż i bok choy.
Nasz okręt to węglowodany.
Bagietki, angielki, podpłomyki, tortille.
Ciało sępa to wielka bulwa taro, znanego jako malanga.
Białe elementy to koreańska rzodkiew.
Szyja jest z dyni piżmowej.
Jedną z najbardziej pamiętnych scen z filmu jest ta,
kiedy szympans siedzi na górze, a piraci próbują go wywabić.
Wykorzystaliście motyw z Piratów z Karaibów.
Podobają mi się też elementy humorystyczne.
Ten marynarz chce dźgnąć go swoją szpadą.
Szpada z brokatem.
W tej scence użyliście wiele technik.
Postaci, wyrzeźbione detale na twarzach, ich miny,
kolory. To, jak umieściliście
na każdym z nich sałatę.
Rozstawiliście ich odpowiednio,
więc fałdy układają się w dobrą stronę.
Vivian, na początku naprawdę się martwiłem.
Tworzenie postaci trwało bardzo długo.
Ale efekt końcowy jest fantastyczny.
Nie spodziewałem się, że zrobicie coś z lodu.
Od razu widać, że okręt płynie przez ocean,
a fale się rozbryzgują.
Świetny efekt. Można było pociągnąć je wyżej…
- Zgadzam się. - …żeby fale były bardziej imponujące.
Na drugiej fali dodałem niespodziankę.
- Rany. - O rany, tam jest kałamarnica.
Wykorzystaliśmy element obowiązkowy.
Z bliska widać, ile tu jest ukrytych skarbów
na całym okręcie. Widzę anyż gwiaździsty.
To chyba skóra wieprzowa.
a do tego… Co to jest?
Znam to z dzieciństwa.
Więc inspirowałam się wspomnieniami
- z dzieciństwa. - Włączyłaś swoją kulturę.
- Tak. - Cudownie.
Podoba mi się, że włączyłaś do scenki to, kim jesteś, swoje dziedzictwo.
Dziękuję.
Dziękujemy, Monster Sculptors. Życzę powodzenia.
Niebawem się zobaczymy.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Oczywiście wszyscy się świetnie spisali.
Historie, postaci, klątwy.
Postawiliśmy wiele warunków. Armata, elementy obowiązkowe,
połączenie tego wszystkiego…
Każda drużyna inaczej do tego podeszła.
- Denerwuję się. - O rany.
Musieli zmienić fakturę. Byliście…
- Tak. - Mówiliście otwarcie, chcieliście koloru.
Chcieliście widzieć przemianę.
- Podjęliśmy decyzję. - Tak.
Chodźmy.
- Piękne. - Fajne. Spójrzcie.
Rany.
- Klasyczny zamek Disneya. - Wspaniały.
Podobają nam się wasi piraci, a Hector Barbossa
byłby zaszczycony, gdyby został przez nich uratowany.
Ale wygrać może tylko jedna drużyna.
Hej.
Drużyna, która stworzyła najlepszy okręt to…
Monster Sculptors!
Tak!
Kocham was!
Chodźcie po swoje przypinki.
Tak!
- Dziękuję. - Dziękuję.
- Gratulacje. - Dziękuję bardzo.
To zwycięstwo jest wspaniałe, bo od lat mamy się za artystów kulinarnych.
Chcieliśmy pokazać, co umiemy i myślę, że nam się udało.
Włączyliśmy dużo elementów, i może ktoś to zobaczy
i go to zainspiruje.
- Dobra robota! - Wspaniała scenka.
- Dobra robota! - Dobra robota!
- Świetne. - Dziękuję.
Wspaniałe.
Monster Sculptors świętują,
a nasza emerytowana piratka cieszy się na kolejny podbój.
Widzę okręt.
Ale piękność.
Brakowało mi tego. Dziękuję ci.
Przypomniałeś starej piratce, że jej miejsce jest na morzu.
Okręt jest twój, pani Kapitan. Dokąd płyniemy?
Ku nowej przygodzie, na ratunek kapitanowi.
A jak czas pozwoli to może jeszcze do Port Royal
po świeży imbir, pomidory i czosnek.
Czosnku nigdy dość. Lepiej zrobię listę.
Dobra.
Pomidory, imbir, czosnek…
Napisy: Aleksandra Kulesza-Fink