‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(โรคร้าย)
‎รัฐบาลสนใจเรื่องสุขภาพเราไหม
‎คำถามจริงจังนะ
‎เราได้เห็นแล้วว่าพวกเขาพยายามแค่ไหน ‎เพื่อให้อาหารราคาถูก
‎แล้วทำไมถึงไม่ทำแบบนั้นกับยารักษาโรคบ้าง
‎รู้ไหมครับว่าถ้าธนาคารล้ม ‎รัฐบาลจะปรี่เข้าไปช่วยเหลือ
‎แต่ถ้าหัวใจคุณล้มเหลว พวกเขาจะส่งคุณ ‎ให้บริษัทประกันภัยหน้าเลือด
‎ทั้งหมดก็หมื่นเหรียญ
‎สองหมื่นเหรียญแล้ว ‎ทำได้ดีมากหมอ วันนี้สุดยอดจริงๆ
‎แล้วโควิด-19 ล่ะ
‎จำได้ไหมว่าเป็นยังไงตอนที่ ‎โรคระบาดเข้ามาครั้งแรก
‎เราติดอยู่แต่ในบ้าน
‎รีเฟรชเว็บไซต์ ‎อัปเดตจำนวนผู้เสียชีวิตจากโควิดรัวๆ
‎และตะโกนผ่านหน้าต่าง ‎ให้กำลังใจคนทำงานด่านหน้า
‎คนที่เข้าไม่ถึงแม้แต่อุปกรณ์ป้องกันพื้นฐาน
‎ขอบคุณค่ะ
‎อยากได้หน้ากากไปทำไม ‎ในเมื่อเรามีคนเคาะหม้อให้กำลังใจแล้ว
‎อันที่จริงถ้าคุณติดอยู่กับบ้าน คุณโชคดีแล้ว
‎เพราะหลายคนอย่างพนักงาน ‎ร้านสะดวกซื้อออกไปนอกบ้าน
‎เสี่ยงชีวิตเพื่อค่าแรงขั้นต่ำ
‎อยากได้ถุงใส่ศพเป็นกระดาษหรือพลาสติกครับ
‎ขณะที่ผมดูโรคระบาดแพร่กระจายไปทั่วประเทศ
‎คร่าชีวิตชาวอเมริกันเป็นแสนๆ
‎ผมก็อดสงสัยไม่ได้ว่ารัฐบาลเรามัวทำอะไรอยู่
‎ทำไมถึงปล่อยให้ผ่านไปเป็นเดือนๆ ‎โดยไม่มีการตรวจให้เพียงพอ
‎ทำไมแทบไม่มีการติดตามผู้สัมผัสเลย
‎แล้วพวกแคมเปญป่าวประกาศ ‎อันยิ่งใหญ่ของรัฐบาลไปอยู่ซะที่ไหน
‎ที่จะบอกเราถึงวิธีต่อสู้ไวรัส
‎ผมอยากให้คุณใส่หน้ากากซะ
‎ผมไม่เคยรู้สึกถูกระบบทอดทิ้งขนาดนี้มาก่อน
‎ระบบที่ผมเคยคิดว่ามีมาเพื่อปกป้องผมและชุมชน
‎แล้วมันเกิดอะไรขึ้น
‎รัฐบาลของเราเคยกำจัดโรคจนเกลี้ยง
‎โรคที่ฆ่าเราตายเป็นเบือ
‎แล้วทำไมถึงรับมือโควิด-19 ไม่ได้
‎ดูอย่างมาลาเรีย
‎ในทุกปี โรคนี้คร่าชีวิตหลายแสนคนทั่วโลก
‎แต่ที่อเมริกา
‎เราจะกลัวโรคนั้น ‎ก็ต่อเมื่อเดินทางไปต่างประเทศ
‎แต่พวกเราหลายคนไม่รู้ว่าก่อนปี 1940
‎มาลาเรียเคยเป็นโรคระบาดในสหรัฐฯ
‎ฉันขอประกาศว่า
‎โรคติดต่อที่เกิดจากยุงนี้ ‎สร้างความวุ่นวายไปทั่วแดนใต้
‎และทำให้ชาวอเมริกันหลายแสนล้มป่วยในทุกปี
‎มาลาเรีย
‎อย่าได้กังวลไป ทุกคน
‎ฉันมาจากรัฐบาลและฉันมาช่วยแล้ว
‎เราจะอบรมบุคลากรการแพทย์ในพื้นที่ ‎ระบายน้ำในแหล่งเพาะพันธุ์ยุง
‎และฉีดพ่นยาฆ่าแมลงอเมริกันที่คุ้นเคยกันดี ‎ให้หลายล้านครัวเรือน
‎กลิ่นเหมือนอาหารฝีมือแม่
‎อันที่จริงเราได้ก่อตั้งหน่วยงานใหม่
‎ที่ทำหน้าที่เจาะจงในการกำจัด ‎โรคระบาดที่เกิดจากแมลงนี้ให้หมดไป
‎ศูนย์ควบคุมโรค
‎พวกคุณควบคุมได้จริงๆ ด้วย
‎มาลาเรียจากไปเหมือนกับสายลมฤดูร้อน
‎แต่แน่ใจนะคะว่ากลุ่มแก๊สมีพิษนี้ปลอดภัย
‎จริงๆ มันก็เกือบกำจัดอินทรีหัวขาวไปจนหมด
‎โชคดีที่มันเป็นนกที่ทนทานและสง่างาม
‎อินทรีหัวขาว
‎และไม่ใช่แค่มาลาเรียนะครับ
‎ศูนย์ควบคุมโรคยังทำงานเพื่อช่วยกำจัดโรค
‎อย่างโรคหัด วัณโรค และโปลิโอ
‎ชาวอเมริกันคิดจริงๆ ว่า ‎โรคพวกนี้เป็นโรคเก่าแก่แล้ว
‎และวันนี้ รัฐบาลของเราก็ได้ลงทุนมหาศาล
‎ไปกับการพัฒนาการเยียวยารักษาแห่งอนาคต
‎สถาบันสุขภาพแห่งชาติ
‎เป็นกองทุนสาธารณะด้านการวิจัย ‎ชีวการแพทย์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก
‎ลองนึกถึงอะไรสักอย่างที่ฆ่าเราได้ดูสิ
‎สถาบันสุขภาพนี้จะทำให้ ‎เรามีโอกาสตายจากโรคนั้นน้อยลง
‎มีตั้งแต่มะเร็งเต้านม
‎ไปจนถึงเบาหวาน ไวรัสตับอักเสบ ‎โรคหัวใจ หรือแม้แต่มะเร็งต่อมลูกหมาก
‎และวันนี้ ในอาคารสิบของสถาบัน ‎ก็ใกล้ที่จะคิดค้นการรักษา
‎หนึ่งในโรคที่ร้ายแรงที่สุดของประเทศ
‎(สถาบันสุขภาพแห่งชาติ ‎เบเทสดา รัฐแมริแลนด์)
‎ขอบคุณครับที่ต้อนรับเรา ที่นี่เหมือนวิหารเลย
‎ครับ ที่นี่เป็นโรงพยาบาลวิจัยที่ใหญ่ที่สุดในโลก
‎เรามีเตียงแค่ 200 เตียง แต่ทุกเตียงนั้น
‎ใช้สำหรับผู้ที่มาที่นี่เพื่อการทดลองทางคลินิก
‎โดยใช้งบจากภาษีประชาชน
‎เคมีบำบัดครั้งแรกก็เกิดขึ้นที่ศูนย์การแพทย์แห่งนี้
‎- ครั้งแรกของ… ‎- สุดยอด
‎ยาลิเทียมที่ใช้รักษาอาการซึมเศร้า ‎ก็เกิดขึ้นที่ศูนย์การแพทย์แห่งนี้
‎พันธุกรรมบำบัดครั้งแรก ‎ก็เกิดขึ้นที่ศูนย์การแพทย์แห่งนี้
‎ยอดเยี่ยมมากครับ ฉะนั้นคนไข้มาที่อาคารแห่งนี้
‎เพื่อรับการรักษาใหม่ๆ ‎ที่พวกคุณเพิ่งคิดค้นขึ้นเพื่อพวกเขา
‎คุณรู้จักโรคที่ชื่อว่าโรคเม็ดเลือดแดงรูปเคียวไหม
‎ครับ ผมเรียนเรื่องนั้นในโรงเรียน ‎เป็นโรคที่ลำบากมาก
‎ใช่ครับ เป็นโรคทางพันธุกรรม
‎ผู้ได้พบเจอหลักๆ คือ ‎ผู้ที่มีบรรพบุรุษมาจากแอฟริกา
‎เรารู้สาเหตุของโรคเม็ดเลือดแดงรูปเคียว ‎มาหลายสิบปีแล้ว
‎แต่เรายังไม่พบการรักษา ‎ที่เห็นผลโดยเด็ดขาดเลย
‎แต่ตอนนี้ ที่นี่ ณ อาคารแห่งนี้
‎ผมพูดไม่อายว่าเราเริ่มรักษาได้แล้ว
‎- จริงเหรอครับ ‎- ไม่ใช่แค่ช่วยนะครับ รักษา
‎และผมอยากแนะนำให้คุณรู้จัก ‎แพทย์สองคนที่เป็นผู้นำเรื่องนี้
‎ยินดีมากครับ
‎- ไปเลยไหมครับ ‎- ครับ ไปเลย
‎ขอบคุณมากครับ
‎- สวัสดีครับ ‎- สวัสดีค่ะ
‎- ผมอดัมครับ ‎- ดร.ฟิตซ์ฮิวจ์ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
‎ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‎ผมจอห์น ทิสเดล
‎- ยินดีที่ได้รู้จัก นั่งได้ไหม ‎- ยินดีครับ
‎- ค่ะ ดีเลย ‎- ดีครับ
‎ในอเมริกา ตอนนี้ผู้คนนับแสนต้องอยู่กับโรคนี้
‎ส่วนคุณก็วิจัยการรักษาใช่ไหมครับ
‎- ค่ะ ‎- เป้าหมายเราครับ
‎เราพยายามมอบชีวิตใหม่ให้พวกเขา
‎ทำยังไงครับ ด้วยวิธีการไหน
‎การปลูกถ่ายแบบที่เราทำคือเราจะเอาสเต็มเซลล์
‎ที่อยู่ในไขกระดูกซึ่งเป็นตัวผลิตเม็ดเลือดแดง
‎เราเอาเจ้านั่นมาจากญาติผู้ป่วย
‎ซึ่งตามแนวความคิดสเต็มเซลล์เหล่านั้นจะเติบโต
‎เป็นเม็ดเลือดแดงปกติทำให้คนไข้หาย
‎สุดยอดไปเลยครับ ‎จะเปลี่ยนชีวิตคนไปหลายคนเลย
‎ค่ะ มันน่าทึ่งจริงๆ
‎ตอนที่ผมเริ่มฝึกในช่วงยุค 90
‎เราไม่มียาเลย
‎สิ่งเดียวที่เราทำได้ ‎และสามารถลงมือทำ ณ ตอนนั้น
‎คือเยียวยาความเจ็บปวด
‎ซึ่งก็ไม่ได้ทำกันเลย
‎ดูเหมือนว่าในอดีตไม่มีใครทำอะไร ‎เพื่อโรคเม็ดเลือดแดงรูปเคียว
‎มีโรคมากมาย
‎ที่ชาวอเมริกันน้อยกว่าแสนคนต้องเผชิญ…
‎ได้รับความสนใจมากกว่า
‎- ครับ ‎- ครับ
‎ทำไมล่ะครับ เป็นไปได้ไหมว่าคนที่
‎คนที่ทรมานกับโรคนี้ในอเมริกาคือ… ‎เป็นปัญหาความไม่เท่าเทียมหรือเปล่า
‎นี่คือคำถามที่ตอบใช่ง่ายที่สุด
‎คนไข้โรคนี้เกือบทุกคนที่เจอ
‎ต้องเคยมีประสบการณ์ ‎ไปห้องฉุกเฉิน เจ็บจนตัวงอ
‎แต่ก็ต้องถูกปฏิเสธการรักษาที่ต้องการ
‎ผมลองจินตนาการวิทยาศาสตร์ของรัฐบาล ‎ผมแค่จินตนาการนะ
‎เครื่องเร่งอนุภาคอันใหญ่อะไรพวกนั้น
‎ผมไม่เคยจินตนาการถึงการที่พวกคุณห่วงใยคน
‎เช่นคุณที่ทำงานให้รัฐบาลแต่เป็นห่วงผู้คน ‎แบบห่วงเป็นรายคนเลย
‎คนไข้ที่มีคุณสมบัติเพียงพอเข้าสถาบัน
‎ถ้าเขาผ่านคุณสมบัติเข้ารับรักษา ‎การบริการทุกอย่างก็ฟรีเลย
‎ฉันชอบจุดนั้นด้วยที่เราสามารถ…
‎เราไม่ต้องถามถึงประกันสุขภาพหรือสัญชาติ
‎เราสามารถดูแลได้ทุกคน
‎ที่จริงตอนนี้ในคลินิกเรามีคนไข้
‎ที่กำลังอยู่ในขั้นตอนพันธุกรรมบำบัด ‎ที่ผมต้องไปพบเขา
‎ดีมากเลยครับ
‎- ผมขอไปด้วยได้ไหม ‎- ครับ ได้
‎ดร.ฟิตซ์ฮิวจ์ ดีใจอย่างมากที่ได้รู้จักครับ
‎- ขอบคุณ ‎- ยินดีเช่นกัน อดัม
‎- ครับ ไปกันเถอะ ‎- โชคดีค่ะ
‎- ไง สบายดีไหม ‎- สวัสดีค่ะ ดร.ทิสเดล
‎- ยินดีที่ได้รู้จักครับ คลีเวตต้า ‎- อดัม ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
‎ก่อนการปลูกถ่ายฉันป่วยมาก
‎ฉันเข้าห้องฉุกเฉินและโรงพยาบาล ‎เกือบจะ 30 ครั้งในหนึ่งปี
‎แต่แล้วก็มีคนแนะนำสถาบันสุขภาพ ‎และการปลูกถ่ายให้ฉันรู้จัก
‎ฉันสวดอ้อนวอนเพราะว่ามันเสี่ยงมาก
‎แต่ฉันก็ตัดสินใจเข้าร่วม
‎และตอนนี้ฉันก็รู้สึกดีขึ้นมาก
‎ฉันไม่ได้ไปโรงพยาบาลตั้งแต่ปี 2019
‎รู้สึกยังไงครับกับการที่ไม่ใช่แค่รักษาตัวเอง
‎แต่ยังได้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการใหญ่ ‎ที่จะรักษาผู้อื่นได้อีกหลายคน
‎ได้เป็นแนวหน้าของสิ่งนี้
‎พูดตามตรงมันน่ากลัวค่ะ ‎แต่ไม่ว่าจะได้ผลกับฉันหรือไม่
‎ฉันทำเพื่ออนาคต เพื่อคนรุ่นต่อไป ‎ที่สิ่งนี้อาจจะช่วยเขาได้
‎คลีเวตต้า ได้คุยกับคุณมันช่างวิเศษมาก
‎ขอบคุณที่สละเวลาให้ครับ
‎- ขอบคุณค่ะ ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ‎- ผม…
‎ขอบคุณที่มาพูดคุยกับฉัน
‎ขอบคุณที่มา ขอบคุณที่ทำให้โลกรู้จักการปลูกถ่าย
‎ยอดเยี่ยมไหมล่ะครับ
‎ลองจินตนาการการเติบโต ‎มากับโรคที่ไม่มีทางรักษา
‎ถูกปฏิเสธและไล่ออกจากสถานพยาบาล
‎แต่แล้ววันหนึ่ง ‎คุณก็ได้รับการรักษาอย่างปาฏิหาริย์
‎ไม่ใช่จากพวกหมอญาณทิพย์ที่โบกคริสตัลใส่หน้าคุณ
‎คริสตัลนี้จะช่วยจัดเรียงจักระให้คุณ
‎- โอเค ขอบคุณมากครับ ‎- จะช่วยให้ดวงจันทร์ของคุณเข้าที่
‎ขอบคุณแต่ไม่เอา
‎แต่โดยรัฐบาลของคุณเอง
‎เชิญคุณไปเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามรุ่นต่อรุ่น
‎ในการทำให้โรคของคุณหมดไปเพื่อทุกคน
‎รู้ไหมครับเราพูดกันว่าสองสิ่ง ‎ที่หนีไม่ได้คือความตายและภาษี
‎แต่กลายเป็นว่า
‎รัฐบาลของเราใช้สิ่งหนึ่งมาต่อสู้กับอีกสิ่ง
‎และอย่างน้อยๆ จากความพยายามของรัฐบาล
‎ในศตวรรษที่ผ่านมา อายุขัยของชาวอเมริกัน
‎เพิ่มขึ้นมาถึง 30 ปี
‎หรือรัฐบาลอาจจะเป็นห่วงสุขภาพเราจริงๆ
‎แต่เดี๋ยวก่อน ถ้ารัฐบาล ‎เก่งเรื่องการรักษาโรคขนาดนี้
‎ทำไมถึงได้ทำพลาดกับเรื่อง…
‎โรคระบาด
‎ตอนที่โควิด-19 ระบาด ‎รัฐบาลเราดูเหมือนว่าจะเละเทะมาก
‎ศูนย์ควบคุมโรคและอย. เสียเวลาไปกับ ‎การพัฒนาชุดตรวจไร้ประสิทธิภาพ
‎แทนที่จะอนุมัติชุดที่ได้ผลดี
‎กระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ ‎ก็ดูเหมือนจะไม่โผล่หัวเลย
‎เราแทบไม่ได้ทำตามขั้นตอนพื้นฐานด้วยซ้ำ
‎อย่างเช่นคิดการตรวจระดับประเทศ ‎หรือวางแผนการติดตามผู้สัมผัส
‎(แผนการตรวจระดับชาติ ขั้นแรก งีบ)
‎ผลลัพธ์คือผู้คนล้มตาย
‎อิงจากแบบจำลองโดยผู้เชี่ยวชาญ
‎ถ้ารัฐบาลกลางวางแผนรับมือที่สอดคล้อง
‎ก็จะสามารถช่วยชีวิตผู้คนได้หลายแสน
‎ดังนั้นขอถามอีกครั้ง เกิดบ้าอะไรขึ้น
‎ลองมองว่ารัฐบาลคือวงออร์เคสตรา
‎และประธานาธิบดีคือวาทยกร
‎เพื่อที่จะเล่นดนตรีร่วมกันให้ไพเราะ ‎ต้องใช้สองอย่าง
‎ข้าราชการที่มีคุณสมบัติ ‎และความสามารถนั่งเก้าอี้เหล่านี้
‎และวาทยกรที่ทุ่มเทช่วยให้ ‎พวกเขาบรรเลงร่วมกันตามจังหวะเวลา
‎แต่เมื่อโรคระบาดเข้ามา ‎เรามีวาทยกรอีกประเภทหนึ่ง
‎ขอยึดตำแหน่งได้ไหมครับ
‎จะยากแค่ไหนกัน
‎ให้ตาย มีเครื่องดนตรีเยอะไปหมด
‎ต้องใช้หมดนี่เลยเหรอ
‎การหาเสียงของทรัมป์เจาะจงมุ่งเน้นไปที่
‎การกำจัดหน่วยงานภาครัฐและเจ้าหน้าที่รัฐ
‎และเมื่อชาวอเมริกันลงคะแนนให้ ‎พวกเขาก็ทำตามคำพูด
‎ที่ปรึกษาความมั่นคงแห่งชาติ
‎ตำแหน่งที่แต่งตั้งขึ้นมาโดยเฉพาะ ‎เพื่อรับมือเหตุการณ์ร้ายอย่างโรคระบาด
‎ก็ถูกกำจัดเกลี้ยง
‎ใช่ ไปๆ
‎ทีมสภาความมั่นคงแห่งชาติ ‎ที่มีมาเพื่อรับมือโรคระบาดก็ถูกไล่ออก
‎ออกไปซะ ไป
‎ไปสิ ไปเร็ว นั่นแหละ บ๊ายบาย
‎รู้ไหมว่าอะไรที่ถูกตัดออกอีก
‎โครงการที่ชื่อ “พรีดิกต์” ‎ที่คอยติดตามโรคจากสัตว์
‎ซึ่งควรจะต้องทำหน้าที่ ‎ออกคำเตือนล่วงหน้ายามมีโรคระบาด
‎แต่ไม่เอา คงไม่รู้ตัวมาก่อนล่ะสิ
‎ขนาดศูนย์ควบคุมโรคยังต้องอยู่ห่างๆ
‎หลังจากที่พวกเขาสื่อสาร ‎กับสาธารณชนดังเกินไป
‎นี่ นายน่ะ เบาๆ หน่อย
‎เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นทั่วรัฐบาลกลาง
‎พอถึงปี 2020 เจ้าหน้าที่อาวุโส ‎80 เปอร์เซ็นต์ออกจากตำแหน่ง
‎ฝ่ายบริหารยังไม่ทันได้ดำเนินการ
‎ที่จะหาผู้ที่จะมารับตำแหน่งสำคัญ 150 ตำแหน่ง
‎และในขณะที่โครงสร้าง ‎รับมือโรคระบาดของรัฐบาล
‎ถูกรื้อถอน
‎แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกับโควิด-19 น่ะเหรอ
‎ก็ถ้าคุณไม่จ้างนักดนตรีมากพอ ‎ถ้าคุณตัดออกไปทั้งหน่วย
‎และถ้าทั้งหมดนี่ควบคุมโดยคนที่
‎พูดกันตามตรง ไม่ได้สนใจดนตรีเท่าไร
‎เราก็จะไม่ได้ซิมโฟนีหรอก
‎แต่จะได้เสียงหึ่งๆ มากกว่า
‎การรับมือของรัฐบาลไม่ประสานกัน
‎จนหน้าที่จัดการโรคระบาด ‎ต้องเป็นไปตามแต่ละเมืองและแต่ละรัฐ
‎แต่ที่น่าเศร้า บทเพลงทำนองเดียวกันนี้
‎ก็บรรเลงโดยนักการเมือง ‎ไปถึงระดับท้องถิ่นเช่นกัน
‎คุณอาจไม่รู้ว่าพวกเขาอยู่ตรงนั้น ‎แต่ในรัฐ เขต เมือง หรือหมู่บ้านของคุณ
‎มีศูนย์บริการสาธารณสุขในพื้นที่ ‎ที่ทำงานอย่างหนักเพื่อปกป้องคุณ
‎พวกเขาทำหน้าที่อย่างตรวจสอบร้านอาหาร ‎หยุดยั้งไม่ให้อาหารแพร่เชื้อ
‎ให้ความรู้ประชาชน ‎ในการป้องกันโรคติดต่อทางเพศ
‎และระหว่างการเกิดโรคระบาด
‎พวกเขาทำทุกอย่าง ‎ตั้งแต่แจกจ่ายวัคซีนไปจนตรวจโรค
‎ครับ ขอบคุณที่ทำซะละเอียด
‎ให้ตาย ผมว่าเขาแตะไปถึงก้านสมองเลย
‎(จุดตรวจโควิด “พังยับ”)
‎แต่ที่น่าตกใจ
‎เจ้าหน้าที่รัฐที่สำคัญเหล่านี้หายไปต่อหน้าต่อตาคุณ
‎การตัดงบประมาณ ‎ที่เห็นด้วยทั้งฝั่งรีพับลิกันและเดโมแครต
‎ทำให้ตำแหน่งสาธารณสุขในพื้นที่หายไป ‎56,000 ตำแหน่งนับตั้งแต่ปี 2008
‎ไม่นะ ฉันโดนตัดงบ ‎ฝากบอกภรรยาด้วยว่าฉันไม่เคยรักเธอ
‎บ้าบอสิ้นดี
‎นักการเมืองพวกนั้น ‎ไม่มีวันออกเสียงให้ตัดงบดับเพลิง
‎แต่พวกเขากลับตัดงบสาธารณสุขได้หน้าตาเฉย
‎อยากรู้ไหมครับว่าทำไม ‎อเมริกาถึงแพ้ให้กับโรคระบาด
‎ผู้เชี่ยวชาญเชื่อว่าเรารับมือกับมัน
‎ด้วยเจ้าหน้าที่สาธารณสุข ‎น้อยกว่าที่ควรจะมีถึงสามแสนคน
‎มันจะเป็นยังไง
‎ถ้าต้องรับผิดชอบสุขภาพชุมชน
‎ด้วยทรัพยากรอันน้อยนิด
‎(ศูนย์บริการสาธารณสุขเขตลาวน์ดส์ ‎ใส่หน้ากากเพื่อคนที่คุณรัก)
‎(ดูแลสุขภาพนะ แอละแบมา)
‎(เหล่าฮีโร่ทำงานกันที่นี่)
‎สวัสดีครับ ผมมาพบชาวานด้าครับ
‎สักครู่นะคะ ฉันจะไปตามเธอมาให้
‎ยอดเยี่ยม
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎อดัม สบายดีไหมคะ
‎ขอบคุณที่ต้อนรับครับ
‎ไปห้องทำงานฉันกันดีไหมคะ
‎ครับ พาผมดูสถานที่หน่อย
‎- คุณเบิร์นส์ให้ฉันดูวิดีโอยูทูปของคุณบางอัน ‎- เหรอครับ
‎ได้ดูแล้วเหรอครับ
‎ตลกดีนะคะ แต่มันดีค่ะ
‎คุณคิดว่ามันตลก
‎- ค่ะ ‎- เยี่ยม ดีครับ
‎เล่าเรื่องเขตลาวน์ดส์ให้ฟังหน่อยสิครับ
‎หลักๆ เลยลาวน์ดส์อยู่ในเขตพื้นที่ห่างไกล
‎- ที่นี่ไม่มีโรงพยาบาล ‎- ให้ตาย
‎ไม่มีร้านอาหารใหญ่ๆ ‎อย่างแมคโดนัลด์อะไรแบบนั้น
‎เราเป็นสถานอนามัยแห่งเดียวในเขตนี้
‎ทุกคนที่นี่ทำอะไรครับ
‎เราไม่ทำอะไรบ้างดีกว่า
‎เราทำงานเยอะมาก วางแผนครอบครัว
‎เรามีโครงการ “วีค” ซึ่งก็คือสุขภาพผู้หญิง…
‎ผู้หญิง ทารก และเด็ก
‎- เราตรวจเยอะมากที่นี่ ‎- ครับ
‎ร่วมกับศูนย์ควบคุมโรค ‎กับโครงการโรคติดต่อทางเพศ
‎เราทำบันทึกสำคัญๆ ด้วย
‎- สูติบัตรเหรอ ‎- สูติบัตร
‎สูติบัตร มรณบัตร
‎ถ้าไม่มีศูนย์บริการสาธารณสุขเขตลาวน์ดส์
‎พวกเขาจะไปที่ไหน
‎ครับ ผมเคยอ่านเรื่องว่าในแอละแบมา
‎ตลอดสิบปี ก่อนโรคระบาดอีก
‎เจ้าหน้าที่สาธารณสุขถูกตัดทิ้งไปถึงสามส่วน
‎- ฉันรู้สึกว่ามากกว่าสามส่วนอีก ‎- เหรอครับ
‎บางวันเรามีคนมา ‎40 ถึง 50 คนด้วยเรื่องเดียว
‎พวกเขาก็ต้องรอ
‎- ครับ ‎- นั่นแหละค่ะอุปสรรค
‎ถ้าเรามีเจ้าหน้าที่เพียงพอ พวกเขาก็ไม่ต้องรอ
‎ขอผมถามเกี่ยวกับโควิด-19
‎มีบางช่วงของโรคระบาด
‎ที่ตรงนี้เป็นจุดที่กระทบเยอะที่สุดของประเทศ
‎ในช่วงเวลาหนึ่ง
‎พวกคุณเป็นหน่วยงานเดียวในแถบนี้
‎ทุกคนก็มาหาคุณ เป็นยังไงบ้างครับ
‎น่ากลัว
‎รู้ไหมคะบางคนมาจากที่อื่นๆ
‎ไม่ใช่แค่จากเขตนี้
‎เมื่อเขาไม่รู้จะไปที่ไหน เขาก็จะมาที่นี่
‎คุณต้องทำงานล่วงเวลา ‎เพื่อรับมือหรืออะไรไหมครับ
‎ตอนฉันทำงานทะเบียน ฉันก็ต้องรับคนไข้เข้า
‎ตอนฉันทำงานจัดการ ฉันก็ต้องจัดการออฟฟิศ
‎ตอนนี้ฉันทำงานเป็นผู้อำนวยการ ‎ฉันก็ต้องทำงานอำนวยการ
‎อะไรที่เป็นพลังให้คุณทำแบบนั้นได้ครับ
‎ครับ
‎ถ้าฉันช่วยให้คนหนึ่งคนกลับมามีรอยยิ้ม
‎และสามารถให้สิ่งที่เขาต้องการได้ ‎มันสุดยอดมาก
‎ขอบคุณที่อยู่ตรงนี้และทำหน้าที่นี้
‎ผมอยากไปพบดร.โทมัส
‎จะเป็นอะไรไหมถ้าผมโผล่ไปทักทาย
‎- ไม่เป็นไรนะคะ ทำตัวสบายๆ ‎- ครับ
‎ดึงหน้ากากลง เปิด เอาล่ะ
‎ปิดปากค่ะ
‎ผมจะได้เจอดร.โทมัสเร็วๆ นี้ไหมครับ
‎คุณจะได้เจอดร.โทมัส ‎เขาเป็นหมอคนเดียวในเขตนี้ค่ะ
‎เป็นยังไงครับ
‎คุณเคยได้ยินคำว่าสงบ ไม่สะทกสะท้านไหมคะ
‎นั่นแหละค่ะดร.โทมัส
‎เขารักคนไข้ และคนไข้ก็รักเขาเช่นกัน
‎ดีใจมากครับที่ได้รู้จัก
‎เอาล่ะค่ะ ดูแลตัวเองนะ
‎- อดัม ‎- ดร.โทมัส
‎เป็นยังไงบ้างครับ
‎เล่าเรื่องตัวเองและคลินิกให้ฟังหน่อยครับ
‎ผมปฏิบัติงานตั้งแต่ปี 1986
‎ผมฝึกงานเวชปฏิบัติครอบครัวในทัสคาลูซ่า
‎ผมรู้มาว่าที่นี่คือ ‎ศูนย์สุขภาพที่ผ่านการรับรอง… อะไรนะครับ
‎ผ่านการรับรองจากรัฐบาลกลาง
‎หลักๆ ก็คือรัฐให้งบมาจำนวนหนึ่ง
‎และจากนั้นเราก็มีหน้าที่ทำให้ทุกคนได้พบหมอ
‎หรือพูดอีกอย่าง ‎ถ้าเขาไม่มีประกันเราก็จะดูแลพวกเขา
‎บางครั้งมันก็ลำบากแต่…
‎ตอนนี้เราพยายามดูว่าทุกคน ‎ได้รับการดูแลในเรื่องโควิด
‎ระบาดหนักมากที่นี่
‎ผมเห็นว่ามีจุดหนึ่ง
‎จำนวนผู้ติดเชื้อประมาณ 35 เปอร์เซ็นต์
‎- ใช่ครับ ‎- สูงมากเลยนะครับ
‎ที่จริงผมเองก็โดนกักตัว 14 วัน
‎คุณเป็นหมอคนเดียวในเมืองนี้แล้วต้องโดนกักตัว
‎พยาบาลเวชปฏิบัติอยู่ที่นี่ เธอคอยช่วยผม
‎- เธอช่วยผมได้ ‎- เธอช่วยคุณได้
‎แต่คุณไม่สามารถพบคนไข้ระหว่างนั้น
‎- ครับ ‎- โอ้โฮ
‎- คุณยังไปปฏิบัติงานที่มอนต์โกเมอรี ‎- ครับ
‎ไปบ่อยแค่ไหนครับ
‎ผมไปที่นั่นทุกวันหลังจบงานที่นี่
‎ผมติดไปด้วยแล้วเราคุยกันในรถได้ไหมครับ
‎อยากให้ทุกคนเห็นทิวทัศน์จัง สวยมาก
‎คุณมาเริ่มงานนี้ได้ยังไงครับ
‎ผมตัดสินใจว่าอยากเป็นหมอ
‎แต่ผมไม่อยากพูดอะไรส่งๆ ว่าคนมองไม่เห็นเรา
‎เพราะเราไม่มีเงินมากพอ
‎มีองค์กรหนึ่งที่เรียกว่า ‎หน่วยบริการการแพทย์แห่งชาติ
‎เมื่อเราฝึกแพทย์ประจำบ้านเสร็จ
‎เราก็หาศูนย์การแพทย์ชุมชนที่เหมาะกับเรา
‎หรือเขตสงวนอินเดียนหรือเรือนจำ
‎อะไรที่มัน…
‎- ที่มันไม่… ‎- ที่ที่เขาต้องการ
‎ที่ที่เขาต้องการ ถูกต้อง
‎มันคือโครงการของรัฐบาล
‎“เราจะจ่ายค่าเรียนแพทย์ให้คุณ ‎ถ้าคุณไปที่ไหนสักที่
‎ที่เขาต้องการแพทย์ อย่างเช่นเขตลาวน์ดส์”
‎- คุณถึงได้ไปอยู่ที่นั่น ‎- ใช่แล้วครับ
‎- เป็นโครงการที่ดีมาก ‎- ใช่ครับ
‎ผมไม่เคยรู้เลยว่ามี
‎ผมว่าน่าจะเริ่มในปี 1970
‎ยุคประธานาธิบดีเรแกนได้รับเลือก ‎เขาตัดงบโครงการนี้ไป
‎คุณรู้สึกว่ารัฐบาลเป็นห่วงสุขภาพชาวอเมริกัน
‎เท่าที่ควรจะห่วงไหมครับ
‎ผมว่ามีบางคนในรัฐบาลที่เป็นห่วง ‎และคนอื่นๆ ที่…
‎มองว่าไม่สำคัญ
‎บางครั้งนักการเมืองก็มีความรู้สึกว่า
‎คนที่สุขภาพไม่ดีต้องรับผิดชอบตัวเอง
‎ถ้าคุณไม่เคยจน
‎หรือคุณไม่เคยต้องเลือกระหว่าง ‎ซื้อของกินหรือไปหาหมอ
‎ถ้าคุณยังไม่เคยเจอเรื่องนั้น คุณก็ไม่…
‎เข้าใจจุดนั้นได้จริงๆ
‎รู้ไหมครับเราถกเถียงเรื่องนี้ ‎ในประเทศมานักต่อนัก
‎ว่ารัฐบาลควรมีส่วนในการดูแลสุขภาพแค่ไหน
‎ในเมื่อความเป็นจริง ‎ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าหน้าที่สาธารณสุข
‎อย่างชาวานด้าและดร.โทมัส
‎ก็คงไม่มีศูนย์การแพทย์ในลาวน์ดส์เลยแม้แต่น้อย
‎ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังไม่มีทรัพยากรที่ต้องการ
‎เพื่อช่วยให้ชุมชนปลอดภัย
‎ไม่น่าแปลกใจเลยว่าในขณะที่ผมอัดรายการอยู่นี่
‎แอละแบมาเป็นหนึ่งในพื้นที่ ‎ที่มีอัตราวัคซีนโควิด-19 น้อยที่สุดในประเทศ
‎ทำไมเราถึงไม่ลงทุนกับ ‎บริการสาธารณะพื้นฐานอะไรแบบนี้
‎รู้ไหมครับ ผมจำที่แม่เคยพูดตอนผมเด็กๆ ได้
‎ว่ารัฐบาลนั้นช่างเปล่าประโยชน์
‎และภาคเอกชนสามารถ ‎ทำอะไรสำเร็จได้มากกว่าเยอะ
‎มามองย้อนกลับไป
‎เป็นคำพูดที่แปลกมากเมื่อเทียบว่าแม่เป็นคนพูด
‎เพราะแม่เป็นครูโรงเรียนรัฐบาล
‎แม่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยรัฐบาล
‎พ่อของเธอ ตาของผม
‎ก็ได้รับการศึกษาจากทุนจีไอ บิล
‎ทั้งครอบครัวได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาล
‎แล้วแม่ไปได้ความคิดนี้มาจากไหน
‎เราทุกคนไปได้ความคิด
‎ที่ว่ารัฐบาลเป็นหน่วยงานไร้ประโยชน์
‎สมควรต้องถูกรื้อทิ้งมาจากไหน
‎รู้ไหมครับในศตวรรษที่ 20 ‎ในอเมริกาเห็นพ้องต้องกัน
‎ว่าการมีรัฐบาลแข็งแกร่ง ‎และมีความสามารถคือเรื่องดี
‎ทุกท่าน จงจับตาดู ‎สิ่งมหัศจรรย์ลำดับที่แปดของโลก ลุงแซม
‎จงทึ่งที่รัฐบาลช่วยทำให้ระบบธนาคารมั่นคง
‎จงอึ้งที่เขาทำแหล่งอาหารให้สะอาด
‎ถูกแล้ว รัฐบาลที่แข็งแกร่งต้องมีสังคมที่แข็งแรง
‎แต่ช่วงเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิมนุษยชน
‎ชาวอเมริกันบางคนก็ไม่ยินดีกับเรื่องที่ว่า
‎รัฐบาลต้องหยิบยื่นความช่วยเหลือ
‎ให้กับพลเมืองผิวดำและผิวน้ำตาลด้วย
‎และก็เริ่มโทษว่าสวัสดิการรัฐ ‎เป็นสาเหตุที่เศรษฐกิจประเทศตกต่ำ
‎ทุกท่านชักไม่แน่ใจแล้วใช่ไหม
‎อย่าเพิ่งมองนะ แต่เศรษฐกิจกำลังถูกรุมเร้า
‎ไปด้วยเงินเฟ้อและการชะลอตัว
‎และคนว่างงานที่ลุงแซมคนคุ้นเคย ‎พยายามแก้ไขอย่างหนัก
‎โห่ ผมว่าให้โห่
‎อะไรกันล่ะเนี่ย
‎มีกลุ่มนักธุรกิจร่ำรวย ‎ที่คอยหนุนหลังกำลังก่อความวุ่นวาย
‎เอ้า โห่เขาซะ
‎พวกเขาจ่ายนักวิเคราะห์และมหาวิทยาลัย
‎ส่งต่อความคิดที่ว่ารัฐบาลไม่ได้เรื่อง
‎ใช่แล้ว โห่ซะนักศึกษา โห่
‎ตลาดเสรีคือทางแก้ของปัญหานี้
‎โห่
‎ไม่ช้า นักการเมืองทั้งสองขั้ว ‎ก็พูดถึงการลดขนาดรัฐบาล
‎แต่กระแสนี้ก็มาถึงจุดเดือด
‎จากแคมเปญหาเสียงของหนึ่งใน ‎ประธานาธิบดีที่ดังที่สุดตลอดกาล
‎และไม่ใช่แค่เพราะเขาเคยแสดงหนังกับลิง
‎รู้อะไรไหมพวก
‎“คำพูดเก้าคำที่น่ากลัวที่สุดในภาษาอังกฤษคือ
‎ผมมาจากรัฐบาลและผมมาเพื่อช่วย”
‎“รัฐบาลไม่ใช่ทางแก้ไขปัญหา ‎รัฐบาลนั่นแหละคือตัวปัญหา”
‎ไม่ต้องกลัวนะเพื่อน แทบไม่รู้สึกเลย
‎คำพูดนี้โด่งดังมาก
‎จนมันช่วยให้เรแกนคว้าชัย ‎จากคณะผู้เลือกตั้งครั้งใหญ่ที่สุด
‎ในประวัติศาสตร์อเมริกายุคใหม่
‎คนไข้อายุ 200 ปี ส่วนใหญ่ผิวขาว
‎เป็นโรคขี้เกียจ เมา และติดหมูสามชั้นอย่างหนัก
‎ชาวอเมริกันขอให้เราทำการผ่าตัดรัฐบาล
‎และเราก็จะทำให้ ขอมีด
‎เอาล่ะ ไหนดูสิ
‎เราจะตัดหน่วยการเคหะไป 70 เปอร์เซ็นต์
‎และยัดบรรดานายทุน ‎ที่ต่อต้านการเคหะเข้าไปแทน
‎(ตลาดเสรี)
‎ได้แล้วแหละ
‎จากนั้นเราก็ควักระเบียบการ ‎อุตสาหกรรมสินเชื่อที่อยู่อาศัยทิ้งไป
‎ไม่ต้องห่วง
‎ผมมั่นใจว่าตลาดเสรี ‎จะป้องกันวิกฤติที่อยู่อาศัยได้เอง
‎แล้วเราก็มาลดภาษีตรงนี้
‎ให้ตาย ไหนๆ ก็ขนาดนี้แล้ว ‎ก็ตัดสรรพากรไปให้หมดเลยแล้วกัน
‎แนวความคิดที่ว่ารัฐบาลควรเชื่อในตลาดเสรี
‎ว่ามันจะมาแก้ปัญหาให้เราก็แพร่หลายไปมาก
‎จนเดโมแครตก็หันมาใช้เช่นเดียวกัน
‎ตอนที่ประธานาธิบดีคลินตันได้รับเลือก ‎เขาตัดสวัสดิการและข้อบังคับทางการเงิน
‎“ยุคของรัฐบาลใหญ่จบลงแล้ว” ‎ส่งมีดมาให้ผมรอนนี่
‎และต่อให้พยายามเลิกกระแสนี้แค่ไหน
‎ขนาดรัฐบาลโอบามาก็ยังรู้สึก ‎จำเป็นที่ต้องยอมให้ตลาด
‎และเปลี่ยนรูปแบบประกันสุขภาพ
‎“เพราะอย่างนี้กฎหมายเพื่อสุขภาพ ‎ถึงขึ้นอยู่กับการปรับตลาดเอกชน
‎ไม่ใช่ปรับโครงการรัฐบาล”
‎สุดท้ายแล้ว
‎แนวคิดต่อต้านรัฐบาลก็ให้กำเนิดสิ่งที่ตั้งใจไว้
‎รัฐบาลที่อ่อนแอลง ไร้ประสิทธิภาพกว่าเดิม
‎ไม่สามารถปกป้องเราอย่างที่ควร
‎เอาล่ะ ลุงแซม รู้สึกดีขึ้นไหม
‎รู้ไหมครับ อาจฟังดูไม่น่าเชื่อ
‎แต่ผมไม่ได้มีร่างกายแข็งแรง ‎อย่างที่ผมเป็นทุกวันนี้
‎ในช่วงวัย 20 ผมไม่สนใจร่างกายตัวเองเลย
‎ผมเดี่ยวไมโครโฟนสามที่ในหนึ่งคืน
‎สูบบุหรี่วันละซองและดื่มเยอะมาก
‎ผมทำเหมือนร่างกายเป็นขยะ
‎โอเค พวกคุณห่วยชะมัด
‎อะไรอีกนะ
‎จนกระทั่งร่างกายมันทนไม่ไหว
‎และรัฐบาลเราก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน
‎รัฐบาลจะมาใส่ใจเราได้ยังไงถ้าเราไม่ใส่ใจมัน
‎รู้ไหมครับว่าเราไม่จำเป็นต้อง ‎ปฏิบัติกับร่างกายรัฐบาลแบบนี้
‎เรื่องราวของผม ผมเปลี่ยนจากขี้เมาเหลวแหลก
‎มาเป็นสุดยอดความแข็งแรงที่พวกคุณเห็นตรงหน้า
‎เริ่มจากตอนที่ผมฟังร่างกายตัวเอง
‎และเช่นกันนั้น เราเริ่มหันมาสนใจ
‎ว่าทุกวันรัฐบาลเราทำอะไรกันแน่
‎เราอาจช่วยเพิ่มระบบภูมิคุ้มกัน ‎ด้วยการลงเงินไปกับสาธารณสุขอีกครั้ง
‎เราอาจเพิ่มงบประมาณให้แข็งแรง
‎และเพิ่มกล้ามเนื้อด้วยการดูว่ามี…
‎เจ้าหน้าที่ที่ผ่านการฝึกมาอะไรแบบนั้น
‎นั่นแหละ คำอุปมาของผมเริ่มไม่เข้าแล้ว แต่…
‎ถ้าเราได้ทำสิ่งเหล่านั้น
‎เราอาจจะได้รัฐบาลที่แข็งแรงพอ
‎ที่จะช่วยก่อประโยชน์ให้คนหมู่มาก
‎แต่ผมพูดในเน็ตฟลิกซ์ก็ฟังดูง่าย
‎ใช้นักแสดงกล้ามโตสักสองคนสร้างความดราม่า
‎แต่สำหรับเราในโลกความจริงมันยากกว่าเยอะ
‎แล้วเราจะเปลี่ยนสิ่งนี้ได้ยังไง
‎เราจะเยียวยารัฐบาลให้กลับมา ‎แข็งแกร่งอย่างที่ควรได้ยังไง
‎เราจะเอาความคิดเหล่านี้มาใช้
‎เพื่อเปลี่ยนแปลงได้ยังไง
‎(ตอนสุดท้ายของซีซั่น)
‎(อ้างอิงจากหนังสือ ‎“เดอะ ฟิฟท์ ริสก์” โดยไมเคิล ลูอิส)
‎คำบรรยายโดย จุฑาภรณ์ ประวัติวิไล