ISANG SERIES MULA SA NETFLIX
Nathan Byrne!
-Ito ang Fairborn Council! -Nathan!
Napapaligiran ka! Lumabas kang nakataas ang mga kamay mo!
Isa kang Blood Witch, Nathan.
Mula sa mga batas dito,
'di ka pinapayagang manirahan sa teritoryo ng Britanya.
Ganu'n, ano'ng sinasabi mo? Papatayin mo s'ya?
Hindi.
Ang kakayahan ng pamilya ko'y pangitain.
Ang nanay ko'y propeta at mas makapangyarihan kaysa sa'kin.
May sinulat s'ya sa kanya kagabi.
Mismong gabi na ipinanganak ka.
"Sarili n'yang dugo ang papatay sa lobo."
Isang propesiya.
Kaya, hindi. 'Di kita papatayin, Nathan.
Sasanayin na kita
dahil naniniwala akong nakatadhanang kalabanin mo ang ama mo.
Paano kung ayaw ko?
Kahibangan 'to! 'Di n'yo s'ya pwedeng kunin,
16 lang s'ya. Dito s'ya dapat kasama ko.
Ayos lang, Lola. Babalik ako. Pangako.
Pakisabi ito kay Annalise.
Tingin ko, mabuti nang 'wag na madamay ang anak ko rito.
Ayos, mabuti. Tara na.
Maayos.
Sinanay tayo na patayin ang Blood Witches.
Pero ikaw…
Gusto nilang dalhin ka sa hilaga, panatilihin kang ligtas.
At gagawin namin.
Pagtapos nito.
-Tama, rito. -Tama, tara na.
Babalikan namin ang tatay mo balang araw pero ayos na muna 'to ngayon.
Halika na!
Ikaw muna. 'di ba?
Blood Witch.
Mayroon bang parang Wi-Fi password o anuman?
Wala.
Aba!
Ang baho.
Ano talaga ang ginagawa natin dito?
Sasanayin kitang labanan ang tatay mo.
'Di ako umaasa na kung makita mo s'ya,
maililigtas ka ng pagsasanay ko nang matagal pero 'yun ang utos
kaya 'yun ang gagawin ko,
at susunod ka dahil kung hindi,
isa ka lang ding Blood Witch sa bayan na ayaw sa'yo.
Hindi ako Blood Witch.
Bwisit ka. Hindi nga.
E, ano ka pala, Nathan?
'Di ko alam.
Buweno, malalaman din natin.
Saan ang kwarto ko?
-Nagbibiro ka? -Maliit ang kubo para sa'tin.
Walang biro. Ang laki mo.
'Di 'to holiday camp. Magpakatatag ka.
'Di pa ako nakapunta sa holiday camp.
'Di mo malalaman ang nawawala sa'yo.
Ihagis mo ang gamit mo. Magsisimula na ang pagsasanay.
Sampung buwan hanggang makuha mo ang kapangyarihan mo.
Pagtapos, nasa iyo na ang kaisipan at katawan mo,
pwede nating gawin ang mga 'to na sandata.
Kaya ko nang lumaban.
E, kamusta ka kanina?
Iba 'yun. Mas marami sila.
Mananalo ka lang sa patas? Walang kwenta 'yan.
Walang makakatalo sa walo nang mag-isa.
Walang lumaban na nabuhay sa ama mo.
Ang layunin dito ay gawing posible ang imposible.
Uy, kung tuturuan mo akong talunin ang walong gagong gaya mo,
makikinig ako.
Tingnan natin kung paano ka lalaban sa isa ngayon.
Ang pangit ng paraan mo.
Bwisit.
Isip at katawan, Nathan Byrne.
Isip at katawan.
Kamusta ang pagsasanay?
Inaalagaan ka ba ni Kieran?
Oo, mabait s'ya sa akin.
Ang hirap ng programa. Pinapahirapan kami.
Oo nga.
Kamusta ang pagtrato ng ibang kadete?
May ilang mga komento.
Ang ugnayan ko kay Nathan at--
At kay Marcus.
Oo.
'Di mo 'yon mapipigilan.
'Di, pero pasanin ko na rin.
Buweno, lahat tayo ay may mga pasanin.
Hindi ganito.
Isa ako sa mga nag-arkitekto ng usapang pangkapayapaan.
Baka narinig mo na ang mas karaniwang tawag,
ang Peace Massacre.
Maraming nag-aalinlangan sa pagpupulong sa mga Bloods para sa kasunduan.
Akala ko, may magagawa kaming kahanga-hanga.
Akala ko, kaya naming baguhin ang mundo.
Pero may ibang ideya si Marcus Edge.
'Di ko naisip. Pasens'ya na.
Anumang kabutihan ang gawin ko, anumang matamo,
laging ako ang lalaking nag-imbita ng lobo sa tahanan natin.
Isa kang kadete sa armed wing ng Fairborn Council.
Kung nahihirapan ka dahil sa nakaraan,
alisin mo.
Ito na ang oras para matukoy mo kung sino ka talaga.
Sandali, Nuno!
Layunin ng pagsasanay na hasain ang kakayahan,
hindi pilayan ang mga kasama natin.
Isa pa.
Ang anino ng lobo ay kumakalat sa Europa.
Kayo ang unang linya ng depensa para sa komunidad ng Fairborn.
Kaya dapat kilalanin niyo ang kaaway niyo.
Mas mabilis ng sampung beses maghilom ang mga Blood Witch.
Siyam na milimetrong bala ang gamit natin
na nilagyan ng orasyon
para labanan ang natural nilang kapangyarihang panlunas.
Itaas ang kamay, sino'ng may kapangyarihang Elixir?
Mahusay. Mas alam mo kung ano'ng mayroon dito kaysa sa'kin.
Ang masasabi ko,
'pag tinamaan mo ang Blood, malalaman nila 'to.
Hindi sila superhuman.
Marami na tayong napatay na gaya nila. Marami pa tayong mapapatay.
Mahiwagang bala.
Walang tumatawag n'yan.
Ano ba, pare. Masakit 'yun.
May natural na daanan, limang milyang takbo
kung susundin mo ang daan.
Oorasan kita.
'Di masyadong mabilis.
-Ulitin mo. -Ano?
Sige na.
Nathan!
'Di ko alam kung bakit 'di ka nila nilulubayan.
Paano kung tama sila?
Paano kung ako ay…
isang Blood Witch?
Nathan. Baka isa kang Blood Witch.
O pwedeng hindi.
Ang 'di ikaw ay ang ama mo.
Nu'ng sinubukan akong galitin ng kapatid mo…
gusto ko s'yang saktan.
Gustong-gusto ko talagang saktan.
Oo.
Ganyan…
Ganyan ang ibig sabihin ng ginagalit.
Teka, nakapunta ka na sa bayan 'pag Biyernes ng gabi?
Ang mga pagkapoot ay 'di na bago sa mga Blood Witch.
'Di na ito bago sa tatay mo at
'di na bago sa'yo.
Sa totoo lang, 'wag ka na maawa sa sarili mo.
Pangit na katangian mo ito.
Tingin mo may magaganda akong katangian?
Manahimik ka.
Kamusta, Ms. Byrne.
-Hinahanap ko si Nathan.- -Umalis s'ya, iha.
Saan s'ya nagpunta?
'Wag mo na 'tong alalahanin.
Pero nag-aalala ako--
Matalino kang babae, Annalise.
'Wag ka nang babalik dito.
Magpatuloy ka sa buhay mo.
Sige.
Hinga.
Focus.
'Wag mong itutok ang baril sa'kin.
Bwisit, huminga ka, pakiusap.
Jessica. Dapat galingan.
Ilang linggo pang training, baka tamaan mo na ang target.
Sana 'di tayo sabay ipadala bago 'yun.
Tinamaan ko ang target ng maraming beses.
Itinakda tayong maging pinakamagaling
kaya ang maraming beses ay 'di sapat.
'Di ka tinuruan ng amain mo kung paano ang tamang pagpatay?
'Di ko s'ya nakilala.
Ah, bata ka pa noon.
Baka 'di mo lang matandaaan.
Baka pinatulog ka n'ya bago ang nanay mo.
Nagbabago ka ng anyo, 'di ba?
Bakit 'di mo subukang mag-anyo na isang hindi traydor.
Okay, bwisit ka.
Ano?
Mukha na ba akong traydor ngayon?
Tumigil ka.
O, 'wag kang mahiya.
Tingin ko ang ganda mo.
Dapat kinikilig ang nobyo mo. 'Di ako makapaniwala--
Sa swerte n'ya.
Oo, malamang sumusubok s'ya sa higit sa kaya n'ya.
'Di nakapagtatakang bigo ka.
Itigil mo 'yan.
Sa susunod na mag-isa ka, mag-iisip ka na.
"Paano kung 'di talaga s'ya 'yun?
Paano kung bigla s'yang
magbago?"
Susmiyo.
Gusto mong pag-usapan ang isyu sa tatay mo?
Pwede kitang bigyan ng isyu.
Baliw ka na.
May problema sa'yo. Bumalik ka na.
Tinamaan ko ang target, madaming beses.
At marami pa akong tatamaan.
Bukas 'yan.
Uy, gusto ko lang pumasok at masiguro na, alam mo na, ayos ka lang.
Ayos lang ako.
'Yung insidente kay Hazel…
S'ya ay… Masama ang loob n'ya.
Kaya?
Kaya baka pwede mo bang subukang ayusin ang mga bagay-bagay
para sa grupo?
Kita mo naman, bukas ang pinto ko. Malaya s'yang humingi ng tawad.
Alam ko na may ibang ugali si Hazel.
-Pero kasama 'yan ng-- -Kieran.
Ang papa mo ay respetadong miyembro ng komunidad ng Fairborn.
Ang tito mo ay lider ng Fairborn Council Task Force.
Buong buhay mo ay pribilehiyo at ginhawa.
Jess, nagsikap ako para makapasok dito.
Ipinasa mo ang bleep test para makapasok dito.
Nagsumikap ako.
Patay na ang tatay ko.
Laging may dungis ang pangalan ko dahil sa isang halimaw.
Gagamitin nila 'yun para sirain ako.
Ginagawa na nila 'yun buong buhay ko.
Kaya pwede s'yang pumunta at humingi ng tawad at baka hayaan ko na.
'Di ako nagpapakita ng kahinaan, Kieran.
Ang iba sa'tin ay 'di ipinanganak na swerte.
Sige, gusto ko lang pumunta para masiguro na
ayos ka lang pero iiwan ko na sa'yo 'yan.
'Di mo kailangang umalis dahil lang pinagsabihan kita.
Pwede kang manatili.
Kung gusto mo.
May gusto akong tawagan.
Sino?
Si Annalise.
Walang signal ng telepono rito.
Bakit 'di ka gumuhit sa sarili mo ng larawan?
-Ibalik mo 'yan. -Hindi.
Alam mo kung ano? Bwisit ka!
Bwisit 'tong sabaw, bwisit 'tong kubo, bwisit 'tong training!
Gusto ko nang umuwi.
Sige.
Pwede ka nang umuwi.
Ang kailangan mo lang gawin ay kunin ang aklat na 'to.
Bwisit!
Iligpit mo ang kalat mo.
Tumatakbo ka sa daan.
Takbuhin mo uli.
Ikaw si Nathan Byrne.
'Di kita dapat kinakausap
pero mukhang ayos ka naman…
kahit na gano'n.
Alam mo, kamukha mo s'ya.
Bjorn, ano'ng nangyayari?
Nakatanggap kami ng tawag sa miyembro sa Wales.
Baka mga Blood. Pwedeng si Marcus din.
-Wala bang mga nakadestino sa Wales? -Mayroon.
Bakit tayo pupunta?
Dahil nag-imbestiga ang tao natin, 'di na sila mahagilap ngayon.
-Bakit 'di natin tawagan? -Pasok ka sa truck.
Tara na!
Paalis na tayo!
Manatili sa posisyon hanggang maabisuhan.
Sige.
Tara. Bilis. Posisyon, ngayon na.
Sandali lang.
Tara.
Tulong! Tulungan n'yo 'ko!
'Wag n'yong hawakan.
Diyos ko, susmiyo.
Mabilis umepekto ang sumpa ng suffocation. Nandito pa sila.
Teka!
O, lintik.
Mukhang nahanap natin ang unang grupo.
Team Leader ito, pahingi ng mga backup unit dito.
Kailanganin din ng mga tagalinis.
-Paano ang mga bangkay? -Susunugin nila ang bahay.
Pwera lang kung maipapaliwanag mo ang sampu
at babaeng walang bibig sa mga fains.
May nakita kang kahit ano?
Nagpunta sila rito.
Annalise. Sa ika-17 na kaarawan mo,
ibibigay ko ang una mong regalo.
Salamat.
Heto ang ikalawang regalo.
Heto ang ikatlong regalo.
Sa tatay ko ito.
Tapos, naging sa'kin.
Ngayon, sa'yo na.
'Pag nagtanong ang kapatid mo, nakuha ko sa eBay.
Salamat. Ang ganda.
Tama.
Handa ka na?
At ngayon,
dugo ng pamilya mo ang dumadaloy sa'yo.
Tanggapin mo ito at maging kumpleto.
-Magaling. -Salamat, Pa.
Noong seremonya ng pagbibigay ko, inggit na inggit ang papa mo
na sinubukan n'yang putulin ang daliri n'ya nang mag-isa.
Ipinadala na natin ang lahat bilang backup.
Paano nila nagawang patayin ang isang buong pulutong?
Isang pulutong ng hunters.
'Di ko alam.
Kasama kaya s'ya nila?
Si Marcus?
Malabong mangyari.
Ibig kong sabihin, 'di naman parang isa--
'Di naman parang isa s'ya sa The Ten.
Dapat The Twelve.
Ginugol n'ya ang dalawang dekadang hinahanap ang The Ten.
Ano'ng gagawin n'ya 'pag nalaman n'ya
na tayong dalawa ang nag-utos?
Ligtas kayong dalawa.
Mamamatay ang pagkakakilanlan n'yo kasama ko.
'Pag dumating ang araw.
Buweno, ano pa man, duda akong nandu'n s'ya.
Nasa dibdib pa rin n'ya ang puso n'ya kung tutuusin.
Ibig kong sabihin, kitang-kita na, 'yun pa lang.
Uy, Papa, gusto ni Mama na hiwain natin ang cake.
Ah. Oo, syempre.
Magandang seremonya, Annalise.
Soul, ang anak mo talaga ay kabigha-bighani.
Para saan 'to? 'Di ko s'ya matatalo sa bugbugan
kaya ano'ng punto nito?
Noong nakaraang buwan, 'di mo kayang gawin 'yan.
Isipin mo ang pwede mong magawa sa susunod na buwan.
Uy, Beef.
Araw ng Pagbibigay ngayon.
Ano kaya ang magiging kapangyarihan ko?
Baka mapagsalita ko ang mga hayop.
Magsalita ka.
Sige,
gumanyan ka.
Malakas, tahimik na tipo.
Naisip ko baka naisulat n'ya.
Dahil kaarawan ko naman.
'Di naman n'ya ikakamatay, 'no?
Isang simpleng sulat, para mangamusta.
"Buhay pa ako."
Magsalita ka.
Sige. Oo, hindi mo ito gagawin.
Magkita tayo mamaya.
Annalise, ikaw na.
O! Isa!
May dala ako para sa'yo.
Tuta ito.
Ayos.
Sana buhay pa s'ya.
Tama. Baka gusto mong butasan ito o parang gano'n.
-Dahil lagi mo-- -Laging binabasag ang phone ko.
Nandito ka.
Gusto kong makasiguro na naalala mo ako.
Salamat.
Talaga.
Alam mo, striking ang kagandahan mo.
Biro sa bowling 'yan.
Salamat.
Napakabigat ng mga balls mo.
Biruan din sa bowling 'yun. 'Yun na ang pinakamahusay na naisip ko.
-Ano lang-- -Nakakailang 'yun.
Ang saya nu'n. 'Di ka talaga magaling sa bowling.
Tumahimik ka! 'Di ko 'yun nagawa ng walang…
Diyos ko, ano'ng tawag du'n? Mga sausage sa gilid.
Mga gutter guards.
Sige, tayong mga propesyunal na bowlers, gusto silang tawaging sausage, okay.
Iniisip ko, alam mo,
kung ano'ng nangyari nu'ng huling nasa kotseng ito tayo.
Oo. Naaalala ko.
Ang saya.
Ulitin natin.
Oo, maganda ito.
Pero?
Hindi ko alam. Ako…
'Di ko talaga alam ang gusto ko ngayon.
Parang alam mo naman nu'ng magkasama tayo.
Pasensya na.
David.
David!
Ano'ng ginagawa mo?
Itigil mo!
Dito nagtatapos ang daan.
Apat na koponan, isara ang lugar.
Unang koponan kay Jessica. Pangatlong koponan kay Kieran.
Pang-apat kay Flo. Pangalawa, sa akin.
Walang makakaalis.
Tara.
Huli na akong nakarating dito.
Annalise.
O, ang ulo ko.
Naaksidente ka sa kotse.
Nasaan si David?
Nasa pasilyo s'ya.
Matindi ang pinsala n'ya.
-Magiging ayos ba s'ya? -Magiging maayos s'ya.
May naaalala ka ba sa nangyari?
Itigil mo ito!
Wala talaga.
Ang pinakamahalaga ay maayos ka.
Kailangan ko nang umalis.
Magdadala ako mamaya ng mga magazine at 'di masarap na tsokolateng gusto mo.
Magkita tayo mamaya.
Sir, nakuha namin sila.
Mahusay. Magaling na trabaho.
May mga casualties tayo. Isa sa mga bagong salta.
'Di si Jessica?
Hindi. Si Kadete Hazel Clark.
Sige. Pupuntahan ko si Reutger, personal na sasabihin ang mabuting balita.
Magaling.
Aoife.
Nagpunta agad ako…
Si Marcus ito.
Nasaan ang mga gwardya?
Natagpuan namin ang mga piraso nila sa hardin.
May kaguluhan sa Wales.
Ipinadala namin ang karamihan sa lokal na proteksyon doon.
-Tingin mo isa 'tong dibersyon? -Kung ito nga, umubra ito.
Ang huli sa The Ten.
Ligtas ba tayo?
Pito sa daliri n'ya ay bali.
Ano'ng ibig sabihin?
Ibig sabihin, ganu'n katagal bago n'ya tayo isiniwalat.
-Umalis na tayo dapat. -'Di ako aalis.
Ang kapangyarihan ko, iluminasyon. Ikaw, maghalaman.
Kung ang pinuno ng council ay 'di ligtas, ano'ng tsansa natin?
'Di tayo ganu'n kahina gaya ng iniisip mo.
May mga paraan.
Anong mga paraan?
'Di, ito ay… Pasensya na, umalis ka na.
'Di na ito ligtas para sa'yo.
Isang pagkakamali at habambuhay tayong nangangamba.
Sumusunod lang tayo sa utos.
Kaya sinusundan na nila tayo ngayon.
SARILI N'YANG DUGO ANG PAPATAY SA LOBO.
"Sarili n'yang dugo ang papatay sa lobo."
Ang binata.
Kung alam na ni Marcus ang propesiya ngayon…
tutugisin n'ya rin s'ya.
Ano'ng nangyayari?
Patay na si Reutger Sillwood.
-Ang tatay mo 'yun. -Ano'ng ginagawa nila rito?
Inutusan kaming proteksyunan ka.
May pag-aalala na pwedeng maniwala ang tatay mo
na panganib ka sa kanya.
Baka pumunta s'ya rito para hanapin ka.
Kumusta ang pagsasanay, bata?
Ayos lang. Gusto mong mabugbog?
Sige, masaya 'to.
Pangit sa'kin 'pag ang bilis mong natatalo.
Baka dapat sanayin mo 'ko nang mas mahusay.
Tingin mo papunta na ang tatay ko rito?
Wala akong alam sa ginagawa ng ama mo.
-Baka pumunta s'ya para iligtas ako. -'Di s'ya pupunta para iligtas ka.
May natutunan kang bagong recipe?
'Pag walang ginagawa.
Akala ko inuubos mo ang oras mo sa pagbugbog sa'kin. Kubyertos?
'Yang mga araw na 'yan. Mga gabing wala akong magawa.
-Matulog ka. -'Di ako natutulog.
Bakit hindi?
Masasamang panaginip.
Siguro dapat kang makinig sa tunog ng balyena o mga gano'n.
Salamat sa payo.
Sabi mo, kamukha ko s'ya.
Ano?
Ang tatay ko.
Sabi mo, kamukha ko s'ya.
Nakita mo na pala s'ya dati.
Nu'ng 11 ako.
Parehong nagtrabaho ang mga magulang ko sa Fairborn Council.
Ipinatawag sila sa napakahalagang pagpupulong.
Para pag-usapan ang kapayapaan.
Ang masaker.
Nasabik silang isama ako.
Masasaksihan ko raw ang kasaysayan.
Hindi sila nagkamali.
Lumang bahay iyon na tinatawag na Wolfhagen
sa Alemanya.
Neutral na teritoryo.
Kinarga ako ng mama ko.
Pinaupo n'ya ako sa upuan sa likod ng bulwagan
at sinabihan akong tumahimik.
Naalala kong pumasok s'ya.
Kung paano s'ya tumingin sa lahat.
At ngumiti.
At saka s'ya lumingon.
Naging lobo s'ya.
Pinatay ang bawat isa sa kanila.
Ano'ng ginawa mo?
Nagtago ako.
Dahil bata lang ako.
At natakot ako.
E, ngayon?
Takot ka pa rin ba?
Ano'ng mga kahinaan mo?
Pagod ka na. Mabagal ka. Hindi ka nagko-concentrate.
Ano'ng mga kahinaan ko?
Minamaliit ako.
Nako-kontrol ng ama mo ang bato at tubig.
Nagagawang baguhin ang anyo ng ibang nilalang.
Kayang dagdagan ang laki at bilis niya.
Nahihilom ang sugat. Kontrolin ang panahon.
Kaya n'yang gumawa ng gayuma.
Kayang manipulahin ang init at lamig.
Kayang kunin ang kapangyarihan ng sinumang mangkukulam sa mundo.
'Yun ang pinakadakilang regalo at sandata n'ya laban sa'tin.
Mas marami sa'ting napapatay n'ya, lalo n'yang ikinalalakas.
Pupunta ako sa opisina. Dito ka at bantayan sila.
Opo, sir.
Kamusta, Soul.
Kamusta, Rowan.
'Di ko naintindihan ang isang kayang patubuin ang anuman
sa dampi ng daliri ay gumugugol ng matagal sa paghahalaman.
Makalumang paraan, kapatid.
Narinig ko ang nangyari.
Grabeng trahedya.
Si Marcus 'yun.
Oo. Malaking krus ng dugo.
Natanggal ang puso sa dibdib.
Mayroon s'yang pamamaraan.
Tinutugis ka niya, 'di ba?
Ano ang gagawin mo?
Lalaban ako.
Alam mo, gusto ko ang kapangyarihan ng pamilya natin,
pero kahit ako, tanggap ko ang kahinaan nito
pagdating sa labanan.
Lalo sa gaya ni Marcus Edge.
Naaalala mo ang isang aklat ng tatay natin?
Nahanap mo 'to minsan nu'ng naglalaro tayo sa silid-aralan n'ya.
May balot ito na leather na may simbolo.
Naaalala ko.
At naalala kong pinalo n'ya tayong dalawa nang tingnan 'to.
Oo nga.
Itinago ko ito.
Nung namatay s'ya.
Nasa akin pa rin 'to.
Wala na ang lumang mahika na 'yon.
Dapat 'yong manatiling patay.
Sana lang may pagpipilian ako.
Patawad.
Ano 'yun?
Wala.
Pinakamabilis na oras. Gawin mo ulit.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Redelyn Teodoro Juan