BİR NETFLIX DİZİSİ
Sana geldik çünkü gidecek başka yerimiz yoktu.
Ne yapabilir?
Yemek ve temizlik yapabilir. O iyi bir çocuk.
Ne yapabilir?
Simyacı olacağını düşünüyoruz.
Simyacım var zaten.
Olağanüstü bir cadı olacak.
Kuzguna yavrusu şahin görünür.
Fairborn'lar sizden kaç kişi öldürdü?
Beş kişi kaldık.
Nereye gideceksiniz?
Rusya'daki akrabalarımıza gideceğiz.
Olağanüstü bir cadı olsa
babasının acısını dindirmek için gereken malzemeleri bilir.
Gabriel. Bunu biliyorsun.
Gümüş kök. Meşe ağacı. Yosun, taş ve…
Kuzu kanı.
Evet, bu yeterli.
Marie ve Luc, sahip olmaya değer bir şeye
dönüşebileceğine dair
muğlak bir vaat üzerine oğlunuzu kabul edeceğim.
Buradaki işimiz bitti.
Hayır, gitmenizi istemiyorum.
Başka çare yok Gabriel.
Bizi unutma. Asla.
Hayır, anne…
Bir gün senin için döneceğiz.
Ne kadar cesur olduğunu hiç unutma.
Oğlum… Güçlü ol.
Baba.
Annemle babamı istiyorum.
Sevgili Gabriel.
Annen ve baban yok.
Onlar senin ailen değildi.
Eskiden tanıdığın iki kişiydiler.
Karanlıkta iki yüz daha.
BAŞKA ÜLKENİN ÇOCUKLARI
Bazen isimler düşlerine girer ve neden önemli olduklarını hatırlamazsın.
Onları yaz Gabriel.
Senden alınanları kendine hatırlatmak için.
Tamam.
Gel, ev işlerin var.
Merhaba Nathan.
Geldi.
Kurdu kendi kanı öldürecek.
Bırakın bu lafları.
"Kurdu kendi kanı öldürecek."
Hadi oradan. Saçmalık. Hepsi.
Bunca zamandır intikam almaya çalışıyor. Hepsi bu.
Onu memnun etmek istiyorsanız Avcılar o evde, gidin onlarla savaşın.
Saçma kehanetlere kafayı takmayın
ve beni rahat bırakın.
Kahretsin.
Baba.
O burada Soul.
Kızının gücüne muhtaçsın.
Baba, dinleme.
Avcıların onu durduramaz. Ben durduramam.
Sen nasıl yapacaksın?
Buz mu? Onda var. Ateş mi? Onda var.
Kızınınki hariç sendeki tüm güçler onda da var.
Kızın kullanmaz ama sen yapabilirsin.
Buraya gelip seni paramparça edecek.
Yavaş yavaş yapacak.
Sonra kızının gücünü alacak
ve ona engel olacak kimse kalmayacak.
Bizden kimseyi sağ bırakmayacak.
Ama sen herkesi kurtarabilirsin.
Soul, bana bak.
Her şeye sahip olabilirsin.
Ama şimdi güçlü olmalısın.
Tanrım, sen harbiden delirmişsin.
Ağzından çıkanı duyuyor musun?
Baba.
Bana bak.
Hâlâ geç değil.
-Doğru olanı yapabilirsin. -Tek doğru şey bu.
Onun gücünü almalısın.
Biliyorum, sen iyi birisin. Bunu yapmazsın.
-Şimdi yapmalısın. -Baba.
Zaman kalmadı. Kurt kapıda Soul.
Üzgünüm.
Kahretsin.
Blood'lar!
Onu getiririm.
Artık beni unutmazsın.
Nathan.
Fairborn'lara ölüm!
Hatırlayamıyorum…
Binlerce kilometrelik yolculuk tek bir adımla başlar.
Cesaret etmek yapmaktır.
Korkaklar ölmeden önce birçok kez ölür.
Şifreyi değiştirdi.
Yatağa dön. Seni benimle görmemeli.
Eve, anneme gideceğim.
Yolculuk bitecek
ve kayıp oğul olarak evime döneceğim.
Zekice.
Bunun önemini bilemezsin.
Sağ ol.
Su kulesine giden bir kestirme var.
Benden önceki çocuk kaçmak için yapmıştı.
Ama hiç kullanmadı.
Nerede?
Yatağımın altında.
Sen neden kullanmadın?
Korkuyorum.
Buna gerek yok.
Seni götüremem, biliyorsun.
Biliyorum.
Senin için döneceğim desem inanır mısın?
Bilmiyorum.
Söz veriyorum.
Beni bırakıp gitmiyorsun ya Gabriel?
Gidiyorum.
Ama bir süre kalmaya söz vermiştin.
Kalamam.
Nereye gideceksin?
Bir gencin bir kurdu öldürmesine yardım edeceğim.
Siktir.
Burası çok fazla ölüm gördü.
Kurbanların sesleri hâlâ yankılanıyor.
Kanları hâlâ yerde.
Onlara kulak verelim.
Dağılın. Liderlerini bulun.
Annalise?
Annalise.
Beni tanıyor musun?
Bitti. Lütfen.
Öyleyse konuşalım. Blood'lara söyle, toplantı olacak.
Wolfhagen'a gelsinler.
Lütfen.
Onurlu bir adam olduğunu duydum Soul O'Brien.
Onurlu musun?
Barışçıl bir anlaşma için buradayız.
Şartlarımız şunlar.
Tüm Blood Cadıları,
asimilasyon bildirisine aykırı gelenekleri uygulamayı bırakacak.
Tüm Blood Cadıları Fairborn yasalarına uyacak.
-Tüm Blood… -Seni durdurmak zorundayım Meclis Başkanı.
Buraya sadece klanı temsil etmeye gelmedim.
Babamı temsilen geldim.
Annemi.
Sözde Fairborn Meclisi yüzünden canından olan
her Blood Cadısı'nı temsil ediyorum.
Toprakları alınan, çocukları öldürülen her Blood Cadısı'nı.
Aldığınız canların ve çaldığınız güçlerin…
Tazmin edilmesi için geldim.
Dur!
Burada olmaman gerekiyordu.
-Neden Annalise'le değilsin? -Sen neden Gabriel'la değilsin?
-Kötü bir karar için iyi bir zaman. -Kötü bir karar için en kötü zaman.
Artık geldim ama.
Kanını aldın mı?
Seni ilk görüşümü hatırlıyorum.
Ufacıktın.
Seni kaldırdım.
Kocaman gözlerinle bana baktın.
Sonra altına yaptın.
Onu durdurmalıyız.
Seni korumam gerekiyordu.
Onunla savaşabiliriz.
Gidip arkadaşını bul.
Annem ve babam içeride.
Adın ne tatlım? Adın ne?
Ceelia.
Korkma.
Seni koruyacağım.
Orada bir canavardan saklandığımı sanıyordum.
Benimle birlikte saklanan adama ne oldu?
Onun için her şeyi yapardım.
Kendini savunamayan, korkmuş bir adam.
Halkının paramparça edildiğini duyarken
küçük bir kızla birlikte karanlıkta pısmış bir adam.
Yaptığın şey onurluydu.
Savaşı onur kazandırmaz.
Ne kazandırır?
Canavarlar.
Orada bunu mu öğrendin?
Ben ne öğrendim, biliyor musun?
Canavarlardan korkmadığımı öğrendim.
İşte buradayız.
Bir mahzende iki cadı.
Saklambaç oynuyoruz.
Kalbini söküp babana yedirme oyunu.
Annalise O'Brien'ın fırtınalı hayatında bir gün daha.
Buraya Nathan olarak gelmeyi düşünmüştüm.
Ama hayır. Kim olduğumu saklamama gerek yok.
Çünkü gücünü kimse üzerinde isteyerek kullandığını sanmıyorum.
Gücünü sahiden kullanman gerektiğinde,
ki şimdi gücünü sahiden kullanman gerekiyor prenses,
cüret edebileceğini sanmıyorum.
İşte buradayım. Numara yok, her şey gerçek.
Seni gerçekten öldüreceğim Annalise.
Seni kesip açacağım,
kalbini çıkaracağım ve babana yedireceğim.
Blood'lara bakılırsa güçlerin başkasına geçtiğinde
küçük bir parçan onları alan kişinin içinde yaşıyormuş.
Bu fikri sevdim.
Yıllarca babanın içinde mahsur kalıp
sevdiğin herkesi ve her şeyi mahvetmesini izleyecek olman hoşuma gitti.
Ama belki de ben…
Bana ne demiştin?
"Harbiden delirmişimdir."
Kaçmaya devam etmeliydin.
Gitmemize izin vermeliydin.
Kontrol edemiyorsun.
Seni incitmek istemiyorum.
Sadece sen ve ben varız. Doğruyu söyleyebilirsin.
Meclis'teki güvenlik görevlisi, çiftlikteki Avcı.
Ne yapabileceğimizi düşün.
Git artık.
Sen bir Fairborn'sun Annalise.
Yukarıdaki vahşileri öldürebiliriz.
Havayı kanlarıyla doldurabilirsin.
Eminim hissediyorsundur, değil mi?
Parmaklarının ucunda parçalandıklarını hissediyorsundur.
Yeteneğini kontrol edemiyorsun ama Soul yapabilir.
Lütfen git.
Kimse zarar görmesin.
Bu öyle bir hikâye değil.
Yap.
Annalise?
-Burada ne işin var? -Beni kuleden ittin.
Kanı getirdin mi?
Evet.
Sorun olmayacağını biliyordum.
Beni neden öptün?
Çünkü sorun olur mu, bilmiyordum.
İç.
Daha şafak sökmedi. Hadi. Annalise buralarda bir yerde.
Geri gel.
-Hadi! Bu taraftan! -Hadi!
Hayır.
Gabriel.
İyi misin?
İyisin.
Olamaz.
Nathan.
Sorun değil.
Yedek tüp getirmiş olabilir misin?
Hayır.
Sormaya değer diye düşündüm.
Hadi.
Bugün öleceksin Fairborn.
Dinleyin.
Uluma yok.
Hırlama yok.
Kurdunuz sizi kurtarmaya gelmiyor.
Annalise.
Selam.
Yok bir şey. Biz buradayız.
Tamam.
-Ceelia nerede? -Tamam.
Kurdu kendi kanı öldürecek.
Ceelia!
Hey.
Tamam. Dayan.
Nerede o?
Avlanıyor.
Dayan.
Lütfen.
Masamızdaki dostlarımıza,
karanlıktaki düşmanlarımıza
ve onları avlayan sevdiklerimize.
Gitmeliyiz.
Nereye?
Aile kanını almaya.
Jessica?
Şimdi ne olacak?
Ailemden kimse kalmadı.
Öylece oturup ölecek misin yani?
Daha iyi gelecekse ayağa kalkıp ölebilirim.
Baban hâlâ serbest.
Ama pes etmeyeceksin.
Ne diyeceğimizi düşünmeliyiz.
Nasıl yani?
Kaç kişi ne zaman öleceğini bilir?
Çoğu insan söylemek istediği şeyleri söyleyemeden ölür.
Biz söylemeliyiz.
Birbirimize söylemek istediğimiz şeyleri
söyleyelim.
Tamam, sen başla.
Sen başla.
-Geri sayımda olan sensin. -Çok pissin.
Tamam, ben başlarım.
Bu çok…
…korkunçtu.
Ama aynı zamanda, bir şekilde…
Kötü zamanlar iyi zamanlardı.
Evet.
Ne olacağını
ya da birlikte ne kadar vaktimizin kaldığını bilmiyorum.
Hayatımın geri kalanında…
Hayatımın geri kalanında her gün sizi düşüneceğim.
Sizi seviyorum.
İkinizi de.
Of ya.
Sen ne söylemek istersin?
Hiç bilmiyorum.
-Çok güzel. -Hadi ama.
Yastığa işleyeceğim. "Nathan Byrne: Hiç bilmiyorum."
Tamam.
Ben de sizi seviyorum, tamam mı?
Ölmek için boktan bir zaman.
Ne yapalım, biliyor musunuz?
Sakin bir gece geçirelim.
Öyle mi?
Yemek sipariş edelim falan.
-Değişiklik olur. -Evet.
Sihirli silahlarla dövüş falan yok.
Biraz televizyon izleriz.
Ne dersiniz?
Babamın yerini bilmiyorum.
Nerede olduğunu biliyorsam ne olayım.
Sadece sen ve ben varız.
Ozanne'lar dedi ki Cadı Şişesi için kendi kanından birini öldürmeliymişsin.
Kimdi o?
Ağabeyim.
İçine oturmuştur.
Yok, oturmamıştır.
Annemi öldürdün.
Ninemi öldürdün. Unutmadım.
Şimdi de seni öldüreceğim.
Ve babanı.
Bütün sülaleni. Kim var kim yok.
Beni donduracak mısın?
Hayır.
O sırada uyanık olacaksın.
Anlaşıldı.
Seni bulacağım!
Merhaba Nathan.
Beni öldürmeye geldiysen öldür gitsin.
Konuşmak zorunda değiliz.
Seni öldürmeme gerek yok. Zaten ölüyorsun.
O zaman kehanet doğru değil.
"Kurdu kendi kanı öldürecek" kehaneti mi?
Göreceğiz.
Soul…
Bizi bulamaz.
En azından şimdilik.
Yakından pek korkutucu değilsin.
Bence bu bir bakış açısı meselesi.
Neden onca insanı öldürdün?
İntikamlarını almak ister misin?
Çoğu insan sonunun geldiğini bilince
aynı şekilde davranır.
Korkudan kendilerini kaybederler.
Bir zamanlar birini öldürdüm. Bir Fairborn Cadısı'ydı.
Beni aramaya gönderilen bir Avcı grubundandı.
Hamleyi yaptığımda sakindi.
Bilirmiş gibi gözünü yummuştu.
Yüzünde bir gülümsemeyle öldü.
Kalbini aldım ve gücünü buldum.
Nasıl öleceğini biliyordu.
Onun gücü bu muydu?
Bunu dünyanın tüm servetine yeğleyecek çok kişi var.
Nasıl öleceğini biliyorsa neden kaçmaya çalışmadı?
Bu dünyada bir süremizin ve bir rolümüzün
olduğunu biliyordu.
Annemin kocasıydı o.
Evet.
-Sonra annene gittim. -Neden?
Çünkü adamın yüzündeki ifade aklımdan çıkmıyordu.
Hayatı bilen bir adam gibi ölüşü.
Annen çok iyi biriydi. Pırıl pırıl bir insandı.
Onunla tanıştım, onu sevdim, o da beni sevdi.
Buna inanabiliyor musun?
Bu her şey demekti.
Sonra bizi buldular.
Onu rahat bırakırlar diye düşünerek kaçtım.
Seni rahat bırakırlar diye.
Ama bırakmadılar, değil mi?
Hayır. Yanılmışım.
Artık o yeteneğin var.
Nasıl öleceğini biliyorsun.
Evet, nasıl öleceğimi biliyorum.
Ve?
Ve bugün ölmeyeceğim.
Kehanet doğru mu?
Doğum günün.
Hediyelerini almalısın.
Ve kanını.
Sana ilk hediyem
hayatın.
Yaşamana izin veriyorum.
Pek çok kişi aksini düşünse de.
İkinci hediyem…
Annenin bana söylediği son şey.
Senin nasıl biri olacağından korkmadığını söylemişti.
Daha çok onun gibi mi yoksa benim gibi mi olacağını
ya da hakkında ne düşüneceklerini önemsemiyordu.
"Onu seviyorum Marcus" dedi.
"İyisiyle kötüsüyle. Onu da seni sevdiğim gibi seveceğim.
Sen dönene kadar da burada bekleyeceğim."
Ama geri dönmedin.
Hayır, dönmedim.
Üç hediyeye ihtiyacım var.
O adam anneni öldürdü.
Ve nineni.
Şimdi öldürülmesi gerek.
Çok güçlü.
Evet, gücü var.
Ama zihni zayıf.
Gerçekte kim olduğunu bilmiyor.
Sana son hediyem şu.
Gerçekte kim olduğunu görme fırsatı.
Kanını aldın.
Hepsini değil.
Baban nerede?
Gitti.
Gitti mi?
Kişisel algılamamaya çalış.
Seni o kadar da önemsemiyor bence.
Oğlunu burada tek başına ölüme terk etmiş.
Bakalım, öyle mi.
Kurdu kendi kanı öldürecek!
Onun kanı benim içimde.
Engel olamazsın.
Bu benim kaderim!
Nathan.
Senden bahsedecekler.
Buna son verdiğimi bilecekler.
Başka seçeneğim olmadığını da.
Hayır!
Nathan, koş!
Baba.
Kendi kanı…
Sen kimsin?
İnsanlara yardım etmeyi seven biriyim.
Ben insanlara yardım etmeyi seviyorum, sense onları üzmeyi.
Gücümü düzeltebilir misin?
Hayır, canım.
Ama onu bozanlardan
intikam almanı sağlayabilirim.
Alt yazı çevirmeni: Selen Akhuy