ISANG SERIES MULA SA NETFLIX
Pumunta kami sa'yo dahil wala kaming ibang mapupuntahan.
Ano ang kaya n'yang gawin?
Marunong magluto at maglinis. Mabait siyang bata.
Ano ang kaya n'yang gawin?
Tingin namin magiging alchemist s'ya.
May alchemist na ako.
Magiging pambihirang witch s'ya.
Iniisip ng bawat ina na maging ganu'n ang anak nila.
Ilan sa angkan mo ang pinatay ng Fairborn?
Lahat maliban sa lima.
At saan ka na pupunta ngayon?
Kokontakin namin ang pamilya namin sa Russia.
Siguro kung pambihirang witch s'ya,
malalaman n'ya ang kailangang sangkap para maibsan ang sakit ng tatay n'ya.
Gabriel. Alam mo ito.
Silver root. Oak wood. Lumot at bato at…
Dugo ng tupa.
Oo, pwede 'yan.
Marie at Luc, kukunin ko ang anak niyo
sa 'di siguradong pangako
na pwede s'yang maging isang mahalagang pag-aari.
Tapos na ang pag-uusap natin dito.
'Di, ayokong umalis ka.
Ito lang ang paraan, Gabriel.
'Wag mo kaming kakalimutan. Kahit kailan.
Hindi, Ma…
Babalik kami para sa'yo balang araw.
'Wag mong kalimutan kung gaano ka katapang.
Anak ko… Magpakatatag ka.
Pa.
Gusto ko ang mama at papa ko.
Mahal kong Gabriel.
Wala kang mama at papa.
'Di mo 'yon mga magulang.
Dalawa tao lang silang nakilala mo.
Dalawang mukha lang sa dilim.
Minsan mananaginip ka ng mga pangalan at 'di maaalala kung bakit sila mahalaga.
Isulat mo ang mga 'to, Gabriel.
Kung maipapaalala lang sa sarili mo na may kinuha sa'yo.
Opo.
Halika, may mga gawain ka.
Hello, Nathan.
Nandito s'ya.
Sarili n'yang dugo ang papatay sa Lobo.
Ah, manahimik ka d'yan.
"Sarili n'yang dugo ang papatay sa Lobo?"
Lintik ka. Kalokohan 'to. Lahat ng ito.
Sa buong panahong ito, sinusubukan lang n'yang gumanti. 'Yon lang.
Gusto n'yo s'yang pasayahin.
Ang mga Hunters ay nasa bahay na 'yon kaya labanan n'yo sila.
'Wag n'yong intindihin ang mga kalokohang propesiya
at pabayaan n'yo 'ko mag-isa.
Lintik.
Pa.
Nandito s'ya, Soul.
Kailangan mo ang kapangyarihan n'ya.
Pa, 'wag kang makinig.
'Di s'ya mapigilan ng mga Hunters mo. 'Di ko s'ya mapigilan.
Paano mo s'ya pipigilan?
Yelo? Mayroon s'ya niyon. Apoy? Mayroon s'ya niyon.
Nasa kanya ang lahat ng kapangyarihan mo maliban sa kanya.
'Di n'ya makontrol 'to pero ikaw, kaya mo.
Pupunta s'ya rito at pipira-pirasuhin ka.
Dahan-dahan n'yang gagawin.
Kukunin ang kapangyarihan ng anak mo
at wala nang makakahadlang sa kanya.
Uubusin n'ya ang uri natin hanggang sa wala nang matira.
Pero kaya mong iligtas ang lahat.
Soul, tumingin ka sa'kin.
Pwede mong makuha ang lahat.
Kailangan mong maging matatag ngayon.
Diyos ko, baliw ka na.
Naririnig mo man lang ba ang sarili mo?
Pa.
Tingnan mo ako.
'Di pa huli ang lahat.
-Makakagawa ka pa rin ng tama. -Ito lang ang tama.
Kailangan mong kunin ang kapangyarihan n'ya.
Alam kong mabuti kang tao. Alam kong 'di mo gustong gawin 'to.
-Dapat kumilos ka na ngayon. -Pa.
Wala nang oras. Nasa pintuan na ang Lobo, Soul.
Patawad.
Lintik.
Bloods!
Kukunin ko s'ya.
'Di mo na ako malilimutan.
Nathan.
Kamatayan para sa Fairborns!
'Di ko matandaan ang lintik…
Nagsisimula ang isang libong milyang paglalakbay sa simpleng hakbang.
Ang maglakas-loob ay paggawa.
Maraming beses namamatay ang duwag bago sila mamatay.
Pinalitan n'ya ang password.
Balik do'n. 'Di tayo dapat makitang magkasama.
Uuwi ako sa mama ko
kapag tapos na ang paglalakbay
at babalik sa tahanan ko bilang alibughang anak.
Napakahusay.
Wala kang ideya kung gaano kahalaga 'to.
Salamat.
May shortcut pabalik sa water tower.
Nakatakas ang lalaking nauna sa'kin.
Pero 'di n'ya 'to ginamit.
Saan?
Sa ilalim ng kama ko.
Bakit 'di mo 'to ginamit?
Natatakot ako.
'Di naman dapat.
Alam mong 'di kita maisasama.
Alam ko.
Maniniwala ka ba kung sasabihin kong babalikan kita?
'Di ko alam.
Pangako.
'Di mo ako iiwan, 'di ba, Gabriel?
Oo.
Pero nangako kang dito ka muna.
'Di pwede.
At saan ka pupunta?
Tutulungan ko ang binatang pumatay ng lobo.
Lintik.
Puro kamatayan ang nakita ng lugar na 'to.
Ang boses ng mga biktima ay nasa mga dingding pa rin.
Nasa lupa pa rin ang dugo nila.
Dinggin natin sila.
Maghiwa-hiwalay tayo. Hanapin ang leader nila.
Annalise?
Annalise.
Alam mo kung sino ako?
Tapos na. Pakiusap.
Kung gano'n, mag-usap tayo. Sabihin mo sa Bloods, may pulong sila.
Sabihin mo na pumunta sila sa Wolfhagen.
Pakiusap.
Ang sabi sa'kin, marangal kang tao, Soul O'Brien.
Marangal ka ba?
Narito tayo para pag-usapan ang mapayapang kasunduan.
Ito ang mga tuntunin namin.
Lahat ng Blood Witches ay dapat tumigil sa pagsasagawa ng tradisyon
na sumasalungat sa deklarasyon ng asimilasyon.
Lahat ng Blood Witches ay dapat sumunod sa batas ng Fairborn.
-Lahat ng Blood Witches-- -Pipigilan kita d'yan, Council Leader.
Kita mo, 'di lang ako pumunta rito para kumatawan sa mga angkan.
Pumunta ako rito na kumakatawan sa tatay ko.
Sa nanay ko.
Nagpunta ako rito, kumakatawan sa bawat Blood Witch na namatay
dahil sa tinatawag na Fairborn Council.
Bawat Blood Witch na nakuhanan ng lupain,
na pinatay ang kanilang mga anak.
Pumunta ako rito para humingi ng kapalit sa mga buhay na kinuha niyo
At sa mga kapangyarihang ninakaw n'yo.
Tumigil ka!
'Di ka dapat nandito.
Bakit 'di mo kasama si Annalise?
Bakit 'di mo kasama si Gabriel?
Tamang oras na makapagdesisyon ng mali.
Pinakapangit na oras 'to para makapagdesisyon ng mali.
Buweno, nandito na ako.
Nakuha mo na ang dugo mo?
Naalala ko nu'ng una kitang nakita.
Napakabata at maliit.
Kinuha kita.
At tumingala ka sa'kin sa malaki mong mata.
At tapos nadumi ka.
Kailangan s'yang pigilan.
Ako dapat ang magprotekta sa'yo.
Kaya natin s'yang labanan.
Umalis ka na at hanapin ang kaibigan mo.
Nandoon ang mama at papa ko.
Ano'ng pangalan mo, mahal? Ano'ng pangalan mo?
Ceelia.
'Wag kang matakot.
Poprotektahan kita.
Akala ko nagtatago ako sa isang halimaw doon.
Ano'ng nangyari sa lalaking nagtago kasama ako?
Gagawin ko sana ang lahat para sa kanya.
Takot na taong 'di kayang ipagtanggol ang sarili n'ya.
Na dapat makinig sa mga tao n'yang pinipira-piraso,
habang kumubli s'ya sa dilim kasama ang batang babae.
May karangalan sa ginawa mo.
'Di nagpapanalo sa mga digmaan ang karangalan.
Kung gano'n, ano?
Mga halimaw.
'Yan ang natutunan mo roon?
Alam mo ba kung ano'ng natutunan ko?
Natutunan kong 'di ako takot sa halimaw.
O, nandito na tayo.
Dalawang witches sa cellar.
Naglalaro ng tagu-taguan.
Isang munting laro na tanggalin natin ang puso mo
at ipakain sa tatay mo.
Isang tipikal na araw sa ipu-ipong buhay ni Annalise O'Brien.
Naisip ko siguro pwede akong pumasok dito bilang Nathan.
Pero, hindi. 'Di ko dapat itago kung sino ako.
Dahil tingin ko 'di mo pa kusang nagamit ang kapangyarihan mo sa isang tao.
'Pag kailangan mo talagang gamitin ang kapangyarihan mo,
at prinsesa, dapat mo na talagang gamitin ang kapangyarihan mo ngayon.
Tingin ko wala ka nito.
Kaya heto ako. Walang panlilinlang, 'yung totoo lang.
At totoong papatayin kita, Annalise.
Bubuksan kita nang buo,
kukunin ang puso mo at ipapakain sa papa mo.
Iniisip ng mga Bloods na 'pag naipasa mo ang kapangyarihan mo,
ang maliit na bahagi mo ay nabubuhay sa loob ng taong kumuha nito.
Gusto ko ang ideyang 'yon.
Gusto ko ang ideyang nakakulong ka sa loob ng tatay mo sa maraming taon,
nanonood lang habang sinisira niya ang lahat ng bagay at taong mahal mo.
Pero siguro ako…
Ano'ng tinawag mo sa'kin?
"Baliw."
Dapat tumakbo ka na lang.
Dapat hinayaan mo na kami.
'Di mo ito makokontrol.
Ayokong masaktan ka.
Ikaw lang at ako ang nandito.
Pwede mong sabihin ang totoo.
'Yung guwardiya na iyon sa Council, 'yung Hunter sa bukid.
Isipin mo kung ano ang magagawa natin.
Umalis ka na lang ngayon.
Fairborn ka, Annalise.
Pwede nating patayin ang mga ganid na 'yon sa itaas.
Pwede mong ikalat sa hangin ang dugo nila.
Malamang nararamdaman mo, 'di ba?
Malamang nararamdaman mo sila sa pagitan ng mga daliri mo.
'Di mo makontrol ang regalo mo pero kaya ni Soul.
Pakiusap, alis na.
'Di naman dapat may masaktan.
'Di ito ganoong klaseng kwento.
Gawin mo na.
Annalise?
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Itinulak mo 'ko sa water tower.
Nakuha mo ba ang dugo ko?
Oo.
Tingnan mo, alam kong magiging maayos.
Bakit mo 'ko hinalikan?
Dahil 'di ko alam na magiging maayos 'to.
Inumin mo.
'Di pa madaling araw. Halika na. Nandito lang si Annalise.
Bumalik ka.
-Halika! Dito! -Halika!
Hindi.
Gabriel.
Ayos ka lang?
Ayos ka lang.
Hindi.
Nathan.
Ayos lang.
'Di ka nagdala ng isa pa kung sakali?
Hindi.
Akala ko sulit itanong 'to.
Tara.
Mamamatay ka ngayon, Fairborn.
Makinig kayo.
Walang papalahaw.
Walang uungol.
'Di darating ang lobo niyo para iligtas kayo.
Annalise.
Uy.
Ayos lang. Nandito na kami.
Ayos.
-Nasaan si Ceelia? -Ayos lang.
Sarili niyang dugo ang papatay sa Lobo.
Ceelia!
Uy!
Ayos lang. Kumapit ka lang.
Nasaan s'ya?
Nangangaso.
Kumapit ka lang.
Pakiusap.
Sa mga kaibigan natin sa lamesa,
sa mga kaaway sa dilim.
At sa mga mahal nating tumutugis sa kanila.
Kailangan na nating umalis.
Papunta saan?
Para makuha ang dugo ng pamilya mo.
Jessica?
Ngayon, ano?
Wala na ang pamilya ko.
Kaya uupo ka na lang at mamamatay?
Kaya kong tumayo at mamatay kung gagaan ang loob mo.
Nand'yan pa ang tatay mo.
Pero 'di ka susuko.
Dapat nating isipin ang sasabihin natin.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Ibig kong sabihin, ilan ang nakakaalam kung kailan sila mamamatay?
Karamihan, namamatay nang 'di nasasabi ang gusto nilang sabihin.
Kaya tayo, dapat nating gawin.
Sinasabi natin ang mga bagay na gusto nating sabihin
sa isa't-isa.
Sige, mauna ka na.
Mauna ka na.
-Ikaw ang nasa countdown. -Ang sama niyan.
Sige, mauuna na ako.
Ito ay naging…
nakakatakot.
Pero, alam mo, para rin--
Ang masasamang pangyayari ay magaganda pala.
Oo.
Ibig kong sabihin, 'di ko alam kung ano'ng mangyayari o
kung gaano katagal tayo magkakasama.
Iisipan ko ang tungkol…
Iisipin ko kayo araw-araw sa natitirang bahagi ng buhay ko.
Mahal ko kayo.
Kayong dalawa.
Ah, buwisit.
Buweno, ano'ng gusto mong sabihin?
'Di ko talaga alam.
-Maganda. -Ano ba.
Ibuburda ko 'yan sa unan. "Nathan Byrne: 'Di ko talaga alam."
Sige.
Mahal ko rin kayong dalawa, okay?
'Di magandang oras 'to para mamatay.
Alam mo kung ano ang dapat gawin?
Magkaroon ng tahimik na gabi.
Talaga?
Magtake-out lang o tulad ng gano'n.
-Para maiba naman. -Oo.
Walang magic gun fights o kahit anong gano'n.
'Yung manonood lang ng TV.
Ano sa tingin niyo?
'Di ko alam kung nasaan ang tatay ko.
Mamatay na ako kung alam ko kung nasaan 'yon.
Kaya, ikaw lang at ako.
Sabi ng mga Ozanne, dapat pumatay ka ng sariling kadugo
para makagawa ng Witch's Bottle.
Sino 'yon?
Kapatid ko.
'Di mo siguro maiwasang isipin.
Baka hindi.
Pinatay mo ang nanay ko.
Pati ang lola ko. 'Di ko nakakalimutan 'yon.
At ngayon papatayin na kita.
At ang tatay mo.
Lahat ng nasa linya ng pamilya mo. Lahi at sangay.
Ifi-freeze mo ako?
Hindi.
Gising ka dapat.
Sige.
Mahahanap kita.
Hello, Nathan.
Kung nandito ka para patayin ako, tapusin mo na.
'Di natin kailangang mag-usap.
'Di kita kailangang patayin. Namamatay ka na.
Kung gano'n, baka 'di totoo ang propesiya.
Anong, "Sarili n'yang dugo ang papatay sa Lobo?"
Makikita natin.
Soul…
'Di n'ya tayo mahahanap.
'Di sa pansamantala.
'Di ka nakakatakot sa malapitan.
Tingin ko batay sa pananaw lang 'yon.
Bakit mo pinatay ang lahat ng taong 'yon?
Gusto mo silang ipaghiganti?
Karamihan sa mga tao, 'pag alam nila na parating 'to,
iisa lang ang ugali nila.
Nawawala sila sa sarili dahil sa takot.
Pinatay ko ang lalaking 'to minsan.
Isang Fairborn Witch.
Parte ng grupong ipinadala nila para hanapin ako.
Nang lumapit ako sa kanya, kalmado s'ya.
Nakapikit na parang may alam.
Namatay ang lalaki na may ngiti sa labi.
At nakuha ko ang puso at nahanap ang kapangyarihan n'ya.
Alam n'ya kung paano s'ya mamamatay.
'Yon ang kapangyarihan n'ya?
Marami ang ipagpapalit ang lahat ng kayamanan sa mundo para roon.
Kung alam n'ya kung paano s'ya mamamatay, bakit 'di n'ya iniwasan?
Alam n'ya na may oras tayong lahat sa mundong 'to
at bahaging gagampanan.
Asawa 'yon ni Mama.
Oo.
-Kaya, nagpunta ako sa babae. -Bakit?
Dahil 'di ko maiwasang isipin ang tingin sa mukha ng lalaki.
Kung paano s'ya namatay na isang tao na nakilala ang buhay.
Puro kabutihan ang babae. Walang iba kundi liwanag.
At nakilala ko s'ya, at minahal ko s'ya, at minahal n'ya ako.
Maniniwala ka ba roon?
'Yun ang lahat sa'kin.
At natagpuan nila kami.
At tumakbo ako, iniisip na lulubayan nila s'ya,
iniisip na iiwan ka nila.
Buweno, 'di nila ginawa 'yon, 'di ba?
Hindi. Nagkamali ako.
Kung gano'n, mayroon ka nang gano'ng kapangyarihan.
Alam mo kung paano ka mamamatay.
Oo, alam ko kung paano ako mamamatay.
At?
At hindi 'yun ngayon.
Totoo ba ang propesiya?
Kaarawan mo ngayon.
Kailangan mo ang mga regalo mo.
At ang dugo mo.
Ang una kong regalo sa'yo
ay ang buhay mo.
Pinapayagan kitang magkaroon nito.
Kahit marami ang nag-iisip na 'di dapat.
Ang pangalawang regalo ko…
ay ang huling sinabi ng nanay mo sa'kin.
Sabi n'ya sa'kin, 'di s'ya natatakot kung magiging ano ka.
'Di s'ya nag-aalala kung magiging ka-ugali mo s'ya
o sa'kin o kung ano ang iisipin ng mga tao sa'yo.
Sabi n'ya, "Mahal ko s'ya, Marcus."
Sa mabuti at masama, mamahalin ko s'ya gaya ng pagmamahal ko sa'yo.
At maghihintay ako rito hanggang sa bumalik ka."
Pero 'di ka na bumalik.
Hindi, 'di ako bumalik.
Kailangan ko ng tatlong regalo.
'Yon ang lalaking pumatay sa nanay mo.
At sa lola mo.
Ngayon, dapat s'yang mamatay.
-Masyado s'yang makapangyarihan. -Oo, may kapangyarihan s'ya.
Pero mahina ang isip n'ya.
'Di n'ya alam kung sino talaga s'ya.
Kaya ang huling regalo ko sa'yo ay ito.
Ang pagkakataong makita kung sino ka talaga.
Nakuha mo na ang dugo mo.
Hindi lahat.
Nasaan ang tatay mo?
Wala na.
Wala na?
'Wag mo 'tong gawing personal.
Tingin ko, 'di ka ganu'n kahalaga sa kanya.
Iniwan n'ya rito ang anak n'ya para mamatay mag-isa.
Alamin natin.
Sarili niyang dugo ang papatay sa Lobo!
Buweno, nasa akin ang dugo n'ya.
'Di mo ito mapipigilan.
Ito ang tadhana ko!
Nathan.
Pag-uusapan ka nila.
Malalaman nilang tatapusin ko na 'to.
Malalaman nilang wala akong pagpipilian.
Hindi!
Nathan, takbo!
Pa.
Sarili n'yang dugo…
Sino ka?
Isang mahilig tumulong sa mga tao.
Gusto kong tumulong sa mga tao at gusto mong manakit ng mga tao.
Pwede mong ayusin kapangyarihan ko?
Hindi, mahal.
Pero kaya kitang ipaghiganti
sa mga nakasira nito.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Redelyn Teodoro Juan