BİR NETFLIX DİZİSİ
SEZON FİNALİ
Dürüst olacağım,
televizyon sunucusuysanız
güvenilir olmanız beklenir.
Birine çok önemli bir soru sorup salonunuza ya da
telefonda izliyorsanız tuvaletinize ışınlanıp
27 ila 34 dakika içinde size düzgün bir cevap sunmalıyımdır.
Algoritma neyse o kadar sürede.
Ama bu programda,
devletle ilgili ne kadar şey öğrendiysem kafamda o kadar çok sorum oluştu.
Yani programı bitirme mesajı şu olmalıydı,
"Hepimiz devletin parçasıyız. Sistem çalışmıyorsa
iyileştirmek için katkıda bulunun ve sesiniz, çıkarın!"
Evet, buna inanıyorum.
Çoğu zaman.
Ama bazen acaba bu bir saçmalık mı
diye düşündüğüm oluyor.
Mesela para bölümümüzde
devletin, büyük şirketleri kurtarmak yerine ortalama
Amerikalıya yardım etmesi gerektiğini konuştuk.
Ama gerçekçi olalım,
halk 2008'den beri bu konuda sesini çıkarıyordu zaten.
Ve tabii hava durumu bölümümüzde
FEMA'yı böylesine etkisiz yapan derin yapısal sorunları açığa çıkardık
ama açığa çıkarmak gerçekten bir şeyleri değiştirecek mi?
Yani FEMA'nın berbat hâlde olduğunu
Andrew Kasırgası 92'de Florida'yı vurduğunda büyükannemin
bir hafta temiz suya erişememesinden beri biliyorum.
Büyükannem FEMA yüzünden bir kovaya kaka yaptı! Birçok büyükanne yaptı.
O zaman da sinirliydik, şimdi de sinirliyiz
ama FEMA hâlâ FEMA'lık yapıyor.
Peki, devletimizin verdiği somut zararlar ne olacak?
Bu programda nelerden hiç bahsetmedik biliyor musunuz?
Amerikalıların her gün, şu anda bile
bizi koruması gereken ceza adalet sistemi tarafından
zarar görmesi ya da öldürülmesinden.
Üstelik onlarca yıldır yapılan protestolardan sonra…
YİNE BUNU PROTESTO ETTİĞİME İNANAMIYORUM DEĞİŞİM GEREK
ADALET YOKSA BARIŞ YOK SİYAH HAYATLAR DEĞERLİDİR
Adalet yoksa barış yok!
Çok az şey değişti.
Yani evet, devlet benim devletim ve katkıda bulunmam gerektiğini biliyorum.
Bu yüzden oy verdim, protesto ettim
tweet attım, etiketledim ve senatörüme o kadar çok e-mail attım ki
geçen hafta beni abonelikten çıkarttılar.
ABONELİKTEN ÇIK E-MAIL ATMAYI KES, ADAM.
Bu durum pek işe yarıyor gibi görünmüyor.
Yani şunu bilmek istiyorum,
devletimiz bu kadar büyükken ve biz bu kadar küçükken
onu nasıl değiştireceğiz?
Gerçek bir değişime dair nasıl umut sahibi olacağız?
Bir dakika. Umut, değişim, bunları söyleyen biri…
Tabii ki!
Gerald Ford'a nasıl ulaşabilirim?
Adam, burada ne yapıyorsun? Saat 01.00.
Vay be. Hâlâ vergilerinle mi uğraşıyorsun?
Bitti sayılır.
Sadece W-2'ler ve birkaç 10-99 eksik.
Bu formu yeşil kalemle doldurdum, bu yüzden baştan başlamalıyım.
Bunu söylemeyi istemezdim ama kürek sörfünden para kazanmıyorsan
küçük işletme değil hobidir.
Gizli Servis! İzinsiz giriş!
Tamam, istiyorsan denetime gir.
Bir konu aklıma takıldı.
Belki bunu konuşabiliriz.
Peki. Ama atıştırmalık bir şey almalıyım. Fıstık ezmesi sever misin?
Evet.
Fıstık ezmeli sandviç konusunda çok titizimdir.
Hâlâ sandviçlerini kendin mi yapıyorsun?
Hayır.
Son derece kusursuz sürmüşsün.
Her köşeye sürmelisin.
Yatay ya da verev kestiğinde…
Yüzey alanını artırmalısın, bu yüzden verev en iyisi.
Kenarlarını kesmiyorsun, değil mi?
-Tanrım, hayır! Ne diyorsun? -Sadece söylüyorum.
-Şaka mı yapıyorsun? -Şuna bak.
Yani bu epey…
-…güzel yapılmış bir sandviç. -Peki ben niye…
Ben batırdım, sen harika gidiyorsun.
-Evet. -Peçeten var mı? Özür dilerim.
Şu hâline bak.
Çok fazla reçel koyduğun için oldu.
-Al bakalım. -Bu… Teşekkürler.
-Otur adamım. Bir saniye. -Harika.
Böyle bıraktığımda Michelle çok sinirleniyor…
Torbayı bağlamalısın.
Kapalı olmalı.
Pekâlâ, nasıl geçti?
-Programda mı? -Programda.
Açık konuşacağım, devletin hayatlarımızı
iyileştirdiği, kurtardığı birçok durum keşfettik.
-Peki. -Ama Amerikan halkı dışında
çıkarlara hizmet ettiğini ve hatta halka
zarar verdiğini de gördük.
Tamam.
Öyle bir durumda devletin bizi temsil ettiğini nasıl hissederiz?
Bak, öncelikle
diğer hepsi gibi bunun da bir insan kurumu
olduğunu kendimize hatırlatmalıyız yani çuvallamalar olacaktır,
yanlış nedenlerle bir şeyler yapan insanlar olacaktır.
Devletle ilgili ikinci şey,
sürat teknesi değil gemi oluşudur.
Yani herhangi bir şeyin yönünü değiştirmen
zaman alacak demektir.
Ama programda bahsettiğimiz konularda
insanlar uzun süredir bir değişim istiyor.
Ceza adalet sistemi, polis şiddeti. Bunu şöyle görmek zor,
"Hey, değişim… Tarihin uzun yayı."
-Duydum. -Biliyorum.
Duydum ve inanıyorum. Ama bazen
-yine de sinirleniyorum. -Ama…
Sen böyle hissediyor musun?
Tabii sinirleniyorsun, sinirlenmelisin.
Daha iyiye gitmesinin nedeni de halkın sabırsız olması.
Yapamayacağımız tek şey şüpheye kapılmak
ve "Değişim yeteri kadar hızlı olmadığı için elimizden bir şey
gelmez." dememek.
Çünkü her oy verdiğimizde
ve daha etkili insanları seçtiğimizde
bazı değişiklikler yapmamız için bir fırsat penceresi açılır
ve genelde istediğimiz şeyin yüzde 100'ü gerçekleşmez.
Ama biliyor musun? Bir şeyleri yüzde 10 iyileştirebilirsek…
Evet ama iklim değişikliği için yüzde 10 yetmez.
2008'de aday olduğunda değişim adamıydın.
-Bilirsin… -Umutlu değişim adamıyım.
Ve konuşmalarında
"Bir şeyleri yüzde 10 düzeltirsek" demedin. Konuşmalarında…
-Hayır. -Anlıyorum. Oradayken…
Bu adil.
Seni Beyaz Saray'da böyle düşünüyorum,
"Sıçtık, değil mi?
Her şey berbat. O bakanlığın yaptığı şeyler berbat."
Ama yine de benim hayatımda bu ülkede gördüğümüz
en büyük değişim hareketi olmasına rağmen değişim görmedik.
Ama Mitch McConnell da seçildi.
Değil mi?
Ülke büyük, çeşitli ve karmaşık olduğu için öyle oldu.
Bak, kendimize şunu hatırlatmalıyız.
Bu ülkede kasıtlı olarak değişim
-gerçekleştirmek zordur. -Evet.
Sana garanti ederim ki, seçilmiş hiçbir başkanın
bir noktada şöyle düşünmediği olmamıştır,
"Beni bir günlüğüne kral yapacaklar
ve fermanlarımı yazacağım."
Bütün gücü alan, her şeyi bilen bir bireyin ya da küçük bir grubun
herkes için karar verebilecek yetkiye sahip olduğu
bir durum istemiyoruz.
-Evet. -Bu yüzden gücü dağıtmalıyız.
Yani bir şeyler daha yavaş olur
yani insanların ödün vermesi gerekir.
Bunun alternatifi de çekilmek olur.
O zaman benciller, açgözlüler, kötüler,
boşluğu onlar doldurur.
Ve sana söyleyeyim,
böyle bir ortamda çok başarılı olurlar.
Kitabını okudum. Kurgu değil, değil mi?
Diyorsun ki aktivistler,
devlet sağlık sigortasını ya da tek kaynaklı ödemeyi
-dayatmamı isterdi. -Evet.
Ama o koltukta oturduğunda bazı sınırlar vardır.
-Evet. -Ve bunu anlıyorum.
Ama içimden bir parça "O sınırları
niye kabul etmeliyiz?" diye soruyor.
Mesela sen kariyerine bir aktivist olarak başladın.
Evet.
Aktivistler ödün vermeyebilir.
Politikacıların sahip olmadığı özgürlük yüzünden
aktivist olmaktansa politikaya girmekten
pişman olan bir parçan var mı?
Kesinlikle. Bak…
Hepimizin içinde gerçeği bildiğimiz gibi konuşmak
isteyen peygamberimsi bir ses vardır.
Yani bir noktada her hareketin
herkesin aynı fikirde olmadığıyla yüzleşmesi
ve gerçek dünyayla olması gereken dünya arasındaki
boşlukta yönünü bulması gerekir.
Aktivist de olsak politikacı da olsak bir şeyler yapmak isteyen herkesin
gücü buradan gelir.
Farklı rollerin olduğu doğrudur.
Ben burada bir komedyen olarak duruyorum,
bir sorun tespit ettim.
Herkesin duyması için ulusal televizyonda bu konuda bağırıyorum.
Peki bir şeyleri düzeltmeye nasıl başlarız?
-Yani sorun bu kadar büyükse. -Yani
tutkulu olduğun, seni öfkelendiren bir şey bulursun
ve değiştirmek için benzer fikirde olan vatandaşlara
ulaşmaya çalışırsın.
Ve devletin sadece federal hükûmetten
oluşmadığını hatırlaman gerekir.
Devlet, eyalet hükûmetidir. Devlet, belediye hükûmetidir.
İlçe hükûmetidir.
Yani alınan kararların büyük bir kısmı
başkan tarafından alınmaz.
-Muhtemelen bin, on bin oyla seçilen biri… -Evet.
…tarafından alınırlar.
Şimdi sen söyleyince bu çok açık geliyor.
Çok teşekkürler.
-Sandviçleri yiyebilir miyiz? -Hadi.
-Çok lezzetli. -Benimki berbat.
-Sandviç için sağ ol. -Fıstık ezmesi niye kötü?
İyi günler. Çok teşekkürler.
Vergilerde bol şans adamım.
Görüşürüz.
Fıstık ezmesi bozulabilir mi? Anlamadım.
Bu program boyunca federal hükûmetin ne kadar önemli olduğunu
üzerine basa basa anlattım.
Öyle ama aynı zamanda çok büyük ve değişime karşı çok dirençli.
Ama bizim çok daha büyük etki edeceğimiz
başka bir hükûmet şekli var.
Ve günlük yaşamlarımızın her dakikası üzerinde
inanılmaz bir etkiye sahip.
Belediye meclisi toplantısı başlamıştır.
Kâtibin, iki kişilik
katılımcı rekorumuzu kırdığımızı not etmesini isterim.
Tamam, o kadar etkileyici görünmediğinin farkındayım.
Ama gerçekte yerel politikacıların ciddi bir gücü vardır.
Birinci madde, içtiğiniz su.
Tasarruf için belediye suyundan nehir suyuna geçmeyi kabul edenler.
MECLİS BAŞKANI
Bu da ne…
İkinci madde, kullandığınız yollar.
Altyapı bütçesini kısmayı kabul edenler.
Hadi ama. Bundan kim sorumlu?
Üçüncü madde, hangi binaların yapılacağı.
Ucuz barınma yerine AVM yapmayı kabul edenler.
Esneyenler kazandı.
İmar planı değişti.
TANRIM PAZARTESİ AÇIK SAATLER BUFALO TARZI ACI KANAT
Tamam! Bu toplantılara gitmeye başlamalıyım.
Bir saniye sonra acıkacak gibiyim.
Ama burada bitmiyor.
Bazı yerel politikacıların inanılmaz bir gücü vardır.
Nevada Clark İlçe Komisyonu'na bakın.
Ben ve az bilinen altı meslektaşım, tüm Las Vegas Şeridi'ni yönetiyoruz.
Bölgemizdeki kumarhaneler 2019'da 22 milyar dolar gelir elde etti.
Bu, bizim gibi önemsiz kimseleri Nevada'nın en güçlü
politikacıları yapar.
Mutlulukla belirtirim ki yeni kumarhane ruhsatınız…
…onaylandı!
Bu oldu işte. Sistem çalışıyor millet.
Bazı yerel görevliler o kadar güçlüdür ki
tüm dünyayı etkilerler.
Mesela biz, Teksas Demir Yolu Komisyonu.
Ama ben bir demir yolu adamı değilim. Ben petrol adamıyım.
Bu yüzden adımıza rağmen
biz üç komisyon üyesi, Teksas'ın devasa petrol
ve doğal gaz endüstrisini yönetiyoruz.
Bu da tüm dünyanın yüzde beşlik ham petrol üretimine tekabül eder.
Şimdi, bakalım.
Sondajı azaltıp iklim değişikliğiyle mücadele edelim mi?
Hayır.
MECLİS BAŞKANI
Çılgınlık, değil mi?
Yani bunlar inanılmaz gücü olan seçilmiş politikacılar.
Ama çoğumuz var olduklarını bile bilmeyiz.
Gerçekten yaşadığım şehrin meclis üyesinden çok
2004 Red Sox oyuncusunun adını sayabilirim.
Yani Jason Varitek, çok iyi bir top tutucu ama hayatımı etkilemiyor.
Ama bu yetkililer,
en büyük bazı sorunlarımızın nedeni ve muhtemel çözümleri.
Özellikle bozuk ve ayrımcı ceza adalet sistemimizin.
Hey. Torbada ne var?
-Kanat. -Silah mı dedin?
Ne? Hayır. Söylediğimden bunu nasıl çıkardın ki?
Amerika'da, dünyanın herhangi bir ulusundan daha fazla mahkûm vardır.
Dünyanın nüfusunun yalnızca yüzde dördüne sahibiz
ama mahkûm nüfusunun yaklaşık yüzde 20'sine.
Böyle bir kitlesel hapsetme oranının hiçbir anlamı yok.
Peki, bundan kim sorumlu?
Bu hapsedilen insanların neredeyse yüzde 90'ı
eyalet hapishanelerinde ve bölgesel hapishanelerde tutuluyor.
Yani kitlesel hapislerden en çok sorumlu olan politikacı
başkan ya da senatörler ya da kongre üyeleri değil.
Benim, bölge başsavcınız.
Ceza adalet sisteminde,
bölge başsavcıları kimin neyle suçlanacağı konusunda
inanılmaz yetkiye sahiptir.
Bu, onların hikâyesi.
HERHANGİ BİR YER, ABD 05.22
Bu çocuk 18 yaşında, ilk suçu.
Bir uyarıyla danışmanlığa gönderebiliriz
veya hayatını mahvedecek bir sabıkası olur.
Başsavcı sensin, tamamen sana kalmış.
Büyük bir ahlaki açmaz.
Şaka yapıyorum. Hayır, değil.
Kampanyamda suça karşı sert olacağımı söyledim.
BAŞSAVCI SMITH'E OY VERİN EN TATLI CEZACI SAVCI
Yani yeniden seçilmemin ya da babamın istediği gibi
vali olmamın en iyi yolu
gördüğüm herkesi cezalandırmak.
Gördün mü? Diken üstünde. Açık bir suçluluk belirtisi.
Doğrudan söyleyeceğim evlat.
Adli vakaların yaklaşık yüzde 95'i
mahkemeye çıkmaz bile.
İtiraf anlaşmalarıyla karar verilir.
Benim gibi başsavcıları fiilen yargıç ve jüri hâline getirir.
Şimdi, öldürücü bir silahla
bir içki dükkânı soymakla suçlanıyorsun.
Ama orada değildim bile! Kanat alıyordum!
Bakın. Yüzümde kanat sosu var ve çok baharatlı.
Bir peçete falan…
Evet, bana kan gibi göründü.
Kurbanlarını yiyorsun.
Tanrım, sen salaksın.
Yani zorunlu minimum ceza 20 yıl.
Küçük mazeretinle mahkemede şansını deneyebilirsin
ya da suçunu kabul edip
bir anlaşma yaparsın!
ELLERİNİZ HER ZAMAN GÖRÜNSÜN
Yedi yıl.
Bu beni çok şaşırtıyor.
Araştırmacılar, 90'lardan beri kitlesel tutuklamaların
en büyük nedenlerinden birinin, bölge başsavcılarının
ağır ceza verebilme yetkisi olduğunu düşünüyor.
Ve biz seçmenler buna oy veriyoruz.
Ama bu aynı zamanda değiştirebilme yetimizin olduğunu da gösteriyor,
yerel seçimlerde farklı oy kullanarak bunu yapabiliriz.
Ama başka bir sorun var, neredeyse hiçbirimiz bunlara oy vermiyoruz.
Her dört yılda bir
başkanlık seçimi medyada büyük yer bulur,
yerel seçimlerse neredeyse hiç bulamaz.
Rutherford B. Hayes Lisesi'nde canlı yayındayız.
Bu yılki yerel seçim münazarasının olduğu bir yayın.
İyi akşamlar. Ben Madison, gazetecilik kulübünün başkan yardımcısı.
Ve Facebook yerel gazetemizi öldürdüğünden beri kasabada kalan tek gazeteci.
İlk soru, Meclis Üyesi Appleton,
seçmenler niye size oy versin?
Açıkçası çoğu vermiyor.
Yakın zamanda yapılan bir araştırma, hak sahibi seçmenlerin
yalnızca yüzde 15'inin yerel seçimlerde oy verdiğini buldu ve medya yer vermediğinden
çoğu hakkımızda hiçbir şey bilmiyor.
Mesela sekreterimin atıyla açık bir ilişkim var
ve kimse bir blog yazısı bile yazmadı. Yani…
Bilmiyorum, bana oy verin çünkü adım önce geliyor.
Özür dilerim.
Niye buradayım ki? Seçimim sadece bir formalite.
Bu seçimlere ilgi o kadar
düşük ki nüfusu bir milyondan
küçük şehirlerde çoğu başsavcılık seçiminde sadece rakipsiz bir aday olur.
Yani başsavcı olmam için bana oy verin ya da vermeyin.
Fark etmez çünkü tek seçenek benim.
İşimiz bitti mi? Evet, tamam. Peki.
İşte böyle. Saygılar.
O harikadır.
Şimdi de genç nüfus konusuna geliyoruz.
Genç nüfus, seçmenlerin önemli bir kısmıdır
ama yerel seçimlere, ulusal seçimlerden bile daha az katılıyoruz.
Merhaba, soru zamanı geldi mi?
Henüz değil efendim. Ben… Bu…
Kes sesini Z kuşağı!
Yerel seçimlerde 65 yaşın üstündeki insanlar,
35 yaşın üstündekilere oranla yedi kat daha fazla oy verir.
Yani bizim ne istediğimiz senin ne istediğinden daha önemli.
Ve biz daha az rap müzik
ve daha çok boş laf istiyoruz.
Derhâl ilgileneceğiz efendim.
Zamanımız doldu.
Kabinler açıldı. Gidip oy verin. Ve unutmayın, e pluribus unum.
Ne kadar iç karartıcı…
Ama iyi bir yanı var.
Seçimlere katılım o kadar düşük ki oylarımız önemli hâle geliyor.
Başka kimse vermeyecekse sanırım kendime oy vereceğim.
Hey, kazandım!
Ama bak, anlıyorum,
yerel siyaset kafa karıştırıcı ve sıkıcıdır
ve takip etmek için çoğu insanın sahip olmadığı
boş zaman ve kaynak gerekir.
Yerel siyaseti umursamak zordur.
Ama umursasak ne olurdu?
Yetkililerin görmezden gelmemize güvendiği
bu sisteme katılmaya başlasak
şehirlerimiz, kasabalarımız ve ülkemiz nasıl değişirdi?
Kazanacağımıza inanıyorum!
PHILADELPHIA'YI GERİ AL OY VER EYLEMİ
-Nasıl gidiyor? Ben Adam. -Nasılsın Adam?
Rick Krajewski, Philadelphia 188'inci bölge eyalet temsilcisiyim.
Nikil Saval, birinci bölge eyalet senatörüyüm.
yani Güney Philadelphia merkez.
Nikil, Philadelphia'yı Geri Al'ın kurucu ortağı
ve ben ilk üyelerindenim.
Geri Al, yenilikçi bir başsavcı seçmek için mi kuruldu?
Sebebi bu muydu yoksa…
Çoğumuz 2016'da Philadelphia'daki Bernie Sanders kampanyasından geldik
ve kendimizi mahalle tabanına yaymak istedik.
-Evet. -Evet. Hangi seçimi
gündeme alıp Philadelphia için
büyük bir etki edebileceğimizin analizini yaptık.
Başsavcı seçimi olduğunu fark ettik.
Burası ülkedeki en yoksul
ve hapis oranı en yüksek olan büyükşehir.
Yani gerçekten bir şeyleri göstermek istiyorsak bu bir fırsattı.
Dört yıl önce,
o zamanki başsavcı adayı Larry Krasner için
yüzlerce kapı çalan bir gönüllü olmaktan ve binlercesini çalması için
gönüllüleri toplamaktan gurur duydum.
Dört yıl sonra,
Krasner ve onunla birlikte dağları yerinden oynattık.
Nakit yardımları sınırlandırmayı,
uyuşturucuyla mücadeleyi ve sorumsuz polis uygulamalarını bitirmeyi talep ettik.
Ve Larry Krasner bunları yerine getirdi!
İçinde yaşadığınız şehri değiştirdiniz.
Ama hiçbiriniz profesyonel politikacı değilsiniz, değil mi?
-Şu an değiliz. -Yakın zamana kadar değildik.
Kendinizi yönetmek için kendinizi seçtikten sonra.
Ama Ricky, bana bir yazılım mühendisi olduğunu söylemiştin ve…
Gazeteciydim.
Ne hissediyordun?
Kaşındım sanırım.
-Evet, gerçekten. -Aynen.
Çünkü sırf yenmekle kalmadık,
bize en yakın adaydan iki kat oy aldık. Yani…
Onları mahvettik, anlıyor musun?
Evet!
Onları perişan ettik ve bu bizim için çok güçlü bir şey oldu çünkü bir şeyleri
doğru yapıyoruz, dedik. Anlıyor musun?
-Evet. -Bu inanılmaz,
-çünkü umut veriyor. -Evet. İnanılmaz.
Yapılması gereken şey konusunda netiz
ve son 50 yılki işe yaramaz sahte politikacılar konusunda da.
TONYA BAH AKTİVİST, SEÇMENLERE ÖZGÜRLÜK
-Hadi! -Uyarıldınız!
Ve peşinizdeyiz.
Bu kalabalığın yarısı bir gün seçimlerde aday olacak.
İnsanların gelip bu değişimi gerçekleştirmek için
çalışmalarını görmek çok ilham verici.
-Sen böyle hissediyor musun? -Kesinlikle.
İnsanların sürekli bozuk dediği bu sistem
aslında bozuk bir sistem değil.
Bunca yıldır yaptığı şeyi yapmak üzere kuruldu.
-Evet. -Onlarca yıldır.
-Halkımızı kafese koymak için. -Evet.
Yani sistemi parçalamaya
ve bunu yaparken
doğru yerlere doğru insanları koymaya başlamalıyız.
-Evet. -Bizim için çalışacak insanları.
Halk için çalışacak insanları.
Tanrı kısmet ederse aday olmayı… Küçük başlayacağım. Evet.
-Aday mısın? -Evet.
Aday olmak istiyorum çünkü bizim gibi insanlara ihtiyaç var.
Ancak benim yaşadıklarımı yaşayan biri benimle konuşabilir.
-Ne istiyoruz? -Adalet!
-Ne zaman istiyoruz? -Hemen!
-Neye ihtiyacımız var? -Adalete!
-Ne zaman ihtiyacımız var? -Hemen!
Bu yüzden lütfen herkesi toplayın ve kapıları çalın!
Saygılar!
Peki, kapı kapı dolaşmayı anlat.
Böyle mi çalışıyorsunuz? Niye bu kadar önemli?
İnsanlar tonlarca politik mektup alır, televizyon vardır,
birleştiren onca şey vardır…
Sadece ideolojiyle alakalı değil, çoğumuz ideoloji paylaşmayız,
çoğumuz ilgimizi paylaşırız, hikâyeler paylaşırız.
Okul bölgesinde çocuklarımız olduğunu paylaşırız.
Bu konularda insanlarla bağ kurarsın
ve ondan sonra büyük politik resme geçersin.
Ve bu, değişim gerçekleştirmekte işe yarıyor mu?
Yani tek yaptığın komşularınla konuşmak mı?
Evet. Düzinelerce insan aylar içinde
yüzlerce, binlerce kapıyı çalıyor.
Dönüştürücü bir şey ve çok anlamlı.
Philadelphia Geçidi gelmiş.
Bu şehrin bu yanına bayılıyorum.
Lanet olsun!
-N'aber? Peynirli bifteğin nasıl? -Epey güzel.
-Öyle mi? -Evet.
-Basketbol oynayalım mı? -Hayır, peki.
-Emin misin? -Kötüyümdür ama…
Tamam.
Bana yeter.
-Size bir şey sorabilir miyim? -Tabii.
Bu bölümü açarken şunu sordum,
devlet bu kadar büyükken ve biz bu kadar küçükken nasıl
değişiklik yaparız?
İnsanlar ulusal politikaya takılıyor.
Tabii ki bunun da anlaşılır, çok önemli sonuçları vardır.
Ama genelde etkileyebildiğin
ve seni etkileyen şeyler yerel şeylerdir.
Bu hükûmet daha küçüktür, bizimdir, böyle görünür.
Ve bunların hepsi ülke çapında dalgalanmalar yaratır,
bu yerel yarışlar, yerel değişimler.
Ve bunların hepsi tabandır.
-Tabansal değişimin tanımı bu. -Evet.
Ve bu yalnızca kongre seviyesinde,
senato seviyesinde ne yapacağımızı düşünmemize
imkân sağlıyor.
Bunlar, büyük resmi düşünmek için gereken malzemeler.
-İnanılmaz, harika. -Evet.
Son bir şut çeksene.
Tamam.
Formda mıyım?
Halledersin. Yayı, unutma.
-Yay! -Yay!
Tamam, tabii ki gerçekten atmadım. Kurgu numarasıydı.
Ama o insanlar çok inanılmazdı.
Geri Al, şehrin ceza adalet sistemini
düzelten yeni bir başsavcı seçmekle kalmadı,
aynısını yapan insanlara ulusal bir hareket için ilham verdi.
Benim yaşadığım yer Los Angeles da buna dâhil.
Evet, orası sadece realite programlarının arka fonu değil.
Gerçek sorunları olan gerçek bir yer.
2020'de, kablolu yayın haberlerinde gördüğüm
ulusal politikacılara takmaktan o kadar sıkıldım ki
kendi toplumuma odaklanmaya karar verdim.
Halka bilgi vermek için sıkıcı belediye meclisi toplantılarına
gitmeye başladım.
Evsizlikle ilgili bir mahalle grubuna katıldım,
çok önemsediğim bir konuydu bu.
Ve evde, kendi şehrimizde polis şiddetiyle,
barınma kriziyle ve iklim değişikliğiyle savaşacağına söz veren
bir belediye meclisi üyesi adayı olmak için gönüllü oldum.
Kendi şehrimin hükûmetine gerçek bir etki edebildiğimi görmek
çaresiz olmadığımızı anlamamı sağladı.
Küçük başlarsak gerçekten büyük değişiklikler yapabiliriz.
Devletin sorunu ne, biliyor musun?
Çok büyük, çok azametli, çok uzak bir şey gibi geliyor.
Ama aslında burada, evimizde.
Ve Soylent Green gibi insanlardan oluşuyor.
Her gün kalkıp işe giden insanlar,
sadece işleri bu olduğu için.
Yapılması gereken bir iş.
Başkalarını güvende tutmak için baş döndürücü zahmetlere giren insanlar.
Sistem ne kadar onların aleyhine olsa da
toplumlarına hizmet etmeyi asla bırakmak istemeyen insanlar.
İşe koyulup bu sistemi iyileştirmeye çalışan insanlar.
Bizim gibi insanlar.
Senin gibi insanlar.
Ve bilirsin, insanlar kusursuz değildir.
Yani mesela ben bir aptalım ve tek değilim.
Yani devletimiz de kusursuz olmaktan çok uzak.
Bu programı yaparken
öğrendiğim her şeyi özetlerken çok zorlandım.
Devletimiz güçlü ve demokratik ve şefkatli ve yıkıcı
ve ayrımcı ve zalim.
Hepsi bir arada.
Çünkü biz insanlar da bu şeylerin hepsiyiz.
Ama daha iyi bir dünya mümkün ve en iyi hâliyle
devletimiz, kendimiz ve birbirimiz için bu daha iyi dünyayı
kurmak için birlikte kullanabileceğimiz bir araç.
Bunu yapmayı seçersek.
Ve bu nedenle uğrunda uğraşmaya değer.
Ve bitti.
Millet, bu programda
vergilerimi hesaplarken zorlanmamla epey eğlendik
ama bu sadece roldü.
Gerçek hayatta bu konuda harikayım. Sen de olabilirsin.
IRS.gov'da bulunan faydalı araçları kullanırsan.
Ücretsiz başvurmana bile yardım ederler.
FOPOTUS çıkar.
Alt yazı çevirmeni: Sezer Örnek