SERIAL NETFLIX
To musi być gdzieś tutaj.
To prawda?
To, co mówią?
Jest synem Wilka?
Dobra.
Jak chcesz.
Tam.
- To państwa dom? - Nie.
- Mogę zapytać o powód wizyty? - Nie.
Mamy zgłoszenie na ten teren, więc…
- I co? - Przepraszam.
Będę musiał państwa aresztować.
Mówię do państwa.
Proszę odsunąć się od domu.
- Szlag. - Mam tego dość. Aresztuję was.
Dwie minutki.
Nie muszą państwo nic mówić, ale obrona…
Spieprzajcie.
Są tu jej dzieci.
Nie dotykaj.
Czemu?
NOWO NARODZONY
Bo owszem…
myślę, że to prawda.
ZABIJ JE
Babcia!
Chłopak zostanie tu ze swoją siostrą,
ale tylko pod kuratelą Rady.
Będziemy sprawować prawną pieczę.
Zgodnie z jakim prawem?
Jedynym, które się liczy.
Zgodnie z prawem Rady Czysto Urodzonych.
Jeśli okaże się, że zagraża wspólnocie Czysto Urodzonych,
przeniesiemy go.
Już się go boicie.
Wojna się skończyła.
Dziękuję za herbatę.
Jak da mu pani na imię?
Jego mama chciała, żeby miał na imię Nathan.
Nathan.
Na świecie zawsze istnieli czarownicy.
Czarnoksiężnicy i Czysto Urodzeni.
Jesteśmy my i szaracy.
A kto to?
Szaracy to ludzie, którzy nie mają magii i się nią nie interesują.
Są nimi prawie wszyscy na świecie.
To znaczy, że będziecie musieli trzymać to w tajemnicy.
- Dlaczego? - Ludzie się nas boją.
Czarownicy są źli?
Nie.
Niektóre z nich są pełne mroku.
Patrząc w ich oczy, ma się wrażenie, że już nigdy nie zobaczy się światła.
- My jesteśmy dobre? - Tak.
- Jesteśmy Czyste? - Tak.
A ja, babciu?
Nie.
Jestem Czarnoksiężnikiem?
Jesteś moim wnukiem.
Nathanem Byrne’em.
Na razie tyle wystarczy.
Wiesz, co odróżnia Czarnoksiężników od Czysto Urodzonych?
To, jak szybko się leczą.
- Jak sypiasz? - Dobrze.
Czy łatwo się gniewasz?
Nie.
Czy jeśli się wsłuchasz,
słyszysz moje serce?
Nie.
Czy myślisz źle o innych czarownikach?
Nie.
- Nathan? - Czasami.
- O kim? - O siostrze.
Bo jest Czysto Urodzona?
- Nie. - To dlaczego?
Bo śmierdzi.
Trzydzieści pięć sekund.
Dobrze. Mniej więcej tyle, co ja.
Wiesz, czemu wszyscy nas nienawidzą?
Czemu nasi z nami nie rozmawiają?
To z powodu twojego ojca.
Zabił czarowników.
Całe mnóstwo.
Zamknął ich w pokoju, zamienił się w zwierzę
i wszystkich zabił.
Mężczyzn i kobiety.
Małe dzieci i niemowlęta.
Rozerwał im gardła.
Ale…
nie to było najgorsze.
Najgorsze było to, co zrobił potem.
Twój tata potrafi odbierać moc innym czarownikom.
Wiesz jak?
Wyrywa im serce z piersi i je zjada…
póki jest ciepłe.
Jest potworem.
Najgorszym Czarnoksiężnikiem w historii.
Zrobił mamie dziecko, więc zabiła się, kiedy się narodziłeś.
Jak myślisz, dlaczego pytają cię o bicie serca?
Dlatego, że się boją.
Boją się, że będziesz potworem.
Takim samym jak on.
Czy miewasz brutalne sny?
Nie.
- Czy łatwo się gniewasz? - Nie.
Czy fantazjujesz o ranieniu innych?
- O ranieniu ich uczuć. - Jak sypiasz?
Nagi przy otwartym oknie. A ty?
Miewasz brutalne sny?
Śniło mi się, że śpiewałem na szkolnym apelu,
ale mikrofon nie chciał się włączyć i wszyscy buczeli.
Co to może znaczyć?
Czy łatwo się gniewasz?
Chyba nie chodzi o seks.
Z tym mikrofonem. Bo chyba tak sobie myślisz, ale…
To raczej nie to.
- Nathan. - Myślę…
Nie. Nie gniewam się łatwo.
Czy myślisz źle o innych czarownikach?
Czasami nie najlepiej myślę o tobie,
ale nie bierz tego do siebie.
Czy jeśli się wsłuchasz, słyszysz moje serce?
Nie.
Ale czy na pewno je masz?
Jakieś 40 sekund.
Powinieneś podchodzić do tego poważniej.
Wystarczy, że ty podchodzisz.
Do zobaczenia za miesiąc.
Już odliczam dni.
Kochani, dołączyła dziś do nas nowa uczennica.
Annalise, wstań i opowiedz o sobie.
Masz długopis?
Cześć. Mam na imię Annalise.
Przez pracę taty musieliśmy przenieść się z bratem z Londynu.
Ale jest tu nawet fajnie.
To chyba tyle. Cześć.
Dziękuję, Annalise. Wszyscy cieszymy się, że z nami będziesz.
No dobrze.
Dzisiaj przyjrzymy się równaniom różniczkowym.
Jessica.
Jessica, nie wiedziałem, że zostałaś zaproszona.
Wszyscy z ostatniego rocznika wbili na imprezę twojego kumpla.
- Rozwalą mu dom. - Jasne.
Tak, ale to impreza kostiumowa. Trochę przypał.
- Do kurwy nędzy. - Krindżowy ten twój brat.
- No dobra. Bawicie się, tak? - Tak.
Znasz ich?
Nie.
Słuchajcie, czy możemy pilnować płynów?
Następnym razem niech ktoś inny zrobi imprezę.
Jack!
Co? Czy to jakiś faszyzm?
Mój tata to tyran. Nie zrozumiałbyś.
A może pójdziemy do ciebie?
Mieszkam w przyczepie. Zmieści się pięć osób.
Nie wiemy. Nigdy nas nie zaprosiłeś.
- I nie zaproszę. - Czemu?
- Bo mam tam różne tajemnice. - Na przykład?
Babcia to czarownica.
Serio! Cała rodzina. Jesteśmy czarownikami.
- Schlałeś się. - To nie przeszkadza.
Dobra. Rzuć zaklęcie.
To nie tak.
Gdy skończy się 17 lat, dostaje się jedną moc.
A potem otrzymuje się trzy dary
i pije się krew rodziny.
Dziwak z ciebie.
Martwię się.
Nie na łóżku moich rodziców!
Nie powinieneś o tym mówić.
O czym?
- Że jesteś czarownikiem. - Wygłupiałem się.
Nieprawda.
A jednak.
Jestem Czysto Urodzona. Nie wygłupiałeś się.
- Jesteś…? - Tak.
- Nie. - Tak.
Szlag.
A ty jesteś Nathan Byrne. Nie powinniśmy rozmawiać.
- Kto tak mówi? - Mój tata.
- Kim jest? - Jest w radzie.
Tak? I co robi?
Jest dyrektorem Ochrony Czysto Urodzonych.
- Łowcą? - Szefem Łowców.
- Przeprowadził się z powodu pracy? - Myślę, że z twojego powodu.
Jak to jest…
należeć do jedynego rodu czarownic w mieście?
Nie można się wychylać.
I jak ci idzie?
Kiepsko.
Czemu nie możemy rozmawiać?
Wiesz przecież.
Zły tata.
Wydajesz się spoko.
Jak na jego syna.
Zobaczymy się jeszcze?
Może.
Porozmawiamy o czarownicach.
Czarownice nie istnieją.
Czekaj.
Annalise?
Szukasz Annalise?
Tak. Znacie ją?
Chyba tak.
To jego siostra.
I moja kuzynka.
Nie rozmawiaj z nią.
Spokojnie, Nathan!
Nie gniewasz się zbyt łatwo?
Nie masz negatywnych myśli?
No dalej, mordeczko. No co?
No już.
Nie postawisz się?
Nawet jeśli…?
Nic?
Pizda!
Dobrze się bawiłaś?
Tak.
Mój brat to ciul.
Nic się nie stało.
Stało.
A jeśli istnieje gen ciula?
Będę mieć dzieci-ciule?
Albo wnuki?
Miał rację.
- Nie powinniśmy… - Czipsa?
Moja rodzina nie będzie mi wybierać przyjaciół. A twoja?
- Moja ma to gdzieś. - No i proszę.
Postanowione.
Możemy się spotykać.
- Tak po prostu? - Tak.
A może cię nie lubię?
Lubisz, bo jestem zajebista.
Jestem jedyną czarownicą w szkole, która cię nie nienawidzi.
Czarownice nie istnieją.
Racja.
Jak sypiasz?
Czy myślisz źle o innych czarownikach?
Czy fantazjujesz o ranieniu…? Czy słyszysz moje serce?
Czy łatwo się gniewasz?
Czy miewasz brutalne sny?
Czy fantazjujesz o ranieniu innych?
Czy jeśli się wsłuchasz, słyszysz moje serce?
Spotkamy się w piątek? Wymknę się.
Nie mogę. Jessica kończy 17 lat. Ceremonia obdarowania.
- Ciekawe, jaką dostanie moc. - Bycie suką to moc?
Trochę tak. Do zobaczenia na obiedzie.
Nathan.
Niall, Kieran.
Miałeś zostawić moją siostrę.
Ewidentnie coś między nami jest. Zrobimy coś z tym?
Nie wytrzymuję już napięcia.
I chyba twój kuzyn robi się zazdrosny.
Pierdol się.
No to do zobaczenia.
Pieprzony ciul.
Tam.
Jessica.
W dniu twoich 17 urodzin wręczam ci pierwszy dar.
Dziękuję.
Drugi dar.
Bardzo cię kochała, wiesz?
Trzeci dar.
Dziękuję, babciu.
A teraz…
Krew twojej rodziny płynie w twoich żyłach.
Zaczerpnij jej i stań się kompletna.
Odchyl głowę.
Przyszedł.
„Przyjęto panią do programu szkoleniowego Kadetów Rady Czysto Urodzonych”.
- Będziesz Łowczynią? - Będę zwalczać Czarnoksiężników.
- Zgłosiłaś się? - Czekałam, aż dorosnę.
Chyba już się czuję inaczej.
Jestem silniejsza.
Czytałam, co się dzieje z Czarnoksiężnikiem,
jeśli nie dostanie krwi w dniu 17 urodzin.
Podobno cierpi katusze.
Podobno ma konwulsje i zaczyna krwawić z oczu i uszu.
Nie może przestać krzyczeć.
A potem umiera.
Mogę krwawić z oczu, jeśli cię już nie zobaczę.
Przestaniecie wreszcie?
Tutaj nie ma Czarnoksiężników, Jessica.
Nie jest Czysty.
Kimś musi być, prawda?
Tak?
Kto tam?
Nathan.
Mama?
Wróciłam, Nathan.
Chciałam ci coś powiedzieć.
Chciałam ci powiedzieć…
że mnie zabiłeś.
To przez ciebie nie żyję.
Wszystko przez ciebie.
Jak śmiesz?!
Matka by się ciebie wstydziła.
Na tyle, żeby się zabić?
Przeproś.
Nie.
Chyba poznałam swoją moc.
Ej, ty, Czarnoksiężnik!
Co ty tu robisz, dziwolągu?
Mówię do ciebie.
Myślisz, że ignorowanie mnie pomoże?
Nie pomoże.
Jesteś zdrajcą. Jak twoja matka.
Dobra.
Ty. Jedziesz ze mną.
Syn Soula O’Briena.
Akurat z nim musiałeś się bić.
To on zaczął.
A ty nie pozostałeś mu dłużny.
- Dokąd jedziemy? - Do siedziby Rady.
- Czemu? - Ktoś chce z tobą porozmawiać.
- Czemu? - A jak myślisz?
Jessica zaczęła szkolenie.
Będzie z niej niezła Łowczyni.
Na razie jest niezłą suką.
Siostra cię nienawidzi, co?
Tak.
Pewnie wini cię za śmierć matki.
A, teraz już wiem. Dzięki.
Myślałem, że to będzie bardziej imponujące miejsce.
Tak tylko mówię.
W porządku.
Co to?
Rekonstrukcja.
To dom Rity i Franka Applewoodów sprzed roku prawie co do dnia.
Reutger Sillwood.
Przewodnicząca Rady Czysto Urodzonych.
Wybacz, że nie spotkaliśmy się wcześniej. Zapewniam, że bacznie cię obserwuję.
Soul O’Brien, dyrektor Ochrony Czysto Urodzonych.
Zaatakowałeś mojego syna.
On zaczął.
Uderzył pierwszy?
Nie.
- Czyli ty zacząłeś. - Wkurwiał mnie.
Czytałeś o historii czarowników, Nathan?
Wiem, że Harry na końcu przerżnął Hermionę.
Wiesz, co zrobili nam Czarnoksiężnicy?
Masz pojęcie, do czego są zdolni?
Co mogą zrobić tacy ludzie jak twój ojciec?
Ron.
To z nim się ruchała.
Męczyłoby mnie to.
No dobra. Fajnie było.
Dzięki.
Dajmy spokój z jednorazowymi kapsułkami z kawą. Za dużo ich.
Mów za siebie. Ja piję tylko jedną filiżankę rano.
Nie wydaje mi się, ale w porządku.
Przypomnij, żebym zadzwoniła do Beth. Ona nie zadzwoni.
A ty na studiach dzwoniłaś do mamy co weekend?
Wiem. Pewnie ciężko pracuje.
- Albo chadza do pubów. - Oby nie.
Najważniejsze, żeby się dobrze bawiła.
I trochę pouczyła, nie uważasz?
Czemu ich nie widać?
Zaklęcie działa tylko na przedmioty, na które je rzucono.
Ciał nigdy nie odnaleziono.
Gemma jest urocza, ale Aisha…
Co to było?
- Nie wiem. Zostań tu. - Frank!
- Zaczekaj. - Uważaj!
Widzisz coś? Frank?
Frank!
Nie! Proszę, nie!
- Rita! - Frank, pomóż mi!
Jezu!
Nie, czekaj!
- Czekaj! - Proszę!
Proszę!
Kim byli Applewoodowie?
Frank Applewood był członkiem Dziesiątki.
Dziesięciorga członków Rady,
którzy przysięgli odnaleźć i ukarać twojego ojca,
Marcusa Edge’a, za masakrę w Wolfhagen.
Dziewięcioro nie żyje.
Kto został?
Ja.
Wiesz, co się stało?
W Wolfhagen?
- Wszystkich zabił. - Rozerwał ich na strzępy.
Wyrwał kończyny.
Ukradł ich moce i uciekł.
Nikt go już nie widział.
Ale dziesięć lat później pojawiły się pogłoski,
że Czysto Urodzona zaszła w ciążę.
Pogłoski, które okazały się prawdą.
Przed końcem roku skończysz 17 lat i zyskasz swą moc.
Może będziesz należeć do Czystych.
Albo odziedziczysz coś mroczniejszego.
- Coś groźniejszego. - Co wy sobie myślicie?
- Że skończę 17 lat i zacznę zabijać? - Już wykazujesz oznaki gniewu i przemocy.
Nathan, w tej chwili twoja moc jest uśpiona.
Ale się przebudzi.
Odmieni cię.
Jak każdego czarownika.
Dobrego… lub złego.
Zaatakowałeś Nialla?
Nie do końca. Powiedzmy. Nie wiem.
Trzy wymijające odpowiedzi na jedno pytanie.
Czyli jest w tym ziarno prawdy czy sam się walnął rowerem w głowę?
Nie, to akurat ja.
- Głupio zrobiłeś. - Tak.
- Trzeba było przeciąć linki hamulców. - Widzisz!
- Jesteś ładna, ale w głębi serca zła. - Ładna?
Cicho.
- Podobam ci się. - Idź sobie.
Jak to zrobiłaś?
Trzeba sobie wmówić, że to nie boli.
- I tyle wystarczy? - Tak.
Jaką będziesz mieć moc?
Nadludzką siłę.
Niewidzialność.
Zamienię się w Hulka.
Nie wiem.
Tata ma moc botaniczną,
a to… byłoby w porządku.
Wyczarowywanie roślin.
Żywiołem mamy jest woda, ale…
nie widziałam, żeby coś z tym robiła.
A moc twojej mamy?
Warzyła eliksiry.
W porządku?
Tak.
Tak…
Tak.
Dzień dobry, Nathan.
Zapomniałeś, jaki dziś dzień?
- Jak sypiasz? - Dobrze.
- Miewasz brutalne sny? - Nie.
- Łatwo się gniewasz? - Nie.
Czy myślisz źle o…?
Czy myślisz źle o innych czarownikach?
Nie.
Łatwo się gniewasz?
Nie.
Fantazjujesz o ranieniu innych?
Nie.
Czy słyszysz moje serce?
Nie.
Do zobaczenia za miesiąc.
Chodź.
- Chodź. - Annalise.
No chodź!
Kurwa.
- Szybko! - Dokąd idziemy?
Szybko, ślamazaro!
Zwolnij.
Udowodnię, kim jesteś.
Tak. A kim jestem?
Synem tatusia.
Pozwolisz na to?
Do dzieła.
- Wiedziałem. - To nic nie znaczy.
Ty wiesz, co to znaczy.
Jeszcze raz.
O kurwa.
Cholera. Co robimy?
Uciekaj.
Jessica… pomóż.
Zawsze wiedziałam, kim jesteś.
Proszę. Pomóż mi.
Wolałbyś umrzeć niż być Czarnoksiężnikiem?
Ja bym wolała.
Z tego nawet ty nie wyjdziesz.
Proszę, pomóż mi.
Dobrze. Sprowadzę pomoc.
Nie wyjmuj noża. Szybciej się wykrwawisz.
Nathan!
Nic nie mów. Już dobrze.
Nic ci nie będzie.
Przytrzymaj.
No już, skarbie.
Nathan. Bogu dzięki. Myślałem…
Nathan!
Nathan! Pojebało cię?!
Nathan!
Nathan.
Czarnoksiężnik.
- Taki jak on. - Spójrz na mnie.
Nie jesteś taki jak ojciec.
Czarnoksiężnik…
Czysty…
Nieważne.
Jesteś dobrym chłopakiem.
Nie masz się czego wstydzić.
Co ja zrobię?
Przyjdą po ciebie i będą mogli zrobić z tobą, co zechcą.
Mogę uciec.
Sam nie dasz rady.
Znam pewną czarownicę.
Mercury.
Boże dopomóż, nie chcę tego.
Jeśli zdarzy się,
że będzie ci to potrzebne,
ona może pomóc.
W czym?
W tym, co nadchodzi, Nathan.
Dobrze. To chodźmy z nią porozmawiać.
To do roboty.
Ale co?
Czytaj.
Babciu?
Już jej tu nie ma, Nathanie Byrnie, synu Marcusa Edge’a.
Tak.
Znam cię.
Bękart samego diabła.
Jeśli wierzyć opowieściom.
No cóż…
Proszę bardzo.
Wezwałeś mnie.
- Dlaczego? - Babcia powiedziała, że pomożesz.
Zajmuję się pomaganiem innym.
Czego ci trzeba?
Nie wiem.
Może odpowiedzi? Chcesz wiedzieć, kim jesteś?
Chcesz wiedzieć, czy w twych żyłach płynie plugawa krew?
Powiedz…
- Kiedy osiągniesz pełnoletniość? - Za dziesięć miesięcy.
Będzie ci potrzebna krew rodziny.
- Babcia mi ją da. - Może.
A może nie.
Dużo może się wydarzyć.
Dasz mi schronienie?
Mam pewną kryjówkę.
Ale to, czy tam dotrzesz, czy nie,
to już zupełnie inna kwestia.
- Jesteś Czarnoksiężniczką? - Rozpozna swój swego.
Jak cię znaleźć?
- Co robisz?! - Rysuję mapę.
Gdy nadejdzie czas,
wezwij pomoc.
Mapę dokąd?
Wiesz o proroctwie, prawda?
Nie.
Proroctwo.
To z jego powodu tak długo trzymali cię przy życiu.
Mają nadzieję, że się spełni, ale jeśli nie, to…
jeszcze nie wiedzą, co zrobią,
ale bardzo się tobą martwią.
Pewnie dlatego jest ich na zewnątrz tak dużo.
Wkraczamy!
Co? Jakie proroctwo?
Wchodzić!
Nasz czas mija.
Obyśmy się kiedyś naprawdę spotkali, Nathanie Byrnie.
Muszę jednak powiedzieć…
że szanse są na to raczej…
marne.
Gdy nadejdzie czas,
zawołaj o pomoc.
- Czekaj. - Nathanie Byrnie!
Jesteśmy z Rady Czysto Urodzonych! Otoczyliśmy cię!
Wyjdź z uniesionymi rękami!
Napisy: Krzysztof Bożejewicz