SERIAL NETFLIX
ZAKOŃCZENIE SEZONU
Będę szczery.
Od prezentera telewizyjnego
oczekuje się, że będzie wiarygodny.
Zadaj ważne pytanie, a następnie przejdź do swojego salonu
albo łazienki, jeśli rozmawiasz przez telefon,
i przedstaw zgrabną odpowiedź w ciągu 27-34 minut.
Cokolwiek woli algorytm.
Jednak w przypadku tego tematu,
im więcej dowiaduję się o rządzie, tym więcej mam pytań.
Oczywistym przesłaniem, którym można by zakończyć, byłoby:
„Wszyscy jesteśmy częścią rządu. Więc jeśli nie działa,
zaangażuj się, podnieś głos i pomóż go ulepszyć!”.
I ja w to wierzę.
Przeważnie.
Ale są też momenty, kiedy zastanawiam się,
czy to aby nie bzdura.
W odcinku poświęconym pieniądzom rozmawialiśmy o tym,
że rząd powinien pomagać przeciętnym Amerykanom,
a nie tylko dofinansowywać wielkie korporacje.
Ale bądźmy poważni,
opinia publiczna podnosiła ten temat co najmniej od 2008 roku.
W odcinku poświęconym pogodzie
ujawnialiśmy problemy strukturalne, przez które FEMA jest tak nieefektywna,
ale czy mówienie o nich naprawdę coś zmieni?
Wiedziałem, że FEMA jest do niczego,
odkąd w 1992 r. we Florydzie uderzył huragan Andrew,
a moja babcia przez tydzień nie miała wody.
Moja babcia robiła kupę do wiadra przez FEMA! Tak jak wiele innych babć.
Wkurzaliśmy się na to wtedy, wkurzamy się teraz,
a mimo to FEMA wciąż tu jest i FEMAuje.
A co z prawdziwymi, konkretnymi szkodami wyrządzanymi przez rząd?
Wiecie, o czym jeszcze nie rozmawialiśmy w tym programie?
O tym, że każdego dnia, nawet teraz, gdy rozmawiamy,
Amerykanie są krzywdzeni lub zabijani
przez system sądownictwa karnego, który powinien nas chronić,
a mimo to, po dekadach protestów…
NIE WIERZĘ, ŻE ZNÓW PROTESTUJĘ
Nie ma sprawiedliwości! Nie ma pokoju!
Niewiele się zmieniło.
Wiem, że to jest mój rząd i muszę się włączyć w działania.
Dlatego głosowałem i protestowałem.
Napisałem tyle tweetów i e-maili do mojej senator,
że w zeszłym tygodniu odpowiedzieli: „Wypisz się”.
PRZESTAŃ DO NAS PISAĆ
Nie wydaje mi się, żeby to coś dało.
Chcę więc wiedzieć,
jak możemy zmienić nasz rząd, skoro on jest taki wielki,
a my tacy mali?
Jak mamy wierzyć, że coś się zmieni?
Chwileczkę. Nadzieja, zmiana. Czy nie było kogoś, kto…
Oczywiście!
Jak skontaktować się z Geraldem Fordem?
Adamie, co tu robisz? Jest 1.00 w nocy.
Rety. Wciąż rozliczasz podatki?
Prawie skończyłem.
Brakuje mi tylko W-2 i kilku 10-99.
Pisałem zielonym atramentem, więc muszę przepisać.
Przykro mi to mówić, ale nie zarabiasz na paddleboardingu,
to jest hobby, a nie mały biznes.
Tajne Służby! Intruz!
Dobra, wykaż sobie, co chcesz.
Wiesz, coś leży mi na sercu.
Może porozmawiamy o tym.
Dobrze. Ale muszę coś przekąsić. Lubisz masło orzechowe?
Tak.
Mam swój sposób na kanapki z masłem orzechowym i dżemem.
Wciąż robisz sobie kanapki?
Nie.
To bardzo precyzyjne smarowidło.
Trzeba dokładnie je rozprowadzić.
Kiedy kroisz poziomo lub na ukos albo…
Należy zwiększyć powierzchnię. Więc na ukos jest najlepiej.
Nie odcinasz skórki, prawda?
- Boże, nie! O czym ty mówisz? - Tylko pytam.
- Żartujesz? - Popatrz.
To całkiem…
- dobrze skonstruowana kanapka. - Czemu ja…
Jestem w rozsypce, a tobie świetnie idzie.
- Tak. - Masz serwetkę? Przepraszam.
Spójrz na siebie.
To dlatego, że nałożyłeś za dużo dżemu.
- Trzymaj. - Dziękuję.
- Siadaj. Chwileczkę. - Świetnie.
Michelle się wścieka, gdy zostawiam…
Trzeba ścisnąć tym.
Tym małym czymś.
Dobrze. Więc jak poszło?
- Z programem? - Z programem.
Będę szczery. Znaleźliśmy te wszystkie sposoby,
dzięki którym rząd poprawia nasze życie, ratuje je.
- Jasne. - Widzieliśmy też wiele sposobów
na działanie na niekorzyść
Amerykanów, które mogą nawet krzywdzić ludzi.
Jasne.
Jak wobec tego mamy sądzić, że rząd nas reprezentuje?
Po pierwsze,
musimy pamiętać, że w rządzie pracują ludzie,
co oznacza, że zdarzają się w niej wpadki
i ludzie, którzy robią coś z niewłaściwych powodów.
Po drugie, rząd to
transatlantyk, a nie motorówka.
Dlatego zmiana kierunku działania w jakiejkolwiek kwestii
wymaga trochę czasu.
Ale w programie mówimy także o sprawach,
których zmiany ludzie domagają się od dawna.
Sądownictwo karne, przemoc policji. Trudno jest przyjąć:
„Zmiana dzieje się powoli w biegu historii”.
- Znam to. - Wiem.
Słyszałem to, wierzę w to. Ale czasami jestem
- sfrustrowany. - Tak. Cóż.
Czułeś się tak kiedyś?
Oczywiście, że jesteś. Powinieneś.
Jest coraz lepiej, ponieważ ludzie się niecierpliwią.
Nie możemy popaść w cynizm i powiedzieć:
„Ponieważ zmiany nie następują w takim tempie, w jakim powinny,
nie da się nic”.
Ponieważ za każdym razem, gdy głosujemy
i wybieramy ludzi, którzy są bardziej wrażliwi,
pojawia się szansa na wprowadzenie pewnych zmian
i zazwyczaj nie będzie to w 100% to, czego byśmy chcieli.
Ale wiesz co? Jeśli poprawimy sytuację o 10%…
Tak, ale 10% w przypadku zmian klimatycznych to za mało.
Gdy startowałeś w 2008 r., byłeś człowiekiem zmiany.
- A ja… - Mam nadzieję coś zmienić.
Nie startowałeś z hasłem:
„Jeśli poprawimy sytuację o 10%”, co nie? Startowałeś…
- Nie. - Rozumiem. A gdy już…
To całkowicie słuszne.
Wyobrażam sobie ciebie w Białym Domu:
„To jest pokręcone.
Ten departament robi jakieś pokręcone rzeczy”.
A jednak nie doczekaliśmy się zmian, mimo że był to za mojego życia
największy ruch na rzecz zmian, jaki widzieliśmy w kraju.
Ale Mitch McConnell też został wybrany.
Tak?
Właśnie dlatego, że kraj jest wielkim, złożonym i skomplikowanym miejscem.
Musimy sobie o tym przypominać.
Z założenia…
zmiana jest trudna w tym kraju.
Gwarantuję ci, że nie istnieje prezydent,
który nie pomyślałby w pewnym momencie:
„Uczynią mnie królem na jeden dzień
i będę mógł wydawać swoje dekrety”.
Nie chcemy sytuacji, w której jakaś wszechmocna, wszechwiedząca osoba
lub niewielka grupa osób
będzie podejmować decyzje.
- Tak. - Dlatego władza jest rozproszona.
Przez to sprawy toczą się wolniej,
a ludzie muszą iść na kompromis.
Alternatywą jest rezygnacja.
Wtedy egoiści, chciwcy, nikczemnicy…
wypełnią tę pustkę.
I muszę ci powiedzieć,
że rozkwitają w takim środowisku.
Czytałem twoją książkę, literaturę faktu, tak?
Mówisz, że aktywiści chcą,
żeby naciskać na opinię publiczną i optować za
- opieką zdrowotną. - Tak.
Ale gdy pełni się urząd, są pewne ograniczenia.
- Tak. - Rozumiem to.
Ale zawsze zadawałem sobie pytanie:
„Dlaczego mamy akceptować te ograniczenia?”.
Zaczynałeś swoją karierę jako aktywista.
Tak.
Aktywiści potrafią być bezkompromisowi.
Czy jakaś część ciebie żałuje,
że zająłeś się polityką, a nie aktywizmem,
z uwagi na to, że politycy nie mają tej wolności?
Zdecydowanie. Posłuchaj, jest…
W każdym z nas jest profetyczny głos,
który po prostu chce dawać świadectwo naszej prawdy.
Każdy ruch w pewnym momencie musi
skonfrontować się z tym, że nie wszyscy go popierają
i poruszać się w wycinku świata między tym, jak jest,
a jak powinno być.
To jest problem wszystkich, którzy chcą coś osiągnąć,
tak samo aktywistów, jak polityków.
Prawdą jednak jest, że odgrywają różne role.
Więc siedzę tu jako komik.
Zidentyfikowałem problem.
Krzyczę o nim w krajowej telewizji, żeby wszyscy usłyszeli.
Jak, do cholery, zaczniemy go naprawiać?
- Skoro jest tak duży? - No właśnie…
Trzeba znaleźć coś, co nas porusza, co nas złości,
co nas frustruje i spróbować zachęcić podobnie myślących obywateli
do podjęcia działań.
Trzeba też stale mieć na uwadze,
że władze to nie tylko rząd federalny.
To także władze stanowe, władze miejskie,
władze hrabstwa.
Cała masa decyzji nie jest podejmowana
przez prezydenta.
Są podejmowane przez kogoś wybranego przez…
tysiąc, dziesięć tysięcy wyborców.
Teraz, gdy to mówisz, wydaje mi się to oczywiste.
Bardzo dziękuję.
- Możemy teraz zjeść? - Pewnie.
- Pyszne. - Moja jest okropna.
- Dziękuję. - Coś nie tak z masłem?
Miłego dnia. Dziękuję za twój czas.
Powodzenia z podatkami.
Do zobaczenia później.
Czy masło orzechowe może się zepsuć? Nie rozumiem.
Przez całą serię podkreślałem,
jak ważny jest rząd federalny.
I jest, ale jest też tak duży i tak oporny na zmiany.
Istnieje jednak inna forma rządu,
na którą my możemy mieć o wiele większy wpływ.
I która ma ogromną władzę nad każdą chwilą
naszego codziennego życia.
Rozpoczynamy obrady rady miejskiej.
Niech sekretarz zapisze,
że pobiliśmy rekord frekwencji wynoszący dwie osoby.
Wiem, że nie wydaje się to aż tak imponujące.
Ale lokalni politycy dysponują wielką władzą.
Punkt pierwszy: woda pitna.
Kto popiera przejście na wodę rzeczną w ramach oszczędności.
PRZEWODNICZĄCY RADY
Co jest?!
Punkt drugi: nasze drogi.
Kto popiera cięcia budżetu na infrastrukturę.
No kurczę, kto za to odpowiada?
Punkt trzeci: nowo powstałe budynki.
Kto popiera wymianę mieszkań na centra handlowe.
Wybrane przez ziewnięcia.
Zmiana strefy.
PIKANTNE SKRZYDEŁKA
Muszę zacząć chodzić na te spotkania!
Za chwilę. Zgłodniałem.
Na tym nie koniec.
Niektórzy lokalni politycy dysponują ogromną władzą.
Na przykład Komisja Hrabstwa Clark w Nevadzie.
Ja i moich sześciu mało znanych współpracowników nadzorujemy Las Vegas.
W 2019 r. kasyna w naszym hrabstwie wygenerowały 22 mld dolarów przychodu.
To sprawia, że jesteśmy prawdopodobnie najpotężniejszymi politykami
w stanie Nevada.
Miło mi poinformować, że nowe pozwolenie na prowadzenie kasyna zostało…
zatwierdzone!
To się naprawdę dzieje. System działa, ludzie.
Niektórzy lokalni urzędnicy mają tak wielką władzę,
że wpływają na cały świat.
Tak jak my, Komisja Kolejowa Teksasu.
Tyle że ja nie jestem kolejarzem, tylko nafciarzem!
Pomimo naszej nazwy
my trzej komisarze nadzorujemy ogromny przemysł
naftowy i gazowy w Teksasie.
Który odpowiada za około 5% światowego wydobycia ropy naftowej.
Zastanówmy się,
czy mamy ograniczyć odwierty, aby przeciwdziałać zmianom klimatycznym?
Nie.
PRZEWODNICZĄCY RADY
Czy to nie jest szalone?
To wybrani w wyborach politycy, którzy mają ogromną władzę.
A jednak większość z nas nie ma pojęcia o ich istnieniu.
Potrafię wymienić więcej członków Red Sox z 2004 roku
niż członków rady miasta, w którym mieszkam.
Jason Varitek, świetny łapacz, ale od kolesia nie zależy moje życie.
A tamci urzędnicy są
przyczyną i możliwym rozwiązaniem naszych największych problemów.
W tym naszego zepsutego i dyskryminującego wymiaru sprawiedliwości.
Co masz w tej torbie?
- Skrzydełka. - Powiedziałeś broń?
Co? Nie. Skąd przyszło ci to do głowy?
Ameryka więzi więcej ludzi niż jakikolwiek inny naród na Ziemi.
Stanowimy zaledwie 4% ludności świata,
ale blisko 20% liczby osadzonych.
Więzienie ludzi na taką skalę nie ma najmniejszego sensu.
Kto jest za to odpowiedzialny?
Okazuje się, że prawie 90% więźniów jest osadzonych
w stanowych i lokalnych aresztach i więzieniach.
Oznacza to, że politykiem odpowiedzialnym za liczbę osadzonych osób
nie jest prezydent, senator czy kongresmen.
To ja, twoja prokurator okręgowa.
W systemie sądownictwa karnego
prokuratorzy okręgowi mają ogromną władzę, decydując o tym, komu
i za co zostaną postawione zarzuty.
Oto ich historia.
EVERYTOWN, USA, GODZ. 17.22
Ten dzieciak ma 18 lat, pierwszy raz popełnił przestępstwo.
Możemy wysłać go do psychologa
albo oskarżyć go i zniszczyć mu życie.
Jesteś prokuratorem. To zależy wyłącznie od ciebie.
To wielki dylemat moralny.
Tylko żartowałam. Wcale nie.
Startowałam jako surowa prokurator.
GŁOSUJ NA OSTRĄ PROKURATOR SMITH
A najlepszym sposobem na uzyskanie reelekcji
lub stanowiska gubernatora, jak chciał mój papcio,
jest wykorzystywanie całego kodeksu…
Widzisz? Jest nerwowy. To świadczy o poczuciu winy.
Powiem ci to wprost, chłopcze.
Około 95% spraw karnych
nie trafia nawet na rozprawę.
Rozstrzyga się je w drodze ugody.
Prokuratorzy tacy jak ja stają się sędziami i ławnikami.
Zostałeś oskarżony
o napad na sklep monopolowy z bronią w ręku.
Ale mnie tam nawet nie było! Kupowałem skrzydełka!
Mam pikantny sos do skrzydełek na twarzy.
Czy dostanę serwetkę?
Dla mnie wygląda jak krew.
Zjadasz swoje ofiary.
Mój Boże. Głupia jesteś?
Cóż, obowiązkowe minimum to 20 lat.
Więc możesz zaryzykować proces ze swoim słabym alibi
albo przyznać się do winy
i zawrzeć układ!
TRZYMAJ RĘCE NA WIDOKU
Siedem lat.
To jest porażające.
Wiecie, naukowcy uważają, że od lat 90. jednym
z największych przyczyn masowego osadzania
są uprawnienia prokuratorów okręgowych do wymierzania surowych wyroków.
I zagłosowaliśmy na to my, wyborcy.
Ale oznacza to, że możemy zmienić ten stan rzeczy,
głosując inaczej w wyborach lokalnych.
Jest tylko jeden problem. Prawie nikt z nas w nich nie głosuje.
Co cztery lata
wybory prezydenckie przyciągają ogromną uwagę mediów,
a wybory lokalne prawie żadnej.
Na żywo z liceum Rutherforda B. Hayesa.
Telewizja publiczna prezentuje tegoroczną lokalną debatę wyborczą.
Jestem Madison, wiceprzewodnicząca klubu dziennikarskiego
i ostatnia reporterka, odkąd Facebook zabił naszą lokalną gazetę.
Pierwsze pytanie. Panie Appleton,
dlaczego powinniśmy na pana głosować?
Szczerze mówiąc, mało kto głosuje.
Badania wykazały, że tylko 15% uprawnionych do głosowania
oddaje głos w wyborach lokalnych, a jako że media ich nie relacjonują,
nikt o nas niczego nie wie.
Na przykład otwarcie romansuję z koniem mojej sekretarki
i nikt nawet nie napisał o tym na blogu.
Głosujcie, bo moje nazwisko jest pierwsze na liście.
- Auć! - Wybacz.
Co ja tutaj robię? Moja elekcja to czysta formalność.
Jest tak mało chętnych,
że w miastach do miliona osób
o stanowisko prokuratora okręgowego ubiega się jeden kandydat.
Więc wybierzcie mnie na prokuratora okręgowego. Albo nie.
To nie ma znaczenia. Nie macie innego wyboru.
Skończyliśmy? Dobrze.
Proszę bardzo. Nara.
Świetna jest.
Przejdźmy do tematu młodych ludzi.
Młodzi ludzie są istotną częścią elektoratu,
a jednak jeszcze rzadziej uczestniczą w wyborach lokalnych niż w krajowych.
Dzień dobry. Czy to czas na pytania?
Jeszcze nie, proszę pani.
Wypchaj się, zoomerze!
Osoby powyżej 65 roku życia siedem razy częściej
głosują w wyborach lokalnych niż osoby poniżej 35 roku życia.
Więc to, czego my chcemy, znaczy więcej niż to, czego wy chcecie.
A my chcemy mniej rapu,
a więcej ciągutek.
Zajmiemy się tym, proszę pani.
Skończył się nam czas.
Lokale wyborcze są otwarte. Głosujcie. I pamiętajcie: E pluribus unum.
Czyż to nie przygnębiające?
Istnieje jednak pozytywna strona.
Frekwencja w tych wyborach jest tak niska, że nasze głosy mają niesamowitą siłę.
Skoro nikt inny tego nie zrobi, to ja zagłosuję na siebie.
Wygrałem!
Słuchajcie, rozumiem,
że lokalna polityka jest zagmatwana i nudna,
a śledzenie jej wymaga wolnego czasu i środków,
których wielu ludzi po prostu nie ma.
Trudno jest się tym przejmować.
Ale co by się stało, gdybyśmy zaczęli?
Jak zmieniłyby się nasze miasta, miasteczka i kraj,
gdybyśmy wszyscy zaczęli uczestniczyć w systemie,
wbrew oczekiwaniom rządzących, że będziemy go ignorować?
FILADELFIA
Wierzę, że zwyciężymy!
ODZYSKAĆ FILADELFIĘ WIEC WYBORCZY
- Cześć, jestem Adam. - Hej, jak się masz?
Rick Krajewski, przedstawiciel stanowy w 188. okręgu w Filadelfii.
Nikil Saval. Senator stanowy z pierwszego okręgu senackiego,
to centrum i pd. Filadelfia.
Nikil jest współzałożycielem, a ja początkowym członkiem
Reclaim Philadelphia.
Czy organizacja powstała, by wybrać postępowego prokuratora generalnego?
Taki był powód?
Wielu z nas wywodzi się z kampanii Berniego Sandersa w Filadelfii w 2016 r.,
chcieliśmy zakorzenić się w naszych dzielnicach.
- Tak. - I przeprowadziliśmy analizę,
na jakich wyborach powinniśmy się skupić,
aby móc wprowadzić istotne zmiany w Filadelfii.
To urząd prokuratora okręgowego.
To najuboższe i z największą
liczbą uwięzionych duże miasto w kraju.
Więc jeśli chcemy coś naprawdę powiedzieć, to jest to nasza szansa.
Cztery lata temu
byłem dumny z tego, że jako wolontariusz zapukałem do setek drzwi
i zwerbowałem dziesiątki agitatorów, aby zapukali do tysięcy kolejnych drzwi
dla ówczesnego kandydata Larry'ego Krasnera.
Cztery lata później
Krasner, a my wraz z nim, przenieśliśmy góry.
Domagaliśmy się ograniczenia kaucji,
zakończenia wojny z narkotykami, zakończenia nierozliczania policjantów.
I Larry Krasner to osiągnął.
To wy zmieniliście miasto, w którym mieszkacie.
Ale żaden z was nie jest zawodowym politykiem, prawda?
Do niedawna – nie.
Dopiero gdy sami zostaliście wybrani na urząd,
ale powiedziałeś mi, że byłeś inżynierem oprogramowania.
Ja byłem dziennikarzem.
Jakie to było uczucie?
Wpadłbym ci w ramiona.
- Tak, naprawdę. - Poważnie.
Bo nie dość, że wygraliśmy,
to dostaliśmy dwa razy więcej głosów niż wiceliderzy.
Skopaliśmy im tyłki, rozumiesz?
Tak!
Pokonaliśmy ich i to było dla nas bardzo ważne,
bo oznaczało, że coś nam się udało.
- Tak. - To jest niesamowite,
- bo daje ci nadzieję. - Tak. Niesamowite.
Wiemy, jak wiele pracy trzeba wykonać,
a ostatnie pięć dekad to czas bezużytecznych, fałszywych polityków.
AKTYWISTKA
- Dalej! - Miejcie się na baczności!
Idziemy po was!
Połowa z tego tłumu będzie kiedyś startować w wyborach.
To takie inspirujące patrzeć, jak ludzie wychodzą
i naprawdę pracują, by dokonać tej zmiany.
- Czy czujesz się tak samo? - Zdecydowanie tak.
Obecny system, który ludzie wciąż nazywają zepsutym,
nie jest zepsuty.
Zbudowano go, by robił to, co robił przez lata.
- Tak. - Przez dziesięciolecia.
- Zamykają naszych ludzi za kratkami. - Tak.
Musimy więc zmienić ten system od środka,
poprzez umieszczanie
właściwych ludzi na właściwych stanowiskach.
- Tak. - Ludzi, którzy są dla nas.
Ludzi, którzy służą innym.
I jeśli Bóg zechce… Będę kandydować. Zacznę od niskiego szczebla.
- Kandydujesz? - Tak.
Chcę kandydować, bo potrzebujemy ludzi takich jak my.
Ktoś, kto ma podobne doświadczenia, może mnie zrozumieć.
- Czego chcemy? - Sprawiedliwości!
- Kiedy tego chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Sprawiedliwości!
- Kiedy tego chcemy? - Teraz!
Rozejdźmy się więc i niech każdy zapuka do czyichś drzwi!
Pokój!
Opowiedz mi o zbieraniu podpisów.
Jak to robisz? Co jest w tym takiego ważnego?
Ludzie otrzymują mnóstwo listów politycznych, oglądają telewizję,
a to nie jest prawdziwy kontakt.
Nie chodzi tylko o ideologię, nie wszyscy ją podzielają,
ale o nasze wspólne interesy, wspólne historie.
Nasze dzieci chodzą do szkół w tej samej dzielnicy.
Pozwala nam to nawiązać kontakt
i dopiero wtedy przechodzimy do kontekstu politycznego.
I to naprawdę powoduje, że coś się zmienia?
Po prostu rozmawiasz z sąsiadami?
Tak. Dziesiątki ludzi pukających do setek czy tysięcy drzwi
w ciągu kilku miesięcy
zmienia postać rzeczy w dużym mieście.
Jedzie parada filadelfijska.
Kocham to w tym mieście.
Kurczę!
- Co tam? Smaczny? - Całkiem niezły.
- Tak? - Tak.
- Chcesz zagrać? - Nie, dzięki.
Gram bardzo źle, ale…
Dobra.
Byłem blisko.
- Mogę was o coś spytać? - Pewnie.
Otwieram ten odcinek pytaniem o to,
jak możemy zmienić rząd, skoro on jest tak duży,
a my tacy mali.
Ludzie fiksują się na polityce krajowej.
I oczywiście to zrozumiałe. Jest bardzo istotna.
Ale wpływ można mieć
na rzeczy, które mają charakter lokalny.
Ten rząd jest mniejszy. To my. Tak to wygląda.
I te wszystkie rzeczy pojawiają się w całym kraju,
te lokalne wybory, lokalne zmiany.
I to wszystko jest oddolne.
To jest właśnie definicja zmiany oddolnej.
I to pozwala nam przemyśleć to,
co musimy zrobić na poziomie Kongresu
i Senatu.
To są niezbędne elementy, aby myśleć o szerszej perspektywie.
Niewiarygodne, niesamowite.
Spróbujesz jeszcze raz?
Dobra.
Jak moja postawa?
Dasz radę. Pamiętaj o łuku.
- Łuk! - Łuk.
Oczywiście nie trafiłem naprawdę. To była sztuczka montażowa.
Czyż ci ludzie nie są niesamowici?
Nie tylko pomogli wybrać nowego prokuratora okręgowego,
który naprawia wymiar sprawiedliwości w ich mieście,
zainspirowali ludzi w całym kraju do robienia tego samego.
W tym także Los Angeles, gdzie mieszkam.
To nie tylko sceneria dla reality show.
To prawdziwe miejsce z prawdziwymi problemami.
W 2020 roku miałem już dość
roztrząsania polityki krajowej, którą oglądałem w telewizji.
Postanowiłem skupić się na własnej społeczności.
Zacząłem uczestniczyć w nudnych spotkaniach Rady Miasta,
aby wygłaszać komentarze.
Dołączyłem do grupy sąsiedzkiej zajmującej się bezdomnością,
którą naprawdę się przejmuję,
i byłem wolontariuszem kandydata do Rady Miasta,
który obiecał walczyć z przemocą policji, kryzysem mieszkaniowym
i zmianami klimatycznymi w naszym mieście.
Przekonałem się, że mogę mieć realny wpływ na władze mojego miasta
i zrozumiałem, że nie jesteśmy bezradni.
Możemy dokonać wielkich zmian, zaczynając od małych rzeczy.
Wiecie, jaki jest problem ze słowem na „rz”: rząd?
Wydaje się takie wielkie. Monolityczne, odległe.
A w rzeczywistości znajduje się tutaj w domu.
I tak jak w Zielonej pożywce, tworzą go ludzie.
Ludzie, którzy budzą się każdego dnia i idą do pracy,
ponieważ to ich zadanie.
Zadanie, które trzeba wykonać.
Ludzie, którzy dają z siebie wszystko, aby zapewnić innym bezpieczeństwo.
Ludzie, którzy służą swojej społeczności,
niezależnie od tego, jak bardzo uwiera ich system.
Ludzie, którzy angażują się, aby zmienić ten system na lepsze.
Ludzie tacy jak my.
Ludzie tacy jak wy.
A ludzie nie są idealni.
Ja sam jestem idiotą i nie jestem jedynym.
Naszemu rządowi też daleko do doskonałości.
Naprawdę trudno mi było
podsumować wszystko, czego nauczyłem się, kręcąc ten program.
Nasz rząd jest potężny, demokratyczny, opiekuńczy, destruktywny,
dyskryminujący i okrutny.
Jest wszystkim naraz,
ponieważ my, ludzie, też jesteśmy tym wszystkim.
Ale lepszy świat jest możliwy, a w swoich najlepszych chwilach
nasz rząd może być narzędziem, którego możemy użyć,
aby wspólnie budować lepszy świat dla siebie i dla innych.
Powinniśmy się na to zdecydować.
I z tego powodu warto o to walczyć.
Gotowe.
Wiecie, w tym programie
żartowaliśmy sobie z tego, że nie umiem rozliczyć podatków.
Ale tylko tak udawałem.
W prawdziwym życiu radzę sobie świetnie. I ty też możesz.
Jeśli skorzystasz z narzędzi znajdujących się na stronie IRS.gov
Pomogą nawet złożyć zeznanie za darmo.
FOPOTUS wychodzi.
Napisy: Marlena Wilczak