وبسایت فیلم لاست تقدیم میکند .::Filmlost.in::.
اينستاگرام و کانال تلگرام فیلم لاست telegram.me/Filmlost instagram.com/Filmlost.in
‫مترجم:آیدا تهرانی
شکاف
هی.
"گزارش به پندلتون، ۶ جولای، ساعت ۱۳" "شاسی بلند، ساعت ۱۲"
"پایگاه نیروی دریایی پندلتون"
سرهنگ، میشه چند دقیقه تنها بمونیم؟
چهار سال از بازنشستگیت می‌گذره، اما هنوز هم دو بار ادای احترام می‌کنی؟
احترام باید رعایت بشه. لطفاً بشینید.
میدونی من کیم؟
نه.
اگر بخوای حدس بزنی چطور؟
با توجه به سن و شکل و شمایلت،
و این‌که چطور یه سرهنگ تفنگدار دریایی به راحتی ازت اطاعت می‌کنه،
احتمال میدم که تو یه مقام برجسته در بخش اطلاعات باشی.
پدر و پدربزرگت هم سابقه خدمت داشتن؟
بله.
به عنوان تک‌تیرانداز حرفه‌ای، ۱۳۳ کشتار تایید شده
و ۸۲ کشتار احتمالی دیگه.
این آمار دقیقا درسته؟
نه.
پس آمار واقعی بیشتره یا کمتر؟ بیشتره.
به عنوان یک کهنه‌سرباز، چند تا پیمانکار خصوصی استخدام کردی؟
یازده تا.
ولی به نظر میاد هنوز هم گهگاهی با تفنگداران دریایی همکاری می‌کنی؟
هر وقت لازم باشه، بله.
و الان تحت قرارداد رسمی با ارتش یا بخش خصوصی هستی؟
نه.
تو یه استعداد بسیار کمیابی، لیوای.
چرا که نه؟
ماه ژوئن، یه روانشناس شرکتی بهم گفت برای ماموریت‌ها مناسب نیستم،
اما مطمئنم که تو از قبل این رو می‌دونی.
پس چرا ازم سوال می‌کنی؟
فکر می‌کنی برای این کار مناسب هستم؟
نظر من هیچ اهمیتی نداره.
الان کسی توی زندگی‌ات هست؟
هیچ‌کس خاصی نیست؟
هیچ‌کس که نتونه بدون تو ادامه بده؟
نه. چرا که نه؟
زندگیم اینطور نیست.
مواد، دارو، الکل چی؟
نه، اصلاً مواد استفاده نمی‌کنم.
ولی اگه بخوام دقیق زمان‌بندی کنم،
یه مقدار مشروب قبل از خواب کمک می‌کنه تا خواب راحت‌تری داشته باشم.
هیچ‌وقت داروهایی مثل نیترآزپام یا پرازوسین رو امتحان نکردی؟
هیچ وقت از فاصله دور کسی رو هدف قرار دادی؟
قرص‌ها باعث می‌شن تمرکزم کمتر بشه.
لیوای، تو می‌تونستی به نتیجه تست روانشناسی اعتراض کنی و بری پیش دکتر دیگه‌ای.
چرا این کارو نکردی؟
دلیلی نمی‌دیدم.
دلیلی نداشتی؟
الان دیگه هیچ دلیلی ندارم.
اگه یه دلیل بهت بدم چطور؟
سلام، بابا.
به سلامتی موسیقی.
شیر کوچولوی من…
حالت چطوره؟
می‌دونی که.
الان که دیدمت بهتر شدم.
یه شایعه هست که می‌گن ازت تو بلاروس عکس گرفتن.
اونم با پهپاد.
ممکنه؟
مسکو نمی‌خواد هیچ ردی از ارتباط مستقیمش با مرگ اون الیگارش به جا بمونه.
اون چهار تا بچه داشت.
بده به من.
شرمت رو بده به من.
اون بلاروسی با فروش بمب‌های فسفر سفید و مین‌های زمینی به پول رسید.
چند تا پا از بچه‌ها از بین رفت؟
چند تا صورت کوچیک با این کار سوخت؟
شرمت رو به من بسپار…
و دیگه بهش فکر نکن.
این دیگه اینقدرها آسون نیست.
بی‌خوابی بدجوری افتاده به جونم.
گاهی حتی چند روز طول می‌کشه.
یه هفته، دو هفته هم می‌تونی بمونی.
و با هم آش می‌پزیم. این برای هردومون خوبه.
نمی‌تونم.
رابینویچ بهم دستور داده فردا صبح زود برم مسکو گزارش بدم.
رابینویچ رو بذار کنار، مسکو رو هم بذار کنار.
تو روسی نیستی، لیتوانیایی هستی.
می‌گه حداقل یه سال باید ناپدید بشم.
شاید بیشتر.
هی.
رفتی پیش دکتری که برایت هماهنگ کردم؟
همون متخصص؟
آره، رفتم. خب؟
هیچ کاری از دستش بر نمیاد.
نگاه کن، یه بدبختم.
سرطان داره منو از درون می‌سوزونه.
کبد، لوزالمعده.
مرگ، برای من یه تغییر خوشاینده.
اگه من برنگردم چی میشه؟
تو تنها می‌مونی و حتی نمی‌دونی کی می‌میری.
راه حلش خیلی ساده است.
من تصمیمم رو گرفتم.
۱۴ فوریه، روز ولنتاین.
داری چی میگی؟
خودم کارم رو تموم می‌کنم.
البته اگه تا اون موقع هنوز زنده باشم.
بابا.
بابا، تو که... این زندگی منه و خودم تصمیم می‌گیرم.
من آماده‌ام که اینجا، کنار مادرت دراز بکشم.
پس هر جا که باشی، یه شمع برای من روشن کن.
اگه به آسمون شب نگاه کنی، اون وقت می‌فهمی.
بیخیال دیگه، شیر کوچولو.
بیا آبجومونو بخوریم،
یه آهنگ بزنیم،
و خداحافظی شایسته‌ای داشته باشیم.
دست چپت رو بذار روی پد.
ساعت، گوشی و کارت شناساییت رو بذار تو جعبه.
این فقط ساعت رو نشون می‌ده.
سه دقیقه دیگه به مرز منطقه پرواز ممنوع می‌رسیم.
تا همون‌جا می‌تونیم ببریمت.
از نقطه سقوط ۳۸ کیلومتر دیگه باید پیاده بری شمال.
فردا تا ساعت ۱۶ منتظرتن.
رو زمین بازش کن.
ما کجاییم؟
اجازه ندارم به این سوال جواب بدم.
بالاخره، شاهزاده خوش‌تیپم از راه رسید.
سر وقت. دقیقاً به موقع. چه آدمی.
جاسپر دی دریک هستم، کماندوهای تفنگداران سلطنتی. صدام کن "جِی‌دی".
لیوای کین، تفنگدار دریایی سابق ایالات متحده و تک‌تیرانداز پیشاهنگ.
مزدور؟
پیمانکار خصوصی.
خب، راجع به این ماموریت چی بهت گفتن؟
یه کلمه هم نگفتن.
یه نقشه‌ی توپوگرافی بی‌علامت بهم دادن.
حتی نمی‌دونم کدوم کشورم.
یه ساله اینجام و هنوز نمی‌دونم کجام.
اوضاع بد داغونه، نه؟
ولی این تازه شروعشه.
خیلی خوشحالم که می‌بینمت، رفیق.
هیچ ارتباط زیادی نداشتی، نه؟
تو اولین کسی هستی که در یک سال اخیر رو در رو باهاش صحبت می‌کنم.
اینجا تنهایی؟
و ماموریت موقتی من نیمه شب به طور رسمی تموم میشه.
پس تو نیروی جایگزینی؟ بله.
خب، بیا یه نوشیدنی بخوریم و همه چیز رو برات توضیح می‌دم.
اونجاست.
پست مراقبت برج غربی.
خونه‌ی دوم تو برای ۳۶۵ روز آینده.
کاملاً مستقل، خورشیدی با ژنراتور پشتیبان، سیستم جمع‌آوری باران،
شکار وحشی به وفور، و یه باغچه همین‌جا هم داریم.
هر چی بخوای می‌تونی داشته باشی.
اون طرف چیه؟
اون برج شرقیه.
ارتباط با اون طرف به شدت ممنوعه،
چون با توجه به مین‌های زمینی و موانع تاکتیکی مرگبار در شمال و جنوب تنگه، این کار غیرممکنه.
در هر صورت، نمیشه به اون طرف رفت.
عملاً، برج شرقی اهمیتی نداره.
اون‌ها کار خودشون رو می‌کنن، تو هم کار خودت رو می‌کنی.
امروز صبح زود یه حرکت اون طرف دیدم.
فکر کنم اون‌ها هم تازه دوره سالانه‌شون رو تموم کردن.
در تئوری، کار خیلی ساده است.
تو خط دفاعی اصلی نیستی.
تو بیشتر شبیه یه تعمیرکار ماهری هستی.
هر روز، لبه‌ی غربی رو قدم می‌زنی.
هر ۶۰۰ متر یا چیزی نزدیک به اون برجک‌های مسلسل اتوماتیک فالانکس وجود داره.
تو مهمات مسلسل‌ها رو دوباره پر می‌کنی،
حصارها و موانع، و مین‌های معلق رو چک می‌کنی.
در پناهگاه بیرونی یک انبار مهمات وجود دارد که پر از سلاح، ابزار، مهمات اضافی و مین است. هر چیزی که نیاز داشته باشی، آنجا موجود است.
چک رادیویی هر ۳۰ روز یکبار انجام می‌شود.
پوشش‌دهنده‌ی ماهواره‌ای چیست؟
پوشش‌دهنده‌ها فرستنده‌های ماهواره‌ای هستند.
تقریباً هر کیلومتر یک پوشش‌دهنده وجود دارد که هرکدام سیستم برق و پشتیبانی جداگانه دارند.
کار آن‌ها چطور است؟
آن‌ها سیگنال‌های غلط به ماهواره‌ها ارسال می‌کنند تا ماهواره‌ها نتوانند تنگه را شناسایی کنند.
این طراحی شده تا ماهواره‌های جاسوسی نتوانند تصویر دقیقی بگیرند. حتی گوگل ارث هم تحت تأثیر این پوشش‌دهنده‌ها قرار می‌گیرد.
اینجا هیچ نوع ارتباط خارجی وجود ندارد.
هیچ موبایلی، هیچ ماهواره‌ای، هیچ چیزی.
در مواقع اضطراری، یک دکمه اضطراری وجود دارد که به کمک آن سیگنالی به مقامات بالا ارسال می‌شود.
اگر سیستم‌های پوشش‌دهنده از کار بیفتند یا تنگه تصرف شود، پروتکل خودکار “سگ ولگرد” فعال می‌شود.
در این شرایط، باید سریع عمل کنی و به سرعت از آنجا خارج شوی.
آیا آژیرهای حمله هوایی را بالا در برج دیده‌ای؟
اگر روزی آژیرها به صدا درآمد، باید هرچه سریعتر از آنجا بروی.
سیستم خودکار یک واکنش اضطراری به نام پروتکل سگ ولگرد دارد که در چنین شرایطی اجرا می‌شود.
و زمانی که آژیرها شروع به صدا کردن کنند، فقط باید فرار کنی.
این پروتکل دقیقاً چی هست؟
من هم دقیقاً نمی‌دانم.
اما اگر آژیرها به صدا دربیایند، یعنی وقت فرار است.
این منطقه از زمان جنگ جهانی دوم و اوایل جنگ سرد به‌جا مانده است. و البته همچنان کاملاً سری است.
‫خیلی وقت پیش، توافقی انجام شد،
‫و یک ائتلاف برای مخفی نگه داشتن این موضوع شکل گرفت.
‫بنابراین حالا هر سال، یک نماینده جدید از هر یک از کشورهای غربی،
‫در لبه غربی و یکی دیگر در آن طرف لبه شرقی گشت می‌زند.
‫آن‌ها نقطه مقابل تو هستند.
‫داری به من می‌گویی که رهبران شرق و غرب
‫در ۷۵ سال گذشته به طور مخفیانه با هم همکاری کرده‌اند؟
‫نه. من می‌گویم که از زمان شکل‌گیری این ائتلاف‌ها، ۹ رئیس‌جمهور از شوروی سابق
‫و ۱۳ رئیس‌جمهور ایالات متحده آمده‌اند و رفته‌اند.
‫و هیچکدام از آن‌ها از این تنگه چیزی نمی‌دانستند.
‫بزنش.
‫ودکای سیب‌زمینی. دستگاه تقطیر تو انبار مهماته.
‫خوبه.
‫دستور پختش نسل به نسل منتقل شده، پس لطفاً خرابش نکن.
‫ببین، معذرت می‌خواهم، ولی حس می‌کنم یه چیزی رو فراموش کردم.
‫جز مخفی نگه داشتن اینجا، ماموریت اصلی چیه؟
‫آیا من باید جلوی ورود کسی به تنگه رو بگیرم؟
‫نه.
‫تو باید جلوی بیرون آمدن چیزی که درون تنگه است را بگیری.
‫یک سال پیش، من در جایت بودم و جانشین قبلیم دقیقاً همین حرف‌ها رو به من گفت.
‫و من چه فکری درباره اون کردم؟
‫- اینکه چرت و پرت می‌گه. دقیقا.
‫ولی به من اعتماد کن، چشم از دیوارهای مرکزی تنگه برندار.
‫آن نواحی بیشترین احتمال صعود رو دارند.
‫مسلسل‌های حسگر در شمال و جنوب، بقیه کار رو انجام می‌دهند.
‫صعود چی؟ چه کاری رو انجام می‌دهند؟
‫اون دیگه چیه؟
‫اون همون چیزیه که ما بهش می‌گیم "آدم‌های توخالی".
‫هیچ کس دقیقاً نمی‌دونه اون‌ها چی هستند.
‫حتی نمی‌دونم چرا بهشون این اسم رو دادند.
‫- این اسم برگرفته از یک شعر از تی. اس. الیوت است. ‫- من هیچ اطلاعاتی در مورد اون ندارم.
‫تنها چیزی که می‌دانم این است که فردی که قبلاً مسئول ما بود، ‫این نام رو خیلی وقت پیش انتخاب کرده بود.
‫و حالا این نام برای آنها باقی مانده است.
‫چیزی که می‌تونم بهت بگم اینه که اواخر دهه ۱۹۴۰، ‫اون‌ها سه گردان کامل،
‫۲۴۰۰ سوارکار رو به تنگه فرستادن تا اون رو پاکسازی کنند.
‫هیچ‌کدوم از اون‌ها برنگشتند.
‫بعد از اون، استراتژی‌شون تغییر کرد ‫و به رویکردی مهارکننده تغییر پیدا کرد.
‫- این اطلاعات رو از کجا می‌دونی؟ ‫- از همون جایی که خودت می‌دونی.
‫مامور قبلی همه چیز رو به ما گفت.
‫- خب، ممکنه که این یه جور بازی طولانی باشه ‫که از دهه‌ها پیش ادامه داره.
‫آره.
‫جِی‌دی، به نظر تو واقعا چه خبر اینجا؟
‫خب، نظریه‌ای که من دارم اینه که اینجا مثل دروازه‌ای از جهنم می‌مونه ‫و ما داریم از دروازه مراقبت می‌کنیم.
‫- مراقب خودت باش. موفق باشی، رفیق.
‫خوشحالم که می‌بینمت.
‫سلام برادر!
‫باید هویتت رو تایید کنی.
‫جاسپر دی. دریک. کلمه رمز: پیکان آبی.
‫ممنون از خدمتت.
‫شیفت تغییر کرد.
‫دریافت شد.
[اکتبر]
‫من برج غربی هستم و دارم چک رادیویی انجام می‌دم.
‫دریافت می‌شود؟
‫تکرار می‌کنم، من برج غربی هستم که ‫چک رادیویی انجام می‌دهد.
‫آیا دریافت می‌شود؟ پایان.
‫رمز احراز هویت؟
‫آلفا، براوو، نه، هفت، امگا.
‫- برخورد با دشمن؟ منفی.
‫وضعیت پوشش‌دهنده؟
‫سبز.
‫روند تکمیل شد.
‫۳۰ روز تا چک رادیویی بعدی.
‫- صبر کن، یه سوال داشتم که... روند تکمیل شد.
‫رابرت فراست.
‫اگه موقع تنهایی، احساس تنهایی کنی، ‫یعنی رفیق خوبی نداری.
‫سارتر.
‫جاسپر 'جِی‌دی' دریک.
‫همه چیز یه داروی خطرناکه ‫به جز واقعیت که قابل تحمل نیست.
‫کانلی. کاپیتان گتی فردریک. ۱۹۸۶.
‫فقط کسانی که ریسک سفر به مکان‌های دوردست رو به جان می‌خرند، ‫می‌توانند بفهمند چقدر می‌توان پیش رفت.
‫تی. اس. الیوت.
‫کاپیتان برد فورد شاو. ۱۹۴۷.
‫لعنتی.
[نوامبر]
‫♪ آرزو می‌کنیم ♪
‫♪ عمرتان بلند باد ♪
‫♪ یه عمر ♪
‫♪ بلند ♪
‫♪ هورا هورا هورا ♪
‫اسمت چیه؟
‫ما اجازه برقراری ارتباط نداریم.
‫اسم من دراساست. امروز تولدمه. ‫هر کاری بخوام می‌کنم.
‫اسم من لیوای هست. ‫چطور، برای تولدت یه نوشیدنی بخوریم؟
‫بذار ببینم چطور می‌رقصی، لیوای.
‫نه، نمی‌شه. رقصیدن من فاجعه‌س.
‫حتمی یه استعدادی داری. ‫چطور می‌تونی خودتو نشون بدی؟
‫من تیرانداز خوبی هستم.
‫چقدر خوب؟
‫بهترین تولدی که داشتم.
[دسامبر]
‫وزیر به R5
‫اسب به اسب
[فوریه]
‫توی گشت ندیدمت. مشکلی پیش اومده؟
‫روز سختی داشتم. ای کاش می‌شد بیای اینجا پیشم.
‫فقط اون‌هایی که ریسک رفتن به جاهای دور رو قبول می‌کنند، می‌فهمند چقدر می‌تونن پیش برن.
‫داری چه کار می‌کنی؟
‫لعنتی.
‫خدای من.
‫عصر بخیر، دراسا.
‫با اینکه نباید اینجا باشم.
‫عصر بخیر، لیوای.
‫ما تحت پوشش هستیم، پس کی داره مراقب ماست؟
‫پای خرگوش پختم.
‫پای خرگوش دوست داری؟
‫می‌خوام دوست داشته باشم.
‫این چیه که ازت دراومده؟
‫برای تو گل آوردم.
‫معلومه که آوردی.
‫ممنونم.
‫زل زدی.
‫ببخشید. خب...
‫خب؟
‫چشمات خیلی بیشتر از چیزی که انتظار داشتم سبزه.
‫بوی گند میدی.
‫خیلی زیاد.
‫می‌دونم.
‫آویزون شدن کابل رو دست کم گرفتم.
‫نیمه‌ی دوم رو مجبور شدم با دست خودم بکشم.
‫آره. فکر نکنم بتونم با این بو بذارم بیای تو.
‫چرا نمی‌ری یه آب‌بازی سریع تو حمام؟ ‫منم بیرون چندتا لباس تمیز می‌ذارم.
‫یوکان؟ سیبری؟ یا اسکاندیناوی دور؟
‫نمی‌دونم. ‫تو پرواز به من آرام‌بخش زدن.
‫- مطمئن نیستم که چقدر بیهوش بودم. ‫- منم همینطور.
‫باید خیلی دور باشه تو نیمکره‌ی شمالی.
‫این رو می‌دونم.
‫چطور انقدر مطمئنی؟
‫از فصل‌ها.
‫وقتی آمریکا رو ترک کردم اوایل پاییز بود.
‫وقتی رسیدم هنوز پاییز بود.
‫نظامی؟
‫نیروی دریایی.
‫سابق.
‫دورترین شلیک موفقیت‌آمیزت چند متر بوده؟
‫نگو که نمی‌دونی.
‫هر تک‌تیرانداز درجه یک فاصله‌ی همه‌ی شکارهاشو می‌دونه.
‫پس یالا بگو.
‫۳۲۴۱ متر.
‫سه هزار و دویست...
‫یه شلیک موفقیت‌آمیز؟
‫آره.
‫این تو رو می‌ذاره تو...
‫پنج نفر اول دنیا.
‫اون شلیک غیرممکن تو یمن رو ماه می سال پیش تو انجام دادی؟
‫من تو هیچ‌کدوم از عملیات‌ها شرکت نداشتم. ‫هیچ اطلاعی هم از عملیات یمن ندارم.
‫شایعه بود، باد می‌اومد، ۲۵ گره بادی از شرق به غرب، با وزش باد تا ۴۰ گره.
‫اون شلیک خیلی، خیلی عالی بود.
‫۳۸۰۰ متر بود.
‫رکورد جهانی.
‫من از کسی که اون شلیک رو انجام داده، قدردانی می‌کنم.
‫دریغ که خودت نبودی.
‫چی شده؟
‫من شش ماهه هر روز به این تنگه نگاه می‌کنم.
‫و باید بگم که منظره از این طرف خیلی زیباتره.
‫می‌دونی هر شب،
‫وقتی اونجا روی سکو می‌نشینم،
‫به چی فکر می‌کنم؟
‫خب، بعد از اون...
‫آره، معذرت می‌خوام.
‫خواهش می‌کنم، بگو. ‫چطور بهش فکر می‌کردی؟
‫حقیقت اینجا چیه؟
‫درباره اون آدمای خالی از محتوا که تو تنگه هستن، چی؟
‫می‌دونی،
‫سال‌ها پیش، قبل از تولدم،
‫پدرم تو کاگ‌ب بود.
‫و وقتی کوچیک بودم بهم می‌گفت...
‫دراسای من، عزیزم، برای تو بهتره که حقیقت رو بدونی،
‫مهمه که ندونی.
‫و من همیشه می‌گفتم، چرا؟
‫چرا باید از حقیقت بی‌خبر باشم؟
‫چی می‌گفت؟
‫می‌گفت،
‫چون حقیقت، فقط غم به دل میاره
‫و دیوانگی به ذهن.
‫نمی‌دونم.
‫تجربه بهم ثابت کرده که پنهان‌کردن حقیقت اینطور عمل می‌کنه.
‫کی اینو فهمیدی؟
‫اولین بار که ماشه رو کشیدم.
‫درباره‌ش برام می‌گی؟
‫حومه بلیز بود،
‫من از دو کیلومتری با یه قایق ماهیگیری فاصله داشتم.
‫و از اون موقع تا حالا، این کابوس همیشه با من بوده.
‫این رو به کی گفتی؟
‫فقط تو.
‫چرا این شغل رو انتخاب کردی؟
‫شکار یه بخش از تعلیمات من در خانه‌ام در اورگان بود،
‫و پدرم بهترین معلمی بود که تا حالا داشتم.
‫خیلی دوستش داشتم.
‫اون باعث شد من هم اینطور بشم.
‫دقیقاً چه چیزی رو دوست داشتی؟
‫هنر شلیک بدون اشتباه.
‫آره.
‫هنوزم اینو دوست داری؟
‫دیگه نه مثل قبل.
‫الان دیگه نمی‌تونم مثل گذشته همه چیز رو از هم جدا کنم.
‫پدرم همیشه به رازهای من گوش می‌داد.
‫دیگه لازم نبود چیزی ازش پنهان کنم.
‫اگه خیلی رازها رو مخفی کنی، دیگه هیچ جایی برای دفن کردنشون باقی نمی‌مونه.
‫تو تشکت رو کشوندی بالای پله‌ها ‫و تختت رو اینجا انداختی.
‫دلایل تاکتیکی داشت.
‫منم همین کار رو کردم.
‫به من دروغ گفتی، لیوای؟
‫درباره چی؟
‫اینکه رقصت افتضاحه.
‫شاید یکم.
‫اوناهاش.
‫اون سه‌تا که نزدیک هم هستن.
‫کمربند اُرایون.
‫می‌بینمش.
‫بابام بهم گفت روز ولنتاین نگاه کنم
‫وقتی می‌دونست می‌خواد کار خودشو تموم کنه.
‫متاسفم.
‫وقتی غم بهت فشار میاره، چطور مقابله می‌کنی؟
‫گاهی شعر می‌خونم.
‫یا ممکنه سعی کنم شعری بنویسم.
‫شعر هم می‌نویسی؟
‫تقریبا هر روز.
‫جدی؟
‫حتی یه کلاس هم رفتم.
چهارشنبه‌ها، از ساعت ۴ تا ۷ عصر، در کالج محلی میسا.
خب، استعدادش رو داری؟
نه، افتضاحم.
مطمئنی؟ مثل رقصت که افتضاح بود؟
آره.
یه شعر افتضاح برام می‌نویسی؟
شاید از قبل نوشتم.
بخونش برام.
- عمراً این کارو بکنم. - خواهش می‌کنم.
به هیچ وجه.
- حداقل اسمشو بگو؟ - نه.
خب، پس باور نمی‌کنم.
تو که یه شعر افتضاح واسه من ننوشتی، نه؟
نوشتم.
ولی تازه شروعش کردم.
پس اسمشو بگو.
- یه اسم موقت براش گذاشتم. - اسم موقتشو بگو.
او شب را درهم شکست.
انقدر بده؟
عاشقش شدم.
لعنتی. عاشقش شدم.
نه، باید بهم بگی.
- خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم. - امکان نداره...
این اتفاق نمی‌افته.
از پای خرگوش خوشت اومد؟
نه.
عاشق پای خرگوش شدم.
نه!
لیوای!
دست نزن. یه جور چسبه.
باشه.
اومدی دنبالم.
انگار تو نمی‌اومدی همین کارو کنی.
- اینجا دیگه چه جور جاییه؟ - نمی‌دونم.
خواهش می‌کنم بهم بگو یه ابزار صعود خودکار آوردی.
معلومه که آوردم.
بریم سمت دیوار شرقی و کابل رو پیدا کنیم.
دراسا.
- خوبی؟ - آره.
به نظرت چی می‌خواستن؟
با توجه به اینکه چقدر لاغر بودن، حدسم اینه که ما رو غذا می‌دونن.
یکی‌شون فرار کرد.
آره، دیدم.
نه.
- چی شده؟ - صعودکننده‌ی خودکار.
احتمالاً تو رودخونه افتاده، و تا بالا ۵۰۰ متر فاصله داریم.
اینجا گیر افتادیم.
باید رودخونه رو به سمت جنوب دنبال کنیم.
باید یه جایی باید از تنگه بزنه بیرون.
یه لباس فرم نظامیه.
نظامی قدیمی. هوابرد اول آمریکا.
پشت سرشون نیروهای هوایی بریتانیا و اسپتسناز شوروی رو دیدم.
مال بعد جنگه.
همه‌ی این یونیفرم‌ها مال دهه‌ی ۱۹۴۰ هستن.
سوارکارای اسب‌سوار.
اینا گردان‌های گمشده‌ان.
اینا باید خیلی وقت پیش مرده باشن، لیوای.
باید به راهمون ادامه بدیم.
اینگونه دنیا به پایان می‌رسد.
نه با انفجار، بلکه با ناله.
این شعر از تی. اس. الیوت درباره‌ی آدمایی که بین زندگی و مرگ گیر کردنه.
اسم شعرش مردان توخالیه.
مردان توخالی.
آره.
اینا انگار تاثیر زمین لرزه بوده.
شاید زلزله بوده.
سیانور.
خودشون تصمیم گرفتن این کارو بکنن.
چی از مرگ بدتره؟
اینجا شیطانیه.
دارن سوراخ درست می‌کنن!
لعنتی. همه‌جا هستن. خیلی تو دیدیم.
دیوار تنگه.
لیوای.
گیر بیفتیم، بدبخت می‌شیم.
در هر صورت بدبختیم.
مانع دفاعی.
لیوای.
این یه ژنراتور پشتیبانه.
پروپان تا ابد پایدار می‌مونه، پس...
امروز ۱۲ یا ۱۳ جولای ۱۹۴۶ هست.
جامعه‌ی ما اینجا
به عنوان بخشی از یک ائتلاف فوق‌سری از کشورهای شرق و غرب تشکیل شده.
تو سال‌های آخر جنگ جهانی دوم،
وقتی رابرت اوپنهایمر و جامعه‌ی لس‌آلاموسش
داشتن بمب اتم رو می‌ساختن،
ما هم موشک‌های بیوشیمیایی به همون اندازه مخرب می‌ساختیم.
شش روز پیش، زلزله‌ی ۸.۱ ریشتری این منطقه رو لرزوند،
و به شدت به سلامت تاسیسات ما آسیب زد.
وظیفه‌ی ما دیگه تحقیق نیست، بلکه مهار کردنه.
ما شبانه‌روز داریم کار می‌کنیم
تا مطمئن بشیم این سم از تنگه بیرون نمی‌زنه.
قرار گرفتن در معرض آلودگی بیوشیمیایی
به معنای واقعی کلمه، دی‌ان‌ای ژنتیکی موجودات زنده رو
تو محیط تنگه‌مون با هم ترکیب کرده.
دی‌ان‌ای انسان با گیاهان، حیوانات و حتی حشرات ترکیب شده.
بعضی از آدما بیشتر از بقیه به آلودگی مقاومن،
مخصوصا اگه میزان قرارگیری در معرض آلودگی به جای چند روز، محدود به چند ساعت باشه.
اگه آلوده بشید، جهش‌ها ظرف پنج روز شروع به ظاهر شدن می‌کنن.
خودشونو به صورت فیزیکی نشون می‌دن، مثل این.
دوراندیشی راهبردی ما تو انتخاب این مکان دورافتاده
تنها عاملیه که احتمالا می‌تونه بقیه بشریت رو
از سرنوشتی که خودمون برای خودمون رقم زدیم نجات بده.
ترجمه اختصاصی از وبسایت فیلم لاست
خیلی متاسفم.
خدا به روح همه‌مون رحم کنه.
به نظر می‌رسه اگه قرارگیریمون محدود به چند ساعت باشه، سالم بمونیم.
خب، پس بیا سریعا یه راه فرار پیدا کنیم.
چیه؟
شاید یه راه فرار.
این مال دهه‌ی ۱۹۴۰ نیست.
اواخر دهه‌ی ۲۰۰۰.
چرا یه اسکادران بمب‌افکن نمی‌فرستن داخل؟
این گندکاری رو پاک کنن و خلاص.
دارک‌لِیک. شبه‌نظامی.
تنگه رو بمبارون نکردن
چون هنوز دارن روی چیزی که توشه تحقیق می‌کنن.
ما واسه ارتش کار نمی‌کنیم.
از همه‌ی اینا استفاده کردن تا پهپادهای تحقیقاتیشون رو مستقر کنن.
دارک‌لِیک یه شرکت خیلی بزرگه که تخصصش تحقیقات ژنتیکه.
پهپادهاشون دارن نمونه‌های دی‌ان‌ای ترکیبی جمع‌آوری می‌کنن.
دارن ابرسرباز می‌سازن.
این مادر همه‌ی رازهاست.
سربازا و دانشمندای جوون مثل موش‌های آزمایشگاهی عذاب می‌کشن.
پیمانکارهای خصوصی دفاعی دهه‌هاست دارن
روی ارتقای ژنتیکی سربازها تحقیق می‌کنن،
و هرچی اینجا هست از نظر ژنتیکی کاملا جدیده.
ما اومدیم که از رازهاشون محافظت کنیم.
قبل از اینکه بریم بیرون، باید یه چیزی بهت بگم.
بذار حدس بزنم.
شعرته؟
نه، شعرم نیست.
اگه اتفاقی افتاد، و نتونستیم از اینجا بریم بیرون،
و اینجوری دنیا به آخر رسید، حداقل واسه ما،
به نظر من ارزشش رو داشت
چون تونستم باهات آشنا بشم.
آشنا شدن با همدیگه
آسون نبود.
نه، نبود.
آماده‌ای براش؟
قوی میریم جلو.
کوله وسایلم. همه‌ی مهمات توشه، اینجا جا گذاشتمش.
این موجودات می‌تونن تاکتیکی فکر کنن.
دارن باهامون بازی می‌کنن.
می‌دونن هیچی نمی‌تونیم ببینیم.
بیا شرایط رو برابر کنیم.
دراسا!
می‌خوام اون چیزی که از قیافه‌ی زشتت مونده رو بکنم بندازم دور.
خوبی؟
خوبم. خوبم. آره.
بی. شاو.
برادفورد.
اولین سرباز تو برج غربی بود.
اون اسم مردان توخالی رو گذاشت.
لیوای.
ما کجاییم؟
ما تو یه تاسیسات موشک شیمیایی هستیم.
من از یه سیلو موشکی اومدم پایین.
تنها راه خروج از اینجا سیلوها هستن.
زلزله به موشکا آسیب زده، و شروع کردن به نشت کردن.
آلودگی تو مهه.
می‌دونم چجوری از اینجا بریم بیرون.
این جیپ‌های قدیمی وینچ‌های قوی دارن.
دقیقا مثل یه صعودکننده‌ی خودکار کار می‌کنه.
برو سمت دیوار شرقی.
زیپ‌لاین باید نزدیک باشه.
اوناهاش. همونه.
من تمومم.
لیوای.
لیوای!
جعبه‌ابزار.
نه!
پروپان!
طناب رو ببر.
لیوای.
اون پایین خیلی سورئال بود.
انگار یه کابوس تو بیداری بود.
اونجا نزدیک‌ترین جایی به جهنم بود که دلم می‌خواد برم.
باید قرنطینه بشیم.
پنج روز.
اگه ما آلوده شده باشیم چی؟
هر کاری که باید انجام بشه رو انجام می‌دم.
منم همینطور.
فردا باید چک رادیویی داشته باشم.
منم همینطور.
واقعا نمی‌دونم چطور دوباره قراره برم اون طرف.
یه سلاح C19 از نوع قلاب‌انداز پشت ماشین هست.
اون باید کمک کنه که کارمون راه بیفته.
خب، به نظر میاد روس‌ها اسلحه‌خونه بهتری دارن.
ودکای بهتری هم می‌سازن.
بیا.
به سلامتی که زنده بیرون اومدیم.
می‌دونی چرا این ماموریت رو به من دادن؟
به خاطر اون شلیک غیرممکنی که تو یمن انجام دادی؟
نه، در مورد اون چیزی نگفتم.
اون شلیک کار من نبود.
می‌دونم.
دقیقاً می‌دونم که اون شلیک رو کی انجام داد.
پس چرا این ماموریت رو بهت دادن؟
من رو انتخاب کردن چون من کسی بودم که می‌شد قربانی بشم.
قربانی بشم؟
هیچ وابستگی‌ای نداشتم.
کسی نبود که اگه من ناپدید بشم، دلش برام تنگ بشه.
هیچ چیزی جز ماموریت بعدی برای زندگی نداشتم.
ولی حالا همه‌چیز تغییر کرده.
الان یه دلیل واقعی دارم که برایش زندگی کنم.
ما می‌تونیم فرار کنیم.
یه جایی تو فرانسه می‌شناسم که اونجا امنه.
اونجا می‌تونیم بمونیم، هر چقدر که بخوایم.
دراسا، بیشتر از هر چیزی که تو دنیا باشه، دلم می‌خواد با تو برم.
ولی اینجا چی؟
وقتی سربازای بعدی اینجا بیان و این رازها و دروغ‌ها رو از ما بگیرن چی؟
وقتی اون‌ها این بار رو از ما به ارث ببرن چی؟
و مردان خالی از درون، هر کدوم یه بدن آلوده هستن.
اگر یکی از اون‌ها فرار کنه...
باید تنگه رو نابود کنیم.
یادت باشه، جهش‌ها در عرض پنج روز به نمایش درمیاد.
پس، اگر به روز ششم برسیم دیگه هیچ خطری ما رو تهدید نمی‌کنه.
اما اگر نه... اگر نه، می‌میریم.
اما اگر زنده بمونیم، هفته دیگه همدیگه رو می‌بینیم.
قوی میریم جلو.
آره؟ همیشه.
لیس... خداحافظی نکن.
نمی‌خوام بشنوم.
قرار نبود خداحافظی کنم.
باشه. پس می‌خواستی چی بگی؟
اینکه دوستت دارم.
برج غربی هستم، دارم چک رادیویی انجام میدم. صدامو می‌شنوید؟
تکرار می‌کنم، برج غربی هستم، دارم چک رادیویی انجام میدم.
صدامو می‌شنوید؟ تمام.
کد احراز؟
دلتا، تتا، چهار، یک، امگا.
صبر کن.
لیوای؟ می‌دونی کی داره باهات حرف می‌زنه؟
آره.
سیستم کامپیوتر پهپادهای تحقیقاتیمون فعال شده.
تو رفتی تو تنگه؟
خیر. ولی دیدم یکی از پهپادهای شما داره از اینجا به بیرون پرواز می‌کنه.
انگار اونقدرا هم خفن نیستی.
بخش خصوصی جاییه که
مهم‌ترین پیشرفت‌های علمی این روزا توش اتفاق می‌افته.
می‌دونی اینجا چه جور کاری انجام میدم؟
فکر کنم همون کاری که پول خوبی توش باشه.
بذار فقط بگم هدف اصلی تحقیقات ما
قوی‌ترین نیروی زمینی آمریکایی رو ساختنه که
در برابر هر ارتش خارجی تو دنیا شکست‌ناپذیر باشه.
مطمئنم می‌تونی تصور کنی که با یه همچین ارتشی چه کارایی می‌تونیم بکنیم.
قطعا.
لیوای، هیچ حرکتی از طرف همتای شرقیت حس نکردی؟
منفیه.
چون اگه تو نبودی که سیستم کامپیوتری ما رو تو تنگه فعال کردی،
باید فرض کنم که کار همتای شرقیت بوده.
به هر حال، فقط شما دو نفر اونجایین.
باید همتای مخالفت رو بکشی.
فورا.
فهمیدی؟
انجام شده بدون.
دریافت شد. ممنون، لیوای.
فرمانده، لیوای کین خودسر شده.
تیمتو جمع کن. صبح راه می‌افتیم.
شما هم با ما میاین، قربان؟
اون اشتباه منه.
اگه لازم باشه خودم می‌کشمش.
منم دوستت دارم.
فرار کن!
هیچ ردی از لیوای کین تو برج
یا محوطه‌ی اطرافش نیست.
اگه تصمیم گرفته باشه فرار کنه چی؟
کوادکوپترها رو بفرستید بالا.
هیچ ردی هم از همتاش نیست.
اگه لیوای سر پستش نمونده، چرا باور کنیم که اون دختره رو کشته باشه؟
پخششون کنید.
پروتکل پهپاد، کوادکوپترها، تایید...
فرمانده، اون چیه رو دیوار؟
سه چیز رو نمیشه مدت زیادی پنهون کرد:
خورشید، ماه و حقیقت.
بودا.
لیوای کین.
اون دیگه چی بود؟
پوشش‌دهنده‌ها. پوشش‌دهنده‌ها رو بمب‌کاری کرده.
تنگه از حالت پوشش‌شده در اومده.
سگ ولگرد.
دو دقیقه وقت داریم.
برای پرواز فوری آماده شید.
ببرمون بالا. همین حالا!
ارتفاع مهم نیست! فاصله لازم داریم!
سریع‌تر!
اگه زنده نموندم. توی غروب بازش کن.
[او قلبم را در هم شکست]
[آپریل]
پای خرگوش می‌خوام
سلام، دراسا.
سلام، لیوای. دیر کردی.
ببخشید. تو کار قبلیم آسیب دیدم.
خب، اگه دنبال کار جدید می‌گردی، آشپزخونه نیرو می‌خواد.
مهارت خاصی هم داری؟
شلیک‌هام بد نیست.
چقدر خوب؟
آخرین بار ۳۹۰۰ متر بود.
باید رکورد من رو می‌شکستی؟
می‌بایست دوباره به سمت تو برمی‌گشتم.
‫مترجم:آیدا تهرانی
اينستاگرام و کانال تلگرام فیلم لاست telegram.me/Filmlost instagram.com/Filmlost.in
دانلود برترین آثار سینما و تلویزیون با دوبله و زیرنویس اختصاصی در ..::Filmlost.in::..