SERIAL NETFLIX
Nie możemy narobić hałasu.
Pora na twoją opowieść.
Jesteś gotów, Gabriel?
Tak wyobrażałem sobie Paryż.
Malutkie bary. Fajna muzyka.
Tego szukałem.
Tego wszystkiego.
Całego…
ciebie.
W Montanie nie ma chłopców ani barów?
Jestem z Michigan. I…
Nie ma takich.
Chodź dzisiaj do mnie.
I już nie wychodź.
Zostań.
Że mam się wprowadzić?
Nie lubię, gdy odchodzisz.
Nie lubię się budzić w samotności.
Stąpam po tej planecie 29 lat i znam cię cztery miesiące.
Mam słuszne podstawy, by twierdzić,
że moje życie jest gorsze, kiedy cię w nim nie ma.
Chodź do mnie i nie wychodź.
Mówisz, co tylko chcesz, co?
Nie. Mówię, czego mi trzeba.
Jeśli znasz lepszy sposób na szczęście…
zamieniam się w słuch.
Dobrze.
Pójdę po więcej alkoholu.
WYJŚCIE
Halo?
Cholera!
- Serio, teraz? - Chce się z tobą widzieć.
Jak tu weszłaś?
Dała mi klucz.
Miałem naprawdę długą noc, jasne?
Powiesz jej, że mnie nie znalazłaś?
Sam jej powiedz.
DZIECI Z ODLEGŁEJ KRAINY
Potrzebny mi Oddech Nocy. Masz?
Rzuć kolesia, zamiast wymazywać mu pamięć.
Witaj, Gabriel.
Nie meldowałeś się.
Byłem zajęty.
Mam dla ciebie zadanie. W Anglii.
Jakie zadanie?
Nic groźnego, kochany.
Musisz się z kimś spotkać.
Z kim?
Że co?
Annalise?
Jezu.
O kurwa. Żyjesz?
Tak.
Dobra, idziemy.
Rada.
- Nikt mi nie mówił. - Przepraszam.
A już na pewno nikt nie mówił o córce Łowcy z Rady.
Uciekaj, zanim przez ciebie zginę. Szlag! Gdzie zapalniczka?
Donikąd nie pójdzie.
Dobra, ale zanim pójdziemy dalej,
żeby wszystko było, kurwa, jasne, powiedz, czy powinienem wiedzieć o czymś jeszcze.
- Koniec tajemnic. - Dobra.
Potrzebne nam zapasy.
Tyle wódki, ile się za to da.
Co robi twoja dziewczyna?
Nie jesteśmy…
To znaczy, nie wydaje mi się…
Skończże to zdanie.
Nie jesteśmy parą.
Nie wiem, kim jesteśmy.
Nie warto było czekać.
I zapalniczkę.
Proszę.
Gałązka oliwna.
Plastikowa zapalniczka za narażenie mnie na śmierć.
Jak miło z twojej strony.
Nie chcesz, to nie.
Nie powiedziałem, że jej nie chcę, tylko że nie dziękuję.
Idziemy.
To będzie długa podróż.
Tak.
Straciłem wcześniej panowanie.
Przepraszam.
Miałem w mieszkaniu wartościowe rzeczy, które cenię i będzie mi ich brakować.
Jasne. Ja przepraszam…
Jedna złota zapalniczka.
Jeden szyfonowy szalik.
Klasyczne rosyjskie powieści pornograficzne.
Zdobiona laska z kości słoniowej.
- Antyczna… - Przepraszamy.
Naprawdę.
Złota.
Zabytkowa.
Nie ma jej.
Za pannę przygodę.
Kapryśną dziwkę.
Niech nam pomoże.
To co teraz?
Czekamy.
- W Europie jest dużo Czarnoksiężników? - Tysiące.
Szaracy nie wiedzą?
Szaracy są świetni w niedostrzeganiu tego, czego nie chcą dostrzec.
Nie było niczego jaśniejszego i wolniejszego?
Gabriel!
Witaj na pokładzie.
Kopę lat.
Gdzie moje pieniądze?
Jesteś nieufny, Habir.
To mało atrakcyjna cecha.
Jak zaleganie z długami.
Kto to?
A ty?
Habir. To moja łódź.
Habir to pirat.
Annalise. A to Nathan.
Masz coś do picia?
Fajnie.
Weź.
Odpręż się, żebyś nie zamieniła mnie przypadkiem w zupę.
Dziewczyna z krwią we włosach
mówi o zmianie mocy.
Nietrudno się domyślić.
- To był wypadek. - Co zrobiłaś?
Nie chce mówić.
Nie chciała mówić o ojcu.
Teraz nie chce mówić o mocy.
Ale ja mam ryzykować życie?
Anihilacja.
Unicestwienie.
Niewielu Czystych ma taką moc.
Mam szczęście.
Musisz nad tym zapanować.
Nie chcę nad tym panować.
Chce się tego pozbyć.
To najlepsze, co teraz mogę.
„»Widzisz najjaśniejszą gwiazdę?«, zapytała.
»Zaprowadzi nas prosto do domu«.
»Ale ja się boję«, odparł chłopiec.
»Masz prawo«, wyjaśniła dziewczynka.
»Kiedy będziesz się bał, mocno ścisnę cię za rękę.
Tak dodamy sobie odwagi«”.
Co się stało?
Mieliśmy chłopaka w siedzibie Rady, ale uciekł.
- Jak? - Miał pomoc.
- Od? - Czarnoksiężników.
Zabili strażnika. Brutalnie.
Porwali Annalise.
Jest zakładniczką.
Ruszamy na łowy.
To Francja?
Tam, gdzie włóczą się czarownice.
Co zrobię, gdy zdobędę krew?
Nie jestem żadnym coachem. Zabieram cię tylko od punktu A do B.
Skupmy się na tym, żebyś przeżył.
- O przyszłość martw się, gdy nadejdzie. - Jeśli nadejdzie.
I o to chodzi.
Bezpiecznej podróży!
- Albie. - Cześć, Gabriel.
- Jeden dorosły, dwoje dzieci. - Za was troje wystarczy.
O co chodzi z naszyjnikiem?
Wchodząc na terytorium innego czarownika, trzeba mu to powiedzieć i uiścić opłatę.
Inaczej mogą, no wiesz, próbować cię zabić.
Et voilà!
Jakiś rybacki szajs.
Rozumiem. Magiczny szajs.
Witajcie w Paryżu.
Chodźcie.
Mieszkanie mam tam.
- Tam jest przejście? - Nie. Tam są ubrania.
Pamiętaj: mamy napięty grafik.
Jak mógłbym zapomnieć? Powtarzasz co pięć minut.
Tędy.
Nie, nie!
Kurwa!
Szlag! Okradli mnie!
Nie! Zniknęła! Zajebali ją!
Co zniknęło?
Coś, kurwa, bardzo cennego.
Masz kiepskie dni.
Tak myślisz?
Bardzo mi przykro, ale musimy iść.
Rada nas szuka!
Masz na myśli swojego ojca?
Muszę odzyskać rzeczy.
Nie mamy czasu.
Nie słuchasz.
Nie zrobię przejścia bez sprzętu.
A sprzęt zniknął. Nadążasz?
Bez sprzętu nie będzie ani Mercury, ani krwi.
- Jak go odzyskamy? - Drzwi są całe.
Ten, kto tu wszedł, miał pewnie klucz.
Gdzie Ruby?
- Nie wiem. Nie widziałem jej od miesięcy. - Okradła mnie.
Zabrała mi sprzęt.
To niemożliwe. Ruby by tego nie zrobiła.
To ćpunka, jasne? Okradała i ciebie.
Podpuszczałem ją.
To była świetna zabawa.
Patrzcie, kto wrócił!
Nicky.
Usiądź na piwo. Kim są twoi znajomi?
Towar dla Mercury z Wielkiej Brytanii.
Czarnoksiężnicy.
- Nie wiedziałam, że jacyś tam jeszcze są. - Teraz jest dwoje mniej.
Hugo!
Nalej kawy. Mamy tu ofiarę zbrodni.
Gabriel!
Myślałem, że cię już nie zobaczę. Co jest?
- Ruby mnie okradła. - Nie ufałem jej.
Nigdy nie mówiłeś.
Nie zna się na ludziach.
To na rozgrzanie.
Nie trzeba.
Za przyjaciół przy stole!
I za wrogów w ciemnościach.
I bliskich, którzy na nich polują.
- Od twojego odejścia jest gorąco. - Co się stało?
Jakieś kłopoty z Wielkiej Brytanii. Czyści zabili dużo Czarnoksiężników.
Chyba na odwrót.
Ale to oczywiście dobrze.
Ktokolwiek zaczął, przelał czarę.
Rada postawiła ambasady w stan gotowości.
W całej Europie.
Czemu?
Szukają kogoś.
Nie martwicie się, że szaracy się dowiedzą? Albo policja?
Z szarakami sobie poradzimy, ale żandarmi?
Jeden na dziesięciu to Czysty.
Po co tu zostawać?
Mamy porzucić dom, bo Czyści uczynili go niebezpiecznym?
To właśnie w taki sposób nas tu wypędzili.
Mam dość uciekania.
Ty możesz sobie być uchodźcą. Ja nie chcę.
Szlachetne, ale tak nie odzyskam rzeczy.
Ruby mogła zanieść skradzione rzeczy tylko w jedno miejsce.
Jezu, nie. Nie każ mi tam iść.
Nie zniosę tego smrodu.
Jakiego?
PRZEDMIOTY MAGICZNE: ZAKUP I SPRZEDAŻ
Gabriel. A ty nie w Londynie?
Wróciłem.
Ruby tu była?
Ruby? Nie.
Monsieur i madame zechcą przejrzeć asortyment?
Sprzedaję wszystko, czego potrzeba parze młodych czarowników.
Et voilà.
Eliksir miłosny.
Nie, żeby był wam potrzebny.
A może to?
Mnóstwo magii w starym instrumencie.
Ruby.
Nie wiem. A może to? Myjcie się tym co tydzień.
Waszych wrogów czeka wtedy nieszczęście.
Dobra!
Przyszła miesiąc temu z pudłem rzeczy.
- Ukryła to, że je ukradła. - Gdzie są?
Stały klient je kupił.
Kto?
Bardzo ci potrzebne, co?
Wszystko ma cenę, jak wiesz.
- Dam ci córkę Łowcy z Rady Czystych. - Córkę?
A co mam zrobić z córką Łowcy?
- Odsprzedasz ją. - Że co?
- Robisz ze mnie porywacza? - Nikt nie ucierpi.
Ona wróci do siebie, ty zarobisz, ja dostanę to, czego chcę.
Zaczekaj tu. Daj mi godzinę.
Wrócę z towarem. Nie będę kombinować.
Nie będziesz?
Co jest?
Dogadaliśmy się.
To co teraz?
Cierpliwie czekamy.
Mam coś dla ciebie.
Że to ukradłeś?
Tak.
Dziękuję.
Nie dałem ci prezentu na urodziny.
Po Mercury udamy się, gdzie tylko zechcesz.
Tylko my dwoje.
Mam w was rzucić wiadrem wody?
To nie czas.
- Ani miejsce. - Co? Paryż?
Dobra. Miejsce – tak, czas – nie.
Gabriel?
Gdzie ona jest?
Powinna tu być książka.
- Nie dała mi książki. - Na pewno?
- Tak. - W porządku?
Odwołuję. To nie to.
Nie możesz. Obiecałeś dziewczynę.
Co?
Zapomnij o niej.
Za późno. Już wziąłem forsę.
- Uciekajcie. - Co?
- Sprzedał was. - Migiem!
Tam uciekli!
Podoba ci się ta historia?
Zaopiekujesz się nią?
Za minutkę wyjdziemy.
Nie odezwiesz się i będziesz się mnie trzymał.
Jeśli ci każę uciekać, nie zatrzymuj się. Choćby stało się coś strasznego.
Choćbyśmy mieli kłopoty. Choćbyśmy cię błagali, żebyś wrócił.
Rozumiesz, Gabriel?
Biegniesz i się nie zatrzymujesz.
Dobrze.
Pamiętaj, że jesteś bardzo odważny.
I że bardzo cię kocham.
Sprawdziliśmy twoje rzeczy.
Kokaina.
Amfetamina.
Heroina.
Masz kłopoty.
Czarnoksiężniku.
Nie miałem przy sobie żadnej z tych rzeczy.
Może jakąś amfę, ale nie wydaje mi się.
Jesteś teraz na naszym terytorium.
Mercury ci tu nie pomoże.
Ale ty możesz sobie pomóc.
Szukamy kogoś, kto ci towarzyszył.
Córki Łowcy?
W kulki sobie leciałem.
Serio myśleliście, że będę podróżował z…?
Powiedz, gdzie on jest, a gwarantuję, że będziesz mniej cierpiał.
Ja bym zrobił inaczej.
Patrzcie, towar.
Nie powinno was już nie być?
Co znowu zrobił?
Gdzie Nathan?
Gdzie Annalise?
Nie wiem.
Takie nasze szczęście. Trafił się nam lojalny pirat.
Nie jestem lojalny.
Nie lubię was.
Dziękuję.
Co wiesz o Europie, Jessica?
Jest groźna.
Tak. Bardzo groźna.
A my udamy się do jej samego serca.
Będziemy walczyć o przetrwanie.
Będziemy musieli być bezlitośni.
Nie wszyscy wrócimy.
Ale ty chyba tak.
Bo uważam,
że potrafisz być bezlitosna.
Tak jak najlepsi z nas.
Dowiedz się, gdzie są.
Nie zawiedź nas.
Nie musisz tego robić. Jesteś tylko dzieckiem.
Ludzie ciągle mówią mi, kim jestem.
Ale tak naprawdę…
mogę być, kim tylko zechcę.
Ciekawe.
Jessica.
Pamiętam, kiedy ją znaleźliśmy. Miała dwa lata i była przerażona.
Teraz już nie jest.
Nie. Nie jest.
Paryż.
Grzeczna dziewczynka.
Pora ruszać.
Dokąd?
W raczej niemiłe miejsce.
Cześć.
Jest nam tu potrzebny.
Chcieliśmy z nim iść na wycieczkę.
Nie teraz. Przyszedł jego adwokat.
Adwokat?
I jest.
Jakie ma zarzuty?
Przemoc wobec policjanta, posiadanie narkotyków.
A prawdziwe zarzuty?
Myślicie, że nie wiem, co robicie?
Myślicie, że jeden z naszych zniknie w jednej z waszych cel? Nie.
Nie dziś.
Wiecie, w co się pakujecie?
Kogo on broni?
Nikt stąd nie wyjdzie.
Co się dzieje?
Używa mocy!
Cześć, Gabriel.
Panowałem nad sytuacją.
Tak, oczywiście.
Hugo, klucze.
Pomagam Czarnoksiężnikom uciec przed Czystymi drugi dzień z rzędu.
Uważaj, bo wyrobisz sobie reputację.
A jak to jest mieć reputację?
Bywa nieźle.
Szlag.
- Jedź! - Wsiadajcie.
Zdałam na prawko miesiąc temu i już biorę udział w pościgu.
Śledzą nas?
- Nie widzę. - Teraz w lewo.
Dziękuję.
- To było interesowne. - Zabierz nas do Mercury. Już!
Potrzebuję rzeczy.
- Jezu, zniknęły! - Nieprawda.
Szukałem tylko w złym miejscu.
Będę za pięć minut.
Skoro już tu jesteśmy, możemy się napić.
Dziękuję.
Zatrzymamy to. Dziękuję.
Za przyjaciół przy stole.
I za wrogów w ciemnościach.
I tych, którzy na nich polują.
Jak długo zajmie mu zrobienie przejścia?
Gabriel nie robi przejść.
- Zrobiono je dawno temu. - Co?
Portal do Mercury jest w barze, w którym się poznaliśmy.
Mogliśmy przejść rano,
zamiast ganiać po Paryżu?
Tak. A co wam powiedział Gabriel?
Okradłeś mnie.
Zostawiłeś mnie w barze.
Uciekłeś i mnie zostawiłeś.
A potem…
Bez słowa?
Oddaj.
Poprosiłem, żebyś się wprowadził. Po prostu odmów.
Powiedz, że tego nie chcesz i nie jesteś gotowy.
To trudne?
A trudno jest nie zadać pytania?
Wiedziałeś, że to nie moja bajka, ale i tak zapytałeś, bo tego chciałeś.
A nie. Tego ci było trzeba.
Przekroczyć moje granice. Pierdol się. I oddawaj ją.
Szkoda, że nie zależy ci na mnie jak na tej książce.
Czemu ją zabrałeś?
Bo tylko ona mogła cię sprowadzić.
Wpisałem się.
Nie wiem po co.
Kiedyś będziesz musiał odważyć się doprowadzić coś do końca.
Co robisz?
Dzień dobry.
Mogę jakoś pomóc?
Nie. Szukałem tylko łazienki.
Na końcu korytarza.
Dziękuję.
Nie ma sprawy.
- Mów, co widziałeś. - Dużo dobrego.
Masz wszystko?
Tak, możemy iść.
Co to było?
Ta cenna rzecz?
- Jezu. - Książka dla dzieci?
Pierwsze wydanie.
- Wal się. - Okłamałeś nas.
Nagiąłem prawdę.
Czemu jest ważna?
Dał mi ją ktoś ważny.
Kto?
Nie wiem. Nie pamiętam.
Mogliśmy być u Mercury godziny temu,
a tymczasem zmarnowaliśmy cały dzień.
Uciekamy Radzie Czystych,
Łowcom i morderczemu psychopacie, który zjada serca, a ty…
Jakiemu psychopacie?
Jesteś synem Edge’a.
Że, kurwa, kim, proszę?
Jestem synem Marcusa Edge’a.
Jezu Chryste.
Czysto Urodzeni cię ścigają, bo…
„Jego własna krew zabije Wilka”.
Proroctwo.
Mam zabić ojca.
Nie, no, kurwa, zajebiście.
Wręcz…
Miało już nie być tajemnic.
Marcus Edge? Nie powinienem był brać tej roboty.
Możesz iść.
Powinienem.
Możemy ich zabrać do Mercury.
I tak wracamy do baru.
Dobrze.
Jak sobie chcecie. Ja spadam.
Wracam do swojego życia.
Życzę powodzenia.
Au revoir!
Nie przejmujcie się. Zabierzemy was na miejsce.
Allez!
Chodź.
- Gdzie przejście? - Napijmy się. Jacques, koniaku.
Przepraszam, tylko…
Hugo się domyślił.
Ja?
Nie uwierzyłam.
Syn Marcusa Edge’a.
Pół Czarnoksiężnik, pół Czysty.
Twój ojciec dla nas walczy.
Jednoczy nas.
I któregoś dnia nas poprowadzi.
„Jego krew zabije Wilka”.
Nie chcę zabić ojca.
Nieważne, czego chcesz.
Liczy się to, jakie masz przeznaczenie.
A twoje przeznaczenie nie może się spełnić
Nathan!
Okropny pomysł.
- Dobry wieczór. - Są jeszcze?
Nie, już poszli.
Czyli jestem za późno.
To przejście!
Przejście!
Nathan! Annalise!
To Gabriel.
Okropny pomysł.
Nathan!
Nic ci nie jest? Na pewno?
Chodźcie do przejścia.
Wybaczcie.
Nie wybaczę. Ni chuja!
Dobra.
Jezu.
To jasne, że beze mnie zginiecie.
Zostawiłem was na pięć minut. I co?
Nie wrócę do tego baru, a uwielbiałem go. Miał najlepszą szafę grającą w Paryżu.
I czeka nas dłuższa droga.
Idziesz z nami?
Niestety nie dostanę zapłaty, jeśli was nie dostarczę.
Mamy pięć dni. Będziemy na czas?
To długa i zdradziecka droga pełna zagrożeń.
Niemal na pewno jedno z nas zginie.
Potrzebna nam będzie duża butelka wódki
i wygodne skarpetki.
Ruszajmy od razu.
Bez kitu.
- Nie powinieneś był kłamać. - Ty też nie.
Czemu wróciłeś?
Pomyślałem, że powinienem doprowadzić to do końca.
Już żałuję tej decyzji.
Ruszajmy.
Idziesz?
Tak.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz