UNHA SERIE DE NETFLIX
Nathan Byrne!
- Somos do Consello! - Nathan!
Estás rodeado. Sae coas mans en alto.
Es un bruxo Blood, Nathan.
As leis do país prohíbenche vivir en territorio británico.
Que propoñedes, logo? Ídelo matar?
Non.
O poder da miña familia son as visións.
A miña nai era profeta e unha bruxa moito máis poderosa ca min.
Escribiu algo na súa derradeira noite.
A mesma en que ti naciches.
"O seu sangue matará o lobo."
Unha profecía.
Así que non te vou executar, Nathan.
Voute adestrar,
porque creo que loitarás contra teu pai.
E se me nego?
É absurdo! Non podedes levalo.
Só ten 16 anos, o seu lugar está aquí comigo.
Tranquila, avoa. Volverei.
Dirasllo a Annalise?
Ambos sabemos que é mellor deixala á marxe.
Ben, vamos.
Ponde os seguros.
Adéstrannos para matar Blood,
pero a ti…
Queren que te manteñamos a salvo no norte.
E iso faremos.
Despois disto.
- Aquí. - Vamos.
Xa pillaremos o teu pai, por agora bástanos con isto.
Vamos, ho!
Válenos contigo.
Condenado Blood.
Hai contrasinal do wifi ou algo?
Non.
Fu!
Cheira que alcatrea.
Que facemos aquí?
Voute adestrar para loitares contra teu pai.
Coido que, se algún día o atopas,
adestrarte non te vai salvar, mais son as miñas ordes
e é o que vou facer,
e ti vas obedecer, porque se non o fas,
serás outro bruxo Blood nunha terra que non te quere.
Non son un Blood.
Non son tal, hostia.
Que es, logo?
Non sei.
Pois ímolo descubrir.
E o meu cuarto?
- É broma? - A casa non dá para os dous.
Normal, es enorme.
Isto non é un paseo en barca.
Nunca fun en barca.
Non sabes o que perdes.
Deixa as cousas, o adestramento comeza xa.
Faltan dez meses para obteres o teu poder.
Até entón, tes a mente e o corpo,
e podemos facer armas de ambos.
Xa sei loitar.
Como che foi antes?
Non é xusto, eran moitos.
Só gañas pelexas xustas? Non serve de moito.
Ninguén pode contra oito.
Ninguén sobreviviu a unha pelexa con teu pai.
A nosa misión aquí é facer posible o imposible.
Pois se podes aprenderme a dar unha malleira a oito de vós,
son todo oídos.
Por agora, imos ver que tal contra un, si?
Unha técnica pésima.
Merda.
Mente e corpo, Nathan Byrne.
Mente e corpo.
Como vai o adestramento?
Kieran cóidate?
Abofé, pórtase ben comigo.
É un programa duro. Fannos traballar.
Iso facemos.
Como te tratan os demais cadetes?
Houbo algúns comentarios.
A miña relación con Nathan e…
E Marcus.
Si.
Non podes evitalo.
Non, pero é un lastre.
Cada un carga co seu.
Isto é distinto.
Eu fun un dos artífices das negociacións de paz.
Talvez oíches falar delas polo seu nome máis común,
a Masacre da Paz.
A negociación dunha tregua cos Blood xerou moito escepticismo.
Eu pensaba que podiamos acadar algo incrible.
Que podiamos cambiar o mundo.
Pero Marcus Edge tiña outros plans.
Non o pensara así. Síntoo.
Por moito que faga e consiga,
sempre serei o home que meteu o lobo na casa.
Ti es cadete da rama armada do Consello Fairborn.
Se o teu pasado é un lastre,
sóltao.
É o teu momento de definires quen es realmente.
Quieto, Nuno!
O adestramento de combate é para mellorarmos,
non para eivar compañeiros.
Outra vez.
A sombra do lobo espállase por toda Europa.
Sodes a primeira liña de defensa da comunidade Fairborn.
Tedes que coñecer o voso inimigo.
Os Blood curan dez veces máis rápido ca nós.
Usamos balas de nove milímetros
impregnadas nunha poción
para esquivar a capacidade de recuperación natural.
Quen ten como poder o Elixir?
Pois saberedes mellor que carallo levan estas cousas.
O que si vos podo dicir
é que se lle dades a un, vaise decatar.
Non son superhumanos.
Temos matado moitos.
E mataremos moitos máis.
Balas máxicas.
Ninguén lles chama así.
Arre demo, ho. Iso doe.
Hai un circuíto natural, de oito quilómetros,
seguindo o camiño.
Vou cronometrar.
Non moi rápido.
- Outra vez. - Que?
Veña.
Nathan!
Non sei por que non te deixan en paz.
E se teñen razón?
E se son un…
bruxo Blood de merda?
Nathan. Pode que sexas Blood.
Ou pode que non.
Pero non es teu pai.
Cando teu irmán tentaba provocarme, eu…
quería mancalo.
Facerlle moito dano.
Xa.
É…
É o que pasa cando te provocan.
Saíches algunha vez un venres pola noite?
Sentirse cego de ira non é algo exclusivo dos Blood.
Nin do teu pai
nin de ti.
Deixa de compadecerte de ti mesmo.
É a túa calidade menos atractiva.
Achas que teño calidades atractivas?
Cala a boca.
Sra. Byrne.
- Buscaba a Nathan… - Marchou, corazón.
A onde?
Non é cousa túa.
Si que é…
Es unha moza lista, Annalise.
Non volvas por aquí.
Sigue coa túa vida.
Veña.
Respira.
Céntrate.
Non me apuntes coa pistola.
Que respires, hostia. Por favor.
Jessica. Necesitas mellorar.
Unhas semanas máis e igual atinas.
Espero que non marchemos antes.
Atinei moitas veces.
Somos o mellor do mellor,
así que moitas veces non é abondo.
O teu padrasto non che aprendeu a matar?
Non o coñecín.
Xa, eras moi noviña.
Non te lembrarás.
Igual te metía na cama antes de deitarse con túa nai.
Non mudabas de forma?
Por que non mudas en alguén que non sexa unha puta traidora?
Vai rañala.
Que?
Agora parézoche unha traidora?
Basta.
Que non che dea vergonza.
Estás moi ben.
O teu mozo estará encantado. Non crerá…
A súa sorte.
É demasiado para el.
Normal que esteas frustrado.
Para xa.
Agora cando esteades a soas, sempre che quedará a dúbida.
E se non é el?
E se de súpeto…
cambia?
Mi madriña.
Falamos de complexos paternos?
Conta comigo.
Estás enferma.
Pásache algo serio, volve mudar.
Atinei veces abondas.
E atinarei moitas máis.
Está aberto.
Só quería asegurarme de que estás ben.
Estou.
O tema de Hazel…
Estaba… moi desgustada.
E?
Igual poderías acalmar a situación,
polo ben do equipo?
A porta está aberta. Pode vir desculparse cando queira.
Sei que Hazel pode ser difícil,
- pero o traballo… - Kieran.
Teu pai é un membro respectado da comunidade Fairborn.
O teu tío é director do grupo de traballo do Consello.
Todo son privilexios e facilidades.
Deixei o pelello para entrar.
Ti pasaches unha proba física.
Eu deixei o pelello.
Meu pai morreu.
E o meu nome quedou manchado pola miña relación cun monstro.
Se os deixo, usarano para destruírme.
Sempre o fixeron.
Que veña desculparse e igual o deixo correr.
Non amoso debilidade, Kieran.
Non todos nacemos con tanta sorte.
Está ben, só quería asegurarme de que…
estabas ben, pero xa marcho.
Non tes que marchar só porque che repliquei.
Podes quedar.
Se queres.
Quero chamar a alguén.
A quen?
A Annalise.
Aquí non che hai cobertura.
Por que non fas un debuxiño?
- Devólvemo. - Non.
Sabes que? Vai cagar.
Á merda o teu guiso, esta casa e o adestramento!
Quero marchar para a casa.
Moi ben.
Marcha.
Só tes que coller este libro.
Merda!
Limpa a desfeita.
Corres polo circuíto.
Volve correlo.
Outra vez.
Es Nathan Byrne.
Non debería falar contigo.
pero pareces normal…
ao fin e ao cabo.
Es idéntico a el.
Bjorn, que pasa?
Unha chamada de socorro dun membro de Gales.
Cremos que son Blood. Podería ser Marcus.
- Non temos xente en Gales? - Temos.
E por que imos nós?
Porque os nosos foron pescudar e agora non os atopamos.
- E se os chamamos? - Monta.
En marcha!
Vamos, marchamos!
En posición até próximo aviso.
De acordo.
Axiña, aos vosos postos.
Esperade.
Vamos.
Axuda! Socorro!
Non a toquedes.
Mi madriña.
Os maleficios de asfixia actúan rápido, andan preto.
Espera!
Carallo.
Seica atopamos o primeiro equipo.
Aquí o xefe do equipo, pido unidades de reforzo.
Que veñan tamén os da limpeza.
E os corpos?
Vanlle prender lume á casa.
Ou pódeslles explicar aos fains dez corpos e unha muller sen boca.
Detectaches algo?
Foron por aquí.
Annalise, no día do teu 17 aniversario,
douche o teu primeiro agasallo.
Grazas.
Douche o segundo.
Douche o terceiro.
Era de meu pai.
Despois foi meu.
E agora é teu.
Para o teu irmán é de eBay.
Grazas, é precioso.
Moi ben.
Lista?
E agora…
Levas o sangue da familia nas veas.
Bébeo e fica completa.
- Ben feito. - Grazas, papá.
Cando a miña cerimonia de Entrega, teu pai púxose tan celoso
que intentou cortar o dedo el soíño.
Xa enviamos a todo o mundo de reforzo.
Como deron acabado cun equipo enteiro?
Todo un equipo de Cazadores.
Non sei.
Ían con el?
Marcus?
Non é probable.
Non é que ela fose unha dos…
Non é que fose dos Dez.
Deberían ser os Doce.
Pasou vinte anos a cazar os dez que deron a orde.
Que fará cando saiba
que fomos nós os dous os que a executamos?
Estades a salvo.
Levarei as vosas identidades á tumba.
Cando chegue o día.
De todos xeitos, dubido que el estivese alá.
Para comezar, o corazón seguía no peito.
Normalmente, é o que o delata.
Papá, a mamá quere cortar a torta.
Ai, claro.
Unha cerimonia preciosa, Annalise.
Soul, tes unha filla encantadora.
Que sentido ten? Nunca vou poder con el,
así que que sentido ten?
Hai un mes non dabas feito iso.
Imaxina o que farás dentro dun mes.
Ola, Beef.
É o día da Entrega.
Que poder cres que terei?
Igual podo facer que os animais falen.
Fala.
Pois vale,
ti sigue así.
Forte e tranquilo.
Pensei que me escribiría.
Polo meu aniversario.
Non custaba tanto, non?
Unha cartiña para dicir ola.
"Sigo vivo."
Fala.
Xa, non o vas facer.
Vémonos, socio.
Annalise, tócache.
Vaites! Un!
Ei, téñoche algo.
É un cadeliño.
Vale.
Espero que siga vivo.
Podíaslle pór uns buracos para que respirase ou algo.
- Porque sempre… - Sempre escachizo o móbil.
Estás aquí.
Era para asegurarme de que te lembrabas de min.
Grazas.
En serio.
A túa beleza derriba a calquera.
É un chiste de birlos.
Grazas.
Ti tes unhas boas bólas.
Tamén era un chiste de birlos, non se me ocorreu nada mellor.
- Vou… - Que noxo.
Paseino xenial, os birlos dánseche fatal.
Cala a boca, nunca o fixera sen…
Ai, como lles chaman ás salchichas dos lados?
Barras laterais.
Nós, os profesionais, chamámoslles salchichas, pero vale.
Estaba a pensar…
no que pasou a última vez que fomos neste coche.
Si, lémbrome.
Foi divertido.
Deberiamos repetilo.
Si, estivo ben.
Pero?
Non sei…
Agora mesmo, non sei o que quero.
Pois non o parecía cando estabamos xuntos.
Pois perdoa.
David.
David!
Que fas?
Fai que pare!
Acaba aquí.
Catro equipos en cerco.
O primeiro con Jessica. O terceiro con Kieran.
O cuarto con Flo. O segundo comigo.
Que non escape ninguén.
Vamos, adiante.
Cheguei demasiado tarde.
Annalise.
Ai, a cabeza.
Tiveches un accidente.
E David?
Ao final do corredor.
Ten feridas de gravidade.
Vaise pór ben?
Vaise pór ben.
Lembras o que aconteceu?
Fai que pare!
Non.
O importante é que esteas ben.
Desculpa, vou marchar.
Despois volvo con revistas
e eses chocolates malos que che gustan.
Véxote despois.
Señor, cazámolos.
Excelente, bo traballo.
Temo que houbo baixas. Unha das novas recrutas.
Non é Jessica.
Non, a cadete Hazel Clark.
Agora voume reunir con Reutger para darlle as boas novas en persoa.
Bo traballo.
Aoife.
Vin en canto…
É Marcus.
E os gardas?
Atopamos anacos deles no xardín.
Había insurxentes en Gales.
Enviamos alí case todas as tropas locais.
- Cres que foi unha distracción? - Se o foi, funcionou.
A última dos Dez.
Estamos a salvo?
Ten sete dedos rotos.
Que significa?
É o que aguantou até renderse.
- Se o sabe, debemos fuxir. - Non.
O meu poder é intelectual. O teu, as plantas.
Se ela non se salvou, que posibilidades temos nós?
Non estamos tan indefensos como pensas.
Hai xeitos.
Que xeitos?
Non, é… Perdoa, ti deberías marchar.
Xa non é seguro para ti.
Un erro e pagámolo toda a vida.
Seguiamos ordes.
Pois agora séguennos a nós.
"O seu sangue matará o lobo."
O mozo.
Se Marcus descubriu a profecía,
tamén irá por el.
Que pasa?
Reutger Sillwood está morta.
- Foi teu pai. - Que fan aquí, logo?
Temos ordes de darche máis protección.
Temen que teu pai pense que es un perigo para el.
Igual vén buscarte.
Como vai o adestramento, rula?
Ben, queres unha pelexa?
Claro que si.
Que sexa tan doado mallarte déixame mal.
Igual deberías adestrarme mellor.
De verdade cres que vén meu pai?
Nin zosca do que fai teu pai.
Igual vén rescatarme.
Non viría rescatarte.
Unha receita nova?
Pasei o tempo con ela.
Pensei que pasabas o tempo batendo en min. Cubertos?
Iso é polo día, pola noite non teño que facer.
Proba a durmir.
Non durmo.
E logo?
Pesadelos.
Poderías escoitar cantos de balea ou algo así.
Grazas polo consello.
Dixeches que era igual a el.
O que?
O meu pai.
Dixeches que era idéntico a el.
Iso é que o viches.
Eu tiña 11 anos.
Meus pais traballaban para o Consello Fairborn.
Convocáronos a unha reunión importante.
Para negociar a paz.
A masacre.
Facíalles ilusión levarme.
Dicían que ía presenciar a historia.
Pois estaban equivocados.
Era unha casa vella, Wolfhagen,
in Alemaña.
Terreo neutral.
Levábame a miña nai.
Sentoume nunha cadeira ao final do corredor
e díxome que non fixese ruído.
Lembro cando entrou.
Como mirou a todo o mundo.
E sorriu.
E despois volveuse.
E converteuse no lobo.
E matounos a todos.
E que fixeches?
Agocharme.
Non era máis ca unha nena.
E tiña medo.
E agora?
Aínda tes medo?
Cales son as túas fraquezas?
Estás canso, es lento. Non te concentras.
E as miñas fraquezas?
Que me subestimas.
O teu pai controla rocas e auga.
Pode coller a forma doutras criaturas.
Pode aumentar de tamaño e velocidade.
Sobrevivir feridas. Controlar o tempo.
Pode facer pocións.
Manipular o calor e o frío.
Roubarlle o poder a calquera bruxo do mundo.
É o seu mellor don e a súa mellor arma contra nós.
Cantos máis de nós mata, máis forte se volve.
Vou á oficina. Queda e vixía a familia.
Si, señor.
Ola, Soul.
Ola, Rowan.
Por que alguén que fai crecer o que queira
só con tocalo, pasaría tanto tempo no horto.
Estilo tradicional, irmán.
Xa sei o de Reutger.
Unha traxedia horrible.
Foi Marcus.
Xa, a cruz grande de sangue.
O corazón arrincado do peito.
Certamente é metódico.
Quérete cazar, non si?
Que vas facer?
Vou loitar.
Sabes que sempre me gustou o poder familiar,
pero mesmo eu me decato da súa relativa ineficacia
cando se trata de loitar.
Especialmente contra Marcus Edge.
Lembras un libro do noso pai?
Atopáchelo unha vez que xogabas no seu estudio.
Tiña a tapa de coiro cun símbolo.
Lémbrome.
E lembro que nos pegou só por ollar para el.
Si.
Conserveino.
Cando morreu.
Aínda o teño.
Esa maxia vella morreu, Soul.
E morta debería quedar.
Oxalá tivese opción.
Síntoo.
Síntoo
Síntoo moito.
Que foi?
Nada.
A túa mellor marca. Volve facelo.
Subtítulos: Jeiry Castellano