ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Οι τράπεζες σώθηκαν! Μας ξεπούλησαν!
Να μια ερώτηση, εμπιστεύεστε την κυβέρνηση;
Εγώ, όχι πάντα. Την είδα να ξελασπώνει τη Wall Street,
ενώ ο μέσος Αμερικανός δυσκολεύεται. Έχει επιτεθεί σε ειρηνικούς διαδηλωτές.
Και ξέρω τι κάνει η Υπηρεσία Ασφάλειας Μεταφορών
με τις κατασχεμένες τσίχλες κάνναβης.
Οι τράπεζες σώθηκαν! Μας ξεπούλησαν!
Αλλά συνειδητοποίησα ότι υπάρχει ένας τρόπος
που όλοι, εμμέσως, εμπιστευόμαστε την κυβέρνηση κάθε μέρα.
Χρησιμοποιούμε χρήματα, τα οποία ισοδυναμούν με εμπιστοσύνη.
Ο μόνος λόγος που αυτό το χαρτί αξίζει κάτι
είναι επειδή το λέει η κυβέρνηση κι εμείς την πιστεύουμε,
όταν το λέει.
Είναι αστείο,
το χαρτονόμισμα λέει "Εμπιστευόμαστε τον Θεό", αλλά εγώ είμαι άθεος.
Δεν τον εμπιστεύομαι, τον βρίζω.
Θα είναι σύμπτωση. Όχι, εμπιστευόμαστε την κυβέρνηση.
Γι' αυτό δεν θα συμφωνούσαμε να πληρωνόμαστε με ομόλογα
ή με αυτόγραφα διασημοτήτων.
-Δέχεστε Ντάνι ΝτεΒίτο; -Μόνο μετρητά, Μπομπ.
-Τι λες για Τζόνι Κας; -Ποιος;
ΛΕΜΟΝΑΔΑ
Όλοι δέχονται τα αμερικανικά χρήματα.
Ένα δολάριο; Πού είμαστε, στο 1990;
Πέντε δολάρια το ποτήρι, παππού.
Καλά, όλοι γερνάμε, μικρή.
Πίστευα ότι η μόνη φορά που η κυβέρνηση
μπλέκεται με τα λεφτά μου είναι όταν πληρώνω φόρους
ή όταν δωροδόκησα δικαστή,
αλλά φαίνεται ότι η κυβέρνηση και η εμπιστοσύνη μας σ' αυτή
επηρεάζουν κάθε στιγμή της οικονομικής ζωής μας.
Τι συμβαίνει, όταν αυτή η εμπιστοσύνη καταλύεται;
ΧΡΗΜΑΤΑ
Παίρνω ως δεδομένο ότι όποτε βάζω τα λεφτά μου στην τράπεζα,
θα παραμείνουν εκεί. Γιατί;
Γιατί εμπιστεύομαι έναν απρόσωπο οργανισμό με τις οικονομίες μου;
Εκείνοι δεν μου δίνουν ούτε στιλό.
Μέχρι πριν έναν αιώνα, οι πιο πολλοί Αμερικανοί δεν τους εμπιστεύονταν.
Τότε, ήταν συνηθισμένο οι τράπεζες να αποτυγχάνουν
και όταν συνέβαινε αυτό, τα χρήματα χανόντουσαν.
Γεια, όμορφε, τα ντουλάπια είναι άδεια και τα παιδιά κλαίνε.
Πρέπει να κάνω ανάληψη, αλλιώς την έβαψα.
Συγγνώμη, κυρία,
η Ύφεση μας έφερε στα κόκκινα.
Τα μετρητά σας χάθηκαν.
Οι Αμερικανοί φοβόντουσαν τόσο να χάσουν τις οικονομίες τους,
που κάθε σημάδι αστάθειας προκαλούσε πανικό.
Παιδιά! Αυτοί οι ψεύτες πήραν τα λεφτά μας!
Οι καταθέτες κατέκλειαν τις τράπεζες,
κάνοντας ταυτόχρονα αναλήψεις των χρημάτων τους.
Αυτό ονομάστηκε επιδρομή στην τράπεζα
και μπορούσε να οδηγήσει και υγιείς τράπεζες στη χρεοκοπία
και σε διαδοχικά κλεισίματα.
Κατά τη Μεγάλη Ύφεση, πάνω από 9.000 τράπεζες χρεοκόπησαν.
Οι Αμερικανοί έχασαν δις καταθέσεων. Η οικονομία περιήλθε σε στάση
και η δημόσια κατακραυγή ανάγκασε τον πρόεδρο Ρούζβελτ να δράσει.
Ένας τη φορά.
Έχασα τις οικονομίες μου.
Έχασα τα κέρδη από το παράνομο ποτό.
Νόμιζα ότι όλοι θα φοράγαμε βαρέλια, άλλαξε το σχέδιο;
Καλά, τι λέτε γι' αυτό;
Για την αποκατάσταση της πίστης στο τραπεζικό σύστημα,
θα δημιουργήσουμε τον Οργανισμό Ασφάλισης Καταθέσεων.
Εφεξής, οι καταθέσεις σας θα είναι εγγυημένες
από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Κι αν καεί η τράπεζα;
Θα πάρετε τα χρήματα πίσω.
Αν τους κλέψουν οι Μπόνι και Κλάιντ;
Θα πάρετε τα χρήματα πίσω!
Στάλθηκε τηλεγράφημα
ότι όλοι θα φοράμε βαρέλια, αλλά κανείς δεν το έκανε;
Είναι εγγυημένα!
ΟΑΚ, ΕΙΝΑΙ ΕΓΓΥΗΜΕΝΑ!
Να σηκώσω μια δεκάρα, παρακαλώ; Ευχαριστώ πολύ.
Τότε, θεωρήθηκε έκτακτο μέτρο, αλλά έπιασε.
Ο ΟΑΚ σταθεροποίησε το τραπεζικό σύστημα, επανέφερε την εμπιστοσύνη
και απώλεσε την επιδρομή στις τράπεζες.
Σήμερα, όταν βλέπετε το λογότυπο ΟΑΚ στην τράπεζά σας,
σημαίνει ότι έως 250 χιλιάδες δολάρια ανά λογαριασμό
είναι πλήρως ασφαλισμένα από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
Από το 1933, ούτε μια δεκάρα από ασφαλισμένες καταθέσεις δεν έχει χαθεί.
Και είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό, γιατί οι τράπεζες συνεχίζουν να χρεοκοπούν.
Απλά, τώρα, αντί να προκαλείται πανικός,
ο ΟΑΚ παρεμβαίνει απρόσκοπτα και δεν το καταλαβαίνει κανείς.
Πώς το κάνει αυτό;
Θα σας πω, κορώνα, θα μάθουμε, γράμματα, τελειώνει η εκπομπή.
Τι; Καλά, δεν μετράει. Πάμε ξανά.
Όπα!
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ
-Χαίρετε. -Γεια, καλώς ήρθες στον ΟΑΚ, Άνταμ.
Είναι το πιο τραπεζικό μέρος που έχω βρεθεί.
Έλα να σε ξεναγήσουμε. Κάνουμε μια προσομοίωση σήμερα.
-Αλήθεια; -Τους είπα
ότι θα σε προσκαλούσα στη συνάντηση.
Θα το ήθελες;
Θα ήταν τέλεια. Θα δούμε τι συμβαίνει, όταν χρεοκοπεί μια τράπεζα.
-Πάμε επάνω. -Εντάξει.
-Άνταμ, εδώ είναι. Καλημέρα. -Θεέ μου, γεια σας.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία. Είναι πολύ επίσημο, αγχώνομαι.
Καλώς ήρθατε όλοι στην αποκλειστική ενημέρωση.
Είμαστε εδώ για την τράπεζα ABC. Κωδικό όνομα, Κόντιακ.
Η τράπεζα ιδρύθηκε το 1948
και έχει 23 υποκαταστήματα σε δυο πολιτείες.
Η τράπεζα έχει ζημιές εδώ και αρκετά τρίμηνα,
και ετοιμάσαμε ένα στρατηγικό σχέδιο για τη διάλυσή της.
Η επιτόπια ομάδα θα εργαστεί,
ώστε οι ασφαλισμένοι καταθέτες να έχουν πρόσβαση στα λεφτά τους.
Θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι η τράπεζα θα ανοίξει τη Δευτέρα.
Πρόκειται για μια τράπεζα που πτώχευσε,
60.000 άτομα διατηρούν λογαριασμούς εκεί,
η τράπεζα κλείνει και δεν ξέρουν ότι εσείς εδώ συζητάτε…
Όχι. Προσπαθούμε να εργαζόμαστε διακριτικά
και σταθεροποιούμε το οικονομικό σύστημα,
ώστε οι καταθέτες να μην ταράζονται.
Αν η τράπεζα χρεοκοπήσει και δεν βρεθεί αγοραστής,
ο ΟΑΚ παίρνει ό,τι ανήκει στην τράπεζα;
Ναι, αυτό μπορεί να συμβεί,
αλλά εμείς αναλαμβάνουμε και πράγματα
που ο αγοραστής δεν θα ήθελε.
Σαν τι;
Τη δεκαετία του '80, είχαμε μετοχές στην Dallas Cowboys,
-για σύντομο χρονικό διάστημα. -Όντως;
Σας έδιναν δωρεάν εισιτήρια;
-Δυστυχώς, όχι. -Κρίμα.
Είχαμε δικαιώματα σε μια ταινία θρίλερ, που έπαιζε
ο Τζορτζ Κλούνεϊ και ο Τσάρλι Σιν.
Λεγόταν Grizzlies II.
Πόσο συχνά συμβαίνει αυτό;
Όλο και λιγότερο, επειδή η οικονομία πάει πολύ καλά,
αλλά υπήρχε μια μεγάλη περίοδος,
-πίσω στο 2008… -Ναι.
όπου χρεοκόπησαν εκατοντάδες τράπεζες.
Θα είχατε πολλή δουλειά το 2008.
Το σημαντικό είναι ότι το κόστος διάλυσης μιας τράπεζας
δεν το φορτώνεται ο φορολογούμενος.
Έχουμε ένα Ταμείο Ασφάλισης Καταθέσεων, που χρηματοδοτείται από τράπεζες,
που πληρώνουν ασφάλιστρα, ανάλογα με το ρίσκο τους.
Το λατρεύω. Να πληρώσουν οι τράπεζες.
Εκείνες φταίνε.
Θα πάμε σε ένα υποκατάστημα
και θα προσομοιώσουμε την ομιλία κλεισίματος
που γίνεται Παρασκευή, αφού κλείσει η τράπεζα.
Ας το κάνουμε αυτό.
Ωραία, πρώτον, μου έδωσαν την τιμητική καρφίτσα
-για σένα. -Τι;
-Είμαι επίσημα ΟΑΚ, απίστευτο. -Έτοιμος, δείχνει ωραία.
Βασικά, μπορείς να το κάνεις εσύ.
Ξέρετε κάτι; Νιώθω ωραία.
Ωραία, κλειδωθήκαμε έξω.
Κλασικό.
Ήθελα να προετοιμαστούμε, πριν μπούμε μέσα.
Ως ΟΑΚ, δεν μας αρέσει οι τράπεζες να χρεοκοπούν και είμαστε εδώ
σε περίπτωση που συμβεί. Είναι μια συναισθηματική κατάσταση,
είναι κάτι που πρέπει να λύσουμε.
Πρέπει να είμαστε επαγγελματίες και συμπονετικοί.
-Ναι. -Και πρέπει να σεβόμαστε.
Επαγγελματισμός, συμπόνια, σεβασμός.
-Τέλεια. -Πάμε.
ΟΑΚ
Χαίρετε, πού είναι ο πρόεδρος της τράπεζας;
Μάλιστα.
-Γεια, είσαι ο Τζέρι; -Ναι.
Χάρηκα. Με λένε Τάιλερ Κάβινες, του ΟΑΚ.
Τώρα θα πω στον πρόεδρο της τράπεζας
ποιοι είμαστε και γιατί είμαστε εδώ.
-Το λέω εγώ; -Εμπρός.
Κύριε, λυπάμαι που σας το λέω,
αλλά είμαστε από τον ΟΑΚ και σας ενημερώνουμε ότι η τράπεζα χρεοκόπησε.
Μόλις φύγει ο τελευταίος πελάτης, θα κλειδώσετε την πόρτα,
θα μαζέψετε το προσωπικό και θα κάνουμε ανακοίνωση.
Εντάξει.
Ήταν πολύ καλό. Μια χαρά.
Συνήθως, δεν λέμε ότι η τράπεζα χρεοκόπησε.
Δεν το αναφέρουμε αυτό,
-μέχρι το τέλος, αφού η πολιτεία… -Ναι.
κλείσει την τράπεζα.
Ίσως σκέφτεται "Είναι ανακοίνωση για τα γενέθλιά μου".
-Ναι. -Έτσι;
Όχι, μάλλον ξέρει γιατί είμαστε εδώ.
Ομάδα, να συγκεντρωθούμε; Θα γίνει μια ανακοίνωση απόψε.
Χαίρετε, με λένε Τάιλερ Κάβινες
από τον Οργανισμό Ασφάλισης Καταθέσεων.
Χαίρομαι που σας γνωρίζω. Όπως ενημερωθήκατε από την πολιτεία,
η τράπεζά σας χρεοκόπησε
και ο ΟΑΚ θα βοηθήσει στη διάλυσή της.
Τα καλά νέα είναι ότι ο ΟΑΚ ήρθε σε συμφωνία
με αγοραστή για την αγορά όλων των καταθέσεων
και κάθε πόρου της τράπεζας.
Η τράπεζα ξανανοίγει τη Δευτέρα,
ως συνήθως, αλλά με νέο όνομα.
Θα έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε
κι ευχαριστούμε για τη συνεργασία σας.
Τώρα, θέλω να γνωρίσετε τον αγοραστή,
την εξαγοράζουσα τράπεζα. Ευχαριστώ.
Έκανες καλή δουλειά.
-Ευχαριστώ. -Ένιωσες άβολα ή περίεργα;
Ένιωσα λίγο άβολα,
επειδή συνήθως, όταν μιλάω σε κόσμο,
γελάνε, όταν τελειώνω, αλλά τώρα,
είναι ανήσυχοι.
-Ναι. -Εσύ πώς νιώθεις;
Συνηθίζεις στο ότι είμαστε εκεί,
για να καταλάβουν ακριβώς τι συνέβη
και να τους καθοδηγήσουμε.
Τα έχουμε τακτοποιήσει όλα στο παρασκήνιο,
δεν θα συμβεί κάτι.
Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε.
Δεν συμβαίνει τίποτα. Είμαι πελάτης της τράπεζας
και το Σαββατοκύριακο η κάρτα μου θα δουλεύει.
Την επόμενη βδομάδα θα με ενημερώσουν
"Η τράπεζά σας έχει νέο όνομα". Θα πω "Τι με νοιάζει,
μια επιστολή από οπουδήποτε".
-Και η ζωή συνεχίζεται. -Ναι!
Δεν βιώνω καμία αναστάτωση, επειδή είσαστε εκεί.
-Ναι. -Απίθανο.
Ευχαριστώ πολύ.
-Καλή σου μέρα. -Κι εσένα.
Πόσο απίθανο ήταν αυτό;
Δεν ξέρω για σας,
εγώ πιστεύω ότι είναι ένα πολύ αποτελεσματικό πρόγραμμα.
Τα άτομα στον ΟΑΚ εξουδετέρωσαν την απειλή χρεοκοπίας των τραπεζών,
όχι μόνο κρατάμε τα χρήματά μας, αλλά δεν ακούμε πλέον για χρεοκοπίες.
Αν δεν υπήρχε αυτή η εμπιστοσύνη,
η οικονομία μας δεν θα λειτουργούσε.
Αλλά, μισό λεπτό,
οι χρεοκοπίες τραπεζών είναι μόνο ένα πρόβλημα.
Τι κάνει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση,
για να μας προστατέψει από άλλες οικονομικές απειλές;
Αυτή η εκπομπή έπρεπε να βγει πριν έναν χρόνο.
Μαντεύετε τι σημαντικό συνέβη
μια εβδομάδα αφού ξεκινήσαμε;
Όχι, δεν λέω για την κυκλοφορία του Animal Crossing: New Horizons.
Αν και αυτό με εμπόδισε να δουλέψω έναν χρόνο.
Όχι, ήρθε η Covid-19.
Και όπως πολλές εταιρείες στη χώρα,
αναγκαστήκαμε να κλείσουμε. Ήταν τρομακτικά.
Εκατομμύρια Αμερικανοί έμειναν άνεργοι, το χρηματιστήριο έπεσε
και τρισεκατομμύρια δολάρια εξαφανίστηκαν
πιο γρήγορα και από τα κινητά παλιάς τεχνολογίας.
Ήταν το διάστημα που ο κόσμος, από ελεύθερους επαγγελματίες μέχρι CEO,
αναζητούσαν βοήθεια από την κυβέρνηση.
Τι έκανε, λοιπόν;
ΚΛΕΙΣΤΟ ΛΟΓΩ COVID
Έριξαν ρευστό. Τρισεκατομμύρια δολάρια στους ανέργους,
ενισχυτικές επιταγές, μικρά εταιρικά δάνεια και μείωση εταιρικών φόρων.
Αυτή η έκτακτη χρηματική ενίσχυση σταθεροποίησε την οικονομία,
αλλά έβλεπα τις ειδήσεις και αναρωτιόμουν
"Πρώτον, πότε θα παίξει επανάληψη το Shark Tank; Αυτά είναι βαρετά".
Αλλά, κυρίως, από που έρχονται τα κονδύλια διάσωσης
και ποιος επωφελείται; Εμείς οι απλοί πολίτες ή οι πλούσιοι;
Η απάντηση μπορεί να σας εκπλήξει.
ΜΙΑ ΜΑΓΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΒΡΑΔΙΑ
ΠΕΝ ΚΑΙ ΤΕΛΕΡ
Παιδιά, λέγομαι Πεν Τζιλέτ και ο συνεργάτης μου, ο Τέλερ.
Μπορεί να νιώθετε μπερδεμένοι με τις κυβερνητικές διασώσεις,
αλλά δεν μας κορόιδεψαν.
Θα σας δείξουμε πώς γίνονται τα μαγικά.
Ο Τέλερ θα κάνει την κυβέρνηση
και όλα αυτά τα αμερικανικά χρήματα
θα κυκλοφορήσουν στην οικονομία.
Χαρούμενοι άνθρωποι αγοράζουν μαναβική, παίρνουν δάνεια
και στοιχηματίζουν σε ιπποδρομίες. Αλλά, για μια στιγμή.
Όταν συμβεί οικονομικό κραχ, ο κόσμος τρομάζει.
Όλες οι δραστηριότητες παγώνουν
και τρισεκατομμύρια δολάρια παύουν να κυκλοφορούν.
Πανικός, συμφορά, η οικονομία μπαίνει σε στάση.
Κανείς δεν αγοράζει πια φραπουτσίνο
και Ford F-150.
Για να σωθεί ο καπιταλισμός, η κυβέρνηση πρέπει να δώσει ρευστό
στο σύστημα, για να επανεκκινήσει η οικονομία.
Θέλουμε έναν εθελοντή, για να ξηλωθεί.
Μην είστε τσιγκούνηδες.
Είχατε για εισιτήριο, άρα το φυσάτε.
Εγώ. Πάρτε τα λεφτά μου.
Εντάξει, κε Φορτωμένε, αφού έχεις πολλά,
θα κάνεις την τράπεζα;
Και ο Τέλερ είναι το υπουργείο Οικονομικών.
Ο θείος Σαμ θέλει 2,2 τρισεκατομμύρια δολάρια,
για να τονώσει την οικονομία.
Κάνει ό,τι κάνει πάντα, όταν πρέπει να δώσει λεφτά.
Τα δανείζεται από επενδυτές, άλλες χώρες, και από εσένα, την τράπεζα.
Πολύ ρευστό έχεις εκεί.
Υπεραντισταθμίζεις κάτι;
Όχι, μην απαντήσεις.
Η κυβέρνηση παίρνει τα δανεικά λεφτά και τα δίνει στους ανέργους,
στις διασώσεις, σε άλλες ενισχύσεις, για να ξεκινήσει η οικονομία.
Σε αντάλλαγμα, η τράπεζα παίρνει δημόσια ομόλογα,
δηλαδή με άλλα λόγια "Θα σας τα χρωστάμε".
Είναι το ίδιο με άλλες τράπεζες και εταιρείες, που χρεώνονται κι άλλο,
όπως ένας φοιτητής κολεγίου.
Ποιος άλλος θα δανείσει στον θείο Σαμ εκατοντάδες δισεκατομμύρια;
Γιατί να συμφωνήσει κανείς;
Πάντα συμφωνούν.
Οι εταιρείες και άλλες χώρες θέλουν να μας δανείζουν,
γιατί είμαστε υπερδύναμη.
Η μεγαλύτερη και η καλύτερη στον κόσμο!
Αυτό μας κάνει ασφαλές στοίχημα.
Η κυβέρνηση είναι σαν τους Λάνιστερ,
πληρώνει πάντα τα χρέη της
και ξεκινά πολλούς περιττούς πολέμους.
Ξέρω ότι η κυβέρνηση δανείζεται συνέχεια,
αλλά σε μια κρίση δανειζόμαστε πολλά, ταυτόχρονα.
Δυο τρισεκατομμύρια δολάρια, επιπλέον αυτών που ξοδεύουμε;
Δεν ακούγεται τρελό;
Γι' αυτό έχουμε άλλο ένα κόλπο,
σε περίπτωση που οι τράπεζες αγχωθούν.
Λέγεται "Κεντρική Τράπεζα". Αν θυμάστε, δώσαμε σε όλες τις τράπεζες
πολλά δημόσια ομόλογα, έτσι;
Γιατί δεν τα ελέγχετε τώρα;
Τι;
Ναι, η κυβέρνηση εξόφλησε όλα τα ομόλογα.
Τώρα θα δίνετε στεγαστικά δάνεια, θα κάνετε εταιρικές επενδύσεις
και θα δίνετε μεγάλα μπόνους στα στελέχη σας.
Από πού ήρθαν όλα αυτά τα λεφτά;
Δεν θα ήταν εκπομπή των Πεν και Τέλερ,
αν δεν αποκαλύπταμε το κόλπο.
Η Κεντρική Τράπεζα της κυβέρνησης
απλά εισάγει μερικά νούμερα στον υπολογιστή
και προσθέτει μηδενικά στο υπόλοιπο της τράπεζας.
Τι; Δημιουργούν λεφτά από το τίποτα;
Σωστά. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση
ελέγχει πόσα χρήματα υπάρχουν, που της δίνει αποκλειστικά
το δικαίωμα διάσωσης της οικονομίας σε κρίση.
Λειτουργεί, επειδή οι τράπεζες εμπιστεύονται την κυβέρνηση
ότι θα πληρώσει τα χρέη της.
Αυτό είναι απίθανο. Αλλά εγώ…
Όχι, τελειώσαμε.
Με λένε Πεν Τζιλέτ και ο συνεργάτης μου, Τέλερ.
Όποιος κι αν είσαι, φύγε από τη σκηνή μας!
Μισό λεπτό. Καλό το κόλπο, αλλά
τι συμβαίνει, αν δεν είσαι τράπεζα;
Οι δισεκατομμυριούχοι της Wall Street
εμπιστεύονται την κυβέρνηση να τους στηρίξει στην κρίση,
αλλά μπορεί ο μέσος Αμερικανός να εμπιστευτεί την κυβέρνηση ότι θα μας σώσει
σε περίοδο κρίσης;
Γεια, Άνταμ.
Γεια, Σάντρα και Κλόντια. Ευχαριστώ γι' αυτό.
-Τίποτα. -Είναι υπέροχα εδώ.
-Ευχαριστούμε. -Ευχαριστώ.
Τι είναι όλα αυτά;
Είχαμε παιδικό σταθμό και τον κλείσαμε.
Εδώ είμαστε οι τέσσερίς μας. Ο μπαμπάς, εγώ, η Κλόντια.
Και ο αδερφός μας, όταν ανοίξαμε το σχολείο.
-Τα μεγάλα εγκαίνια. -Ναι.
Έχω μια ερώτηση, που πάντα αναρωτιόμουν.
Πού βρίσκετε μεγάλα ψαλίδια για εγκαίνια;
Προφανώς, κάθε επιχείρηση είχε πρόβλημα με την COVID.
Πείτε μου την ιστορία σας.
Είχαμε 55 παιδιά, ηλικίας
από έξι βδομάδες έως πέντε έτη.
Οι περισσότεροι γονείς ήταν γιατροί
ή δούλευαν σε σούπερ μάρκετ.
Είχαμε παιδιά βασικών εργαζομένων.
Είστε οι βασικοί των βασικών.
-Ναι. -Ακριβώς.
Θέλαμε να δούμε,
μπορούν να γυρίσουν οι υπάλληλοί μας; Είναι ασφαλές να γυρίσουμε;
Είχα προσωπικό που δεν ξαναγύρισε.
Τέσσερα ή πέντε παιδιά ξαναγύρισαν.
Ήταν ένα χάος.
Ακούγεται μια δύσκολη οικονομική κατάσταση.
Θέλαμε να βρούμε ένα σχέδιο, να τα καταφέρουμε και…
Συνέβη στην επέτειο θανάτου της μητέρας μας,
-που ήταν ήδη μια δύσκολη μέρα. -Ναι.
Με πήρε η αδερφή μου και μου είπε "Ξαναείδα τα νούμερα
και δεν βγαίνουμε".
Ξέραμε ότι μας επηρεάζει,
όχι μόνο εμάς ή…
-Τα παιδιά έχαναν φροντίδα. -Οι φίλοι μας.
Είναι εργαζόμενοι που χάνουν το εισόδημά τους.
Αλλά υπογράφτηκαν μεγάλα νομοσχέδια,
-έτσι; -Ναι.
Ένα μεγάλο μέρος τους αφορούσε δάνεια ΣΔΙΤ
που ήταν δάνεια προστασίας μισθού,
ώστε επιχειρήσεις σαν εσάς
-να μην απολύσουν προσωπικό. -Ναι!
-Πήρατε τέτοιο δάνειο; -Ναι, αλλά
ήταν 6.000 δολάρια…
-Μάλιστα. -Αυτά πήραμε.
-Τέλος, αυτά. -Ναι.
Αν είχατε έξι υπαλλήλους, δεν θα έφταναν ούτε για έναν μήνα.
Όχι, αλλά μας αρνήθηκαν το δεύτερο και τρίτο δάνειο.
-Γιατί σας τα αρνήθηκαν; -Δεν ξέρω.
-Δεν μας είπαν ποτέ! -Όχι, δεν μας είπαν.
Γιατί έγινε αυτό;
Γιατί είμαστε ένα μικρό σχολείο, με δυο γυναίκες υπεύθυνες,
-δεν είχαμε μεγάλη βαρύτητα. -Ναι.
-Αυτό είναι άσχημο. -Ναι.
-Ναι, συμφωνώ! -Κι εγώ!
Μπορούμε να πάμε να το δούμε;
-Ναι, φυσικά. -Ναι;
Θα ήθελα να πάω ξανά στο μικρό, κίτρινο σπιτάκι.
Είναι η πρώτη φορά που επιστρέφουμε.
-Πίσω απ' τον τοίχο; -Ναι.
Βασικά, δεν μπορώ να μπω.
Θα μας βοηθήσει η παραγωγή με μια σκάλα;
Τέλεια, ευχαριστώ, Κένταλ.
Θεέ μου, είναι τόσο ωραίο.
Δείχνει θλιβερό.
Κανονικά, τα παιδιά θα έπαιζαν έξω, θα έκαναν φασαρία.
Πήρα ό,τι μπορούσα κι έφυγα.
Η κοινότητα χρειάζεται ένα τέτοιο μέρος,
κάποιον που να το φροντίζει και να το αγαπάει όσο εμείς.
Ναι, προσφέρετε μεγάλη στήριξη στην κοινότητα,
αλλά όταν έρχεται η κρίση
και η κυβέρνηση ρίχνει δίχτυ ασφαλείας σε όλους,
οι τρύπες του είναι μεγάλες για μικρές επιχειρήσεις,
-πέσατε μέσα. -Εντελώς μέσα.
Αν φτιάχνατε ένα σύστημα
που θα σας στήριζε όπως θέλατε,
πώς θα ήταν;
Για μένα, θα είχαμε λόγο.
Ή κάποιον να συμβουλευτούμε.
-Μια μικρή διαχειριστική εταιρεία… -Σίγουρα.
-που θα σας εξυπηρετεί. -Ναι.
Μικροσκοπική εταιρεία, θα έλεγα!
Σάντρα, ευχαριστώ για την ιστορία σου, πραγματικά.
Ευχαριστώ που ήρθες και άκουσες για τη μικρή μου επιχείρηση.
Ναι, να σε αγκαλιάσω;
-Φυσικά! Ευχαριστώ. -Κι εγώ.
-Εντάξει. -Αντίο.
Η ιστορία της Σάντρα με θυμώνει και δεν είναι η μόνη.
Πόσοι από σας ξέρετε μια παρόμοια ιστορία;
Πόσοι από σας έχετε την ίδια ιστορία;
Περιμένοντας βοήθεια που δεν ήρθε ποτέ;
Πώς γίνεται η κυβέρνησή μας να ρίχνει ρευστό,
αλλά συνέχεια να αποτυγχάνει στο να καταλήγει
σε αυτούς που το χρειάζονται περισσότερο;
Το ψάξαμε και η απάντηση μάλλον θα σας ηρεμήσει.
Σ' αυτήν τη χώρα, έχουμε δυο διαφορετικά συστήματα
διανομής ομοσπονδιακών χρημάτων διάσωσης,
ένα για τους πλούσιους και ένα για τους υπόλοιπους.
Τράπεζες και μεγάλες εταιρείες έχουν απευθείας πρόσβαση σε κυβερνητικά λεφτά.
Για εκείνους, είναι σαν να πετάνε πρώτη θέση.
Η ύφεση είναι χάλια, θέλω εισιτήριο για την Πόλη των Χρημάτων.
Φυσικά, πώς θα πληρώσετε;
Μόλις έβγαλα κάτι ομόλογα.
Ένας τρόπος για να πω "Σας χρωστάω".
Πολύ καλά, κύριε.
Η Κεντρική Τράπεζα θα ήθελε να αγοράσει από εσάς.
Ένα για την Πόλη των Χρημάτων.
Απολαύστε το δωρεάν χαμηλό επιτόκιο.
Ελπίζουμε να σας ξανασώσουμε σύντομα.
Αντίο.
Αλλά οι υπόλοιποι δεν εκδίδουμε ομόλογα,
άρα δεν έχουμε πρόσβαση σ' αυτήν τη βοήθεια.
Αντίθετα, μένουμε στην οικονομική θέση.
Το εστιατόριό μου δεν πάει καλά, μετά το κλείσιμο.
Ένα εισιτήριο για την Πόλη των Χρημάτων;
Δεν ξέρω, εκδίδετε ομόλογα;
Όχι, τι είναι αυτό;
Θα πρέπει να περιμένετε εκεί.
Βασικά, η οικονομία παραείναι καλή. Σαν να πετάς σε αναμονή, παραμονή Χριστουγέννων.
Ο οργανισμός που διένειμε χρήματα ανακούφισης σε μικροεπιχειρήσεις
ονομάζεται Οργανισμός Μικροεπιχειρήσεων.
Αλλά είναι τόσο μικρός οργανισμός,
που έδωσε τη δουλειά του στις τράπεζες.
Επόμενος!
Θέλω εισιτήριο για την Πόλη των Χρημάτων. Έχω οικογένεια και δέκα υπαλλήλους.
Φυσικά, καθίστε στην ουρά, θα εξυπηρετηθείτε.
Μόλις πάρω το μερίδιό μου.
Ισχύει. Στο πρόγραμμα δανεισμού COVID-19,
οι τράπεζες μπορούσαν να βγάζουν κέρδος από κάθε δάνειο
και μια τρύπα στο νομοσχέδιο επέτρεπε και σε μεγάλες εταιρείες,
όπως αλυσίδες, να είναι επιλέξιμες.
Να ένα δάνειο για τον κο Π.Φ. Τσανγκ και για σένα, Ρουθ,
και για τον φίλο σου, τον Κρις.
Ελπίζω η αυτοκρατορία σας να επιβιώσει.
Τι στο καλό;
Καταλάβαμε ότι θα βγάλουμε περισσότερα,
δίνοντας μεγάλα δάνεια σε μεγάλες εταιρείες,
εν αντιθέσει με μικρά δάνεια σε μικρές εταιρείες.
Οπότε, αυτό θα κάνουμε. Επόμενος!
Αυτό εξηγεί γιατί στις μεγάλες πόλεις
οι εταιρείες σε περιοχές με λευκούς
έλαβαν περισσότερα δάνεια από ό,τι οι έγχρωμες κοινότητες.
Παρόλη την προσοχή που έλαβαν οι μικρές εταιρείες στην πανδημία,
ξέρετε ποιος πραγματικά την πάτησε; Οι ελεύθεροι επαγγελματίες.
Επειδή η δική τους βοήθεια ήρθε μέσω του συστήματος ανεργίας
και αυτό είναι το χειρότερο όλων.
Αν έχετε βρεθεί άνεργος στην Αμερική,
ξέρετε ότι είναι μια χάλια κατάσταση.
Πρόκειται για ένα σαθρό πρόγραμμα που κάθε πολιτεία διαχειρίζεται διαφορετικά.
Πολλές υποχρηματοδοτούν αυτό το σύστημα για χρόνια.
Λοιπόν, αγαπητοί μου.
Δεν έχω πολλή βοήθεια εδώ,
θα πάμε αργά, ένας τη φορά.
Ποιος ήταν πρώτος;
Όταν χτύπησε ένα πρωτοφανές κύμα ανεργίας το 2020,
το σύστημα δεν είχε διαθεσιμότητα
να επεξεργαστεί το τσουνάμι των αιτήσεων.
Γαμώτο!
Δεν μου δίνουν ξύστρα, πρέπει να το κάνω με το χέρι.
Γι' αυτό η εγγραφή ως άνεργος κατά την πανδημία
ήταν γραφειοκρατικός εφιάλτης.
Οι Αμερικανοί σε ανάγκη περίμεναν για ώρες
και μήνες, πριν πάρουν βοήθεια.
Ενώ οι μεγαλύτερες εταιρείες στις ΗΠΑ χαλάρωναν στην πρώτη θέση.
Δεν το πιστεύω ότι κουράστηκα, κοιμήθηκα πολύ στο αεροπλάνο.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ
Όταν κλείσαμε με την πανδημία της COVID-19,
η εταιρεία παραγωγής μου πήρε δάνειο ΣΔΙΤ, όπως η Σάντρα,
παρόλο που η δική μας δουλειά δεν ήταν τόσο βασική. Η Σάντρα φροντίζει παιδιά.
Εγώ κάνω αστεία με στιλό.
Πήραμε βοήθεια πιο γρήγορα απ' ό,τι εκείνη,
επειδή είχαμε καλύτερο λογαριασμό σε μεγαλύτερη τράπεζα.
Είχα περισσότερα και πήρα περισσότερα.
Αυτό είναι εντελώς παράλογο.
Αλλά έτσι είναι στημένο το σύστημά μας.
Αναρωτιέστε γιατί τόσοι Αμερικανοί δεν το εμπιστεύονται πια;
Λεμοναδού, τι συνέβη;
Βγαίνω απ' το παιχνίδι, γέρο. Δεν πήρα δάνειο ΣΔΙΤ
και κανείς δεν ξοδεύει για λεμονάδα.
Θα δουλέψω στην Amazon και θα πληρώνομαι με δωροκάρτες.
Λεμοναδού, όχι.
Το οικονομικό σύστημα και η κυβέρνηση βασίζονται στην εμπιστοσύνη μας.
Αν δεν πιστεύουμε ότι τα λεφτά είναι ασφαλή στις τράπεζες,
αν δεν πιστεύουμε ότι η κυβέρνηση θα μας στηρίξει σε μια κρίση,
αν δεν πιστεύουμε ότι το μελάνι και το χαρτί αντιπροσωπεύουν ένα δολάριο,
θα καταρρεύσει.
Και αυτό διακινδυνεύουμε,
όταν η κυβέρνηση δεν κρατά τις υποσχέσεις της.
Φαίνεται ότι η οικονομία και η κυβέρνησή μας
είναι σαν την Τίνκερμπελ.
Αν δεν το πιστεύουμε, πεθαίνει.
Αλλά δεν χρειάζεται να γίνει έτσι.
Είναι δυνατόν να υπάρξει καλύτερο σύστημα
και η κυβέρνηση μπορεί να το φτιάξει, αν προσπαθήσει.
Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που δημιούργησαν τον ΟΑΚ,
που προβλέπουν τους τυφώνες,
που έστειλαν τον άνθρωπο στο φεγγάρι.
Παρεμπιπτόντως…
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ THE FIFTH RISK ΤΟΥ ΜΑΪΚΛ ΛΙΟΥΙΣ
Υποτιτλισμός: ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΖΑΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ