SERIAL NETFLIX
Co ty tu robisz?
Przybiegłam za późno.
Wujek?
Kieran, niestety mam złe wieści na temat twojego ojca.
Tak sobie myślałem…
Lewą rękę wciąż mam słabą. Zaniedbałem ją.
Popracujmy nad tym.
Nathan, twoja babcia nie żyje.
Odebrała sobie życie.
Jak…?
Uwarzyła eliksir.
Szkarłatny Pocałunek.
Szybko się leczysz, Nathan.
Nie zapominaj.
Nathan.
Nie jesteś taki jak ojciec.
Jesteś dobrym chłopakiem.
Czarnoksiężnik…
Czysty…
Nieważne.
Reutger Sillwood nie żyje.
Mój brat nie żyje.
Moja koleżanka z Rady, jej mąż
i cały oddział Łowców nie żyją.
Twoja babcia też.
Przypisuję te śmierci twojemu ojcu.
Szkolę się, żeby go zabić…
Taki był plan Reutger. Teraz jest nowy. Jedziemy.
Nie jest gotów.
- Nie musi być. - Zostanę.
Chcę się szkolić.
Walczyć z nim!
Soul.
To postanowione, Ceelia. Posprzątaj tu i wracaj.
Soul, kto dowodzi?
Ustalamy to.
Będziesz na pogrzebie babci?
Nie, pewnie jesteś zajęta nowymi kolegami.
Nie wiem, czy już wam to mówiłem, ale podobają mi się te mundury.
Jakby Hitlerjugend grali w paintball.
Genialne.
- Jakaś sieciówka je produkuje? - Zamkniesz ryj?
Co jest?
O ja cię pierdolę.
Jedź. Omiń ich. Dalej!
Jedź.
Co jest?
To Marcus.
Jedź!
Jezu!
Szlag!
Szlag.
Kurwa. To on.
Omiń ich, jedź!
Jedź. Nie zatrzymuj się.
Jedź!
Kurwa.
Wychodzimy!
To on! Uważajcie!
Strzelać bez ostrzeżenia!
To on. Był tutaj. Twój tata.
Jezu.
Cicho.
- To mój tata, prawda? - Tak.
Myślałem…
- Że może… - Co?
Przytuli cię i powie, że tęsknił?
To nie tego rodzaju historia.
Co my tu robimy?
Nie powinieneś, prawda?
Nie pójdę dalej, póki nie powiesz…
Jezu!
Słyszysz bicie serca, prawda?
Widzę to w tobie.
Jesteś zjadaczem serc.
Złodziejem mocy.
Nie jestem taki jak ojciec.
Pamiętam, kiedy spotkałem go pierwszy raz.
Mówią, że nie powinno się oceniać ludzi po ich mocy, ale…
trudno nie czuć się słabym w obliczu człowieka,
który może wyrwać moc z serca czarownika
i ją sobie przywłaszczyć,
a ty możesz tylko wyczarować chwasty.
Porozmawiaj o tym z terapeutą.
Kiedy mnie rozwiążesz.
Czyja to krew?
„Jego własna krew zabije Wilka”.
Nadchodzący mrok i blednące światło.
Obietnica bólu i bezkresnej nocy.
Co to znaczy?
To zaklęcie.
Jakie?
Butelka Wiedźmy.
Czarna magia. Zakazane zaklęcie.
Dlaczego?
Bo robi coś okropnego.
I żeby je rzucić, trzeba zrobić coś okropnego.
Już dobrze.
W porządku.
O tak.
Na razie to tyle.
Czekaj! Dokąd to?
Co teraz?
Kiedy będzie gotowe, wrócę dokończyć zaklęcie.
Jak je dokończysz?
Zobaczysz.
Żebyś się nie pomylił.
PAMIĘCI TYCH, KTÓRYCH ZABITO, GDY DĄŻYLI DO POKOJU
Ani kroku.
Zostań tam. Nie ruszaj się.
Nie rób niczego głupiego.
Powiedziałem: „Nie ruszaj się”.
Annalise?
Nathan?
Nathan!
Pojebało go.
Nathan.
Wiesz coś o Nathanie?
Co?
Pomyślałam, że twoi ludzie będą go szukać.
Najlepiej będzie, jeśli o nim zapomnisz, Annalise.
Kochanie, minęły miesiące.
Może nie chce, żeby go odnaleziono.
Przyjdziesz?
Zajęcia wyrównawcze. Będą same fajne dzieciaki.
- Serio? - Nie.
Tylko my.
Przestaniesz się zamartwiać.
Szukam Nathana…
Nie wracaj tu.
Zajmij się sobą.
Jak ci poszło?
Nie wiem. Dobrze.
- A tobie? - Zarąbiście.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Przewidywałeś, że pójdzie ci przeciętnie.
- Przewidywania mogą się nie sprawdzić. - Tak?
Tak. Na początku roku przewidziałem, że mnie nie pocałujesz.
Teraz czuję, że możesz.
Jesteś pewny siebie.
Podoba ci się to?
Zwykle nie.
Mam rację?
Pocałujesz mnie czy nadal umierasz z tęsknoty za sama wiesz kim?
„Umieram”?
Tak.
Głośno tu.
Pójdziemy gdzieś indziej?
Czekaj chwilę. Tam. Chodź.
Przepraszam.
W porządku?
Czekaj.
Dobra, czekaj.
Dalej. Przyj!
Jak się czujesz?
Denerwuję się.
To nic takiego.
Jaką będę mieć moc?
Matka panuje nad wodą, a ojciec wyczarowuje rośliny.
Moc rdestnicy?
Nieważne, co to za moc.
Na pewno użyjesz jej do wielkich rzeczy.
Przygotuj się.
Dobrze.
W dniu twoich 17 urodzin
wręczam ci pierwszy dar.
Drugi dar. Trzeci dar. Należał do mojego ojca. Potem do mnie.
A teraz do ciebie.
Krew twojej rodziny płynie w twoich żyłach.
Zaczerpnij jej i stań się kompletna.
David!
Co ty robisz?
Przestań!
Annalise.
Mamy straż?
Kolejny atak. Właściwie kilka.
Zabito Reutger Sillwood.
Jezu.
Nie martw się. Jesteś bezpieczna.
Skoro zabił przewodniczącą Rady…
Masz moje słowo.
Nic złego ci się nie stanie.
Skup się na odzyskiwaniu sił.
Dobrze?
Chodź. Umyjemy cię.
Będziemy zaraz za drzwiami.
Muszę zapytać.
Poczułaś jakieś…
ukłucie?
„Ukłucie”?
Mocy.
Nie.
Żadnych ukłuć.
Moc nadejdzie.
Gdy będziesz gotowa.
Dobranoc.
Przestań!
No dalej.
Rośnij.
Na litość…
O kurwa.
Co rozlałaś?
- Herbatę. - Annalise.
Przepraszam.
Nie wiem, czemu daliśmy ci kremowe dywany.
Wybacz, mały.
Dobra.
Jaką będę mieć moc?
Nieważne, co to za moc. Na pewno użyjesz jej do wielkich rzeczy.
David.
David!
Przestań!
Lekarz proszony na salę operacyjną numer dziewięć.
Annalise.
David, co pamiętasz z wypadku?
Nic.
- David… - Jechaliśmy i…
A potem położyłeś mi rękę na nodze.
- Nie chciałem… - Ja pierdolę.
- Pytam tylko o to, co pamiętasz. - Ból.
Pamiętam ból.
W środku. Jak gdybym się…
Rozpadał?
Kiedy ustał?
Kiedy się rozbiliśmy.
Kiedy straciłam przytomność.
ANIHILACJA
ANIHILACJA: „UNICESTWIENIE”
Najlepiej będzie, jeśli o nim zapomnisz.
Może nie chce, żeby go odnaleziono.
Annalise.
- Co tu robisz? - Przepraszam.
Jadę do biura. Pilnuj mojej rodziny.
No proszę, kogo moje oczy widzą?!
Cześć, Steve.
Twojego taty nie ma, o ile się orientuję.
To nic. Ja do biblioteki.
Szczerze mówiąc, nie powinienem.
Mamy coś w rodzaju zamknięcia.
Pół godziny nie zaszkodzi.
Idź. Wiesz, gdzie jest?
Dziękuję.
Zostań tam. Nie ruszaj się.
Nie rób niczego głupiego. Powiedziałem: „Nie ruszaj się”.
Annalise.
Stać!
W nogi.
Tędy.
Kurwa!
Ja pierdolę.
Zabiłam kogoś.
- Annalise, posłuchaj… - Proszę.
Nie dotykaj mnie.
Nie chcę cię skrzywdzić.
Nie skrzywdzisz.
Jestem jebanym potworem.
Nie chciałaś tego zrobić.
Tylko to się liczy.
Dobrze?
Tata powiedział, że uciekłeś.
Szkolili mnie.
Gdzieś na północy.
- Do czego? - Chcieli, żebym walczył z ojcem.
Co? Żartujesz sobie?
- Było proroctwo. - Co?
Że masz walczyć z potężnym czarownikiem?
To najgłupsza rzecz, jaką słyszałam.
Szkolenie przynosiło efekty.
Musiało.
Tak czy siak…
plany się zmieniły.
Co to?
Zakazane zaklęcie twojego taty.
Tylko tyle wiem.
Co zrobił?
Za tydzień rytuał obdarowania. Zginiesz bez krwi.
Co zrobisz?
To mapa.
Co?
Czarownica Mercury rozmawiała ze mną, zanim Rada mnie zabrała.
Powiedziała, że wystarczy poprosić o pomoc i że mapa mnie poprowadzi.
Kto to jest?
Nie wiem.
- Czego od ciebie chce? - Nie wiem.
Jak działa ta mapa?
- Nie wiesz. - Nie.
Po prostu…
Poproś o pomoc, a mapa cię poprowadzi.
Pomocy.
Pomocy!
Jeśli macie zamiar się tu drzeć, to zjeżdżajcie na zewnątrz.
Przepraszam.
Nie ma numeru 186.
Powinien być tutaj.
Czekaj.
Nigdy wcześniej nie spotkałam Czarnoksiężnika.
- A jeśli…? - Co?
A co, jeśli…
No wiesz…
Są źli?
My jesteśmy źli.
Dobry wieczór.
Miałem mapę.
Na dłoni.
Sprowadziła nas.
No wreszcie. Zastanawiałem się, kiedy przyjdziesz.
Spodziewałeś się nas?
Spodziewałem się jego.
Powiedziano mi, że młody czarownik
będzie mnie szukał w dogodnym czasie.
Nikt nie wspominał o… tym czymś.
Annalise.
Dobry wieczór.
Gabriel. Pracuję dla Mercury.
Mercury zaoferowała pomoc naszemu gapiącemu się przyjacielowi.
Potrzebna mu krew.
Ma próbki z każdej rodziny czarownic, więc nie będzie z tym problemu.
Czemu ma próbki z każdej rodziny?
Bo czarownice w potrzebie hojnie za nie płacą.
Kim jest Mercury?
Czarownicą, która może dać różne rzeczy: fiolkę krwi, rzadki klejnot…
Różne proszki.
I eliksiry.
Może zmienić czyjąś moc?
- Czemu pytasz? - Bo jestem zainteresowana.
Ma to coś wspólnego z krwią we włosach?
Wszystko jest możliwe.
- Gdzie jest? - Daleko.
Najpierw Paryż. Stamtąd ruszymy dalej.
Francja?
Tak, kochanie. Paryż we Francji.
Mam łazienkę i jeden dodatkowy ręcznik.
Możecie oboje z niego skorzystać.
Idźcie może się umyć,
a ja się przygotuję.
- Przygotujesz? - Tak. Do podróży.
- Do Paryża? - Tak. Do Paryża.
Nie chcesz pytać o krew?
Nie.
Kiedy ruszamy?
My? Kochanie, kazano mi zabrać jednego czarownika.
Mercury nie jest osobą, która lubi niezapowiedzianych gości.
Nie obchodzi mnie, jaką jest osobą. Kochanie.
Nie odejdę.
Możesz tak sobie stać w gaciach i się burmuszyć
albo dać znać Mercury, żeby się mnie spodziewała.
No to lepiej założę spodnie, co?
Mało mówisz.
To doskonale.
Łazienka jest tam. O tam.
Tam.
Migusiem!
Nie musisz tego robić.
Nie.
Idę.
Idziemy razem.
Wyrzućcie ubrania, to je wypiorę.
Szybko, nie mam całej nocy.
- Chcesz…? - Ty pierwsza.
Nie pieprzcie się u mnie w łazience.
Naprawdę go nie lubię.
Bez kitu.
Jaką masz moc?
- Gotowanie? - „Gotowanie”. Dobre.
Można i tak na to spojrzeć.
Ale to ignorancja.
- Nie jestem kucharzem, tylko alchemikiem. - Czyli warzysz eliksiry?
Byle czarownica z bagien to robi.
Moja moc jest bardziej skomplikowana.
Tak. Na pewno jest bardzo skomplikowana.
- Spodziewasz się kogoś? - Nie.
Z całej tej radości z goszczenia was zapomniałem spytać, przed kim uciekacie.
Przed Radą.
No tak. Tylko przed Radą.
Pomińmy kolację i ruszajmy.
Dobry pomysł.
- Jest tu tylne wejście? - Można tak powiedzieć.
Gdzie one są?
- Szukasz naboi? - Nie, szukam…
Nie ruszać się!
Szkolenie przyniosło efekty.
Mówiłem.
Dobra, mam.
- Co to? - Przegryź, skacząc.
- Gdzie? - Przez okno.
- Okno? - Nie powtarzaj. Tylko przedłużasz.
- A moja? - Przykro mi, mam tylko dwie.
Idzie z nami.
Chciałbym, ale skończyły mi się kule.
To ja zostanę.
Odłóżcie broń
i kładźcie się na ziemi!
No nie mogę ze skurwielami.
Niszczą mi mieszkanie, a teraz każą leżeć w kurzu.
Na ziemi jest gówno, dupku! Może sam się położysz?
Oddaj mi moją córkę całą i zdrową, a okażę litość.
- Córkę? - Tak.
- Spadaj. - Czekaj.
Wypierdalaj natychmiast. Oddaj kulę.
- Nie odda jej. - Oddaj!
Macie dziesięć sekund!
Dziesięć!
- Daj. - Dziewięć!
Osiem! Siedem!
- Szlag. - Sześć!
- Pięć! Cztery! - Nie wierzę.
Trzy! Dwa! Jeden!
Annalise?
Annalise!
Zostań tam.
Annalise?
Nie!
Napisy: Krzysztof Bożejewicz