BİR NETFLIX DİZİSİ
Caravaggio bir cadıydı.
Bunu biliyor muydun?
Bir şey buldun mu?
Jessica hakkında konuşmalıyız.
Korsan meselesi seni rahatsız etti.
Beni de rahatsız etti.
Tabii ki.
Ama Jessica diğerlerinin anlamadığı şeyi anlıyor.
-Neymiş o? -Hayatlarımız için savaşıyoruz Ceelia.
Kurallar değişti ve zamanımız tükeniyor.
Ne için?
Kaosu durdurmak için.
Dün gece bir barda kavga çıktı.
Kieran, Nathan'la Blood'ların izini buldu.
Annalise'in hâlâ onlarla olduğundan eminiz.
Gidelim.
Neden burada duruyoruz?
Annalise. Harita.
Pekâlâ.
Bunlar Cadı bölgeleri.
Şu anda Paris bağımsız bölgesi ile
Dupont bölgesi arasındaki sınırdayız.
Dupont, Fairborn'ların.
Onlara ait, onlar yönetip koruyorlar.
Burası Ozanne bölgesi.
Ozanne'lar Blood.
Yabancılara düşmanlar.
Marcus'a sadıklar mı?
Daha çok kendilerine sadıklar.
Bir nehir var. Bir günlük yürüyüş mesafesinde.
O bizi Mercury'ye götürür.
Ya Ozanne'lar bizi kendi bölgelerinde yakalarsa?
Bizi öldürürler, değil mi?
Bak, bu işe olumlu bir zihinsel tavırla başlayalım mı?
Buna evet derim.
Hey. Tuttum seni.
Sağ ol.
Haritaya bakayım mı?
Hayır, sorun yok.
Şarkı söyleyelim mi?
İçinden söyle.
Ben çok iyi yol gösterebilirim bence.
Daha ne kadar yürüyeceğiz?
Ne kadar kaldı?
Bilmiyorum. Ben GPS değilim. Hadi.
Geldik mi?
Bilmiyorum.
Kırsaldan nefret ediyorum.
Ben seviyorum.
Evet, tabii seversin. Tam bir köylüsün.
Taşralı diyeceksin.
Taşralı mı?
Evet. Öyle derler.
Tamam, peki, taşralısın. Aferin sana.
Erkek arkadaşınla romantik kır yürüyüşleri yapmaz mıydın?
Hayır.
Blood mıydı Fairborn mu?
Uysal'dı.
Öyle mi? Nasıl oldu?
Kıyafetlerimizin altında hepimiz aynıyız canım.
Uysal bir kızla birlikte olmadın mı?
Hayır.
Ya bir Fairborn'la?
Peki ya sen? Sen de mi bakiresin?
Seni ilgilendirmez.
Bu hayır demek.
Ağaçlarda asılı olan şu ürkütücü pagan zımbırtı…
Bu iyi bir işaret mi acaba?
Pekâlâ.
Kahretsin.
Ne oldu?
Fairborn baskını. Muhtemelen Dupont.
Fairborn'lar bunu yapmaz.
Blood'lar neden Avrupa'ya kaçtı sanıyorsun?
Kibarca istendi diye mi?
Yola devam etmeliyiz.
Evet.
Hadi.
Ne oldu?
Bir şey duydum sanki.
Ben bir şey duymuyorum.
Gitmeliyiz.
Güvenin bana.
Gabriel, bekle.
Diz çökün.
Sadece geçiyorduk.
Davetsiz ve habersiz.
Daha azı yüzünden ölenler oldu.
Bölgemizde Fairborn'lar var.
Daha dün akrabalarımızı öldürdüler.
Bizim bir alakamız yok.
Hepimiz Blood'ız.
Hadi, gelin.
Yürüyün.
Neler oluyor?
Bırak ben konuşayım. Tamam mı?
Onları kuzeydeki ormanda bulduk.
Blood olduklarını söylüyorlar.
İzinsiz geçmeye mi çalışıyorsunuz?
Fairborn Meclisi'nden kaçıyoruz.
Onları buraya mı çekeceksiniz yani?
Nehre ulaşıp doğuya gitmeye çalışıyorduk.
Bir daha buraya birini gönderirse bedelini ödeyeceğini Mercury'ye söyledim.
Burada olduğumuzu bilmiyor.
Beş gün sonra 17 yaşına girecek. Kanına ihtiyacı var.
Adın ne senin?
Fransızca bilmiyorlar.
Kurallarımız çok açık.
Topraklarımıza haber vermeden girdiniz.
Dönüp geldiğiniz gibi gitmelisiniz.
Geri dönersek Mercury'ye ulaşamayız.
Adım Nathan Byrne.
Marcus Edge'in oğluyum.
Onun gözlerini almış.
Baban harika bir adam.
Seni evimizde ağırlamak bir onur Nathan.
Seni nehre ulaştıracağız ama önce yolun bedelini ödemelisiniz.
Bakayım yanımda ne var.
Yarın akşam Max ve Odette'in Bahşetme Töreni olacak.
Misafirimiz olacaksınız.
Çok naziksiniz.
Ne yazık ki kaybedecek vaktimiz yok.
Bu bir rica değil.
Baban hakkında çok şey duydum.
O bir savaşçı, tıpkı benimki gibi.
Acaba hangisi daha çok Fairborn öldürmüştür?
-Ne hoş. -Baban Fairborn öldürmeyi sever mi?
Fırsat bulduğunda.
Yapacak çok şey var.
Bizi ağırlamak bir onurdu hani?
Mobilya taşımak nereden çıktı?
Onu ağırlamak bir onur. Size gelince… Pek emin değilim.
Yardım etmek isteriz.
-"Ben Marcus Edge'in oğluyum." -İşe yaradı ama.
Blood'lar bizi öldürmeye kalktı.
Gabriel de Blood. Bizi öldürmeye kalkmadı.
Beni o kitapla takas edecekti.
-Özür diledim. -Fairborn olduğumu öğrenirlerse…
Bu konuda çeneni kapatmazsan öğrenirler tabii.
Törenden sonra gideceğimiz yere götürecekler.
O zamana dek dikkat çekme. Tanrım!
Güzel.
Ayrılmayalım, olur mu millet?
Hadi. İşe koyulun.
Pekâlâ.
Hadi.
Ağırlığı dizine ver.
-İyi misin? -Evet. Sadece ağır.
Dostum, birini de sen alsana.
-Belim sakat. Cidden. -Çuvalı al.
Vay be.
Merhaba.
Onun bizi kovaladığını bilsem kaçmak için bu kadar uğraşmazdım.
Ah, yapma…
Ne? Sence de hoş değil mi?
Steroit kullanıyor gibi.
Demek senin tipin değil.
Tabii ki değil.
Tabii ki.
Senin tipin ne?
Bilmiyorum. Benim tipim yok.
Yani herkesi becerirsin.
Öyle demedim.
O zaman bir tipin var. Henüz ne olduğunu bilmiyorsun.
Sürekli düzüşmeyi mi düşünüyorsun?
"Düzüşmek."
Siz İngilizler en seksi olmayan kelimeyi bulursunuz.
"Düzüşme"nin nesi var?
Halıya yapacağın bir şeye benziyor.
Fransızlar ne diyor?
Faire l'amour.
"Fırlama" mı?
Faire l'amour.
Söyleyemiyorum bile.
Dilinin dönmesi gerekiyor. Hepsi bu.
Senden daha fazla düşünmüyorum. Sadece bundan utanmıyorum.
-Utanmıyorum ki. -Neden?
Bilmem. Şu anda neden söz ediyorsan ondan.
Her neyse. Hadi, devam edelim.
Burası ürkütücü değil mi?
Eski bir ev işte.
"Eski bir ev" mi?
Issızlığın ortasında. Cadılarla dolu.
Tamamen güvendeyiz.
Bir korku filminde fazla yaşamazdın kanka.
Bunu yapmayı ne zaman öğrendin?
Fairborn Meclisi beni kafeste tuttuğu sırada.
-Kimdi? -Ne?
Biliyorsun işte. Yattığın kişi.
-Şey… -Pardon, beni ilgilendirmez. Sadece…
David.
Sanki…
Ne?
-Bilmem, sadece… -Ne?
Yani… Garip görünen bir çocuk, değil mi?
Garip mi?
Evet.
Hep arı sokmuş gibi bir hâli vardı.
"Arı" mı?
Alerjisi varmış gibi.
Yüzü bir tuhaftı yani.
Pekâlâ.
Ben gideyim.
Peki.
Köklerimizin gücüyle…
Kan, çiçek açsın.
Masamızdaki dostlarımıza.
Karanlıktaki düşmanlarımıza.
Ve onları avlayan sevdiklerimize.
Blood'a.
-Dans eder misin? -Eh.
Ben sana gösteririm.
Güçlerini törenden önce mi aldın?
İkizler kanı paylaşır.
Daha reşit olmadan yetenekleri güçlenir.
Törende birimizin kan içmesi yeterli.
Evet, sen iç.
Hayır. Sen iç. Ben daha büyüğüm.
İki dakikayla.
Hayatımın en iyi iki dakikası.
Duydun mu?
Kalp atışlarını.
Baban duyardı. Sen de duyacaksın.
Babam diğer cadıların güçlerini çaldı.
Çaldı mı?
Anlamını öğretmediler, değil mi?
Barbarlık olduğunu söylediler.
Bir cadı öldüğünde güçleri de ölür.
Bu yeteneğe sahip olacak kadar şanslı olanlarımız
o gücü alıp içimizde saklar
ve günü gelince bir sonraki nesle aktarırız.
Kuşaklar boyu
Ozanne Cadılarından aktarılmış yüzlerce güce sahip.
Öldüğünde onun kanını ve kalbini alacağım.
Ve güçleri bana geçecek.
Böylece ölülerimizi kaybetmeyiz.
Barbarca sayılmaz, değil mi?
Babam Fairborn'ları öldürdükten sonra güçlerini alıyor.
Ona borçlu olduklarına inandığı şeyi alıyor.
Ne borcu?
Marcus'un annesi kalp yiyiciydi.
Güçleri bir gün oğluna geçecekti.
Fairborn'lar annesini ve onun gibi olan tüm cadıları öldürdüler.
Cesetlerini yaktılar.
Yeteneklerini aktarmalarına engel oldular.
Dünyaya bizim şeytan olduğumuzu söylüyorlar.
Ama bizi bu hâle getirdiklerinin bilinmesini istemiyorlar.
Vay, Lucy. Nedir bu?
Benim için mi? Bu ben miyim?
Evet.
Teşekkür ederim.
Buyurun.
Gerisi nerede?
Çok küçükse dışarıda uyu.
Ortayı kim ister?
Sen bir kalp yiyen misin yani?
Sanırım öyle.
Kahretsin.
Bebek gibi davranmayı bırak. Tanrım!
-Ne haber? -İyidir.
Mercury'den sonra ne yapacaksın?
Paris'e dönüp muhteşem uçarı hayatıma devam edeceğim.
Bu iş bitince ziyaretime gel.
-Gevşeyip eğlenmen lazım. -Bunu yapabilirim.
Tabii canım.
-Eğlenmeyi biliyorum. -Sahi mi?
Evet, eğlenceliyim.
-Peki. -Öyleyim.
Sözüne güveniyorum.
Eğlenceliyim. Öyle derler.
Evet, eminim öyledir. Evet.
Bu ne saati oluyor şimdi?
Diğerleri saatlerdir ayakta.
Hayatım, brunch adını verdiğim,
hayatını değiştirecek bir kavramı keşfetmek üzeresin.
Karnını doyur. Bugün yapılacak çok iş var.
Biri kümese gidip ziyafet için tavuk almalı.
Ne yazık ki kuş tüyü alerjim yüzünden ben gidemem.
Biz gidebiliriz.
-Kaç tane lazım? -Beş.
-Sorun değil. -Teşekkürler.
Gelsem iyi olur.
Biz hallederiz.
Çok tavuk lazımmış.
İhtiyacımız olacak.
Fairborn avından aç dönecekler.
Harika.
-Kutlama akşam mı başlıyor? -Evet.
Beni soran olursa nehir kenarında güneşleneceğim.
Fazla uzaklaşma.
Onlar.
Gidelim.
Kieran.
Bütün gün konuşmadık.
Evet, iz sürüyorum ve konsantre olmalıyım.
Aklında bir şey varsa söylemelisin.
Teknedeki adam.
Evet?
Sadece…
Biraz fazla geldi. Biliyor musun?
Bunun için eğitildik.
Evet.
Baksana.
Ne kadar çabuk biterse o kadar çabuk eve döneriz.
-Daha önce hiç tavuk yakaladın mı? -Evet.
Tavuk sever misin?
Üstüm pislendi.
Bana bulaşma.
Bok olabilir!
Tavuk kakasıdır.
İşimize dönebilir miyiz?
-Şu. Onu alabilirsin. -Evet.
-Yorulmaya başlıyorlar. -Evet, belki bu işe yarar.
Onları bir araya toplamalıyız. Hay canına yandıklarım.
Burayı sevdin, değil mi?
İlk kez bir yere uyum sağladığımı hissediyorum.
Ben de ilk kez bir yere uyum sağladığımı
hissetmiyorum.
Kalp atışımı duyuyor musun?
Her zaman.
Her zaman mı?
Evet.
Hissediyor musun?
Güzel.
-Şey demek değil… -Söylemene gerek yok.
Kim olduğunu biliyorum Nathan.
Hep biliyordum.
İyi misin?
Evet. İyiyim.
Kahretsin.
Sorun değil.
Sorun değil deme.
Ben…
Hadi gidelim.
Güzel bir manzara.
Ölü kuşlarını yürüyüşe çıkaran iki genç sevgili.
Onun nesi var?
Hiç.
Faire l'amour. Bakıyorum da dilin dönmeye başlamış.
-Sana ne bundan? -Hiç.
-Daha çok tavuk gerekecek. -Zale.
O kim?
Adi bir Fairborn.
-Hoş geldiniz. -Hoş geldiniz.
Nasılsın tatlım?
Eve hoş geldin baba.
Nasıl yakaladın?
Dört kişiydiler.
-Bir şey söyleme. -Tamam.
-Dupont bölgesinde mi? -İki tanesi ayrılıp sınırı geçti.
-Ve? -Diğer ikisini yakaladık.
Diğer adama ne oldu?
Ağzına silah dayayıp sıktı. Korkak.
Bu kim?
Kim olduğunu söyle.
Adım Nathan Edge.
Marcus'un oğlu.
Bu bir onur.
İçelim!
-Blood'a! -Blood'a!
Baba.
Kendilerine Fairborn diyorlar.
Bize…
Bize barbar diyorlar.
Ama topraklarımıza gelenler onlar.
Evlerimizi yakıp yakınlarımızı öldürüyorlar.
Bu gece
Fairborn doğaya geri dönecek.
Büyüsü bedeninden kurtulsun.
Ruhunun yükselme şansı olsun.
Ne olursa olsun gözünü çevirme.
Neler oluyor?
Hayır!
Yalvarırım!
Hayır! Yalvarırım! Hayır!
Yeteneği çocuklarımızın kanında yaşasın.
O artık geleceğimizin parçası.
Ne oldu?
Hiç ölen bir Fairborn görmedin mi?
Bir adamın ezilerek öldürülüp kalbinin yendiğini mi?
Hayır, aslında görmedim.
Gitmeliyiz.
Nathan?
Nathan!
-Tanrım! -Nathan?
İyi misin?
Neler oluyor?
Bu izler ne zamandır var?
Dört gündür.
Lucy, depoya git.
Bana biraz kül ve arsenik getir. Varsa biraz da rom.
Nathan.
Bu bir Cadı Şişesi.
Bir ne?
Parazit büyüsü. Bir cadının gücünü çalmak için.
Nathan!
Bunun için iki ölüm gerekir.
Onu kullanan cadının soyundan
ve bu büyünün yapıldığı cadının soyundan.
Nathan!
-Malzemeler nerede? -Bir şey bulamadım.
Durumu kötüleşiyor.
Kahretsin.
Sen de kimsin?
Ben Fairborn Meclisi'nden Ceelia Bennet.
Silahsızım. Nathan ve Annalise için geldim.
Nathan'ı mı istiyorsun?
İşte burada.
Annalise, benimle gelmelisin.
Soul bekliyor.
Hayır. Bunu o yaptı.
Onu bir daha görmek istemediğimi söyle.
Neden seni hemen öldürmememiz gerektiğini söyle.
Çünkü buraya yalnız gelmedim.
Çünkü bu evin etrafı çevrili.
Bunu barışçıl bir şekilde çözemezsek güç kullanarak çözülecek.
Evime gelip ailemi tehdit mi ediyorsun?
Evine geldim çünkü aileni uyarmak istedim.
Defol.
Kimseyi görmüyorum.
Gelecekler.
Kabul etmediler mi?
-Soul nerede? -Jessica'yla.
Simone'u bulayım. Şifacıya ihtiyacımız olacak.
Ateş açmadıkları sürece kimse ahıra ateş etmesin.
Tüm birimler hazır olsun.
Sen bir Fairborn'sun, değil mi?
Kızı onlara vermeliyiz.
O da onlardan.
Tabii ki değil.
Evet, öyle.
Susun!
Odaklanalım.
Biz Blood Cadılarıyız!
Güçlerimiz daha kuvvetli. İrademiz daha kuvvetli.
Masamızdaki dostlarımıza,
karanlıktaki düşmanlarımıza
ve onları avlayan sevdiklerimize. Blood'a!
-Blood'a! -Blood'a!
Korkma ufaklık.
Korkmuyorum baba.
Hayır!
Nathan!
Hayır!
Tanrım!
Nathan!
Sylvie. Tekne. Gel!
Odette, gel. Gizli kapıyı açmama yardım et. Çabuk!
Nathan!
Hayır!
Gitmeliyiz.
Hadi. Bacağını tut. Çabuk.
-Hadi. -Nathan. Hadi.
-Devam et, tamam mı? -Nathan.
Hadi. Yürü.
Hadi, gidelim.
Kapıyı halledin!
Tamam, tekne şu tarafta. Çabuk.
Yürüyün.
-Ateşi kesin! Kızım içeride! -Ateşi kesin!
-Geldik. -Hadi. Lütfen.
Durun.
Orada dur.
Benim.
Ona yardım etmeliyiz.
Onu önemsiyorsan tekneye bindir.
Hadi, gidelim.
Nathan. Hadi.
Annalise.
Annalise?
Yoksa Annalise…
Çok az kaldı.
Alt yazı çevirmeni: Selen Akhuy