SERIAL NETFLIX
Nathanie Byrnie!
Jesteśmy z Rady Czysto Urodzonych!
- Nathan! - Jesteś otoczony!
Wyjdź z uniesionymi rękami!
Jesteś Czarnoksiężnikiem.
Prawo zabrania ci żyć w Wielkiej Brytanii.
Co to znaczy? Zabijecie go?
Nie.
W mojej rodzinie dziedziczymy moc wizji.
Moja mama była prorokinią i potężniejszą czarownicą ode mnie.
Napisała coś w swą ostatnią noc.
W noc twoich narodzin.
„Jego własna krew zabije Wilka”.
Proroctwo.
Nie, nie zabiję cię, Nathan.
Wyszkolę cię, bo uważam, że przeznaczona jest ci walka z ojcem.
A jeśli odmówię?
To niedorzeczne! Nie możecie go zabrać!
Ma tylko 16 lat! Jego miejsce jest ze mną!
Babciu, wrócę. Słowo.
Powie pan Annalise?
Zgodzimy się obaj, że lepiej jej nie mieszać.
Dobrze. Jedźmy.
Zabezpieczony.
Mamy zabijać Czarnoksiężników.
Ale ciebie…
Ciebie mamy zabrać na północ i chronić.
Zrobimy to.
Potem.
- Tutaj. - Do dzieła.
Kiedyś dorwiemy twojego ojca, ale na razie ty wystarczysz.
No dalej!
Wystarczysz.
Czarnoksiężnik.
Jest jakieś hasło do Wi-Fi czy coś?
Nie.
Ohydny zapach.
Co my tu robimy?
Wyszkolę cię do walki z ojcem.
Nie spodziewam się… że w razie, gdy go spotkasz,
szkolenie utrzyma cię przy życiu, ale mam rozkazy,
więc je wykonam.
A ty się podporządkujesz, bo jeśli nie, to znaczy,
że jesteś Czarnoksiężnikiem, którego tu nie chcą.
Nie jestem.
Nie jestem, kurwa.
To kim jesteś, Nathan?
Nie wiem.
No to się dowiemy.
Gdzie mam sypialnię?
- To żart? - Dom jest za mały.
- Bo ty jesteś wielka. - To nie kolonie. Masz zmężnieć.
Nigdy nie byłem na koloniach.
To nie wiesz, co straciłeś.
Wrzuć tam rzeczy. Zaczynamy szkolenie.
Za dziesięć miesięcy otrzymasz moc.
Do tego czasu musisz korzystać z umysłu i ciała.
Zamienimy je w broń.
- Umiem walczyć. - I jak ci dziś poszło?
Mieli przewagę.
Wygrywasz tylko walki, które są fair? Kiepsko.
- Nikt nie pokonałby ośmiorga Łowców. - Nikt nie przeżył walki z twoim ojcem.
Naszym celem jest umożliwienie niemożliwego.
Jeśli nauczysz mnie pokonać ośmioro z was, to zamieniam się w słuch.
Na razie powalcz z jedną.
Beznadziejna technika.
Kurwa.
Umysł i ciało, Nathan.
Umysł i ciało.
Jak szkolenie?
- Kieran się tobą opiekuje? - Tak.
Bardzo o mnie dba.
Nie jest łatwo. Dają nam w kość.
Owszem.
Jak inni kadeci?
Nie szczędzili słów.
Mój związek z Nathanem i…
Marcusem.
Tak.
Nic nie poradzisz.
Nie, ale to i tak ciężar.
No tak…
- Wszyscy jakiś mamy. - Ale nie taki.
Brałem udział w planowaniu…
negocjacji pokojowych.
Ty znasz je pewnie pod inną, popularniejszą nazwą:
Masakra w Wolfhagen.
Wiele osób było sceptycznych wobec rozmów z Czarnoksiężnikami.
Ja myślałem, że zrobimy coś niesamowitego.
Że odmienimy świat.
Ale Marcus Edge miał inny plan.
Nie wiedziałam. Przykro mi.
Nieważne, co dobrego zrobię ani co osiągnę.
Zawsze będę tym, który zaprosił Wilka do naszego domu.
Jesteś kadetką w zbrojnym skrzydle Rady.
Jeśli przeszłość ci ciąży…
pozbądź się tego ciężaru.
Nadeszła pora…
żebyś pokazała, kim naprawdę jesteś.
Stój, Nuno!
Celem szkolenia jest rozwój umiejętności, nie okaleczenie partnerów.
Jeszcze raz.
Cień Wilka rozciąga się po całej Europie.
Wy stanowicie pierwszą linię obrony Czysto Urodzonych.
Musicie dobrze znać swojego wroga.
Oni leczą się dziesięć razy szybciej niż my.
Korzystamy z dziewięciomilimetrowych kul wzmocnionych zaklęciami,
by obejść umiejętności lecznicze Czarnoksiężników.
Czyją mocą są eliksiry?
Pewnie będziesz wiedzieć lepiej ode mnie, co w nich jest.
Ale ja mogę wam powiedzieć,
że Czarnoksiężnicy odczują ich działanie.
Nie są nadludźmi.
Zabiliśmy wielu z nich.
I zabijemy jeszcze więcej.
Magiczne naboje.
Nikt ich tak nie nazywa.
Ja pierdolę! To bolało!
Jest tu naturalny, ośmiometrowy tor.
Podążaj ścieżką.
Będę mierzyć czas.
Niezbyt szybko.
- Jeszcze raz. - Co?
No już.
Nathan!
Nie wiem, czemu cię nie zostawią.
A jeśli mają rację?
Jeśli jestem…
jebanym Czarnoksiężnikiem?
Nathan. Może i jesteś Czarnoksiężnikiem.
A może nie.
Nie jesteś taki jak ojciec.
Kiedy twój brat mnie prowokował…
chciałem go skrzywdzić.
Naprawdę chciałem zrobić mu krzywdę.
Tak.
Na tym…
polega prowokowanie.
Byłeś kiedyś w mieście w piątek w nocy?
Nie tylko Czarnoksiężnicy przestają panować nad gniewem.
Nie tylko twój ojciec.
I nie tylko ty.
Mówię serio. Przestań się nad sobą użalać.
To w tobie najmniej atrakcyjne.
A jest we mnie coś atrakcyjnego?
Cicho.
Dzień dobry.
- Szukam Nathana… - Nie ma go tu.
- A gdzie jest? - To nie twoje zmartwienie.
Ale się martwię.
Jesteś inteligentną dziewczyną.
Nie wracaj tu.
Zajmij się sobą.
Strzelaj.
Oddychaj.
Skup się!
Nie celuj we mnie!
Oddychaj, do cholery!
Jessica. Musisz się bardziej starać.
Jeszcze kilka tygodni szkolenia i może trafisz cel.
Oby nie wysłali nas razem w teren.
Trafiłam mnóstwo razy.
Mamy być najlepsi z najlepszych, więc mnóstwo to za mało.
Ojczym nie nauczył cię zabijać?
Nie poznałam go.
No tak, byłaś malutka.
Pewnie nie pamiętasz.
Może otulał cię kołdrą, a potem szedł do matki.
Twoja moc to transformacja?
To może zamień się w kogoś, kto nie jest zdrajczynią.
Dobra. Wal się.
Co?
Wyglądam jak zdrajczyni?
Przestań.
Nie wstydź się.
Moim zdaniem świetnie wyglądasz.
Pewnie twój chłopak jest zachwycony. Nie wierzy…
we własne szczęście.
O tak, zdecydowanie dużo mu do ciebie brakuje.
Dlatego jesteś sfrustrowana.
Przestań.
Odtąd, kiedy będziecie sami, będzie cię męczyć myśl:
„A jeśli to nie on?”.
A jeśli nagle…
się zmieni?
Jezu Chryste.
Chcesz gadać o problemach z ojcem?
Proszę bardzo.
Jesteś chora.
Coś jest z tobą nie tak. Odmień się.
Trafiłam mnóstwo razy.
I jeszcze mnóstwo trafię.
Otwarte.
Chciałem się upewnić, że wszystko dobrze.
Jest w porządku.
Ta cała sytuacja z Hazel…
Była nią… dość poruszona.
No i?
Może powinnaś jakoś to załagodzić? Dla dobra zespołu?
Jak widziałeś, mam otwarte drzwi. Może przyjść i przeprosić.
Wiem, że Hazel bywa trudna.
- Ale tak już… - Kieran.
Twój tata to szanowany członek wspólnoty Czysto Urodzonych.
Twój wujek jest szefem oddziałów specjalnych Rady.
Pławisz się w przywilejach i beztrosce.
Jess, ciężko na to pracowałem.
Zaliczyłeś test sprawnościowy.
Ja ciężko pracowałam.
Mój tata nie żyje.
Moje nazwisko już zawsze będzie kojarzone z potworem.
Ludzie będą to wykorzystywać przeciwko mnie. Już to robią.
Więc może przyjść i przeprosić, a ja może odpuszczę.
Nie okazuję słabości, Kieran.
Niektórzy nie mieli szczęścia.
Jasne, chciałem się tylko upewnić, że…
wszystko dobrze.
Zostawię cię.
Warknęłam, ale nie musisz iść.
Możesz zostać.
Jeśli chcesz.
Chcę zadzwonić.
Do kogo?
Annalise.
Nie ma tu zasięgu.
Może narysuj sobie obrazek.
- Oddawaj. - Nie.
Wiesz co? Pierdol się!
Jebać ten twój gulasz, dom i szkolenie!
Chcę do domu!
Dobrze.
Możesz wracać do domu.
Tylko podnieś tę książkę.
Kurwa!
Posprzątaj po sobie.
Pobiegasz dziś.
Jeszcze raz.
Biegnij jeszcze raz.
Jesteś Nathan Byrne.
Nie powinniśmy rozmawiać.
Wydajesz się spoko.
Jak na jego syna.
Wyglądasz jak on, wiesz?
Bjorn, co jest?
Mamy wezwanie o pomoc z Walii.
Prawdopodobnie Czarnoksiężnicy. Może Marcus.
- Nie mamy ludzi w Walii? - Mamy.
Czemu my wyruszamy?
Bo nasi ludzie poszli to zbadać i nie mamy z nimi kontaktu.
- Nie możemy zadzwonić? - Do wozu!
Ruszamy!
Ruchy!
Utrzymać pozycje.
Dobrze.
Ruszajcie. Wszyscy na pozycje.
Stać.
Idziemy!
Pomocy!
Nie dotykać jej.
Jezu.
Czar duszący działa bardzo szybko.
Są blisko.
Czekaj!
Ja pierdolę.
Jest i pierwszy zespół.
Tu dowódca zespołu. Proszę o wsparcie.
Przydadzą się też czyściciele.
A ciała?
Podpalą dom.
Chyba że wyjaśnisz szarakom dziesięć zwłok i kobietę bez ust.
Masz coś?
Poszli tamtędy.
Annalise, w dniu twoich 17 urodzin
wręczam ci pierwszy dar.
Dziękuję.
Wręczam ci drugi dar.
Wręczam ci trzeci dar.
Należał do mojego ojca.
Potem do mnie.
A teraz do ciebie.
Bratu powiedz, że to z eBaya.
Dziękuję. Piękny.
No dobrze.
Gotowa?
A teraz…
Krew twojej rodziny płynie w twoich żyłach.
Zaczerpnij jej i stań się kompletna.
Dobra robota.
- Brawo. - Dziękuję, tato.
Podczas mojej ceremonii twój tata był tak zazdrosny,
że sam próbował się skaleczyć w palec.
Wysłałeś tam wszystkich ludzi, jakich mamy.
Jak poradzili sobie z całym oddzia…?
Z oddziałem Łowców?
- Nie wiem. - Był z nimi?
Marcus?
Mało prawdopodobne.
Nie, żeby należała do…
Do Dziesiątki?
Raczej Dwunastki.
Polował na Dziesiątkę, która wydała rozkaz, 20 lat.
Co zrobi, kiedy się dowie,
że to dwoje z nas go wykonało?
Jesteście bezpieczni.
Zabiorę waszą tożsamość do grobu. Kiedykolwiek nadejdzie mój dzień.
Tak czy siak, nie było go tam.
Serce wciąż miała w klatce piersiowej.
Bo wiesz… Po tym zwykle idzie się domyślić.
Tato, mama chce, żebyśmy pokroili tort.
Tak, oczywiście.
Piękna ceremonia, Annalise.
Soul, masz naprawdę czarującą córkę.
Po co to?!
Nigdy go nie pokonam, więc po chuj to wszystko?!
Miesiąc temu byś tego nie zrobił.
Wyobraź sobie, co zrobisz za miesiąc.
Cześć, Beef.
Dziś był rytuał obdarowania.
Jaką będę mieć moc?
Może sprawię, że zwierzęta przemówią.
Mów.
Dobra.
Jak chcesz.
Ty mój silny, cichy zwierzaczku.
Myślałam, że napisze.
Skoro mam urodziny.
Nie zabolałoby go.
Jeden mały list.
Jakieś małe pozdrowienia.
„Wciąż żyję”.
Przemów.
No dobra. Nie przemówisz.
Na razie, mały.
Annalise, twoja kolej.
Jeden!
Mam coś dla ciebie.
Szczeniaczek.
W porządku.
Oby nadal żył.
Trzeba było zrobić jakieś dziurki, żeby mógł oddychać.
- Bo zawsze… - Rozwalam telefon.
Jesteś tu.
Chciałem, żebyś mnie zapamiętała.
Dziękuję.
Naprawdę.
Wiesz, jesteś uderzająco piękna.
Bo uderzasz kulą w kręgle.
Dziękuję.
A ty masz bardzo ciężkie kule.
Takie do kręgli. To najlepsze, co mogłam wymyślić.
- Pójdę… - Krindżówa.
Ale zabawa. Jesteś beznadziejna w kręgle.
Cicho bądź. Nigdy nie grałam bez…
Jezu, jak się nazywają te kiełbaski po bokach?
Barierki.
Zawodowcy nazywają je kiełbaskami, ale nieważne.
Myślałem sobie o tym…
co stało się w tym aucie ostatnio.
Tak.
- Pamiętam. - Fajnie było.
Powinniśmy to powtórzyć.
Tak, miło było.
Ale?
Nie wiem…
Sama nie wiem, czego teraz chcę.
Kiedy byliśmy razem, wiedziałaś.
Wybacz.
David.
David!
Co ty robisz?
Przestań!
Tu się kończy ślad.
Cztery zespoły. Otoczymy ich. Pierwszy zespół: Jessica. Trzeci: Kieran.
Czwarty: Flo. Drugi: ja.
Nikt nie ucieknie.
Ruszajcie.
Przybiegłam za późno.
Annalise.
Moja głowa.
Miałaś wypadek.
A David?
W innej sali.
Był bardzo ranny.
Nic mu nie będzie?
Przeżyje.
Pamiętasz, co się stało?
Przestań!
Nie bardzo.
Najważniejsze, że jesteś cała.
Przepraszam. Muszę iść.
Wrócę z czasopismami i tymi okropnymi czekoladkami,
które tak lubisz.
Do zobaczenia.
- Dorwaliśmy ich. - Świetnie.
Dobra robota.
Niestety nie obyło się bez ofiar. Jedna z rekrutek.
Nie Jessica?
- Nie. Kadetka Hazel Clark. - Rozumiem.
Pojadę teraz do Reutger i osobiście przekażę jej dobre wieści.
Brawo.
Aoife.
Przyjechałam, gdy…
To Marcus.
A straż?
Fragmenty ciał znaleźliśmy w ogrodzie.
W Walii wybuchł bunt.
- Wysłaliśmy tam naszych ludzi. - Dywersja?
Jeśli tak, to udana.
Ostatnia z Dziesiątki.
Jesteśmy bezpieczni?
- Złamał jej siedem palców. - Co to znaczy?
Że po tych siedmiu nas wydała.
- Musimy uciekać. - Nie.
Mam moc światła, a ty roślin.
Dorwał głowę Rady. Jaką mamy szansę?
Nie jesteśmy wcale tacy bezsilni.
Istnieją sposoby.
Jakie?
Nie… Powinnaś już iść.
Nie jesteś tu bezpieczna.
Jeden błąd i żyjemy w strachu.
Mieliśmy rozkazy.
Teraz się na nas odbijają.
„Jego własna krew zabije Wilka”.
Chłopak.
Marcus wie o proroctwie.
Będzie go szukał.
Co się dzieje?
Reutger Sillwood nie żyje.
- Twój tata ją zabił. - Co tu robią?
Mamy rozkaz zapewnić ci ochronę.
Możliwe, że twój ojciec uważa cię za zagrożenie.
Może tu przybyć.
- Jak tam szkolenie, słoneczko? - Dobrze. Bijemy się?
Z chęcią.
Stawiasz mnie w złym świetle.
Trzeba było mnie lepiej wyszkolić.
Myślisz, że mój tata tu idzie?
Nie mam pojęcia, co robi.
- Może mnie uratuje. - Nie przyjdzie cię uratować.
- Nowy przepis? - Muszę jakoś zabijać czas.
Nie to robisz, lejąc mnie? Sztućce?
To robię za dnia. W nocy nie mam co robić.
- Śpij. - Ja nie śpię.
Czemu?
Bo mam koszmary.
Może powinnaś posłuchać śpiewu waleni czy coś.
Dzięki za poradę.
Mówiłaś, że wyglądam jak on.
Co?
Mój tata.
Że wyglądam jak mój tata.
Czyli go widziałaś.
Miałam 11 lat.
Moi rodzice pracowali dla Rady.
Wezwano ich na bardzo ważne spotkanie.
Negocjacje pokojowe.
Masakra.
Cieszyli się, że mnie wezmą.
Mówili, że będę świadkinią historii.
No i się nie mylili.
To był stary dom o nazwie Wolfhagen.
W Niemczech.
Na neutralnym terenie.
Mama mnie przyniosła.
Posadziła mnie na krześle na tyłach sali i kazała być bardzo cicho.
Pamiętam, jak wszedł.
Jak na wszystkich patrzył.
I się uśmiechał.
A potem się zamienił.
Stał się Wilkiem.
Wszystkich zabił.
Co zrobiłaś?
Schowałam się.
Byłam tylko dzieckiem.
Bałam się.
A teraz?
Nadal się boisz?
Jaką masz słabość?
Jesteś zmęczony i wolny.
Nie skupiasz się.
A jaką ja mam słabość?
Nie doceniasz mnie.
Twój ojciec panuje nad kamieniem i wodą.
Może zmienić się w inne stworzenia.
Może się powiększyć i zwiększyć prędkość.
Przetrwa większość ran. Włada pogodą.
Warzy eliksiry.
Manipuluje ciepłem i chłodem.
Może skraść moc każdej czarownicy świata.
To jego największy dar i największa broń przeciwko nam.
Im więcej z nas zabije, tym silniejszy się staje.
Jadę do biura. Pilnuj mojej rodziny.
Tak jest.
Witaj, Soul.
Cześć, Rowan.
Nigdy nie rozumiałem,
jak ktoś, kto może wyczarować rośliny, spędza tyle czasu, uprawiając je.
Szanuję tradycję, braciszku.
Słyszałem o Reutger.
Potworna tragedia.
- To Marcus. - Tak.
Wielki krzyż z krwi.
Serce wyrwane z piersi.
Ma swoje metody.
Poluje na ciebie, co?
- Co zrobisz? - Będę walczył.
Wiesz, zawsze lubiłem moc naszej rodziny, ale…
nawet ja zdaję sobie sprawę z jej małej skuteczności w walce.
Zwłaszcza przeciwko Marcusowi Edge’owi.
Pamiętasz książkę naszego ojca?
Znalazłeś ją, kiedy bawiliśmy się w jego gabinecie.
Miała skórzaną okładkę z pewnym symbolem.
Pamiętam.
Stłukł nas za to, że w ogóle na nią spojrzeliśmy.
Tak.
Zatrzymałem ją.
Kiedy zmarł.
Wciąż ją mam.
To zapomniana magia, Soul.
I taka powinna pozostać.
Chciałbym mieć jakiś wybór.
Przepraszam.
Przykro mi.
Tak mi przykro.
Co jest?
Nic.
Twój najlepszy czas.
Jeszcze raz.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz