SERIAL NETFLIX
Aoife?
Soul.
Wszystko w porządku?
Podobno Czarnoksiężnicy ruszyli.
Gdzie jesteś?
Na wschód od ziem Ozanne.
A syn Marcusa?
Straciliśmy go.
Na razie.
- Ile was tam jest? - Ośmioro.
Nie przetrwacie. Idą Czarnoksiężnicy.
Nie boję się ich.
Już nie.
Niech przyjdą.
Niech on przyjdzie.
Jestem w Wolfhagen.
Mamy tu ludzi, broń i zapasy.
Możemy wam pomóc.
Tak.
Niech skończy się tam, gdzie się zaczęło.
Wywabimy tchórza.
Zobaczy, jak to jest zginąć z dala od domu.
Myślisz, że nie jestem dostatecznie silny.
Będzie pan.
Idziesz go znaleźć, prawda?
Idę z tobą.
Będzie niebezpiecznie.
Więc nie powinnaś iść sama.
W porządku?
Gdzie Bjorn i reszta?
- Związani w szopie. - Żyją?
Oczywiście.
A reszta więźniów? Chłopak, który miał Obdarowanie?
Jego dziadka zabito, kiedy próbował uciec.
Myślałam, że moc pozwoli mi się w niego zamienić.
Że jakoś dokończę ceremonię.
Warto było spróbować.
Już nie wiem, co tu robimy.
Soul ma dla ciebie rozkazy.
Masz wytropić Annalise. Sprowadzić ją.
Możesz wziąć motor.
Podjąć trop.
Jedziemy do Wolfhagen.
Wiesz, gdzie jest?
Jak najszybciej sprowadź Annalise.
Gdzie Annalise?
Annalise!
Niepotrzebnie zdzierasz gardło.
Poszła z Ceelią.
Skąd wiesz?
Widziałem, jak odchodzą.
Nie zatrzymałeś jej? Czemu mnie nie obudziłeś?
Bo wiedziałem, że będziesz chciał za nią iść.
- No i? - No i…
za dwa dni kończysz 17 lat.
Widzieliśmy, co spotyka Czarnoksiężników, którzy nie kończą ceremonii.
Posłuchaj.
Chciała iść.
To jej sprawa.
A moja sprawa to zostać z tobą.
Dobrze.
Załatwmy to.
Co zrobimy, gdy dotrzemy do ojca?
Porozmawiam z nim.
Postaram się odesłać go do Rady Czysto Urodzonych.
Siłą, jeśli będzie trzeba.
Myślisz, że dasz radę sama?
Nie jestem sama, prawda?
Mam ciebie.
Co cię trapi?
- Weźmiesz mnie za idiotkę. - Sprawdź.
No dobra.
Po prostu czuję się tak, jakbym…
traciła coś, co…
Sama nie wiem. Coś, co może w ogóle nie było moje.
Jakbym trwała przy czymś…
co może nie jest prawdziwe.
- Mówisz o Nathanie. - Tak.
- Zobaczysz go jeszcze. - Nie wiesz tego na pewno.
Nie wiem.
Zawsze myślałam, że będziemy razem.
To głupie, prawda?
Nie.
Miałam 1,80 m, kiedy skończyłam 13 lat.
Byłam większa i silniejsza
od wszystkich dzieciaków i większości nauczycieli.
Garbiłam się, żeby porozmawiać z innymi
i nie chodziłam na obiady, żeby już nie rosnąć.
I miałam pewność, całkowitą pewność…
że całe życie będę sama.
Ale byli mężczyźni i były kobiety,
przyjaciele i kochankowie,
i z czasem…
zaczęłam czuć się dobrze we własnej skórze.
Myślenie o ukochanych
nie jest głupie ani nie odwraca naszej uwagi.
Jest wszystkim.
O to w tym wszystkim chodzi.
Rozumiem.
Dzięki.
Nie wierzę, że się nawet nie pożegnała.
Ma swoją ścieżkę, a ty masz swoją.
Oboje musicie nimi podążyć.
- A ty, kurwa, co? Yoda? - Kto?
Jezu Chryste. Nieważne.
Brakuje mi łodzi. Nie chodziło się na niej tyle.
I nie narzekało.
- Powiedzieć ci coś o Władcy pierścieni? - Jasne.
Władca pierścieni, filmy o niskim gościu, który ma obsesję na punkcie pierścienia.
- Znam Władcę pierścieni. - Yody nie znałeś.
- Mów. - No dobra, jest ta drużyna, nie?
Hobbici, elf, krasnolud i wszyscy
ruszają na wielką misję, walczą z orkami, toczą bitwy i przeżywają przygody.
Tak.
Cały czas mówią:
„Ale będzie świetnie zakończyć tę podróż.
Będzie fajnie i skończą się walki z orkami”.
Tak.
Ale walki z orkami i przeżywanie przygód to coś, co lubią.
Zabierz im to wszystko,
a będą tak naprawdę nikim.
Tak naprawdę nie chcą pozbyć się pierścienia,
bo będą musieli wrócić do domu.
Koniec. Szczęśliwe zakończenie nie jest takie szczęśliwe.
Frodo już nie spędza czasu z kumplami.
Wali sobie konia w Shire i myśli o tym, co odpieprzał Gimli.
Chyba jednak nie widziałem tego filmu.
Ale rozumiesz?
Nawet jeśli w danej chwili coś wydaje się złe,
może takie nie jest.
Może te złe chwile były tak naprawdę dobre.
Dobra teoria.
Patrz.
Szlag.
Usunięto serca.
- Idź po Alice. - Nicky…
Idź.
Nekromantka?
Gdziekolwiek spoczywasz, bracie, sprowadź swego ducha.
Sprowadź swego ducha, bracie, i zrób to szybko.
Gdziekolwiek spoczywasz, bracie, sprowadź swego ducha.
Sprowadź swego ducha, bracie, i zrób to szybko.
Coś ty zrobił?
To, co musiałem.
Bracie.
Co słyszałeś w ciemności?
Wrzaski. Krzyki.
Ból i strach.
To byłeś ty, bracie.
A co było potem?
Gdy przyszły cienie?
Co powiedziały?
Wolfhagen.
- To tutaj? - Tak.
Niepozornie wygląda.
I o to chodzi.
Jak to działa?
Jak dworzec kolejowy.
Po prostu…
trzeba znaleźć peron.
To rozumiem.
Gdzie są Annalise i Ceelia?
Nie wiadomo.
Ale co ty uważasz?
Uważam…
że nie wiadomo.
Chcesz?
Muszę powiedzieć…
Tak powinno się stać?
Tak.
Jezu.
- Możemy udać się wszędzie? - Jeśli tylko jest tam przejście.
Liczba z mapy odpowiada liczbie tutaj.
Tu jest Mercury.
Jedenaście.
Wieża, którą mijaliśmy, wchodząc.
Zobacz. To do Paryża.
Wpadniemy do baru na jednego?
Kusząca propozycja.
Co to?
Nathan.
Nie idź tam.
Zerknę.
Chcę wam pomóc.
Nathan, czekaj!
Nie atakował mnie.
Jessica.
Chce…
- Chce… - Co takiego?
Co? O co chodzi?
Chce skrzywdzić…
Annalise.
Unikajcie…
Czego mamy unikać?
Wolf…
Chciałem…
Chciałem tylko zrobić coś dobrego.
Nie!
Przestań!
Już się stało, jasne?
Stało się.
Zabiłem go.
Co chciał powiedzieć?
Powiedział, że Jessica chce dorwać Annalise.
Powiedział: „Annalise. Unikajcie. Wolf”.
Ma kłopoty.
Tak. Wolf…
Że wilk? Twój ojciec?
Nie.
Nie o to chodziło.
Owszem! Wabił się Beef.
Należał do brata kolegi mojego brata? Tak.
Już go nie chciał, więc oddałam za niego starego iPhone’a 8,
bo miałam dostać nowego.
Mama ostro się wkurzyła, kiedy przyniosłam go do domu.
Nauczyłam go jeść winogrona.
Nie wiedziałam, że szczury je lubią.
A potem ci wybuchł.
- Tak. - Niech spoczywa w pokoju.
Niech spoczywa.
Co robisz?
Co pani robi?
Wypad z auta.
Ceelia.
- Znasz francuski? - Nie na tyle, żeby kraść.
Nie! Co pani robi?
Je ne regrette rien. Auto.
Jedziemy.
Przepraszam.
- Że co? - Jedź.
Przykro nam!
No nie! Niewiarygodne!
Czuję się winna.
Jeśli to najgorsze, co dziś zrobisz, to masz szczęście.
Kurwa.
Trzymaj.
Zapytaj taty, gdzie jest.
Mogę nie dać rady.
Bądź neutralna.
Dowiedz się, gdzie jest.
- Musimy zatankować. - Byle szybko.
Pilnujcie drogi!
Tankujcie. Pięć minut.
Tato, to ja.
Annalise, gdzie jesteś? Nic ci nie jest?
Jadę. Musimy porozmawiać.
Gdzie jesteś?
Jadę w bezpieczne miejsce. Jest tam Kieran?
Kieran? Nie. Jestem z…
Jestem… sama.
Musisz przyjechać. Zrobiło się niebezpiecznie.
Przyjadę. Powiedz, gdzie jesteś.
W twierdzy Czystych. Wolfhagen.
- Będziemy tam pod wieczór. - Wolfhagen? Co…?
Jedziemy!
Nie zatrzymywać się. Jedziemy.
Ceelia opowiadała mi o Wolfhagen.
To tam mój tata…
Tam miała miejsce masakra.
Coś jej grozi. Musimy jej pomóc.
Nie mamy czasu.
- To tutaj. - Mamy tylko dzień, jasne?
Idziemy do Mercury, zdobędziemy krew i uratujemy ci życie. Kropka.
A jeśli nie warto?
Uważam, że warto.
Dzięki.
Gdzie przejście?
Tam.
O cholera.
Na trzy?
Spójrz na mnie.
Dasz radę, jasne?
Czasem te złe chwile są dobre.
Pamiętasz?
Tak.
Wybacz mi.
Ty idioto.
13: OBRÓBKA CIEPLNA
Nieźle.
Niech to będzie to.
Cholera.
No dobra.
WŁASNOŚĆ PRYWATNA, WSTĘP WZBRONIONY
Powinniśmy być niedaleko.
Dotrzemy tam do zmierzchu.
- Co to? - Czyste.
Dwie. Blisko.
W drogę.
Będę mogła porozmawiać z nim pierwsza?
Zanim zaczniesz się bić?
Nie wiem.
Myślę, że mnie posłucha.
Przekonam go. Jestem jego córką, a on moim ojcem.
Jezu!
Szybko!
Jezu!
Boże!
Jezu! Ceelia!
Annalise, jedź!
Uciekaj!
Chuj ci w dupę, Robin Hood. I twojej kompanii.
Nikt nas nie wita?
Mowa jest srebrem, milczenie złotem.
W złotym domu ołowiane zegary.
Nie chciałeś się przywitać?
No…
To gdzie on jest?
Nie przyszedł.
A to szkoda.
Jest mu potrzebna. Bez niej umrze.
Powiedziałam wyraźnie, żebyś go przyprowadził.
Zabiorę cię do niego.
Gabriel.
Zadurzyłeś się.
Dokąd się udał?
Wolfhagen.
Wolfhagen?
Raczej nikt nie chciałby tam teraz być.
Z tego, co rozumiem,
szykuje się tam spora awantura.
Ogień zapłonął.
A kiedy taki ogień już zapłonie, trzeba go podsycać.
Żeby nie zgasł.
Gdzie są wszyscy?
Maeve.
Proszę. Nie chciałam tego zrobić.
Mówiłam, żeby ją tylko ukarać. Kazali nam.
Nie mieliśmy wyboru.
Soul, może powinniśmy…
Sprowadź go tutaj.
Daj mi tylko minutę.
Proszę.
Aoife?
Soul. Wszystko w porządku?
Podobno Czarnoksiężnicy ruszyli.
Gdzie jesteś?
- Na wschód od ziem Ozanne. - A syn Marcusa?
Straciliśmy go. Na razie.
Ile was tam jest?
- Ośmioro. - Nie przetrwacie. Idą Czarnoksiężnicy.
Nie boję się ich. Już nie.
- Niech przyjdą. - Dość.
- Niech on przyjdzie. - Dość!
Powinniśmy uciekać.
Milczeć!
Jaka szkoda.
Miał taki potencjał.
Wszystko teraz stracone.
Daj mi krew, a go przyprowadzę.
Mój najsłodszy aniołku Gabrielu.
Trudno odmówić takiemu ideałowi.
Powiedz mi.
To miłość?
Nie!
Zaraz.
Chwila.
To?
To nic takiego. Wezmę ją od ciebie.
Co ja…?
Szedłeś do łóżka, gołąbeczku.
Przebyłeś daleką drogę.
I jesteś bardzo zmęczony.
Gabriel.
Tęsknię, kiedy cię nie ma.
Zostaniesz na trochę?
Mój piękny chłopiec.
DZIECI Z ODLEGŁEJ KRAINY
Witaj, Nathan.
Tata?
Annalise.
Co ty tu robisz?
- Jak to? Kazałeś przyjechać. - Nie!
Nie.
Nie powinnaś była.
Tato?
Przybył.
Nie powinnaś była.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz