SERIAL NETFLIX
Nie mieliśmy dokąd pójść.
Co potrafi?
Gotować i sprzątać. To dobry chłopak.
- Co potrafi? - Chyba będzie alchemikiem.
- Już mam alchemika. - Będzie wyjątkowym czarownikiem.
Każda matka myśli tak o swoim dziecku.
- Ilu z klanu zabili Czyści? - Wszystkich oprócz pięciorga.
Dokąd się udacie?
Do najbliższej rodziny w Rosji.
Może gdyby był wyjątkowym czarownikiem,
to znałby składniki potrzebne, żeby uśmierzyć ból ojca.
Gabriel. Wiesz.
Srebrny korzeń, dębowe drewno,
mech, kamień i…
Jagnięca krew.
Tak. To by wystarczyło.
Marie i Lucu, przygarnę waszego chłopca, wiedziona niepewną nadzieją na to,
że wyrośnie z niego ktoś, kogo warto posiadać.
Sprawę uważam za zamkniętą.
- Nie chcę, żebyście odeszli. - To jedyny sposób, Gabriel.
Nie zapomnij o nas. Nigdy.
Nie, mamo…
Kiedyś cię odszukamy.
Pamiętaj, że jesteś bardzo dzielny.
Synku.
Bądź silny.
Tato.
Chcę do mamy i taty.
Drogi Gabrielu.
Nie masz mamy ani taty.
To nie byli twoi rodzice.
To były tylko dwie osoby, które kiedyś znałeś.
Dwie kolejne twarze w ciemności.
DZIECI Z ODLEGŁEJ KRAINY
Czasami przyśnią ci się pewne imiona,
ale nie będziesz pamiętał, czemu są ważne.
Zapisuj je, Gabriel.
Choćby po to, byś pamiętał, że coś ci odebrano.
Tak.
Chodź. Masz obowiązki.
Witaj, Nathan.
Przybył.
Jego własna krew zabije Wilka.
Zamknijcie się wreszcie.
„Jego własna krew zabije Wilka”?
Gówno prawda.
Wszystko.
Przez cały czas próbuje się zemścić. To tyle.
Chcecie go zadowolić? W twierdzy są Łowcy. Walczcie z nimi.
Przestańcie się martwić gówno wartymi proroctwami
i zostawcie mnie w spokoju.
Kurwa.
Tato.
Przybył tu.
Potrzebna panu jej moc.
Nie słuchaj jej.
Łowcy go nie powstrzymają. Ani ja.
Jak pan to zrobi?
Lodem? Ma go. Ogniem? Też go ma.
Ma każdą pańską moc. Poza jej darem.
Ona nie umie nim władać, ale pan tak.
Przyjdzie tu i rozerwie pana na strzępy.
Powoli.
Zabierze moc pana córki
i już nikt nie stanie mu na drodze.
Będzie wybijał Czystych, aż nikt nie zostanie.
Ale pan może wszystkich uratować.
Proszę na mnie spojrzeć.
Może pan mieć wszystko.
Musi pan być silny.
Jezu, ty jesteś jakaś pojebana.
Czy ty się słyszysz?
Tato.
Spójrz na mnie.
Spójrz.
Nie jest za późno.
- Możesz postąpić słusznie. - To jest słuszne!
Musi pan odebrać jej moc.
Jesteś dobrym człowiekiem. Nie chcesz tego.
- Musi pan działać! - Tato.
Nie ma czasu! Wilk stoi u progu!
Przykro mi.
Cholera.
Czarnoksiężnicy!
Dorwę ją.
Teraz mnie nie zapomnisz.
Nathan.
Śmierć Czysto Urodzonym!
Nie pamiętam jebanego…
Tysiące mil podróży rozpoczyna mały krok.
Ośmielić się to uczynić.
Tchórz umiera przed śmiercią wiele razy.
Zmieniła hasło.
Wracaj spać. Nie może cię zobaczyć.
Wrócę do matki,
gdy nasza podróż się zakończy,
i wejdę na nowo do domu jako syn marnotrawny.
Subtelne.
Nawet nie wiesz, jakie to ważne.
Dziękuję.
Istnieje skrót do wieży ciśnień.
Stworzył go chłopiec przede mną.
Na wypadek, gdyby musiał uciekać.
Ale nigdy tego nie zrobił.
Gdzie jest?
Pod moim łóżkiem.
Czemu go nie użyłeś?
Boję się.
Nie powinieneś.
Nie mogę cię ze sobą zabrać.
Wiem.
Uwierzysz, jeśli powiem, że wrócę?
Nie wiem.
Obiecuję.
Nie zostawiasz mnie chyba, Gabriel?
Zostawiam.
Obiecałeś, że zostaniesz.
- Nie mogę. - I dokąd się udasz?
Pomogę chłopcu zabić Wilka.
To miejsce widziało sporo śmierci.
Głosy ofiar rozbrzmiewają pośród ścian.
Ich krew wciąż sączy się w glebie.
No to ich posłuchajmy.
Rozdzielcie się. Znajdźcie przywódcę.
Annalise?
Annalise.
Wiesz, kim jestem?
To koniec. Proszę.
To porozmawiajmy. Czarnoksiężnicy dostaną spotkanie.
Niech przyjadą do Wolfhagen.
Proszę.
Powiedziano mi, że jesteś honorowy, Soulu O’Brienie.
Jesteś?
Będziemy omawiać porozumienie pokojowe.
Oto nasze warunki.
Czarnoksiężnicy muszą przestać praktykować tradycje,
które naruszają deklarację o asymilacji.
Czarnoksiężnicy muszą przestrzegać prawa Czystych.
- Czarnoksiężnicy muszą… - Zatrzymam panią.
Nie jestem przedstawicielem klanów.
Reprezentuję mojego ojca.
I matkę.
Reprezentuję każdego Czarnoksiężnika, którego zabiła tak zwana Rada Czystych.
Każdego, któremu odebrano ziemię i zamordowano dzieci.
Przyszedłem po rekompensatę za odebrane życia
i skradzione moce.
Dość!
Nie powinno cię tu być.
- Czemu nie jesteś z Annalise? - A czemu ty nie z Gabrielem?
Dobra pora na złą decyzję.
To najgorsza pora na złą decyzję.
Już tu przybyłem.
Dostałeś krew?
Pamiętam, kiedy cię zobaczyłam.
Byłeś maleńki.
Podniosłam cię.
Spojrzałeś na mnie swoimi wielkimi oczami.
I się osrałeś.
Musimy go powstrzymać.
Miałam cię chronić.
Walczmy z nim razem.
Idź znaleźć przyjaciółkę.
Mama i tata tam są.
Jak ci na imię, maleńka?
Ceelia.
Nie bój się.
Obronię cię.
Myślałam, że ukrywam się tam przed potworem.
Co się stało z mężczyzną, który mi towarzyszył?
Zrobiłabym dla niego wszystko.
To był przerażony mężczyzna.
Nie umiał się bronić.
Słuchał, jak jego ludzie są rozrywani na strzępy,
a sam kulił się ze strachu z małą dziewczynką.
Postąpiłeś honorowo.
Honor nie wygra wojny.
A co ją wygra?
Potwory.
Tego się tam nauczyłeś?
A wiesz, czego ja się nauczyłam?
Tego, że nie boję się potworów.
No i proszę.
Dwie czarownice w piwnicy.
Bawią się w chowanego.
Czy raczej w wycięcie ci jebanego serca i nakarmienie nim twojego ojca.
Kolejny dzień szalonego życia Annalise O’Brien.
Myślałam, żeby przyjść tu jako Nathan, ale nie.
Nie muszę ukrywać tego, kim jestem.
Nie sądzę, żebyś kiedykolwiek użyła swej mocy dobrowolnie.
Kiedy naprawdę musisz użyć mocy,
a powiem ci, księżniczko, że teraz musisz…
nie jesteś dość twarda.
No to przyszłam. Żadnych sztuczek.
Sama uczciwość.
I uczciwie powiem, że cię zabiję.
Rozetnę ci pierś, wyjmę z niej serce i nakarmię nim twojego ojca.
Czarnoksiężnicy uważają, że gdy przekazuje się moc,
cząstka jej posiadacza żyje w osobie, która tę moc przejęła.
Podoba mi się ta myśl.
Myśl o tym, że będziesz tkwić w ojcu
całe lata i oglądać,
jak niszczy wszystko i wszystkich, których kochasz.
No ale…
Może rzeczywiście jestem…
Jak mnie nazwałaś?
„Jakaś pojebana”.
Powinnaś była uciekać.
Powinnaś była nas puścić.
Nie panujesz nad tym.
Nie chcę cię skrzywdzić.
Jesteśmy tu tylko ty i ja.
Powiedz prawdę.
Strażnik w Radzie.
Łowca w gospodarstwie.
Pomyśl, co możemy zrobić.
Odejdź.
Jesteś Czysto Urodzona.
Możemy zabić dzikusów na górze.
Rozlać ich krew.
Czujesz to, prawda?
Na pewno czujesz, jak rozpadają się na kawałki.
Nie panujesz nad darem, ale Soul by to umiał.
Odejdź.
Nikt nie musi cierpieć.
To nie tego rodzaju historia.
Zrób to!
Annalise?
- Co tu robisz? - Zepchnąłeś mnie z wieży.
Masz moją krew?
Tak.
Mówiłem, że będzie dobrze.
Skąd pocałunek?
Wątpiłem w to, czy będzie dobrze.
Wypij ją.
Jeszcze nie świta.
Chodź.
Annalise tu jest.
Cofnij się.
- Szybko! Tędy! - Ruchy!
Nie.
Gabriel.
Nic ci nie jest?
Nic ci nie jest.
O nie.
Nathan.
W porządku.
Nie wziąłeś przypadkiem zapasowej fiolki?
Nie.
Zawsze warto spytać.
Chodźcie.
Zginiecie, Czyści!
Posłuchajcie.
Żadnego wycia.
Żadnych warknięć.
Wilk nie przyjdzie was uratować.
Annalise.
Już dobrze.
Jesteśmy przy tobie.
W porządku?
- Gdzie Ceelia? - Już dobrze.
Jego własna krew zabije Wilka.
Ceelia!
Już dobrze. Wytrzymaj.
Gdzie jest?
Na łowach.
Wytrzymaj.
Proszę.
Za przyjaciół przy stole,
wrogów w ciemnościach…
i bliskich, którzy na nich polują.
Musimy iść.
Dokąd?
Po krew twojej rodziny.
Jessica?
Jessica!
Co teraz?
Skończyli mi się krewni.
Więc sobie usiądziesz i umrzesz?
Mogę umierać na stojąco, jeśli tak wolisz.
Został twój tata.
Nie poddasz się.
- Zastanówmy się, co powiedzieć. - To znaczy?
Ile osób na świecie wie, kiedy czeka ich śmierć?
Większość pewnie odchodzi, nie powiedziawszy tego, co chce.
My powiedzmy.
Powiedzmy to, co chcemy…
sobie nawzajem.
- Dobra, ty pierwszy. - Ty pierwszy.
- Tobie ucieka czas. - Ty wredoto!
Ja powiem pierwsza.
To było…
w chuj straszne.
Ale…
W sumie to też…
Złe chwile były dobre.
Tak.
Nie wiem, co się wydarzy ani…
ile zostało nam czasu.
Będę myśleć o…
Będę myśleć o tobie codziennie przez resztę życia.
Kocham cię.
Was.
Cholera.
Co ty chcesz powiedzieć?
W sumie nie wiem.
- Pięknie. - No weź.
Wyszyję to na poduszce. „Nathan Byrne: »W sumie nie wiem«”.
Dobra.
Ja też was kocham, wiecie?
Kiepsko byłoby teraz umrzeć.
Wiecie, co by się przydało?
Spokojny wieczór.
Tak?
Zamówilibyśmy jakieś jedzenie czy coś.
- Tak dla odmiany. - Tak.
Żadnych walk z magiczną bronią.
Może trochę telewizji.
Co wy na to?
Nie wiem, gdzie mój tata.
Nigdy nie wiedziałem.
Zostaliśmy ty i ja.
Ozanne mówili, że trzeba zabić krewnego,
żeby rzucić Butelkę Wiedźmy.
Kogo zabiłeś?
Brata.
Dręczy cię to.
A może i nie.
Zabiłeś moją mamę.
I babcię. Nie zapomniałem.
A teraz zabiję ciebie.
I twojego ojca.
Cały twój ród.
Starych i młodych.
- Unieruchomisz mnie? - Nie.
Będziesz świadomy.
Dobra.
Znajdę cię!
Znajdę!
Witaj, Nathan.
Jeśli chcesz mnie zabić, zrób to.
- Nie musimy rozmawiać. - Nie muszę cię zabijać.
Już umierasz.
Czyli proroctwo nie jest prawdziwe.
„Jego własna krew zabije Wilka”?
Zobaczymy.
- Soul… - Nie znajdzie nas.
Przynajmniej jeszcze nie.
Z bliska nie jesteś taki straszny.
Myślę, że to kwestia perspektywy.
Czemu wszystkich zabiłeś?
Chcesz ich pomścić?
Większość osób…
gdy wie, że zbliża się śmierć, reaguje tak samo.
Opanowuje ich strach.
Zabiłem kiedyś mężczyznę.
Czysto Urodzonego.
Członka oddziału Łowców, którzy na mnie polowali.
Kiedy po niego przyszedłem, był spokojny.
Zamknął oczy, jakby coś wiedział.
Zginął z uśmiechem na twarzy.
Zdobyłem jego serce i…
poznałem jego moc.
Wiedział, jak umrze.
Taką miał moc?
Wielu oddałoby za coś takiego całe bogactwa świata.
Skoro wiedział, czemu nie próbował uniknąć śmierci?
Rozumiał, że wszyscy mamy określoną ilość czasu.
I rolę do odegrania.
To był mąż mamy.
Tak.
- Udałem się do niej. - Dlaczego?
Bo nie mogłem przestać myśleć o jego wyrazie twarzy.
O tym, że zginął jak mężczyzna, który poznał życie.
Była ponad wszystko dobra. I pogodna.
Poznałem ją i pokochałem, a ona pokochała mnie.
Dasz wiarę?
To było wspaniałe.
Potem nas znaleźli.
Uciekłem, sądząc, że zostawią ją i ciebie w spokoju.
Ale nie zostawili, co?
Nie.
- Myliłem się. - Teraz masz ten dar.
Wiesz, jak umrzesz.
Tak. Wiem, jak umrę.
I?
I to nie będzie dzisiaj.
Proroctwo jest prawdziwe?
Masz urodziny.
Potrzebne ci dary.
I krew.
Moim pierwszym darem…
będzie twoje życie.
Pozwalam ci je zachować, choć wielu uważa, że nie powinienem.
Mój drugi dar…
to ostatnie słowa twojej mamy.
Powiedziała, że nie boi się tego, kim się staniesz.
Nie martwiła się tym, czy będzie w tobie więcej jej, czy mnie
ani tym, co pomyślą moi ludzie.
Powiedziała: „Kocham go, Marcus.
Na dobre i na złe. Będę go kochać tak, jak kocham ciebie.
I będę czekać na twój powrót”.
Ale nigdy nie wróciłeś.
To prawda.
Potrzebne mi trzy dary.
Tamten mężczyzna zabił twoją mamę.
I babcię.
Teraz trzeba zabić jego.
Jest zbyt potężny.
Tak, jest potężny.
Ale ma słaby umysł.
Nie wie, kim naprawdę jest.
Oto mój ostatni dar.
Szansa, byś ujrzał, kim jesteś.
Dostałeś krew.
Nie całą.
Gdzie twój ojciec?
- Odszedł. - Odszedł?
Nie bierz tego do siebie.
Nie jesteś dla niego taki ważny.
Zostawił syna na pewną śmierć.
Przekonajmy się.
Jego własna krew zabije Wilka.
Ja mam w sobie jego krew!
Nie zatrzymasz tego!
To moje przeznaczenie!
Nathan.
Będą o tobie mówić.
Będą wiedzieli, że to zakończyłem.
Że nie miałem wyboru.
Nie!
Nathan, uciekaj!
Tato.
Jego własna krew…
Kim jesteś?
Kimś, kto lubi pomagać.
Ja lubię pomagać, a ty lubisz krzywdzić.
Możesz naprawić moją moc?
Nie, moja droga.
Ale mogę pomóc ci zemścić się…
na tych, którzy ją zepsuli.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz